Zarządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 kwietnia 1993 r. w sprawie zasad i trybu udzielania żołnierzom nie pełniącym czynnej służby wojskowej zezwolenia na noszenie umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych.

§ 1. 1. Zezwala się żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej przeniesionym do rezerwy lub w stan

spoczynku oraz żołnierzom służby stałej i kontraktowej

w Wojsku Polskim Rzeczypospolitej Polskiej. a także żoł­

nierzom będącym kombatantami określonymi wart. 1 ustawy

z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych

osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu

powojennego (Dz. U. Nr 17, poz. 75 i Nr 104, poz. 450,

z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i z 1993 r. Nr 29, poz. 133). na

noszenie umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych

1) w dniach świąt państwowych i wojskowych oraz gdy

uczestniczą w uroczystościach organizowanych przez

organy lub jednostki (instytucje) wojskowe;

2) gdy uczestniczą w uroczystościach organizowanych

przez organy państwowe, organizacje kombatanckie lub

stowarzyszenia dla uczczenia rocznic związanych z walką o suwerenność i niepodległość Ojczyzny;

3) w czasie wygłaszania prelekcji dotyczących historii lub

obronności państwa w jednostkach wojskowych, szkołach, zakładach pracy lub organizacjach społecznych;

4) w czasie spotkań autorskich związanych z własną twórczością nawiązującą do historii lub obronności państwa;

5) w czasie uroczystości rodzinnych.

2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, upoważnia do

noszenia umundurowania wyjściowego i galowego oraz

odznak i oznak wojskowych we wzorach i kolorach aktualnie

obowiązujących w myśl przepisów wydanych na podstawie

art. 67 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r.

o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54,

poz. 254). zwanej dalej "ustawą", w stopniu wojskowym

posiadanym przez żołnierza, z tym że osoby, którym stopień

wojskowy nadały władze Rzeczypospolitej Polskiejw okresie

do dnia 22 grudnia 1990 r., mogą nosić umundurowanie oraz

odznaki i oznaki wojskowe w stopniu wojskowym uznanym

przez właściwy organ w trybie odrębnych przepisów.

§ 2. O udzielenie zezwolenia na noszenie umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych, zwanego dalej "zezwoleniem", mogą ubiegać się żołnierze

1) którzy nie pełnią czynnej służby wojskowej, jeżeli jest to

uzasadnione czynnościami wykonywanymi przez nich

z tytułu zatrudnienia lub innych prac zarobkowych albo

przynależności do stowarzyszeń lub innych organizacji

społecznych, o ile czynności te dotyczą obronności

państwa;

2) inni niż wymienieni w§ 1 ust. 1, którzy nie pełnią czynnej

służby wojskowej, jeżeli jest to uzasadnione przyczynami określonymi w § 1 ust. 1.

3. W przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 1, właś­

ciwy organ wojskowy może uzależnić udzielenie zezwolenia

od stanowiska zajętego przez podmiot zatrudniający żoł­

nierza lub stowarzyszenie (organizację społeczną), którego

członkiem jest żołnierz.

Załącznik nr 2

WZÓR

(nazwa organu wydaj ącego zezwol enie)

KSIĘGA EWIDENCJI WYDANYCH ZEZWOLEŃ NA NOSZENIE UMUNDUROWANIA ORAZ ODZNAK I OZNAK

WOJSKOWYCH

Stopień

Lp.

Numer zezwolenia,

data wydania

wojskowy

Nazwisko, imię i imię ojca

Rocznik

Uwagi

1

2

3

4

5

6

Pouczenie: W rubryce 6 " Uwagi" dokonuje się adnotacji o termin ie ważności zezwolen ia

185

ZARZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ

z dnia 23 marca 1993 r.

zmieniające zarządzenie w

sprawie ustalenia granic portów morskich od strony lądu w Szczecinie,

Świnoujściu i Policach.

Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca

1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej

•

i administracji morskiej (Dz. U. Nr 32, poz. 131) zarządza się,

co następuje

§ 4. 1. Zezwolenia udziela się w formie decyzji administracyjnej, która oprócz składników określonych wart. 107

§ 1 Kodeksu postępowania administracyjnego powinna zawierać również wskazanie czasu, na jaki udziela się zezwolenia, oraz wyszczególnienie przypadków, w których żoł­

nierz może nosić umundurowanie oraz odznaki i oznaki

wojskowe.

2. Zezwolenia udziela

się

jednorazowo lub na czas

określony, nie dłuższy niż rok, a jeżeli dotyczy przypadków

wymienionych w § 1 ust 1 pkt 1, 2 i 5 - nie dłuższy niż pięć

lat.

§ 5. Właściwy organ wojskowy może odmówić udzielenia zezwolenia, jeżeli jego udzielenie naruszałoby szczególną

ochronę munduru wojskowego, przyznaną wart. 12 ust.

1 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 1978 r. o odznakach

i mundurach (Dz. U. Nr 31, poz. 130).

§ 6. 1. Decyzje o udzieleniu zezwolenia oraz o odmo wie udzielenia zezwolenia wydają

1) szef wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwy ze

względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania)

żołnierza - oficerowi do stopnia pułkownika (komandora) włącznie oraz chorążemu, podoficerowi i szeregowemu;

2) Szef Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej - oficerowi w stopniu generała (admirała).

2. Od decyzji, o których mowa w ust. 1, żołnierzowi

przysługuje odwołanie odpowiednio do

1) Szefa Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej, jeżeli decyzję w pierwszej instancji wydał organ

wojskowy określony w ust. 1 pkt 1;

2) Ministra Obrony Narodowej. jeżeli decyzję w pierwszej

instancji wydał organ wojskowy określony w ust. 1 pkt

2.

§ 7. Decyzję o udzieleniu zezwolenia oraz o odmowie

udzielenia zezwolenia doręcza się również wojskowemu

komendantowi uzupełnień, o którym mowa w § 3 ust. 2.

§ 8. Załatwianie spraw dotyczących zezwoleń następuje

w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

§ 9. 1. Żołnierzowi, który uzyskał ostateczną decyzję

o udzieleniu zezwolenia, organ wojskowy, który wydał

decyzję w pierwszej instancji, wydaje zezwolenie według

wzoru stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia.

na pisemny wniosek

2. Właściwy organ wojskowy prowadzi ewidencję wydanych zezwoleń według wzoru stanowiącego załącznik nr

2 do zarządzenia.

2. Wniosek o udzielenie zezwolenia składa się za pośrednictwem wojskowego komendanta uzupełnień, właś­

ciwego ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) żołnierza.

3. Żołnierz, który utracił wydane mu zezwolenie, może

który wydał utracone

zezwolenie, z wnioskiem o ponowne wydanie takiego dokumentu.

§ 3. 1. Zezwolenia udziela

zainteresowanego żołnierza.

się

zwrócić się do organu wojskowego,

-

4. Przepis § 1 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 10. Koszty związane z zakupem (szyciem) umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych ponosi żołnierz.

§ 11. 1. Zezwolenia na noszenie umundurowania oraz

odznak i oznak wojskowych, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność do dnia 31

grudnia 1995 r. i nie podlegają wymianie ani przedłużeniu

ważności.

2. Zezwolenia na noszenie umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych mogą być wydawane według

dotychczasowego wzoru nie dłużej niż do dnia 31 grudnia

1995 r., z tym że nie wypełnia się w nich rubryki o przedłużeniu ważności.

§ 12. 1. Przepisy zarządzenia stosuje się również do

sprawo udzielenie zezwolenia na noszenie umundurowania

oraz odznak i oznak wojskowych, wszczętych i nie zakoń­

czonych do dnia wejścia w życie zarządzenia.

2. Organy wojskowe właściwe na podstawie dotychczasowych przepisów do udzielania zezwoleń na noszenie

umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych oraz do

pozbawiania prawa do noszenia umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych przekazują sprawy nie zakończone

organom określonym w § 6 ust. 1 w terminie 30 dni od dnia

wejścia w życie zarządzenia.

3. Organy wojskowe, o których mowa w ust. 2, wydają

decyzje o umorzeniu postępowania w przekazanych im

sprawach o pozbawienie prawa do noszenia umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych.

§ 13. W zarządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia

7 marca 1979 r. w sprawie używania munduru wojskowego

(Monitor Polski Nr 9, poz. 59) wprowadza się następujące

zmiany

1) użyte w zarządzeniu w odpowiednich przypadkach

wyrazy "Polska Rzeczpospolita Ludowa", "Wojskowa

Służba Wewnętrzna" i "Milicja Obywatelska" zastępuje

się odpowiednio użytymi w tych sa~ych przyp.adkac.h

wyrazami "Rzeczpospolita Polska", "Zandarmena WOJskowa" i "Policja";

Poz. 184

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie

,,2) małoletni przyjęci na naukę do szkół wojskowych kształcących kandydatów na żołnierzy

zawodowych oraz do orkiestr wojskowych,"

b) pkt 5 otrzymuje brzmienie

,,5) żołnierze nie pełniący czynnej służby wojskowej

na podstawie zezwoleń określonych w odręb­

nych przepisach.",

3) w § 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie

,,1. Wprowadza się zakaz używania niektórych mundurów wojskowych lub ich części we wzorach

i kolorach aktualnie obowiązujących w myśl przepisów wydanych na podstawie art. 67 ust. 4 pkt

1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr

54, poz. 254), wbrew ich przeznaczeniu, nawet po

pozbawieniu oznak wojskowych.",

4) w § 4 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

,,1 a. Szczegółowe zasady i tryb przeprowadzania przez

Żandarmerię Wojskową kontroli uprawnień do

używania mundurów wojskowych lub ich części

określają odrębne przepisy.";

5) skreśla się § 5.

§ 14. Przepisy zarządzenia nie naruszają odrębnych

przepisów dotyczących mundurów wojskowych innych niż

określone w § 1 ust. 2 i § 9 ust. 4, w tym mundurów polskich

formacji i organizacji wojskowych używanych przez człon­

ków stowarzyszeń właściwych dla określonego rodzaju działalności kombatanckiej.

§ 15. Traci moc zarządzenie nr 60/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 lipca 1973 r. w sprawie udzielania

żołnierzom nie będącym w czynnej służbie wojskowej zezwolenia na noszenie umundurowania i oznak wojskowych

(Dziennik Rozkazów Ministerstwa Obrony Narodowej

z 1976 r. Nr 18, poz. 110 i z 1977 r. Nr 13, poz. 74).

§ 16. Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od

dnia ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: J. Onyszkiewicz

2) w § 2

184

ZARZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 6 kwietnia 1993 r.

w sprawie zasad i trybu udzielania żołnierzom nie pełniącym czynnej służby wojskowej zezwolenia na

noszenie umundurowania oraz odznak i oznak wojskowych.

Na podstawie art. 67 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada

1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54,

poz. 254) oraz art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 1978 r.

o odznakach i mundurach (Dz. U. Nr 31, poz. 130) zarządza

się, co następuje

Załączniki do zarządzenia Ministra Obro-

ny Narodowej z dnia 6 kwietnia 1992 r.

(poz. 184)

Załącznik nr 1

strona pierwsza

WZÓR

strona druga

MINISTERSTWO OBRONY NARODOWEJ

(nazwa organu wydającego zezwolenie)

ZEZWOLENIE Nr _ _

ZEZWOLENIE

na noszenie umundurowania oraz

odznak i oznak wojskowych

Pan (Pani) ...................................... . .... ......... .

(imię, imiona)

(nazwisko)

(stopień wojskowy)

(nazwisko i imię ojca)

(ważne z wojskowym dokumentem osobistym)

-

-

Poz. 1 84 i 185

strona trzecia

strona czwarta

Uprawniony(a) jest do noszenia umundurowania oraz

odznak i oznak wojskowych na zasadach określonych

w zarządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia

6 kwietnia 1993 r. w sprawie zasad i trybu udzielan ia

żołnierzom nie będącym w czynnej służbie wojskowej

zezwolenia na noszenie umundurowania oraz odznak

i oznak wojskowych (Monitor Polski Nr 19, poz. 184) .

·Uprawniony(a) do noszenia umundurowania oraz od znak i oznak wojskowych obowiązany(a) jest

Wydano dnia

-

nosić je zgodnie z przepisami ubiorczymi żołnierzy ,

przestrzegać zasad żołnierskiego zachowania obowiązujących w Siłach Zbrojnych RP .

19 .. . . . r.

m .p.

(podpis wystawiającego)

Ważne do