Legislator Case Law & Legislation
MP_1992_94 PL

Zarządzenie Ministra Łączności z dnia 12 marca 1992 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać linie i urządzenia telekomunikacyjne oraz urządzenia do przesyłania płynów lub gazów w razie zbliżenia się lub skrzyżowania.

1 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Statutory Text (1 Articles)

M.P. 1992 nr 13 poz. 94 notInForce

-

3. Na świadectwie promocyjnym ucznia, o którym mowa w § 1 ust. 1, w rubryce "Indywidualny program lub tok

nauki" należy odpowiednio wymienić przedmioty wraz

z uzyskanymi ocenami. Informację o ukończeniu szkoły lub

uzyskaniu promocji w skróconym czasie należy odnotować

w rubryce "Szczególne osiągnięcia ucznia" .

-

Poz. 92, 93 i 94

Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 lipca 1990 r. w sprawie regulaminu oceniania, klasyfikowania i promowania

uczniów (Dz. Urz. MEN Nr 6, poz. 35), skreśla się § 34.

§ 15. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września

1992 r.

§ 14. W regulaminie oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów, stanowiącym załącznik do zarządzenia nr 25

Minister Edukacji Narodowej: A. Stelmachowski

93

ZARZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 5 maja 1992 r.

w sprawie przedłużenia terminów pobrania przez niektórych płatników zaliczek i dokonania rozliczenia

rocznego podatku dochodowego od osób fizycznych.

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia

1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. Nr 27, poz.

111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268,

z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41, poz. 325, z 1989 r. Nr

4, poz. 23, Nr 33, poz. 176, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443,

z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 110,

poz. 475 oraz z 1992 r. Nr 21, poz. 86) zarządza się, co

następuje

§ 1. Termin pobrania przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Ministerstwo Współpracy Gospodarczej z Zagranicą zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych

od wypłaconych za styczeń, luty i marzec 1992 r. wyna-

grodzeń osobom skierowanym do pracy za granicą w placówkach dyplomatycznych i konsularnych przedłuża się do

30 kwietnia 1992 r.

§ 2. Termin dokonywania przez Ministerstwo Spraw

Zagranicznych i Ministerstwo Współpracy Gospodarczej

z Zagranicą poboru kwot z tytułu rocznego rozliczenia

podatku dochodowego od osób fizycznych od wynagrodzeń

osób wymienionych w § 1 przedłuża się do 31 marca roku

następującego po roku podatkowym.

§ 3. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Finansów: A. Olechowski

94

ZARZĄDZENIE MINISTRA ŁĄCZNOŚCI

z dnia 12 marca 1992 r.

w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać linie i urządzenia telekomunikacyjne oraz urządzenia do

przesyłania płynów lub gazów w razie zbliżenia się lub skrzyżowania.

Na podstawie art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 listopada

1990 r. o łączności (Dz. U. Nr 86, poz. 504 oraz z 1991 r. Nr

69, poz. 293 i Nr 105, poz. 451) zarządza się, co następuje

w stalowej rurze ochronnej uszczelnionej na końcach. Dłu­

gość rury ochronnej powinna przekraczać o 2 m obrys

rurociągu z każdej strony.

§ 1. Wzajemne skrzyżowanie lub zbliżenie linii telekomunikacyjnych z urządzeniami do przesyłania płynów lub

gazów powinno być tak wykonane, aby nie dopuścić do

1) przedostawania się do kanalizacji kablowej i kabli telekomunikacyjnych płynów i gazów palnych, wybuchowych,

trujących i aktywnych chemicznie oraz innych płynów

powodujących zawilgocenie lub uszkodzenie kabla,

2) podwyższania się temperatury kabla o więcej niż 5 stopni e,

3) uszkodzeń mechanicznych kabli przy pracach konserwacyjnych i budowlanych na rurociągach.

3. Dopuszcza się ułożenie kabla pod rurociągiem, jeżeli

górna powierzchnia rurociągu jest ułożona w ziemi na

głębokości mniejszej niż 0,5 m. W tym przypadku kabel

powinien być ułożony również w rurze ochronnej.

§ 2. 1. W razie skrzyżowania linii telekomunikacyjnej

z urządzeniem do przesyłania płynów lub gazów, najmniejsza

dopuszczalna odległość pionowa linii telekomunikacyjnej od

tych urządzeń powinna wynosić dla

- 0,25 m,

1) rurociągu wodnego magistralnego

- 0,15 m,

2) rurociągu wodnego rozdzielczego

3) obudowy sieci cieplnej

- 0,5 m,

4) gazociągu - według załącznika nr 1

do zarządzenia,

- 0,5m.

5) rurociągu ropy i produktów naftowych

2. W razie skrzyżowania linii kablowej z rurociągiem

podziemnym, kabel powinien być ułożony nad rurociągiem

4. Skrzyżowanie linii telekomunikacyjnych z urządze­

niami do przesyłania płynów lub gazów powinno przebiegać

tak, aby ich osie przecinały się pod kątem nie mniejszym niż

60 stopni.

§ 3. W razie zbliżenia linii i urządzeń telekomunikacyjnych podziemnych z urządzeniami podziemnymi do przesyłania płynów lub gazów, odległości między nimi nie powinny

być mniejsze niż

1) dla rurociągu wodnego magistralnego

-

1 m,

- 0,5 m,

2) dla rurociągu wodnego rozdzielczego

- 2 m,

3) dla rurociągu cieplnego: parowego

- 1 m,

wodnego

4) dla ropy lub innych płynów technicznych - 8 m,

5) dla gazów - według tabeli stanowiącej załącznik nr

2 do zarządzenia.

.

§ 4. 1. Jeżeli urządzenia podziemne do przesyłania pły­

nów lub gazów usytuowane są w odległościach określonych

-

164

w § 3, telekomunikacyjne linie kablowe nie wymagają zabezpieczeń .

2. W przypadkach gdy niemożliwe jest wzajemne usytuowanie linii i urządzeń telekomunikacyjnych oraz urządzeń

do przesyłania płynów z zachowaniem odległości wymienio ~

nych w § 3, odległości te mogą być zmniejszone do połowy

pod warunkiem zastosC1wania zabezpieczeń specjalnych,

a poniżej połowy pod warunkiem, zastosowania zabezpieczeń szczególnych; odległości te nie mogą jednak być

mniejsze niż 25% odległości podanej w § 3.

o

§ 5. 1. Zabezpieczenie specjalne telekomunikacyjnych

linii kablowych polega na umieszczeniu kabla lub rurociągu

w rurach ochronnych.

2. Zabezpieczenie szczególne telekomunikacyjnych linii

kablowych polega na oddzieleniu kabla od rurociągu zaporą

(ścianą) oddzielającą.

3. Przy zbliżeniach lub skrzyżowaniach obiektów budowlanych istniejących z budowanymi należy każdorazowo

uzgadniać w fazie projektowania rodzaj zabezpieczenia linii

telekomunikacyjnych oraz urządzeń do przesyłania płyhów

o

lub gazów.

4. Każde zbliżenie (skrzyżowanie) powinno być zaznaczone w dokumenta,cji obiektu projektowanego oraz

istniejącego .

§ 6. Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od

dnia ogłoszenia.

Minister Łączności : M . Rusin

Kierownik Ministerstwa

Załączniki do zarządzenia Ministra Łącz­

ności z dnia 12 marca 1992 r. (poz. 94)

Załącznik nr 1

NAJMNIEJSZA DOPUSZCZALNA ODLEGŁOŚC PIONOWA PRZY SKRZYŻOWANIACH LINII I URZĄDZEŃ

TELEKOMUNIKACYJNYCH Z GAZOCIĄGAMI

1. Przy skrzyżowaniu gazociągu z podziemnymi liniami

telekomunikacyjnymi w kanalizacji kablowej, połączonej

z pomieszczeniami dla ludzi i zwierząt, należy stosować na

gazociągu rurę ochronną . Odległość pionowa przy zastosowaniu rury ochronnej powinna wynosić co najmniej: 0,15 m

dla gazociągu o średnicy do 250 mm i 0,25 m dla gazociągu

o średnicy większej niż 250 mm. Końce rury ochronnej

powinny być wyprowadzone na odległości co najmniej

2 m dla gazociągu o ciśnieniu do 400 kPa i 10m dla

gazociągu o ciśnieniu większym niż 400 kPa. Odległość

należy przyjmować od zewnętrznej powierzchni kanalizacji

kablowej, mierząc w płaszczy:źnie poziomej w kierunku

prostopadłym do osi kanalizacji.

2. W razie skrzyżowania istniejącego gazociągu z projektowaną linią telekomunikacyjną w kanalizacji mającej bezpośrednie połączenie z pomieszczeniami dla ludzi i zwierząt

dopuszcza się zamiast rury ochronnej na gazociągu umieszczenie linii telekomunikacyjnej zabezpieczonej rurą ochronną

ze stali pod gazociągiem, przy zachowaniu odległości okreś­

lonych w ust. 1. Gazociąg w miejscu skrzyżowania należy

przykryć warstwą gruntu przepuszczalnego, np. piasku,

o szerokości co najmniej 0,5 m mierząc od ścianek bocznych

gazociągu i na długości 10m dla gazociągu o ciśnieniu

większym niż 400 kPa. Dla gazociągu o ciśnieniu do 400 kPa

długość ta może być zmniejszona w zależności od możliwo­

ści lokalizacyjnych skrzyżowania w pasie przeznaczonym dla

urządzeń podziemnego uzbrojenia terenu.

Załącznik nr 2

Odległośc i podstawowe poziome przy zbliżeniach telekomunikacyjnych linii i urządzeń z gazociągami

wm

do 5

5 do 400

400

do 1200

1200

do 2500

2500 do 6400

6400 do

20000

powyżej

do 0,05

0,05

do 4,08

4,08

do 12,24

12,24

do 25,49

25,49 do 65,25

65,25 do

203,90

powyżej

;j

.,.

Nadciśnienie

kPa

oN

nom,

kG/cm 2

Ol

't:;

lO

Ol

'(6"

N

Srednica nominalna gazociągu mm

"C

e

a

c

powy-

powy-

203,90

powy-

powy-

pawy-

powy-

żej

żej

żej

żej

żej

żej

żej

żej

100

100

300

300

300

do

500

500

do

800

800

100

100

7

8

8

da

100

da

300

da

300

po-

wy-

da

300

Kabel telekomunikacyjny ziemny

0,5

1

0,5

1

1

5

2

Kanalizacja kablowa z bloków betonowych

lub z rur z polichlorku winylu

1,5

2

1,5

2

-

-

Kanalizacja kablowa z rur stalowych szczelna

0,5

1,5

1

1,5

2

6

3

7

7

1

1,5

1

1,5

9

3

14

14

0,5

1

1

1

1,5

5

2

5

1,5

2

1,5

2

-

-

1

1

1

2

5

5

Q)

powy-

20000

żej

powy-

1

Ol

c

u

do

100

o

1

-

5

-

5

-

-

da

100

7

5

-

-

da

100

10

15

-

-

-

-

9

10

10

7

9

12

15

14

18

18

23

14

18

28

40

5

7

8

8

5

7 \ 10

15

-

-

-

-

10

15

' S;

lO

3

Oc

-"

;j

E

o 4

-"

Q)

$

Studnia

kanalizacji

kablowej

bez ścianki

gazoszczelnej

lO

ze ścianką

Q)

gazoszczelną

'c

N

.,.

"C

[:!

;j

5

'(6"

N

Doprowadzenie kanalizacji kablowej do

budynku w stosunku do doprowadzenia

gazociągu do budynków

"C

o

a

6

-

-

-

-

-

-

10

10

Napowietrzne linie telekomunikacyjne,

wzdłuż których układa się gazociąg . Odległość od rzutu poziomego słupa

5

5

5

-

165 -

1. Odległość pozioma napowietrznej linii telekomunikacyjnej od stacji gazowej powinna wynosić co najmniej 5 m.

2. Określone odległości gazociągów od ur~ądzeń telekomunikacyjnych mogą być zmniejszone. Odległość zmniejszona między gazociągiem i kanalizacją kablową, mającą

bezpośrednie połączenie z pomieszczeniami dla .Iudzi i zwierząt. nie może wynosić mniej niż 8 m, pod warunkiem że na

całym odcinku gazociągu, dla którego przyjęto odległość

zmniejszoną

a) zwiększy się grubość ścianki o 30%,

b) sprawdzi się metodami nie niszczącymi wszystkie spoiny

obwodowe i wzdłużne rury,

c) zastosuje się sączek węchowy liniowy.

3. Dla gazociągów o ciśnieniu do 4QOkPa odległość

podstawowa może być zmniejszona do 25% przy zastosowaniu rury ochronnej na gazociągu o długości' nie większej

niż 20 m. Odległość wylotu rury ochronnej od urządzenia

telekomunikacyjnego powinna być zgodna z 'wielkościami

określonymi w tabeli.

4. Dla gazociągów ociśnieniu powyżej 400 kPa zamiast

odległości podstawowej można przyjąć odległość zmniejszoną, stosując wzmocnienie rzeczywistej grubości ścianki

Poz. 94 i 95

gazociągu. Jeśli odległość gazociągu od obiektu terenowego

wynosi co najmniej

a) 75% odległości określonej w tabeli, grubość ścianki rury

należy zwiększyć o 10%,

b) 50% odległości określonej w tabeli, grubość ścianki rury

należy zwiększyć o 20%,

c) 25% odległości określonej w tabeli, grubość ścianki rury

należy zwiększyć o 30% ..

5. Jeżeli grubość ścianki gazociągu została zwiększona

o 30%, gazociąg powinien być usytuowany w odległości nie

mniejszej od obiektu terenowego niż

a) 5 m dla gazociągów o ciśnieniu nominalnym do

2500 kPa włącznie,

b) 10m dla gazociągów o ciśnieniu nominalnym większym

niż 2500 kPa,

pod warunkiem założenia na gazociąg rury ochronnej koń­

czącej się od obrysu obiektu telekomunikacyjnego w odległości wynoszącej co najmniej 25% odpowiedniej odległości

podstawowej określonej w tabeli, jednak nie mniejszej niż 10

m dla gazociągów o ciśnieniu nominalnym do 2500 kPa

włącznie i 15 m dla gazociągów o ciśnieniu nominalnym

większym niż 2500 kPa. Długość rury ochronnej nie może

być większa niż 100 m.

95

ZARZĄDZENIE MINISTRA ŁĄCZNOŚCI

z dnia 12 marca 1992 r.

w sprawie zasad i warunków budowy linii telekomunikacyjnych wzdłuż dróg publicznych, wodnych,

kanałów oraz w pobliżu lotnisk i w miejscowościach, a także ustalania warunków, jakim te linie powinny

odpowiadać.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada

1990 r. o łączności (Dz. U. Nr 86, poz. 504 oraz z 1991 r. Nr

69, poz. 293 i Nr 105, poz. 451) zarządza się, co następuje

§ 1. 1. Zarządzenie dotyczy następujących rodzajów

linii telekomunikacyjnych

1) drutowych napowietrznych,

2) kablowych nadziemnych metalowych i dielektrycznych,

3) kablowych podziemnych metalowych i dielektrycznych

a) budowanych z kabli kanałowych wciąganych do

kanalizacji kablowej,

b) budowanych z kabli ziemnych układanych wprost do

ziemi,

4) kablowych podwodnych metalowych i dielektrycznych.

2. Zbliżenie lub skrzyżowanie należy rozumieć jako

wzajemne usytuowanie linii telekomunikacyjnych względem

obiektów budowlanych w odległości podstawowej, która nie

wymaga zabezpieczeń specjalnych lub szczególnych.

3. Najmniejsze dopuszczalne odległości telekomunikacyjnej linii kablowej podziemnej od innych urządzeń i obiektów zostały określone w załączniku do zarządzenia .

4. Przez użyte w zarządzeniu określenia

1) zabezpieczenie specjalne telekomunikacyjnej linii kablowej - należy rozumieć umieszczenie kabla w rurze

ochronnej metalowej lub termoplastycznej,

2) zabezpieczenie szczególne telekomunikacyjnej linii kablowej - należy rozumieć oddzielenie kabla od rurociągu

zaporą (ścianą) oddzielającą.

§ 2. Określone w zarządzeniu zasady i warunki budowy

linii telekomunikacyjnych stosuje się przy ich projektowaniu,

budowie, rozbudowie, modernizacji i przebudowie oraz

remoncie.

§ 3. 1. Linie telekomunikacyjne wzdłuż dróg publicznych należy lokalizować poza pasem drogowym w sposób

zapewniający najmniejszą liczbę skrzyżowań i zbliżeń z innymi obiektami budowlanymi wymagającymi dodatkowych

zabezpieczeń.

2. Projekt budowy linii telekomunikacyjnej powinien

skoordynowany z planami zagospodarowania przestrzennego terenu .

3. Przebieg terenowy linii telekomunikacyjnej powinien

zapewniać dogodne warunki budowy, bezpieczną eksploatację oraz umożliwiać dostęp do linii w ciągu całego roku

i w różnych warunkach klimatycznych.

§ 4. 1. Linie telekomunikacyjne na terenie miejscowości powinny być usytuowane, w uzgodnieniu z zarządem

drogi, między linią rozgraniczającą teren zabudowy a jezdnią

ulicy lub je;zdnią placu w pasie chodników i nie zadrzewionej

zieleni, równolegle do osi ulicy lub linii zabudowy.

2. Projekt budowy linii telekomunikacyjnej powinien

uwzględniać przepisy dotyczące rozmieszczania sieci przewodów podziemnego uzbrojenia terenu, ci w szczególności

najmniejszych dopuszczalnych odległości od zabudowy,

między przewodami oraz głębokości przykrycia przewodów.

3. W miejscowościach o zwartej zabudowie linie telekomunikacyjne należy budować w kanalizacji kablowej lub

tunelach zbiorczych.

4. W miejscowościach o luźnej zabudowie dopuszcza

się zakładanie kabli nadziemnych, podziemnych oraz linii

napowietrznych.

§ 5. 1. Ódległości linii telekomunikacyjnych wymienionych w § 1 od innych urządzeń i obiektów powinny być

zgodne z obowiązującymi normami polskimi i branżowymi

oraz z "Wytycznymi o ochronie linii i urządzeń telekomunikacyjnych przed szkodliwym oddziaływaniem linii elektroenergetycznych i trakcji prądu stałego" .

być

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →