Zarządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 14 sierpnia 1990 r. w sprawie świadczeń dla pracowników czasowo przeniesionych.

§ 5. 1. Środek transportu właściwy do odbycia podróży

służbowej określa kierownik zakładu

wyjazdu służbowego.

pracy w poleceniu

2. Zwrot kosztów przejazdu obejmuje cenę biletu okreś­

lonego środka transportu, z uwzględnieniem przysługującej

pracownikowi ulgi na dany środek transportu, bez względu

na to, z jakiego tytułu ulga ta przysługuje.

3. Na wniosek pracownika kierownik zakładu pracy

zgodę na przejazd w podróży służbowej

pojazdem samochodowym stanowiącym własność pracownika. W takim przypadku pracownikowi przysługuje zwrot

kosztów przejazdu według stawek określonych w przepisach

w sprawie używania samochodów osobowych, motocykli

i motorowerów do celów służbowych .

może wyrazić

§ 6. 1. Za każdą rozpoczętą dobę pobytu w podróży

służbowej

pracownikowi przysługuje ryczałt na pokryc ie

kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 20% diety.

Poz. 257 i 258

2.

Ryczałt,

o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje,

jeżeli pracownik odbywa podróż służbową pojazdem samo-

chodowym (służbowym lub prywatnym) .

§ 7. 1. Za nocleg przysługuje pracownikowi zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem .

2. Pracownikowi, któremu w czasie podróży służbowej

nie zapewniono noclegu w służbowym pokoju gościnnym

i który nie przedłożył rachunku z kwatery prywatnej bądź

z hotelu, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości

150% diety.

3. Ryczałt za nocleg przysługuje wówczas, gdy nocleg

trwał co najmniej 6 godzin pomiędzy godzinami 21 i 7.

4. Prawo do zwrotu kosztów lub ryczałtu za nocleg nie

przysługuje po nocnej podróży, w czasie której pracownik

korzystał z wagonu sypialnego lub kuszetki, a także jeżeli

kierownik zakładu pracy uzna, że pracownik ma możliwość

codziennego powrotu do miejscowości zamieszkania.

§ 8. 1. Pracownikowi przebywającemu w podróży słu­

żbowej trwającej co najmniej 10 dni przysługuje prawo do

przejazdu do miejscowości zamieszkania w dniu wolnym od

pracy na koszt zakładu pracy.

2. Za przejazd do miejscowości zamieszkania i z powrotem przysługuje zwrot kosztów przejazdu środkiem

transportu określonym przez kierownika zakładu pracy.

3. Za czas pobytu w miejscowości zamieszkania nie

przysługują diety ani zwrot kosztów lub ryczałt za nocleg.

§ 9. Pracownikowi, którego obowiązki służbowe polegają

na częstych wyjazdach na obszar przydzielonego mu rejonu

działania, kierownik zakładu pracy może ustalić, za zgodą

pracownika - z uwzględnieniem zasad wynikających z zarządzenia - ryczałt miesięczny obejmujący ogólną kwotę należ­

ności za określoną liczbę dni podróży służbowych w miesiącu .

§ 10. Zgodnie z art. 80 ustawy z dnia 30 maja 1989 r.

o ~mianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych

(Dz. U. Nr 35, poz. 192) traci moc uchwała nr 25 Rady

Ministrów z dnia 23 lutego 1989 r. w sprawie diet i innych

należności z tytułu podróży służbowych na obszarze kraju

(Monitor Polski Nr 4, poz. 44) .

§ 11. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września

1990 r.

M inister Pracy i Polityki Socjalnej : w z. J. Szreter

258

ZARZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dn ia 14 sierpnia 1990 r.

w sprawie świadczeń dla pracowników czasowo przeniesionych.

Na podstawie art. 79 Kodeksu pracy zarządza się , co

następuje

§ 1. Przepisy zarządzenia mają zastosowanie do pracowników czasowo przeniesionych, zatrudnionych w państ­

wowych przedsiębiorstwach budowlano-montażowych

oraz prz e dsiębiorstwach (zakładach), w których w dniu

1 kwietnia 1981 r. w zakresie świadczeń dla czasowo

przeniesionych obowiązywały zasady określone w układzie

zbiorowym pracy dla budownictwa .

§ 2. Czasowo przeniesionym w rozumieniu zarządzenia

jest pracownik, który wyrazi I zgodę na okresowe przeniesienie go do pracy na inny teren poza miejscowość stałego

zamieszkania (zakwaterowania), a był zatrudniony

miejscowości stałego zamieszkania lub codziennie

dojeżdżał do pracy z miejscowości stałego zamieszkania

bądź

1) w

2) w innej miej s cowości niż miejscowość stałego zami eszkania i mieszkał w hotelu pracowniczym lub kwaterze

wynajętej przez przedsiębiorstwo.

§ 3. Pracownikowi, który na skutek czasowego przenie sienia utracił możność codziennego powrotu do miejscowości stałego zamieszkania (zakwaterowania), przysługują następujące świadczenia

1) zwrot kosztów przejazdu do miejsca czasowego przeniesienia i z powrotem według ogólnie obowiązujących

przepisów,

2) dodatek za rozłąkę w wysokości 11 .100 zł za każdy dzień

pobytu w miejscowości czasowego przeniesienia (łącz­

nie z dniami podróży w związku z rozpoczęciem lub

zakończeniem czasowego przeniesienia); dodatek nie

przysługuje

a) za dni nie usprawiedliwionej nieobecności w pracy,

Ń1onitor Polski Nr 32

-

przepracowany, jeżeli czas przejazdu do pracy i z powrotem publicznym środkiem lokomocji lub środkiem

transportu przedsiębiorstwa, a w razie braku takich

środków~czas·pieszego dojścia, przekracza 2 godziny,

b) za okres pobytu na leczeniu w szpital u lub w izbie

chorych~ w czasie którego 'pracownik otrzymywał

bezpłatne wyżyw i enie,

c) za okres urlopu wypoczynkowego,

d) za dni zwolnień od pracy, udzielonych na podstawie

ogólnie obowiązujących przepisów, oraz za okres

I")iezdolności do pracy wskutek choroby, jeżeli w cza sie zwolnien ia od pracy lub niezdolności do pracy

pracownik nie przebywał w miejscowości czasowego przeniesienia,

3) po każdych zakończonych 14 dniach czasowego przeniesienia - zwrot !<osztów przejazdu do miejsca stałego

zamieszkania i ż powrotem najtańszym publicznym śro­

dkiem lokomocji w związku z odwiedzeniem rodziny

w dniach wolnych od pracy; zwrot kosztów przejazdu

nie przysługuje, jeżeli pracownik nie stawił się terminie

do pracy bez uzasadnionej przycźyny ,

w

4)

bezpłatne

zakwaterowanie, a w razie niezapewnienia

bezpłatnego zakwaterowania, zwrot kosztów zakwaterowania w wysokości"stwierdzonej rachunkiem; w przypadku niezapewnienia bezpłatnego zakwaterowania

i nieprzedłożenia rachunku .przysługuje ryczałt za nocleg

w wysokości 150% dodatku za rozłąkę, o którym mowa

w pkt 2.

.

§ 4. 1. Pracownikowi czasowo przeniesionemu, który

ma możność codziennego powrotu do miejsca stałego zamieszkania (zakwaterowania) , przysługuje

Poz. 258 i 258

2) zwrot faktycznych kosztów przejazdu najtańszym pub licznym środkiem lokomocji lub bezpłatny przejazd w ra zie dojazdu transportem przedsiębiorstwa, bez względu

na czas przeja~du .

2. Do czasu przejazdu nie wlicza się czasu dojścia

pieszego lub dojazdu własnym środkiem transportu do stacji

(przystanku) publicznego środka lokomocji lub Ś/"odka transportu przedsiębiorstwa .

§ 5. Przepisy zarządzenia nie mają zastosowania do

osób delegowanych lub od bywaj ącyC łlif6d róże służbowe na

podstawie przepisów w sprawie diet i innych należności

z tytułu podróży służbowych na obszarze kraju.

§ 6. Zgodnie z art. 80 ustawy z dnia 30 maja 1989 r.

o zmianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych

(Dz. U. Nr 35, poz. 192) trac i moc uchwała nr 78 Rady

Ministrów z dnia 17 kwietnia 1981 r. w sprawie świadczeń

dla pracowników czasowo przeniesionych (Monitor Polski

Nr 11, poz. 84, z 1982 r. Nr 4, poz. 19, z 1984.r. Nr 2, poz. 13,

z 1985 r. Nr 8, poz. 66, z 1986 r. Nr 19, poz. 139, z 1987 r. Nr

9, pO;Z. 82, z 1988 r. Nr 3, poz. 21 i z 1989 r. Nr 4, poz. 43).

§ 7. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września

1990 r.

1) ryczałt w wysokośc i odpowiadającej 1/ 3 dodatku za

rozłąkę , o którym mowa w § 3 pkt 2, za każdy dzień

Minister Pracy i Polityki Socjalnej : w z. J. Szreter

259

ZARZĄDZENIE PREZESA POLSKIEGO KOMITETU NORMALIZACJI. MIAR I JAKOŚCI

z dnia 10 sierpnia) 990 r.

w sprawie określenia narzędzi pomiarowych podlegających obowiązkowi legalizacji oraz warunków zgłasza­

nia tych narzędzi do legalizacji.

Na podstawie art. 6 ust. 1 oraz art. 9 ust. 2 ustawy z dnia

1'7 czerwca 1966 r. o miarach i narzędziach pomiarowych

(Dz. U.Nr2apoz.14az1972r. Nr11,poL83iz1989r.Nr

35, poz. 192) zarządza się, co następuje

§ 1. Przez użyte w zarządzeniu określenia

1) kontrolne narzędzia pomiarowe - rozumie się narzędzia

pomiarowe o wyższej dokładności oraz wzorce fizycznych, chemicznych lub innych właściwości materii i materiałów, przeznaczone do wzorcowania i okresowego

sprawdzania użytkowych narzędzi pomiarowych,

2)

użytkowe narzędzia pomiarowe - rozumie się narzędzia

pomiarowe stosowane do pośrednich lub bezpośred­

nich pomiarów wielkości mierzonej,

3) okres wa żn ości legalizacji - rozumie się okres, w którym

narzędzia pomiarowe podlegające legalizacji mogą być

stosowane do celów oraz w zakresie i w warunkach

określonych w przepisach dotyczących poszczególnych

rodzajów narzędzi pomiarowych. '

§ 2. 1. Ustala się wykaz narzędzi pomiarowych podlegających obowiązkowi legalizacji, stanowiący załącznik do

zarządzenia.

'

2. Okresy ważności legalizacji poszczególnych rodzajów narzędzi pomiarowych i warunki utraty ważności legalizacji regulują przepisy, o których mowa w § 1 pkt 3.

.§ 3. 1.' Narzędzia pom iarowe wyprodukowane w kraju,

podlegające obowiązkow i legalizacji, powinny być zalegali-

.zowane przed wprowadzeniem ich do obrotu; obowiązek

uzyskania legalizacji ciąży na wytwórcy narzędzi pomiarowych.

2. Narzędzia pomiarowe, o których mowa w ust. 1,

przeznaczone do wywozu za granicę, nie podlegają obowią ­

zkowi legalizacji; narzędzia te mogą być legalizowane na

wniosek zgłaszającego.

3. Jeżeli odbiorcą wyprodukowanych w kraju narzędzi

pomiarowych jest przyszły ich użytkownik, u którego znajduje się punkt legalizacyjny do legalizacji danego rodzaju

narzędzi pomiarowych, użytkownikowi takiemu, za jego

zgodą, mogą być dostarczone przez wytwórcę nie zalegalizowane narzędzia pomiarowe, które przed wprowadzeniem do

stosowania powinny być zalegalizowane w tym punkcie

legalizacyjnym.

§ 4. 1. Taksometry, wagi analityczne oraz odmierzacze

paliw ciekłych z licznikami objętości i liczniki objętości cieczy

mogą być przeznaczone do sprzedaży albo oddane do stosowania po dokonaniu wstępnej legalizacji, polegającej na

sprawdzeniu tych narzędzi przed ich zainstalowaniem lub

ustawieniem.w miejscu stosowania. Narzędzia te po zain stalowaniu lub ustawieniu w miejscu stosowania powinny

być poddane legalizacji ostatecznej, polegającej na sprawdzeniu tych narzędzi w mielscu i w warunkach ich stosowania.

-

4. Podwyżkę diety wprowadza się począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po uzyskaniu informacji

od Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego o przekroczeniu wzrostu cen , o którym mowa w ust. 3.

5.

N a leżność z tytulu

diet oblicza się za czas od roz-

poczęcia podróży służbowej (wyjazdu) do powrotu (przyjaz-

du) po wykonaniu zadania.

6. Przy obliczaniu diet stosuje się następujące zasady

1) jeżeli podróż służbowa trwa nie dłużej niż dobę i wynosi

a) od 8 do 12 godzin -

przysługuje połowa diety,

b) ponad 12 godzin -

przysługuje

dieta w

pełnej

wysokości;

2) jeżeli podróż służbowa trwa dłużej niż dobę, za każdą

dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepeł­

ną, ale rozpoczętą dobę

a) do 8 godzin -

przysługuje połowa diety,

b) ponad 8 godzin -

przysługuje dieta w pełnej wyso-

kości.

7. Dieta nie przysługuje za czas delegowania do miejsktórej pracownik zamieszkuje.

cowości, w