Zarządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 czerwca 1996 r. w sprawie najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników.

§ 8. 1. Pracownikowi przebywającemu w podróży

3. Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży służbowej samocho-

dem stanowiącym własność pracownika. W takim

przypadku pracownikowi przysługuje zwrot kosztów

przejazdu według stawek za jeden kilometr przebiegu,

określonych przez pracodawcę na podstawie przepisów w sprawie używania samochodów osobowych,

motocykli i motorowerów dla celów służbowych.

§ 6. 1. Za każdą rozpoczętą dobę pobytu w podróży

służbowej trwającej

co najmniej 10 dni przysługuje

prawo do przejazdu do miejscowości zamieszkania

w dniu wolnym od pracy na koszt pracodawcy.

2. Za przejazd do miejscowości zamieszkania i z powrotem przysługuje zwrot kosztów przejazdu środkiem

transportu określonym przez pracodawcę.

3. Za czas pobytu w miejscowości zamieszkania nie

przysługują diety ani zwrot kosztów lub ryczałt za nocleg.

służbowej pracownikowi przysługuje ryczałt na pokry-

cie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 20% diety.

2. Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, nie przysługu­

je, jeżeli pracownik odbywa podróż służbową pojazdem samochodowym (służbowym lub prywatnym).

§ 7 . .1. Za nocleg przysługuje pracownikowi zwrot

kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem.

2. Pracownikowi, któremu w czasie podróży służbo­

wej nie zapewniono bezpłatnego noclegu i który nie

przedłożył rachunku z kwatery prywatnej bądź z hotelu, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości

150% diety.

3. Ryczałt za nocleg przysługuje wówczas, gdy nocleg trwał co najmniej 6 godzin pomiędzy godzinami 21

i 7.

§ 9. Pracownikowi, którego obowiązki służbowe

polegają na częstych wyjazdach na obszar przydzielo-

nego mu rejonu działania, pracodawca może ustalić, za

zgodą pracownika z uwzględnieniem zasad wynikających z zarządzenia ryczałt miesięczny obejmujący

ogólną kwotę należności za określoną liczbę dni podróży służbowych w miesiącu.

§ 10. Traci moc zarządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 14 sierpnia 1990 r. w sprawie diet

i innych należności z tytułu podróży służbowych na obszarze kraju (Monitor Polski Nr 32, poz. 257 i Nr 48,

poz. 368, z 1991 r. Nr 8 poz. 59 i Nr 42, poz. 290, z 1992 r.

Nr 5, poz. 28, Nr 14, poz. 107 i Nr 35, poz. 253, z 1993 r.

Nr 10, poz. 69 i Nr 56, poz. 521, z 1994 r. Nr 6, poz. 55,

Nr 43, poz. 357, Nr 61 poz. 539 i Nr 64, poz. 572, z 1995 r.

Nr 16, poz. 200 oraz z 1996 r. Nr 7, poz. 83).

§ 11. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca

1996 r.

4. Prawo do zwrotu kosztów lub ryczałtu za nocleg

nie przysługuje po nocnej podróży, w czasie której pra-

Minister Pracy i Polityki Socjalnej: A. Bączkowski

388

ZARZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dnia 26 czerwca 1996 r.

w sprawie najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników.

Na podstawie art. 77 4 pkt 1 Kodeksu pracy zarządza

się, co następuje

§ 1. 1. Najniższe wynagrodzenie za pracę, przysługu­

jące pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze

czasu pracy, obliczone na podstawie przysługujących

im stawek wynagrodzeń zasadniczych i innych składni­

ków wynagrodzenia, w tym wartości deputatów, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wynosi 370 zł miesięcznie.

2. Składniki wynagrodzenia, wypłacane za okresy

dłuższe niż jeden miesiąc, wlicza się do wynagrodzenia

w

miesięcznego, o którym mowa w ust. 1,

wysokości

wynikającej z odpowiedniego przeliczenia ostatniej ich

wypłaty na okres jednomiesięczny.

2) odprawy rentowo-emerytalne,

3) nagrody z zakładowego funduszu nagród oraz należności przysługujące pracownikom z tytułu

udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej,

4) wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych.

4. Pracownikom, których wynagrodzenie za pełny

miesięczny wymiar czasu pracy jest niższe od kwoty

370 zł miesięcznie, przysługuje wyrównanie do wysokości tej kwoty. Wyrównanie wypłaca się za okres każ­

dego miesiąca łącznie z wynagrodzeniem.

§ 2.1. Pracownikom wynagradzanym na podstawie

3. Przy ustalaniu wynagrodzenia, o którym mowa

w ust. 1, wyłącza się

1) nagrody jubileuszowe,

t

miesięcznych stawek wynagrodzeń zmniejsza się najniższe wynagrodzenie, ustalone zgodnie z § 1, za każdą

godzinę pracy, za którą wynagrodzenie nie przysługu­

je, o kwotę wynikającą z podzielenia kwoty 370 zł przez

liczbę godzin pracy stanowiącą pełny miesięczny wymiar czasu pracy obowiązujący pracownika. W razie

zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy, najniższe wynagrodzenie ustala się w kwocie proporcjonalnej do liczby godzin zatrudnienia, biorąc za podstawę wynagrodzenie w kwocie 370 zł miesięcznie.

2. Pracownikom wynagradzanym na podstawie godzinowych stawek wynagrodzenia wyrównanie wypła­

ca się za każdą godzinę pracy w pełnym miesięcznym

wymiarze czasu pracy. Wyrównanie stanowi różnicę

między wynagrodzeniem godzinowym, wynikającym

z podzielenia kwoty 370 zł przez liczbę godzin pracy

obowiązującą pracownika w ramach pełnego wymiaru

czasu pracy w danym miesiącu, a wynagrodzeniem

uzyskanym przez pracownika w danym miesiącu, ustalonym zgodnie z § 1, przeliczonym na godzinę pracy.

3. Pracownikom, których obowiązujący wymiar

czasu pracy przekracza 42 godziny przeciętnie na tydzień, najniższe wynagrodzenie miesięczne, o którym

mowa w § 1 ust. 1, przysługuje za 42-godzinny tydzień

pracy. Za każdą godzinę pracy w miesiącu przekraczającą 42 godziny na tydzień, przepracowaną w ramach

obowiązującego pracownika miesięcznego wymiaru

czasu pracy, przysługuje wyrównanie ustalone w wysokości stanowiącej różnicę między wynagrodzeniem

godzinowym wynikającym z podzielenia kwoty 370 zł

przez liczbę godzin pracy w miesiącu, wynikającą z 42godzinnego tygodnia pracy, a wynagrodzeniem godzinowym pracownika ustalonym zgodnie z § 1.

Poz. 388, 389 i 390

§ 3. Najniższe wynagrodzenie za pracę, o którym

mowa w § 1, przysługuje również w razie niewykonywania pracy w związku

1) z korzystaniem z urlopu wypoczynkowego,

2) z korzystaniem ze zwolnień od pracy przewidzianych w przepisach Kodeksu pracy lub innych przepisach prawa, za które pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia.

§ 4. Przepisy zarządzenia nie mają zastosowania do

pracowników młodocianych odbywających naukę zawodu bądź przyuczanych do wykonywania określonej

pracy.

§ 5. Traci moc zarządzenie Ministra Pracy i Polityki

Socjalnej z dnia 14 sierpnia 1990 r. w sprawie najniż­

szego wynagrodzenia pracowników (Monitor Polski

Nr 32, poz. 256, Nr 36, poz. 292 i Nr 48, poz. 367,

z 1991 r. Nr 11, poz. 78, Nr 21, poz. 149, Nr 32, poz. 228

i Nr 42, poz. 292, z 1992 r. Nr 4, poz. 19, Nr 12, poz. 87,

Nr 21, poz. 159, Nr 28, poz. 196, Nr 32, poz. 223 i Nr 40,

poz. 297, z 1993 r. Nr 33, poz. 340, Nr 51, poz. 479

i Nr 69, poz. 615, z 1994 r. Nr 20, poz. 159, Nr 36,

poz. 312, Nr 53, poz. 451 i Nr 68, poz. 604, z 1995 r.

Nr 16, poz. 199, Nr 32, poz. 375, Nr 48, poz. 550 i Nr 68,

poz. 768 oraz z 1996 r. Nr 23, poz. 248).

§ 6. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca

1996 r.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej: A. Bączkowski

389

ZARZĄDZENIE MINISTRA -

SZEFA URZĘDU RADY MINISTRÓW

z dnia 24 czerwca 1996 r.

w sprawie szczegółowych zasad i trybu regulacji w przedmiocie przywrócenia Kościołowi Ewangelicko-Metodystycznemu w Rzeczypospolitej Polskiej władania nieruchomością położoną w Krakowie przy ul. Straszewskiego nr 20.

Na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.

Nr 97, poz. 479) zarządza się, co następuje

ściołowi

protokolarnie przekazana we władanie przez

§ 1. Nieruchomość opisana wart. 36 ust. 1 ustawy

z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 97, poz. 479) zostanie temu Ko-

§ 2. Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia.

Gminę Miasta Krakowa, przy udziale Wojewody Kra-

kowskiego, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie

niniejszego zarządzenia.

Minister -

Szef Urzędu Rady Ministrów: L. Miller

390

ZARZĄDZENIE PREZESA GŁÓWNEGO URZĘDU MIAR

z dnia 19 czerwca 1996 r.

w sprawie opłat za czynności urzędów probierczych.

Na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. - Prawo probiercze (Dz. U. Nr 55, poz. 249)

zarządza się, co następuje

§ 1. Za czynności urzędów probierczych pobiera się

opłaty określone w załączniku do zarządzenia .

§ 2. 1. Za wykonanie czynnoscl nie określonych

w załączniku do zarządzenia pobiera się opłaty w wysokości uzależnionej od czasu zużytego na ich wykonanie i od wartości materiałów zużytych w czasie wykonywania tych czynności.

2. Zwrot kosztów przejazdu obejmuje cenę biletu

środka transportu, z uwzględnieniem

przysługującej pracownikowi ulgi na dany środek

transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga ta

określonego

cownik korzystał z wagonu sypialnego lub kuszetki,

a także jeżeli pracodawca uzna, że pracownik ma moż­

liwość codziennego powrotu do miejscowości zamieszkania.

przysługuje.