Zarządzenie Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki z dnia 25 stycznia 1988 r. w sprawie wymagań, jakim powinien odpowiadać sprzęt dozymetryczny stosowany w ochronie radiologicznej, oraz wymagań dotyczących ewidencjonowania wyników pomiarów dozymetrycznych.

§ 2. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia l stycznia 1988 r.

§ 1. Ustala się, źe 2(11/0 wpłat uczestników Wspólnoty vVęgla Kamiennego na Centralny Fundusz Rozwoju '

Nauki i Techniki podlega przekazaniu przez ten Fundusz

Minister -

Kierownik Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń: K. ' Tott

58

ZARZĄDZENIE

PREZESA NARODOWEGO BANKU POLSKIEGO

z dnia 9 lutego 1988 r . .

zmieniające

zarządzenie

w sprawie zasad gospodarki kasowej jednostek

gos~daikl ;uspołecmionej .

Na podstawie art. 52 pkt 4 ustawy z dnia 26 lutego . gospodarki kasowej jednostek gospodarki uspołecznionej

1982 r. -Prawo bankowe (Dz. U. Nr 7, poz. . 56, z 1983 r. , (Monit!)r porski Nr 27, poz. i44, z 1983 r. Nr 3, poz. 23, _

i z 1985 r. Nr 6, poz. 48) § 25 skreśla się.

Nr 71. poz. 318 i z 1987 r. Nr 33, poz. 181) . zarządza się,

co .następuje

'

§ 2. Zarządzenie wchod~i w życie z dniem ogłoszenia.

§ 1. W zarządzeniu Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 25 pażdziernika 1982 r. w sprawie zasad

Prezes ~arodowego Banku Polskiego: w z. Z. Pakuła

;

59

I

ZARZĄDZENIE

PREZESA PAŃS1WOWEJ AGENCJI ATOMISTYKI . .

z dnia 25 stycznia 1988 r ;

w sprawie wymagań, jakim powinien odpowiadać sprzęt dozymetrycmy stosowany 'w ochronie radiologicmej,

oraz wymagań dotyczących ewidencjonowania wyników pomiarów dozymetrycmych.

Na podstawie art. 35 ustawy z dnia 10 kwietnia

1986' r. - Prawo atomowe (Dz. U. Nr 12, poz. 70 i z 1987 r.

Nr 33, poz. 180) zarządza się, co następuje

§ 1.

1)

1.

Zarządzenie

określa

sprzętu dozymetrycznego

radiologicznej,

wymagania

stosowanego

w

dotyczące

ochronie

2) ewidencjonowania ,wyników pomiaró-w dozymetrycznych.

2. Sprzętem dozymetrycznym są nalzędzia pomiarowe umożliwiające 'bezpośredni lub pośredni pomiar i ocenę zewnętrznych lub wewnętrznych dawek promieniowania jonizującego, a w szczególności dawkomierz osobfsty,

umożliWiający pomiar i

ocenę

dawek indywidualnych

otrzymywanych' przez osobę noszącą ten dawkomierz.

3. Ewidencja wyników pomiarów dozymetrycznych

obejmuje dawki otrżymane przez osoby zatrudnione w

warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące oraz

wyniki pomiarów dozymetrycznych w środowisku pracy.

§ 2. Sprzęt dozymetryczny, stosowany w ochronie radiologicznej do oceny narażenia osób na promieńiowanIe

jonizujące, powinien

1)

2)

odpowiadać rodzajowi promieniowania jonizującego,

które może wystąpić w kon"kretnych warunkiich,

zapewniać

dokładność pomiaru w normalnie wystę­

warunkach ,oraz w sytuacjach awaryjnego

(nadzwyczajnego) zagrożenia,

pującycłi

3)

4)

spełniać wymagania dotyczące zatwierdzenia typu

i legalizacji. określone w odrębnych przepisach,

zapewniać

niem

żeniu,

5)

właściwą

ocenę zagrożenia promieniowa-;

i terminowe ostrzeganie b zagro-

jonizującym

.

.'

umożliwiać udokumentowanie wartości

są narażone poszczególne osoby,

dawek,

na

które

6)

zapewniać możliwość ustalenia dawek promieniowa-

nia jonizującego, 'otrzymanych przez osoby zatrud-' '

nione w warunkach narażenia na promieniowa_nie jo-nizujące, a w szczególności dawek otrzy!n-anychw .,·

Monitor Polsl.d Nr 6

sytuacjach awaryjnego (nadzwyczajnego) zagrożenia,

n iezbędnych 9,0 ustalenia osób potrzebujących po ·

mocy medycznej, oraz uzyskania informacji koniecznych w postępowaniu medycznym wobec osób naprpmieniowanych;

Poz. '59

promieniowania jonizującego oraz sygnalizować osiągnię­

cie ustalonego dla nich poziomu napromieniowania

3. Sprzęt dozy metryczny stosowany w sytuacjach

. awaryjnego (nadzwyczajnego) zagrożenia powinien sygnalizować nieprawidłowości w jego działaniu.

Sprzęt

,§ 3.

dozymetryczny stosowany do pomiaru

promieniowania jonizującego powinien za, pewniać - przy przewidywanych rodzajach i warunkach

: 'łagrożenia, z uwzględnieniem wymagań określonych w

,: ' § 8 ust. 1'- błąd pomiaru nie większy niż ± 500/0.

zewnętrznego

§ 4. Sprzęt dozymetryczny stosowany w sytuacjach

,znacznego zróżnicowania pól promieniowania jonizują­

, , c;;ego (defektoskopia , wiązki promieniowania i inne) po-

,, ~inien sygnalizować dżwiękiem występowanie . zagroże­

c ~, nia ; sprzęt

ten może łączyć funkcje sygnalizatora i dawkomierza osobistego. .

>.

\'

§ 5.1. Sprzęt dozymetryczny podlega kontroli codo

prawidłowości działania

zgodnie z wymaganiami

określo­

nymi ,w § 2.

2. Sprzęt dozymetryczny, z wyjątkiem dawkomierzy

osobistych, należy przed jego użyciem sprawdzić kontrolnym źródłem promieniowania jonizującego. W przypadku

. ciągłej pracy w warunkach narażenia na promieniowanie

. Jonizujące, kontrola ' taka powinna ' być dokonywana co

~ajmniej raz dziennie.

1. Sprzęt dozymetryczny stosowany w ~tu­

acjach, w których w normalnych warunkach pracy ' istnieje możliwość otrzymania dawki promieniowania joniz~­

jącego większej niż 0,1 rocznej dawki granicznej określo­

nef w odrębnych przepisach, powinien umożliwiać doko, nywą.nie systematycznej oceny narażenia zewnętrznego

lub wewnętrznego każdej zatrudnionej osoby.

§ 6.

2.

Sprzęt

.dozymetryczny stosowany w obiektach

lub innych jednostkach organizacyjnych, w

, ~ ,"'k tórych mo~e występować ' znaczne zagrożenie promienio' . . waniem jonizującym, powinien być instalowalłY _ w po, ; staci specjalnego systemu pomiarowo-sygnalizacyjnego.

. :kontrolującego w sposób ' ciągły zagrożenie promieniowa. niem jonizującym środowiska pracy.

jądrowych

§ 7.

Sprzęt

dozymetryczny stosowany w

.wości ' otrzymania

dawki promieniowania jonizującego

wię~szej niż 0,1 rocznej dawki granicznej, określonej w

odrębnych przepisach, a równocześnie istnieje możliwoś Ć

' napromieniowania dawk ą w ię kszą nii roczna dawka gramczna, ustalona d la ~ ó b za mieszkał ych lub p rzebyw ają­

cych w sąsi edztwie żrÓdeł promieniowania joni zuj ącego .

powinien um ożliwiać dokonywanie systematyczne j oceny

,riaraż e ni a zewnętrz n eg o lub wewnę t rznego grup osób w y•. konują c ych pr acfi w ty ch samych w arun kach i w sytuacj i

. , narażenia od tego samego źródła .

Sprz ęt

dozymetryczny st osowany w sytuacjach

/ a",aryjnego (nadzwyczajnego) zagrożenia powinien za," pewniać okr eślenie otrzymanych dawek promieniowania

§ 8. 1.

joniz uj ącego

om

l ) w granica<;:h od

Gy do 10 Gy (od 1 do 1000

radów ). ,

'

2) z błędem nie w ięk s zym ni ż ± 25% .

Dawkomierze osobiste noszone przez członków

" ekip awaryjnych powinny wskazywać otrzymaną dawkę

2.

1.

Dawki in9,ywidualne promieniowania jonizu-

cjonować w taki sposób, aby można było bieżąco określać

dawki u poszczególnych osób w warunkach normalnych

i w sytuacji awaryjnego (nadzwyczajnego) zagrożenia w

całym okresie zatrudnienia.

'

2. Ewidencja dawek otrzymywanych przez osoby zatrudnione w warunkach, o których mowa w § 7, może

być prowadzona dla grup osób.

3. Wyniki pomiarów dotyczące narażenia poszczególnych osób są przechowywane co najmniej przez 30 lat

od dnia ustania zatrudnienia w warunkach narażenia na

promieniowanie jonizujące.

4. W razie stosowania zapisu komputerowego dawek

poszczególnych osób, należy równocześnie rejestrować

w sposób trwały łączne dawki roczne oraz przypadki

przekroczeń dawek granicznych.

li

§ 10. 1. Wyniki pomiarów dozymetrycznych środo­

wiska pracy są ewidencjonowane w formie określonej

przez jednostkę organizacyjną obowiązaną do prowadzenia takich pomiarów. odpowiednio do ustalonego dla tej

jednostki zakresu i czę stotliwości pomiarów.

2. Wyniki pomiarów, o których mowa w ust. 1, naprzez 30 lat, chyba że wyniki te zostały przekazane organowi państwowego dozoru bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej .

leży przechowywać

§ 11. 1. Dane z ewidencji, dotyczące wartości otrzymanych dawek, przekazuje się b i eżąco osobom zatrudnionym w warunkach narażenia na , promieniowanie jonizującej na wniosek pracownika informacje te mogą mięć

charakter poufny.

sytuację.ch,

Vi których w normalnych warunkach pracy nie ma możli- ,

" ,

§ 9.

jącego, otrzymane przez osoby zatrudnione w warunkach

narażenia na promieniowanie jonizujące, należy ewiden'-

2. W r azie zmiany miejsca pracy przez praGownika,

jednostka organizacyjna, w której był dotychcźas za.,

trudniony, j'est obowiązana przekazać dane z ewidencji

o otrzymany ch przez niego dawkach jednostce organi zacyjnej, w której jest obecnie zatrudniony. .

§ 12. J ednostka organizacyj na prowa dz ą c a ewidencj ę

informąje

organy p a ń stwowego dozoru bezp i e cz eńs t wa

i ochrony radiologicznej oraz w ł aściwego pań­

stwowego wo jewódzki ego Inspektora sanitarnego o n ak

stępujących danych ob j ę ty ch ewi d encją

jądr owego

l)

bi eżą co o przypadkilch napromieniowania da wkami prz,ekr ac;zającymi 0,5 warto ś ci roczne j dawki granicznej,

2) do l marca k ażd8 g o ro ku - o wynikach pomiarów

dozymetrycznych dokonanych w roku ubiegłym , obe jmu j ą cyc h

a) r oczne dawki u poszczególn ych osób zatrudnio- '

nych w' warunkach narażeni a na promieniowanie

j oniZUjące lub maksymalne dawki roczne li grup

osób zatrudnionych w warunkach określonych w

§ 7, wraz ze wskazaniem liczebności tych grup,

b) , dane o maksymalnym i średnim zagrożeniu, stwierdzonym w , środowisku pracy.

' § 13. "Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłosze­

nia, z wyjątkiem § 4 i § 8 ust. 1 i 2, które wchodzą Vi

. życię z dniem 1 września 1988 r.

'

Prezes Panstwowej Agencji Atomistyki: M. Sowiński '

60

UCHWAŁA PEŁNEGO SKŁADU IZBY CYWILNEJ I ADMINISTRACYJNEJ SĄDU NAJWV2:SZEGO

z dnia 16 grudnia 1987, r.

w sprawie wytycmych w zakresie wykładni prawa i praktyki sądowej w sprawach o alimenty.

Sąd Najwyższy

w

składzie następującym: ,

przewodniczący: ' Prezes Sądu Najwyższego -W, Slłt­

kowski,

sędziowie Sądu Najwyższego: T. Bielecki, G. Bieniek,

Cz. Bieske, B. Bladowski, T. Bukowski, H. Ciepła,

S. Dmowski, A. Gola (sprawozdawca), Ł. Grygołajtys,

K. K6łako'Wski, W. Łysakowski, Z. Marmaj, T. Miłkowski.

J. Niejadlik, W. Patulski, K. Piasecki, W. Skierkowska,

J. Sokołowski, K. Strzępek, J. Suchecki, M. Sychowicz,

J. Szachu łowicz, Z. Swieboda, A. Wielgus (sprawozdawca),

M. Zakrzewska, T. L:yznowski,

' protokolant: członek Biura Orzecznictwa

B. Pustelnik,

Sądu

Naj-

wyższego.

z ildzi<łłem podsekretarza stanu w Ministerstwie SpraJ. Musioła,

wiedliwośdi

kodeksie rodzinnym i opiekuńczym (k ,r.o.). Re'gulują one '

obowiązek alime~tacyjny między krewnymi i powinowa- '

tymi (art. 128-144 k.r.o.) oraz obowiązek przyazyniimia

się do zaspokojenia potrzeb rodziny jako całości (art. 27

i 28 k.r.o.).

Jednym z podstawowych założeń polskiego prawa

rodzinnego ' jest obowiązek wzajemnego wspierania ' się

członków rodziny, skonkretyzowany w przepisach opra~ ,

wach i ' obowiązkach małżonków (art. 23-30 k.r.o.) przed ·

i po rozwodzie (art. 60_i 61 k.r.o.), rodziców wobec dzieci ,

(art. 133 § 1 i art. 135§ 2 k.r.o.) oraz w przepisach regu- . '

lujących . obowiązki

alimentacyjne czlonków rodziny "

względem innych krewnych (art. 128-132 k.r.o.). W prak- ,

tyce społecznej najbardziej doniosłe są obowiązki rodzr~

ców względem ich dzieci w zakresie utrzymania i 'wychowania.

W większości przypadków obo\riązki w zakresie do- o

starczania środków utrzymania i wychowania spełniane­

są dobrowolnie. Jest to zjawisko normalne i prawidłowe.

' na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego Niemniej jednak stwierdza się poważną liczbę ' spraw

z dnia 5 listopada 1986 r. nr I Prez. 191/86, na podstawie o alimenty. ' Obowiązujące uregulowania prawne w tej

art~ 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 ' wrrz;eśni'a 1984 r. o Sądzie

' istotnej sferze życia pozwalają w znacznej mierze na

Najwyższym (Dz. U. Nr 45, poz. 241),

realizowanie ząmierzonych prżez ustawodawcę -celów.

W praktyce sądowej występują .jednak uchybienia uza~ · ·

uchwalił

sadniające pot'rzebę ujednolicenia orzecznictwa w sprawach związanych z dochodzeniem alimentów.

wytyczne w zakresie wykładni prawa i praktyki sądowej

Prawidłowe ukształtowanie praktyki sądowej w tym

w sprawach o alimenty.

Konstytucyjną zasadą jest, że małżeństwo, macierzyń- zakresie może przyczynić się do usunięcia dostrzeganych

nieprawidłowości.

stwo i rodzina znajdują się pod opiek-ą i ' ochroną Polskiej ·

Rzeczypospolitej 'L udowej (art. 79 ust. , ' l Konstytucji).

zastępcy Prokuratora Generalnego Polskiej

,pospolitej Ludowej W. Sliwy,

Rzeczy-

Rodzina jako podstawowa ' komórka życia społecznego

wobec swych członków ispołeczeńst'wa szereg

istotnych funkcji. Warunki bytu rodziny wywierają

istotny wpływ na spełnienie przez nią wszystkich jej

funkcji, zwłaszcza ekonomicznej, ' opiekullczo-zabezpieczającej, prokreacyjnej i socjalizującej. Zasadniczy ciężar

zapewnienia śrQdków utrzymania spoczywa na samej rodzinie.

spełnia

Państwo zapewnia realizację praw i obowiązków alimentacyjnych' (art. 79 u~t. 3 Konstytucji).

_ W warunkach socjalistycznych stosunków społeczno­

-gospodarczych istotne znaczenie ma polityka socjalna

naszego panstwa w zakresie różnorakich świadczeń społecznych, zapewniających

rodzinie jak najdalej idącą

opiekę i pomoc. Chodzi tu zwłaszcza o system zasiłków

rodzinnych, rent rodzinnych i emerytur oraz funduszu

alimentacyjnego.

Główną rolę w " zakresie zapewnienia rodzinie środ­

ków utrzymania spełniają instytucje prawnę zawarte w

~

Mał'żonek

może

dochodzić

zaspokajania potrzeb'

na zasadzie art. 27 k.r.o. zarówno wtedy, gdy

rodzinę tworzą małżonkowie i dzieci ł;lędące na

ich utrzymaniu, jak i wtedy, gdy w rodzinie

dzieci takich me ma.

'

Małżonkowie mają

równe prawa i obowiązki w mał­

do wspólnego pożycia, do wzajemnej pomocy i wierności oraz do współdziałania dla

dobra rodziny, którą przez swój związek założyli

(art. 23 k.r.o.).

.

żeństwie . Są obowiązani

Obcje małżonkowie obowiązani są, każdy według

swych ,sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątko­

wych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny

(art. 27 k.r.o.).

'

, O potrzebach rodziny -

w rozumieniu art. 27 k.r.o.-

można mówić w zasadzie wówczas, gdy rodzińa jest zw'ią­

zana węzłem wspólnego pożycia. Tylko bowiem w takiej

57

. ...

ZARZĄDZENIE MINISTRA -

KIEROWNIKA URZĘDU POSTĘPU NAUKOWO-TECHNICZNEGO I WDROZEŃ

z dnia 2 lutego 1988 r.

w sprawie określenia procentu wpłat uczestników Wspólnoty W-ęgla Kamiennego na Centralny Fundusz Rozwoju

Nauki i Techniki, które podlegają przekazaniu na fundusz postępu technicmo-ekonomicmego Wspólnoty.

na fundusz postępu techniczno-ekonomicznego Wspólnoty.

Na podstawie art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 23 paź­

dziernika 1987 r. o utworzeniu -Wspólnoty Węgla Kamiennego (Dz. U. Nr 33, poz. 183) zarządza się, co następuje