Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 lutego 1991 r. w sprawie założeń polityki pieniężnej na 1991 r.

§ 1. Uchwala się założenia polityki pieniężnej na 1991 r.,

stanowiące załącznik do uchwały .

Narodowego Banku Polskiego będzie

Sejmowi i Senatowi kwartalną informację

o przebiegu realizacji założeń polityki pieniężnej w roku

1991, wraz z odpowiednimi wnioskami .

§ 2. Prezes

przedstawiał

Załącznik do uchwały Sejmu Rzeczypos-

politej Polskiej z dnia 23 lutego 1991 r.

(poz. 86)

PODSTAWOWE KIERUNKI PRYWATYZACJI W ROKU 1991

I. Strategia prywatyzacji

1. Założenia polityki prywatyzacyjnej

Program na rok 1991 zakłada istotne obniżenie udziału

sektora państwowego w gospodarce narodowej oraz przygotowanie warunków do zwiększenia tempa zmian własnoś­

ciowych w latach 1992-1995. W ciągu 5 lat zamierzamy

osiągnąć udział sektora prywatnego w gospodarce na poziomie zbliżonym do istniejącego w krajach Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej .

Strategia prywatyzacji polega na rozdzielaniu dróg prywatyzowania różnych kategori i przedsiębiorstw. Każda z tych

kategorii prywatyzowana będzie specjalnymi kanałami, częs ­

to przy równoczesnym wykorzystaniu wielu technik prywatyzacyjnych. Zasadnicza linia podziału wytyczona będzie

między dużymi przedsiębiorstwami (w grupie tej widzi się

500 największych przedsiębiorstw według wartości sprzeda nej) oraz przedsiębiorstwami średnimi i małymi. Duże przed siębiorstwa wymagają zróżnicowanych, często niekonwencjonalnych technik prywatyzacji. W przypadku większości

średnich i małych przedsiębiorstw możliwe będzie sprzeda nie ich w całości lub w poważnych częściach pojedynczym

nabywcom.

W roku 1991 silny nacisk położony zostanie na małą

prywatyzację, w oczekiwaniu szybkich efektów podażowych

i odczuwalnej poprawy jakości usług. Jest to zgodne z rządo­

wą strategią ożywienia gospodarki. Wymaga jednak znacznie

lepszej obsługi prywatyzacji w skali lokalnej przez stworzenie

regionalnych ogniw Ministerstwa Przekształceń Własnoś­

ciowych.

Warunkiem zrealizowania powyższych zamierzeń jest

budowa sprawnego aparatu prywatyzacyjnego, co nastąpi

w I połowie 1991 r. Aparat ten będzie obejmował: (a)

zreorganizowaną strukturę Ministerstwa Przekształceń Włas­

nościowych, w której zasadniczego znaczenia nabiorą ko-

r

,

.1.

mórki recepcji i selekcji wniosków, (b) sztaby prywatyzacyjne powoływane w poszczególnych resortach (organach

założycielskich), (c) delegatury regionalne Ministerstwa

Przekształceń Własnościowych, (d) pełnomocników do

spraw prywatyzacji w urzędach wojewódzkich .

Równolegle z budową odpowiedniego aparatu prywatyzacyjnego i powołaniem międzyresortowych zespołów

roboczych nastąpi opracowanie koncepcji sektorowych,

określających politykę prywatyzacji takich dziedzin, jak m.in.

państwowe gospodarstwa rolne, przedsiębiorstwa handlu

zagranicznego, sieć handlu wewnętrznego, przemysł lekki,

gospodarka morska, górnictwo, energetyka, bankowość,

ubezpieczenia oraz kultura i służba zdrowia . Rząd przedstawi

założenia sektorowe prywatyzacji do końca maja 1991 r.

W odrębnym dokumencie do końca lutego 1991 r.

określone zostanie stanowisko Rządu w sprawie reprywatyzacji mienia przejętego na własność Państwa.

2. Komercjalizacja sektora państwowego

Jednym z elementów przebudowy struktury gospodarki

jest przekształcenie przedsiębiorstw państwowych w spółki

prawa handlowego należące do Skarbu Państwa, z odroczonym uruchomieniem ich prywatyzacji. Rząd przestrzegać będzie zasady dobrowolności komercjalizacji oraz wyznaczy kryteria selekcji przedsiębiorstw. Nie mogą one być

zagrożone likwidacją. Muszą na bieżąco regulować swoje

zobowiązania; nie mogą to być przedsiębiorstwa o pozycji

monopolistycznej czy też sztucznie połączone formy wielozakładowe. Komercjalizacja łączona będzie z wprowadzeniem do składu rad nadzorczych spółek specjalistów od

diagnozowania i opracowywania strategii długofalowych.

Oznacza to, że tempo i zasięg komercjalizacji muszą być

ograniczone, co umożliwi spełnienie założonych kryteriów,

warunkujących celowość ekonomiczną komercjalizacji.

§ 3. Rząd przy udziale Narodowego Banku Polskiego do

dnia 15 marca 1991 r. dokona oceny i weryfikacji dotychczasowych rozwiązań w polityce kredytowej. zmierzających

do pobudzania gospodarki, i przedstawi je właściwym kom isjom Sejmu i Senatu.

§ 4. Narodowy Bank Polski i Najwyższa Izba Kontroli

dokonają

oceny wpływu dodatniej stopy procentowej od

kredytów na procesy gospodarcze i przedłożą ją właśc i wym

komisjom Sejmu i Senatu do dnia 15 marca 1991 r.

§ 5. Uchwała wchodzi w życie z dniem

z mocą od dnia 1 stycznia 1991 r.

ogłoszenia

Marszałek Sejmu: M. Kozakiewicz

Monitsr Polski Nr 13

-

5. Sejm zwraca się do Rządu o natychmiastowe wprowadzenie barier celnych na importowane produkty żywnoś­

ciowe, których mamy dostatek rodzimej produkcji .

Poz. 84 i 85

w szczególności stanowiska kierownicze w urzędach cent ralnych, terenowych pełnomocników rządu, doradców itp.

6. Sejm zaleca M inistrowi Edukacji Narodowej wydzielenie odpowiednich kwot na stypendia dla studentów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, ekwiwalentnych do

uczelni państwowych.

7. Sejm nie aprobuje tendencj i do zwiększania liczby

stanowisk w admin istracji rząd o wej i zobowiązuje Rząd do

przedstawienia docelowej struktury zarządzania Państwem.

Weryfikacja istniejącego stanu powinna obejmować

8. Sejm oczekuje od Rządu wykonania zaleceń wynika jących z niniejszej uchwały w terminie do końca kwietnia br.

9. Sejm apeluje do Kancelarii: Sejmu, Senatu i Prezyde nta o ponowne przeanalizowanie wydatków na bieżący rok

i przekazanie ewentualnych oszczędności na cele społecznie

użyteczne.

Marszałek Sejmu: M . Kozakiewicz

85

UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 23 lutego 1991 r.

w sprawie założeń polityki pieniężnej na 1991 r.

Załącznik do uchwały Sejmu Rzeczypos-

politej Polskiej z dnia 23 lutego 1991 r.

(poz. 85)

ZAŁOŻENIA POLITYKI PIENIĘŻNEJ NA 1991 R.

I. Cele polityki pieniężnej

1. Podstawową

zasadą

polityki

pieniężnej

będzie

kształtowanie podaży pieniądza na takim poziomie, aby jego

nadmiar nie stał się samoistnym czynnikiem inflacji i jednonie utrudniał procesów

gospodarczych.

cześnie aby niedostatek pieniądza

szeniu ulegnie natomiast udział walut obcych. Tendencja ta

wynika z przywrócenia złotemu funkcji pełnowartościowego

pieniądza oraz bardziej korzystnych warunków lokowania

oszczędnośc i w pieniądzu krajowym niż w walutach za granicznych (przy stabilności kursu walutowego, jaka miała

miejsce w 1990 r.).

II. Podaż pieniądza i narzędzia jej kontroli

2. Projekcja podaży pieniądza oparta została na założe­

niach polityki gospodarczej Rządu oraz własnych analizach

banku, dotyczących w szczególności wzrostu dochodu narodowego oraz cen towarów i usług, a także wielkości deficytu

budżetowego i poziomu rezerw zagranicznych .

Podaż pieniądza ogółem zwiększy się w 1991 r. o około

45% w stosunku do stanu na koniec 1990 r.

W związku z przewidywanym utrzymaniem się tendencji

do spadku udziału zasobów w walutach obcych w ogólnej

masie pieniądza zakłada się, że przyrost ilości pieniądza

krajowego wyniesie około 61 %. Udział pieniądza krajowego

w ogólnych zasobach pieniężnych wzrośnie z około' 67%

w końcu 1990 r. do około 75% na koniec 1991 r. Zmn'iej-

3. Podstawowym komponentem przyrostu zasobów

pieniądza krajowego będzie przyrost zasobów pieniężnyc h

ludności. Przewiduje się, że w porównaniu ze stanem w koń ­

cu 1990 r. zasoby te wzrosną o około 62% w ujęciu

nominalnym (około 23% w wyrażeniu realnym) . Natomiast

zasoby pieniężn,e' przedsiębiorstw zwiększą się o około 60%

(o około 21% w wyrażeniu realnym) . W obrębie przyrostu

zasobów pieniężnych ludności szybszy będzie przyrost wkła ­

dów oszczędnościowych (o około 76% w ujęciu nom inalnym) aniżeli gotówki (o około 49% w ujęciu nominalnym).

Wiąże się to z obserWowaną tendencją do wzrostu udziału wkładów oszczędnościowych w zasobach pieniężnych

ludności .

-

4 . Stan rezerw zagranicznych powiększy się o niespełna

10% w porównaniu ze stanem w końcu 1990 r. Wyniką to ze

zmiany sytuacji w bilansie płatniczym . Głównym źródłem

kreacji pieniądza będą aktywa krajowe netto, których podstawowym komponentem jest kredyt dla ludności i jednostek

gospodarczych oraz kredyt dla budżetu państwa. W sumie

aktywa krajowe netto zwiększą się o około 63%. Przy

obecnych założeniach dotyczących deficytu budżetowego

przyrost zadłużenia kredytowego ludności I jednostek gospodarczych wyniesie około 73%. Ewentualny ponadplanowy

wzrost deficytu budżetowego wymagać będzie ograniczenia

przewidywanej obecnie skali akcji kredytowej w odniesieniu

do podmiotów gospodarczych i ludności .

5. W celu regulowania obiegu pieniężnego rozwijana

będzie sprzedaż bonów przez Narodowy Bank Polski (NBP),

a w dalszej perspektywie również bonów skarbowych. Narodowy Bank Polski prowadzić będzie aktywną politykę rezerw

obowiązkowych w stosunku do banków komercyjnych, tak

aby dostosować ich płynność do przyjętych założeń polityki

pieniężnej . Stopy rezerwy obowiązkowej NBP będzie ogła­

szał w miarę możliwości z wyprzedzeniem . Stopy te będą

preferencyjne dla wkładów terminowych oraz począwszy od

II kwartału dla wkładów ludności płatnych na każde żądanie .

Równocześnie banki będą mogły zadłużać się w NBP w formie kredytu redyskontowego i lombardowego do wysokości

określonych w umowach z bankami. Kwotę redyskonta bank

centralny kształtować będzie w zależności od sytuacji pienię­

żnej kraju . Przyrost kredytu refinansowego w rachunku

kredytowym utrzymany zostanie - w szczególnie uzasadnionych przypadkach - jedynie w odniesieniu do finansowania kontynuowanych inwestycji centralnych. W przypadku zagrożenia nadmierną podażą pieniądza, NBP będzie

mógł stosować ograniczenia ilościowe działalności kredytowej banków komercyjnych, z zastrzeżeniem, że decyzje te

będą podawane z odpowiednim wyprzedzeniem .

6 . W realizacji polityki pieniężnej uwzględniony zosta nie nierównomierny przebieg czynników determinujących

zapotrzebowanie na pieniądz , a zwłaszcza ruch cen, które

- zgodnie z założeniami - wzrosną najsilniej w I kwartale

1991 r. W przypadku odmiennego od przyjmowanych zało­

żeń kształtowania się czynników wpływających na wielkość

przyrostu podaży pieniądza, Narodowy Bank Polski, kierując

się przestawionymi wyżej celami polityki pieniężnej, dostosuje podaż pieniądza i kredytu odpowiednio do rozwoju

sytuacji.

III. Działalność depozytowo-kredytowa

7. Stopa procentowa banku centralnego, czyli stopa

redyskontowa, kształtowana będzie przez NBP z uwzględ­

nieniem wskaźnika inflacji oraz tendencji w kształtowaniu się

rynkowych stóp procentowych (rynek lokat międzybanko­

wych, wtórny obrót papierami wartościowymi). Stosowana

będzie zmienna stopa redyskontowa, określana w stosunku

rocznym. Niezbędne zmiany stopy procentowej będą dokonywane w taki sposób, aby zapewnić zachowanie realnie

dodatniego poziomu oprocentowania kredytu w kilkumiesię­

cznych (około półrocznych) przedziałach czasowych. Stopa

kredytu refinansowego (lombardowego) dla banków będzie

wyznaczana na poziomie nieco wyższym niż stopa redyskontowa.

8. Rozwój systemu bankowego, a zwłaszcza konkurencji, tworzy przesłanki do ustalania stopy procentowej przez

banki na warunkach rynkowych. W imię ochrony interesów

deponentów banki stosować będą zasadę symetrii w nalicza-

-

Poz. 85

niu odsetek od depozytów i od kredytów. W miarę możliwo­

stopa procentowa ustalana dla kredytów i d~pozytów

terminowych powinna być utrzymana na poziomie realnie

dodatnim, tj. wyższym niż wskaźnik inflacji. W 1991 r.

uchylone zostaną wszelkie regulacje zewnętrzne i wewnątrz­

bankowe sprzeczne z zasadami pełnego partnerstwa i równorzędności stron w kształtowaniu stosunków między bankami a ich klientami.

ści

9. Podstawową zasadą działania banków, nakierowaną

na wzrost ogólnego poziomu efektywności oraz przekształ­

cenia własnościowe i strukturalne, wynikające ze strategii

gospodarczej, będzie rygorystycznie przestrzegane kryterium

zdolności kredytowej, w tym bieżące egzekwowanie należ­

ności i regulowanie zobowiązań, zwłaszcza w stosunku do

przedsiębiorstw nierentownych, nie mających perspektyw na

odzyskanie zdolności kredytowej .

10. Banki będą udzielały kredytów subwencjonowanych na podstawie uzgodnień z Rządem w ramach specjalnych linii kredytowych . Uruchomienie tych kredytów wiązać

się będzie z zapewnieniem bieżącego wyrównania bankom

ze środków budżetowych różnicy między odsetkami należ­

nymi a kwotą odsetek płaconych przez kredytobiorców

w sposób gwarantujący opłacalność ich udzielania. Rząd,

przy udziale NBP, zapewni warunki do sprawnego funkcjonowania specjalnych linii kredytowych. Środki budżetowe,

z wyprzedzeniem przekazane do banków, będą mogły być

także źródłem kredytów specjalnych w ramach uzgodnień

Rządu z bankami . Do czasu systemowego uregulowania

zasad finansowania budownictwa mieszkaniowego Powszechna Kasa Oszczędności - Bank Państwowy w pierwszej kolejności przeznaczać będzie gromadzone oszczędno­

ści na kredytowanie budownictwa mieszkaniowego. Zasady

i sposób funkcjonowania nowego systemu przygotuje Rząd

przy udziale NBP do 30 kwietnia 1991 r.

11. W celu pobudzenia rozwoju ekspansji kredytowej

rokującej postęp gospodarczy niezbędne jest wprowadzenie

systemu gwarancji i ubezpieczeń kredytów, służących przezwyciężeniu obaw przed uzasadnionym ryzykiem. Minister

Finansów i Prezes NBP określą normy tworzenia w bankach

rezerw z zysku przed 9podatkowaniem na pokrycie należno­

ści obarczonych zwiększonym ryzykiem, związanych z podejmowaniem przez banki działań promujących postęp ekonomiczny i przekształcenia struktury własnościowej w gospodarce. Istotne znaczenie ma przyspieszenie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw z wykorzystaniem środków

finansowych ludności . Narodowy Bank Polski, mając na

uwadze, iż - jak wynika to z doświadczenia - atrakcyjne

inicjatywy kredytowe zgłaszają częstokroć osoby nie dysponujące wystarczającym zabezpieczeniem spłaty kredytu,

będzie w takich przypadkach udzielał bankom poręczeń do

wysokości 60% różnicy między wielkością kredytu a wartoś­

cią jego zabezpieczenia.

12. Dynamiczny wzrost liczby banków wymaga wzmocnienia instytucjonalnych rozwiązań służących zabezpieczeniu depozytów, a zwłaszcza oszczędności ludności. Chodzi

zarówno o regulacje prawne, jak i o praktykę bankową . Dla

prawidłowego rozwoju stosunków kredytowo-bankowych

niezbędne jest, aby banki podwyższyły współczynniki wypłacalności z orientacją na uzyskanie w 1993 r. parametrów

stosowanych powszechnie w bankowości europejskiej (relacja funduszów własnych do aktywów banków w wysokości 8%) . NBP rozważy możliwość zróżnicowania' wag ryzyka, '

z uwzględnieniem preferencji dla gwarancji kredytowych

oraz udziałów kapitałowych banków.

I.

-

Poz. 85

IV. Budżet państwa i system bankowy

VI. Rozwój rynku pieniężnego i kapitałowego

13. Obsługa budżetu państwa i budżetów samorządo­

wych realizowana będzie w formie rachunku bieżącego. N B P

prowadzić będzie obsługę bankową budżetu państwa, obsługa zaś budżetu gmin przejęta będzie przez banki komercyjne. W celu pokrycia deficytu budżetowego Skarb Państwa

emitować będzie papiery wartościowe, sprzedawane na

aukcjach organizowanych przez NBP. Przejściowo, do czasu

wdrożenia tej formy, finansowania deficytu budżetowego

dokonywać się będzie w drodze zaciągania kredytów w bankach przez budżet państwa na warunkach komercyjnych,

w granicach określonych w ustawie budżetowej.

19. Rozwój rynku pieniężnego i kapitałowego jest podstawowym warunkiem działania mechanizmów gospodarki

pieniężno-rynkowej . Banki będą aktywnie wspierały wszelkie inicjatywy służące rozwojowi tych rynków. Dynamicznie

tworzony będzie rynek pieniężny . Wprowadzenie do praktyki

gospodarczej bonów NBP stworzyło przyczółki takiego rynku. W 1991 r. wprowadzone zostaną 3-miesięczne i 6 - miesięczne bony N B P oraz bony skarbowe. Stworzy to podstawy

do rozwinięcia na szeroką skalę operacji otwartego rynku .

Mając na uwadze potrzeby rozwoju międzybankowego rynku pieniężnego, NBP stosować będzie zaniżone oprocen towanie lokat w banku centralnym, tak aby banki i instytucje

finansowe skłaniane były do rozwoju lokat międzybanko­

wych. NBP inicjować będzie nowe formy przepływu środ­

ków między bankami, ze szczególnym uwzględnieniem zapotrzebowania na komercyjny kredyt sezonowy w rolnictwie.

Tworzyć to będzie warunki do kształtowania się rynkowej

stopy procentowej.

14. Minister Finansów wyemituje obligacje na pokrycie

kumulowanego deficytu Skarbu Państwa, wraz z odsetkami

do dnia emisji. Zostanie rozważona możliwość przekształ­

cenia tego długu w prawa do nabycia akcji prywatyzowanych przedsiębiorstw .

V. Kurs walutowy i . polityka dewizowa

15. Utrzymanie stałego kursu walutowego w 1990 r.

okazało się ważnym czynnikiem w walce z inflacją. Polityka

ta będzie kontynuowana. Podstawową wytyczną polityki

kursowej jest ugruntowanie wymienialności złotego na waluty obce oraz zapewnienie ludności i przedsiębiorstwom

pełnego dostępu do walut zagranicznych na import towarów

i usług. Uważnie analizowana będzie konkurencyjność złote­

go na tle kształtowania się bilansu płatniczego, szczególnie

zaś wpływ kursu walutowego na rezerwy zagraniczne.

Uwzględniać się będzie również, że od 1 stycznia 1991 r.

zamiast systemu rozrachunków w rublach transferowych

z krajami byłego I obszaru płatniczego rozliczenia będą

prowadzone w walutach wymienialnych .

16. Kierując się dążeniem do utrzymania stabilnego

kursu walutowego, NBP będzie podejmował na krajowym

rynku walutowym interwencje (oddziaływanie na podaż

i popyt na waluty obce), z wykorzystaniem ręzerw zagranicznych. Poziom utrzymywanych rezerw zapewni płynność

polskich banków w realizowaniu transakcji zagranicznych .

Polityka kursu walutowego będzie prowadzona w taki sposób, aby utrzymać równowagę popytu na waluty zagraniczne

z ich podażą. Zasada stabilizacji kursu złotego będzie jednym

z czynników kształtowania stopy procentowej banku centralnego.

17. Wprowadzony zostanie nowy system międzyban­

kowych rozliczeń dewizowych, usprawniający gospodarkę

walutami obcymi. Znacznie rozszerzona zostanie sieć banków upoważnionych do prowadzenia operacji zagranicznych. Unowocześniony zostanie system płatności i transferu

w obrocie pieniężnym z zagranicą. Usprawnione zostanie

zarządzanie rezerwami zagranicznymi przez NBP, przy

uwzględnieniu kryterium bezpieczeństwa, płynności i rentowności gospodarowania rezerwami walut zagranicznych.

18. Rachunki walutowe ludności funkcjonować będą

według dotychczasowych zasad. Zapewniona będzie swoboda dysponowania zgromadzonymi środkami oraz bezpieczeństwo wkładów na kontach walutowych. Utrzymany

będzie wolny obrót walutami między osobami \fizycznymi.

W świetle dotychczasowych doświadczeń · Minister Finansów i Prezes NBP rozważą możliwość unifikacji rynku

oficjalnego i rynku kantorowego.

20. Banki będą uczestniczyły w tworzeniu rynku kapitałowego. Podejmowane będą działania mające na celu zape-

wnienie niezbędnej synchronizacji pomiędzy rynkiem pienię­

a rynkiem kapitałowym . Działania te polegać będą

z jednej strony na kształtowaniu bieżącej polityki pieniężnej.

tak aby nie stała się ona barierą rozwoju rynku kapitałowego,

z drugiej zaś - aby procesy zachodzące na rynku kapitało­

wym nie naruszyły równowagi pieniężnej w gospodarce.

żnym

21 . Zapoczątkowane zostaną przekształcenia własnościo­

we w sektorze bankowym, w których wyniku nastąpi ograni czenie udziału państwa i zwiększenie udziału kapitału prywatnego. Komercjalizacja, a następnie prywatyzacja banków pańs­

twowych oraz prywatyzacja banku państwowo-spółdzielcze­

go, przeprowadzona przez Rząd przy udziale NBP, dokonywana będzie w odniesieniu do banków, które charakteryzują się

odpowiednią strukturą aktywów i pasywów.

VII. Usprawnienie usług bankowych

22. Unowocześnione zostaną rozliczenia pienlęzne

i skrócony cykl rozliczeniowy. Służyć temu będą podejmowane przez banki działania obejmujące m.in.

-

rozszerzanie rozliczeń bezgotówkowych między posiadaczami rachunków bankowych,

-

popularyzowanie i rozpowszechnianie obrotu czekowego, w tym zwłaszcza w formie czeków rozrachunkowych

z gwarancją zapłaty,

-

rozwijanie obrotu wekslowego,

-: upowszechnianie umownych form zabezpieczenia terminowości rozliczeń w umowach zawieranych między

kontrahentami rozliczeń oraz między bankami a posiadaczami rachunków bankowych,

-

przyspieszenie automatyzacji procesów bankowych .

Uproszczone zostaną druki i dokumenty bankowe oraz

eliminacja różnego rodzaju barier uniemożliwiają­

cych rozwój obrotu czekowego i bezgotówkowego. Narodowy Bank Polski będzie przedstawiał Sejmowi co pół roku

ocenę sytuacji w tej dziedzinie.

nastąpi

23. Zintensyfikowane zostal'lą działania Rządu i NBP,

na celu przezwyciężenie barier rozwoju i funkcjonowania systemu · bankowego. Zorganizowana zostanie

wyodrębniona sieć telekomunikacyjna oraz przyspieszona

mające

I.

I

-

114 -

modernizacja informatyki bankowej. Komputeryzacja rozliczeń wewnątrz- i międzybankowych przyczyni się do rozwoju i podwyższenia jakości usług bankowych.

24. Zmiana systemu gospodarczego oraz rozwój bankowości wymagają

odpowiednich modyfikacji przepisów

prawnych, zarówno ustaw odnoszących się bezpośrednio do

Poz. 85 i 86

banków, jak i w odniesieniu do regulacji dotyczących innych

sfer życia gospodarczego. Najpilniejsze jest dokonanie korekt

warunkujących wprowadzenie w życie niektórych istotnych

założeń polityki pieniężnej na 1991 r. Dokonar.a zostanie

zasadnicza przebudowa systemu prawnego polskiej bankowości w dostosowaniu do jej funkcji w ramach nowego

ładu gospodarczego.

86

UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 23 lutego 1991 r.

w sprawie podstawowych kierunków prywatyzacji w 1991 r.

1. Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca

1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.

U. Nr 51, poz. 298) Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustala

"Podstawowe kierunki prywatyzacji w roku 1991 ", zawarte

w załączniku do uchwały .

2. Sejm zobowiązuje Rząd do przedstawienia do końca

sierpnia br. sprawozdania z realizacji uchwały, w szczególności oceny efektów finansowych prywatyzacji w I półroczu

1991 r., wraz z ewentualnymi wnioskami o dokonanie

odpowiednich korekt kierunków prywatyzacji.

3. Sejm zobowiązuje Rząd do przedłożenia projektów

rozwiązań prawnych umożliwiających przekształcenia włas­

nościowe w sektorze rolnictwa państwowego w terminie do

końca kwietnia br.

4. Sejm zaleca Rządowi podjęcie działań mających na

celu zmianę programów nauczania w zakresie przedmiotów

ekonomicznych (treść programów, podręczniki). tak by od powiadały zmianom dokonywanym w gospodarce polskiej.

Marszałek Sejmu : M. Kozakiewicz