Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 16 września 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad rozliczeń pieniężnych jednostek gospodarki uspołecznionej.

§ 2. FO l mę rozliczeń ' ustalają strony ' w drodzeumo-

,-

•

--------------~--------

-

363

wy. z wyjątkiem wypadków, o których mowa w § 8 ust. 2.

W razie braku ustaleń umownych formę rozliczeń -okreśIa

wieI zycie!.

ł 3. 1. Czeki gotówkowe na kwoty powyżej 50.000 zł

jednostki gospodarki uspołecznionej obowiązane są wyitawiać w formie imi ennej na

rzecz określonej osoby.

2. Wysta~ca czeku ' obowią7.any jest wpisać na przedniej stronie cz.e ku imię' i nazwisko osoby podejmującej

gotówkę w banku, a na odwrotnej stronie czeku cechy

jej dowodu tożsam.ości (seria, numer, miejsce wystawienia).

3. Ba,nki stwierdzają tożs.amość osób podejmujących

gotówkę na podstawie czeków imiennych.

f 4. 1. Polecenie przel~wu sta~owi udzieloną bankowi

dyspozycję

śloną

dłużj:lika

kwotą ' i

obciążenia jego rachunku okreuznania tą kwotą rachunku wierzyciela.

2. Bank może odmówić przyjęcia polecenia prżelewu

nie znajdującego pokrycia w środkach na rachunku dł\łż­

nika. którego slan finansowy uniemożliwia terminowe wywiązyWanie się z zobowiązań.

3. Bank obciąża rachunf>k riłużnika najpóźniej w nadniu robocżym po przyjęciu polecenia przelewu,

. jeżeli stan śrQdków na to pozwala.

st ęp nym

4. Je ż eli w ciągu miesiąca od dnia przyjęcia przez

bank poleCenia przelewu riie n as tąpi, wskutek' braku środ­

ków, obciążenie rdchunku dłużnika, bank zwraca dłużni­

k owi polecenie przelewu.

Czek rozrachunkowy służy tylko do rozrachunku mi'ę dzy stronami i itanowi dyspozycję wystawcy

czeku udzieloną bankowi do obciążenia jego rachunku

kwot1\, na którą czek został wystawiony, oraz uznania tą

kwot1\ rachunku odbiorcy czeku.

§ 5.

1.

2. Na wniosek posiadacza rachunku barik moie potwierdzić czek rozrachunkowy, rezerWtljąc jedn ocześnie

:t.e środków posiadacza rachunku odp'owiednią ' kw o tę na

Po)klycie czeku. Bank może potwierdzic r ównież czek niezupełny.

3. CzeK rouachunkowy może- być przyjęty do realizacji przez bank, w którym odbiorca czeku posiada ra ..

chunek. w s,elu . uznania tego rachunku i obciążenia rachunku wystawcy czeku. W razie

braku pokrycia na ra"

ChUIlku wysta'wcy ' czeku, bank źwraca czek podawcy po

upływie 5 dni roboczych od dnia jego otrzymania, obcii\żająe kwotą czeku , uprzednio uznany rachunek.

ł

4. Termin przedstawienia do zapłaty czeku rozrachunkowego i p9łwierdzonego czeku rozrachunkowego wynosi

'0 uni od dnia wystawienia czeku.

§ 6. 1. Rozliczenie w formie ·akre.d ytywy polega na

pokrywaniu okre~lonych płatności , przez bank ze ~rodków

dłużnika,

z zachowaniem warunków ustalonych przez

dłużnika.

2. Termin ważności akredytywy liczy się od daty jej

otwarcia i wynosi 30 dhi. W uzasadnionych wypadkach

bank dłużnika m o że termin ten przedłużyć.

-

----~------------------~---------

Poz 207

ku dłużnika i uznania tą kwotą jego rachunKU. Dom a granica dla jednęgo żądania zapł a ty wynosi 50.000 z!.

3. Obciążenie ' rachunku dJużuika r,ast ę puje po wyrażeniu przez niego akceptu na zapłatę. Akcept żądania

zapl aty powinien być bezwarunkowy. Akcept mo~e dotyczyć Całości lub części kwoty obj ęte j żądanitlll zapłaty.

4. Dłużnik może upow azn ić bank do pokrywani<,t

z jego rachunku określonych zobowiązail. w te ; minie płat­

ności, jeż e li przed upływem lego terminu nie złoży odmowy akceptu.

5. Akcept ,lub odmowa akc eptu nie p ozbaw i ają dłui·

nika i wierzyciela prawa _do póżniejszego wystąpienia

z wzajemnymi ro.szczeniami.

6. Jeżeli dłużn i k w ciągu miesiąc" po terminie _ płat­

no śc i nie wyrazi akceptu żądania zapłalyalbo je?eli zaokc~ptowane żądame zilpJaty nie zostanie, wskutek braku

środków, pokryte w ciągu miesiąca po terminie płatności,

bank zwraca wierzycielowi żądanie zaplaty.

,~

pobrania stanowi udzieloną bankowi

wierzyciela uznania jego rachunku okresloną

kwotą i obciążenia tą kwotą rachunku dłużnika. Ban k

uznaje rachunek wierzyciela w ci ęża r rachunku dłużnika

najpóźniej w n as t ę pnym dniu ioboczym po przyj ę ciu polecenia pobrania. Obciążenie przez bank rachunku rlhlŻ­

nika nie wymaga jego zgody.

2. Poleceniem pobrania mogą być rozliczane, bez konieczno śc i uzgodni enia tej formy rozliczeń w umowie. na§ 8. 1.

Polęcenie

dyspozycję

leżności dotyczące

płatności obj ę tych tytuł a mi wykonawczymi bądź prawomocnymi tytułami egzekucyjnymi oraz płatności

objętych dokumentami mającymi moc tych tytułów,

2) kar i odszkodowań umownych oraz ods~tek za opóź­

nienia w zapłacie do kwoty 300.000 zl, jeżeli kary te

ł ,odsetki nie zostały z_apłacone przez dłużnika i nia

są przez niego kwestionowillle,

3) przewoźnego, opłat dodatkowych i kar za przetrzymywanie wagonów, przypadających ria rzecz Polskich

Kolei Państwowych, oraz usług transportow ych świad­

czonych przez pozostałe państw ow e i ~póldzielcze

, jednostki transportowe,

4) .usług telekomunikacyjnych oraz dostaw energii elektryczn ej i gazowej, '

5) zapłaty za wyroby spirytusowe i spirytus luzem, dostarczane p rzez producentów,

6) rozliczeń z, budżetem, w których stosowanie poleceA

·p obrania wynika z odrębnych przepisów.

7) rozliczeń 'banków.

.

1)

3. W razie braku środków w ciągu , 5 dni roboczych

na rachunku dłużnika na pokrycie polecenia , pobrania;

bank zwraca polecenie pobrania wierzycielowi, li kwotł\

tego polecenia obciąża jego rachunek.

.

4, . Tytuły egzekucyjne i dokumenty, o 'których mowa

w u'st. 2 pkt l, bank przechowuje do czasu pokrycia..

chyba że wierzyciel zażąda ich zwrotu.

1. Zobowiązania wynikające z umów polegana

świa. dczeniach. okresowych mogą być regulof 7. 1. Rczliczenie w formie inkasa bankowego naw~ne w formie rozliczeń planowych. ,

Itępujena podstawie żądania ząpłaty wystawionego przez '

:wIerzyciela i złożonego w banku prowadzącym rachunek

2. Regulowanie zobowiązań w ramach rozliczeń pliJ ~

"'łużnika (inkaso bezpośrednie) lub w banku prowadzącym

nowych następuje poieceniem przelewu, w ustalonych

rachunek wierzyciela (inkaso pośrednie). Za obsługą umową okresach i kwotach, niezależnie od wartości wy: inkasa bezpośredniego i pOŚr.E>dlliego bilnk pobiera opłaty k onanych świadczeń.

, w wysokościach ustalonych w odrębnych przepis ach.

3. Wyrównanie rozliczeń na podstawie otrzyma nych

.

§ 9.

jąc yc h .

2. larlanie zapłaty stanowi przekazaną bankowi dyspozycję wierzyciela obCiążenia ' określoną kwotą fachun-

fa ktur nastę.puje co miesiąc. Strony mogą w um owie termin ten slHócit lub przedłużyć . .

. ..

-

Poz. 207 I 201

....,j

----------------------~---------------------------------------------

ód form przewtd~ictnych w poprzepisach strony mogą do..~nyw~ć rozUcienia wzaj emnych wierzytelności w formie' ich potrllcenia

na zasadach prawa cywil nQgo. "

§ 10.

1.

Niezależnie

przedzających

łowych zasad rozliczeń pieniężnych jednostek gospodarld

uspołecznionej (Monitor Polski Nr 18, poz. 159).

'

§ 12. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 styc7t

nia 1986 r., z tym ze zezwolenia Prezesa Narodowego

2. Ban ki mogą również :I wł a snej inicjatywy prze- Banku , Polski ego udziel one jednostkom gospodarki uspołecznionej przed 1 lipca 1982 r. oa stosowanie w rozllJ

prowadza ć potrącenia: wzajemnych bezspornych wierzy- czenlach formy polecenia pobraJ)ia utrzymuje się w mocy

telp.ości stron. '

do dnia 31 marca '1986 r.

§ 11. Traci moc zarządzenie Prezesa Narodowego

Prezes Narodowego }Janku Polskiego: p. o. ,Z. Pukula

Banku Pol skiego' z dnia 30 lipca 1982 r. w sprawie szczegó-

208

ZARZĄDZENIE PRZEWODNICZĄCEGO GiOWNEGO KOMITETU KULTURY FIZYCZNEJ I SPORTU

z dnia 2g czerwca 1985 r.

w sp.rawie warunków

belpleczeństwa

Na podstawie art. 51 ustawy z dnia 3 ' lipca 1984 r.

o kulturze fizycznej (D~. U. Nr 34, poz. 181) zafZlldza si~

co następu je

§ I. l. Za tereny górskie uważa się tereny położon.

na wysokości powyżej 400 m nad poziomem morza (npm.)

oraz inne, których rzeźba terenu stwarza zagrożenie dl.'

zdrowia i życia lub których zagospodarowanie rekreacyjno-sportowe kwalifikuje do uprawiania turystyki I spor- tów górskich. .

2. ferenowe org'anyadministracji państwowej o właściwości szczególnej do spraw kultury fizycznej i sportu

stopnia wojewódzkiego okre~lają tereny le,żące poniżej

400 m npm ., których rzeiba stwarza zagrożenie dla zdrowia i życia lub których zagospodarowanie rekreacyjno-sportowe kwalifikuje do uprawiania , turystyki i sportów

górskich,

3, ' Do wykonywania zadali z zakresu ratownictwa

g(jrskiego upowaznione jest ' Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. zwane dalej "GOPR".

I

§ 2. I. , Zapewnienie bezpieczenstwa osób przebywa'jących w górach przez terenowe organy administracji

'panstwowej o właściwości szczególnej do spraw kultury

fizycznej , sportu i turystyki stopnia podstawowego, zwane

dalęi "teren owymi organami", ' polega na

l) zagospocarowaniu terenów górskich dastęlmych do

Mganizow ania turystyki i sportów górskich,

osób

przebywajlłcych

w górach.

wadzące działalnołć w, dziedzinie kultury fizycznej,- po-

lega na

l) zagospodarowaniu

eksploatacjI urządzeń oraz

użytkowanych terenów zgodnie & wymaganiami bezpieczeństwa,

2) zapewnieniu ratownikom GOPR w czasie pełnienia

służby korzystania poza kolejności, z kolei linowycłl

i wyciągów narciarskich. '

•

3. Zadańia określone w ust, l terenowe organy reaU:"

zuJ, we współpracy z GOPR, Polskim Towarzystwem

Turystyczno-Krajomawczym (PTTK) oru innymi organł­

Kcjami i instytucjami działajqcyml w górach.

§ 3. 1. -' Za Itan i warunki bezpieczeństwa: terenów

ł tras służących uprawianiu sportów urnowych, znajdu- -.... ,

jqcych się przy kolejach linowych i urządzeniach wyc1~­

gowych,' odpowiadają właściciele tych kolei i urządzeń.

z wyjątkiem przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe",

2. Trasy i tereny, o których mowa w ust. L musZ4

mleć wytyczone granice. Zostają one przekazane protoltolarnie na okres zimowy właścicielowi ' kolei lub wyclqgu narciarskiego przez terenowy organ w uzgodnieniu

& właścicielem terenu.

3. Właściciele kolei linowych i wyciągów służących

uprawianiu sportów zimowych, którzy nie spełnili warunltów określonych w ust: l I '2, ,nie mogił uzyskać zgody teI renowych

organów na eksploatację tych urządzeń w

2) nadzorze nad instytucjami" organizacjami i osobami okresie zimy.

fiz yczn ymi orgarIizującymi w górach turystykę oraz

p rowad zącymi działalność

w dzieGzinie sportów

§ 4. \W czasie prowadzenia działalności ratowniczej

górskich"

związ6nego z niq transportu lub działalności profilalt- '

3) zap" 'ovnieniu informacji o terenach, o których mowa tycznej "(jOPR współpracuje, w miarę potrzeby, w

' w pkt 1; j ich oznakowaniu,

nczególności

4) pn(iEc l muW~lD iu decyzji o z amkn ięciu obszaru po.

l) ze służbą zdrowia.

wle trzi'eg o dla uprawiania lot!liiHstwa oraz o zakazie

2) z jednostkami podl ~głymi Ministrom Obrony NarokOIzyst an ia z określonego te(<':' nu, szlaku turystyczdowej i Spraw We $nętrznych,

nego, trasy , narciarskiej , o biek tu Il.!b u'rządze nia w

3) z administracją lasów panstwowych.

razie ni esp ełni a nia przez uie warunków bezp i ecze ń§

5, 1, GO PR 1 jego upow a żnieni przedstawiciel.

stwa bi:j dź zagro że ni a dla życia lub zdrowia ludzi, ' Sił uprawnieni do , '

5) prowadzen iu działaln oś ci profil aktycznej w zakresie

1) wy s tępow a nia z wnio':>kami do kierowników obiektów

bezpieczer-ls twa w gór ach.

i UJządzen wypoczynkowYCJ1. sportowych, rekreacyJ2. Za pe vifD ienie bezpieczeństwa osób przebywaj ą cych

nych i turystycznych, poł ozo nych :.~. ,górach. o usuw górach przez instytucje, organizacje i osoby fizycz ne,

ni ęcie uch y bień stwierdzan ych w t ok u kontrolt lub;

org a. niz u j ąc e w górach wypoczynek i turystykę oraz pW-'

o wstrzy manie eksploatacji,

...

MonUor Polski Nr 30

-

Poz. 206 i 207

-

Załącznik

or 3

I N S T R U K C J -A

W SPRAWIE STOSOWANIA KRAJOWYCH

NORM UBYTKOW NATURALNYCH

ZELAZA. - MANGANU I CHROMU

I. Przepisy ogólne

t. Ubytkiem naturalnym

jest zmniejszenie masy

rud żelaza~ manganu i chromu.

zwanych dalej "rudami", spowodow:ane

l) zachodzącymi procesami biochemicznymi i liz-yczny

~i (rozkurz. wymywanie. wysychanie),

2) czynnościami manipulacyjny~i (przyjmowanie, wydawanie. składowanie. transportqwanle. przemieszczę.­

nie. sortowanie. rozkruszanie),

k.t óremu nie można zapobiec przy obecnym stanie wiedzy

1 stosowanej technice. _

•

(ciężaru) _ importowanych

od mIejSCa powstania oraz czynności

z obrotem ubytki naturalne rud dzielą się, na

l) l\bytki powstające w czasie przechowywania rud nu

2. W

zale'tnośd

IWlązanych

składowiskach.

ubytki powstające w czasie załadunku i wyładun­

ku rud_

3. Krajowe normy ubytków naturalnych rud służą do

obliczenia dop:l,>zczalriych ubytków ' i stwi~rdzenia, czy

rzec7ywist-f:' ubytki mieszczą się w granicach norm., czy

tez je przekraczają. Rzeczywiste ubytki rud powstałe w

okrt:sie obliczeniowym uslal~ się i rozlicza wyłąr:zniena

podstawie spisu Z natury (inwentaryzacji).

2)

I'

4. Rzeczywiste ubytki wykraczające poza granice

ustalone krajowymi normami . ubytków, rud _należy traktoWdĆ jako niedobory. W razie ustalenia niedoborów należy przeprowadzić postępowanie wyjaśniające

jak w

przypadku strat w mieniu. Postępowanie wyjaśniające po~

winno być prowadzone zgodnie z przepisem§ 49 ust. 1

. aarządzenia Ministra Finar.sów z dnia J 6 listopada 1983 r.

w Iprawie ogólnych - zasad p,owadzeni"a rachunkowości

przez jednostki gospodar.ki uspołecznionej (Monitor Polski

Nr 40, poz. 233).

5. Niedopuszczalne . jest·

l} odpisywanie ubytków naturalnych rud przed faktem

Ich powstania oraz bez uprzedniego komisyjnego

ł protokolarnego ich stwierdzenia.

2} odpisywanie · ubytków naturalnych , rud przekraczaJllcych ubytki rzeczywiście stwierdzone_

l. Ubytki naturalne rud w granicach norm i ubytki

rzeczywiste ustala się i rozlicza zgodnie z zasadami opracowywania l stosowania norm ubytków naturalnych. staIlowillcymi zał4cznik do zarządzenia Ministra Gospodarki

Materiałowej z dnia 14 grudnia 1983 r. w sprawie zasad

opracowywania ł stosowania norm ubytków naturalnych

praz Itałego doskorial.Dla metody~i ustalania wysokości

IMPORTOWANYCH

RUn

ubytków w gospodarce magazynowej i transporcie (Monitor Polski Nr 42, poz. 243).

7-. Ogólne ilości ,--u bytków naturalnych rud w granicach norm ustala się · przez -zsumowanie ubytków naturalnych. powst-ałych podczas skład(')wania. załadunku,

i wyładunku. oddzielnie dla każdej rudy za dany okres

.9bhczeni!=>wy. zgodnie z tabp.lami krajowych norm ubytków naturalnych rud.

II. Przepisy

szczegółowe

B. Krajowe normy ubytków naturalnych powstających

podczas skladowa.nia oraz załadunku i wyładunku określają załączniki nr1 i 2 do zarządzenia.

9.

Przy ustalaniu ubytków naturalnych rud powslaprocesie składowania lub podczas załadunku

i wyładunku należy stosować sposób obliczania podany

w części- II ust. 5 i 7- załącznika do zarządzenia. o którym

mowa w ust. 6 niniejszej instrukcji. Wysokość ubytku

naturalnego rud w granicach normy obliCza się według

wzoru

w odniesieniu do ubytku powstałego podczas składowania

jących w

ZxNx y

U= - - -100

,.

gdzie

U - ubytek naturalny w granicach normy,

Z - średni dzienny stan magazynowy,

N - obowiązująca norma ubytku naturalnego w procentach,

\

Y - stosunek okresu obrachunkowego do okresu, dlaktórego ustalono normę ubytku.

albo według wZQru

,

- w odniesieniu do ubytku . powstałego podczas składowania lub załadunku

wyładunku

WxN

u=-100

gdzie

U - ubytek ńaturalny w granicach normy

W - masa składowanej rudy w okresie. dla którego ustalono normę ubytku. lub masa ' rudy załadowanej

albo wyładowane},

N - obowiązująca norma ubytku naturalnego w procentach.

10. Ustalone w załącznikach nr 1 i 2 do zarządzenia

dopuszczalne ubytki naturalne rud są wartościami przr

ciętnymi i obowiązują w ciągu całego roku.

207

lARZĄDZENIE

PREZESA NARODOWEGO BANKU POLSKIEGO

z dnia 16 września 1985 r.

"

Iprawle

uc:zegółowych

zasad

rozliczeń

pieniężnych

Na podstawie § ..( rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 18 sierpnia 198~ r. w sprawie zasad rozliczeń pieniężnych

jednostek gospodarki uspołecznionej (Dz. U.

Nt "3,. poz. 20-4) zarzl!ldza się, co nastE;puJe

I

jednostek gospodarki uspołecznionej.

§ l. Rozliczenia pieniężne z tytułu umów mięct"z1' jednostkami gospodarki uspołecznionej mogą byĆ dOI{onywane gotówkowo lub bezgotówkowo.