Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 1994 r. w sprawie polityki ekologicznej państwa.

509

APEl SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 28 października 1994 r.

I .

w sprawie przeciwdziałania nałogowi palenia tytoniu.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej z największym zaniepokojeniem przyjmuje informacje o nasilającej się pladze nikotynizmu i tragicznych jej następstwach dla zdrowia polskiego

społeczeństwa.

Sejm ocenia, że przeciwdziałan i e zagrożeniu przez instytucje państwa i organizacje społeczne jest niewystarczające.

Tytoń w

Sejm apeluje do Rządu o przedstawienie do końca - roku

1995 kompleksowego programu zwalczania nałogu palenia

tytoniu oraz niezwłoczne zmodyfikowanie polityki podatkowej w celu wzmoCriienia ekonomicZnych barier palenia

tytoniu. .

.

Sejm apeluje także do wydawców prasy o zaprzestanie

od początku przyszłego roku wszelkiej reklamy wyrobów

tytoniowych.

stosunku do dóbr powszechnego użytku jest

Marszałek Sejmu: J . Oleksy

względnie tani i coraz szerzej reklamowany.

510

UCHWAlA SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 4 listopada 1994 r.

w sprawie polityki ekologicznej państwa.

Degradacja środowiska naturalnego, niszczenie warstwy ozonowej, zatrucie powietrza, wody, gleby, beztroskie

niszczenie lasów, odpady nuklearne i niebezpieczeństwo

skutków efektu cieplarnianego - to zagrożenia, które mogą

doprowadzić do samozagłady życia na Ziemi.

nież klucz do integracji europejskiej, członkostwa w organizacjach międzynarodowych i osiągnięcia poziomu

kraju rzeczywiście rozwiniętego,

-

ekorozwój musi być realizowany przez wszystkie sektory

przy pełnym, świadomym i aktywnym udziale całego

społeczeństwa, ponad interesami poszczególnych podmiotów, w imię dobra przyszłych pokoleń.

Dostrzegając również w naszym kraju pogarszający się

stan środowiska i potrzebę szybkich zmian, podjęto po

1989 r. działania, które mi in . zaowocowały uchwaleniem

"Polityki ekologicznej państwa" i wyznaczeniem określo­

nych priorytetów. Wiele ważnych problemów nie zostało

jeszcze rozwiązanych . Silniej ujawniły się ścisłe współzależ­

ności zachodzące między zmieniającą się i reformowaną

gospodarką a środowiskiem, zrodziły się nowe, dotychczas

nieznane problemy.

zadaniom i zamierzeniom

Polska, niewielki w skali świata kraj, stać się może

równoprawnym członkiem społeczności międzynarodowej,

ale musi wnieść wkład w zachowanie zasobów natury,

z myślą nie tylko o prawie do godnego życia w nieskażonym

środowisku dla swoich obywateli, ale także z myślą o przy-

2. Powołanie pod przewodnictwem wicepremiera mię­

dzyresortowej Komisji Ekorozwoju zapewniającej współpra­

cę i koordynację programów rozwojowych oraz planów

realizacyjnych w przedziałach krótko- , średnio- i długoter­

minowych poto, aby "Polityka ekologiczna państwa" znalazła

odzwierciedlenie w polityce i w działalności gospodarczej.

szłości ludzkości.

Konferencja ONZ " Rozwój a środowisko", zwana też

Szczytem Ziemi, która odbyła się w 1992 r. w Rio de Janeiro,

poza deklaracją ogólną wypracowała pod adresem społe­

czeństw i rządów szereg rekomendacji, znanych jako AGENDA 21, łączących rozwój gospodarczy i społeczny z ochroną

zdrowia, zasobów przyrody, środowiska i natury nieożywio­

nej, określiła także zasady zrównoważonego rozwoju cywilizacyjnego - ekorozwoju.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej, ' biorąc pod uwagę

powyższe założenia, nadaje rangę priorytetów następującym

1. Dokonanie niezbędnych zapisów w nowo uchwalanej konstytucji, uznających zasady zrównoważonego rozwoju za niepodważalne i uniwersalne wartości.

Senat deklaruje poparcie i chęć uczestnictwa w pracach

tej Komisji.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej uznaje, że w chwili

obecnej

3. Nadanie priorytetu ekorozwoju dla procesów integracyjnych z OECD i z Unią Europejską, a także dla wykorzystywania pomocy międzynarodowej wielostronnej (m. in.

w programie PHARE) i dwustronnej (transfer czystych

technologii, współfinansowanie czystych technologicznie

inwestycji) przy jednoczesnym przeciwdziałaniu importowi

przestarzałych technologicznie urządzeń i dóbr szkodliwych

dla środowiska i stwarzających zagrożenie dla zdrowia oraz

fauny i flory.

ekorozwój jest jedyną drogą do zagwarantowania potrzeb i aspiracji społeczeństwa i państwa, stanowi rów-

4. Usprawnienie systemu kar i opłat w kierunku ich

lepszej egzekwowalności oraz przyspieszenie reformy prawa

-

-

ekologicznego w zakresie dostosowania aktów prawnych do

Unii Europejskiej, zawartych przez Polskę konwencji i umów międzynarodowych, a także sfinalizowanie

prac nad projektami ustaw, w szczególności

- prawa wodnego,

wymagań

- ustawy o gospodarowaniu odpadami,

' - ustawy o nadzwyczajnych zagrożeniach,

- nowelizacji ustawy o ochronie i kształtowaniu środowi­

ska,

- ustawy o łowiectwie.

5. Przemiany w przemyśle energetycznym mające na

celu optymalne wykorzystanie istniejących źródeł energii,

promocję alternatywnych sposobów jej wytwarzania, energooszczędnych technologii i paliw ekologicznych.

6. Wykorzystanie procesów prywatyzacji i restrukturyzacji przemysłu w kierunku promocji i rozwoju zastosowań

tzw. Czystych technologii na każdym etapie cyklu produkcyjnego, niezależnie od jego rodzaju i pochodzenia, jako alternatywy dla tradycyjnego, kosztownego i w efekcie mało

skutecznego sposobu oczyszczania (utylizacji) na końcu

cyklu.

7. Racjonalne planowanie przestrzenne na szczeblu

centralnym i regionalnym, właściwa polityka lokalizacyjna

oraz podniesiona do rangi podstawowego kryterium polityka

wykorzystywania ocen oddziaływania na środowisko i przeciwdziałania jego zagrożeniom, w tym nadzwyczajnym.

8. Lepsze wykorzystanie środków masowego przekazu

w szerzeniu edukacji ekologicznej, pełny udział ruchów

społecznych i pozarządowych organizacji ekologicznych

w kreowaniu zasad ekorozwoju i wdrażaniu ich do codzien-

-

Poz. 510 i 511

nej praktyki, zapewnienie obywatelom dostępu do informacji

na temat stanu środowiska.

9. Koordynacja finansowania inwestycji ekologicznych

i preferowanie programów regionalnych, dających najlepsze

efekty ekologiczne.

10. Konsekwentne dążenie do poprawy stanu środowi­

ska na terenach zagrożonych klęską ekologiczną i wielkich

aglomeracji miejskich.

11 . Harmonizacja polityki transportowej z polityką ekow szczególności poprzez wdrażanie programów

rozwoju transportu kolejowego i miejskiej komunikacji zbiorowej.

logiczną,

Stwierdzając, mimo oczywistych postępów, niewystarczające w stosunku do rzeczywistych potrzeb zaawansowanie real izacji zadań nakreślonych w "Polityce ekologicznej

państwa", szczególnie w odniesieniu do edukacji ekologicznej, restrukturyzacji zużycia energii i paliw, kosztów działań

proekologicznych i pozyskiwania środków na ich pokrycie,

Senat Rzeczypospolitej Polskiej potwierdza ciągłą aktualność zadań, zagadnień i celów określonych w tym dokumencie.

Senat uważa za celowe przedstawienie przez Ministra

Ochrony ŚrodQwiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa

sprawozdania z realizacji wniosków uchwały Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z 24 maja 1991 r. w sprawie ochrony

środowiska .

Senat oczekuje, że zweryfikowana i zaktualizowana pod

kątem wdrażania zasady ekorozwoju "Polityka ekologiczna

państwa" stanowić będzie integralną część "Strategii dla

Polski", podstawę dla działalności Rady Ministrów w realiza-

cji polityki wewnętrznej i zagranicznej.

Marszałek Senatu: w z. S. Jurczak

511

ZARZĄDZENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 10 listopada 1994 r.

w sprawie odwołania ze składu Rady Ministrów.

Na podstawie art. 68 ust. 2 Ustawy Konstytucyjnej z dnia

17 października 1992 r. o wżajemnych stosunkach między

władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej

oraz o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr 84, poz. 426) na

wniosek Prezesa Rady Ministrów odwołuję Pana Piotra Koło­

dziejczyka ze stanowiska Ministra Obrony Narodowej.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wałęsa

Prezes Rady Ministrów: W. Pawlak

512

Rej. 140/94

POSTANOWIENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

I

.

z dnia 17 sierpnia 1994 r.

o nadaniu orderów.

Na podstawie art. 44 Ustawy Konstytucyjnej z dnia

17 października 1992 r. (Dz. U. Nr 84, poz. 426)

oraz ustawy z dnia 16 października 1992 r. o orde-

rach i odznaczeniach (Dz. U. Nr 90, poz. 450) na

wniosek Ministra Spraw Zagranicznych odznaczeni

zostają