Oświadczenie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 listopada 1992 r. o zbrodni katyńskiej.

-

spolitej Polskiej (Dz. U. Nr 59, poz. 252) oraz po ponownym

rozpatrzeniu stanowiska Sądu Najwyższego w sprawie protestów wyborczych Władysława Siły-Nowickiego (sygn. akt

III SW 33/91) oraz Bogusława Króla (sygn. akt III SW

62/91 ) stwierdza, że protesty te nie mogą być uwzględnione .

2. Ponowny podział mandatów między ogólnopolskie

listy kandydatów na posłów w wyborach przeprowadzonych

w dniu 27 października 1991 r., dokonany przez Państwową

Komisję Wyborczą w dniu 17 lipca 1992 r., w świetle

uchwały Trybunału Konstytucyjnego w sprawie wykładni art.

100 ust. 2 ustawy - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się obecnie za pozbawiony podstawy prawnej .

-

Poz. 260, 261 i 262

wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, przeprowadzonych w dniu 27 października 1991 r. (Monitor Polski Nr

41, poz. 288).

4. W uchwale Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22

maja 1992 r. w sprawie protestów wniesionych przeciwko

wyborowi posłów oraz stwierdzenia ważności wyboru posłów wybranych w poszczególnych okręgach wyborczych

w wyborach przeprowadzonych w dniu 27 października

1991 r. (Monitor Polski Nr 15, poz. 113) wprowadza się

następujące zmiany

1) w pkt 1 ppkt 6 skreśla się;

2) w pkt 2;

a) w ppkt 1 wyrazy "posłów wybranych w poszczególnych okręgach wyborczych" zastępuje się wyrazami

"wszystkich posłów" .

3. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 21

ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 105 ust.

1 i art. 110 ust. 1 ustawy - Ordynacja wyborcza do Sejmu

Rzeczypospolitej Polskiej stwierdza ważność wyboru wszystkich posłów wymienionych w obwieszczeniu Państwowej

Komisj i Wyborczej z dnia 31 października 1991 r. o wynikach

b) skreśla się ppkt 2.

Marszałek Sejmu

W. Chrzanowski

261

OŚWIADCZENIE SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 13 listopada 1992 r.

o zbrodni katyńskiej.

Katyń od półwiecza był i jest słowem-symbolem polskiej martyrologii na Wschodzie, którą próbowano ukryć,

zakłamać i utaić jej sprawców. Był także symbolem pamięci

narodu polskiego o krwi męczeńskiej i cierpieniach tych

wszystkich, których rozstrzelano, zakatowano w więzie­

niach, łagrach i na syberyjskich zsyłkach. Był także symbolem

tych obywateli państwa, którzy uratowawszy życie zostali

narażeni na niewolniczą pracę , głód, wyniszczenie i poniewierkę niegodną człowieka.

Dopiero po 52 latach od zbrodni katyńskiej, która była

jednym z wielu aktów bezprawia dokonanych na Polakach,

władze Rosji ujawniły dokumenty potwierdzające prawdę

znaną w Polsce i na świecie, że sprawcami tych zbrodni były

najwyższe władze partii komunistycznej i państwa radzieckiego, a jej wykonawcami komunistyczno-stalinowski aparat

terroru.

Ujawnienie tych dokumentów, otwarte przyznanie się

przez obecne władze Rosji do zbrodni popełnionych przez

poprzedników tych władz, stwarzają nową sytuację, która

może być szansą ułożenia stosunków między Polską a naro-

dami byłego ZSRR na nowych zasadach.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej składa hołd pamięci

wszystkim tym obywatelom polskim, którzy zginęli i cierpieli

na Wschodzie. Domagamy się ukarania wszystkich żyjących

inspiratorów i sprawców zbrodni ludobójstwa, naprawienia

krzywd oraz mora.lnego potępienia tych sprawców, którzy już

nie żyją.

Wyrażamy nadzieję, że pełne poznanie prawdy o tych

zbrodniach będzie przestrogą dla potomnych, uświadomi

w całej pełni, czym był komunistyczny totalitaryzm.

Wierzymy, że nowe pokolenia Polaków i Rosjan, nie

zapominając o krzywdach i tragicznej' przeszłości, zdobędą

się na wysiłek, by już nigdy nie powtórzyło się całe zło

określone symbolicznym słowem zbrodnia katyńska .

Marszałek Senatu: A. Chelkowski

262

UCHWAŁA Nr 129 RADY MINISTROW

z dnia 10 listopada 1992 r.

zmieniająca uchwałę w

sprawie świadczeń przysługujących pracownikom urzędów państwowych przeniesionym do pracy w innej miejscowości.

Na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 16 września

1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr

31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz.

132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r.