Uchwała nr 9 Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 1972 r. w sprawie produkcji, poprawy jakości i zaopatrzenia w odzież ochronną, roboczą i sprzęt ochrony osobistej oraz w sprawie zasad gospodarowania tą odzieżą.

§ 3. 1. Ministrowie wymienieni .w § 2 oraz Przewodniczący Komitetu Drobnej Wytwórczości sprawują koordynację

§ 2. Za produkcję odzieży I sprzętu odpowiedzialni są

międzyresort.ową w zakresie produkcji odzieży I sprzętu, za

1) Minister Przemysłu Lekkiego - za produkcję odzieży którą są odpowiedzialni.

oc:hrontiej i r<>boczej oraz obuwia ochronnego i. roboczego

2. Ministrowie wymienieni w § 2 oraz Przewodniczący

(z wyjątkiem · obuwia gumowego) oraz sprzętu chronią­

Komitetu Drobnej Wytwórczości mogą powołać zrzeszenia

cego przed upadkiem z wysokości,

2) Minister Przemysłu Chemicznego - za produkcję obuwia - producentów odzieży I sprzętu, w których skład powinni wejść

gumowego ochronnego I roboczego, rękawic z kauczu- producenci odzieży t sprzętu, . niezależnie od podporządkowa­

ków naturalnych · i syntetycznych,hełmów . ochronnych nia organizacyjnego.

oraz materiałów syntetycznych, chemikaliów i innych

§ 4. 1. Ministrowie wymienieni w § 2 oraz Przewodniśrodków pomocniczych służących bezpośrednio lub PI)- - czą'cy Komitetu Drobnej Wytwórczości w porozumieniu z zaśrednio do wyrobu odzieży I spnętu,

interesowanymi ministrami

§ 1.

Odzież

. bocze oraz

sprzęt

Momtor Polski Nr 7

1)

ustalają

zapotrzebowania na poszczególne rodzaje odzie7:Y i sprzętu oraz na materiały służące dO ich wyttwarzania,

2) zapewniają pełne pokrycie zapotrzebowania pod wzglę­

dem ilości i jakości przez zatwierdzanie zadań produkcyjnych, kontrolę realizacji tych zadań w przedsiębiorstwach

i zakładach, o których mowa w § 1, oraz przez import.

odzieży, sprzętu oraz materiałów służących do ich wytwarzania w zakresie, w jakim produkcja krajowa nie

zaspokaja niezbędnych potrzeb,

3) wydają katalogi produkowanej odzieży i sprzętu.

2. Ministrowie wymienieni w § 2 oraz Przewodniczący

Komitetu Drobnej Wytwórczości ustalą w porozumieniu

z Centralnym Instytutem Ochr:ony Pracy w ciągu trze-ch miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały wykaz jednostek

naukowo-badawczych i badawczo-rozwojowych prowadzących

prace w zakresie unowocześnienia i poprawy jakości poszczególnych aso:rtymentów odzieży i sprzętu, materiałów

służących do ich wytwarzania i konserwacji oraz zasady koordynowania zadań w tym zakresie.

§ 5. 1. Produkcja odzieży i sprzętu może być podejmowana po uprzednim zatwierdzen[u wzorów poszczególnych

rodzaJów odzieży i sprzętu.

~

2. Wzory odziezy i s.przęt:u zatwierdzane są zgodnie

2 wytycznymi dotyczącymi kryteriów oce'ny jakości wyrobów., ustalonymi przez Prezesa Centralnego Urzędu Jakości

i Miar.

3. Wzory odzieży ochronnej i sprzętu ochrony osobistej

zatwierdza Centralny Instytut Ochrony Pracy, który również

inicjuje prace w tym zakresie.

4. Jednostki upoważnione do zatwierdzania wzorów

odzieży roboczej wyznaczy Minister Przemysłu LekkJego,

ustalając jednocześnie tryb postępowania w tym zakresie.

5. Jednostki upoważnione do zatwierdzania wzorów rę­

kawic ochronnych i roboczych, obuwia profilaktycznegp oraz

odzieży dla personelu służby zdr-owia i innych asortymentów

odzieży ustalonych przez Ministra Przemysłu Lekkiego (§ 2

pkt 6) wyznaczy' Przewodniczący Komitetu Drobnej Wytwórczości, ustalając jednocześnie tryb postępowania w tym zakiresie.

.

§ 6. Zobowiązuje się Prezesa Centralnego Urzędu Jakości

i Miar do

1) inicjowania prac z zakresu poprawy jakości odzieży

i sprzętu,

2) przeprowadzania kontroli jakości odzieży i sprzętu,

3) występowania z wnioskami do właściwych ministrów

oraz Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości

o wstrzymahie produkcji odzieży i sprzętu złej jakości

oraz wytwarzanej niezgodnie z zatwierdzonymi wzorami.

II. Zaopatrywanie w odzież l sprzęt.

§ 7. Zakłady pracy zaopatrywane są w odzież i sprzęt

przez

.1) wyspecjalizowane w tym zakresie handlQwe jednostki

organizacyjne lub

2) bezpośrednio przez producentów.

§ 8. Zobowiązuje się Ministra Handlu Wewnętrznego do

ustalenia w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami w

ciągu trzech miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały

.1) szczegółowych warunków umów sprzedaży i umów do.stawy odzieży roboczej, uwzględniających w szczególnQści tryb odbioru i badania jakości odzieży dostarczanej

przez producentów i handlowe jednostki organizacyjne

oraz

_

L~) do sukcesywnego rozszerzania sieci detalicznej sprzedaży

odzieży roboczej.

.

Poz. 44

9.

Zobowiązuje się

•

ministrów wymienionych w § 2

i Przewodniczącego Komitetu. Drobnej Wytwórczości do rozszerzania w uzasadnionych wypadkach, na wniosek zainteresowanych ministrów, systemu zaopatrywania przedsię­

biorstw w odzież bezpośrednio przez producentów.

§

III. Zasady gospodarowania odzieżą i sprzętem.

1. Za koordynację w zakresie gos.podarowanja

i sprzętem odpowiedzialny jest Przewodniczący Komite-tu Pracy i Płac.

2. Przewodniczący Komitetu Pracy i Płac w porozumIeniu z Centralną Radą Związkó~ Zawodowych ustala ramowe

zasady gospodarowania odzieżą i sprzętem.

3. Resort-owe zasady gos.podarowania odzieżą i sprzętem

ustalają właściwi ministrowie (kierownicy urzędów centralnych).

4. Organem opiniodawczym i doradczym w zakresie gospodarowania odzieżą i sprzętem Komitetu Pracy i Płac jest

Międzyresortowa Komisja do Spraw Gospodarowania Odzieżą

i Sprzętem, powołana przez Prezesa Rady Ministrów. '

§ 11. Minisbrowie (kierownicy urzędów centralnych),

przewodniczący prezydiów wojewódzkich rad narodowych,

dyre,ktO'Izy zjednoczeń i przedsiębiorstw (kierownicy jednostek równorzędnych) są odpowiedzialni za całość gospodarki

odzieżą oraz sprzętem w podległych im przedsiębiorstwach

(zakładach pracy).

§ 12. 1. Ministrowie (kierownicy u:rzędów centralnych)

w uzgodnieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac

i z zarządami głÓWnymi właściwych związków zawodowych

ustalają ramowe res·ortowe tabele norm odzieży i sprzętu.

Ramowe resortowe tabele norm powinny obejmować normy

dla typowych stanowJsk pracy lub grup stanowisk pracy

powszechnie występujących w resorcie. .

2. Branżowe tabele norm dla wszys.fkich stanowisk pracy występują-cych w branży z uwzględnieniem warunków

pracy mających wpływ na zakres wyposażenia w odzież

i sprzęt ustalają w uzgodnieniu z zarządami głównymi właś­

ciwych związków zawodowych ministrowie (kierownicy urzę­

dów centralnych) lub z ich upoważnienia dyrektorzy zjednoczeń (kierownicy jednostek równorzędnych), opierając się na

ramowych resortowych tabelach nOlIm odzieży i sprzętu

(ust. 1).

.

3. W ramowych resortowych tabelach i w tabelach branżowych (ust. 1 i 2) normy odzieży i sprzętu dla stanowisk

pracy występujących w różnych resortach należy ustalać na

podstawie norm odzieży i sprzętu resortów (branż), w których stanowiska te występują jako stanowiska typowe.

4. Normy wyposażenia w ochrony częściowe i sprzęt

ochrony osobistej ustalają dyrektorzy (równorzędni kierownicy) zakładów pracy w porozumieniu z radą zakładową, opierając się na tabelach ramowych resortowych (ust. 1) lub na

tabelach branżowych (ust. 2).

5. Minister (kierownik urzędu .centralnego) w uzgodnieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac i zarządem

głównym właściwego związku zawodowego może wyrazić

zgodę na ustalenie zakładowych tabel norm odzieży i sprzę­

tu, opierających się na branżowych tabelach norm obowią­

zujących w zjednoczeniu gruP1!iącym dany zakład pracy.

6. Tabele norm odzieży i sprzętu dla pracowników ministerstw (Urzędów centralnych) oraz dla pracowników rad

narodowych ustalają odrębne przepisy.

§ 13. 1. ·Pracownicy zatrudnieni stale lub sezonowo mają

prawo do bezpłatnej odzieży i sprzętu.

.

2. Pracownicy, o których mowa w ust. l, mogą zamiast

odzieży roboczej ptrzymać ekwiwalent pieniężny na zasa§ 10.

Qdzieżą

dach

-

Poz. 44 t 4!)

99 układów

zbiorowych pracy, wprowadzających zmiany wyniz niniejszej uchwały oraz przepisów wydanych w celu

jej wykonania.

§ 17. Zaleca się centralnym organizacjom spółdzielczym

oraz naczelnym organiżacjom społecznym stosowanie zasad

ustalonych uchwałą .

§ 18. Zobowiązuje się Przewodniczącego Komitetu Pracy

i Płac, ministrów wymienionych w § 2, Przewodniczącego

Komitetu Drobnej Wytwórczości oraz Prezesa Centralnego

Urzędu Jakości i Miar do przedstawiania Radzie Ministrów

w terminie do dnia 15 kwietnia każdego roku wniosków wynikających z oceny realizacji uchwały w roku poprzednim.

§ 19. Wykonanie uchwały porucza się Prezesowi Rady

Ministrów, Przewodniczącemu Komitetu Pracy I Płac, wszystkim ministrom (kierownikom urzędów centralnych) oraz prezydiom wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych

miast wyłączonych z województw).

§ 20. Tracą moc wszelkie przepisy w zakresie unormowanym niniejszą uchwałą. W szczególności tracą moc

l) uchwała nr 78a Rady Ministrów z dnia 5 marca 1957 r.

w sprawie poprawy zaopatrzenia pracown ików w odzież

ochronną, roboczą, sprzęt ochrony osobisteJ i umundu--,

rowanie (Monitor Połski z 1957 r. Nr 3D, poz. 206 i z .

1958' r ~ Nr 1t, poz. 66),

2) uchwała Rady Ministr.6w i Centralnej Rady Związków

Zawodowych z dnia 8 lutego t968 r. w sprawie usprawnienia produkcji, poprawy jakości I zasad gospodarowania opzieżą ochronną i roboczą oraz sprzętem ochrony

osobistej (Monitor Polski Nr 8, poz. 42),

3) zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospod'a rczego nr 322 z dnia 8 października

1952 r. w sprawie projektowania i . zatwierdzania wzorów

odzieży specjalnej i sprzętu ochrony osobistej (Biuletyn

PKPG Nr 42, poz. 284).

ustalonych

w ramowych · zasadach gospodarowania

(§ 10 ust. 2).

3. Zakres i zasady wydawania odzieży i sprzętu dla

osób świadczących pracę na innej podstawie niż stosunek

pracy ustala minister (kierownik urzędu centralnego) w uzgodnieniu z Przewodnićzącym Komitetu Pracy i Płac i zarządem

głównym właściwego związku zawodowego.

§ 14. 1. Dyrektorzy zjednoczeń (kierownicy jednostek

równorzędnych) przeprowadzają Vi okresach rocznych analizę zaspokojenia potrzeb, Jakości i przydatności odzieży

i sprzętu w podległych zakładach pr'acy i przedstawiają odpowiednie wnioski nadzorującym je ministrom (kierownikom

urzędów centralnych), prezydiom wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw).

2. Na podstawie wniosków, o których mowa w ust. 1,

ministrowie (kierownicy urzędów centralnych), prezydia wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączo­

nych z województw) przedstawiają zbiorcze wnioski ministrom wymienionym w § 2 oraz Ptzewodni<:zącemu Komitetu

Drobnej Wytwórczości. Wnioski dotyczące jakości odzieży

, sprzętu przekazywane są również Prezesowi Centralnego

Urzędu Jakości i Miar.

§ 15. Zobowiązuje się Ministra Gospodarki Komunalnej

do

'

1) określenia zasad tworzenia i prowadzenia zakładów pralniczych przy zakładach pracy lub pralni międzyzakłado­

wych, przezna.czonych do prania i reperacji odzieży

ochronnej i robocZej,

2) -wydania wytycznych i ramowych instrukcji .technologicznych dotyczących prania odzieży ochronnej i roboczej w pralniach komunalnych, spółd-zielczych oraz pro'Wadzonych przez zakłady pracy.

odzieżą i sprzętem

kające

IV. Przepisy przejściowe I końcowe.

§ 21.

§ 16. Zobowiązuje się ministrów (kierowników urzędów

centralnych) do podpisania z zarządami głównymi właści­

wych związków zawodąwych protokołów dodatkowych do

Uchwała

wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: p~ Jaroszewicz

45

UCHWAŁA Nr t5 RADY MINISTRÓW

z dnia 14 stycznia 1972 r.

w sprawie Funduszu Rozwoju Rolnictwa.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy 'Z dnia 26 października

1971 r. o podatku gruntowym (Dz. U. Nr 27, poz. 254) Rada

Ministrów uchwala, co następuje

rozliczeń na rzecz innych wierzycieli wpływów z tytułu pozostałych należności wchodzących w skład zobowiązania pIeniężnego . .Równocześnie z poleceniem przelewu za ostatni

miesiąc roku, organy finansowe przesyłają oddziałowi (pla-

§ 1. Fundusz Rozwoju Rolnictwa, zwany dalej "Funduszem", tworzy się z części wpływów uzyskanych na poczet

zobowiązania pieniężnego w wysokości wynikającej z procentowego udz.iału przypisu nelto poddtku gruntowego, wymierzonego według stawek kwotowych w roku podatkowym,

w ogólnej kwocie zobowiązania pieniężnego netto, przypisa. nego w tym roku.

cówce) Banku Rolnego wykaz podziału środków Funduszu na

rzecz poszczególnych dysponentów .

§3. t. Z Funduszu przeznacza się

.

l) 90 % do dyspozycji kółek rolniczych, wsi, osiedli i miast,

w których jeszcze nie zostały zorganizowane kółka rolnicze, rolniczych spółqzielni produkcyjnych oraz s'pół­

dzielczychośrodk6w rolnych kółek rolnic'Zych,

2) 100/0 na centralny fundusz rezerwowy, gromadz.ony na

specjalnym koncie w Banku Rolnym.

2. Ze środków Funduszu przypadających kółkom rolniczym oraz ws iom, osiedlom t miastom, w których jeszcze n:e

zostały z'o rganizowane kółka rolnicze, przeznacza się 80%

do

§ 2. Organy finansowe prezydiów 'rad narodowych, gromadzące wpływy z · tytułu zobowiązania pieniężnego, przelewają

na rachunek właściwego miejscowo oddziału (placówki)

Banku Rolnego w Narodowym Banku Polsk im kwoty przypadające na rzecz Funduszu w terminach przewidzianych dla

POLSKI

DZIEIlłl I

T R II S

Poz.

URZĘDOWY POLSII EJ

RZECZYPOS POLI 'E J LUDOWEJ

Warszawa, dnia 4 lutego 1972 r.

Nr 7

c

.

UCHWAty RADY MINISTRÓW

44 -

45 -

nr 9 z dnia 1 stycz.nla 1912 r. w sprawie produkcji, poprawy jakości f zaopatrzenia w odzIeż ochronn4,

robocz4 I sprzęt ochrony osobisteJ oraz w sprawie zasad gospodarowania tą odzieżą •

in lS z dnia 14 st.ycznla 1912 r. w sprawie Funduszu Rozwoju Rolnictwa

•

91

99

Z A R Z Ą D Z II N I A

46".- Ministra Finansów z dnia lS stycz.nla 1972 r. w sprawie warunków I trybu przyznawania pomocy kredytowej osobom fizycz.nym n~ budownictwo mieszkaniowe i kapitalne remonty •

100

41 ~ Ministra Finansów z dnia 11 stycznia 1972 r. w sprawie umarzania kredytów bankowyCh udzielonych sp6ł-

dzielnlom budownictwa mieszkaniowego.

..

102

OBWIESZCZIINII!

Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 24 stycznia 1912 r. w sprawie kursów dewiz l pieniędzy zagranicznych .

48 -

103

44

UCHWAtA Nr 9 RADY MINISTRÓW

z dnia 7 stycznia 1972 r.

w sprawie produkcji, poprawy jakoścl I zaopatrzenia w odzież ochronną, roboczą I sprzęt ochrony osobisteJ oraz w sprawIe

zasad gospodarowania tą odzieżą.

W celu zwiększenia odpowiedzialności za produkcję i zaopatrzenie w odzież ochronną, roboczą i sprzęt ochrony osobistej oraz zapewnienIa prawidłowej gospodarki tą odzieżą

d sprzętem Rada Minist·rów w porozumieniu z Centralną Radą

Związków Zawodowych uchwala, co następuje

I. Produkcja odzieży ochronneJ, roboczej I sprzętu ochrony

osobistej.

3) Minister Górnictwa I Energetyki - za produkcję sprzę­

tu ochrony dróg oddechowych,

4) Minister Przemysłu Maszynowego -za produkcję sprzę­

tu ochrony oczu, słuchu I twarzy,

5) Minister Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowla~

nych - za produkcję szkieł ochronnych (filtrów),

6) Przewodniczący Komitetu Drobnej Wytwórc~ości - za

prQ<!ukcję rękawic ochronnych I roboczych (z wyjątkiem

rękawic z kauczuku), obuwia profilaktycznego orilz odzieży dla personelu służby zdrowia i innej odzieży, której

asortyment ustali Minister Przemysłu Lekkiego w poro. zumienlu z Przewodn.iczącym Komitetu Drobnej Wytwór-

ochronna i robocza, obuwie ochronne I roochrony osobistej, zwane dalej "odzieżą

i sprzętem", powinny być produkowane ' wyłącznie przez

przedsiębiorstwa . (zakłady państwowe I spółdzielcze) wyznaczości.

czone przez ministrów oraz Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości, odpo~iedzialnych za tę produkcję.