Zarządzenie Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 10 lipca 1974 r. w sprawie rodzajów i kategorii handlowych zakładów i punktów gastronomicznych.

§ 2.

1975 r.

Zarządzenie

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

Minister Finansów: S. Jędrychowski

171

ZARZĄDZENIE

MINISTRA HANDLU wrwNI;TRZNECO I USŁUG

z dnia 10 lipca 1974 r.

w sprawie rodzajów l kategorii handlowych zakładów i punktów gastronomicznych.

Na pod s tawie art. 3 ust. 1 dekretu z dnia 29 pażdzier~

nika 1952 r. o gospodar ow aniu artykułami obrotu towarowego i za o patrzenia (Dz. U. z 1952 r. Nr 44, poz. 301,

z 1956 r. Nr 54, poz. 244 i z 1971 r. Nr 12, poz. 115) oraz

§ l z arządzenia nr 40 Prezesa Rady Ministrów z dnia

17 maja 1966 r. w sprawie przekazania Ministrowi Handlu

·W ew nętrzn e go uprawnień do wydawania przepisów w ' zak resie sprz e daży przez placówki handlu detali cznego i przem ys łu gastronomicznego (Monitor Polski z 1966 r. Nr 24,

poz. 123, z 1969 r. Nr 36, poz. 271 i z 1972 r. Nr 4, poz. 17)

zarządza się. ,co następuje

1) przez przedsiębiorstwa zgrupowane w Wojskowej Cen",

trali Handl o wej,

2) na morskich statkach handlowych.

§ l. 1. Z a rządz e nie określa rodzaje i kategorie handlo-

d) ba ry rozrywk owe i bary alkoholowe,

2) punkty gastronomicz ne , do których zalicza się: bufe ty. smażalnie, pijaln ie i lodziarnie.

2 , Zasz e reg 0wa nie plilcówek gastronomicznych do odpowiedn iego rodzaju jest uzależnione od

1) ro dw ju sprzedawanyrh .wyrobów kulinarnych i c iast..

karskich orilZ towa r ów handlowych,

we uspołecznionych i nie uspołecznionych z ak ładów

i punk tów 'g a.stronomicznych sieci otwartej, ZWil nych dale j placówkami g,astron orn iczn\ll'ni, oraz zas.'Idy ich żaszere­

g owa nia do odpow iednich rodzajów i kategorii.

2. Zarzą(lzenie n ie doty czy zakładów i punktów gastronomicznych prowadzonych

t. Placówki gastronomiczne dzielą się na

gastro nomiczne, do których zalicza się

a) restaur a cje, jadłodajn i e i bary restauracyjne,

b) s a moobslugowe bary szybkiej obsługi (w tym

m leczne). przekąskowe oraz uniwersalne,

c) kawiarnie, her ba ciarnie, cukiem.ie, winiarnie, miodosytnif>i p iwiarnie oraz odpowiadające im bary

§ 2.

1)

zakłady

samoobsługowe,

-

2) rodzaju lub mocy napojów alkoholowych dopuszczony ch do sprzedaży w danej plc:cówce bądż nieprowad zenia sprzedaży tych napojów,

3) rodzaju i zakresu usług podstawowych i doda tko wych świadczonyc h konsumentom,

4) stos o wanych form obsługi kons umentów,

5) warunków lokalowych i technicznych

okr eslo nej działalności gastronomicznej.

prowadze nia

§ 3. 1. Ustala się następujące kategorie h andłowe placówek gaslronomicznych: Lux, I (sp ec jał na A). II (specjal na B), III (specjalna C), IV i V.

2. Placówki gastronomiczne podl e gają zaszeregowaniu

do następujących kategorii handlowych

1) za klady gastronomiczne

a) restauracje (z wyjątkiem wagonów restauracyjnych i restauracji na statkach żeglugi

przybrzeżn e j i śródląd owej ),

kawiarnie, herbaciarnie, w;iniarnie oraz miodosytnie

do kategorii Lux,

I i II,

do kategorii Lux

i I,

do ka tegorii I,

b) bary rozrywkowe

cl bary alkoholowe

d) cukiernie oraz piwiarnie

do kategorii

i II,

e) bary rest auracyjne oraz jad loda jnie (z wy ją Ik iem ja dlodajni

na

ter enach

o

utrudniony c h warunka ch p ro wadzenia placówek gastronomicznych)

f) bary samoob s ługow e (z wyjąlkiem barów w PQcią~ach

oraz na t('r enac h o utrudnionych waruokach prowadlenia

placówek g as tron om iczn ych)

g) jadłodajnie i bary na terenach o utrudnionych warunkach pr o w adz enia placówek

gastronom iczn yc h

hl wilg0ny resta uracyjne oraz

r es tauracje na stalkach że­

glugi przyb rze żnej i śród lą ­

dowej

i) bary w pociągach

2) punkty gastronomiczne

a) bufpty na terenach o utr ud nionych wćHunkach prowadz e nia placówek gastro:lO mi cznyc h

b) bufety

na

st atkach

przybrzeżnej

c) bufety w

d)

pozostałe

miczne

i

żeglufJi

śródląd owej

pociąg ac h

punkty

-

do kategorii II,

do kategorii III

i lV,

-

do kategorii specjalnej A, B i C,

do kategorii specjałnej A i B,

do kategorii specjalnej B : C,

do kategorii s pecj alnej A, B i C,

do kategorii specjalnej B i C,

do kateqorii s p ecjaln ej C,

gastronodo kategorii V.

1. Do ka.tegorii handIO\"-e j Lux mogą być zaszeregowane żakłady gastronomiczne z obsługą kel ne r sk ą,

wymienione w § 3 ust. 2 pkt I łit. al i bl - o charakterze

reprezentacy jnym, indywidna!nie projektowane, m a jące

wystrój i wyposażenie wnętrz części handlowej o najw y ż­

szym standardzie, urozmaicony, atrakcyjny i wykwintny

asortyment potraw i napojów bardzo dObrej jakości, spo§ 4.

Poz. 171

rządzanych

przewazille według własnych przepisów kulina najwyższym poziomie, prowddzące

działalność rozrywkową na szczególnie wysokim poziomie

artystycznym, mąjące personel o najwyższych kwaW'lkucjach, zawodowych oraz wysoki standard sanitarny.

n arnych ,

obsługę

2. Do kategorii handlowej I mogą być zaszeregowane

gastronomiczne z obsługą keln.erską lub bufetowokelnerską, wymienione w § 3 ust. 2 pkt I lit. al-d)'. mając~

wystrój i wyposażenie wnętrz części handlowej o wysokim

standardzie, )!:różnicowany asortyment potraw i napoj ó w

bardzo dobrej j akoś ci, obs ługę na wysokim poziomie, prowad z ące działalność rozrywkową na wysok im poziomie,

mające personel o wysokich kwalifikacjilch zawodowych

oraz co najmniej dobry standard sanitarny. Do kategeri i

specjalnej A, stanowiącej odpowiednik kategorii l, mogą

być zaszeregowane jad łodajn ie polożone na terenach górskich o utrudnionych warunkach prowadzenia placówek

gastronoll1icznych (znaczna odległość od żródeł zaopatrzenia, utrudniony dowóz zaopatrzenia). bary i bufety polożo­

ne na terenach wysokogórskich o utrudnionych warunkach prowadzenia placówek gastronomicznych, - a także

wagony restauracyjne oraz restauracje na statk ac h żeglugi

przybrzeżnej i śródlądowej mające wypo s ażenie o śred­

nim standardzie, zapewniające wysoki poziom ol)S~ug'i konsumentów, urozmaicony asortyment wyrobów kulinarnych

,oraz nie nasuwający zilstrzeżeń stand a rd sanitarny.

zakłady

3, Do kategorii handlowej II mogą być zaszeregowane zakłady gastronomiczne z obsługą kelnerską lubbufetow o-ke łn erską , wymienione w § 3 ust. 2 pkt I lit. a). d) i

e) ...:. mające wystrój i wy posażenie wnętrz części handlowej o średnim standardzie, w miarę możliwosci urozmaieony asortyment wyrobów kulinarnych (w tym także popularnych). obsługę na dobrym poziomie oraz dobry standard sanitarny. Do kategorii specjalnej B, stanowiącej odpowiedn ik kategorii handlowej II, mogą być zaszeregowane

jadłodajnie położone na terenach nizinnych o utrudnionych

warunkach prowadzeni-a placówek gastronomicznych, bary

i bufe ty poło żo ne na terena ch górskich o utrudnionych warunkach prowadzenia placówek gastronomicznych, bary w

pociągach oraz buf e ty na st.atkach żeglugi pr z ybrzeżnej

i śródlądowej - mające wyposażenie w urządzenia i spr zę t

niezbędny do sprawnej obsługi konsumentów, asortyment

wyrobów kulinarnych dostosowany do charaktPIu zakładu,

a także sprawną obsługę i nie nasuwający zaslrzeżeń standard sanitarny, Do kategorii specjalnej B powinny być ponadto zaszeregowane p lacówki gastronomiczne, o których

mowa w ust. 2, nie odpowiadające warunkom przewidzia nym dla kategorii specjalnej A.

4. Do kategorii handlowej III mogą być zaszeregowane bary samoobsługowe, z wyjątkiem barów w pociąg ach

oraz na terenach o utrudnionych warunkach prowadzenia

placówek gastronomicznych - mające wystrój i wyposażenie wnętrz części handlowej o typowym standardzie,

urozmaicony asortyment wyrobów kulinarnycb typu popularneno, dobry poziom usług oraz dobry standard sanitarny. Do kategorii handlowej III powinny być ponadto zaszeregowane zakłady gastronomiczne z obsługą kelnerską,

o() których mowa w ~ 3 ust. 2 pkt I lit. a) i dl , oraz jadło­

dajnie - nie odpowiadające warunkom przewidzianym co

najmniej ella kategorii handlowej II. Do kategorii specjalnej C, stanowiącej odpowiednik kategorii h andlowej III,

powinny być zaszeregow'a ne bary i bufety poł o żone na terenach nizinnych o utrudnionych warunkach prowadzenia

placówek gastronomicznych, bufety w pociąga c h ora~ p 'a cówkigaslronomiczne; o których mo~a w I)~t. 3, . nie odpowiadające warun:kom przewidzianym dl.a kategorii specjalnej B.

"

.

-

5. Do kategorii handlowej IV powinny być zaszeregowane bary samoobsługowe, z wyjątk iem barów w 'pociągach oraz na terenach o utrudnionych warunkach prow3dzenia placówek gastronomicznych nie odpowiadające

warunkom przewidzianym dla kategorii handlowej III - mające wystrój i wyposażenie wnętrz części

handlowej o typowym standardzie, ograniczony asortyment

popularnych wyrobów kulinarnych, dostatecznie sprawną

obsługę oraz dostateczny standard sanitarny.

6. Do kategorii handlowej V powinny być zaszeregowane pozostałe punkty gastronomiczne, mieszczące się w

wyodrębnionych pomieszczeniach obiektów stałych nie

spEdniających wymagań przewidzianych dla zakładów gastronomicznych, w nie wyodrębnionych pomieszczeniac h

obiektów stałych lub ruchomych o przeznaczeniu niegastronomicznym, w obiektach tymczasowych lub barobusachwyposażone w niezbędne urządzenia i sprzęt do produkcji

i sainoobsługowe j sprzedaży oraz odpowiadające minimal·n ym wymaganiom sanitarnym określonym w odrębnych

prze p-i sa ch.

.

§ 5. Szczegółowe warunki zaszeregowania placówek

gastronomicznych do kategorii handlowych ()[az przedmiot

działalności poszczególnych rodznjów placówek gastronomicznych określają odrębne przepisy.

§ 6. 1. Zaszeregowania placówek gastronomicznych do

rodzaju i kategorii handlowej dokonują

1) naczelnicy gmin (miast i gmin), prezydenci i naczelnicy miast lub naczelnicy dzielnic - jeżeli chodzi

o zakłady gastronomiczne kwalifikujące się do kategorji handlowej IV oraz punkty gastronomiczne, wymienione w § 3 ust. 2 pkt 2 lit. d),

Poz. 171 i 172

2)

terenowe organy administracji państwowej stopnia powiatowego - jeżeli chodzi o pozos ta łe placówki gastronomiczne.

2. Z aszeregowania ·; w ago nów restauracyjnych, restauracji i bufetów na statkach żeglugi przybrzeżnej i śródlą­

dowej oraz barów i bufetów w pociągach dokonują terenowe organy administracji państwowej stopnia powiatowego właściwe ze w zg lędu na siedzibę jednostki organizacyjnej, do której placówki te należą.

wł aś ciwy ter.e nowo organ administracji

stwierdzi, że placówka gastronomiczna nie odpowiada warunkom przewidzianym dla kateg0rii ha<ldlJwej, do której zostala .zaszeregowana wydaje decyzję

o zaszeregowaniu placówki do odpowiednio niższej kategorii hal1dlowej.

§ 7.

Jeżeli

państwowej

§ 8. Rodzaj i kategoria handlowa placówki gastronomicznej powinny być uwidocznione na jej szyldzie, pieczęci firmowej. jadłosp i sach i innych drukach firmowych.

§ 9. Właściwe tere no wo organy administracji pań­

stwowej dokonają niezwłocznie weryfikacji wszystkich

placówek gastronomicznych oraz ustalą rodzaj i kategorię

h a ndlową·

§ 10. Traci

moc

zarządzenie

Ministra

Handlu

We-

wnętrznego z dnia 31 lipca 1963 r. w sprawie przedmiotu

działalności i rodzajów zakładów gastronomicznych (Moni-

tor Polski Nr 61, poz. 311).

§ 11.

nia.

Zarządzenie w~hoclzi w życie z dniem ogłosze-

Minister Handlu Wewnętrznego i Usług: E. Sznajder

172

ZARZĄDZENIE MINISTRA LESNICTW A I PRZEMYSŁU DRZEWNEGO

z dnia 12 lipca 1974 r.

w sprawie uznania .zarezerwatyprzyrody.

Na podstawie art. 13 ustawy z dnia 7 kwietnia 1949r.

o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 25, poz. 180 ) zat.ządza się,

co następuje

§ l. Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Tabory" obszar lasu o powierzchni 17,21 ha w Leśnictwie Kuzie Nadleśnictwa Nowogród, położony w gminie Zbójna,

w powiecie kolneńskim województwa białostockiego, oznaczony w plan.ie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata

1970-1980 jako oddział lasu 212 c, d. Celem ochrony jest

z ac h o wanie fragmentu boru sosnowo-świerkowego natura lnego pochodzenia na obszarze Puszczy Kurpiowskiej.

§ 2. Uznaje s ię za rezerwat przyrody pod n a zwą

"Boczki" obszar lasu o powierzchni !O8.83 ha w Leśnictwie

Boczki Nadleśnictwa Gołdap, p o ł ożony w gminie Dubeninki, VI powiecie goldapskim województwa białostockiego,

oznaczony w planie · urządzenia gospodarstwa l eśnego na

lata 1970-1~flO jako oddziały lasu 85 c, d , f. g , i, l, m, n,

86, 144 c, d. f. g, h, i, j. k, 145, 146. Celem ochrony jest zachoWanie fragmentu Puszczy Rominckiej z kilkoma dobrze

wykształconymi zbiorowiskami leśnyini.

,

-

.

'

).

.

§ 3. Uznaje się za rezerwat przyrody pog ńa~~ą"Me~

ch arzW.ielki" obszar torfOWiska wra,z ,z borem ba(Jiennym

o łącznej powierzchni 146,72 ha \tv Leśnictwie Hajnówek

Nadleśnictwa Gołdap, położony w gmmle Gołdap, w powiecie gołdapskim województwa białostockiego, oznaczony w planie urzą dzenia gospodarslwa l eśnego na lata

1970-1980 jako oddziały lasu 95 o, p, 96 c, d, f, g, h, i,

·97 m, n, o, p, r, s, 155 c, g, 156. 157, 158 a, b, h. i, 214 b,

c, d, f. g, h, 215 a, b, c. d, f, g. 216 a, b, c, d. Cel e m ochrony jest zachowanie torfowiska wraz z borem bagiennym

i stanowiskami wielu rzadkich gatunków r"ślin.

§ 4. Uznaje się za rezerwat przyrody pod ria z wą "Dę­

by Wilczkowskie" obszar lasu o powierzchni 1,62 ha w

L e śnictwie WiJczkowo Nad leśn ictwa Szczecin e k, położony

w gminie Szczecinek, w powiecie szczecineckim województwa koszalińskiego, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa l eśnego na lata 1970-1980 jak o oddział lasu

169 C, g . Celem ochrony jest zdchowanie fragmentu l asu

liściastego ze stanowiskiem rzadkiej rośliny złoci pochwolistnej.

§ 5. Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Jezioro Czarnówek" obszar jeziora Czarnówek o powierzchni n,ss ha, poło bny w gminie Złocieniec, w powiecie

dr.awskim województwa koszalińskiego, stanowiący włas­

ność Państwa, zarządzany przez Panstwowe Gosp()darstwo

R yba ckie Złocieniec. Celem ochrony jest zachowanie jez ior a lobeliowego z roś l inami reliktowymi.

Monitor Polsk i Nr 28

170

ZARZĄDZENIE MINISTRA

FINANSOW

z dnia 23 lipca 1974 r.

zmieniające zarządzen i e

w sprawie zasad spłaty niektórych kredytów bankowych zaciągniętych na finansowanie ·

inwestycji branżowy<.h.

Na pod s tawie § 9 ust. 2 u c hw a ły nr 74 Rady Ministrów

z dnia 10 marca 1972 r.

sprawie zasad finansowania inwestyc ji i re montów w jedn ostkach państwowych (Monit or Polski z 1972 r. Nr 23, poz. 132, Nr 57, poz. 305

i z 1974 r. Nr 22, poz. 129) oraz § 5 pkt 3 uchwały nr 178

R a dy Minis trów z dnia 9 lis topada 1970 r. w sprawie oprocentowania środków trwalych przedsiębiorstw państwo­

wych (Monitor Polski Nr 40, poz. 295) z ar ządza się, co na-

ni e materialnych i p rawnych, uzyskan yc h w wyniku

inwes ty cji i inn y ch wskaźników mając yc h wpływ na

wi el kość zysku (pr zyrost u zysku). spowodowan ego oddaniem do eksploatacji obi e kt ów u zyskanyc h w wyn ik u inw estycji.

2. Jeż e li 'Zweryfikowan a zgodnie z przepisem ust. 1

wielkość środków (a mortyzacji i zysku) okaże się nie

wystarczająca na za placeni e r at krecłytu w m a ksymalnym okresie kredytowania, na pokrycie różn i cy - w

wypadkach określonych w § 2 ust. 2 i 3 oraz w § 7

ust. 3 - należy w planie splaty kredytu przewidzieć

dotację z funduszu inwestycyjnego zje dnoczenia lub

innych funduszów przeznaczonych na finansowanie inwestycji branżowych.",

3) w § 5 po ust. 2 dodaje się ust. 2aw brzmieniu

,,2a. Do tacje z funduszu inwestycyjnego zjednoczenia lub innych funduszów przeznaczonych na finansowanie inwestycji branżowy c h bank zalicza na spłatę

kredytu w terminach płatności rat do wysokości, jaką

z tych funduszów przewiduje plan spłaty kredytu.

Przedsiębior s two . może przeznaczyć środki wlasne'go

funduszu inwestycyjnego na spłatę bieżących rat kredytu, jak też na przedterminową spłatę kredytu."

w

stępuje

§ l. W zarządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 1972 r. w sprawie zasad spłaty niektórych kredytów

bankowych zaciągniętych na finans o wanie inwestycji branżowych (Monitor Polski Nr 57, poz. 308) wprowadza się

TI cls tępujące zmiany

1) w § 2 ust. 3 skreśla się wyrazy "po rozliczeniu inwestycji, w okresie nie dłuższym niż 5 lat",

2) § 4 otrzy muje brzmienie

• ,,§ 4. 1. W okresie rozliczania inwestycji zakoń­

czonej bank przy udziale kredytobiorcy opracowuje

p lan splaty kredytu, określający wysokość rat i tenniny ich płatności. Za podstawę opracowania planu spła­

ty kredytu przyjmuje się wielkość am!'rtyzacji i zysku

wynikającą z kalkulacji, o której mowa w § 2 ust. 1,

zweryfikowanej w okresie rozliczania inwestycji. Weryfikacja powinna uwzg lęd niać fak tyczny termi n oddania inwestycji do użytku, wielkość amortyzacji od

rzeczywi s tej wartości środków trwałych oraz wartości