Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 lipca 1990 r. o likwidacji związków spółdzielczych.

-

Poz. 229, 230 i 231

-

terytorialnego, komunalizacji mienia oraz zarządu mieniem komunalnym;"

c) pkt 15 otrzymuje brzmienie

,,15) Samorządu Terytorialnego,"

d) pkt 19 otrzymuje brzmienie

,,19) Systemu Gospodarczego i Przemysłu,";

2) w załączniku do uchwały

a) dodaje się pkt 11 a w brzmieniu

,,11 a) Polityki Przestrzennej, Budowlanej i Mieszkaniowej należą sprawy budownictwa oraz

gospodarki przestrzennej, komunalnej i mieszkaniowej;"

b) dodaje się pkt 12a w brzmieniu

,,12a) Przekształceń Własnościowych należą sprawy przekształceń form własności, w tym głó­

wnie sektora państwowego;"

c) pkt 15 otrzymuje brzmienie

,,15) Samorządu Terytorialnego należą sprawy organizacji i funkcjonowania struktur samorządu

d) pkt 19 otrzymuje brzmienie

,,19) Systemu Gospodarczego i Przemysłu należą

sprawy restrukturyzacji gospodarki, działań

antymonopolistycznych, efektywności przemysłu, rynku kapitałowego i rynku pracy, a także samorządu pracowniczego; zakres działania

Komisji obejmuje m.in . przemysł hutniczy, cię­

żki, maszynowy, lekki, chemiczny, drzewny,

materiałów budowlanych oraz wydobywczy

(rud metali, węgla, siarki, soli, gazu). energetykę, gospodarkę energetyczną i paliwową;"·

Art. 2. Uchwała wchodzi w życie z dniem uchwalenia.

Marszałek Sejmu: M. Kozakiewicz

230

UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 21 lipca 1990 r.

o likwidacji związków spółdzielczych.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej zobowiązuje Rząd do

przyspieszenia procesu likwidacji centralnych i wojewódzkich związków spółdzielczych i zakończenia tych prac do

dnia 30 września 1990 r.

Zarazem Sejm uważa za konieczne przyspieszenie prac

nad projektem nowej ustawy - Prawo spółdzielcze, tak aby

jej wejście w życie było możliwe przed końcem bieżącego

roku.

Marszałek Sejmu: M. Kozakiewicz

231

UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 26 lipca 1990 r.

w sprawie oceny niektórych aspektów działalności Rządu Mieczysława Rakowskiego.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, po zapoznaniu się ze

sprawozdaniem Komisji Nadzwyczajnej do

spraw Przeanalizowania i Oceny Działalności Ustępującego

Rządu , stwierdza, co następuje

1. Rząd Mieczysława Rakowskiego w toku krótkiego

okresu swojej działalności podjął wysiłek częściowej modernizacji systemu społeczno-gospodarczego . Projektowane

zmiany miały objąć przede wszystkim gospodarkę . Rząd

dążył do uzyskania w tym obszarze jak najszybszych i spektakularnych rezultatów. Próbom modernizacji reguł ekonomicznych nie towarzyszyły jednak wyprzedzające zmiany

w systemie politycznym. Nie powstały więc sprzyjające

warunki społeczne do realizacji niezbędnych zmian gospodarczych. Popełnione zostały również liczne błędy w programie reformy oraz w polityce gospodarczej. W rezultacie

proces reformy nie został realnie przyspieszony, natomiast

system funkcjonowania gospodarki uległ dalszej głębokiej

dezintegracji, a sytuacja gospodarcza bardzo poważnie się

pogorszyła. Wprowadzone zmiany często ułatwiały rozpowszechnianie się różnych form osiągania spekulacyjnych dochodów i rozpowszechnianie pasożytniczych organizacji

gospodarczych. Sytuacja gospodarcza w momencie powoły­

wania Rządu Mieczysława Rakowskiego była bardzo zła,

jednak nie można uznać, że jej dalsze pogorszenie było

następstwem okoliczności tylko ściśle obiektywnych .

2. Szczególna odpowiedzialność spoczywa na Rządzie

za dopuszczenie do ogromnego deficytu budżetowego.

szczegółowym

W ciągu kilku miesięcy, gdy deficyt gwałtownie narastał.

Rząd nie podejmował poważnych prób przeciwdziałania.

Narastanie deficytu było nie tylko rezultatem ogromnej

ekspansji wydatków, ale także zaniedbań w egzekwowaniu

wpływów do budżetu. Negatywnie zaważyły błędy systemu

podatkowego ustanowionego pospiesznie na wniosek Rzą­

du . Ogromny deficyt budżetu stanowił jedną z zasadniczych

przyczyn wielkiego wzrostu skali inflacji. Powstanie tego

wielkiego deficytu uznać należy za istotne naruszenie ustawy

budżetowej.

3. Trudno wymierne straty gospodarcze i społeczne

rozpowszechnienie się patologicznych form organizacji gospodarczych - spółek nomenklaturowych. Ich rozpowszechnianie prowadziło na masową

skalę do omijania przepisów podatkowych i cenowych oraz

eksploatacji majątku państwowego w celu osiągania korzyści przez ludzi należących do szeroko pojmowanego aparatu

administracji gospodarczej i państwowej. W skrajnych przypadkach dochodziło do pasożytniczej quasi-prywatyzacji

przedsiębiorstw państwowych z naruszeniem elementarnych

zasad uczciwej wyceny majątku państwowego . Przykładem

takiej prywatyzacji, która zbulwersowała opinię publiczną,

jest przekształcenie w spółkę Kombinatu "Igloopol". Rząd

nie podejmował prób przeciwdziałania narastaniu tych patologicznych zjawisk, a nawet w różnych formach je stymulował. Działania Rządu w tym zakresie zasługują na stanowcze

przyniosło gwałtowne

napiętnowanie.