Uchwała Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej z dnia 24 czerwca 1983 r. w sprawie rządowego programu rozwoju rolnictwa i gospodarki żywnościowej do 1990 r.

§ 1.

społecznych,

4) ujawnianie nie wykorzystanych rezerw, wykrywanie

nieprawidłowości w wykonywaniu zadań, niegospo-

5) ustalanie przyczyn i skutków stwierdzonych nieprawidłowości, jak również ,osób za nie odpowiedzialnych;

6) wskazywanie sposobów i środków umożliwiających

usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości i uchybień.

2. Badahia i oceny powinny obejmować sprawność

organizacji, celowość, gospodarność, rzetelność i legalność działania.

§ 2. Kontrolę należy organizować na wszystkich

szczeblach zarządzania i przeprowadzać w sposób umoż­

liwiający

1) dostarczanie informacji niezbędnych do podejmowa-

nia decyzji,

.

2) zapobieganie niekorzystnym

'ności jednostek,

zjawiskom ,w

działal­

MON -I TOR POLSKI

DZIENNIK URZ~DOWY POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITE'J LUDOWEJ

Nr 22 '

Warszawa, dnia 30 czerwca 1983 r.

Tlt· ES c

Poz.

12.3 -

124 -

UCHWAŁA

SEJMU

POLSKIEJ , RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

gospodarki

z dnia 24 czerwc;a 1983 r. w sprawie rządowego programu rozwoju rolnictwa

nościowej do 1990 r.

żyw-

UCHW AŁA RADY MINISTROW

nr 57 z dnia 23 maja 1983 r. , w sprawie wykonywania kontroli przez organy administracji

stwowej

pań-

201

202

123

UCHWAtA SEJMU . POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

z dnia 24 czerwca 1983 r.

w sprawie rządowego programu rozwoju rolnictwa i gospodarki żywnościowej do 1990 r.

Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej po rozpatrzeniu przedstawionego przez Radę Ministrów , programu rozwoju . rolnictwa ' i gospodarki żywnościowej do 1990 r.

przyjmując za podstawę

- uchwałę wspólnego plenarnego posiedzenia Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej

i Naczelnego Komitetu Zjednoczonego Stronnictwa Lud.owego w sprawie rozwoju wsi i rolnictwa.

nawdowy plan społeczno-gospodarczy na lata

1983-1985.

- założenia ref.ormy gospodarczej,

kierując się troską o zapewnienie dostatecznego poziomu

wyżywienia społeczeństwa oraz osiągnięcie samowystarczalności żywnościowej kraju · poprzez leps'ze wykorzystanie i rozwój potencjału wytwórczego rolnictwa i całej

gospodarki żywnościowej, .,przyspieszenie · przestawiania

gospodarki narodowej na rzecz lepszego zaspokajania potrzeb kompleksu żywnościowego - uznaje za słuszne zawarte w przedstawionym Sejmowi programie kierunki

roz'Woj'u rolnictwa i gospodarki żywnościowE!j do 1990 r.

.Sejm zobowiązuje Rząd do zapewnienia w rocznych

i wieloletnich planach społeczno-gospodarczych niezbęd­

nych warunków ekonomicznych; materialnych, technicznych, organizacyjnych i prawnych umożliwiającychreali ­

zację programu.

Uwzględniając opinie i wnioski komisji sejmowych,

Rady Społeczno-Gospodarczej przy Sejmie Polskiej Rzeczypospolitej Lud.owej oraz organizacji społeczno-zawo­

dowych rolników. Sejm zobowiązuje Rząd do rozpatrzenia

następujących wniosków

2. W rozw.oju produkcji rolniczej kluczowa rola

przypada przemysłowi maszynowemu, . elektrotechnicznemu, energetycznemu oraz chemicznemu. Je~e1i zakładany

wzrost dostaw maszyn i urządzeń technicznych oraz

paliw i energii do 1990 r. zaspokaja niezbędne potrzeby

rolnictwa i gospodarki żywnościowej. to w zakresie dostaw środków produkcji pochodzenia chemicznego wystę­

pują poważne zagrożenia realizacji przyjętych /W programie dostaw oraz głęboki deficyt w stosunku do potrzeb. Dotyczy to zwłaszcza produkcji nawozów mineralnych i środków ochrony roślin, dodatków do pasz

oraz ogumienia do ciągników i maszyn rolniczych. Sejm

zobowiązuje Rząd do przedstawienia ' w terminie do dnia

30 kwietnia 1984 r. programu rozwoju chemii rolnej do

1990 r., zapewniającego pełniejsze ,pok!I'.yoie potrzeb rolnictwa i przemysłu rolno-spożywczego.

3. Decydująca rola w ograniczeniu strat wyprodukowanych surowców rolniczych oraz w programie zaopatrzenia ludności w artykuły żywnościowe przypada przemysłowi

rolno-spożywczemu : Problematyka

kierunków

i dynamiki rozwoju przemysłu rolno-spożywczego powinna być bardziej szczegółowo rozwinięta w narodowyln

planie społeczno-gospodarczym na lata. 198{}:-1990. W

najbliższych latach należy zapewnić

przedsiębiorstwom

przemysłu . rolno-spożywczego

korzystniejsze warunki

realizacji inwestycji modernizacyjnych oraz warunki rozwoju droooejwytwórczości i rzemiosła spożywczego.

4. Należy dążyć do zapewnienia kompleksowej modernizacji bazy materialno-technicznej rynkowych ogniw

gospodarki żywnościowej (zaopatrzenie w środki pro·

dukcji i skup produktów rolnych. handel detaliczny

żywnością i żywienie zbiorowe zarówno otwarte. jak

i przyzakładowe) oraz doskonalenia funkcjonowania me_ O

chanizmów rynkowych i struktur organizacyjnych handlu

1. Przyjmując. że podstawą wewnętrznej równowagi

rozwoju rolnictwa jest tempo wzrostu produkcji roślinnej

i jej właściwa struktura, należy podjąć ' działania zmie- artykułami żywnościowymi.

5. W polityce in',Vestycyjnej kompleksu gospodarki

rzające do znacznego zwiększenia produkcji nawozów mineralnych. a zwłaszcza azotowych. ponad wielkości przy-o żywnościowej priorytetowo powinny być traktowane

jęte w programie.

.

melioracje gr,untów rolnych i zaopatrzenie wsi w wodę,

-

202 -

rozwój przemysłów wytwarzających środki produkcji dla

r·olnictwa oraz przemysłu rolno-spożywczego, rozwój

infrastruktury technicznej obszarów wil!jskich (telefonio.

zacja wsi, poprawa stanu dróg lokalnych i dojazdowych

dróg rolniczych, modernizacja sieci energetycznej, rozbudowa sieci zakładów usługowych) oraz ochrona śro­

dowiska naturalnego. W przekroju regionalnym priorytetowo powinien być potraktowany program kompleksowego zagospodarowania Żuław Wiślanych.

6. W trakcie realizacji programu rozwoju rolnictwa

i gospodarki żyw'hościowej Rząd powinien zmierzać do

poprawy przyjętych w programie wskaźników wzrostu

spożycia artykułów żywnościowych, a zwłaszcza mięsa

i jego przetworów.

.

1. W kształtowaniu polityki wyżywieniowej Sejm

umaje za słus:tne założenia zawarte w stanowisku Rady

Gospoc:larki Żywnościowej, sformułowane na jej posiedzeniu w dniu 21 kwietnia 1983 r., a w szczególności: racjonalizacji środltów spożycia, poprawy jakości artykułów

żywnościowych i prowadzenia szerokiej działalności w

zakresie edukacji konsumentów.

8. W celu aktywizacji eksportu rolno-spożywczego

jako jędnejz dróg zapewnienia samowystarczalności żyw­

nościowej kraju oraz poprawy efektywności tego eksportu Sejm uZD.aje za konieczne opracowanie programu specjalizacji eksportowej w rolnictwie i całej gospodarce

żywnościowej. Dążyć należy do pełniejszego wyzyskania

możliwości współpracy nauk.owo-technicznej i gospodarczej z krajami socjalistycznymi w sferze gospodarki

żywnościowej.

9. W realizacji. zadań .określonych programem rozwoju rolnictwa i gospodarki żywnościowej Sejmprzyw,ią­

zuje nieżwykle doniosłą' wagę do konsekwentnego wdrażania w życie zasad polityki rolnej i społecznej, określo­

nych przez. wspólne plenum Komitetu Centralnego Pol-

skiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i Naczelnego Komitetu Zjednoqonego Stwnn'ictwa Ludowego, oraz ciągłe­

go doskonalenia instrumentów i mechanizmow ekonomicznych reformy gospodarczej w dostosowaniu do społecznej

i produkcyjnej specyfiki rolnictwa i całej gospodarki

żywnościo.wej.

równie wielką wagę do rozwoju

organizacji roln1ików indywidualnych, . samorządu pracowniczego i związków zawodowych

w przedsiębiorstwach gospodarki uspołecznionej, samorządu spółdzielczości wiejskiej

organów samorządu

wiejskiego.

Sejm

przywiązuje

społeczno-zawodowych

10. Sejm z aprobatą odnosi się do inicjatywy Rządu

w sprawie . opracowania wielostronnego "Programu · zabezpieczenia socjalnego wsi do 1990 r." i przedłożenia go

do rozpatrzenia przez Sejm.

Sejm uznaje za celowe opracowanie przez Rząd ogólnego harmonogramu prac związanych z realizacją tego

programu . oraz niezbędnych programów szczegółowych.

Sejm zobowiązuje także Rząd do corocmego przedkiadania Sejmowi sprawozdań o stanie rolln ictwa i gospodarki żywnościowej. Pierwsze takie sprawozdanie powinao być przedstawione Sejmowi do końca maja 1984 r.

Sejm zwraca się Cilo rolników indywidualnych, pracowników państwowych gospodarstw rolnych, członków

rolniczych spółdzielni' produkcyjnych oraz załóg zakładów

pracy, zwłaszcza zakładów pracujących na rzecz rolnictwa, a także do dz<iałaczy rad narodowych i pracowników administracji o współdziałanie w realizacji programu rozwoju rolnictwa i gospodarki żywnościowej do

1990 r.

Marszałek

Sejmu: S. Gucwa

124

UCHWAlA Nr 57 RADY MINISTRÓW

z dnia 23 maja 1983 r.

w · sprawie wykonywania kontroll przez organy 'ad~istracji państwowej.

Rada Ministrów uchwala, co następuje

darności

i marnotrawstwa mienia społecznego, nadjak również wskazywanie osiągnięć i przykła­

dów szczególnie sumiennej pracy, godnych upowużyć,

Rozdział

l

szechnienići,

Ogólne zasady organizacJi kontroli.

1. Kontrola wykonywana przez organy administracji państwowej, zwana dalej "kontrolą", obejmuje

czynności, których głównym celem jest sprawdzenie prawidłowości kierunków działania, doboru ' środków i wykonania zadań przez państwowe jednostki organizacyjne.

W szczególności kontrola ma na celu

l) zbieranie informacji służących organom administracji państwowej do doskonalenia ich działalności,

2) badanie zgodności działania z obowiązującymi przepisami prawa,

3) badanie i ocenę procesów gospodarczych i innych

rodzajów działalności służących zaspokajaniu potrzeb