Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 1997 r. o ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 września 1997 r.

-

2334-

851

UCHWAŁA SENATU RZECZVPOSPOLlTEJ POLSKIEJ

z dnia 10 grudnia 1997 r.

w sprawie obchodów 50 rocznicy uchwalenia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka.

10 grudnia 1997 r. rozpoczyna się światowy Rok

Praw Człowieka proklamowany dla uczczenia 50 rocznicy przyjęcia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka.

W 1948 r. w Paryżu odbyło się historyczne posiedzenie, na którym Zgromadzenie Ogólne Narodów

Zjednoczonych przyjęło Powszechną Deklarację Praw

Człowieka.

Po raz pierwszy w dziejach ludzkości narody świa­

ta uznały zgodnie, iż źródłem niezbywalnych praw

wszystkich członków rodziny ludzkiej jest przyrodzona

godność człowieka, stanowiąca podstawę wolności,

sprawiedliwości i pokoju na świecie.

U podstaw przywrócenia Senatu w Polsce w 1989 r.

potrzeba stworzenia instytucji, która w procesie

stanowienia prawa kontrolowałaby jego zgodność

z powszechnie przyjętymi prawami człowieka i zasadabyła

mi praworządności. Dlatego też Senat Rzeczypospolitej Polskiej przywiązuje wielką wagę do zbliżającej się

50 rocznicy uchwalenia Powszechnej Deklaracji Praw

Człowieka.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej w 1998 r. włączy się

aktywnie w obchody tej rocznicy, organizując uroczyste posiedzenie Izby, a także konferencje tematycznie

poświęcone poszczególnym problemom praw czło­

wieka i praworządności.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej wyraża przekonanie, że obchody 50 rocznicy przyczynią się do pogłębie­

nia szacunku wobec niezbywalnych praw człowieka

i podniesienia świadomości obywateli o przysługują­

cych im prawach.

Marszałek Senatu: A. Grześkowiak

852

Sygn. akt III SW 529/97

UCHWAŁA SĄDU NAJWVŻSZEGO

z dnia 11 grudnia 1997 r.

o ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 września 1997 r.

Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

Na podstawie sprawozdania Państwowej Komisji

Wyborczej z przebiegu wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oraz postanowień wydanych przez Sąd

przewodniczący: Prezes Sądu Najwyższego - Ja..Q/ Najwyższy w wyniku rozpoznania 82 protestów, w tym

Wasilewski,

15 odpowiadających i 67 nie odpowiadających ustawosędziowie Sądu Najwyższego: Teresa Flemming- wym wymaganiom, a także po wysłuchaniu Zastępcy

-Kulesza, Józef lwuiski, Kazimierz Jaśkowski, Adam Jó- Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej

zefowicz, Andrzej Kijowski, Roman Kuczyński, Jerzy oraz Zastępcy Przewodniczącego Państwowej Komisji

Kuźniar, Jerzy Kwaśniewski, Maria Mańkowska, Zbi- Wyborczej, którzy wnieśli o stwierdzenie ważności wygniew Myszka, Teresa Romer, Walerian Sanetra, Ja- borów

dwiga Skibińska-Adamowicz, Stefania Szymańska,

1. Sąd Najwyższy rozważył i przyjął zawartą w spraMaria Tyszel, Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski, An- wozdaniu Państwowej Komisji Wyborczej ocenę, że ordrzej Wróbel,

gany przeprowadzające wybory nie dopuściły się takich naruszeń prawa wyborczego, które mogły mieć

protokolant Izabela Twardowska,

wpływ na wynik wyborów.

z udziałem Zastępcy Prokuratora Generalnego Rze2. Sąd Najwyższy podzielił treść wydanych w skła­

czypospolitej Polskiej Stefana Śnieżki i Zastępcy Przedach

trzech sędziów Sądu Najwyższego 15 opinii

wodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Staniw

sprawach

merytorycznie rozpatrzonych protestów

sława Kosmala,

wyborczych, wśród których nie było protestów przena posiedzeniu jawnym w dniu 11 grudnia 1997 r. ciwko wyborowi posła. W 6 spośród tych 15 spraw wyborcy zasadnie zarzucili określonym obwodowym korozpoznał sprawę ważności wyborów do Sejmu Rzemisjom wyborczym naruszenie przepisów Ordynacji

czypospolitej Polskiej.

-

2335-

wyborczej do Sejmu. W dwóch wypadkach stwierdzone naruszenia polegały na podaniu do publicznej wiadomości wyników głosowania z błędami w stosunku

do danych wymienionych w protokole głosowania.

Mogło to powodować dezorientację wyborców, ale nie

wpłynęło na wynik głosowania. W 3 sprawach stwierdzono nieznaczne błędy w protokołach głosowania,

które jednak nie mogły wpłynąć na wynik wyborów.

W świetle ustalonych okoliczności brak podstaw do

kwestionowania wyjaśnień przewodniczących komisji

wyborczych, że powodem zniekształcenia wyników

głosowania była niestaranność w sporządzaniu protokołów głosowania. W jednej sprawie wykazano, że

w urnie znalazły się 3 karty do głosowania więcej niż

liczba kart wydanych za potwierdzeniem podpisami

wyborców, co także nie wpłynęło na wynik wyborów.

W 9 sprawach protesty były bezzasadne. Wyborcy, którzy je wnieśli, przyjmowali bez usprawiedliwionych powodów, że w podanych przez nich obwodach doszło

do zniekształcenia wyników głosowania. W jednym

wypadku protestująca - wbrew zasadzie wynikającej

z Ordynacji wyborczej do Sejmu - uważała, że bez potrzeby uzyskania specjalnego zaświadczenia powinna

mieć prawo głosowania w miejscu czasowego pobytu.

3. Sąd Najwyższy podzielił także rozstrzygnięcia

o pozostawieniu protestów bez dalszego biegu, wydane w 67 sprawach, gdyż protesty te nie spełniały warunków określonych w Ordynacji wyborczej do Sejmu.

Były bowiem wniesione po terminie, przez podmioty

nie uprawnione, zawierały zarzuty nie mieszczące się

w przedmiotowym zakresie protestu wyborczego bądż

Poz. 852 i 853

ograniczały

się do kwestionowania wyborów bez

przedstawienia albo wskazania dowodów, na których

autorzy opierali swoje zarzuty. W wielu wypadkach

protestujący nie zarzucali naruszenia przepisów prawa

wyborczego, ale podważali zasady niektórych jego regulacji, w szczególności uważając, że sprzeczne z Konstytucją jest traktowanie wyborów jako ważnych pomimo frekwencji mniejszej niż 50% uprawnionych do gło­

sowania.

4. Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na

podstawie art. 101 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483)

oraz art. 128 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 maja 1993 r.Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 45, poz. 205 ze zm.)

. stwierdza ważność

wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 września

1997 r.

Przewodniczący: Jan Wasilewski

Prezes Sądu Najwyższego

Sędziowie Sądu Najwyższego: Teresa Flemming-Kulesza, Józef lwu Iski, Kazimierz Jaśkowski, Adam

Józefowicz, Andrzej Kijowski, Roman Kuczyński,

Jerzy Kuźniar, Jerzy Kwaśniewski, Maria Mań­

kowska, Zbigniew Myszka, Teresa Romer, Walerian Sanetra, Jadwiga Skibińska-A dam o wicz,

Stefania Szymańska, Maria Tyszel, Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel

853

Sygn. akt III SW 530/97

UCHWAŁA SĄDU NAJWVŻSZEGO

z dnia 11 grudnia 1997 r.

o ważności wyborów do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 września 1997 r.

Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

przewodniczący: Prezes Sądu Najwyższego -

Jan

Wasilewski,

sędziowie Sądu Najwyższego: Teresa Flemming-Kulesza, Józef lwu Iski, Kazimierz Jaśkowski, Adam Józefowicz, Andrzej Kijowski, Roman Kuczyński, Jerzy

Kuźniar, Jerzy Kwaśniewski, Maria Mańkowska, Zbigniew Myszka, Teresa Romer, Walerian Sanetra, Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Stefania Szymańska,

Maria Tyszel, Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel,

protokolant: Izabela Twardowska,

z udziałem Zastępcy Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej Stefana Śnieżki i Zastępcy Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Stanisława Kosmala,

na posiedzeniu jawnym w dniu 11 grudnia 1997 r.

rozpoznał sp,rawę ważności wyborów do Senatu Rze-

czypospolitej Polskiej.

Na podstawie sprawozdania Państwowej Komisji

Wyborczej z przebiegu wyborów do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej oraz postanowień wydanych przez Sąd

Najwyższy w wyniku rozpoznania 53 protestów, w tym 6

odpowiadających i 47 nie odpowiadających ustawowym

wymaganiom, a także po wysłuchaniu Zastępcy Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej oraz Zastępcy Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, którzy wnieśli o stwierdzenie ważności wyborów

1. Sąd Najwyższy rozważył i przyjął zawartą w sprawozdaniu Państwowej Komisji Wyborczej ocenę, że organy przeprowadzające wybory nie dopuściły się takich naruszeń prawa wyborczego, które mogły mieć

wpływ na wynik wyborów.

2. Sąd Najwyższy podzielił treść wydanych w skła­

dach trzech sędziów Sądu Najwyższego opinii o czę­

ściowej zasadności jednego i bezzasadności pięciu merytorycznie rozpatrzonych protestów wyborczych,

wśród których nie było protestów przeciwko wyborowi senatora. W sprawie częściowo zasadnego protestu

zarzut dotyczył nieprawidłowego ustalenia wyniku gło-