Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 lutego 1993 r. w sprawie założeń polityki pieniężnej na 1993 r.

§ 1. Uchwala się założenia polityki pieniężnej na 1993 r.,

stanowiące załącznik do uchwały.

§ 2. Prezes Narodowego Banku Polskiego przedstawi

Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej kwartalne sprawozdania

z realizacji polityki pieniężnej.

§ 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem

z mocą od dnia 1 stycznia 1993 r.

ogłoszenia

Marszałek Sejmu: W. Chrzanowski

DZIENNIK URZ~DOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Nr 9

Warszawa, dnia 8 marca 1993 r.

TREŚĆ

Poz.

UCHWAŁY

63 64 -

SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 12 lutego 1993 r. w sprawie założeń polityki pieniężnej na 1993 r.

.

.

.

z dnia 12 lutego 1993 r. w sprawie podstawowych kierunków prywatyzacji w 1993 r

97

98

ZARZĄDZENIE

65 -

Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 5 lutego 1993 r. zmieniające zarządzenie w sprawie nadania

statutu urzędom celnym

101

63

UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 12 lutego 1993 r.

w sprawie założeń polityki pieniężnej na 1993 r.

Załącznik do uchwały Sejmu Rzeczypos-

politej Polskiej z dnia 12 lutego 1993 r.

(poz. 63)

ZAŁOŻENIA POLITYKI PIENIĘŻNEJ NA 1993 r.

I. Cele polityki pieniężnej

1. Podstawowymi celami polityki pieniężnej są: umacnianie siły nabywczej złotego na rynku wewnętrznym oraz

w relacji do walut obcych.

Osiągnięcie tego wymaga w 1993 r. kontynuacji polityki

antyinflacyjnej zarówno w obszarze działań banku centralnego, jak i Rządu. W związku powyższym podaż pieniądza

będzie regulowana w taki sposób, aby jego nadmiar nie

potęgował inflacji, a zarazem jego poziom nie utrudniał

obsługi procesów gospodarczych.

II. Podaż pieniądza i czynniki jej kreacji

2. Polityka pieniężna na 1993 r. jest skorelowana z kierunkami polityki gospodarczej Rządu. Współdziałanie to

powinno przyczynić się do

-

zmniejszenia tempa inflacji z około 48% do około 32%

(grudzień 1993 r. do grudnia 1992 r.).

utrwalenia tendencji wzrostowych w gospodarce i osią­

zakładanego przyrostu produktu krajowego

brutto (PKB) 02%.

gnięcia

Biorąc pod uwagę długookresowe kształtowanie się

popytu na pieniądz, zakłada się, że szybkość krążenia pienią­

dza w gospodarce ulegnie nieznacznemu zmniejszeniu. Stąd

maksymalny przyrost podaży pieniądza w gospodarce nie

powinien przekroczyć 150 bln zł.

3. Głównymi czynnikami wyznaczającymi wielkość pieniądza w roku 1993 są: konieczność sfinansowania deficytu

określonego w ustawie budżetowej oraz kredyt dla jednostek

gospodarczych i gospodarstw domowych udzielany przez

banki.

Wobec

założonego

na 1993 r. w projekcie ustawy

budżetowej deficytu budżetowego w wysokości 81 ,02 bln zł,

system bankowy sfinansuje podstawową część potrzeb budżetowych, w tym zadłużenie budżetu w N B P z tytułu zakupu

bonów skarbowych zwiększy się o 30 bln zł.

Przyrost kredytów dla jednostek gospodarczych i gospodarstw domowych, wyrażający się kwotą 67 bln zł, powinien zaspokoić realny popyt zgłaszany przez jednostki, które

wykażą zdolność do zwrotu kredytu w wymaganym czasie.

W planowanym przyroście zadłużenia uwzględniono, że

tendencje ożywienia gospodarczego obserwowane w

1992 r. ulegną dalszemu wzrostowi i że wymagać będą

wspomagania finansowego przez system bankowy.

Szczególnie niezbędne będzie zasilenie procesu restrukturyzacji przedsiębiorstw i wdrażanych zmian w systemie

podatkowym, w tym z tytułu przewidzianego do wprowadzenia - w drugim półroczu 1993 r. - podatku od towarów

i usług.

-

Poz. 63 i 64

W ramach działań związanych z restrukturyzacją gospodarki Narodowy Bank Polski stworzy bankom warunki dla

uruchomienia kredytów wspierających działania przedsię­

biorstw posiadających programy naprawcze, akceptowane

przez Radę Ministrów, poprzez otwarcie na ten cel linii

kredytu refinansowego do wysokości 2 bln zł.

Nie wyklucza się jednak wprowadzenia kursu płynnego

stabilizowanego, pełniej uwzględniającego bieżący stan popytu i podaży pieniądza zagranicznego.

Narodowy Bank Polski podejmie działania zmierzające

do zwiększenia dopływu środków na finansowanie efektywnych inwestycji poprzez intensyfikację wykorzystania kredytów zagranicznych. Narodowy Bank Polski uruchomi system

gwarancji dla banków komercyjnych, udzielających kredytów podmiotom gospodarczym. Gwarancje będą udzielane

na pokrycie części nie zabezpieczonej kwoty kredytu, wnioskowanego przez kredytobiorców nie dysponujących wymaganym zabezpieczeniem. Przewidywana łączna suma gwarancji wyniesie 300 mln USD.

6. Regulowanie płynności finansowej w systemie bankowym dokonywane będzie przez NBP przede wszystkim

poprzez: transakcje papierami wartościowymi, tj. bonami

skarbowymi i obligacjami Skarbu Państwa, oraz udzielanie

kredytów bankom komercyjnym. Banki komercyjne będą

mogły zadłużać się w Narodowym Banku Polskim, głównie

w formie kredytu redyskontowego i lombardowego.

Dopuszczalne zadłużenie banków z tytułu tych kredytów będzie regulowane przez Narodowy Bank Polski w zależności od rozwoju sytuacji pieniężnej.

Przyrost kredytu refinansowego zostanie utrzymany jedynie w odniesieniu do finansowania kontynuowanych

inwestycji centralnych.

III. Instrumenty realizacji polityki pieniężnej

A.

B. 'Bezpośrednie

Pośrednie

4. Podstawową stopą procentową banku centralnego

w 1993 r. będzie stopa redyskontowa ustalona w stosunku

rocznym. Jej wysokość będzie kształtowana w powiązaniu

z wielkością przewidywanego wskaźnika inflacji oraz

z uwzględnieniem stóp oprocentowania lokat międzyban­

kowych, odzwierciedlających cenę pieniądza na rynku.

Równolegle Narodowy Bank Polski będzie promował

lombardową formę zasilania się banków w banku centralnym. Rozwój tej postaci kredytu refinansowego pozwoli

pełnić rolę parametru ceny pieniądza w systemie bankowym

również stopie procentowej kredytu lombardowego.

W miarę tłumienia procesów inflacyjnych, między innymi poprzez kontrolę podaży pieniądza, Narodowy Bank

Polski będzie obniżał stopy procentowe, dając tym samym

impuls bankom komercyjnym do obniżania ceny kredytów.

Narodowy Bank Polski będzie prowadził stabilną politykę stopy procentowej, aby jej wysokość mogła być podstawą

prognozowania efektywności procesów inwestycyjnych

7. Stabilizację płynności finansowej banków zapewniać

polityka rezerw obowiązkowych. Narodowy Bank

Polski dążył będzie do obniżenia stopy tych rezerw w celu

zmniejszenia kosztów banków, a pośrednio potanienia kredytów udzielanych przez banki.

będzie

Ewentualne obniżenie stopy rezerw obowiązkowych nie

może stworzyć zagrożenia pojawienia się wysokiej nadpłyn­

ności w bankach, co mogłoby spowodować nie kontrolowany przyrost pieniądza w gospodarce.

8. W razie pojawienia się symptomów nadpłynności

w systemie bankowym i groźby nie kontrolowanej emisji

pieniądza, Narodowy Bank Polski może zastosować iloś­

ciowe ograniczenia rozmiarów akcji kredytowej banków

komercyjnych.

9. Narodowy Bank Polski będzie oddziaływał na rozwój

rynku lokat międzybankowych, stwarzając tym samym warunki do większej aktywności małych banków w kredytowaniu podmiotów gospodarczych i gospodarstw domowych.

i gospodarczych.

IV. Rozwój rynku pieniężnego

Polityka kursu walutowego w 1993 r. będzie kontynuacją polityki zapoczątkowanej w roku 1991 i zmierzać

będzie do utrzymania płynności płatniczej kraju oraz stymulowania eksportu.

5.

Obowiązujący mechanizm kroczącej dewaluacji złotego

jest formą podtrzymywania konkurencyjności produkcji krajowej na rynku wewnętrznym oraz na rynkach zagranicznych.

10. Operacje otwartego rynku, które bank centralny

będzie wykorzystywać jako instrumenty polityki pieniężnej,

służyć będą równocześnie rozwojowi wtórnego rynku

piena względzie potrzebę promowania tego

rynku, Narodowy Bank Polski będzie wykorzystywać papiery

wartościowe już funkcjonujące na rynku pieniężnym, jak też

i te, które mogą pojawić się w przyszłości.

niężnego. Mając

64

UCHWAŁA SEJMU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 12 lutego 1993 r.

w sprawie podstawowych kierunków prywatyzacjj.W 1993 r.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r.

o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 51,

poz. 298 oraz z 1991 r. Nr 60, poz. 253 i Nr 111, poz. 480)

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwala następujące kierunki prywatyzacji na 1993 r.

I. Cele i uwarunkowania

Jak w latach poprzednich, tak i w roku 1993 podstawowymi celami prywatyzacji pozostają

-

zwiększenie efektywności gospodarowania,

rozwój rynkówkaJJitałowo-pieniężnych.

Rząd będzie je realizował dążąc do

utrzymania poziomu zatrudnienia, jednak nie za cenę

pogorszenia efek~ywności przedsiębiorstw,

inwestycji zmniejsiających uciążliwość przedsiębiorstw

dla środowiska; . : .

uzyskania wpływów do budżetu państwa.