Zarządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 lipca 1996 r. w sprawie metod kosztorysowania obiektów i robót budowlanych.

§ 1. 1. Zarządzenie określa jednolite dla wszystkich

jednostek gospodarczych metody kosztorysowania

obiektów i robót budowlanych.

2. Metod kosztorysowania określonych w zarządze­

niu nie stosuje się przy sporządzaniu kosztorysów

kosztorysowej, obejmujące podstawy ustalenia

jednostkowych nakładów rzeczowych i podstawy

cenowo-kosztowe,

6) przedmiar robót - opis robót w kolejności technologicznej ich wykonania oraz podstaw do ustalania

cen jednostkowych robót lub jednostkowych nakładów rzeczowych, z podaniem ilości jednostek

przedmiarowych robót, opracowany przed wykonaniem robót na podstawie dokumentacji projektowej,

opis robót w kolejności technologicznej ich wykonania oraz podstaw do ustalania

cen jednostkowych robót lub jednostkowych nakładów rzeczowych, z podaniem ilości jednostek

obmiarowych robót, opracowany po wykonaniu

robót na podstawie książki obmiaru.

7) obmiar robót -

1) inwestorskich, opracowywanych dla potrzeb zamówień publicznych,

2) przy opracowywaniu założeń techniczno-ekono-

micznych inwestycji,

3) prac rozruchowych,

4) robót wykonywanych w ramach eksportu budow-

nictwa,

§ 3. Kosztorysy opracowuje się metodą kalkulacji

uproszczonej lub szczegółowej, uwzględniającej

1) opis technologii i organizacji wykonywania robót,

5) robót wykonywanych na podstawie umów między­

narodowych,

2) ilości robót podane w przedmiarze lub obmiarze ro-

bót,

6) górniczych robót dołowych.

3) ustalenie cen jednostkowych robót -

§ 2. Użyte w zarządzeniu określenia oznaczają

katalogi nakładów rzeczowych (KNR),

katalogi scalonych nakładów rzeczowych (KSNR),

opracowane i wydane przez właściwych ministrów

na podstawie odrębnych przepisów,

1) katalogi -

2) jednostkowe nakłady rzeczowe -

4) określenie rodzaju i ilości poszczególnych jednost-

kowych nakładów rzeczowych oraz określenie cen

czynników produkcji - w metodzie szczegółowej ,

5) obliczenie ceny kosztorysowej stanowiącej wartość

robót.

nakłady rzeczo-

we czynników produkcji: robocizny (R), materiałów

(M) oraz pracy sprzętu i środków transportu technologicznego (S), ujęte w katalogach lub ustalone

na podstawie analizy indywidualnej,

wymagany odrębny­

mi przepisami projekt budowlany wraz z opi,sami

i rysunkami niezbędnymi do realizacj i robót lub

opis zawierający określenie rodzaju, zakresu i sposobu wykonania robót, wynikający np. z inwentaryzacji i protokołu typowania robót,

3) dokumentacja projektowa -

4) założenia wyjściowe do kosztorysowania - ustalone przez zamawiającego dane techniczne, technologiczne i organizacyjne nie określone w dokumentacji projektowej, a mające wpływ na wysokość ceny kosztorysowej,

§ 4. 1. Kalkulacja uproszczona polega na obliczeniu

ceny kosztorysowej jako sumy iloczynów ilości scalonych jednostek jednorodnych robót oraz cen jednostkowych tych robót, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług - według formuły

Ck = LO . Cj + Pv

gdzie

Ck O

Pv

Cj

-

./

5) dane wyjściowe do koszto'fYsowania - uzgodnione, w 'formie protokoł uę i niiędzy wykonawcą. i zamawiającym dane techniczne, technologiczne i organizacyjne oraz inne niezbędne do kalkulacji

w metodzie

uproszczonej,

cena kosztorysowa,

ilość jednostek z przedmiaru lub obmiaru robót,

podatek od towarów i usług (VAT),

cena jednostkowa robót łącznie z kosztami pośrednimi (Kp) i zyskiem kalkulacyjnym (Z),

obliczona według formuły

Cj = Rj + Mj + (Kzj) + Sj + Kpj + Zj,

gdzie

Rj

-

wartość kosztorysowa robocizny

jednostkę przedmiarową robót,

na

Mj

-

Kzj -

-

wartość kosztorysowa materiałów na

jednostkę przedmiarową robót,

koszty zakupu na jednostkę

przed-

miarową robót,

Sj

-

Kpj Zj

-

Poz. 461

871

wartość kosztorysowa pracy sprzętu

na jednostkę przedmiarową robót,

koszty pośrednie na jednostkę przed-

5. Kosztorys powykonawczy stanowi podstawę do

ustalenia wynagrodzenia wykonawcy za wykonane roboty i jest sporządzany przez ·wykonawcę po wykonaniu robót w celu ustalenia wynagrodzenia za te roboty.

§ 6. 1. Podstawy sporządzenia kosztorysu inwestorskiego sta~owią

miarową robót,

1) dokumentacja projektowa,

zysk kalkulacyjny na jednostkę przedmiarową robót.

2) przedmiar robót,

3) założenia wyjściowe do kosztorysowania,

2. Kalkulacja szczegółowa polega na obliczeniu ceny kosztorysowej jako sumy iloczynów: ilości robót,

jednostkowych nakładów rzeczowych i ich cen oraz doliczonych odpowiednio kosztów pośrednich i zysku, z

uwzględnieniem podatku od towarów i usług - według formuły

Ck = L (i . n . c) + /Kz/ + Kp + Z + Pv

lub

Ck = L i . (n . c + /Kzj/ + Kpj + Zj) + Pv

gdzie

Ck - cena kosztorysowa,

- ilość robót,

N

- jednostkowe nakłady rzeczowe (R, M, S)

c

- ceny jednostkowe nakładów rzeczowych

(R,M,S)

Kz - koszty zakupu,

Kp - koszty pośrednie,

Z

- zysk kalkulacyjny,

Pv - podatek od towarów i usług (VAT).

4) ceny jednostkowe robót obejmujące koszty bezpośrednie robocizny, materiałów, zakupu, pracy

sprzętu i transportu technologicznego oraz koszty

pośrednie i zysk według informacji własnych inwe-

stora lub innych informacji - dla kalkulacji uproszczonej,

5) jednostkowe nakłady rzeczowe zawarte w katalo-

gach, a w razie braku w nich odpowiednich nakła­

dów - w innych katalogach lub ustalane na podstawie analizy indywidualnej zgodnie z zasadami

określonymi w § 16 - dla kalkulacji szczegółowej,

6) ceny jednostkowe czynników produkcji: robocizny

(R), materiałów (M), łącznie z kosztami zakupu lub

bez kosztów zakupu w przypadku ich odrębnego

kalkulowania, oraz pracy sprzętu (S) według wła­

snych informacji cenowo-kosztowych inwestora

lub innych informacji - dla kalkulacji szczegóło­

wej,

7) koszty pośrednie, zysk oraz koszty zakupu w przy-

padku odrębnego ich kalkulowania - przyjmowane według informacji własnych inwestora lub innych informacji,

8) obowiązujące na podstawie odrębnych przepisów

§ 5. 1. W zależności od przeznaczenia należy posłu­

giwać się jednym z następujących

zasady obliczania podatku od towarów i usług.

rodzajów kosztory-

sów

1) inwestorskim,

2) ofertowym,

3) dodatkowym,

4) powykonawczym.

2. ,P odstawy sporządzania kosztorysu ofertowego

stanowią

1) dokumentacja projektowa,

2) przedmiar robót,

3) założenia wyjściowe lub dane wyjściowe do kosz-

torysowania,

4) ceny jednostkowe robót obejmujące koszty bezpo-

2. Kosztorys inwestorski stanowi podstawę do

ustalenia szacunkowego kosztu wykonania określo­

nych robót i jest przygotowywany przez zamawiające­

go.

3. Kosztorys ofertowy stanowi podstawę do ustalenia ceny oferty i jest przygotowywany na żądanie zamawiającego przez wykonawcę, po jego przystąpieniu

do przetargu lub otrzymaniu od zamawiającego propozycji złożenia oferty na realizację robót.

4. Kosztorys dodatkowy stanowi podstawę do ustalenia zmiany ceny ustalonej w umowie i jest przygotowywany przez wykonawcę po wykonaniu robót jako

propozycja zmian kosztorysu ofertowego z uwagi na

zmiany pierwotnie przewidzianych ilości robót.

J

średnie robocizny, materiałów, zakupu, pracy

sprzętu i transportu technologicznego oraz koszty

pośrednie i zysk według informacji własnych wykonawcy robót lub innych informacji - dla kalkulacji uproszczonej,

5) jednostkowe nakłady rzeczowe zawarte w katalogach, a w razie braku w nich nakładów - \IV innych

katalogach lub ustalane na podstawie analizy indywidualnej zgodnie z zasadami określonymi w § 16

- dla kalkulacji szczegółowej,

6) ceny jednostkowe czynników produkcji (R, M, S),

koszty zakupu pr~y{ odrębnym ich kalkulowaniu

oraz koszty pośrednie ustalone przez wykonawcę

r:obót na podstawie własnej kalkulacji (lub innych

informacji cenowo ~kosztowych,

.J

ł

-

b) w miarę potrzeby, analizy dotyczące indywidualnego ustalania jednostkowych nakładów rzeczowych.

7) wielkość zysku kalkulacyjnego określona przez wykonawcę robót,

8) obowiązujące na podstawie odrębnych przepisów

zasady obliczania podatku od towarów i usług.

3. Podstawy sporządzania kosztorysu dodatkowego stanowią

książka obmiaru i dzien-

1) dokumentacja budowy nik budowy,

Poz. 461

872-

2. Strona tytułowa kosztorysu zawiera

1) określenie rodzaju kosztorysu,

2) nazwę przedmiotu kosztorysowania oraz określe­

nie lokalizacji budowy,

3) nazwę i adres zamawiającego,

2) kosztorys ofertowy w zakresie cen jednostkowych

robót lub jednostkowych nakładów rzeczowych

oraz cen i narzutów.

4. Podstawy sporządzania kosztorysu powykonawczego stanowią

.

1) dokumentacja budowy, która obejmuje dokumentację projektową, dziennik budowy i księgę obmiarów, protokoły odbiorów częściowych i końco­

wych, operaty geodezyjne, a w przypadku realizacji obiektów metodą montażu - także dziennik

montażu,

2) protokół danych wyjściowych do kosztorysowania,

3) ceny jednostkowe robót nej,

w metodzie uproszczo-

4) jednostkowe nakłady rzeczowe określone zgodnie

z ustaleniami w protokole danych wyjściowych do

kosztorysowania - w metodzie szczegółowej,

5) ceny jednostkowe czynników produkcji (R, M, S),

koszty zakupu przy odrębnym ich kalkulowaniu,

koszty pośrednie i zysk, w wysokościach wynegocjowanych między zamawiającym i wykonawcą

oraz określonych w protokole danych wyjściowych

do kosztorysowania -_w metodzie szczegółowej,

6) obowiązujące na podstawie odrębnych prżepisów

zasady obliczania podatku od towarów i usług.

§ 7.1. Kosztorys obejmuje

1) stronę tytułową,

2) ogólną charakterystykę obiektu budowlanego lub

robót budowlanych,

3) przedmiar lub obmiar robót,

4) ceny jednostkowe robót w uproszczonej metodzie

kosztorysowania,

5) tabelę wartości elementów scalonych,

6) jednostkowe nakłady rzeczowe w

metodzie kosztorysowania,

szczegółowej

7) wycenę wartości nakładów rzeczowych oraz pozostałych składników kalkulacyjnych,

8) załączJliki do kosztorysu:. : u

a) założenia wyjściowe

kosztorysowania lub

P~Ql.?kół danych wyjści9yvych do kosztorys,owanla,

:ab

ł

4) nazwę i adres jednostki opracowującej kosztorys,

nazwiska z określeniem funkcji osób, które sporzą­

dziły kosztorys, oraz ich podpisy,

5) cenę kosztorysową,

6) datę opracowania kosztorysu,

7) nazw~ jednostki, która wykonuje roboty lub oferuje ich wykonanie, z wyjątkiem kosztorysu inwestorskiego,

8) . ewentualnie klauzulę o uzgodnieniu kosztorysu

przez zamawiającego i wykonawcę.

3. Ogólna charakterystyka obiektu lub robót zawiera krótki opis techniczny wraz z istotnymi parametrami,

które Określają wielkość obiektu lub robót budowlanych oraz wskazują sposób i technologię wykonania

poszczególnych robót.

4. Przy sporządzaniu przedmiaru lub obmiaru robót

należy kierować się przyjętymi zasadami obliczania ilości

robót, podanymi w katalogach. W każdej pozycji

przedmiaru lub obmiaru należy powoływać numer lub

nazwę katalogu, numer tablicy, kolumny i pozycji,

ewentualnie wskazać jako podstawę normatywną analizę indywidualną.

5. Tabelę wartości elementów scalonych sporządza

się jako sumaryczne zestawienie wartości

nakładów

rzeczowych oraz pozostałych składników kalkulacyjnych ceny kosztorysowej odniesionych do elementów

obiektu lub zbiorczych rodzajów robót. Suma tak ustalonych kwot stanowi wartość kosztorysową robót.

Przy obliczaniu ceny kosztorysowej dla całego obiektu

tabelę wartości elementów scalonych stanowi jedna

pozycja sumarycznego zestawienia składników kalkulacyjnych ceny kosztorysowej. Tabela może zawierać

również wskaźniki techniczno-ekonomiczne.

6. Każdy jednostkowy nakład rzeczowy występują­

cy w kosztorysie posiada swoją identyfikację w postaci podania podstawy jego ustalenia.

7. W kosztorysie ujmuje się wyłącznie nakłady rzeczowe materiałów, które są wprowadzane do kosztorysu. Wykaz wyrobów (maszyn, urządzeń, konstrukcji

i materiałów) nie wprowadzanych do kosztorysu zawiera załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia

1994 r. w sprawie metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego (Dz. U. Nr 140, poz. 793).

-

873-

8. O ostatecznej formie i szczegółowym zakresie

kosztorysu decyduje w odniesieniu do kosztorysu inwestorskiego i ofertowego zamawiający, a w wypadku

pozostałych rodzajów kosztorysów zamawiający

i wykonawca w wyniku dwustronnych uzgodnień .

§ 8. Przez kalkulację składników ceny kosztorysowej określonej roboty rozumie się ustalenie cen jednostkowych: robocizny (R), czyli godzinowej stawki robocizny kosztorysowej, materiałów (M) oraz pracy

sprzętu i transportu technologicznego (5), a także kosztów zakupu (Kz), kosztów pośrednich (Kp) i zysku (Z).

3) metodą mieszaną -

ustalając dla wybranych rodzajów materiałów koszty zakupu indywidualnie

i dla pozostałych - wskaźnikowo.

4. Ceny jednostkowe materiałów w kosztorysie

przyjmuje się bez podatku od towarów i usług, z wyjąt­

kiem wypadków, gdy wykonawca jest podmiotowo

zwolniony z tego podatku.

§ 11. 1. Kalkulacja wskaźnikowa kosztów zakupu

polega na obliczeniu kosztów zakupu według formuły

Kz = Wkz . M/100%

§ 9.1. Godzinowa stawka robocizny kosztorysowej

obejmuje wszystkie składniki zaliczane do wynagrodzenia, a w szczególności

gdzie

1) płace zasadnicze,

Wkz -

wskaźnik narzutu kosztów zakupu materiałów,

2) premie regulaminowe,

M

koszty materiałów bezpośrednich.

3) płace dodatkowe (dodatki stażowe, inne dodatki regulaminowe),

4) płace uzupełniające (wynagrodzenia za urlopy i inne płatne nieobecności, zasiłki chorobowe, odprawy emerytalne, nagrody jubileuszowe),

5) obligatoryjne obciążenia płac,

6) odpisy na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

2. Godzinową stawkę robocizny kosztorysowej

ustala się na podstawie

1) kalkulacji własnej wykonawcy robót,

2) publikowanych informacji o wysokości rynkowych

stawek kosztorysowych,

3) negocjacji stawki przeprowadzonej między stronami.

Kz

§ 10. 1. Ceny jednostkowe materiałów w kosztorysie ustala się na podstawie

1) informacji wykonawcy lub zamawiającego wynikających z faktur, cenników i ofert producentów

oraz dostawców,

2) innych informacji.

2. Ceny jednostkowe materiałów można przyjmować łącznie z kosztami zakupu.

3. W wypadku odrębnego obliczania koszty zakupu

ustala się

1) indywidualnie dla każdej dostawy materiałowej, na

które składają się koszty transportu zewnętrznego

materiałów i pozostałe koszty ich zakupu,

2) wskaźnikowo w relacji do wartości kosztorysowej

materiałów,

-

koszty zakupu materiałów,

2. Wysokość procentowego wskaźnika kosztów zakupu ustala się na podstawie

1) kalkulacji własnej wykonawcy lub zamawiającego,

2) publikowanych informacji,

3) dwustronnych negocjacji.

3. O wyborze sposobu kalkulacji kosztów zakupu

decydują postanowienia założeń lub danych wyjścio­

wych do kosztorysowania.

§ 12. 1. Cena jednostkowa maszynogodziny pracy

jednostek sprzętowych lub środków transportu technologicznego przyjmowana w kosztorysie obejmuje

1) kosztorysową cenę najmu jednostki sprzętowej lub

transportowej,

2)

3. O wyborze sposobu i podstawy ustalenia wysokości stawki kosztorysowej decydują postanowienia

założeń lub danych wyjściowych do kosztorysowania.

-

kosz~

jednorazowe, jeżeli nie

zostały

one już

uwzględnione w cenie najmu.

2. Kosztorysowa cena najmu jednostki sprzętowej

lub transportowej obejmująca koszty jednorazowe

uwzględnia pokrycie kosztów powstałych z tytułu

1) efektywnej pracy maszyn, sprzętu budowlanego

oraz środków transportu technologicznego wraz

z kosztami obsługi etatowej,

2) przestojów wynikających z procesu technologicznego albo spowodowanych koniecznością przeprowadzania napraw i remontów lub wywołanych

warunkami atmosferycznymi,

3) usług jednorazowych (przewóz sprzętu lub środ­

ków transportu z bazy na budowę i z powrotem,

montaż i demontaż na miejscu pracy albo przezbrojenie).

3. Cenę pracy sprzętu i transportu technólllgicznego ust~la się na podsta~ fj: '

c

1) kalKulacji i informacji Własnych zamawiająĆego lub

wykonawcy,

.

-

2) informacji publikowanych,

3) negocjacji dwustronnych.

4. O sposobie ustalania ceny pracy sprzętu i środ­

ków transportu technologicznego decydują postanowienia założeń lub danych wyjściowych do kosztorysowania.

§ 13. 1. Koszty pośrednie w kalkulacji kosztorysowej ustala się na podstawie

1) preliminarza tych kosztów uwzględniających koszty ogólne danej budowy oraz koszty zarządu przedsiębiorstwa,

2) wskaźnika kosztów pośrednich według informacji

własnych zamawiającego i wykonawcy albo ustalonego w wyniku dwustronnych negocjacji lub innych informacji.

2. Koszty pośrednie przy zastosowaniu wskaźnika

kosztów pośrednich ustala się według formuły

Kp = WKp. (R + 5)/100%

gdzie

Kp

-

koszty pośrednie,

WKp -

wskaźnik kosztów pośrednich w %,

Ri5 -

wartość

Poz. 461

874-

kosztorysowa robocizny bezpośred­

niej oraz pracy sprzętu i transportu technologicznego.

3. O sposobie kalkulacji kosztów pośrednich

i ewentualnie wysokości wskaźnika kosztów pośred­

nich decydują postanowienia założeń lub danych wyjściowych do kosztorysowania.

§ 14. Zysk w kosztorysie przyjmuje się kwotowo lub

ustala jako iloczyn stawki zysku i podstawy j~j naliczai

nia.

§ 15. 1. Zamawiający roboty przekazuje wykonawcom robót (przy przetargowym trybie zamówienia robót) bądź wybranemu wykonawcy (przy udzielaniu zamówienia) dokumentację projektową oraz - jeżeli tak

ustalono w założeniach lub danych wyjściowych do

kosztorysowania - przedmiar robót.

2. Koszty opracowania dokumentacji kosztorysowej ponosi

1) zamawiający za opracowanie kosztorysu inwestorskiego i przedmiaru robót,

2) wykonawca robót za opracowanie pozostałych rodzajów kosztorysów, bez względu na tryb ich opracowania.

§ 16. 1. Brak nakładów rzeczowych w katalogach

wymaga indywidualnego ustalania tych nakładów

w wynfł(u

.1/'.'

1) zastosowania odpowiednich wielkości, które występują w katalogach --:- kierując się metodą analogii, 'interpolacji albo ekśtrapolacji lub

2) sporządzenia szczegółowych analiz danych nakła­

dów.

2. Nakłady rzeczowe z katalogu stosuje się bez

zmian, jeżeli zmiana wiodącego parametru technicznego mieści się w granicach określonych w katalogach.

3. Metoda ustalania nakładów rzeczowych przez

analogię polega na doborze nakładów z określonej ta-

blicy katalogu, które pod względem charakteru robót,

jednostki obmiaru oraz organizacji i technologii wykonywania robót kwalifikują się do wykorzystania przy

ustalaniu określonych nakładów.

4. Metoda interpolacji lub ekstrapolacji przy ustalaniu nakładów rzeczowych może mieć zastosowanie

wyłącznie w wypadkach, gdy wielkość wiodącego parametru technicznego, określającego dany rodzaj robót w pozycji kosztorysowej, różni się więcej niż 010%

w robociźnie i pracy sprzętu oraz więcej niż o 5% w materiałach od wielkości najbardziej zbliżonej występują­

cej w katalogu. Jako parametr wiodący przyjmuje się

w szczególności masę, wymiar, moc. Obszar ekstrapolacji nie powinien przekraczać 25% wielkości parametru poniżej dolnej wielkości parametru podanego w katalogu oraz 50% wielkości parametru powyżej górnej

granicy.

5. Kalkulacja indywidualna jednostkowych nakła­

dów rzeczowych powinna być stosowana tylko w wypadkach braku określonych nakładów w katalogach

oraz niemożliwości ich ustalania metodą analogii, interpolacji lub ekstrapolacji.

6. Zmianę jakiegokolwiek składnika jednostkowych

nakładów rzeczowych należy traktować jako kalkulację

indywidualną ·

§ 17. 1. Przy indywidualnym ustalaniu jednostkowych nakładów rzeczowych robocizny jako podstawy

określające te nakłady można przyjmować

1) resortowe i branżowe katalogi norm pracy,

2) zakładowe normy pracy,

3) analizy indywidualne.

2. Ustalanie jednostkowych nakładów rzeczowych

robocizny na podstawie analiz indywidualnych polega

na obliczeniu dla przyjętej jednostki obmiarowej robót

ilości roboczogodzin w zakresie niezbędnych zawodów

oraz określeniu łącznej ilości roboczogodzin, którą następnie powiększa się o 5% na czynności pomocnicze.

3. Przy wyznaczaniu zakresu robót, który powinien

objąć jednostkowy nakład robocizny, należy kierować

się ogólnymi zasadami określonymi w katalogach.

§ 18. 1. Przy kalkulacji indywidualnej jednostkowych nakładów rzeczowych materiałów można przyjmować jako podstawy określające te nakłady

1) katalogi jednostkowych norm zużycia materiałów

budowlanych,

,

-

875-

2) branżowe lub zakładowe katalogi norm zużycia materiałów,

3) analizy indywidualne.

2. Ustalanie jednostkowych nakładów rzeczowych

na podstawie analiz indywidualnych polega na obliczeniu dla przyjętej jednostki obmiarowej robót ilości każ­

dego rodzaju materiału, wyrobów lub prefabrykatów

niezbędnych do wykonania tych robót, z uwzględnie­

niem ubytków i odpadów w procesie przetwarzania

oraz w transporcie wewnętrznym.

§ 19. 1. Przy kalkulacji indywidualnej jednostkowych nakładów rzeczowych pracy sprzętu i transportu

technologicznego można przyjmować jako podstawy

określające te nakłady

łów robotników bezpośrednio zatrudnionych przy danym sprzęcie, obliczając

1) efektywny czas pracy sprzętu przez podzielenie normy pracy zespołu przez liczbę robotników w zespole,

2) czas zatrudnienia sprzętu przez podzielenie otrzymanego czasu pracy przez wskaźnik wykorzystania.

§ 20. 1. Skutki kosztowe warunków wykonywania

robót odbiegających od przeciętnych, nie ujętych

w jednostkowych nakładach rzeczowych, mogą być

uwzględnione w kalkulacji kosztorysowej wformie dodatków.

1) harmonogram pracy danej jednostki sprzętowej,

2. Dodatki te mogą być stosowane między innymi

z tytułów

2) analizy indywidualne.

1) wykonywania robót w warunkach szkodliwych dla

zdrowia, niebezpiecznych i uciążliwych,

2. Ustalanie jednostkowych nakładów rzeczowych

pracy sprzętu polega na obliczeniu ilości maszynogodzin pracy jednostek sprzętowych, niezbędnych do

wykonania przyjętych jednostek obmiarowych robót,

uwzględniaj,ących

2) wykonywania robót w czynnych zakładach pracy

lub pomieszczeniach użytkowanych,

3) pracy w godzinach nadliczbowych.

3. O sposobie kalkulacji dodatków decydują postanowienia założeń lub danych wyjściowych do kosztorysowania.

1) czas pracy,

2) przestoje wynikające z procesu technologicznego,

3) ewentualne przestoje związane z przestawianiem

lub przesuwaniem sprzętu w trakcie wykonywania

robót.

3. Czas pracy powinien wynikać z czasu zatrudnienia brygady roboczej, której praca związana jest z pracą danego sprzętu, oraz wydajności pracy tego sprzę­

tu w konkretnych warunkach.

4. W przypadku stosowania analiz indywidualnych

nakłady ustala się na podstawie normy pracy zespo-

4. Dodatki wchodzą w skład kosztów bezpośrednich.

§ 21. Traci moc zarządzenie nr 21 Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 7 grudnia

1988 r. w sprawie metod kosztorysowania obiektów

i robót budowlanych (Dz. Urz. MGPiB Nr 3, poz. 10).

§ 22. Zarządzenie wchodzi w

14 dni od dnia ogłoszenia.

życie

po

upływie

,

Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa

B. Blida

462

ZARZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 24 lipca 1996 r.

w sprawie zakazu produkcji i wprowadzania do obrotu w celach spożywczych niektórych rodzajów soli.

Na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 251istopada 1970 r. o warunkach zdrowotnych żywności

i żywienia (Dz. U. Nr 29, poz. 245, z 1971 r. Nr 12,

poz. 115, z 1985 r. Nr 12, poz. 49, z 1989 r. Nr 35, poz. 192

oraz z 1992 r. Nr 33, poz. 144 i Nr 91, poz. 456) zarządza

się, co następuje

§ 1. Zakazuje się produkcji i wprowadzania do obrotu soli przeznaczonej do spożycia przez ludzi, jeśli nie

zawiera ona jodku potasu w ilości 30±10 mg/kg.

§ 2. Zarządzenie wchodzi w życie po upływJ.ir 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

':1

'

...

,,~

•

•

J P~l .~

Minister Zdrowia i OpiekitSpołecznej: R. J. Zochowski

-

870-

461

ZARZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI PRZESTRZENNEJ I BUDOWNICTWA

z dnia 15 lipca 1996 r.

w sprawie metod kosztorysowania obiektów i robót budowlanych.

Na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 lutego

1982 r. o cenach (Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195,

z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442,

z 1993 r. Nr 11, poz. 50 i z 1994 r. Nr 111, poz. 536) zarządza się, co następuje