Zarządzenie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia 31 lipca 1990 r. w sprawie ustalania kategorii zagrożenia metanowego złóż kopalin oraz sposobu ustalania granic pól metanowych w podziemnych zakładach górniczych.

§ 1. Zarządzenie ustala kategorie zagrożenia metano-

wego złóż kopalin lub ich części, zasady i sposób zaliczania

złóż kopalin lub ich części do odpowiedniej kategorii zagrożenia, jak również określa sposób ustalania granic pól

metanowych - w podziemnych zakładach górniczych.

§ 2. 1. Ustała się dla złóż węgla (pokładów) lub ich

części cztery kategorie zagrożenia metanowego.

2. Udostępnione złoża węgla (pokłady) lub ich części

zalicza się do

1) kategorii pierwszej zagrożenia metanowego - jeżeli

stwierdzono występowanie metanu pochodzenia naturalnego w ilości od 0,1 do 2,5 m3/ Mg w przeliczeniu na

czystą substancję węglową,

2) kategorii drugiej zagrożenia metanowego jeżeli

stwierdzono występowanie metanu pochodzenia natu-

ralnego w ilości od 2,5 do 4,5 m3/ Mg w przeliczeniu na

czystą substancję węglową ,

3) kategorii trzeciej zagrożenia metanoyvego jeżeli

stwierdzono występowanie metanu pochodzenia naturalnego w i lości od 4,5 do 8 m3 / Mg w przeliczeniu na

czystą substancję węglową,

4) kategorii czwartej zagrożenia metanowego - jeżeli

stwierdzono występowanie metanu w ilości powyżej

8 m3 / Mg w przeliczeniu na czystą substancję węglową

lub wystąpił nagły wypływ metanu albo wyrzut metanu

i skał .

§ 3. 1. Ustala się dla złóż soli lub ich

kategorie zagrożenia metanowego.

części

dwie

2. Udostępnione złoża soli lub ich części zalicza się do

1) kategorii pierwszej zagrożenia metanowego - jeżeli

stwierdzono w powietrzu występowanie metanu pochodzenia naturalnego albo metanu wraz z innymi

gazami wybuchowymi pochodzenia naturalnego o łącz­

nej zawartości powyżej 0,1%,

Mon itor Polski Nr 31

-

2) kategori i drugiej zagrożen i a metanowego - jeżeli wyst ą pił nagły wypływ lub wyrzut metanu pochodzenia

naturalnego oddzielnie lub łącznie z innymi gazami lub

wyrzut metanu i skał, w wyniku których zawartość

gazów wybuchowych w powietrzu była większa niż 1%.

§ 4. 1. Ustala się dla złóż rud oraz kopalin nie wymie nionych w § 2 i 3 lub ich części dwie kategorie zagrożenia

metanowego.

2. Udostępnione złoża , o których mowa w ust. 1, lub ich

części zalicza się do

1) kategorii pierwszej zagrożenia metanowego - jeżeli

stwierdzono w powietrzu występowanie metanu pochodzenia naturalnego o zawa rtości powyżej 0,1%,

2) kategorii drugiej zagrożenia metanowego - jeżeli występuje możliwość wzmożonego wydzielania lub na głego wypływu metanu pochodzenia naturalnego z górotworu lub wody dopływającej do wyrobisk .

§ 5. Badania zagrożenia metanowego złóż kopalin lub

ich części dla ustalenia odpowiedn iej kategorii zagrożenia

metanowego oraz wyznaczania granic pól metanowych

poszczególnych kategorii zagrożenia przeprowadzają jednostki organizacyjne wyznaczone przez Prezesa Wyższego

Urzędu Górniczego.

§ 6. 1. W razie stwierdzen ia metanu w części złoża

kopaliny, złoże to w granicach obszaru górniczego bądź

w obszarze określonym granicami eksploatacyjnymi powinno być zaliczone do tej samej kategorii zagrożenia metanowego .

2. W razie występowania w złożu kopaliny zmian naturalnych warunków geologicznych, powodujących zróżnico­

wan ie zagrożenia metanowego w pószczególnych częściach

złoża (uskoki lub inne zabu rzenia geologiczne przerywające

ciągłość pokładu lub złoża), poszczególne jego części mogą

być zaliczone do różnych kategorii zagrożenia metanowego.

3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach poszczególne części tego samego pokładu węgla w granicach

obszaru górniczego lub granicach eksploatacyjnych - pomimo niewystępowania w tym pokładzie zmian naturalnych

warunków geologicznych, o których mowa w ust. 2 - mogą

być , przez określenie przebiegu izolinii metanonośności,

zaliczone do r óżnych kategorii zagrożenia metanowego.

Granice między częściami pokładu węgla kamiennego róż­

nych kategori i zag r ożen i a metanowego ustala s i ę przy

uwzględnieniu op inii jednostki organ izacyjnej , o której mowa w § 5.

§ 7. 1. Okręgowy urząd górn iczy dokonuje zaliczenia

złóż

kopalin lub ich czę ś ci do odpowiedniej kategorii za-

g r ożenia metanowego na wniosek kierownika ruchu zakładu

górn iczego .

2. Okręgowy urząd górniczy może nakazać złożenie

w oznaczonym terminie wniosku, o którym mowa w ust. 1.

3. Przepisy ust. 1 i 2 mają odpowiednie zastosowanie

w razie zmiany zaliczenia do poszczególnych kategorii zagrożenia metanowego.

§ 8. 1. Wn iosek o zaliczenie złoża kopal iny lub jego

części

do odpowiedniej kategorii zagrożenia metanowego

(§ 7) powinien zaw i e rać charakterystykę zagrożenia metano wego oraz op is innych zag ro że ń naturalnych występujących

w danym złożu kopaliny lub jego częśc i .

Poz. 251

2. Do wniosku należy załączyć

1) mapy wyrobisk górniczych w skali nie mniejszej niż

1 :5000 z proponowanymi kategoriami zagrożenia meta nowego złoża lub jego części oraz proponowanymi

granicami pól metanowych poszczególnych kategorii

zagrożenia metanowego,

2) opinię jednostki organizacyjnej (§ 5) , w której powinny

być określone przewidywane kategorie zagrożenia metanowego oraz przewidywane granice pól metanowych

poszczególnych kategorii zagrożenia metanowego.

§ 9. Okręgowy urząd górniczy może zaliczyć złoże ko paliny lub jego części do wyższej kategorii zagrożenia

metanowego, jeżeli zachodzą okoliczności zwiększające stan

tego zagrożenia.

§ 10. Przy zaliczaniu złóż kopalin lub ich części do

odpowiednich kategorii zagrożenia metanowego powinny

być uwzględnione wyniki badań zagrożenia metanowego

w sąsiednich zakładach górniczych (§ 5) .

§ 11 . 1. Równocześnie z zaliczeniem złoża lub jego

części do odpowiednich kategorii zagrożenia metanowego,

okręgowy urząd górniczy na podstawie wniosku, o którym

mowa w § 7, ustala granice pól metanowych poszczególnych

kategorii zagrożenia metanowego.

2. Granice pola metanowego należy tak ustalić, aby pole

to objęło złoże lub jego część, a także wyrobiska, którymi

odprowadzane jest powietrze z tego pola, oraz wyrobiska,

w których może nastąpić cofnięc i e się metanu w przypadku

zaburzeń przewietrżania lub zmiany kierunku przepływu

powietrza w wyrobiskach podziemnych.

.

3. Pole metanowe może obejmować cały podziemny

zakład górniczy łącznie z szybami, poziomy eksploatacyj ne

lub ich części, jak również nie udostępnione części złóż

kopalin.

4. Niemetanowa część złoża może być wydzielona z pola metanowego tylko w razie przewietrzania tej części nieza leżnym prądem powietrza.

5. Granice pola metanowego odpowiedniej kategorii

powinny obejmować wyrobiska, do których może się przedostawać metan z pokładów węgla zaliczonych do od powiedniej kategorii zagrożenia metanowego lub z wyrobisk

w polach metanowych (np. przez zroby, tamy izolacyjne,

uskoki i zaburzenia geologiczne, spękany górotwór w stre fach oddziaływania eksploatacji oraz w następstwie tąpnięć

lub wyrzutów metanu i skał).

6. Wyrobiska kamienne przecinające pokłady zaliczone

do różnych kategorii zagrożenia metanowego i odprowadzające powietrze do innych wyrobisk powinny być objęte na

całej długości granicami pola metanowego pokładu o naj wyższej kategorii zagrożenia metanowego. Granicami tego

pola powinny być objęte również inne wyrobiska, do których

doprowadzane jest powietrze z wymienionych wyrobisk

kamiennych .

7. Wyłączenie wyrobiska kamiennego, o którym mowa

w ust. 6, z granic pola metanowego o wyższej kategorii

i włączen i e go do pola metanowego niższej kategori i lub do

pola niemetanowego - jest dopuszczalne tylko w wyjąt­

kowych przypadkach, w szczególności gdy przecięty wyrobiskami pokład, zaliczony do odpowiedniej kategorii zagrożenia

metanowego, zostanie na całej długości szczelnie odizolowany odpowiednią obudową wykluczającą przedostawanie

-

się metanu do wyrobiska oraz gdy pokład ten nie jest

eksploatowany w sąsiedztwie wyrobiska lub po stwierdzeniu

zaniku wydzielania się metanu z odsłoniętej calizny węg­

lowej. Do wydania decyzji w tym zakresie niezbędne jest

przedstawienie opinii jednostki organizacyjnej, o której mowa w § 5.

8. Otamowane wyrobisko kamienne, przecinające polub mające połączenie ze zrobami takich

pokładów, powinno być objęte granicami pola metanowego

odpowiedniej kategorii na całej długości otamowanego

wyrobiska, w tym również odcinek wyrobiska od opływowe­

go prądu powietrza do tamy izolacyjnej, także wówczas, gdy

ten odcinek wyrobiska przewietrzany jest lutniociągiem.

kłady metanowe

9. Wyrobiska doprowadzające świeże powietrze do pól

metanowych - z uwagi na możliwość cofnięcia się w nich

metanu w przypadku zaburzeń wentylacyjnych - należy

objąć granicami pola metanowego odpowiedniej kategorii

co najmniej na odcinku przewietrzanym rejonowym prądem

Poz. 251, 252 i 253

powietrza do skrzyżowania z najbliższym wyrobiskiem przewietrzanym grupowym prądem powietrza. Wyłączenie takie go wyrobiska z pola metanowego może nastąpić tylko

w przypadku, gdy wykluczona jest możliwość cofnięcia się

gazów.

§ 12. Traci moc zarządzenie Prezesa Wyższego Urzędu

Górniczego z dnia 29 stycznia 1970 r. w sprawie ustalania

kategorii zagrożenia metanowego złóż kopalin oraz sposobu

ustalania granic pól metanowych w podziemnych zakładach

górniczych (Monitor Polski Nr 5, poz. 49).

§ 13. Do spraw o zaliczenie złóż kopalin lub ich części

do poszczególnych kategorii zagrożenia metanowego oraz

ustalenie granic pól metanowych poszczególnych kategorii,

wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed

dniem wejścia w życie niniejszego zarządzenia , mają zastosowanie przepisy tego zarządzenia.

§ 14. Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesię­

cy od dnia ogłoszenia .

Prezes Wyższego Urzędu Górniczego: w z. M. Piątek

252

OBWIESZCZENIE PREZESA GŁÓWNEGO URZĘDU STATYSTYCZNEGO

z dnia 13 sierpnia 1990 r.

w sprawie przeciętnego wynagrodzienia miesięcznego w sferze budżetowej i w sferze produkcji materialnej

w I półroczu 1990 r.

Na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 31 stycznia

1989 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w sferze

budżetowej (Dz. U. Nr4, poz. 24, Nr48, poz. ~61 i Nr64, poz.

389) ogłasza się, co następuje

Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w I półroczu

1990 r. wynosiło : w sferze budżetowej 803.385 zł, a w sferze

produkcji materialnej 828.418 zł.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego: w z. K. Lutostański

253

OBWIESZCZENIE PREZESA GŁÓWNEGO URZĘDU STATYSTYCZNEGO

z dnia 13 sierpnia 1990 r.

w sprawie przyrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w lipcu 1990 r.

Na podstawie art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 27 grudnia

1989 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń w 1990 r.

(Dz. U. Nr 74, poz. 438 i z 1990 r. Nr 13, poz. 82) ogłasza się,

co następuje

Przyrost cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w lipcu 1990 r. w stosunku do czerwca 1990 r. wyniósł

3,6%.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego: w z. K. Lutostański

-

Poz. 250 i 251

Załącznik nr 3

Załącznik nr 4

TABELA STAWEK MIESIĘCZNEGO WYNAGRODZENIA

ZASADNICZEGO

PRACOWNIKOW

INŻYNIERYJNO-TECHNICZNYCH,

ADMINISTRACYJNO-EKONOMICZNYCH I PRACOWNIKOW OBSŁUGI

TABELA GODZINOWYCH STAWEK WYNAGRODZENIA

ZASADNICZEGO

Kategoria zaszeregowania

Miesięczne stawki wynagrodzenia zasadniczego w złotych

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

220.000-290.000

245.000-320.000

275.000-350.000

305.000-380.000

340.000-415.000

375.000-450.000

410.000-485.000

445.000-520.000

480.000-560.000

515.000-600.000

550.000-640.000

590.000-680.000

630.000-720.000

670.000-760.000

710.000-805.000

750.000-850.000

790.000-895.000

835.000-940.000

880.000-995.000

Kategoria zaszeregowania

Godzinowa stawka wynagrodzenia zasadniczego w zł

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

do 2.205

2.000-2.340

2.130-2.485

2.270-2.680

2.410-2.885

2.550-3.090

2.690-3.295

2.830-3.500

3.030-3.710

3.300-3.920

3.570-4.140

251

ZARZĄDZENIE PREZESA WYŻSZEGO URZĘDU GÓRNICZEGO

z dnia 31 lipca 1990 r.

w sprawie ustalania kategorii zagrożenia metanowego złóż kopalin oraz sposobu ustalania granic pól

metanowych w podziemnych zakładach górniczych.

Na podstawie § 105 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 sierpnia 1969 r. w sprawie

bezpieczeństwa i higieny pracy oraz bezpieczeństwa pożaro­

wego w podziemnych zakładach górniczych (Dz. U. Nr 24,

poz. 176, z 1973 r. Nr 29, poz. 165 i z 1989 r. Nr 2, poz. 7)

zarządza się, co następuje