Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 29 maja 1998 r. w sprawie form i trybu przeprowadzania rozliczeń pieniężnych za pośrednictwem banków.

§ 3. Rozliczenia gotówkowe przeprowadza się czekiem gotówkowym lub przez wpłatę gotówki na rachunek wierzyciela.

§ 1. Zarządzenie określa formy i tryb przeprowadzania rozliczeń pieniężnych za pośrednictwem banków

w obrocie krajowym w złotych.

§ 4. 1. Czek gotówkowy stanowi dyspozycję wystawcy czeku (dłużnika) udzieloną trasatowi do obcią­

żenia jego rachunku kwotą, na którą czek został wystawiony, oraz wypłaty tej kwoty okazicielowi czeku (czek

na okaziciela) lub osobie wskazanej na czeku (czek

imienny).

§ 2. 1. Za pośrednictwem banków są przeprowadzane rozliczenia pieniężne między stronami rozliczenia, jeżeli przynajmniej jedna strona rozliczenia (dłuż­

nik lub wierzyciel) posiada rachunek bankowy.

2. Rozliczenia pieniężne przeprowadza się gotówkowo lub bezgotówkowo.

2. Czek gotówkowy jest przedstawiany do zapłaty

u trasata lub w innym banku. Zapłata

czeku gotówkowego przedstawionego do zapłaty w innym banku następuje - z zastrzeżeniem ust. 3 - po

bezpośrednio

-

449-

uzyskaniu przez ten bank od trasata funduszy wystardo zapłaty czeku. Szczegółowe warunki

przedstawienia czeku do zapłaty w innym banku określa umowa między tym bankiem i posiadaczem czeku.

czających

3. Banki mogą zawierać porozumienia, w którychna zasadach wzajemności - określą tryb przedstawiania do zapłaty czeków gotówkowych z rachunków

oszczęd ności owo-rozl iczen i owych .

§ 5. Rozliczenia bezgotówkowe przeprowadza się

w jednej z następujących form

1) polecenia przelewu,

2) polecenia zapłaty, z zastrzeżeniem § 7 ust. 2,

3) czeku rozrachunkowego.

§ 6. 1. Polecenie przelewu stanowi udzieloną bankowi dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku

określoną kwotą i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela.

2. Bank wykonuje dyspozycję dłużnika w trybie

przewidzianym w umowie rachunku bankowego.

§ 7. 1. Polecenie zapłaty stanowi udzieloną banko-

wi dyspozycję wierzyciela obciążenia określoną kwotą

rachunku bankowego dłużnika i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Dyspozycja wierzyciela stanowi

równocześnie jego zgodę na cofnięcie przez bank dłuż­

nika obciążenia rachunku dłużnika i cofnięcie uznania

rachunku wierzyciela w przypadku dokonanego przez

dłużnika odwołania polecenia zapłaty, o którym mowa

w ust. 6.

2. Przeprowadzanie rozliczeń w formie polecenia

zapłaty jest dopuszczalne pod warunkiem

1) posiadania przez wierzyciela i dłużnika rachunków

w bankach, które zawarły porozumienie w sprawie

stosowania polecenia zapłaty, określające w szczególności: zakres odpowiedzialności banków wykonujących polece~ie zapłaty, przyczyny odmowy realizacji polecenia zapłaty przez bank dłużnika, procedury dochodzenia wzajemnych roszczeń banków, wynikających ze skutków odwołania polecenia zapłaty przez dłużnika, wzory jednolitych formularzy oraz zasady realizacji przez banki poleceń

zapłaty przy użyciu elektronicznych nośników informacji,

2) udzielenia przez dłużnika wierzycielowi upoważnie­

nia do obciążania rachunku dłużnika w drodze polecenia zapłaty w umownych terminach zapłaty

z tytułu określonych zobowiązań,

3) zawarcia pomiędzy wierzycielem a bankiem, prowadzącym jego rachunek, umowy w sprawie stosowania poletenia zapłaty przez wierzyciela zawierającej w szczególności: zgodę banku na stosowanie formy polecenia zapłaty przez wierzyciela, zasady składania i realizowania poleceń zapłaty, zgodę wierzyciela na obciążenie jego rachunku kwotami odwoływanych poleceń zapłaty wraz z odsetkami, o których mowa w ust. 7, zwróconymi dłużni­

kowi w związku z odwołaniem polecenia zapłaty,

oraz zakres odpowiedzialności wierzyciela i banku,

Poz. 320

4) że maksymalna kwota pojedynczego polecenia zapłaty nie przekracza równowartości przeliczonych

na złote według kursu średniego ECU ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu kwartału poprzedzającego kwartał, w którym dokonywane jest rozliczenie pieniężne

a) 1 000 ECU - w przypadku gdy dłużnikiem jest

osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej,

b) 10000 ECU - w przypadku pozostałych dłużni­

ków.

3. Bank, który udzielił wierzycielowi zgody na stosowanie poleceń zapłaty, jest wobec banków - sygnatariuszy porozumienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1,

odpowiedzialny finansowo za działania wierzyciela

związane ze stosowaniem poleceń zapłaty, w szczególności jest zobow i ązany do natychmiastowego uznania

kwotą odwołanego polecenia zapłaty rachunku banku

dłużnika wraz z odsetkami, o których mowa w ust. 7,

również w przypadku braku środków na rachunku wierzyciela lub wystąpienia innej przyczyny uniemożliwia­

jącej obciążenie rachunku bankowego wierzyciela.

4. Uznanie rachunku bankowego wierzyciela nastę­

puje po uzyskaniu przez jego bank od banku dłużnika

funduszy wystarczających do pokrycia polecenia zapłaty.

5. Dłużnikowi przysługuje prawo do odwołania

w . każdym czasie upoważnienia, o którym mowa

w ust. 2 pkt 2.

6. Dłużnik może odwołać pojedyncze polecenie zapłaty, którym obciążono jego rachunek bankowy, w terminie

1) 30 dni kalendarzowych od dnia dokonania obciąże­

nia rachunku bankowego - w przypadku gdy dłuż­

nikiem jest osoba fizyczna nie prowadząca działal­

ności gospodarczej,

2) 5 dni roboczych od dnia dokonania obciążenia rachu~ku bankowego - w przypadku pozostałych

dłuż'ników.

Odwołanie polecenia zapłaty dłużnik składa w

banku

prowadzącym jego rachunek.

7. Odwołanie polecenia zapłaty przez dłużnika rodzi

dla banku dłużnika obowiązek natychmiastowego

uznania rachunku bankowego dłużnika kwotą odwoła­

nego polecenia zapłaty. Uznanie rachunku dłużnika następuje z datą złożenia odwołania polecenia zapłaty,

z obowiązkiem naliczenia - od dnia obciążenia rachunku dłużnika kwotą odwołanego polecenia zapłaty

- odsetek należnych dłużnikowi z tytułu oprocentowania rachunku bankowego.

8. Bank będący wierzycielem może przeprowadzać

rozliczenia w formie polecenia zapłaty na warunkach

określonych w zarządzeniu, z tym że

1) do rozliczeń tych nie stosuje się przepisów ust. 2

pkt 3 i ust. 3,

2) bank ten jest zobowiązany do natychmiastowego

uznania kwotą odwołanego polecenia zapłaty rachunku banku dłużnika.

-

450-

Poz. 320 i 321

§ 8. 1. Czek rozrachunkowy stanowi dyspozycję wystawcy czeku udzieloną trasatowi do obciążenia jego

rachunku kwotą, na którą czek został wystawiony, oraz

uznania tą kwotą rachunku posiadacza czeku.

§ 9. Banki mogą określać w umowach z klientami

kwestie związane z odpowiedzialnością stron oraz trybem postępowania w przypadku utraty (kradzieży, zagubienia) blankietów czekowych i czeków.

2. Na wniosek wystawcy czeku bank może potwierdzić czek rozrachunkowy, rezerwując jednocześnie na

§ 10. Na warunkach określonych w umowach strony mogą stosować w rozliczeniach bezgotówkowych

także okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia pIanowe oraz karty płatnicze.

jego rachunku odpowiednie fundusze na pokrycie czeku . Bank może potwierdzić również czek niezupełny.

3. Czek rozrachunkowy jest przedstawiany do zalub w banku, w którym

posiadacz czeku posiada rachunek. Uznanie rachunku

posiadacza czeku kwotą czeku - z zastrzeżeniem ust. 4

- następuje po uzyskaniu przez jego bank od trasata

funduszy wystarczających do zapłaty czeku. Szczegółowe warunki przedstawienia czeku do zapłaty określa

umowa między bankiem posiadacza czeku i posiadaczem czeku.

płaty bezpośrednio u trasata

4. Banki mogą zawierać porozumienia, w którychna zasadach wzajemności - określą tryb przedstawiania do zapłaty czeków rozrachunkowych z rachunków

oszczęd ności owo- rozl icze n i owych.

§ 11. Traci moc zarządzenie Prezesa Narodowego

Banku Polskiego z dnia 11 grudnia 1992 r. w sprawie

form i trybu przeprowadzania rozliczeń pieniężnych za

pośrednictwem

banków (Monitor Polski Nr 39,

poz. 293 i z 1997 r. Nr 77, poz. 732).

§ 12. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca

1998 r.

Prezes Narodowego Banku Polskiego

H. Gronkiewicz-Waltz

321

OBWIESZCZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW

z dnia 26 czerwca 1998 r.

o treści oświadczeń złożonych przez osoby powoływane lub mianowane na kierownicze stanowiska pań­

stwowe przez Prezesa Rady Ministrów.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach

bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne

(Dz. U. Nr 70, poz. 443) podaje się do publicznej wiadomości, co następuje

1) Jarosław SELLlN - Podsekretarz Stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, syn Henryka, urodzony

1 maja 1963 r., zamieszkały w Gdańsku,

2) Jacek MICHAŁOWSKI - Dyrektor Generalny Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, syn Mariana, urodzony 8 grudnia 1955 r., zamieszkały w Warszawie,

3) Paweł BANAŚ - Generalny Inspektor Celny, syn

Jana, urodzony 14 sierpnia 1962 r., zamieszkały

w Kudowie Zdroju,

4) Marek HALINlAK - Dyrektor Generalny Ministerstwa Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych

i Leśnictwa, syn Michała, urodzony 24 maja 1964 r.,

zamieszkały w Warszawie,

5) Józef PŁOSKONKA - Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji,

syn Stanisława, urodzony 8 maja 1946 r., zamieszkały w Kielcach,

6) Andrzej GRZELAKOWSKI - Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej,

syn Zygmunta, urodzony 5 października 1949 r., zamieszkały w Gdyni,

7) Bolesław MUSIAŁ - Główny Inspektor Kolejnictwa, syn Adama, urodzony 12 listopada 1942 r., zamieszkały we Wrocławiu,

8) Janusz WELLMAN - Dyrektor Generalny Głów­

nego Inspektoratu Kolejnictwa, syn Leonarda,

urodzony 6 lipca 1948 r., zamieszkały w Warszawie,

9) Jacek WUTZOW - Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej, syn Włodzimie­

rza, urodzony 21 lutego 1953 r., zamieszkały w Ło­

dzi,

10) Józef Wojciech PLANETA - Dyrektor Generalny

Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, syn

Edwarda, urodzony 23 października 1957 r., zamieszkały w Nadarzynie,

11) Grzegorz BOROWIEC - Dyrektor Generalny Urzę­

du Regulacji Energetyki, syn Alfreda, urodzony 12

marca 1963 r., zamieszkały w Warszawie,

-

448-

Andrzej s. Jerzego, 10. Szymańska Halina c. Franciszka,

Stanisława, 16. Peda Eugenia c. Romana, 17. Raczkiewicz Stanisława c. Władysława, 18. Rędaszka Jan s.

Stanisława,

ZŁOTYM KRZYŻEM ZASŁUGI

BRĄZOWYM KRZYŻEM ZASŁUGI

11. Kuczma Anna c. Stanisława, 12. Pakuła Zofia c.

Władysława,

19. Marciniak Krzysztof s. Tadeusza, 20. Michalska

Lucyna c. Feliksa, 21. Turlej Maria c. Tadeusza.

SREBRNYM KRZYŻEM ZASŁUGI

13. Firkowska-Mankiewicz Anna c. Stanisława, 14.

Ewa c. Franciszka, 15. Kurowska Stanisława c.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

Gałka

319

Rej. 94/98

POSTANOWIENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 4 czerwca 1998 r.

o nadaniu orderu.

KRZYŻEM KOMANDORSKIM

ORDERU ODRODZENIA POLSKI

Na podstawie art. 138 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483)

oraz ustawy z dnia 16 października 1992 r. o orderach

i odznaczeniach (Dz. U. Nr 90, poz. 450), na wniosek Kapituły Orderu Odrodzenia Polski, za wybitne zasługi

w pracy literackiej odznaczona zostaje

Camilla Mondral c. Karola.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

320

ZARZĄDZENIE PREZESA NARODOWEGO BANKU POLSKIEGO

z dnia 29 maja 1998 r.

w sprawie form i trybu przeprowadzania rozliczeń pieniężnych za pośrednictwem banków.

Na podstawie art. 68 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. Nr 140, poz. 939)

zarządza się, co następuje