Zarządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 14 sierpnia 1990 r. w sprawie najniższego wynagrodzenia pracowników.

§ 2. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia .

§ 1. 1. Zarządza się zaniechanie ustalania i poboru

podatków od prowizji należnej osobom fizycznym z tytułu

Minister Finansów~r' A. Pod~iadlo

256

ZARZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dnia 14 sierpnia 1990 r.

w sprawie najniższego wynagrodzenia praco~ników.

Na podstawie art. 79 Kodeksu pracy zarządza Stę, co

następuje

§ 1: 1. Najniższe wynagrodzenie pracowników za pełny

miesięczny

wymiar czasu pracy, oblicZone na podstawie

przysługujących im stawek wynagrodzeń zasadniczych i in-

nych składników wynagrodzenia, w tym wartości deputatów, wynosi 368.000 zł miesięcznie .

2. ' Pracownikom, których wynagrodzenie za pełny miesięczny wymiar czasu pracy jest niższe od kwoty 368.000 zł

miesięcznie, przysługuje wyrównanie do wysokości tej kwo-

.,

I

-

ty; wyrównanie

wypłaca się

za okres

294

każdego miesiąca

łącznie z wynagrodzeniem .

3. Przy ustalaniu wynagrodzenia, o którym mowa w ust.

1, wyłącza się

1) nagrody jubileuszowe,

2) odprawy emerytalno-rentowe,

3) nagrody z zakładowego funduszu nagród,

4) nagrody i premie z zysku ,

5) wypłaty z nadwyżki bilansowej w spółdzielniach i nagrody z funduszu nagród, tworzonego na podstawie art.

208 § 6 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo

spółdzielcze (Dz. U. Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 39, poz.

176, z 1986 r. Nr 39, poz. 192, z 1987 r. Nr 33, poz. 181,

z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 6,

poz. 33 oraz z 1990 r. Nr 6, poz. 36 i 37 i Nr 14, poz. 87),

6) wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych.

4. Premie i inne składniki wynagrodzenia, wypłacane za

okresy dłuższe niż jeden miesiąc, wlicza się do wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa w ust. 1, w wysokości

wynikającej z odpowiedniego przeliczenia ostatniej ich wypłaty na okres jednomiesięczny.

§ 2. 1. Pracownikom wynagradzanym na podstawie

miesięcznych stawek wynagrodzeń zmniejsza się najniższe

wynagrodzenie, ustalone zgodnie z § 1, za każdą godzinę

pracy, za którą wynagrodzenie nie przysługuje, o kwotę

wynikającą z podzielenia kwoty 368.000 zł przez liczbę

godzin pracy stanowiącą pełny miesięczny wymiar czasu

pracy obowiązujący pracownika. W razie zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy, najniższe wynagrodzenie

ustala się w kwocie proporcjonalnej do liczby godzin zatrudnienia, biorąc za podstawę wynagrodzenie 368.000 zł mie-

Poz. 256 i 257

2. Pracownikom wynagradzanym na podstawie godzinowych stawek wynagrodzenia wyrównanie wypłaca się za

każdą godzinę pracy w pełnym miesięcznym wymiarze czasu

pracy. Wyrównanie stanowi różnicę między wynagrodzeniem godzinowym wynikającym z podzieleni a kwoty

368.000 zł przez liczbę godzin pracy obowiązującą pracownika w ramach pełnego wymiaru czasu pracy w danym

miesiącu a wynagrodzeniem uzyskanym przez pracownika

w danym miesiącu, ustalonym zgodnie z § 1, przeliczonym na

godzinę pracy.

3. Pracownikom, których obowiązujący wymiar czasu

pracy przekracza 42 godziny przeciętnie na tydzień, najniższe

wynagrodzenie miesięczne, o którym mowa w § 1 ust. 1,

przysługuje za 42-godzinny tydzień pracy. Za każdą godzinę

pracy w miesiącu przekraczającą 42 godziny na tydzień,

przepracowaną w ramach obowiązującego pracownika miesięcznego wymiaru czasu pracy, przysługuje wyrównanie

ustalone w wysokości stanowiącej różnicę między wynagrodzeniem godzinowym wynikającym z podzielenia kwoty

368.000 zł przez liczbę godzin pracy w miesiącu, wynikającą

z 42 -godzinnego tygodnia pracy, a wynagrodzeniem godzinowym pracownika ustalonym zgodnie z § 1.

§ 3. Wyrównanie najniższych wynagrodzeń, o których

mowa w zarządzeniu, następuje w ramach środków przeznaczonych na wynagrodzenia.

§ 4. Przepisy zarządzenia nie mają zastosowania do

pracowników młodocianych odbywających naukę zawodu

bądź przyuczanych do wykonywania określonej pracy.

§ 5. Traci moc zarządzenie Ministra Pracy i Polityki

Socjalnej z dnia 17 stycznia 1990 r. w sprawie najniższego

wynagrodzenia w uspołecznionych zakładach pracy (Monitor Polski Nr 2, poz. 17) .

§ 6. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września

1990 r.

sięcznie.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej: w z. J. Szreter

257

ZARZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dnia 14 sierpnia 1990 r.

w sprawie diet i innych należności z tytułu podróży służbowych na obszarze kraju.

Na podstawie art. 79 Kodeksu pracy zarządza się, co

następuje

§ 1. 1. Przepisy zarządzenia określają zasady wypłaca­

nia diet i innych należności pracownikom zatrudnionym

w uspołecznionych zakładach pracy z tytułu podróży służ­

bowych odbywanych na obszarze kraju .

2. Podróżą służbową jest wykonywanie zadania okreś­

lonego przez zakład pracy poza miejscowością, w której

znajduje się stałe miejsce pracy pracownika, w terminie

i miejscu określonych w poleceniu wyjazdu służbowego.

§ 2. Miejscowość rozpoczęcia i zakończenia podróży

służbowej określa

kierownik zakładu pracy w poleceniu

wyjazdu służbowego .

§ 3. Z tytułu podróży służbowej przysługują diety oraz

zwrot kosztów

1) przejazdów z miejscowości stałego miejsca pracy bądź

z miejscowości zamieszkania pracownika do miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem,

2) noclegów bądź ryczałtu za nocleg,

3) dojazdów środkami komunikacji miejscowej w formie

ryczałtu,

4) innych udokumentowanych wydatków.

§ 4. 1. Dieta stanowi ekwiwalent pieniężny na pokrycie

zwiększonych kosztów wyżywienia w

czasie podróży służ­

bowej .

2. Dieta wynosi 12.000 zł za dobę podróży służbowej.

3. Kwota diety, o której mowa w ust. 2, ulega podwyż­

szeniu stosownie do wskaźnika wzrostu cen żywności,

w przypadku gdy wzrost tych cen w stosunku do miesiąca

poprzedzającego ustalenie diety przekroczy 10%.

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Nr 32

Warszawa, dnia 23 sierpnia 1990 r.

TREŚĆ

Poz.

ZARZĄDZENIA

255 -

Ministra Finansów z dnia 10 sierpnia 1990 r. w sprawie zaniechania ustalania i poboru podatków od

prowizji z tytułu sprzedaży niektórych znaków wartościowych

293

256 -

Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 14 sierpnia 1990 r. w sprawie naj niższego wynagrodzenia

pracowników

293

257 -

Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 14 sierpnia 1990 r. w sprawie diet i innych należności z tytułu

podróży służbowych na obszarze kraju

294

Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 14 sierpnia 1990 r. w sprawie świadczeń dla pracowników

czasowo przeniesionych

.

295

Prezesa Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar i Jakości z dnia 10 sierpnia 1990 r. w sprawie

okreŚlenia narzędzi pomiarowych podlegających obowiązkowi legalizacji oraz warunków zgłaszania

tych narzędzi do legalizacji

296

258 259 -

o BWI ESZCZEN I E

260 .

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 14 sierpnia 19!;)0 r. w sprawie wskaźnikówwzrostu

cen .dobr inwestycyjnych za czerwiec 1990 r.

300

255

ZARZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 10 sierpnia 1990 r.

. w sprawie zaniechania ustalania i poboru podatków od prowizji z tytułu sprzedaży niektórych znaków

wartościowych.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia

1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. Nr 27, poz.

111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr p2, poz. 268,

z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41, poz. 325, z1989 r. Nr

4, poz. 23, Nr 33, poz. 176,.Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443

oraz z 199~ r. Nr 34, poz. 198) zarządza się, co · następuje

sprzedaży detalicznej, dokonywanej na podstawie umów

zlecenia, znaków opłaty skarbowej, sądowej, notarialnej oraz

urzędowych blankietów weksloWych.

2. Zaniechanie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy

prowizji uzyskanej w 1990 r.