Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 lutego 1991 r. w sprawie podstawowych kierunków prywatyzacji w 1991 r.

-

114 -

modernizacja informatyki bankowej. Komputeryzacja rozliczeń wewnątrz- i międzybankowych przyczyni się do rozwoju i podwyższenia jakości usług bankowych.

24. Zmiana systemu gospodarczego oraz rozwój bankowości wymagają

odpowiednich modyfikacji przepisów

prawnych, zarówno ustaw odnoszących się bezpośrednio do

Poz. 85 i 86

banków, jak i w odniesieniu do regulacji dotyczących innych

sfer życia gospodarczego. Najpilniejsze jest dokonanie korekt

warunkujących wprowadzenie w życie niektórych istotnych

założeń polityki pieniężnej na 1991 r. Dokonar.a zostanie

zasadnicza przebudowa systemu prawnego polskiej bankowości w dostosowaniu do jej funkcji w ramach nowego

ładu gospodarczego.

86

UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 23 lutego 1991 r.

w sprawie podstawowych kierunków prywatyzacji w 1991 r.

1. Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca

1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.

U. Nr 51, poz. 298) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustala

"Podstawowe kierunki prywatyzacji w roku 1991 ", zawarte

w załączniku do uchwały .

2. Sejm zobowiązuje Rząd do przedstawienia do końca

sierpnia br. sprawozdania z realizacji uchwały, w szczególności oceny efektów finansowych prywatyzacji w I półroczu

1991 r., wraz z ewentualnymi wnioskami o dokonanie

odpowiednich korekt kierunków prywatyzacji.

3. Sejm zobowiązuje Rząd do przedłożenia projektów

rozwiązań prawnych umożliwiających przekształcenia włas­

nościowe w sektorze rolnictwa państwowego w terminie do

końca kwietnia br.

4. Sejm zaleca Rządowi podjęcie działań mających na

celu zmianę programów nauczania w zakresie przedmiotów

ekonomicznych (treść programów, podręczniki). tak by od powiadały zmianom dokonywanym w gospodarce polskiej.

Marszałek Sejmu : M. Kozakiewicz

Załącznik do uchwały Sejmu Rzeczypos-

politej Polskiej z dnia 23 lutego 1991 r.

(poz. 86)

PODSTAWOWE KIERUNKI PRYWATYZACJI W ROKU 1991

I. Strategia prywatyzacji

1. Założenia polityki prywatyzacyjnej

Program na rok 1991 zakłada istotne obniżenie udziału

sektora państwowego w gospodarce narodowej oraz przygotowanie warunków do zwiększenia tempa zmian własnoś­

ciowych w latach 1992-1995. W ciągu 5 lat zamierzamy

osiągnąć udział sektora prywatnego w gospodarce na poziomie zbliżonym do istniejącego w krajach Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej .

Strategia prywatyzacji polega na rozdzielaniu dróg prywatyzowania różnych kategori i przedsiębiorstw. Każda z tych

kategorii prywatyzowana będzie specjalnymi kanałami, częs ­

to przy równoczesnym wykorzystaniu wielu technik prywatyzacyjnych. Zasadnicza linia podziału wytyczona będzie

między dużymi przedsiębiorstwami (w grupie tej widzi się

500 największych przedsiębiorstw według wartości sprzeda nej) oraz przedsiębiorstwami średnimi i małymi. Duże przed siębiorstwa wymagają zróżnicowanych, często niekonwencjonalnych technik prywatyzacji. W przypadku większości

średnich i małych przedsiębiorstw możliwe będzie sprzeda nie ich w całości lub w poważnych częściach pojedynczym

nabywcom.

W roku 1991 silny nacisk położony zostanie na małą

prywatyzację, w oczekiwaniu szybkich efektów podażowych

i odczuwalnej poprawy jakości usług. Jest to zgodne z rządo­

wą strategią ożywienia gospodarki. Wymaga jednak znacznie

lepszej obsługi prywatyzacji w skali lokalnej przez stworzenie

regionalnych ogniw Ministerstwa Przekształceń Własnoś­

ciowych.

Warunkiem zrealizowania powyższych zamierzeń jest

budowa sprawnego aparatu prywatyzacyjnego, co nastąpi

w I połowie 1991 r. Aparat ten będzie obejmował: (a)

zreorganizowaną strukturę Ministerstwa Przekształceń Włas­

nościowych, w której zasadniczego znaczenia nabiorą ko-

r

,

.1.

mórki recepcji i selekcji wniosków, (b) sztaby prywatyzacyjne powoływane w poszczególnych resortach (organach

założycielskich), (c) delegatury regionalne Ministerstwa

Przekształceń Własnościowych, (d) pełnomocników do

spraw prywatyzacji w urzędach wojewódzkich .

Równolegle z budową odpowiedniego aparatu prywatyzacyjnego i powołaniem międzyresortowych zespołów

roboczych nastąpi opracowanie koncepcji sektorowych,

określających politykę prywatyzacji takich dziedzin, jak m.in.

państwowe gospodarstwa rolne, przedsiębiorstwa handlu

zagranicznego, sieć handlu wewnętrznego, przemysł lekki,

gospodarka morska, górnictwo, energetyka, bankowość,

ubezpieczenia oraz kultura i służba zdrowia . Rząd przedstawi

założenia sektorowe prywatyzacji do końca maja 1991 r.

W odrębnym dokumencie do końca lutego 1991 r.

określone zostanie stanowisko Rządu w sprawie reprywatyzacji mienia przejętego na własność Państwa.

2. Komercjalizacja sektora państwowego

Jednym z elementów przebudowy struktury gospodarki

jest przekształcenie przedsiębiorstw państwowych w spółki

prawa handlowego należące do Skarbu Państwa, z odroczonym uruchomieniem ich prywatyzacji. Rząd przestrzegać będzie zasady dobrowolności komercjalizacji oraz wyznaczy kryteria selekcji przedsiębiorstw. Nie mogą one być

zagrożone likwidacją. Muszą na bieżąco regulować swoje

zobowiązania; nie mogą to być przedsiębiorstwa o pozycji

monopolistycznej czy też sztucznie połączone formy wielozakładowe. Komercjalizacja łączona będzie z wprowadzeniem do składu rad nadzorczych spółek specjalistów od

diagnozowania i opracowywania strategii długofalowych.

Oznacza to, że tempo i zasięg komercjalizacji muszą być

ograniczone, co umożliwi spełnienie założonych kryteriów,

warunkujących celowość ekonomiczną komercjalizacji.

-

Rząd przedłoży do końca marca 1991 r. koncepcję zabezpieczenia interesów Skarbu Państwa i nadzoru właściciels­

kiego w skomercjalizowanych przedsiębiorstwach.

3. Prywatyzacja dużych

indywidualnym

przedsiębiorstw

w trybie

W roku 1991 kontynuowana będzie prywatyzacja metodami tradycyjnymi, tj. poprzez ofertę publiczną i różnego typu

oferty ograniczone. Każde z przedsiębiorstw poddane zostanie niezależnej wycenie wartości przez wyspecjalizowane

firmy. W przypadku ofert publicznych przygotowany zostanie

prospekt emisyjny zgodnie z wymogami ustawy o publicznym obrocie papierami wartościowymi . Tak przygotowane

emisje stanowić będą podstawę rozwoju rynku papierów

wartościowych, szczególnie zaś obrotu giełdowego.

Przygotowana zostanie grupa przedsiębiorstw, które

mogą być sprzedawane w postaci oferty publicznej w kraju

w okresie kwiecień - maj 1991 r. Do końca roku 1991

przewiduje się sprzedaż w ofercie publicznej do 20 przedsiębiorstw . Będą to firmy charakteryzujące się dobrą kondycją finansową i obiecującymi możliwościami eksportowymi.

W roku 1991 rozpoczną się takie prace prywatyzacyjne

w 6-9 spośród wielkich i największych polskich przedsiębiorstw państwowych. Z tej liczby w 4 przypadkach

planuje się sprzedaż części ich kapitału akcyjnego.

Przygotowana zostanie również sprzedaż około 20 dużych firm w drodze oferty prywatnej jednemu lub kilku

inwestorom, w tym także zagranicznym. Aktywniejsze poszukiwanie zagranicznych inwestorów strategicznych należy

do wyznaczników strategii prywatyzacji w roku 1991. W celu

efektywnego wykorzystania potencjału Ministerstwa Przekształceń Własnościowych prywatyzacja metodami tradycyjnymi prowadzona będzie m.in . w drodze tzw. prywatyzacji

grupowych. Przygotowywane będą studia sektorowe, które

posłużą do wyboru grup przedsiębiorstw z poszczególnych

branż lub gałęzi . Grupy te będą następnie prywatyzowane

przez wynajętego tzw. generalnego koordynatora, którym

będzie duża doświadczona firma konsultingowa lub bank

inwestycyjny. W roku 1991 przewiduje się uruchomienie ok.

15 prywatyzacji grupowych.

-

Poz. 86

c) uproszczenie i standaryzację procedur oraz rozwiązań

ekonomiczno-prawnych (m .in . opracowanie umów

przykładowych) .

Nabywaniu akcji i udziałów sprzyjać będą specjalne

programy kredytowe, rozkładanie na raty części ceny i akceptacja obligacji prywatyzowanych przedsiębiorstw jako formy

zapłaty (w przypadku spółek charakteryzujących się dobrą

kondycją finansową) .

W przypadkach uzasadnionych stanem organizacyjnym

i marketingowym przedsiębiorstwa stosowane będą tak

zwane kontrakty na zarządzanie .

5. Prywatyzacja w drodze likwidacji

Sądząc po licznie napływających wnioskach od przedsiębiorstw (90 wniosków zaakceptowanych do końca stycznia 1991 r.), powinna to być intensywnie wykorzystywana

ścieżka prywatyzacji polskiej gospodarki. Przewiduje się

sprywatyzowanie na tej drodze do 1000 przedsiębiorstw

w roku 1991 . Warunkiem zrealizowania tych zamierzeń jest

a) wystarczający popyt,

b) wyjaśnienie kwestii proceduralnych,

c) uelastycznienie warunków odpłatnego

mienia (dzierżawa, leasing) .

użytkowania

Kwestią szczególnie istotną jest wiarygodność spółek,

z którymi organ założycielski zawiera w imieniu Skarbu

Państwa umowę o oddanie mienia do odpłatnego korzystania . Konieczność przezwyciężenia recesji skłania do kreo wania silnych finansowo podmiotów gospodarczych i aktywnych interesów własnościowych, obiecujących szybkie

efekty rynkowe i elastyczne dostosowanie do wymogów

otoczenia.

Likwidacja w celu oddania do odpłatnego korzystania

wskazana jest dla przedsiębiorstw małych o charakterze

usługowym, np. handlowych, transportowych i biur projektów. Przedsiębiorstwa wielozakładowe w uzasadnionych

przypadkach będą dzielone na mniejsze jednostki organizacyjne, które będą prywatyzowane oddzielnie. W szczególności w ten sposób prywatyzowane będą przedsiębiorstwa

handlowe, budowlane, turystyczne i przetwórstwa rolnego.

4. Prywatyzacja małych i średnich przedsiębiorstw

Do tej kategorii należy około 2500 przedsiębiorstw

przemysłowych spoza grupy największych 500 oraz około

3000 przedsiębiorstw budowlanych, transportowych, handlowych, turystycznych i innych. Sposób przeprowadzenia

prywatyzacji oraz pożądany rodzaj nabywców przedsię­

biorstw małej i średniej wielkości będą określone w zależno ­

ści od profilu ich działania i rozmiarów rynku.

W pierwszej połowie 1991 r. utworzonych zostanie 12

delegatur Ministerstwa Przekształceń Własnościowych.

Przejmą one na siebie obsługę procesu prywatyzacji w ramach przekazywanych im kompetencji. W fazie organizacyjnej delegatury będą się ograniczać do wykonywania funkcji

doradczo-informacyjnych. W następnej fazie przewiduje się

przekazanie im kompetencji decyzyjnych w zakresie obsługi

małej i średniej prywatyzacji.

6. Masowa prywatyzacja z udziałem bonów kapita łowych

Większość spośród 500 największych przedsiębiorstw

prywatyzowanych będzie przy wykorzystaniu dodatkowych

metod przyspieszających ten proces: udostępnienie akcji

pracownikom na preferowanych warunkach w granicach

ustawowych, wieloletnia sprzedaż ratalna i wykorzystanie

opcji, ewentualnie nieodpłatne przydzielenie bonów prywatyzacyjnych obywatelom polskim, alokacja akcji w funduszach emerytalnych i funduszach zbiorowego inwestowania.

W pierwszym półroczu 1991 r. będą trwały prace przygotowawcze, umożliwiające uruchomienie masowej prywatyzacji

w II połowie br. Prace przygotowawcze obejmują

-

cych do sfery "bezpiecznej", podatnej na masową pry-

Zdolność operacyjna w zakresie małej i średniej prywa-

tyzacji będzie zwiększona ponadto przez

a) ujęcie branżowe, tj. ujednolicenie metody wyceny dla

danej branży. W roku 1991 zakłada się taki sposób

działania m.in. w dziedzinie przemysłu rolno-spożyw­

czego (mięsny, zakłady zbożowe, cukrownie), drzewno-papierniczego, budowlanego oraz handlu i wydawnictw,

b) ścisłą współpracę z organizacjami działającymi na rzecz

prywatyzacji w wymiarze lokalnym i krajowym,

weryfikację grupy największych przedsiębiorstw pod

kątem selekcji minimum 100 przedsiębiorstw należą­

watyzację,

-

określenie logistyki operacji bonowej i jej szczegółów

technicznych (w kilku wariantach),

zdefiniowanie roli funduszy zbiorowego inwestowania

oraz inspirowanie powstawania tych funduszy z udzia, łem kapitału i mangementu zagranicznego,

- weryfikację potencjalnych polskich inwestorów instytucjonalnych (banki, fundusze ubezpieczeniowe i emerytalne),

-

Mon itor Polski Nr 13

-

oszacowanie następstw masowej prywatyzacji w zakresie równowagi rynkowej, budżetu i rynku kapitało­

wego,

-

przygotowanie opinii publicznej i popularyzację akc jonariatu obywatelskiego.

Rozważa się alokację pakietów akcji prywatyzowanych

przedsiębiorstw dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych . Ak cje pozostające w gestii Skarbu Państwa powierzone zostaną

w zarząd aktywnym funduszom wspólnego inwestowania

celem ich sukcesywnej sprzedaży. Przygotowane do czerwca

1991 r. "studium wykonalności " masowej prywatyzacji

określi ostateczne stanowisko Rządu w następujących istotnych kwestiach : celowość dystrybucji bonów i ewentualny

jej zakres, zbywalność bonów, metoda alokacji w funduszach

wspólnego inwestowania i innych instytucjach pośredniczą ­

cych . Wybrana zostanie strategip masowej prywatyzacji pod

kątem możliwości akceptacji politycznej, skuteczności ekonomicznej i minimalizacji kosztów transakcyjnych.

7. Prywatyzacja mienia komunalnego

Ministerstwo Przekształceń Własnościowych będzie

ułatwi a ło , ws p i erało i współokreślało proces prywatyzacji

prz e d się b i orst w komunalnych przez

obsługę prywatyzacji na zlecenie zarządów gmin.

W szc zegól n ości powinno to dotyczyć przedsiębiorstw

nie będących przedsiębiorstwami użyteczności publicznej . Wykonawcą zleceń będą regionalne delegatury

Ministerstwa,

b) różnorodne formy doradztwa i szkoleń z zakresu prywatyzacji, w szczególności przygotowanie w trybie pilnym

odpowiedniego poradnika i innych materiałów informacyjnych,

c) śledzenie przebiegu prywatyzacji mienia komunalnego

we współpracy z Pełnomocnikiem Rządu do spraw

Samorządu Terytorialnego.

a)

II. Two rze n i e st ru ktu r i nstyt ucj o na I nyc h

dla procesu p rywatyzacji

1. Towarzystwa inwestycji wspólnych

Powstawanie i rozwój instytucji pośredników finansowych stanowić będzie kluczowy element infrastruktury

instytucjonalnej, w której dokonywać się będzie proces

prywatyzacji polskiej gospodarki. Rząd wspierać będzie

zdecydowanie proces ich powstawania, w którego wyniku

powinna się pojawić na polskim rynku cała gama tego typu

instytucji.

Poz. 86 i 87

Wprowadzenie towarzystw inwestycji wspólnych na

nasz rynek kapitałowy jest podwójnie uzasadnione. Pozwolą

one zmniejszyć ryzyko inwestowania oraz umożliwią efektywną kontrolę dyrekcji przedsiębiorstw .

Zarówno towarzystwa operujące bonami prywatyzacyjnymi, jak i towarzystwa czy fundusze gromadzące pieniądze

od ludności będą podlegać rygorom prawnym chroniącym

interesy inwestora bonów i interesy inwestorów gotówki .

Opracowane zostaną również wzorcowe regulaminy funduszy, statuty towarzystw oraz umowy depozytu bankowego. Sprawą decydującą dla zrealizowania koncepcji towarzystw czy funduszy wspólnego inwestowania jest pozyskanie kapitału koniecznego do ich funkcjonowania.

2. Giełdy

Kluczowym elementem infrastruktury prywatyzacji jest

giełda papierów wartościowych. Czasowe wymogi programu prywatyzacji nie pozwalają oczekiwać naturalnego

i ewolucyjnego ukształtowania się tej instytucji. Konieczne

jest więc bezpośrednie zaangażowanie się państwa w proces

jej powstania, przy wykorzystaniu pomocy oferowanej w tym

zakresie przez państwa zachodnie. Bezpośrednie zaangażo­

wanie państwa jest konieczne również ze względu na wysokie koszty inwestycyjne związane z uruchomieniem giełdy,

które nie mogą być pokryte z bieżących wpływów tej

instytucj i w początkowym okresie.

.

Dopuszczony zostanie obrót papierami wartościowymi

na giełdach regionalnych, jeżeli sprostają one wymogom

ustawowym.

3. Komisja Papierów Wartościowych

Powołanie Komisji Papierów Wartościowych jako nowego organu administracji państwowej jest niezbędne dla

rozwoju rynku papierów wartościowych . Zapewni ona niezbędny nadzór nad funkcjonowaniem tego rynku, umoż­

liwiając równocześnie właściwym instytucjom państwa

- Narodowemu Bankowi Polskiemu, Ministerstwu Finansów i Ministerstwu Przekształceń Własnościowych - koordynację działań zmierzających do zapewnienia równowagi

popytu i podaży na tym rynku .

Zadania związane z uruchomieniem Komisji Papierów

Wartościowych jako instytucji realizowane będą przez wyodrębnione w Ministerstwie Przekształceń Własnościowych

Biuro Komisji Papierów Wartościowych. Zadania te koncentrują się na przygotowaniu kadr dla przyszłej Komisji Papierów Wartościowych , opracowaniu zasad dopuszczeń papierów wartościowych do obrotu, określeniu zakresu wymogów

stawianych maklerom oraz przygotowaniu dla nich egzami nu, wreszcie na wypracowaniu systemu edukacyjnego.

87

UCHWAlA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 22 marca 1991 r.

w sprawie powołania przewodniczącego Komitetu Badań Naukowych.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie art. 4 ust.

2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o utworzeniu Komitetu

Badań Naukowych, powołuje

Witolda KARCZEWSKI EGO

na stanowisko przewodniczącego Komitetu Badań Naukowych.

Marszałek Sejmu : M. Kozakiewicz

Wydawca : Urząd Rady Ministrów

Redakcja: Biuro Prawne, 00-583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/ 3, P-29.

Organizacja druku i kolportaż: Wydział Wydawnictw, 00-979 Warszawa, ul. Powsińska 69/7 1, P- 1,

tel. 42-14-78 i 694-67-50, teleks 825944 WW, telefaks 428222 i 22-428222.

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zakładach Graficznych "Tamka ", Zakład nr 1, Warszawa, ul. Tamka 3.

Zam. 2233 - 1300-91 .

PL ISSN 0209-214X

Cena 880 zł