Uchwała Rady Polityki Pieniężnej z dnia 20 września 2000 r. w sprawie ustalenia założeń polityki pieniężnej na rok 2001.

§ 1. Ustala si´ za∏o˝enia polityki pieni´˝nej na rok

2001, stanowiàce za∏àcznik do uchwa∏y.

§ 2. Uchwa∏a wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia

2001 r.

Przewodniczàcy Rady Polityki Pieni´˝nej

H. Gronkiewicz-Waltz

Cz∏onkowie Rady Polityki Pieni´˝nej: M. Dàbrowski,

B. Grabowski, C. Józefiak, J. Krzy˝ewski, W. ¸àczkowski, J. Pruski, D. Rosati (ze zdaniem odr´bnym), G. Wójtowicz, W. Zió∏kowska

Za∏àcznik do uchwa∏y Rady Polityki Pieni´˝nej z dnia 20 wrzeÊnia 2000 r.

(poz. 652)

ZA¸O˚ENIA POLITYKI PIENI¢˚NEJ NA ROK 2001

Zgodnie ze Âredniookresowà strategià polityki pieni´˝nej na lata 1999—2003, przyj´tà przez Rad´ Polityki

Pieni´˝nej, celem polityki pieni´˝nej realizowanej przez

bank centralny jest obni˝anie inflacji, a w dalszej perspektywie stabilizacja cen, co jest niezb´dne dla zbudowania trwa∏ych fundamentów d∏ugofalowego wzrostu

gospodarczego. Podstawowà zasadà polityki pieni´˝nej

jest realizacja celu inflacyjnego w sposób bezpoÊredni.

Pierwsze lata prowadzenia przez Narodowy Bank Polski

(NBP) polityki pieni´˝nej wynikajàcej z realizacji strategii bezpoÊredniego celu inflacyjnego wykaza∏y, ˝e problemy z osiàgni´ciem rocznych celów inflacyjnych

w du˝ym stopniu sà efektem tzw. szoków poda˝owych,

które silnie dotkn´∏y gospodark´ polskà w minionych latach, oraz rezultatem wzrostu cen kontrolowanych. Pomimo restrykcyjnego nastawienia w polityce pieni´˝nej

od jesieni 1999 r. oraz stosunkowo korzystnej w ostatnim okresie sytuacji w kszta∏towaniu si´ d∏ugookresowych podstaw procesów inflacyjnych (w obszarze czynników monetarnych oraz w odniesieniu do dynamiki popytu wewn´trznego) wyst´puje w 2000 r. po raz drugi

z rz´du realna groêba niezrealizowania rocznego celu inflacyjnego.

nego w 2001 r. b´dzie odbywaç si´ w warunkach wzrostu PKB o oko∏o 5% i przy deficycie obrotów bie˝àcych

bilansu p∏atniczego na poziomie oko∏o 7% PKB. Je˝eli

zachowana zostanie obserwowana ostatnio zmiennoÊç popytu na pieniàdz, to przy wyznaczonym celu inflacyjnym i prognozowanym wzroÊcie PKB przewidywany przyrost poda˝y pieniàdza w roku 2001 wynosi

40—46 mld z∏.

Âredniookresowym celem polityki pieni´˝nej pozostaje nadal obni˝enie inflacji w koƒcu 2003 r. poni˝ej 4%.

W roku 2001 polityka pieni´˝na realizowana b´dzie

w ramach strategii bezpoÊredniego celu inflacyjnego,

przy p∏ynnym kursie walutowym. Zasadà tej strategii

jest dostosowywanie polityki stóp procentowych do

przewidywanej inflacji. Oznacza to, ˝e bank centralny

nie ma ˝adnego celu w postaci poziomu kursu z∏otego

do innych walut, jak równie˝, ˝e nie ma ˝adnych formalnych zobowiàzaƒ dotyczàcych interweniowania na

rynku walutowym. NBP zastrzega sobie jednak˝e prawo do takich interwencji, o ile uzna, ˝e jest to niezb´dne dla realizacji celu inflacyjnego.

1. Cel

DoÊwiadczenia ostatnich lat wskazujà, ˝e szoki poda˝owe i nie zawsze zgodna z realizacjà celów polityki pieni´˝nej reakcja na nie ze strony rzàdu w istotnym stopniu wp∏yn´∏y na zaburzenie procesu dezinflacji. Przyczyni∏o si´ to do wy˝szej inflacji w 2000 r., ni˝ zak∏ada∏a Rada Polityki Pieni´˝nej. Nadal istnieje du˝a niepewnoÊç co

do kszta∏towania si´ w 2001 r. szeregu czynników warunkujàcych realizacj´ celu inflacyjnego, a pozostajàcych

poza kontrolà polityki pieni´˝nej. Cel polityki pieni´˝nej

w 2001 r. powinien zatem byç wiarygodny i jednoczeÊnie

umo˝liwiaç realizacj´ Êredniookresowego celu polityki

pieni´˝nej. Bioràc to pod uwag´, Rada Polityki Pieni´˝nej ustali∏a cel inflacyjny na koniec 2001 r. w przedziale

6—8% wzrostu cen towarów i us∏ug konsumpcyjnych

w porównaniu z koƒcem 2000 r.

Cel inflacyjny na 2001 r. przekracza poziom z roku

poprzedniego, poniewa˝ Rada przewiduje, ˝e zw∏aszcza w I po∏owie 2001 r. nie wygaÊnie oddzia∏ywanie

czynników poda˝owych, które od po∏owy 1999 r. przyspieszajà tempo wzrostu cen w Polsce. Wyst´powanie

tych czynników, niezale˝nych od polityki pieni´˝nej,

oraz niepewnoÊç zwiàzana z zakresem i si∏à ich wp∏ywu na inflacj´ sà powodem ustalenia celu inflacyjnego

w szerszym ni˝ dotàd przedziale. Tak ustalony cel nie

jest sprzeczny ze Êredniookresowym celem polityki

pieni´˝nej — po ustaniu oddzia∏ywania szoków poda˝owych mo˝liwe b´dzie bowiem przyspieszenie tempa

dezinflacji. Je˝eli oddzia∏ywanie czynników poda˝owych przebiegaç b´dzie w 2001 r. w sposób odmienny

od przewidywaƒ Rady, prowadzàc do osiàgni´cia inflacji ni˝szej od dolnej granicy celu inflacyjnego, Rada Polityki Pieni´˝nej kszta∏towaç b´dzie stopieƒ restrykcyjnoÊci polityki pieni´˝nej, majàc na uwadze realizacj´

celu Êredniookresowego.

Osiàganie celu inflacyjnego w 2001 r., w kontekÊcie

za∏o˝onego celu Êredniookresowego, wymagaç mo˝e

dalszego zwi´kszenia stopnia restrykcyjnoÊci polityki

pieni´˝nej, szczególnie ˝e w Êwietle opublikowanych

w lipcu 2000 r. Za∏o˝eƒ do projektu bud˝etu na 2001 r.

ci´˝ar ograniczania inflacji w g∏ównej mierze spoczywaç b´dzie na polityce pieni´˝nej.

Bioràc pod uwag´ przewidywane uwarunkowania

zewn´trzne (wzrost popytu zewn´trznego skutkujàcy

wzrostem polskiego eksportu), a tak˝e przewidywania

co do przebiegu procesów realnych w gospodarce, Narodowy Bank Polski ocenia, ˝e realizacja celu inflacyj-

2. Instrumenty

2.1. Stopy procentowe

Podstawowym instrumentem Narodowego Banku

Polskiego jest stopa procentowa. Stopami banku centralnego sà: stopa referencyjna, stopa lombardowa

oraz stopa redyskonta weksli.

NBP b´dzie utrzymywa∏ poziom stóp procentowych

spójny z realizacjà za∏o˝onego celu inflacyjnego, wp∏ywajàc na poziom nominalnych krótkoterminowych

stóp procentowych rynku pieni´˝nego. Stopy rynku

pieni´˝nego oddzia∏ujà na oprocentowanie kredytów

i depozytów w bankach komercyjnych. Oprocentowanie w tych bankach wp∏ywa natomiast na decyzje gospodarstw domowych i podmiotów gospodarczych,

dotyczàce oszcz´dnoÊci, konsumpcji i inwestycji.

W celu odpowiedniego kszta∏towania krótkoterminowych stóp procentowych NBP stosuje szereg instrumentów, takich jak: operacje otwartego rynku, rezerwa

obowiàzkowa oraz operacje kredytowo-depozytowe.

2.2. Operacje otwartego rynku

Operacje otwartego rynku sà instrumentem umo˝liwiajàcym bankowi centralnemu utrzymywanie wybranych stóp procentowych na rynku na poziomie po˝àdanym z punktu widzenia prowadzonej polityki pieni´˝nej. Operacje otwartego rynku pozwalajà na elastyczne reagowanie na zmiany p∏ynnoÊci w sektorze

bankowym, dopasowujàc stan Êrodków na rachunkach

banków w banku centralnym do zg∏aszanego popytu,

tak aby osiàgnàç po˝àdany poziom stóp procentowych.

Rodzaje prowadzonych przez NBP operacji otwartego rynku b´dà zdeterminowane przez kszta∏towanie

si´ p∏ynnoÊci systemu bankowego.

Oddzia∏ywanie stóp procentowych banku centralnego na banki wzmocni si´ w roku 2001 po eliminacji

operacyjnego nadmiaru p∏ynnoÊci w sektorze bankowym. W tym celu NBP b´dzie kontynuowa∏ operacje

bezwarunkowej sprzeda˝y obligacji skarbowych, pozyskanych od bud˝etu paƒstwa w 1999 r. w zwiàzku z konwersjà jego zobowiàzaƒ wobec banku centralnego.Dla

osiàgni´cia operacyjnego niedoboru p∏ynnoÊci w sektorze bankowym NBP nie wyklucza równie˝ emisji w∏asnych papierów wartoÊciowych.

Powstanie sytuacji operacyjnego niedoboru p∏ynnoÊci w bankach spowoduje koniecznoÊç modyfikacji

systemu prowadzenia operacji otwartego rynku. Stopa

referencyjna, wyznaczajàc oprocentowanie g∏ównego

typu krótkookresowych operacji zasilajàcych system

bankowy w p∏ynnoÊç, zachowa rol´ instrumentu informujàcego o bie˝àcym kierunku polityki NBP. Przestanie

ona jednak wyznaczaç minimalny poziom stóp na rynku mi´dzybankowym.

Prowadzàc operacje s∏u˝àce osiàgni´ciu sytuacji

operacyjnego niedoboru p∏ynnoÊci, NBP b´dzie stara∏

si´ osiàgaç ten cel stopniowo. W rezultacie nadp∏ynnoÊç mo˝e utrzymaç si´ jeszcze w roku 2001. W tej sytuacji bank centralny b´dzie prowadziç operacje absorbujàce, wykorzystujàc w tym celu g∏ównie emisj´

28-dniowych bonów pieni´˝nych NBP i oddzia∏ujàc

bezpoÊrednio na jednomiesi´czne stopy procentowe

rynku mi´dzybankowego. NBP zachowa wówczas tak˝e dotychczasowy system stóp procentowych. Stopà

referencyjnà pozostanie stopa okreÊlajàca minimalne

oprocentowanie absorbujàcych p∏ynnoÊç krótkookresowych operacji otwartego rynku. Podobnie jak w roku 2000 b´dzie ona wyznaczaç najni˝szy poziom stóp

oferowanych na mi´dzybankowym rynku depozytów

o porównywalnym z operacjami NBP okresie zapadalnoÊci.

W procesie dochodzenia do stanu operacyjnego

niedoboru p∏ynnoÊci mo˝e pojawiç si´ sytuacja, w której NBP prowadziç b´dzie zarówno operacje zasilajàce,

jak i absorbujàce. NBP odpowiednio dostosuje instrumenty i zakres prowadzenia operacji otwartego rynku,

tak aby okres ten by∏ mo˝liwie krótki.

2.3. Rezerwa obowiàzkowa

Podstawowà rolà rezerwy obowiàzkowej b´dzie

nadal ∏agodzenie wp∏ywu bie˝àcych zmian p∏ynnoÊci

systemu bankowego na stopy procentowe rynku mi´dzybankowego, co u∏atwia utrzymanie wybranej stopy

na po˝àdanym przez NBP poziomie. Po obni˝eniu stóp

rezerwy obowiàzkowej w 1999 r. zmniejszy∏o si´ natomiast jej znaczenie jako instrumentu trwa∏ej absorpcji

p∏ynnoÊci z banków. Dalsze zmiany stóp rezerwy obowiàzkowej uzale˝nione b´dà od kszta∏towania si´ warunków realizacji polityki pieni´˝nej.

2.4. Operacje kredytowo-depozytowe

Stopa kredytu lombardowego nadal pe∏niç b´dzie

funkcj´ stopy maksymalnej, okreÊlajàcej kraƒcowy

koszt pozyskania pieniàdza na rynku mi´dzybankowym, a zarazem stopy wyznaczajàcej ogólny kierunek

zmian polityki pieni´˝nej. W celu u∏atwienia zarzàdzania p∏ynnoÊcià przez banki komercyjne i stabilizacji

uwarunkowaƒ prowadzenia polityki pieni´˝nej, w roku

2001 NBP rozwa˝y mo˝liwoÊç udzielania kredytu ze

Poz. 652

sp∏atà w ciàgu tego samego dnia operacyjnego. Kredyt

ten b´dzie zabezpieczony skarbowymi papierami wartoÊciowymi.

W sytuacji operacyjnego niedoboru p∏ynnoÊci mo˝e zwi´kszyç si´ zakres wahaƒ krótkookresowych stóp

procentowych. G∏ównà tego przyczynà b´dà zmiany

stanów rachunków sektora publicznego w NBP (rachunków jednostek bud˝etowych i paƒstwowych funduszy celowych). Dla ograniczenia od do∏u wahaƒ stóp

procentowych rynku mi´dzybankowego w∏aÊciwych

depozytom o najkrótszym terminie zapadalnoÊci (górnà granicà wahaƒ pozostanie stopa lombardowa) NBP

wprowadzi stop´ depozytowà banku centralnego. Stopa depozytowa b´dzie wyznacza∏a cen´, jakà bank centralny zaoferuje bankom za mo˝liwoÊç z∏o˝enia przez

nie krótkookresowego depozytu. Oprocentowanie depozytu b´dzie kszta∏towaç si´ poni˝ej stopy referencyjnej NBP. Wprowadzenie tych instrumentów jest kolejnym etapem realizacji planu dostosowania instrumentarium NBP do Europejskiego Systemu Banków Centralnych.

Kredyt redyskontowy b´dzie, podobnie jak w latach poprzednich, wykorzystywany g∏ównie do sezonowego refinansowania skupu p∏odów rolnych i nie

b´dzie znaczàcym êród∏em p∏ynnoÊci w sektorze

bankowym. Jego oprocentowanie b´dzie ÊciÊle zwiàzane z kszta∏towaniem si´ stopy kredytu lombardowego.

3. Uwarunkowania

Cel inflacyjny b´dzie w 2001 r. realizowany w warunkach kontynuacji przyspieszenia tempa wzrostu gospodarczego w porównaniu z 1999 r. oraz nadal wysokiego deficytu na rachunku bie˝àcym bilansu p∏atniczego. Utrzymywanie si´ tego deficytu na wysokim poziomie zwi´ksza ryzyko niestabilnoÊci na rynku walutowym, co mo˝e równie˝ zagra˝aç realizacji celu inflacyjnego. Mo˝na oczekiwaç, ˝e utrzymujàca si´ wysoka dynamika popytu wewn´trznego w krajach Unii Europejskiej b´dzie stymulowa∏a wzrost eksportu. JednoczeÊnie ka˝dy przyrost popytu krajowego, szczególnie

konsumpcyjnego, powoduje — na co wskazujà doÊwiadczenia ostatnich lat — silne zwi´kszenie dynamiki importu. Dlatego bardzo istotnym celem polityki makroekonomicznej, podobnie jak w roku poprzednim,

powinna byç kontrola tempa wzrostu popytu wewn´trznego.

Istotnym czynnikiem, determinujàcym skutecznoÊç

polityki pieni´˝nej w 2001 r. oraz w latach nast´pnych,

b´dzie sytuacja sektora finansów publicznych. Zachowanie stabilizacji makroekonomicznej w Polsce wymaga radykalnego ograniczenia stopnia nierównowagi

bud˝etowej i jak najszybszego osiàgni´cia nadwy˝ki,

w warunkach kontynuacji reform strukturalnych i instytucjonalnych. Wyzwanie to stwarza jednak˝e wiele

problemów dla polityki fiskalnej.

W Za∏o˝eniach do projektu bud˝etu na 2001 r.

(w wersji z lipca 2000 r.) zak∏ada si´ zmniejszenie deficytu sektora finansów publicznych, w uj´ciu ekonomicznym, z przewidywanych 2% PKB w 2000 r. do 1,6%

PKB. Przewiduje si´, ˝e w 2001 r. ten post´p w zacie-

Ênianiu polityki fiskalnej, obarczonej wzrostem tzw.

wydatków sztywnych, generowanych odmiennym od

zak∏adanego przebiegiem zjawisk makroekonomicznych w 2000 r., zostanie dokonany poprzez powa˝ne

ograniczenie pozosta∏ych wydatków bud˝etowych,

w tym wydatków na cele prorozwojowe. Jednak˝e skala zmniejszenia deficytu ekonomicznego (o 0,4% PKB)

nie stanowi zdecydowanego kroku w kierunku znacznego i trwa∏ego obni˝enia deficytu obrotów bie˝àcych

bilansu p∏atniczego oraz wsparcia procesu dezinflacji.

Równie˝ struktura finansowania deficytu finansów publicznych z du˝ym udzia∏em kapita∏u zagranicznego zak∏óca dzia∏anie automatycznego mechanizmu stopniowego przywracania równowagi zewn´trznej poprzez

dostosowania kursu walutowego. W sytuacji zmniejszajàcych si´ wp∏ywów z prywatyzacji i wi´kszych obcià˝eƒ obs∏ugà zad∏u˝enia zagranicznego w nadchodzàcych latach, zapowiadana redukcja deficytu nie oddala groêby destabilizacji makroekonomicznej w Êrednim okresie. Ponadto czynnikiem zwi´kszajàcym ryzyko realizacji mniej restrykcyjnej polityki fiskalnej od zapowiadanej na 2001 i nast´pny rok mo˝e byç odmienne ukszta∏towanie si´ za∏o˝eƒ dotyczàcych tempa

wzrostu gospodarczego w 2001 r. i inflacji w roku 2000,

co wp∏ywa na szacunek dochodów i wydatków bud˝etowych.

Projektowane zmniejszenie deficytu ekonomicznego nie stanowi zatem przes∏anki obni˝enia restrykcyjnoÊci polityki pieni´˝nej. Brak zdecydowanego zaostrzenia polityki fiskalnej w 2001 r. i w efekcie ustabilizowanie deficytu obrotów bie˝àcych na poziomie zbli˝onym do osiàgni´tego w 2000 r. nie wyeliminuje ryzyka okresowych zaburzeƒ na rynku walutowym z mo˝liwymi tego konsekwencjami dla inflacji. Niewystarczajàce wsparcie polityki pieni´˝nej ze strony polityki fiskalnej utrzymywaç b´dzie zatem nadal daleki od optymalnego uk∏ad obu tych polityk. Zast´powanie zacieÊniania polityki fiskalnej wzrostem restrykcyjnoÊci polityki pieni´˝nej nie sprzyja umacnianiu stabilnoÊci gospodarki polskiej, zmniejsza skutecznoÊç dzia∏aƒ antyinflacyjnych i os∏abia wzrost gospodarczy.

Poz. 652

W roku 2001 nadal istotny wp∏yw na tempo wzrostu cen b´dà mia∏y czynniki pozamonetarne. Planowane w 2001 r. zmiany w systemie podatków poÊrednich

— zwi´kszenie stawek VAT i akcyzy w celu dostosowania ich do wymogów Unii Europejskiej — mogà skutkowaç wzrostem wskaênika cen towarów i us∏ug konsumpcyjnych, co nie b´dzie objawem nieskutecznoÊci

polityki pieni´˝nej. Zaburzenia poda˝owe na rynku

˝ywnoÊci b´dà nadal wywiera∏y istotny wp∏yw na

kszta∏towanie si´ cen towarów i us∏ug konsumpcyjnych, którego si∏a zale˝eç b´dzie od polityki interwencyjnej rzàdu.

Utrzymanie na wysokim poziomie cen ropy naftowej oraz surowców przemys∏owych w 2001 r., zwiàzane z dobrà koniunkturà w gospodarce Êwiatowej, i jednoczeÊnie przewidywana niska dynamika cen towarów

przemys∏owych oraz ˝ywnoÊci mogà skutkowaç pogorszeniem cenowych warunków wymiany (terms of

trade) w polskim handlu zagranicznym, a tym samym

przyczyniaç si´ do pogarszania nierównowagi zewn´trznej.

Rada Polityki Pieni´˝nej podkreÊla, ˝e najbardziej

skutecznym sposobem obni˝ania kosztów dezinflacji

jest zdecydowane przyspieszenie zmian strukturalnych

w gospodarce. Dotyczyç one powinny przyspieszenia

procesu prywatyzacji, usuwania barier protekcjonistycznych, demonopolizacji i budowy konkurencyjnych rynków w takich dziedzinach gospodarki, jak: rolnictwo, produkcja i dystrybucja paliw p∏ynnych, energii elektrycznej i cieplnej, us∏ugi telekomunikacyjne

i komunalne.

W 2001 r. mo˝e zostaç wprowadzona, pierwotnie

planowana na 2000 r., pe∏na liberalizacja przepisów dewizowych. Wprowadzenie systemu w pe∏ni p∏ynnego

kursu walutowego w kwietniu 2000 r. w znacznym

stopniu neutralizuje jednak jej potencjalnie negatywne

konsekwencje dla polityki pieni´˝nej i wzrost zagro˝enia zaburzeniami na rynku walutowym zwiàzany z jej

wprowadzeniem.

Informacja o mo˝liwoÊci zakupu wydawnictw Gospodarstwa Pomocniczego

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów uprzejmie informuje,

˝e w sprzeda˝y znajdujà si´ nast´pujàce wydawnictwa

1. Uk∏ad europejski ustanawiajàcy stowarzyszenie mi´dzy Rzeczàpospolità Polskà, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi

i ich paƒstwami cz∏onkowskimi, z drugiej strony (za∏àcznik do Dz. U. z 1994 r. Nr 11, poz. 38). Cena — 40 z∏.

2. Program badaƒ statystycznych statystyki publicznej na 2000 rok (za∏àcznik do Dz. U. z 1999 r. Nr 77, poz. 863). Cena — 34 z∏.

3. Konwencja o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk naturalnych (za∏àcznik do Dz. U. z 1996 r.

Nr 58, poz. 263). Cena — 11,90 z∏.

4. WyjaÊnienia do Taryfy celnej — 5 tomów (za∏àcznik do Dz. U. z 1999 r. Nr 74, poz. 830). Cena — 220 z∏.

5. Konwencja o zakazie prowadzenia badaƒ, produkcji, sk∏adowania i u˝ycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów

(za∏àcznik do Dz. U. z 1999 r. Nr 63, poz. 703). Cena — 30 z∏.

6. Przepisy ˝eglugowe na Êródlàdowych drogach wodnych, stanowiàce za∏àcznik do zarzàdzenia Ministra Transportu i Gospodarki

Morskiej z dnia 19 grudnia 1991 r. (za∏àcznik do Monitora Polskiego z 1992 r. Nr 4, poz. 20). Cena — 5,20 z∏.

7. Wymagania dotyczàce wytwarzania materia∏u siewnego (za∏àcznik do Monitora Polskiego z 1996 r. Nr 52, poz. 481).

Cena — 35,33 z∏.

8. Klasyfikacja wyrobów obronnych (KWO) (za∏àcznik do Dz. U. z 1999 r. Nr 26, poz. 231). Cena — 10 z∏.

9. Poprawki do za∏àcznika do Mi´dzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania

im Êwiadectw oraz pe∏nienia wacht, 1978 r., sporzàdzonej w Londynie dnia 7 lipca 1978 r. (za∏àcznik do Dz. U. z 1999 r. Nr 30,

poz. 286). Cena — 50 z∏.

10. Zasady metodologiczne badania wskaêników techniczno-ekonomicznych (za∏àcznik do Monitora Polskiego z 1996 r. Nr 84,

poz. 751). Cena — 19 z∏.

11. Umowa o wolnym handlu mi´dzy Rzeczàpospolità Polskà a Republikà Litewskà (za∏àcznik do Dz. U. z 1996 r. Nr 158,

poz. 807). Cena — 30 z∏.

12. Protokó∏ dodatkowy nr 4 do Êrodkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu (CEFTA) (za∏àcznik do Dz. U. z 1996 r. Nr 158,

poz. 809). Cena — 44 z∏.

13. Umowa o wolnym handlu mi´dzy Rzeczàpospolità a Królestwem Danii i Wyspami Owczymi (za∏àcznik do Dz. U. z 1999 r. Nr 63,

poz. 705). Cena — 13 z∏.

14. Umowa europejska dotyczàca mi´dzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporzàdzona

w Genewie dnia 30 wrzeÊnia 1957 r. (tekst jednolity) — 2 tomy (za∏àcznik do Dz. U. z 1999 r. Nr 30, poz. 287). Cena — 81 z∏.

Wszyscy zainteresowani tymi wydawnictwami proszeni sà o dokonanie wp∏aty na konto bankowe Wydzia∏u Wydawnictw

i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w ABN AMRO BANK S.A. nr 16700004-643991059784

i podanie liczby zamawianych egzemplarzy oraz adresu odbiorcy.

Dowód wp∏aty z okreÊleniem zamawianych tytu∏ów b´dzie traktowany jako zamówienie.

Ponadto wy˝ej wymienione wydawnictwa mo˝na nabywaç w punktach sprzeda˝y Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego.

Egzemplarze bie˝àce i z lat ubieg∏ych oraz za∏àczniki mo˝na nabywaç

— na podstawie nades∏anego zamówienia w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa

— w punktach sprzeda˝y Wydzia∏u Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w Warszawie,

al. Jana Chrystiana Szucha 2/4, tel. 629-61-73 i ul. Powsiƒska 69/71, tel. 694-62-96

Reklamacje z powodu niedor´czenia poszczególnych numerów zg∏aszaç nale˝y na piÊmie do Wydzia∏u Wydawnictw i Poligrafii

Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa,

do 15 dni po otrzymaniu nast´pnego kolejnego numeru

O wszelkich zmianach nazwy lub adresu prenumeratora prosimy niezw∏ocznie informowaç na piÊmie Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii

Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej i Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

ul. Marsza∏kowska 3/5, 00-624 Warszawa, tel. 825-46-79

Sk∏ad, druk i kolporta˝: Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; fax: 694-64-77, 694-62-06

Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581

www.gpkprm.gov.pl

T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 510/W/C/2000

ISSN 0209-214X

Cena 3,52 z∏

651

UCHWA¸A PA¡STWOWEJ KOMISJI WYBORCZEJ

z dnia 9 paêdziernika 2000 r.

w sprawie stwierdzenia wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 27 wrzeÊnia 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544) Paƒstwowa Komisja Wyborcza stwierdza, ˝e w g∏osowaniu przeprowadzonym

w dniu 8 paêdziernika 2000 r. spoÊród 12 kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wi´cej ni˝ po∏ow´ wa˝nie oddanych g∏osów otrzyma∏ i — stosownie do art. 127 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej —

Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej

zosta∏ wybrany

Aleksander KwaÊniewski.

Przewodniczàcy Paƒstwowej Komisji Wyborczej: F. Rymarz

Zast´pcy Przewodniczàcego Paƒstwowej Komisji Wyborczej

J. Kacprzak, S. Kosmal

Cz∏onkowie Paƒstwowej Komisji Wyborczej: S. Jaworski,

A. Kisielewicz, A. Màczyƒski, Z. Szonert, S. Zab∏ocki,

T. ˚yznowski

652

UCHWA¸A RADY POLITYKI PIENI¢˚NEJ

z dnia 20 wrzeÊnia 2000 r.

w sprawie ustalenia za∏o˝eƒ polityki pieni´˝nej na rok 2001.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U.

Nr 140, poz. 938, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz

z 2000 r. Nr 53, poz. 648 i Nr 62, poz. 718) uchwala si´,

co nast´puje