Uchwała nr 4 Rady Ministrów z dnia 12 stycznia 1987 r. w sprawie najniższego wynagrodzenia w uspołecznionych zakładach pracy.

§ 6. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej przedstanizacyjrie o.raz zakłady pracy, Q których mowa w ust. l. wi Radzie Ministrów pierwszą okresową ocenę stanu zdroinformują Ministra ,Zdrowia i Opieki Społecznej o podję­ , wia młodzieży w term~nie do dnia 31 , grudnia 1990 L

'

tych przedsięwzięciach mająćych na celu przeciwdziała­

§ 7. Uchwał« wchodzi w ,życie , z. dniem ogłos~enia.

nie stwier.dzonym zagrożeniom zdrowotnym i o ich usuwaniu.

. Prezes Rady Ministrów: Z. Messner

10

UCHWAtA Nr 4 RADY MINISTRÓW

z dnia 12 stycznia 1987 r.

w sprawie najnitszego wynagrodzenia w uspołecznionych zakładach pracy.

Na podstawie art. 79 Kodeksu pracy (Dz. U. z 1974 f.

2. Minister Finansów spowoduje pokrycie z rezerwy

Nr 24, poz. 141, z 1975 r. Nr 16, poz. 91, z 1981 r. Nr 6, budżetu ' centralnego skutków finansowych wynikających

poz. 23, z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 20, poz. 85 z wprewadzenia w życie w 1987 r. przepisów uchwały

i Nr 35, poz. 162 oraz z 1986r. Nr 42, poz. 201) Radu w jednDstkach budżetewych oraz w zakładach budżeto­

Ministrów uchwala, co następuje

wych i dok Dna edpDwiedniego podziału tych środków.

§ 1. Najniższe wynagrodzenie pracowników zatrud§ 5. WłaściWi ministrowie (kierownicy urzędów cennionych w uspołecznionych zakładach pracy za obowią­ tralnych) w porDzumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw

zujący pracownika pełny miesięczny wymiar cząsu pracy,

SDcjalnych dokonają zmian tabel wynagrodzeń zasadnizwane dalej "naJUlzszym wynagrodzeniem", wynosi czych pracowników zatrudnionych w podległych zakła­

7000 zł miesięcznie.

dach pracy będących jednostkami budżetowymi w drądze

'§ 2. Najniższa stawka wynagrodzenia zasadniczego

odpowiedniej zmiany wydanych przez siebie aktów

za pełny miesięczny wymiar czasu pracy w naJDlzszej , prawnych dotyczących wynagrodzeń, a w razie konieczkategorii zaszeregowania nie może być niższa od najniż­ -nosci zmiany w tych sprawach aktów prawnych innych

szego wynagrodżenia.

niż zarządzenia właściwych ministrów (kierowników urzę­

dów centralnych) - przygotują odpowiednią zmianę tych

§ 3. Najniższe wynagrodzenie pracownika zagedzinę

pracy wynika z ' podzielenia najniższego wynagrodzenia , aktów.

przez liczbę gedzin pracy wynikającą z pełnego wymiaru

§ 6. W zakresie uregulowanym niniejszą uchwał"

czasu pracy, obowiązująceg0 tego pracownika. Jeieli jed- traci moc uchwała nr 75 Rady Ministrów z dnia 19 maja

nak nawet obowiązująca pracewnika nerma czasu pracy 1986 r. w sprawie najniższych wynagrodzeń - pracowników

jest wyższa niż 42 godziny na tydzień, najniższe wyna- zatrudnionych w uspołecznionych zakładach pracy (Mogrodzenie za godzinę pracy usłala się Jak przy wymiarze ' nitor Polski Nr 18, poz. 119).

czasu pracy średnie ' 42 godziny tygodniowo.

'

"

§ 7. Uchwała wchDdzi w .życie z dniem ogłoszenia

§ 4. ' 1. Wzrost wynagrodzenia spowedowany wpro- z mocą od dnia 1 sty~znia 1987 r.

wp,dzeniem w życie przepisów uchwały następuje ,w raPrezes Rady Ministrów: Z. Messnel

mach posiadanych środków na wynagrodzenia.

11

ZARZĄDZENIE

MINISTRA HANDLU WEWNijTRZNEGO I

USŁUG

'z. dnia 8 grudnia 1986 r.

w sprawie jednolitych warunków gwarancyjnych, dotyczących 8amoebod6w osebowycłl ogólnego przemaczenla,

samochodów s,p ecJallstycznych. motocykli oraz

I' sprzętu rolniczego sprzedawanych pr,zez jednostki

uspołecmlonego handlu , detałlcmego.

muzyn

Na . podstawie art. 384 Kodeksu cywilnego , ora~ § 8

ust. ,2 uchwały nr 71 Rady Ministrów z dnia' 13 czerw<:d

1983 r. w sprawie ogólnych warunków umóW ,sprzedaiy

detalicznej towarów oraz ogólnych warunków gwaranCyjnych dotyczących towarów trwałego użytku, sprzedawanych przez jednDstki handlu uspełeczniooego (MDn~tor

Polski Nr 21, poz. 118), zarządza się, . co nał!tępuje

3. Jednolite warunki gwarancyjne, o których mowa

w ust- 1, zwane w dalszym ciągu zarządzęnia "warunkami

gwarancyjnymi", określają , minimalny zakres świadczeń, do

których jest zDbowiązany gwarant lub sprzedawca towaru

z tytułu gwarancji udzielonej kupującemu.

4.' Wąrunki gwarancyjne stosuje się do towaru, przy

którego. sprzedaży producent lub jednostka wprowadzająca do obrotu towar importowany jęst obowiązany udzie§ ,1. 1. Ustala się, stanowiące zdłącznik. do zarządze­

nia, jednolite warunki gwarancyjne dotyczącesprzeda;il­ lić gwarancji lub też udzielil jej dobrowolnie;

5. Zamieszczone przez gwaranta w karcie gwarancyjn ych przez jcodnostki uspołecznionego handlu detalicznego: '

nej

szczególne ustalenia, dotyczące ' terminu gwarancji,

1) samDchodów DSDbowych ogólnego przeznaczenia, samochDdów specjirlistycznY<:,h l motocykli, zwanych liczby napraw gwarancyjnych, pD których wykonaniu gwaTant nie może bez ' zgody uprawnionego świadczyć dalszych

dalej " pojazdami samochodowymi", oraz

2) ciągników rolniczych, przyczep, maszyn i urządze ń napraw, a ObDw.iązany jest do. wymiany towaru na wolny

od wad, jak też dotyczące innych warunków realizacji

rDlniczych, zwanych dalej ' "sprz ę tem rDlniczym",

uprawnień gwarancyjriych nie mogą być dla' uprawniołą c znie Dkr e śl a nych jako. "tDwar"

nego mniej korzystne, niż wynika to z niniejszegozarzą­

2. SamDchDdamispec jalistycznymi w , rDzumieniu za- 'd zeniaoraz z ustaleń zawartych w DbowiąZlljącym wykazie tDwarów objętych gwarancją producenta.

rządzenia są samochody ciE:żarewe (skrzyniDwe i furgony).