Uchwała Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z dnia 19 września 1988 r. w sprawie realizacji reformy oraz aktualnej sytuacji społeczno-gospodarczej kraju.

§ 1. 1. Wl)ioski o nadanie Krżyża Bitwy pod Lenino,

zwanego dalej Krzyżem, w odniesieniu do osób, o których

mowa wart. 5 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1988 r. o usta·

nowieniu Krzyźa Bitwy pod Lenino (Dz. , U. Nr 21. poz.

136), przedstawiają Radzie Państwa

średnio

1) Minister Obrony Narodowej,

2) Minister Spraw Zagranicznych,

3) Zarząd Główny Związku Bojowników o

Wolnpść

i

Demokrację.

2. Wnioski sporządza, się na

przez Kancelarię Rady Państwa.

drukach

ustalonych

opinii woje-

§ 2. Krzyż nosi się na lewej stronie piersi bezpo-

po Krzyżu Partyzanckim.

§ 3. W zakresie nie uregulowanym niniejszą uchwałą

stosuje się przepisy uchwały Rady Państwa z dnia 6 stycznia 1977 r. w sprawie szczegółowych zasad oraz trybu

nadawania orderów i odznaczeń (Monitor Polski Nr 2,

poz. 12 i z 1982 r. Nr 16, poz. 124) oraz uchwały Rady

Państwa z dnia 6 stycznia 1977 r. w sprawie opisu odznak

orderów i odznaczeń oraz sposobu ich noszenia (Monitor

Polski Nr 2, poz. 13 i Nr 4, poz. 32).

§ 4.

Uchwała

wchodzi w

Przewodniczący

życie

z dniem

ogłąszenia.

Rady Państwa: W. ·Jaruzelski

229

UCHWAtA SEJMU POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ

LUDOWEJ

z dnia 19 września 1988 r

w , sprawie realizacji reformy oraz aktualnej sytuacji społeczno-gospodarczej kraju.

Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,uwzględniając

powagę obecnej sytuacji gospodarczej, społecznej i politycznej, przykłada wielką wagę do rzetelnego przeanalizowanię, przyczyn wielu niepowodzeń w dziele reform. Uzna·

jąc, że od reform wyzwalających mechanizmy proefektywnościowe nie może być odwrotu, Sejm uważa, że analiza,

niepowodzeń winna stać się podstawą przygotowania

przedsIęwzięć, które zagwarantują skuteczność i konsek. wencję w dziele niezbędnycb przemian. Trudności i sła­

bości polskiej gospodarki wiążą się z jednej strony z

olbrzymimi obciążeniami wynikającymi z konieczności

obsługi zadłużenia zagranicznego oraz przestarzałą, całko­

wicie nie odpowiadającą współczesności ' strukturą gospodarczą, a z drugiej strony z połowicznością 'dotychczasowych przekształceń systemowych.

Gospodarka 'nasza jest w szczególnie niekorzystnym

okresie. Przestały być ' skuteczne, nie do końca wyeliminowane, zasady systemu nakazowo-rozdzielczego, a nie za·

częły skutecznie działać zasady i mechanizmy nowe. '

Bezwzględnym i obiektywnym wymogiem ekonomicznym jest dokonanie dalszych przekształceń. W ostatnim

roku na drodze tych przekształceń ujawniło się więcej

przeszkód niż ułatwień. Powstały poważne trudności mimo

statystycznie dobrych wyników w produkcji przemysłówej

i w handlu zagranicznym. Procesowi tworzenia prawnych

podstaw do rozwijania przedsiębiorczości. liberalizmu założycielskiego,pluralizmu podmiotowego i wielosektoroWOSCl towarzyszy erozja infrastruktury ekonomicznej,

związana z załamaniem rynk'u i gwałtownym spadkiem

zaufania do pieniądza.

W pełni zasadne okazały się obawy i wątpliWOŚci,

jakie ,Sejm wyraził w uchwale z 21 stycznia 1988 r. co do

skuteczności proponowanej wówczas przez Rząd polityki

gospodarczej, a zwłaszcza operacji cenowo-dochodowej.

Wyrazem słabości przewidywań i nieskuteczności polityki

gospodarczej jest odchodzenie w praktyce od planowanych, ważnych proporcji gospodarczych, a w szczególności

-

-

'Osiągnięcie poziomu wzrostu cen zakładanego w tzw.

wariancie radykalnym, przedłożonym w referendum

(57%), przy niezrealizowaniu zadań zakładanych w tzw.

wariancie łagodnym,

poważne przekrocżenie planowanego wzrostu Inwestycji, w tym zwłaszcza planu nakładów na roboty budowlano-montażowe,

-

-

wzrost siły nabywczej ludności o kilkanaście procent,

zamiast jej stabilizacji. przy istotnym obniżeniu stopy

życiowej ' znacznej ' części społeczeństwa,

zmniejszenie wolumenu zapasów w handlu o ponad

2(11/0 zamiast 'ich planowanego wzrostu,

wbrew założeniom zwiększenia trudnego finansowania

przedsiębiQrstw tempo wzrostu ich środków własnych

jest zdecydowanie szybsze od dynamiki sprzedaży ich

wyrobów w cenach bieżących,

zamiast spadku udziału dotacji następuje ich wzrost,

zamiast wzrostu udziału nakładów na rolnictwo i gospodarkę , żywnościową następuje jego spadek,

planowany istotny, relatywnie szybszy wzrost płac w

sferze budżetowej, zakładany vi operacji cenowo-dochodowej, zamienia się w grożbę dalszego ich relatywnego spadku na skutek zdecydowanie wyższego niż planowano wzrostu płac w sferze materialnej.

Za zjawisko szczególnie niekorzystne, tak w wymiarze ekonomiczriym, jak i społecznym, Sejm uznaje jedilOczesne połączenie wysokiej inflacji cenowej z inflacją

związaną z nierównowagą i wzrostem oszczędności przymusowych. Pogłębienie nierównowagi i eskalacja inflacji

podważyły podstawy zakładanego przymusu ekonomicznego, selekcji przedsiębiorstw nieefektywnych i presji na

rozwój innowacyjności. Zakres ruchów cen i słabość pozycji kupującego zdegradowały rolę rachunku ekonomicznego i zliberalizowały reguły ekonomiczne. Pogłębienie

nierównowagi podważa jednocześnie konieczną racjonali

zację parametrów i obiektywną weryfikację pracy przed·

siębiorstw.

Osłabienie pieniądza

i obawa przed pogłębieniem

inflacji poważnie ograniczyły skłonność ludności i samodzielnych przedsiębiorstw do dobrowolnych oszczędności,

co podważa podstawy gospodarności i blokuje drogi do

równowagi. Zamiast wzrostu znaczenia regułekonomicz­

nych nastąpił więc paraliż mechanizmów reformy. PQważ­

ną przeszkodą dla rozwoju przedsiębiorczości stał się brak

poczucia trwałości reguł ekonomicznych i prawnych. Nad.

miernie rozbudowany i nieSpójny system przepisów prawnych jest naturalnym czynnikiem rozwoju tendencji biurokratycznych, hamujących inicjatywę i kreatywność pod- ,

miotów gospodarczych.

W nuejsce oczekiwanych przez wszystkich zdecydowanych działań na rzecz radykalnego reformowania gospo- '

darki ujawniło się wiele nowych jej zagrożeń i dalsze poważne obniżenie kredytu społecznego zaufania do prowadzonych przedsięwzięć reformatorskich. Połączenie wysokiego wzrostu cen inarastającegó braku towarów spotę­

gowało niezadowolenie i zniecierpliwienie społeczne. I '

Powazne bariery w reformowaniu gospodarki są skutkiem niedostosowania polityki gospodarczej do wymogów

reformy, a przede wszystkim braku jej zdecydowanego

nakierowania na równoważenie i umacnianie pieniądza.

Z jednej strony niesprawne okazały się reguły pieniężne

i finansowe kreujące popyt poprzez płace i dochody, a z

drugiej strony ujawnił się ostry brak sprawnego mechanizmu alokacji zasobów, co tworzy bariery na drodze proefektywnościowych i prorynkowych zmian w -strukturze

-

Monitor Pofski Nr 26

399 '

Poz. 229 i 230

gospodarki. Polityka gospodarcza nie dokonała zdecydowanego kroku, by zlikwidować nieefektywne wielkie jednostki, co blokuje zmiany strukturalne w pozostałych ,sferach gospodarki. Nie dokonano odczuwalriego postępu w

zakresie demonopolizacji gospodarki i ograniczenia biurokratycznej nadbudowy.

Realizacja proefektywnościowych celów reformy wymaga szybkiej likwidacji barier antymotywacyjnych, które

hamują wzrost produkcji i wydajności pracy.

W generalnych sprć;1wach systemowych Sejm z~ecy­

dowanie opowiada się za urynk;owieniem gospodarki i takimi przekształceniami w stosunkach własności, które powinny

prowadzić do rzeczywistego wyodrębnienia autoSejm negatywnie ocenfa cały proces inwestycyjny.

Dotyczy to tak inwestycji centralnych, jak i inwestycji nomicznych podmiotów gospodarczych, zainteresowanych

w długofalowym rozwoju.

przedsiębiorstw. W tej sferze powiększa się luka infla- . Wśród ostrych dylematów wyboru postawić musimy

cyjna i wciąż rośnie rozproszenie frontu inwestycyjnego,

na skutek czego narasta zamrożenie i zaangażowanie środ­ na to, co służy rzeczywistemu uzdrowieniu gospodarki

ków 'inwestycyjnych. Zmiany struktury jnwestycji w po - i państwa. Nie służą temu , na pewno wszelkie groźby

i próby naruszania spokoju społecznego, porządku prawważnym zakresie nie odpowiadają przyjętym wcześniej

priorytetom; dotyczy to przede wszystkim rolnictwa i bu- nego w państwie i rytmu pracy gospodarki. Ich skutki

downictwamieszkaniowego. Niska efektywność i nie- okazałyby się groźne tak dla społeczeństwa oraz gospodarki narodowej, jak i dla kontynuacji dzieła reform i posprawność procesu inwestycyjnego jest tym groźniejsza,

rozumienia

narodowego. ,

że nie można jej tłumaczyć trudnymi uwarunkowaniami

Sejm uznaje za niebezpieczne zjawisko narastania żą­

społecznymi.

diln rewindykacyjnych, wynikających z partykularnych

Sejm stwierdza, że w sytuacji narastającej skali trud- interesów stojących w jaskrawej sprzeczności i obiektywnych problemów Rząd w stopniu ' niedostatecznym wyko- nymi interesami ekonomicznymi kraju.

rzystuje nadzwyczajne uprawnienia i upoważnienia .

Sejm stwierdza, że powodzenie reformy zależy rówSejm uważa, że niepowodzenia ostatniego okresu w nież od zmian w systemie sprawowania władzy. Opowia dając się za takimi zmianami. Sejm uznaje potrzebę kontyżadnym wypadku nie mogą prowadzić do osłabienia woli

i działań reformatorskich. Muszą one doprowadzić do nuowania reformy naczelnych organów państwa, a także

jasnego określenia wzajemnych relacji i kompetencji mię ­

zwiększenia zdecydowania w pokonywaniu barier syste mowych, świadomościowych i politycznych, jakie stoją dzy rządem a władzą polityczną . ' Nieodzowne staje się

również wprowadzenie i egzekwowanie zasady osobistej

na drodze do równowagi i efektywności.

odpowiedzialności kadr kierowniczych administracji pańSejm za szczególnie ważne uznaje kompleksowe ' dzia- stwowej za realizację zadań.

'

łania na rzecz równowaźenia gospodarki. Rozciąganie pro·

Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, uznając zacesu równoważenia grozi erozją zasad reformy i dalszym sadność krytyki społecznej, stwierdza nieodzowność za. narastaniem niezadowolenia społecznego. W naszej sy- sadniczych i głębokich zmian w Rządzie, w administracji

tuacji, przy wysoce nieprawidłowych proporcjach podziału centralnej i teren·o wej, które zagwarantują radykalne przydochodu narodowego, wyrażających się w poważnym

spieszenie reformy gospodarczej i osiąganie założonych

wzroście siły nabywczej ludności. działania propodażowe

celów społecznych .

. są niewystarczające . W okresie inflacji nie do utrzymania

Sejm opowiada się za rozwiązywaniem trudnych projest do.t ychczasowy system cenotwórstwa, przy którym

blemów w naszym kraju na drodze porozumienia i dialogu

tak duży jest udział cen urzędowych. Zmniejsza to szanse narodowego oraz , pozyskiwania wszystkich sił proreforszybkiej racjonalizacji parametrów ekonomicznych i od- matorskich.

'

dala perspektywę osiągnięcia realnej samodzielności ekonomicznej przedsiębiorstw.

Marszałek Sejmu: R. Malinowski

230

r·

UCHWAŁA

-

RADY PAŃSTW A

z dnia 29 czerwca 1988 r.

w sprawie trybu przedstawiania wniosków

Q

nadanie

Krzyża Bitwy pod Lenfno

oraz sposobu jego noszenia.

Na podstawie art. 5 ust. 2 ' ustawy z dnia 26 maja

1988 ·r. o ustanowieniu Krzyża Bitwy pod Lenino (Dz. U .

. Nr 21. poz. 136) Rada Państwa stanowi, co następuje

3. Wnroski nie wymagają uzyskania

wódzkich -komisji odznaczeń państwowych.