Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie wyboru posła członka Krajowej Rady Sądownictwa.

-

410-

Dyktatura komunistyczna narzucona została Polsce

przemocą wbrew woli Narodu przez Związek Sowiecki

i Józefa Stalina. Decyzje dotyczące Polski zostały podjęte bez udziału Rządu Polskiego, a utrzymywanie po

II wojnie światowej porządku jałtańskiego odbywało

się z naruszeniem podstawowych praw i wolności,

zwłaszcza prawa narodów i państw do niepodległości

tym, którzy dobrze przysłużyli się Ojczyźnie, w imieniu

Polski dziękujemy.

i demokratycznego rozwoju. Narzucony Polsce system

ności nie doczekali.

wprowadzał model gospodarki oparty na utopii i wyniszczający kraj. System ten utrzymywany przemocą,

kłamstwem oraz groźbą interwencji sowieckiej służył

zabezpieczeniu obcych interesów.

Odrzucamy i potępiamy ten system. Uznajemy Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą za organizację

w najwyższym stopniu, do końca odpowiedzialną za

trwanie i kształt systemu komunistycznego w Polsce,

na którym ciąży wiele zbrodni i przestępstw.

Przez cały czas istnienia PRL występował podziemny i jawny opór przeciw zniewoleniu i naruszaniu

prawa do życia i godności. Trwała praca społeczeń ­

stwa, które starało się przystosować narzucone warunki do swych dążeń i aspiracji . Pomimo przeszkód tworzono materialną i duchową kulturę narodową. Symbolami sprzeciwu wobec zniewolenia były zbrojny i cywilny opór w okresie powojennym, Poznański Czerwiec '56, Październik '56, Marzec '68, Grudzień '70,

Czerwiec '76 oraz strajki 1980 roku, które zapoczątko­

wały związkowy i niepodległościowy zryw "Solidarności".

Istotnym czynnikiem była postawa Kościoła broniącego ludzkiej godności, stojącego na straży duchowej tożsamości. Polacy bronili narodowego dziedzictwa, religii i tradycji chrześcijańskiej oraz niezależnej

kultury. Dzięki tej postawie i społecznemu dążeniu do

wolności możliwe było powstanie w 1980 r. NSZZ "Solidarność". Wytrwałość i solidarność doprowadziły do

pokojowego odbudowania

i niepodległej.

Polski

demokratycznej

Wszystkim, którzy przyczynili się do odzyskania

przez Polskę wolności i niepodległości, często za cenę

życia, znosząc cierpienie, upokorzenia, niewolę, wygnanie i nędzę, prześladowania i szykany, wszystkim

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uczyni wszystko co

możliwe, aby wynagrodzić krzywdy powstałe w czasie

komunistycznych rządów. Uważamy to za moralny

obowiązek i dług zaciągnięty wobec tych, którzy wolZa niezbędne uważamy ukaranie wszystkich winnych komunistycznych zbrodni popełnionych w latach

1944-1989 na ziemiach polskich, w tym także zdrajców podejmujących decyzje podporządkowujące Polskę obcemu mocarstwu, działających przeciwko wolności, niepodległości i demokracji.

Narodowa debata o potępieniu komunizmu ukazała prawdę o ustroju totalitarnym, wszechobecności komunistycznego zła dotykającego wszystkich, od zwykłego obywatela po człowieka władzy. Niejednokrotnie

ceną awansu było pójście na kompromis z systemem.

W oczach przyszłych pokoleń obraz komunizmu nie

może składać się tylko z bohaterów i ich prześladow­

ców. Polsce potrzebna jest prawda. Nie można wprowadzać zbiorowej odpowiedzialności za przestępstwa,

ale nie chcemy też zbiorowej nieodpowiedzialności.

Konieczna jest rzetelna ocena przeszłości, uwzględnia­

jąca złożoność ludzkich losów, jasno odróżniająca dobro od zła. Odpowiedzialność indywidualna ludzi systemu i odpowiedzialność formacji, która wspierała system, to dwie zasadniczo różne, ale powiązane ze sobą

sprawy. Ustrój Trzeciej Rzeczypospolitej wyłaniał się

w miarę cofania dyktatury, ale nie jest bez znaczenia

kto, kiedy i gdzie przyspieszał bieg wypadków.

Sejm

Rzeczypospolitej

Polskiej

podejmuje

tę

uchwałę w przekonaniu, że budowanie demokracji wymaga od nas rozliczenia przeszłości i umocnienia tych

wartości oraz zasad, dzięki którym Polska przetrwała

czas zniewolenia. Sprawiedliwość, naprawianie

krzywd, ukaranie winnych to podstawowe obowiązki

i jednocześnie warunki funkcjonowania państwa prawa .

Marszałek Sejmu: M. Pfażyński

288

UCHWAlA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 18 czerwca 1998 r.

w sprawie wyboru posła członka Krajowej Rady Sądownictwa.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art.

187 ust. 1 pkt 3 Konstytucji oraz art. 6 ust. 1 ustawy

z dnia 20 grudnia 1989 r. o Krajowej Radzie Sądownic­

twa (Dz. U. Nr 73, poz. 435, z 1990 r. Nr 53, poz. 306,

z 1993 r. Nr 47, poz. 213, z 1996 r. Nr 72, poz. 347 oraz

z 1997 r. Nr 117, poz. 753 i Nr 124, poz. 782) wybiera do

Krajowej Rady Sądownictwa

poseł Teresę Liszcz.

Marszałek Sejmu: M. Pfażyński