Zarządzenie Ministra Komunikacji z dnia 16 marca 1983 r. w sprawie prowadzenia poszukiwań i ratownictwa statków powietrznych.

§ 2.

1983 r.

§ 1. W zarządzeniu Ministra Gospodarki Materiało­

wej z dnia 4 lilpca 1977 r. w s'Prawie warunków dostarcztl-

Zarządzenie wchodzi w życie

Minister Górnictwa

z dniem 1 kwietnia

Energetyki: C. Piotrowski

59

ZARZĄDZENIE

MINISTRA KOMUNIKACJI

z dnia 16 marca 1983 r.

~ sprawie prowadzenia poszukiwań i ratownictwa statków

Na podstawie art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 31 maja

1962 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 32, poz. 153) zarządza

się, co następuje

Rozdział

Przepisy ogólne.

,§ 1. Zarządzenie ustala system poszukiwań i ratow-

"sys-tellIlem

,§ 2. 1. System ratownictwa obejmuje przeprowad~a­

nIe pos.zuklwań i org,a nizowanie a'kcji ratownic~ej w razie

zaginięcia lulb innego wypadku statku powietrznego, zagr·ożeDlia bezpieczeństwa statku powietrznego albo przy.·

muslOwego lądowania takiego staIDc.u poza lotniskiem na obszarze lądowym P'olskiej Rzeczypospolitej Ludowej

oj na Mo!~u Bałtyclkim w granicach IPOIsldego rejonu informacji powietrznej; granice tego rejonu określają odrę:bne

p.rzepisy.

2. Działaniem systemu ratownictwa objęte są wszystkie statki powietrzne -- cywilne, wojskowe oraz będące

w służbie celnej i służbie porządku publicMego. System

ratownictwa zapeWiIlia również udzielenie 'Pomocy osobom

innym niż załoga i pasaże'Towie staIDc.u powietrzneg,o, ploszkodowanym w wyniku wypadku statku powietrznego.

systemu ratownictwa wchodzą jednostki orgalliizacyjne resortów obrony narod'o wej, lwmu§ 3. 1. W

skład

nikacjJ, SJ>raw wewnętrznych, wr·owia i opieki społecz­

nej oraz gospodarki morSkjej, zwane d.alej "jednostkami

sY'stemu ratownictwa".

2. Jednostkami systemu ratJownictwa resortu obrony

narodowej są

1

nictwa statków powietrznych, zwany dalej

ratownictwa".

powietrmych.

1) Ośrodek Koordynacji Pos~ukiwań i· Ratownictwa LoiI:,n iczego w Warszawa e, zwany dalej ,',Ośrodkiem Koordynacji" organ wymaczony do organ.i7Jowania

i Jwordyn,owania poszukiwań 'i akcji ,r atowruczej statków powieil:rznych,

2)

podośrod!ki koordynacji poszukiwań

i rat'ownlictwa

llotniczego w Warszawie, Bydgoszczy, Wwcławiu

i Gdyni, zwane dalej "podośrodkami koord~acji" .organy wY'7lIlaczone do współdrziałania w organ'izowaniu oraz prowadzem.iu poszukiwań i akcji ratowniczej

statków powietrznych,

3) organy słuiJby ruchu lotniczego - obowiązane do zapewnii enia bezpiecznego poruszania się statków powietrznych . poszukiwawc~o-ratowniczych w przestrzeni powietrznej ora'z zawiadamiania organów wymieniooych 'W pkt 1 i 2 o 's tat'kach powietrznych,które

znajdują się w zagrożeniu 'lub uległy wyJpadkowi

i !potrzebują Ipom'ocy,

4) organy radiotechniczne - -obowaązane do radiolokacyjnego dbserwowania przestrzeni powietrznej !kraju

w celu wykrywania zagrożenda sta~ów powiet'r znych

.,...,...

Moni!tor Pq,lski Nr 11

oraz dnformowania o tym organów wymien.ionych w

pkt 1 i 2;

5) dyżurne sta,tk..iPowietrzne poszukiwawczo-ratownicze --:- obowiązalńe do prowadzenia pos'Zuk'iwań rozbitków. udzielania im pierwszej pomocy oraz t,ransportu ..rannych.

6) ,oluętyMatyn.arki Wojennej pehliące dyżur ratownifezy ~obowiązane do prowadzenia pos7lU'k.iwań roz"

ibitkówna morzu. udrzielania iril pierwszej pomocy

()faz otranspor.tu rannych •.

7) grupy naz·i emnego poszukiwania obowiązane do

prowadzenia poszukiwań r071bitków w terenie i udzielaIllia ,im pierwszej pomocy.

8) jednostki ,t ransportu nazdemnego - obowiązane do

przewozu mzbitkóW i rannych.

9) jednosbIc;i ochrooy przeciwpożarowej obowiązane

do gaszeniia pożaru statku powietrznego na ziemi

i wmieconego przez niego pożaru w terenie oraz do

ewa'k.uac}i lud7li ż takiego statku.

3. Jedn:ostkariii systemu ratownictwa resortu Komu-

nikacji są

1) organy służby ruchu lotniczego obowiązane do

zawiadamiania organóW wymienionych w ust: 2iPkt 1

i Z o statkach . powietrz.nych · potrzebujących pomocy

oraz do wsp6łdzialani'a z tymi organami · w przeprowadzaniu pos,zuk,iwań i akcji ratowniczej statków powietrznych.

2) statki powietrzne Pols:kich Linii Lotniozych"LOT"

oraz- jed'IllOstk.inaziemnego transportu --:- obowiązane

do pI1Zewozu rozbitków i r,a'nnYi=h.

3) jednoStki lotniskowej ochrony przeciWpOżarowej obawU.ązarnedo gaszenia pożaru statku powietrznego

na ziemi i wmieoonego /PI'ZerL niego pożaru w terenie

oraz do ewakuacji lud'Zi z ŁlIkiegostafttu.

4. JedntOstkai1)i systemu

ratownic.Łwa

resortu

spraw

wewnętrznych są

1) załogi

statków powietrmych - obowiązane do prowadzenia poszuJkiwań ro~bitków. udzielania Jm pierwszej pomocy i. transportu rannych.

2) grupy naziemnego poszuk.i:wania - obowiązane do

prowadzenia poSlZukiwań rozbitków w terenie i wizielańia ,i m !Pierwszej pomocy.

3) ratoWlllicze ek,iJpy Milicji Obywatel*iej działające w

basenach wód zamkniętych ~ obowiązane do ratowania tonących roz.bit'k ów i udzie'l ania' im pierwszej

pomocy,

4) pooterunlkiMiIicji ObywatelsIciej - obowiązane do

zdibeZipieczeruia na lądzie sltatJku powietrznego, który

uległ wYJPadkowi, oraJZ mienia r02Jbitków, do czasu

!przybycia przędstawicielti. użytkownik'a statku,

5) jednostka transportu naziemnego - obowiązane do

przewozu r.Q7Jbitków i. rannych.

5. JoonosllJkami systemu 'ratownictwa resortu zdroWiia

opieki Sipołecmej są

l) staltlki powietlrZIle lotnictwa sanitarnego - obowiąza­

ne do udzielania szybkiej pomocy medycznej i transportu rmnych,

2) jednostki transportu nazdemneg,o - oboWiiązane do

przewozu rozbitków li rdinTIych,

3) szpitale i zaplecze medyczne - obowiązane do udzielania pomocy medyc'znej oraz leczenia rannych i choIfych.

6. Jednostkan1i systemu ratownictwa resrortu goSlpodarki morskiej są

1) statki raJtownicze P.olslkiego Rditownlictwa Okrętowego

122

Poz .. 59

fPełniące służbę

pogtotowia

obowiązane do prowadzenia poszuJkiwań rozbitków n.a morzu i udz.ielania

Iim pierWSzej pomocy,

2) brzegowe stacje ratownicze - obowiązarne do prowadzenia dikcji TatoW'lllicz.ejod strony brzegu morskjego.

§ 4. 1. Ośrodek Koordynacji wzywa d'O działania

jedIl105tki systemu ratownictwa

1) lTesortu obrony narodowej - przez

a) dyżurnego operacyjnego SztabU Generalnego Wojska Polskiego lub

b) dyżumych Plperacyjnych posZlCzególnych rodzajów

wojsk i okręgów wojskowych, lub

c) dyżurnych QPeracyjnych jednostek. wojskowych

pełniących dyżury ratownicze; jednostki te zwane

są dalej ."jednostkami ratowniczymi", .

2) lTe'Sorltu komunikacji - przez dyżurnego Działu Opeiracyjnego . Centralnego Rortu Lotniczego Warszawa-Okęcie.

resortu SiPT'dW wewnętrznych - przez

a) dyżurnego OIPeracyjnego Ministra Spraw Wewnętrznych lub

-h) stdiUowłsko kierowania Komendy Głównej Milicji

Obywatelskiej, lub

c) oficera operacyjnego głównego stanowiska lFierowarnia Komendy Głównej Straży pożarnych,

4) resortu zdrowia i opieIc;i SiPołeoz.nej -przez dyżur­

nego lekarza kraju, dyżurnych lakarzy Wlojewództw

lub CenbrdJlny Zespół Lotnictwa Sarnitarnego.

5) resortu g:osptOdd!TJci morskiej PI:"Zez Ratowniczy

Ośrodek Koordynacji Bolskiego Ratowndctwa Okręto­

wego ·w Gdyni lub przez Ratowniczy Ośrodek Pomocniczy Polskiego Ratownictwa Okrętowego w' Swino3)

ujściu..

2. Ponadto do właśCiwości Ośrodka Koordynacji nawsp6łd2iałdJnie z zagcandcznymi ośrodkami koordy:nacjd pO'SzuikJiwań i ratownictwa statków powietrznych w

razie potrzeby udziału obcych jednostek Ifatownactwa

'W akcJach ratowniczych rua terytorium Polskiej RzeczylPOSfpOlitej Ludowej lub udZ'iału polSlk.ich jednostek w takich akcj.ach wgrandcach terytorłu.m państw sąsiadują­

cych. WSiPÓłdziałanie to może w sZlCzególności polegać na

wymiaonde :i,nformacj~ (w tym planów operacyjnych), udzielaniu lub 'przyjmowaniu pomocy w statkach powietrznych,

jedlI10stJkach pływających, personelu. Siprzęcie lub wyposażeniu, a także na załat'Wianiu czynności procedur-aIlnych

z organami służby graruicznej, organami celnymi .i'innymi.

leży

3. Niezbędne informacje o systemie ra:townictwa zamieszcza się w ZbioI'Ze Informacji Lotniczych - ,Polska

(AlP - POLSKA) oraJZ w Planie nawigacyjnym Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) z.g odnie z wymaganiami art. 28 konwencji o międzynarodo­

wym lotnictwie cywi~nym '~Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212)

jako podstawę do międzynarodowego wlspółdrziałania w

poszukiwania'Ch i akcjach ratowniczych statków powietrznych.

~ 5. 1. Terenowe organy administracji państwowej,

jednosUu organizacyjne służbyiZdrowia; terenowe .i zakładowe jednostki ochrony przeciwpożarowej oraz jednostki gos.podarkli us;połec z.ni onej, nie wch~ce w skład

systemu ratownictwa, wsp6łdZ'iałają z jednostJkami .systemu ratownictwa i na ich wez'Yanie biorą udział w akcjach

zapobieg'awczyc'h lub ratowniczych.

2.

ha

WSjpółdziałanie;

dOl1ażnym

o którym mowa w usl. 1, polega

udzieI.arniu niezbędnej pomocy technicznej

MonitO'r PO'lski Nr 11

-

i saniitarnej O'raz udostępnieniu PO'siadanych śrO'dków łącz­

nO'ści, transportu oj PO'mieszczeń dO' pracy.

3. W razie uzyskania infO'rmacji Q porzuconym statku

PO'Wlietnnym lub, jegO' szczątkach albO' Q statku znajdują­

cym się w niebe~eczeństwie bądź Q przymusowym lądo­

waniu poza IO'tnislkiem, organ lub jednO'stka wymienione

w ust. 1 obO'wiązane są niezwłocznie zawiadO'mić o tym

najbHższą jed1llOs<tlkę lO'tnictwa cywilnegO' albO' wO'jskO'wegO' lub Milicji Obywatelskiej.

Poz. 59 '

123 -

ruchu l·atniczega działającymi w sąsiadujących rejO'nach

infO'I1matji !pOwietrznej róWnież dO' nawią'lywania łączn'Ości

z cywiilnymi O'śrO'dkami kaardynacji poszukiwań i ralawnidwa statków PO'wiehzn}'ICh państw sąsiadujących z

PO'ilską·

§ 9. W skład jednos,t ek rratawniczych wchodzi wyszkolony pefiSone1l i odPO'wiedni SlpflZęt \Pl'Ze7lDaCZO'ny da

szybkiegO'prZetprO'wadzania poszukiwań 'i akcji ratO'W'Illiczej staltlków PO'wietrznych. Jednastlki te powinny być wy4. Ośrodek Koordynacji O'raz podośrodki kO'ordynacji , posaż'one w środki dO' JO'kaUzawan:,ia mliejsca wYtt>ad!ku

PO'winny O'rganizO'wać współdziałanie O'rganów i jednO'- i udzielenia ro~biitkom niezbędnej PO'mO'cy O'raz nawią­

stek O'kireślooych w ust. 1 z systemem rat.O'wnictwa, a po- zama łącmaśC'i z właściwym rpo'clośrrodkiem koordynacji

nadto udO'stępniać niezbędne dane i infO'rmacje O'rganO'm i z jednO'stkami ratO'wniczym'i -J)iarącymi udział w tej samej operacji.

przeprowadzającym badania wypadków l O'tniczych.

§ 10. 1. Statki IPO'wietrzne ip oszukiwawcm-ratownicze

. RO'zdział 2

biarące uqz'iał w akc}i ratO'wniczej powinny być wyposażO'ne w środki dO' u1t<fzymy'Wlalllia łącm'ości na częstotli­

Wykorzystywanie łączności przewodowej

waśdi niebe~ieczeństwa 121,5 MHz i częstoltlliwośCii kiei częstotliwości radiowych.

rowania akcją paszukiwawCZO'"ratawnicżą (§ 6 ust. 4).

§ 6. 1. W celu szybkiegO' uzyskariia PO'łączenia dla

przekazania infoomacji Q niebe7lpieczeństwie statku powietrmego w relacjach łącmości przewodO'wej należy

posług-iwać sdę hasłem "RATUNEK".

2. DO'alarmO'wania Q zagrożeniu bezpieczeństwa statku PO'wietrznegO' PO'winny być wYkorzystywane

1) częstotliwości radli,O'we O'rganów kIerO'wania lotam'i

(mganów służb ruchu lotniczego), na :k.tórych statki

powietrżne aktualnie utrzymują łącznO'ŚĆ z tymi O'rganamj,

2) częstotliwość radi'Owa WO'jskowegO' nawigacyjnegO'

sysitemu radiO'namierzan'ia w Polskiej RzeczypOSlpO'l'itej

Lud O'wej - tyllk'O przez pollskie stat'ki PO'wietrzne,

3) częstotliwO'ści radiowe pOkładowych urządzeń :roZipO'mania i alarmO'wania,

4) częstotliwości radi'Owe ratO'wn~ctwa mO'rski'egO' - w

O'dn'iesien'iu dO' statków powlietrznych wykO'nujących

loty nad morzem oj w st1ref,ie przybrzeżnej.

3. 'DO' radiO'namierzania statków PO'wietrznych, które

znajdują się w stanie zagrO'żenia ich 'be71pieczeństwa lub

które uległy wy,p adkowi, należy wykorzystywać między­

narodową

ozęsliot'liwość

niebez,pieczeń.stwa

121,5 MHz,

'przeznaczoną wyłącznie dO' pOSizu'kiwań i ratownictwą

statków ,p owietrmych.

4. DO' kierowania jednostikami systemu rabO'wnictwa

oraz dO' współdziałani1a w akcjri pos.zukiwawczO'-ratO'wniczej PO'winnabyć wyikorzystywana wyd-Z'ieolO'na w tym

ceolu częstO'tlliwość ladiO'wa.

r§ 7. 1. Ośrodek K!O'O'rdynacji li ipOdO'Środki kaO'rdynacji Ip aw'inny być wypasażO'ne w odpowiednie śr·odlk.i

techiniczne natychmiastawegO' nawiązywania łączności z

pozostałymi jednO'stkami sY'stemuI1dltowrrictwa i jednostkami ratown!i czymi oraz z dnnymi 'organami i jednostlJkami.

których udz'iał w pr,O'wadzeniu paszukiwań i ratO'wnictwa

statków PO'wietrZil1ych mO'że mieć -istO'tne znaczenie dla

wyników akcji ralt'Owniczej.

PonadtO' Ośrodek Koardynacji paw_inien być wyw śradkii techn'iczne natychmiastO'wegO' na'wią­

zywarnia łącznO'ści z · wO'jslkawym:i 'ośrodkami koordynacj'i

PO'szuk1iwań i ratO'wnictwa s!l:atków lPawiehznych państw

sąsiadujących z PO'lską.

2.

PO'sażO'ny

§ 8.

Cywilne Centrum Kant'r ali Obszaru WarszawapowinnO' wyk'Orzystywać środ'k:i natychmiasitO'wegO' nawiązywan'ia łącznO'śCliz cy"W'ilnymi ośrodkami służby

-Okęcie

2. Każdy SItatek powietrmy:pos:ruJk-iw.awczO'-ratawniczy pO'winien być wypasa żony w urządzenia na,p!l"Owad'Zające (radiO'namliernik) ma radi-owe wyposażenie rO'zbitków luJb na rad[O'lataornię awaryjną, mąjdującą się na

statku poWliehznym, który uległ wypadlkiO'wi.

3. Kawy SJtatek ipowietrrzny pO'szukiwawczO'-ratowniczy, przemaczO'ny dO' pos:zruk'iwań i :akcj:i ratO'wniczej

SitatIków pO'wietrznych nad oIbszarami mO'rSkimi, paWinrien

być WylpO'sażony w sprzęt umO'ż!liw'iający nawiązaIllie łącz­

nO'ści 'z e S'tatkamri handlowymi na częstdtliwości2182 kHz

i pawin'ien mieć na pOlkładZlieegzelIl1lpilarz międzynarodO'­

wego kodu sygnałów; a panadta, w mi'atę możliwaści,

.paw'ini-erri być wyposaż'Ony w radiO'stacje umoż'l'iwiające

Uitrzymanie

łącZlI).Ości

również

na częstomwościach

3023 kHz i 5680 kHz.

Rozdział

3

Przygotowanie Ośrodka Koordynacji i podośrodków

koordynacji oraz jednostek ratowniczych do działań.

§ 11. 1. Ośor.odelk KO'ordynacjoi i 'każ4y podośrodek

IkO'O'rdynacJi paw'imly :być w)'1p<>Slażane w mapy Q dużej

skaH rejO'nu pos:tulkriwań i ratO'wnicl\:wa statków pO'wietrznych w ceJach zobrazO'wania i nanOSiŻenia informacji uży­

teczny<::h przy p'aszukiwaniach i akcji, ratO'wniczej, a PO'nadtO' pawinny mieć zawsze aktualne infO'rmacje o

1) jednoSltkach ratowniczych pełIlliących dyżur, ich wyposażeniu i sprzęcie,

2) organach słuŻlb ruchu ldtriiczego,

3) środkach' łącznO'ści, które mO'gą być wykorzyst:a ne

w paszukiwandach i akcji ratawniczej,

4) adresach telegraficznych, numerach telefonów i teleksów w'szystikich użytkawnilków .staltków powietrznych lub kh wyznaczO'nych przedstawiCIieli, któifych

środki 'p rzeznaczone są do poszukiwań i akcj.i ratO'wn'iczej,

5)ewentualrnych ,i nnych środkach, łącznie ze ś'Todkami

medycznymi .i -t mnslp ortowymi, które mogą być uży­

teczne w pO'szukiwaniach i akcj'i .ratO'wniczej.

2. Ośr-O'deik KO'O'rdynacji i każdy podoŚlrO'dek koordynacji PO'winny dysp'onO'wać talkże innymi i'nfO'rmacjami.

mającymi znaczenie dlla PO'szukiiwań ·i ratO'wnictwa statków pO'wietrmych, doltyczącymi w szczególnO'ści

I) lakalizacji, znaków wywO'ławczych, godzin pracy

i częstot'lliwości wytYPO'wanych radiastacji, które mO'-

...,....

Monitor Polsikti Nr 11

głyby być wyłk.o.rzystane

do prowadzenia pos7JUlk-iwań

l akcjl ratowIlliczej,

ldkraliizacji i goozin pracy służ,b utrzymujących narad'i owy 'OTa~ częstotliwości, na k.tórych jest

utrzymyWany nasłuch,

3) obiektów, które. mogłyby być :mylnie wzięte 2la nie

zlokal'izawane1U1b nde zgłoszone wraki, zwłaszcza

Jpriy obserwowaniu z powietrza.

2)

słuch

Pod-ośrodek

kloordYlIlacji

I§ 12. 1. Ośrodek Koordynacji i kawy podośrodek

koordynacj'i powinny mleć przyydt'owane szczegółowe

plany (insltI1ukcje) d7Jiałania do rpodjęcia pOszukiwań

i akcj'i' raJtowniczej statków powietrznych, z uWZQllędnie­

niem właściwych rej.ooaw działanIa.

2. Plan dz'iałrania !powinien zillPewn'iać obsługę i zaopatrywanie w paliwo sta~ów powietrznych, jednostek

pływających 1. poj~dów biorących udział w iposzUlkiwaniach i akcJi ratOwniczej, łącznie z udostępnionymi przez

iD1le państwa.

3. Plam. działania powlnuen określać przedsięwzięcia,

jakie należy 'Podjąć w poszukiwaniach i akcji Iratowniczej,

z uwzgllędnieniem

1) Slp050bQw prowadzenia akcji w rejome dz'iałań,

2) dostęamych do . wykorzysttania systemów i urządzeń

łączności oraz systemów radJionamierzQ/Ilia,

3) przedsięwzięć, I~tóre ip owinny być ,podjęte wspólnie

z [p'Tzyległymli ośrodkami koordynacji,

4) met,odallalrmowania sta1lków powietrmych na trasie

i statków na morzu,

5) obowiązków i Uip:awnień pe'fs'Onelu wyznaczonego do

poszukiwań i akcji ratoW11liczej,

6) ewentualnych zmian w roomieszczeniu . sprzętu, które

mogą być konieczne ~e wzg'lędu na warunki meteorologiczne IUlb iIlirle .dkoliC7.in<>Śc'i,

7) sposobów uzyskiwania od słUlzby informacji l'otniczej,

'sruż,by mete.orol~cznej d z innych źrótleł is.t 'o tnych

:i nfoomacji dotyczących posZUlkiwań

a1kcji ratowniczej,

8) walrunkówdtrzymywam.i:a od tiIllIlych ośrodków koordynacj.i kooiecznej pomocy, w tym personelu, sltatków

powietrznych, jednostek pływających lulb innego

SiPrzętu,

9)

SiPoso:bów

.pływającą

10)

ułatwiających

S1potkanie się z jednostką

s!tatku pow,ietrmego ZInUiS'ZOnego do wo-

dowania,

sposobów ułatwiających SlPotJkan!ie się sItatIków powiet,r znych poszukiwawczo=ratowniczych Ihrb innych

ze statkiem ,pow'ietrznym7JIliajd'ującym się w niebezpieczeństwie.

§ 13. Kawa jedn.ostka ratownicza powinna

wszystkie części pla!lllU działania właściwego ze

wzylędu na reJon d2liałania 'Podośrodlka koordynacji.

n:ie71będne do wyłk.onyWania jej obówiąZlków,

2) u1trzymywać w gotowości wymaganą l'iczbę statków

powietrznych, jednostelk: pływających i pojazdów rat'owniczych,

3) być wYiPosaż,ona w ni~będne środJki medyczne, a

Itakże w podstawowe środki techniczne do poszuki~

1)

znać

wania ' rozhitków oraz udzielania pierwszej pomocy

medyc:mej,

4) ,informować bieżąco właściwy 'podośrodek koordynacj'i o ilości i gotowości swych śrl()dków,

5) ipTowadzić regullarne srz.:kolenie personeil u wyznaczonego do poszukiwań i raJtownictwa statlków powietrznych oraz iW miarę potrzeby oI19anizować odIpowiednie

ćwiczenia.

,dbejmujący

obszary morwe jpowin'i en mieć łaltwy dostęp do informacji 'O pozycjach, geograficmych kątach dr ogti , prędkośoiach i znakach wywoławczych jednostek pływających, I~tóre mogą

być zdolne do udiie'leni<a pom~y stat'kóm powie1,~ym~

3.

Poz; 59

124

Rozdział

Postępowanie

4

operacyjne w razie U\grożenia

statku powietrmego.

bezpieczeństwa

§ 14. Za zagrożenie bezpieczeńSltwa statku powietrznego w Jocie uWaża się sytuację, w której z okoliczności '

wynika, 'że statkowi powietrznemu i os'obom znajdującym

sdę na jego !pokładzie może zagrażać lub zagraża IlIiebezpieczeństwo.

,§ 15. 1. Sltan zagrożenia dkreślają fazy niepe'YnośCli,

alarmu i niebez:pieczeństwa.

/

2. Faza niepewności jeslt to sytuacja, w -której nie

'ma ,pewności co do be2lpieczeństwa stat!ku ipowietrmego

i osólb znajdujących się na jegopokładz:ie . Za f'azę talką

uważa się stan, gdy

1) nie otrzymano żadnej wiadomości

a) ze statku powie'brznego, kierowanego przez wojskowe O'rgany kierowania lotami. w ciągu 5 minut

po cza~ie, w którym wiadomość powinna nadejść,

albo IP O czasie, w którym po raz pierwszy usiło­

wano bezslkutecznie nawiązać łączność z tym statkiem za:leżnie od tego, ~tóry z tych crzasów

jest wcześniejszy,

!b) ze statku powie'trznego, kontrolowanego lub nadzorowanego przez, cywilne organy służby [ uchu

lotniczego, w ciągu 30 minut po czasie, w którym

wiadomość powinna n.adejść, aLbo po czasie, w

którym po raz pierwszy usiłowano beZiSkutecznie

nawiązać łącrznośćz tym sltatkiem zależnie od

tego, kltóry z tych czasów jest wcześniejszy, lub

2) ,statek ,powietrzny nie przyleciał na zaplanowane

I,OItnislkJO lądowania w prlz ewidy'wanym przez załogę

cZJa:s ie pr.zylotu, ipodanym ostatnio wła:śdwym woj's kowym 'oI19anom kierowania I,otami lub cywjllnym organom służby ruchu lotniczego, bądź w czasie przylotu

'p rzewidywanym przez te organy, przy czym

a) OipÓźO'ienie pTZekracza 10 miiJlJut dla wojsk'owego

statklll lpowietrznego odT7JUtowego hllb 20 roinu't dla

innego sita tiku powietr:~nego w razie kierowania

tymi statkami iprzez wojskowe organy kierowania

lotam'i,

b) opóźnienie JlrzekJracza 30 minut dla statJku- po- wieitrznego kontrolowanego IUlb nadzorowanego

, Iprzez cy'Wi1lne organy słuiJby ruchlildtniczego.

3. Faza a'larmu jast to sytuacja, w której istnieje

obawa co do be~ecrŻeństwa st<atku powietrznego i osób

na jego .pokł,adzie. Za fazę taką 'll'waża się stan, gdy

1) 'po fazie n[epewności kolejne próby nawiązania- łącz­

ności ze sltatkiem powjeltr.7Jnym lub zapytania skier,oWIdne do innych odpowiednlich źródeł nie przyczyniły

się do uzyskania wiadomości o tymsta:tku .!ub

2) slt'atelk powietrzny uzyska'ł zezwolenie na lądowanie

i nie wylądował w C'.iągu 5 minut ipo przewjdywa-

-

125

nym ozasie lądowania, a łączności ze s'ta>t!kiem' powietrznym nie udało się ,ponownie nawiązać, lub

4)

3) otrzymane informacje w5ka~ują, że ~s!prawność eksrplo-

ait acyjna statkIU \powietrznego ,zmniejs\zyła się, jednaknie istnieje prawdopodobieństwo przymusowego

lądowania lub opuszczenia statku przez załogę ,na

- spadochriOnaCh, llll!b

że

4) wiad'omo a:l bo przypuszcza

został uprowadzony.

się,

że

statek powietrzny

4. Faza niebezpieczeństwa jest tiO sytuacja, w której

istnieje pewność, że statek powietrzny li osoby na jego

!pokład.zie są zagrożone be7lpOś'rednio ipOwa:2mym niebezpieczeństwem luib potrzebują natychmiastowej pomocy.

Za fazę talką u'waża się stan, gdy

1) po fazie alarmu dalsw nieudane :próby

łącznoś c'i

ze

nawiązania

s'Ł-atltiem

,p owietrznym oraz dalsze daIemne usiłowania uzyskaruia -informacji wskazują na

prawdopodobieństwo, że statelk powietr,z ny znajduje

się w niebezpieczeństwie, lub

2) na podstawie posiadanych informacji należy przyjąć.

, że zapas paliwa statku powietrznegiO wyczerpał się

'lub jest nie wysttarC'zający do be~piec.zriego zakońoze­

nia l;otu, lub ,

3) otrzymana Wliadomość wskazuje, iż sprawność ekspliOatacyjna Sltatku powiebrznegoobniżyła się do tego

stopuiia, że przymusowe :lądiOwanie jest prawdopod.obne, lU/b

4) otrzymanlo wiadomość albo jest prawie 'pewne, że

załoga statku powietrznego zamierza Wylkonać

lub

wylkonała ,p rzymusowe lądowanie lub opuściła statek

na sJp adochf'Onach.

§ 16. 1. Każdy organ kierowania lotami mający

powód cio przypuszczenia, że jakiś stalek powietrzny znajduje się w stanie zagrożenia, pow,i nien natychmiast podać wszelkie dostępne informacje Ośrodlkowi Koordynacj'i.

który ocenia 'otrzymane i.nf.ormacje i ustala zakres działania.

2. Jeżeli informacje pochodzą z innych żródeł niż od

organów kierowania lotami, Ośrode!k Koordynacji powinien zawiadomić o tym właściwy organ kie<fOwania lotami. ustalić fazę zagriOżenia oraz podjąć działania właściwe

dla tej fazy.

zawiadomić (be'4>ośrednio lU'bza poś'rednictwem cywllnego Cenitrum Kontroli Obszaru Warszawa~Okęcie)

sąsiadujące 'zagraniczne

OŚJrodki

koordynacji (§ 7

ust. 2 i § 8), których ,pomoc wydaje się ikon1eczna lub

które mogą /być zainiteTe!s owane akcją,

5) w miarę pot,rzeby zwrócić się d,o załóg statków p:owie't rznych, jednostek pływających, radiostacji brzegowych lub innych słu:żJb nie uwzględnionych w

szczegółowym planie działan.ia o

a) 'p rowadzenie nasłuchu transmisji ze stcitiku pow,ietJlzri:e-go znajdującego się w nieibellpieczeństwie,

z w)'lposażenia radiowego Ir ozbiitków lub z radiolatarni awaryjnej sygnalizującej miejsce wypadku;

dla r:adiolatarni awaryjnej oraz dla wyposażenia

radiowego TO:lJbitków przydzielona jest częstotli­

wość 121,5 MHz,

b) ud2lielenie pomocy statkowi powietrznemu znajdującemu się w niebezpieczeństwie,

c) informowanie Ośrodka Koordyna.c ji Q rozwoju

sytuacjd,

6) na

,p odstawie

wszczęcie

posiadanych

niez,będnych

działań

-

informacji zarządzić

'p\yszukiwawczo-r,atow-

nierzych.

7)

8)

przesłać informację o inicjowanych poszukiwaniach

i akcji ratowniczej właśoiwemu organowi mającemu

możność pr:ziekazania inflp rmacji zagrożonemu st,atkow,i powietrznemu,

zawiadomić pańs,two

jeżeli

9)

rejestracjistaitiku powietrznego,

statek nie jest s'ta't kiem polskim,

'zawiadomić właściwy

organ badania wypadków lotni-

czych.

W razie Otl zymania zawiadomienia o stanie

s:taVku powietrznego, którego miejsceprzebywania nie jest znane, a może ono znajdować się w polSlkim rejonie posZlukiwań i ratownictwa statków powietrz. nych lub w przyległym rejonie zagranicznym, i gdy nie

jest wiadomo, czy sąsiedni, zagraniczny ośrodek k(;lOrdynacji podjął odpowiednią akcję - Ośrodek Koordynacji

wS'zczyn:ł akcję zgodnie z plrzepisami § 16, a następnie

uzgadnia z właściwym ośrodlkiem zagranicznym koordynację poszukiwań i akcji lTa:towniczej.

§ 18.

1.

zagrożenia

2. Przy u~gadnianju, lO 'którym mowa w USlt. 1, najeży

poszukiwania i akcję ratowniczą powinien być ten ośrodek,

w którego rejonie znajdował się ostatnio stateik powietrzny, a gdy .ostatnia pozycja statku została podana na granicy dwóch re}onów Iposzu!kiwań i ratownictwa sta'fków

powie:1Jrznych -ośrodek, do które-go r'ejoIliu statek leciał.

kierować się zasadą, że ośrodkiem koordynującym

§ 17. 1. Podczas fazy niepewności Ośr.odek Koordynacji 'p owinien współdziałać w jak najszerszym zak'resie

z iOrganami kierowania liOtami oraz innymi odpowiednimi

organami j służhami, aby wpływające od nich inform3cje

mogły być bezzwłocznie .przez Ośrodek ocenione.

2. W razie 'powstania fazy alarmu Ośrodek Koordynacj[ powinien niezwłocznie zaalarmować odipowiednie

Jednostki systemu ratownictwa oraz jednosVki ratownicze

i podjąć niezbędne da't sze działania.

3. W razie Urzasadrnonego przypuszczenia. że statek

powietrzny znajduje się w fazie niebe:lJpieczeństwa lub

gdy taka faza ,po'wstała. Ośrodek Koordynacji powinien

1) rpotljąć akcję zgodnie ze szczegółowym ,planem działania,

2) określić prz)'lpuszczalną pozycję statku powietrznego

.oraz obszar, k'ióry ma być przeszUikany,

3) w miarę mo:żJliwośoi zawiadomić użytkownika statku

powietrznego omz informować go bieżąco o rozwoju

sytuacji,

3. Po ogłoszeniu fazy nie:be21pieczeńsrtwa Ośrodek

Koordynacji - jeżelii prowadzida'lszą koordynację poszukiwań i ratownictwa statku iPowietr7illego powinien poinformować wszysVk.ie zaglraniczne ośrodki koordynacji

poszukiwań i ratownictwa sta!1!ków powietrznych, które

mClgą być włączone do działania, o wszelkiiCh ókolicznrościach sitanu zag1rażenia i da1lszym rozwoju akcji oraz

przyjmować od wszystkich włączonych do działań ośrod­

ków kOiOrdynacji informacje dotyczące ,zagr-ożone'go statku

powie!tJrznego.

systemu ratownictwa, kierujące bezposzukiwawczo-ratowniczymi w tc'r enie, powinny zawiadamiać Ośrodek KJoordynacj.i o wydanych dyspozycjach oraz informować bieżąco o rozwoju

sytuacji.

/

§ 19.

Jednos,~k.i

pośrednio . działani~i

-

-

-

§ 20. W razie uStania zagr,ożenia Ośrodik Koordynacji powinien ogłosić zalmńczenie działańti Ipoinformować ,o tym każdy organ l'Ulb słu7ibę. które zaa.lamtowałlulb

'Zawiadomił.

,§ 21. Jednostka ratownicza. wezwana przez podośro­

dek koordynac'j'i do wzięcia udziału w a:kcji ratowniczej,

powinna ściś1le stIOsować się do W1skazów~ zawa!I"tych

w wezwanliu oraz info\fID'ować bieżąco ,pod,ośrodek koordynacjii o ilości i gotowości swego sprzętu do piOszuklwan

rą.,townictwa qraz o swoich działaniach.

-

§ 22. Osdba kierująca Miałaniem ratowniczym na

miejscu wYlPadku powinna spowodować

1} zabezpieczenlie statku powietrznego tpIZed niebez:pieczeństwempożaru ne skutek posługiwania się niewłaściwymi światłami llUJb sprzętem. w szczegó1lności

mogącym dawać iskry elekotJrycme a'l bó iskry spowodowane t~ciem.

2) udzielenie , ;pomocy f'Ozbitkom i innym osobom pos.7lkodowanym.

~

3) zabezpieczenie wraku statku powietl'znego i śladów

\pozostawionych pmez SItatek przy lądowaniu.

RoZdZiał

Postępowanie

§ 23.

1.

5

dowódcy statku powietrznego.

Dowódca statku powietrzneg'o. który za-

uważy inny state!k powietrmy znajdujący się w n'iebe,zc

pieczeń'sl'Wlie. powinien utrzymywać swój stateik w polu

widzenia zaglmżionego statlklll powietl1zneg,o tak długo. Jaik

długo

będizie

zycję

zagrożoneg'o

,to konieczne. oraz starać się określić pos'tatku. jezeli nie jest ona dokładnie

mana; ponadto powinien przekazać organowi kierowania

lot,ami lub Ośrodkowi Koordynacji możliwie najwięcej

informacji dotyczących zagf'Oż'onego statku. jego załogi

i pasażerów. Inf,ormacje te ,powinnydkreślać w szczególnoścli

1) typ statk.u. jego znak ro~~nawczy i stan.

2) pozycję ,Sltatku wY'rażoną współrzędnymi geografiez,

nymi llUJb namialfem geograIicmym od wyróżniającego

się punikltlllorientacyjnego albo od urządzenia radio-

nawigacyjnego.

3) czas obserwacji w g.odzinach i minrutach.

4) ,li07lbę SlpOlSl\Jr'Zleżonych os6lb.

5) 'l'Wostrzeżenia dotyczące osób opuszczających statek.

6) jeżeli ,zagrożenie IUlb WYJPadek wydarzyły się na wodzie - liczbę osób zauważonych na jej powierzchni.

7) widocwy silan ~irzyczny ro2'Jbitków.

-

Poz. 59

126

~ 4: Jeżeli na ziemi został wyłożony sygnał. dowódca

stat1ku powietrznego powinien tpoi'nfol1ffiować w Slposób

podany w ust. 3. czy sygnał został ,zrozumiany. a jeżetli nie jest to moiJliwe wykorzystać właściwy sygnał

wzrokowy lub akustyczny.

Dowódca statku powietrznego. który przyjmie

I meldunek dotyczący Illiebez'pieczeństwa lub tyllko meldunek. powinien

§ 24.

sygnał

niebe:lJpieczeństwa

l)zillPisać

pozycję

zagr'ożonego

ona podana.

2) dklfeślić kiel'l.mek na

statku.

zagr'ożony

jeżeli

zosltała

stalek powietrzny.

3) zawiadomić Ośrodek Koordynacji albo organ kiero-

wania lotami o pmyJę-tym sygnale (meldlll1lJku) dotyczącym niebezpieczeństwa, podając wSlZystkie posiadane ;informacje.

4) w ra7Jie potrzeby lecieć w kierunku określonej

opozycji za'9'ro~oneg,o statku.

§ 25. 1. W razie zagrożenia bezpieczeństwa statku'

powietrznego jego d'owódca powinien nadać meldunek

o nieberz.:pieczeństwi,e na częSltoltliwości radiowej. na której

utrzymuje w danej chwili łąc:zmość z organem :kierowania

lotami. Na początku me'idun!ku należy stosować. w m.iarę

możliwości. brzykrotnie sygnał niebe21pieczeńSltwa

.. JESTEM W NIEBEZPIECZEŃ.STWIE" lub .. MAYDAy" lub

.. TIERPLJU BIEDSTWIJE" - w razie nadawania radiofonicznego albo .. SOS" w lI'a'z ie nadawania radiote.legraficznego. Dalsza część meldunku powinna zawierać

1) nazwę organu. do któr~go meldunek jest adresowany - jeżeli pozwalają na ,to czas i ok oHcZ'll ości,

2) znak wywoławczy statku rpowietr:znego (indekS pilota).

3) r,odzaj niebezpieczeństwa.

4) zamiary dowódcy statku.

5) aktualną pozycję statku. po'ziom (wysokość) lotu oraz

kurs.

2. Jeżeli lot odbywa się nad morzem. dowódca stat!k,u

'p owietrznego powinien. w mialrę możliwości. nadać sygnał

niebezpieczeństwa na częstotliwości

rato'wnictwa morskiego.

3. Polskie statki powietrzne powinny w miarę możli­

meldunek o niebe:lJpiec:łeńSllwie na' częsito­

nawigacyjnego systemu radionamie'rzania. ppzeznaozonego dJla lotnictwa wojskowego i cywiil nego Polskiej Rzecz)'Ipospolitej Ludowej.

wościnadawać

tliwości

statków powietrznych wY'Posażonych w ':por07ipoznania i alarmowania powinny

włączyć sygnalizację SIlanu zagrożenia. Sygnał niehe~pie­

czeństwa za pomocą tych urządzeń należy lla:dawać do

, czasu ustątpienia rLaglfo'Żenia. CI, po opuszczeniu statku po

2. Jeżeli iPie,r wszy stateik powietrzny znajdujący się Ip rzymusowym lądowaniu ,pozostawić włączone nadawanie

w reJonie wy,padiku nie jeSlt statikiem poszukiwawCtZO-'fa- teg'o sygnału.

'

towniczym. jego dowódca powinien do czasu przybycia

,§ 26. 1. W razie konieczności przymusowego lądo­

pierws'Zego słaltlku ,posZl\lkiwawczo-rat,owniczego objąć kierownictwo nad d:małaniami innych kolejno przybywają­ wania lub przymusowego opuszczenia przez załogę statku

powietrznego na Sipadochronach. dowódca stat:kuobowią­

cych statków powietrznych w rejon wypadku. a w razie

potrzeby skierować do tego rejooo jednostkę .pływającą. zany jest uprzedzić o tym wszystkich członków załogi

W 'r azie niemożności nawiązania łączonośc.i radiowej do- i podać aktualne miejsce znajdowania się statlm.

wódca statku powietrznego powinien wykorzystać właści­

2. Przymusowe opuszczenie statku powieibrzne9'0 na

wy sygnał wzrok.owy lub akustyczny.

slPadochronach należy wykonywać na klOmendę dowódcy

3. W razie konieczności 'przelkazania przez dowódcę statiku. Jeżeli dowódca nie ma możliwości prrze'kazania zastatku powietrznego informacji r,ozbitkom lub ratowni- łodze polecenia O!puszczenia s,tatku. a dalsze przebyw.anie

czym jednostkom pływającym, w braku łączności radio- ,na pokładzie statku zagraża życiu załogi. członkowie załogi opuszczają statek na spadochronilch według własnej

wej :l1ależ~ - jeżel:i to możliwe

zr~ucić informację

decyzji.

na piśmie.

4.

Załogi

kładowe

wrządzeni:l

-Monitor'Polski Nr 11

-

3. Po przymusowym

w:iErtrmego powinna

zaIoga sltaflc.u po-

lądowaniu

W

ra~ie [pOżaru lu:b ,prawdoipodohieństwa jego powsta-

nia ewakuować rannf(:h i pomóc p07iostałym pa.saże~

rom opuścić pokład oraz zabrać z pOkładu srtatiku

środki sygnalizacji, lekarstwa, żywność, -odzież i inne

udz.ieJić

rannym -pierwszej pomocy,

4)

włączyć radiostację awa1ryjną,

5)

zabeZJpieczyć

staltelk do czasu przybycia pomocy oraz

staJrać się nawiązać łąc~ność z właśdwym organem

,kierowania lotami.

4. Po przymUlSowym lądowaniu

należy dążyć do nazestailkami powietT7Jllymi w locie lub

organami k.ierowania lotami, wykorzystując rradriO'Stację

pokładową lub radiowe w}'lPOSażend-e I'OOJbitlków.

wiązania łączności

§ , 27. 1. Przed przymusowym wodowaniem statku powietrzneg-Q . czł-onkowie załogi powinni przygotowa.ć pły­

wające 'środki railrpwrucze i ,sygnalizacji do szytllkłego uży­

oia, a pasażerów tło s:z ybkiego opuszczenia statku po przymusowym wodowaniu.

2. Wodujący statek poW1ietr7llly należy opuścdć do!piero po wyltraceniu przez niego całkowicie prędkości.

PrzYQPUS1ZCzaniu statlku na wod7iie należy

1)

spuścić

wodępły'wające

na

2) jeżeUsą ranni podować

3)

ich na

rOlzlokow,ać

na

środki

w pierwszej

pływające

rat.ownicze,

kolejności

środki

pływających

ipozostałf(:h członków załogi

przetJransratownicze,

środkach

odrębnych prz~isach, sygnały w~rO'kowe

2. Sygnały powinny być używane zgodnie zieh iprzezna·czenielIll, przy czym nie należy używać żadnf(:h i,n nych

sygnałów.

sygnaHlZacjri, lekarsJtwa, .żywność,

3. Cywi1lne Centru:m Kontroli Ohsza'TU Warszawa-Okę­

cie na podstawie otrzymanych z Ośrodka Kootdynacji

informacji oprzelbiegu oraz rE!rzJulUaJtach ipdsrzulk.iwań i akcji

ratowniczej cyw.i1nf(:h statków powrietliZnych ew:idencjonuje następujące dane

1) Zllak rejestracyjny i

ratownicze środki

i Inne nie-

odzież

typ cywilnego Statku powien-

2) nazwę (nazwisko i imię) oraz siedzibę (adres) właści­

ciela

(użyt1kownika)

cywilneg,o statku ,p ow,i eilrmeg o,

3) cel lotu,

4) datę, miejsce, czas trwania oraz wyniki poszukiwań

i akcji r'aJtownioze j,

5) wie,lrkość straltna skutek wyipad.klu lotniczego (str.a ty

rw ludziach, ~rzęcie lotniczym, ładunJku i S7Jkody wy'rządzimeosobom trzeerim),

6)

rodzaj iflość

itowniozf(:h.

użytych . ś' rOdków

poszukiwawczo-ra-

od QP'USzczonego staljjku powietrznego na

przed jego zatonięoiem,

Ibe71pieczną od:legł,ość,

w

mia.rę możliwości

powiązać

po ktllku

czych razem,

i

7)

starać

się 'podpłynąć

pływających

środków

do siebie

ratowni-

-

nego,

ratowniczych .

zbędne materiały,

6)

-

2. Ośrodek Koordynacji powinien oceniać przeprowadzone 'Po'Szulk~iwaDlia i ,akcje ,ratownicz.ew swoim r'ejonie.

Oceny, które mogą interesować inne państwa, przeka7Juje

się do wykorzystania przez ICAO.

i pasażerów,

4) załadować . lia jpływające środki

5) odrpłynąć

w

§ 30. 1. Ośrodelk. Koordynacji prow,adzi zapis operacyjnej sprawności poszukiwań i akCji raJtowniczej.

niezbęd.ne materiały,

3)

określonych

59

i akusitycznepodalIle w załączniku do 7iarządze!nia.

1) starać się zapobiec powstaniu pOŻą.lfU statku,

2)

Poz.

127 -

Rozdział

-

7

włączyć rad.iolat'arnię awaryjną.

Przepisy

końcowe.

§ 28. Jeże·l,i niebe7lpieczeńsilwo minęło, dowódca statku pOWli~znego, który nadał meldunek o niebe7Jpieczeń­

stwie, powinien wyłączyć sygnał niebe2lPieczeńsltwa przekazywany za pomocą pokła.dowych urząd7ień rO'llpomania

§ 31. Użytlkownik statku pow,ietrznego powinien zai alalfmowaniaoraz przekazać meldunek radiowy odwo- pewnić - po zakończeniu l,)ad·ań Wypadku - usunięcie

łujący stan niebe2lPieczeńJStwa. Meldunek taki powinien

wralk'u pozostałeg.o po wY1Padlku lotniczym.

zawierać .z nak wywoławczy statku powietrznego (iądeks

pillbta) oraz wyrazy: "WYMIANA KORESPONDENCJI O /

§ 32. Tlr aci moc zarząd~en'ie Ministra Komunikacji

NIEBEZPIECZEŃSTWIE ZAKOŃCZONA" lurb "DISTRESS ,

z

dnia

18 gTlUdnia 1965 r. w sprawie prowadzenia. poszuTRAFFIC ENDED", lub "OBMJEN BIEDSTWIJA PREkiwań i akcji ratowniczej cywilnych Istatków powietrznych

KRASZCZION" .

(Momlor Polski Nr 72, poz. 416).

.

Rozd:lli.ał

Sygnały

6

§ 33. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietniia

1983 r.

I zapisy.

1. W akcji poszukiwań i ratownictwa sltatltów

powiertTrZnych siloS1Uje się, qpróoz sygnałów radiowf(:h

§ 29,

Minister Komunikacji: J.

Kamiński

-

,

_.......

Poz. 59

128

do zarządzenia Ministra

Komunikacji z dnia 16 marca 1983 r.

(poz. 59)

MO'NITOR POLSKI

DZIENNIK URZ~DOWY POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

Nr 11

Warszawa, dnia 26 marca 1983 r.

TRESĆ

Poz.

ZARZĄDZENIA

58 -

Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 15 marca

runków dostarczania energii cieplnej

59 ...,.... Ministra Komunikacji z dnia 16 marca 1983 r. w

statków powietrznych .

1983 r.

zmieniające

zarządzenie

w sprawie wa121

sprawie prowadzenia

poszukiwań

ratownictwa

121

58

ZARZĄDZENIE

MINISTRA GORNICTW A I ENERGETYKI

z dnia 15 marca 1983 r.

zmieniające zarządzenie

w sprawie warunków dostarczania energii cieplnej.

Na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia

30 maja 1962 r. o gospodarce pa'iiwowo-energetycznej

(Dz.U. z 1962 r. Nr 32, .póz. ,150, z 1971 r. Nr 12, ·poz. 117,

z 1976 r. Nr 12, poz. 71, z 1978. 1r. Nr 26,poz. 116 i ,z 1981 r.

Nr 17, poz. 83) zarzątlza się, co naJSłtępuje

nia energ.i i cie.plnej (Monitor Pols'kii Nr 18, poz. 104) w

§ 17 ust. 2 wyrazy ,,5{1/o" zastępuje się wyrazami ,,0,5{1/o".

Załącznik

-

SYGNAŁ Y

STOSOWANE PODCZAS

I. Kod sygnałów wzrokowych do porozumiewania się

w kierunku "ziemia - powietrze".

1. Kod sygnałów wzrokowych ",z iemia przezn,a czóny do stosowania przez lfozMtków

Lp.

I

ISygnał

sygnałów

Znaczenie

powietrze"

kodowy

P Dtr7lebna pomoc

V

2

Potrzebna pomoc medyczna

X

3

Nie

N

1

--

-

POSZUKIWAŃ

--4

Tak

5

Udajemy

--

y

,

się

W

1

tym kierunku

2. Kod sygnałów. w2lfokowych "ziemia - pow,ieitr,z e"

prze1Lllaczony do Sltosowania . przez naziemne jednosił.ki

prowadzące poszukiWIania i akcję Ta~owniczą

Lp.

-

-

I

Znaczenie

ISygnał

sygnałów

1

Działanie z:akończone

2

Znaleźliśmy

3

Znale2JHśmy

wszystkie osoby

tylko

niektóre

oS'o by

-Nie

4

wać

możemy

dalej konltynuoW1racamy do

działania.

bazy

Podzieliliśmy

5

się

grUipy. Każda Uldaje

wslkiazanym kierunku

Otrzyma;l,iśmy

6

-

na

się

dwie

we

ill1formację,

że

statek powietrzny znajduje

w tym kiel'unJku

się

-7- Nic nie znale~iono. PoszUkujemy dalej

3.

kodowy

LLL

LL

I I

X X

1?

-NN

Długość

zna'ków w sygnale w2lfokowym powinna

co najmniej 2,5 m, a kolor ich powinien jak najba'rrlziej kontrastować z tłem. Sygnały mogą być wykonane z dowolnych materiałów, jak Ilkaniny, kaJffiienie, kawałki drewna ibp. Na sygnały może ,być zwrócona uwaga

za pomocą innych śwdków , takich jak rakiety świeUne,

dym, ,odbite światło i inne.

wynosić

II.

Sygnały do porozumiewania się w kierunku

1.

Nastę.pujące

"powietrze -

ziemia".

dawane przez Sita'llk,i posygnały wyłożone na ziemi zo-

sygnały

wietrzne oznaczają, że

stały z;rozumiane

l) w porze dziennej: przechylanie statku powietrznego

ze sk!rzydła na skrzydło,

2) w pO'IZe ' noonej: dwukrotne włączanie i wyłąctZanie

reflektorów do lądowania lub, jeżeli statek powiel'rzny ich nie posiada, dwukrotne włączanie i wyłączanie świateł nawigacyjnych.

2. Brak powyższych sygnałów oznacza, że sygnał wyłożony 'Ila ziemi nie został zrozumiany.

III.

Sygnały

do porozumienia się z jednostkami

pływającymi.

l. NaJStępujące manewry wykonywane kolejno przez

statek powiet rzny oznaczają, że pragnie on skierować jednostlk.ę pływającą ku innemu statkowi 'powietrznemu znajdującemu się w niebez,pieczeńSltwie

l) okrążanie jednostki pływającej co najmniej raz,

2} przecinanie na małej wysokości zamierzonego kurSIU

jednoSItIki pływającej Misko przed nią i

'a) przechylanie statku powietrznego ze skrzydła na

skrzydło lub

b) otwielfanie i zamykanie przepustnicy, lub

c) zmi,e nianie skoku śmigła,

3) !przyjęcie kursu w tym kiaru'llku, na który jednostka '

pływająca może być skierowana.

Pówtórzenie takich manewrów ma to samo znaczenie.

2. Na sygnał wymieniOl'ly w ust. 1 jednostka pływa­

jąca , może odpowiedzieć następująco

1) w celu potw.ie1rdzenia odbioru sygnałów

a) podniesieniem flagi kodowej (czerwone ,i białe

pionowe pasy) O7lllaczającej "zrO'Zwnialem" lub

. ,b) podawaniem błyskami lampy sygnalizacyjnej szeregu liJter ,;T" według a'lfabetu Morse'a, lub ,

c) przyjęciem kierunku podążania wskazywanego

przez stalek (pOwietrzny i

2) w ce,l u wyrażenia niemoŻlliwości 2)astosowania się

do we~wania

. ,a) podniesieriiemflagi międzynalfodowej "N" (czworobok z niebiesko-białą szachownicą) lub

b) podawaniem błyskami lampy sygnalizacyjnej szeregu liter "N" według al!fa'betu Morse'a.

3. Manewr przecinania przez statek powietrmy na

małej . wysokości śladu ' toru jednostki pływającej w jej

pobliżu z jednoczesnym dawaniem znaków okreSlanych w

ust. 1 {)kt 2 oznacza, że pomoc jednostki pływającej, do

któ.rej sygnał jest Skierowany, nie jest już potrzebna.

4. Należy mIeć na uwadze, że ,z e względu na 7JIlaczny

poziom hałasów na pokładzie jednostki pływającej sygnały aikUJSityczne wymieni'O'Ile wUJSit. 1 pkt 2 lit. b) i c) mogą

być mnł eJ skutecme niż sygnał w2lfokowy wymieniony

pod lU. a).

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów

w Zakładach Graficznych "Tamka", Zakład nr 1, Warszawa, ul. Tamka 3.

Zam. 0332-1300-83.

--

RATOWNICTWA STATKOW POWIETRZNYCH

Cena 16,00 zł