Uchwała nr 60 Rady Ministrów z dnia 15 marca 1974 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników transportu samochodowego, spedycji krajowej i komunikacji miejskiej.

§ 1. 1. Przepisy uchwały dotyczą pracowników zatrudnionych w transporcie samochodowym, spedycji krajowej i komunikacji miejskiej. '

'

2. Ilekroć w uchwiile jest mowa o

1) "transporcie samochodowym" - należy przez to rozumieć uspołeczniony transport samochodowy i spedycję krajową, niezależnie od ich form organizacyjnych

i podporządkowania,

2) "transporcie zorganizowanym" - należy przez to rozumieć

przedsiębiorstwa transportu samochodowego i spedycji krajowej.

b) zakłady transportu samochodowego odpowiadające

warunkom ustalonym przez Ministra Komunikacji

w odrębnym trybie,

3) "transporcie nie zorganizowanym" - należy przez to

rozumieć inne jednostki niż wymienione w . pkt 2, posiadające tabor samochodowy,

4) "transporcie publicznym" - należy przez to rozumieć

przedsiębiorstwa i spółdzielnie, których podstawową

działalnością jest prowadzenie ogólnie dostępnego, zarobkowego transportu samochodowego i spedycji krajowej,

5) "komunikacji miejskiej" - należy przez to rozumieć

przedsiębiorstwa i zakłady nadzorowane przez Ministra

Gospodarki Te renowej i Ochrony Środowiska, których

podsta wową działalnością jest "przewóz pasażerów,

6) "zapleczu technicznym transportu samochodowego" należy przez to rozumieć zajezdnie, stacje obsługi,

warsztaty, pracujące na potrzeby jednostek określo­

nych w ust. 1.

a)

3. Z zastrzeżeniem ust. 4 - przepisów uchwały nie

stosuje się do pracowników wynagradzanych według odrębnych zasad, a w szczególności do

1) 'p racownik ó w straży pożarnych,

2) pracowników wyodrębnionych placówek socjalnych

i ' kulturalnó-oświatowych,

3) maszynistek zatrudnionych w halach maszyn,

4) pracown ików straży przemysłowej,

5) uczniów odbywających naukę zawodu.

4. Do pracowników wymienionych w ust. 3 pkt 1-3

zastosowanie przepisy § 4 i § 22, a do pracowników

wymi e nionych w ust. 3 pkt 4 - przepisy § 22.

mają

§ 2. Upow a żnia się Ministra Pracy, Plac i Spraw Socjalnych do ustalenia w porozumieniu z Min istrem Komunikacji

1) tabel godzinowych stawek płac zasadniczych dla kierowców pojazdów samochodowych, ich .pomocników,

konduktorów oraz motorniczych tramwajÓw - w wysokości od 6,00 zł do 14,00 zł za godzinę,

2) tabeli godzinowych dodatków za rodzaj prowadzonego

pojazdu samochodowego lub wykonywanie niektórych

rodzajów przewozów dla PIilcowników wymienionych

w pkt 1, z wyjątkiem konduktorów - w wysokości od

0,50 zł do 7,00 zł za godzinę,

,

3) tabel godzinowych stawek plac dla robotników nie wymienionych w pkt 1 - w wysokości od 6,00 zł za godzinę w kategorii I do J9,00 zł za godzinę w kategorii

IX zaszeregowania,

4) tabeli ryczałtowych ·· wynagrodzeń kierowców samochodów osobowych,

5) ' tabeli płac zasadniczych dla pracowników um y sło­

wych zj e dnoczeń i prz edsię biórstw (zakładów) transportu samochodowego oraz komunikacji miejskiej w wysokości od 1.200 zł do 8.000 zł miesięcznie,

'6) tabeli dodatków funkcyjnych dl'il pracowników zajmujących kierownicze i samodzielne stanowisk a pracyw wysokości od 200 zł do 5.000 zł miesięCZnIe,

7) taryfikatorów kwalifikacyjnych dla robotników i pracowników umysłowych wy mienionych w pkt 1, 3, 4

i 5, określających wymagania kwalifikacyjne niezbęd­

ne do zajmowania poszczególnych stanowisk.

§ 3. Upoważnia s ię Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych do

.

1) zwiększania, w porozumieniu z Ministrem Komunikacji

i na wniosek właściwego ministra, godzinowych stawek

płac zasadniczych pracowników, o których mowa w

§ 2 pkt 1, przy równoczesnej likwidacji dodatków ' za

rodzaj prowadzonego pojazdu lub wykonywanie niektórych rodzajów przewozów - w miarę usprawnienia organizacji pracy i wygospodarowania odpowiednich środków finansowych,

2) podwyższania o 20% do datku, o którym mowa w § 2

pkt 2

a) w porozumieniu z Ministrem Komunikacji i Ministrem Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowi­

ska - dla pracown ik ów zatrudnionych przy przewozach pasażeiskich w transporcie publiczńym i w

kom unikacji miejskiej,

b) w porozumieniu z Ministrem Górnictwa i Energetyki - dla kierowców regularnych górniczych linii

komllnikacyjnych,

3) ustalania w uzasadnionych wypadkach w porozumieniu z Ministrem Komunikacji ryczałtowych wynagrodzeiJ dla kierowców innych pojazd.ów samochodowych

niż samochody osobowe.

Upoważnia się ministrów do wprowadzenia, w

wygospodarowania odp0w iednich środków w osobowym funduszu płac, dla pracowników zatrudni ony ch w

zorganizowanym transporcie samcchodo'A'ym dod a tków za

staż pracy w jednym zakładzie pracy, w wysokoś c i

1) SOfo wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2, po 5 latach pracy,

2) 10% wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2, po

10 latach pracy,

3) 150 /0 wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2, po

15. lat ach pracy,

a w transporcie publicznym - także dod a tku za s ta ż pracy

w jednym zakładzie pracy w wysokości 20% po 20 latach

pracy.

§ 4. 1.

miarę

IV1bnHor Polski Nr 9

121l ' -

!~ ( ... i

' :' , .

Poz. 66

----~------------------------~--------~~ --------------------------~~--~~--~~

2. Podstawą ustalania wysokości dodatku za staż pracY ':'i;i czynności zdawczo-odbiorcze, przysługuje zryczałtowany

jest wynagrodzel'\ie zasadnicze wynikające z osobistego

dodatek w wysokości od 6,00 zł do 12,00 zł dziennie, pod

za5zere gowania pracownika, łącznie z docl'atkiem. za rodzaj . warunkiem należytego wykonywania tych prac. Wysokość

prowadzonego pojazdu samochodowego lub dodatkiem za

dodatku zależna jest od rodzaju obsługiwanego pojazdu

wykonywanie niektórych rodzajów przewozów.

i zakresu wykonywanej .obsługi codziennej.

3. Pracownikom transportu nie zorganizowanego przyL. Jeżeli czynnoscl obsługi codziennej wykonują

sługują dodatki za staż pracy w wysokości i na zasadach

wspólnie kierowca i jego pomocnik, 60% dodatku, o któstosowanych w zakładach pracy, w których są zatrudnieni.

ry~ mowa w ust. l, otrzymuje kierowca, a 40% jego po4. Do stażu pracy w jednym zakładzie pracy, wymamocnik.

ganego do uzyskania dodatku, o którym mowa w ust. 1,

3. Zasady przyznawania dodatku, o którym mowa w

zalicza się także

ust. l, określają właściwi ministrowie w uzgodnieniu z za1) kierowcom okres zatrudnienia w transporcie nie rządami głównymi właściwych związków zawodowych na

zorganizo\vanym, jeżeli z tego transportu przeszli do

podstawie wytycznych Ministra Komunikacji.

transportu zorganizowanego,

§ 8. Kierowcom i ich pomocnikom zatrudnionym w

2) kierowcom autobusów w transporcie publicznymjednostkach transportowych stale obsługujących budo~ę

okres zatrudnienia w transporcie nie zorganizowanym,

obiektów, pracującym na dwie zmiany, przysługuje za pracę

jeżeli z tego transportu lub z transportu zorganizowana drugiej zmianie dodatek w wysokości 10% stawki wynego przeszli do transportu publicznego,

nagrodzenia zasadniczego wynikającego z osobistego za3) innym pracown.ikom nie wymienionym w pkt 1 i 2 szeregowania pracownika. Dodatek ten nie przysługuje,

okres pracy w poprzednim zakładzie pracy, jeżeli ten

jeżeli pracownik był zatrudniony tylko na części drugiej

zakład pracy jest zgrupowany w tym samym zjednozmiany bądż na przedłużonej pierwszej zmianie.

czeniu, a przejście pracownika nastąpiło na podstawie

§ 9. Kierowcom i ich pomocnikom przysługuje za pr,oporozumienia zakładów' pracy lub ich jednostek nadwadzenie pojazdów samochodowych napędzanych . gazem

rzędnych albo przeniesienia służbowego.

dodatek w wysokości 0,10 zł za każdy przejechany kilo5. Kierowcy, którzy nabyli prawo do dodatku za staż

metr.

pracy na podstawie § 13 uchwały nr 147 Rady Ministrów

§ 10. 1. Właściwi ministrowie mogą w porozumieniu

z dnią 28 czerwca 1967 r. w sprawie wynagradzania i czasu

z zarządami głównymi właściwych związków zawodowych

. pracy pracowników transportu samochodowego, zachowują

wprowadzić dla kierowców ciężarowych pojazdów samoto prawo do czasu uzyskania prawa do dodatku za staż

chodowych i innych pracowników . transportu samochodopracy według zasad określonych w ust. 1.

wego akordowy system płac.

6. Pracownicy, którzy na podstawie przepisów szcze2. Wysokość wyjściowych akordowych stawek płac

. gólnych otrzymują dodatek za staż pracy po przepracowaoraz

zasady stosowania akordowego systemu płac ustala

niu mniej niż 5 lat, zachowują prawo do tego dodĘltku w

Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu

dotychczasowej wysokości kwotowej - do czasu nabycia

z Ministrem Komunikacji. oraz Zarządem Głównym Związ­

prawa do dodatku za staż pracy według zasad określonych

ku Zawodowego Transportowców i Drogowców.

w ust. I.

§ 11. 1. Kierowcy taksówek osobowych i bagażo­

7. Szczegółowe zasady obliczania stażu pracy oraz zawych oraz kierowcy i inni pracownicy transportu samosady stosowania i wypłacania dodatku za staż pracy okreś­

chodowego zatrudnieni w przewozach dystrybucyjnych

la Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, w uzgodniemogą być wynagradzani według prowizyjnego systemu

niu z zarządami głównymi właściwych związkówzawodo­

płac.

.

wych i na wniosek Ministra Komunikacji.

2. Zasady prowizyjnego systemu płac pracowników

8. Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się do pracowników

ustalają właściwi ministrowie 'ił uzgodnieniu z Ministrem

przedsiębiorstw (zakładów) komunikacji miejskiej. Dodatki

Pracy, Płac i Spraw Socjalnych.

.

'

za staż pracy dla tych pracowników określają odrębne

§ 12. 1. Brygadziście kierującemu pracą brygady, . zło·­

przepisy.

żonej co najmniej z 5 robotników, a w wyjątkowych ·wy·

§ 5. 1. Kierowcom i ich pomocnikom może być przypadkach z 3 łącznie z brygadzistą, i pracującemu wspólnie

znany dodatek za wykonywanie dodatkowych czynności

z

pozostałymi członkami brygady przysługuje dodatek w

nie wchodzących w zakres ich normalnych obowiązków

wysokości od 5% do 15% godzinowej stawki płac wyniw wysokości do 1.100 zł miesięcznie.

kającej z osobistego zaszeregowania.

2. Szczegółowe zasady i tryb przyznawania dodatku,

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy kierowców i ich pomoco którym mowa w ust. 1. określą ministrowie w uzgodnieników.

niu z zarządami głównymi właściwych związków zawodo§ 13. Upoważnia się zainteresowanych ministrów 'do

wych, na podsta wie wytycznych Mmistra Pracy, Płac

wprowadzenia

w transporcie samochodowym, w porozui Spraw Socjalnych.

mieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych i w

§ 6. 1. Za każdą godzinę prowadzenia pojazdu z przyuzgodnieniu z zarządami głównymi właściwych związków

czepą kierowcom pojazdów samochodowych i ich pomoczawodowych, dodatków za pracę w warunkach uciążliwych

nikom, wynagradzanym według czasowo-premiowego systelub szkodliwych dla zdrowia w wysokości od 0,50 zł do

mu plac, przysługuje dodatek w wysokości od 1,00 zł do

1,50 zł za godzinę.

2,50 zł za każdą przyczepę - . w zalei. ności od jej ładow­

§ 14. Podwyższanie stawki zaszeregowania osobis te go

ności.

lub wynagrodzenia zasadniczego nie moi.e być dokonywane

L. Wysokość i zasady wypłacania dodatku, o którym

częściej niż co 2 lata, z wyjątkiem zmiany ta bel płac lub

)nowa w ust. l, ustali Minister Pracy, Płac i Spraw SocjalaWansowania pracownika ' w związku z pod'\vyższeni e m

nych w porozum ieniu z . Ministrem KOlTlUryikacjL

kwal'ifikacji, połączone'go ze zrnianą stanow iska ' pr ac y

bądź -'- dla robotników zmianą zakresu wykon~wanej

§ 7. 1. Kierowcom zorganizowanego transportu samochodowego, wykonującym obsługę codzienną pojazdu

pracy.

-----------------------------------------

124 -

~~~~~~----------------------------------

§ 15. 1. Robotnikom może być przyznana premia za

wyznaczonych ·przez d yrektora przedsię­

biorstwa (kierownika zakładu), a w szczególności

l) kierowcom, konduktorom, motorniczy m tramwajówza wykonanie określonych zad a ń przewozowych, pracę

bez rekl amac ji, jazdę be zawa ryjną, odpowiednią dbałość o stan technir.zny i wygląd poj azdu ,

2) pozost ały m robotnikom transport u samochodowego za wykonanie zadań jakościowych, prawidłowe wykorzystani e surowców i m ateria łów, terminowe i właści­

we wykonanie zleconych zadań i obowiązków.

wykonani ;~ zadań

2. Fundusz premiowy robotników nie może w 1974 r.

15010 ich funduszu plac zasadniczych łą czni e

z dodatkami za rodzaj prowadzonych pojazdów samochodowych lub wykonywanie niektórych ro dzajów przewozów.

przekro czyć

§ 16. Upoważnia się Ministra Komunikac ji, a w zakresie komunikacji miejskiej - Ministra Gospod arki Ter enowe j i Ochrony Środowiska, w por ozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych i Ministrem Finansów,

do usta lenia zasad premiowania pracowników um y słowych

zjednoczeń, przedsiębiorstw i zakładów transportu samochodowego i komunikacji miejskiej na podstawie przepisów

uchwały nr 298 Rady Ministrów z dnia 24 listopada 1972 r.

w sprawie premiowania pracowników um y słowych zatrudnionych w państwowych przedsiębiorstwach przemy slowych oraz grupujących je zjednoczeniach (Monitor Polski

Nr 56, poz. 297), z dostosowaniem do warunków i potrzeb

transportu samochodowego i komunikacji miejskiej.

§ 17. 1. Normalny czas pracy kierowców i pomocników kierowców w transporcie zorganizowanym może wynosić do 10 godzin na dobę, z tym że w okresi e dwutygodniowym czas ten nie powinien przekraczać 92 godzin.

2. Normę czasu pracy, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się w razie usprawiedliw io nej nieo be cności o liczbę

godzin wynikającą z pomnożenia 8 godzin (a w sobotę

6 godzin) przez lic zbę dni usprawiedliwionej nieobecności

w pracy.

3. Dni wolnych od pracy, przewidzianych harmonogramem pracy kierowcy (purnocn ika kierowcy), nie odlicza

się od normy czasu pracy, o któ rej mowa w ust. 1; nie odlicza się również dni 'nie usprawiedliwione j ni e obecności w

pracy.

4. Do czasu pracy nie wlicza się

l) czasu zuż y te go na czynn ośc i zdawczo-odbiorcze oraz

na inne czynności obsługi r.odziennej pojazdu w transporcie z-orgatlizowanym, jeż eli kierowca (pomocnik

kierowcy) otrzymuje d odatek za obsługę codzienną

pojazdu,

2) nie usprawiedliwionych postojów w czasie pracy.

5. Do czasu pracy kierowców i pomo cników kierowców wlicza się godziny przepracowane w ramac h harmonogramu pracy. Godziny przepracowane poza harmonogramem pracy wlicza się do cza su pracy, jeżeli

l) zostały przepracowane na wyrażne zlecenie kierownika jednosl1ci transp-ortowej,

2) przepracowanie godzin poza harmonogramem nastą­

piło na skutek nie przewidzianych i nie dających się

uniknąć przeszkód w czasie jazdy (awarie itp.), uznanych przez kierownika jednostki organizacyjnej transportu samochod owego.

6. Zakład pracy obowiązany jes t zapewnić kierowcy

i pomocnikowi kierowcy w każdej dobie po zako ńczeniu

pracy co najmniej lO-godzinny, nieprzerwany czas wolny,

przewidziany na wypoczynek.

7. Czas pracy kierowców i ich pomocników oraz godziny nadliczbowe w transporcie zorganizowanym rozlicza

się w dwutygodniowych okre sach według następujących

zasad

1) za dwie godziny nadliczbowe przekraczające 10 godzin pracy na dobę (w soboty 8 godzin) i za godziny

n adliczbowe przekraczające dwutygodniową normę

czasu pracy (ust. 1-3) w granicach ustalonych w

p kt 2 - ki erowcom i pomocnikom kierowców przysługuje dodatek w wyso k ości 50010 stawki wynagrodzenia zasadniczego,

2) łą cz na liczba godzin nadliczbowych opłacanych z doda tkiem 50010 nie może przek r aczać liczby godzin wynikających z pomn o żen ia przepracowanych dni przez

2 i nie może być większd niż licz ba dni roboczych w

okresie rozlicze ni owym pomnoż ona przez 2,

3) za dalsze godziny na dliczbowe , nie wymienione w

pkt 1 i 2, oraz za godzin y nad liczbowe przypad a jące w

nocy lub w niedzi ele i święta przysługuje kierowcom

J pomocnikom kierowców dodatek w wysokości 100010

stawki wynagrodzen ia zasadniczego.

8. Przy stosowaniu systemu pracy obejmu j ącego także

niedzi ele kierownik zakładu pracy w porozumieniu z radą

zakładową ustali rozkład pra cy , według którego dzień wypoczynku .dla poszczególn ego pr acownika zostanie przesunięty na dzień powszedni. Dzień wypoczynku powinien

co trzy tygodnie przypadać w ni edzi elę .

9. Za normalne godziny pracy w niedzi e l ę i dni ustawowo wolne od pracy, za ktÓJ'e pracownik otrzymał czas

wolny od pracy w tygodniu, nie przysługuje d odatek za

pracę w godzinach nadliczb owych, chyba że po~tanowienja

układu zbiorowego pracy dla dane j . branży stanowią inaczej.

§ 18. 1. W uzasadnionych wypadkach, za zgodą

właściwych ministrów działających w porozumieniu z zarządami

głównymi

właściw yc h

związków zawodowych,

może być

stosowany dla kierowców zorgimiz,o wanego

transportu samochodowego, któryc h praca odbywa się według harmonogramu pracy, przerywany czas pracy,

2. W harmonogramie pr acy może być przewidziana

tylko jedna przerwa w cią gu d oby , nie przekraczająca

6 godzin; przerwy tej nie wl icza się do czasu pr acy kierowcy.

3. Przepisy § 17 stosuje się odpowiednio.

4. Wysokość i zasady przyznawan ia wynagrodzen.ia

za przerywany czas pracy określa Minister Pracy, Płac

i Spraw Socjalnych w porozu mieniu z M inistrem Komunikacji i Ministrem Gospodarki Tereno we j i Ochrony Środo­

wiska, w uzgodnieniu z z arzą d em głównym właściwego

związku zawodowego.

§ 19. 1. Za czas pracy w por ze nocn ej między godziną

22,00 a 6,00 pracownikom przys ługuj e dodatek w wysokości 15010 płacy zasadnicze j.

2. Kierowcom i innym pracownikom zatrudnionym stale w porze nocnej przy przewo zach d ystrybucyjnych przysługuje dodatek w wysokości 20% płacy zasadniczej.

3. Dod a tek, o którym mowa w ust. 1, ni e przysługuje

pracownikom umysłowym za imującym stanowiska kierownicze i samodzielne, z wyjąt kie m pracowników wykonują­

cych w porze nocnej bezpośredni nad zór nad pracami

związanymi z eksplo atacją i remontami pojazdów samochodowych.

§ 20. Kierowca autobusu, trolejbusu, samochodu cię­

żarowego lub specj a ln ego oraz motorniczy tr amwa ju, który

ze względu na stan zdrowia lub wiek 60 lat zostanie za-

Monitor Polski N r 9

trudni ony w tym samym lub innym zakładzie pracy przy

prowadzeniu pojazdu, któreqo prowadzenie uprawnia do

wynagrodzenia według ni żs zej stawki płacy zasadnicze j,

z achowuje prawo do stawki płacy zasadniczej, łącznie

z dodatkiem za rod za j prowildzonego poj azd u lub wykonywanie n iektóry ch rodzajów prze wozów, posiadanej

uprzednio, jeżeli przepracował na tych poj a zdach co najmniej 10 lat.

§ 21. Upoważnia się wł a ściwych ministrów do utrzymania w uzasadnionyc h wypadkach branżowych systemów plac robotników zaplecza technicznego transportu samochodowego.

§ 22. 1. Pracownicy w zamian za przysługujące im

dotychczas deputaty w na turze otrzymują ekwiwalent pieniężn y .

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy pracowników, którzy na

podstawie przepisów o wynagra.dzaniu wydanych pO" dniu

1 maja 1972 r. zachowaU prawo do deputatu w naturze.

§ 23. Upowa~nia się dyrektorów przedsiębiorstw (zakładów) transportu samochodowego i komunikacji miej. skiej do tworzenia w ramach planowanego osobowego funduszu plac specjalnego funduszu nagród w wysokości do

0,5% planowanego osobowego funduszu płac, z przeznaczeniem na nagrody dla pracowników za szczególne os iąg ­

nięcia .

§ 24.

1.

Upoważnia

się

zainteresowanych ministrów,

w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, do p od wy:Ż. szania pracownikom stawek plac zasadniczych,. przy równoczes nym odpowiednim zmniejszeniu ruchom ej części płac, w miar ę wygospodarowania na ten cel

odpowiednich środków przez wzros t efek tywności pracy.

2. Zmiana struktury płac, o której mowa w ust. 1,

moż e być wprowadzona w zakładzie pracy po upływie

dwóch lat od d aty wprowadzenia zasad wynagradzania

określon yc h

nini ejsz ą

uchwalą,

jeśli

osiągnięta

wielkość

ruch omej części plac ma charakter trwały, jest wynikiem

zwi ększenia wyd a jn o ści pracy, poprawy jej organizacji

i dyscypliny i umożliwi podwyższenie stawek plac zasadniczych co najmniej o 50f0.

§ 25. Wynagrodzenia wypłacane z osobowego funduszu płac wolne są od podatku od wynagrodzeń i składki

na cele emerytalne.

§ 26.

Upoważnia

się

Ministra Komunikacji, w porozumi eniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych

!i za rządami g.łównymi właściwych związków zawodowych,

do zastosowania zasad wynagradzania określonych niniejszą uchwałą do pracowników lotnictwa cywilnego i Przedsiębiorstwa

Wagonów Sypialnych i Restauracyjnych

"Wars " , z uwzgl ę dnianiem waruńków pracy w tych jednostkach.

2. Upoważnia się Ministra Gospodarki Terenowej

i Ochron y Środow iska, w porozumieniu z Ministrem Pracy,

Płac i Spraw Soc jalnych i Zarządem Głównym Związku

Zawodowego Pr acownik ów Gospodarki Komunalnej i Przemysłu Terenowego, do zastosowania przepisów niniejszej

uchwilly do pracowników przedsiębiorstw (zakładów)

oczyszczania miast i os iedli, z uwzględnianiem warunków

pracy w tych jednostkach.

3. Upoważnia się Ministra Spraw Wewnętrznych, w

porozumi en iu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych

i Zarząd em Głównym Związku Zawodowego Pracowników

Państwo wych i Społecznych, do zastosowania przepisów

niniejszej uchwały do kierowców pojazdów samochodowych objętych przepisami uchwały nr 222 Rady Ministrów

z dnia 22 października 1971 r. w sprawie ustalenia stano1.

Poz. 66

wisk, uposażenia oraz czasu służby c złonków Korpusu

Techn icznego Pożarnictwa, l uwzględnianiem warunków

pracy w tych jednostkach .

4. Upoważnia się zainteresowanych ministrów, w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spra w Socjalnych

i zarządami głó wnym i właściwych związków zawodow yc h,

do zastosowania przepisów niniejszej uchwały do pracowników ośrodk ów szkolenia kierowców poj ilzdów samochodowych oraz instruktorów szkolenia kierowców samochodowych, z uwzględnianiem warunków pracy w tych· jednostkach.

5. Przy stosowaniu zasad wynagradzania przewidzianych w uchwale w jednostkach organ izacyjnych wymienion ych w ust. 1-4 niektóre składniki płac mogą- być zastą­

pione in.nymi składnikami bądź wprowadzone nowe

składniki płac nie przewidziane w uchwale w granicach

kwot przewidzianych dla składników płac określonych

uchwałą·

Zasady wynagradzania określone nini ejsz ą

powinny być wprowadzane po uprzednim sprawdzeniu stopnia przygotowania każdego przedsiębiorstwa

(zakładu) i centrali zjednoczenia (Jednostki równ o rzędnej)

do wprowadz.enia nowych zasad płac, w szczególności w

zakresie

l) prawidłowego zaszeregowania pracowników na podstawie no wych taryfikatorów kwalifikacyjnych,

2) rozliczenia środków finansowych przeznaczonych na

podwyżkę plac.

§ 27.

uchwałą

1. Pracownikom objętym uchwałą nie przysłu­

dodatki przewidziane w § 2 uchwały Rady Ministrów

,j Centralnej Rady Związk ów Zawodowyc h z dnia 30 grudnia 1970 r. w sprawie podwyżki naj niższych płac, wprowadzenia dodatków do płac dla niektórych grup pracowników, podwyżki zasiłkó~ rodzinnych oraz niektórych emerytur i rent (Monitor Polski Nr 44, poz. 352).

2. Kwota dodatków, o których mowa w ust. 1, zwięk­

sza planowany osobowy fundusz pł a c. Za podstawę obliczeń zwiększających pla·nowany osobowy fundusz płac

przyjmuje się wypłaty tych dodatków w miesiącu poprzedzającym miesiąc wprowadzenia zasad określonych niniejszą uchwałą, przeliczonych w skali rocznej.

§ 28.

gują

§ 29. Zaleca się centralnym organizacjom spółdziel­

czym i społecznym odpowiednie stosowanie zasad wynagradzania określonych w uchwale do pracowników zatrudnionych w podległych jednostkach organizacyjnych.

§ 30. 1. Do pracowników objętych uchwałą nie stosuje się

1) przepisów wydanych na podstawie § 14 ust. 4 uchwały

nr 213 Rady Ministrów z dnia 13 czerwca 1961 r. w

sprawie zasad i organizacji normowania pracy (Monitor Polski Nr 54, poi. 235),

2) uchwały nr 301 Rady Ministrów z dnia 14 września

1963 r.w sprawie wprowadzenia przejściowego dodatku kwartalnego dla p racu jących,

3) § 2, 3, 4, 5 i 8 uchwały nr 400 Rady Ministrów z dnia

10 grudnia 1963 r. w sprawie zasad wynagradzania

radców prawnych i referentów prawnych zatrudnionych w przedsiębiorstwach państwowych, zjednoczeniach oraz w bankach państwowych (Monitor Polski

Nr 94, poz. 438 z póżniejszymi zmianami),

4) § 5, 9 i 10 uchwały nr 79 Rady Ministrów z dnia

25 marca 1964 r. w sprawie czasu pr acy i zasad wynagradzania pracowników zatrudnionych przy konwojowaniu,

-

Monitor Polski Nt 9

126 ·

Poz. 66,67i68

2. Tra c ą moc

1) uchwała nr 147 Rady Ministrów z dnia 28 czerwca

1967 L W sprawie wyna gradzani a i czasu prac yp'r acowników transportu 'sarilOchodowe go,

2) uchwała nr 148 Rady Ministrów z dni a 28 czerwca

1967 r. w sprawie zasad wynagr adza nia pr acownikó w

umysłowych i obslugi pr ze dsi ę bi o r s t w zorgani zo wan eg o

transportu samoch odowego,

3) § 1, 2, 4, 5 i 7 uchwały nr 296 Rady Min istrów z dnia

24 listopada 1972 L W sprawi e dorażnej poprawy w arunków pracy

niektórych p r z e dsiębi o rstw a ch r esortu komunikacji, handlu w e wn ę trzne go i usług, zdr owia i opieki społecznej oraz Centrali Rolnicze j Spół­

dzielni "Samopom oc Chł o pska" i "Zw i ą zku S p ó łdzie lni

uchwały nr 132 Rady Ministró"{ z dnia 4 maja 1964 r.

w sprawie zasad wynagradzania pracowników zatrudnionych w zjednoczeniach (jednostkach równorzęd­

nych) grupujących państwowe przedsi ę biorstwa przemysłowe

i budowlano montażowe (Monitor Polski

Nr 32, poz. 140 z póżniejszymi zmianami),

6) uchwały nr 286 Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia

1966 L W sprawie wynagradzania niektórych pracowników przedsiębiorstw obrotu towarowego,

7) § 10 ust. 1 i 2 uchwały nr 163 Rady Ministrów z dnia

6 lipca 1973 r. w sprawie nagród i premii wypłacanych

poza planem funduszu płac oraz ze środków nie obję­

tych funduszem płac w gospodarce uspołecznionej,

8) § 4 pkt 5 i 7 oraz § 6 pkt 3 uchwały nr 49 Rady Ministrów z dnia 18 lutego 1972 r. w sprawie rozszerzenia uprawnień dyrektorów państwowych przedsię­

biorstw przemysłu kluczowego i dyrektorów ich zjednoczeń (Monitor Polski Nr 13; poz. 90),

9) uchwały nr 56 Rady Ministrów z dnia 12 marca 1971 r.

w sprawie zasad wynagradzania dyrektorów , zastęp­

ców dyrektorów i głównych księgowych przedsię­

biorstw przemysłowych i budowlano-montażowych

oraz nadzorujących je zjednoczeń (zmienionej uchwalą

nr 76 Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 1971 L),

.l0) § 4 uchwały nr 43 Rady Ministrów z dnia 2 marca

1973 r. w sprawie zasad gospodarowania funduszem

płac w przedsiębiorstwach państwowych oraz grupują­

cych je zjednoczeniach (Monitor Polski Nr 12, poz. 70).

5)

w

Spożywców « Społem » ",

uchwała nr 149 Rady Ministrów z dnia 28 czerw ca

1967 L W sprawie wynagradzania motorniczy ch tramwajowych,

5) uchwała nr 138 Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 1963 r. w sprawie za sad wynagradzania konduktorów autobusow y ch Państwow e j

Komunikacji Samochodowej,

6) § 8 i 9 oraz załącznik do uchwały nr 75 Rady Ministrów z dnia 29 ma ja 1970 r. w sprawie poprawy wykorzystania przyczep w transporcie samochodowym .

§ 31. Uchwała wchodzi w życ i e z dniem f kwietnia

1974 r.

Prezes Rady Ministrów: P. Jaroszewicz

4)

67

ZARZĄDZENIE Nr 26 PREZESA

RADY MINISTROW

z dnia 26 lutego 1974 r.

w sprawie utworzenia Instytutu Kultury.

Na podsta'wie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego

1961 r. o instytutach naukowo-badawczych (Dz. U. z 1965 r,

Nr 19, poz. 129 i z 1973 r. Nr 12, poz. 89) zarządza się, co

następuje

§ l. Tworzy się Instytut Kultury, zwany da~ej "Instytutem".

§ 2. Nadzór nad Instytutem sprawuje Minister Kultury i Sztuki.

§ 3. Siedzibą Instytutu jest m.st. Warszawa.

§ 4. Przedmiotem działania Instytutu jest organizowanie i prowadzenie prac naukowo-badawczych w dziedzinie

tworzenia podstaw naukowych dla państwowej polityki

kulturalnej, a w szczególności"

1) prowadzenie badań nad procesami rozwoju kulturalnego społeczeństwa,

2) prowadzenie badań nad doskonaleniem systemu kierowania kulturą i upowszechnianiem kultury,

3) prowadzenie prac dotyczących diagnozy sytuacji w poszczególnych dziedzinach kultury i prognozowania ich

rozwoju, a także rozwoju środowisk twórczych,

4) prowadzenie badań w zakresie wymiany kulturalnej

z _zagranicą.

§ 5. Organizację i szczegółowy zakres działania Instytutu określi statut nadany przez Ministra Kultury i Sztuki.

§ 6. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: P. Jaroszewicz

68

ZARZĄDZENIE

Nr 28 PREZESA RADY MINISTROW

z dnia 11 marca 1974 r.

w sprawie utworzenia Instytutu Problematyki

Na . podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z. dnia 17 lutego

1961 r. o instytutach naukowo-badawczych (Dz . U. z 1965 r.

Nr 19, poz. 129 i z 1973 r. Nr 12, poz. 89) zarządza się, co

Ilastępuje

.

.

§ l. Tworzy się Instytut Problematyki Przestępczości,

~wany dalej "Instytutem",

Przestępczości.

§ 2. Siedzibą Instytutu jest m .st. W arszawa.

§ 3. Nadzór nad Instytutem sprawuje Prokurator Generalny Polskiej Rzeczypospolite}. Ludowej.

§ 4. Przedmiotem działania Instytutu jest prowadzenie

prac naukowo-badawczych w zakresie problematyk C przestępczości, jej zapobiegania i zwalczania.

--------------------------------------------

66

UcHWAtA Nr 60 RADY MINISTROW.

z dnia 15 marca 1974 r.

w sprawie zasad wynagradzania pracowników transportu samochodowego, spedycji krajowej i komunikacjJ miejskiej.

Rada Ministrów po porozumieniu z Centralną

Zawodowych uchwala, co następuje

Radą

Związków