Zarządzenie Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z dnia 8 grudnia 1969 r. w sprawie bilansowania i rozdzielnictwa materiałów.

§ 6. Zarządzenie wchodzi 'w życie z dniem ogłoszenia

oraz ma zastosowanie również do przedmiotów o charakterze

środka trwałego nie zagospodarowanych do tego dnia .

Przewodniczący

atacyjne zleceniodawcy, wykonawcy lub innej zainlere,I

Komisji Planowania przy Radzie Ministrów

J. Kulesaa

407

ZARZĄDZENIE PRZEWODNICZĄCEGO KOMISJI PLANOWANIA PRZY RADZJJ~ MINISTROW

z dnia 8 grudnia 1969 r.

w~- sprawie

bilansowania I , rozdzielnictwa

" Na podstawie§ l pkt 16 rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 30 czerwca 1969r. w sprawie szczegółowego zakresu

i trybu działania Komisji Plal)owania przy Radzie MinistrÓw

(Dz; U. Nr 20, poz. 149) oraz § 20 uchwały nr 115 Rady Mi, ni~trów z dnia 30 czerwca IS69 r. w sprawie współpracy .na­

cielnych i centralnych organów administr'ćlcji państwowej

W sprawach planistycznych (Monitor Polski Nr 30, poz. 225)

' zarządza się, co następuje

§ 1. 1. Zarządzenie' reguluje zasady bilansowania i roz,dzielnictwa oraz stosowania w uzasadnionych wypadkach

ograniczeń zużycia surowców, materiałów, części zamiennych i elementów kooperacyjnych, zwanych dalej "materia·łami".

, 2. . Zasady bilansowania maszyn i urządzeń określa zarządzenie Przewodniczącego

Komisji Planowania przy Radzie

M·inistrów z dnia 2 sierpnia 1969 r. w sprawie zasad bilansowania" i rozdziału maszyn i urządzeń (Monitor Polski Nr 39,

poz. 322).

§ 2. 1. Wszystkie materiały, zarówno produkowane w

kraju, jak i sprowadzane z zagranicy, podlegają ' bilansowaniu.

2. Bilanse roczne, dwuletnie i wieloletnie stanowią głów­

ny e'lement l!sta'lania, a następnie weryfikacji planów gospodarczych. Projekty planów produkcji materiałów, zatwierdzime na poszczególnych szczeblach, powinny być uzasadniane prawidłowo opracowanymi bilansami.

3. W bilansach określa się ilości materiałów przeznaczonych na zaspokojenie potrzeb kraju i na eksport 'oraz wysokość rezerwy bilansowej na potrzeby nie przewidziane w

iplanie.

.

4. Szczegółowość bilansowania zależy od potrzeb jednostki bilansującej. Dla szczegółowego planowania produkcJi i obrotu należy opracowywać bila'ąse asortymentowe,

, !pozwalające na ustalenie zgodnych z potrzebami kraju prawidłowych proporcji i planów produkcji poszczególnych asortymentÓw.

_

5. Bilanse materhlłowe na okresy wieloletnie stanowią

m. in. podstawę do

l) programowania rozwoju zdolności produkcyjnych w zakresie materiałów dlą potrzeb kraju i eksportu,

2) ustalenia kierunku ....specjalizacji produkcji dla potrzeb

krajowych i w ramach Rady Wzajemnej Pomocy Go,

spodarczej,

3) określenia potrzeb importu i możliwości . eksportu,

_

4) sporządzania planów produkcyjnych i inwestycyjnych

u odbiorców materiałów.

.' .

§ 3. L Kierownicy jednostek zgłaszającychzapotrzebowa­

nie na materiały jednostkom bilansującym obowiązani są do

l) dopilnowania rzetelności i realności zgłaszanych potrzeb,

materiałów.

2) ustalenia potrzeb na podstawie norm i wskaźników

zużycia bieżąco aktualizowanych w miarę wprowadzania

nowych konstrukcji i technologii oraz materiałów zastę'pczych.

3) weryfikacji zgłaszanych potrzeb w miarę zmianprojek-

w

tu planu produkcji oraz stanu realizacji zadań

okresie poprzedzającym okres planowy.

2. Za'potrzebowania na materiały pochodzące częściowo

lub całkowicie z importu powInny być szczególnie wnikliwie

analizowane i weryfikowane.

3. Ró\vnolegle z opracowywaniem i zgłaszaniem zapo~

trzebowania na m~teriały (ust. 1 i 2) nal~ży dokonywać oceny wielkości zapasów, zgłaszając zapasy zbędne i nadmierne do zagospodarowania w trybie przewidzianym w uchwale nr 262 Rady Ministrów z dnia 12 sierpnia 1968 r. wsprawie rozporządzania przez jednostki gospodarki uspołecznio­

neJ niektórymi ruchomymi składnikami inajątkowymi (Monitor Polski Nr 35, poz. 245).

§ 4. L Bilanse powinny być sporządzane w zasadzie

samodzielnie przez jednostki bilansujące(§ 5) na podstawie

anallzy potrzeb, przeprowadzonej bez powszechnego ankietowania odbiorców. W tuku analizy jednostka bilansująca

ipowinna' jednak w miarę potrzeby przekonsultować z zainteresowanymi ministerstwami i zjednoczeniami (jednostkami

lI'ównorzędnymi) reprezentującymi największych odbiorców

lub z tymi odbiorcami (organizacjami handlu wewnętrznego

'VI zakresie towarów rynkowych) 'przewidywane potrzeby w

zakresie danyCh materiałów oraz sposób ich pokrycia. Konsultacje prowadzi się także na żądanie naczelnych organów

odbiorców. W sprawach organizacji i zasad analizy popy tustosownie do specyfiki branży - należy posługiwać się wytycznymi Rady GospodaJki Materiałowej.

2. Jednostki bilansujące mogą w miarę potrzeby organizować zespoły bilansujące dla weryfikacji potrzeb zgłasza­

nych przez odbiorców, opiniowania realności bilansów najbardziej deficytowych materiałów i opracowywania wniosków wynikających z tej oceny. W uzasadnionych wy:padkach zespoły bilansujące powinny proponować pokrycie potrzeb materiałami zastępczymi. W skład zespołów bilansują­

cych powinni wchodzić przedstawiciele dostawców I odłJjor­

ców oraz w miarę' potrżeby placówek naukowo-badawczych.

3. Jednostka bilansująca powinna W terminach poprzedzających sporządzanie planów techniczno-ekonomicznych

powiadomić jednostki, z którymi przeprowadziła konsultacje (ust. 1), w jaki sposób zostały uwzględnione w bilansach

wyniki konsultacji.

'

4. Wielkości eksportu i importu materiałów przyjęte

w bilansach powinny uwzględniać m. in. wieloletnie zobowiązania handlu zagranicznego, zobowiązania wyniką.jące ze

IWspółpracy

- m6-

z zagranicą zadania nałożone uchwałami Rady, strów, dysponuje - zgodnie z obowiązującymi przepisamiPrezydium Rządu. Nadwyżki bilansowe powstające w okresie

Ministrów.

.

5. Podstawy metodyczne sporządzania bilansów określa realizacji planu zalicza się do rezerw bilansowych.

:zarządzenie nr 20 Przewodniczącego Komisji Planowania

§ 6. 1. W szczegółowych 'planach rozdziału wymienia

,przy Radzie Ministrów z dnia 17 kwietnia 1968 r.' w sprawie się ilości materiałów przeznaczonych

1) dla głównych imiennych odbiorców, tj.

bilansowania wyrobów.

a) poszczególnych ministerstw, centralnych urzędóvf,

§ 5. 1. Właściwi ministrowie

na podstawie uprawcentralnych zwiąZków spółdzielczych - ' w odniesienień wynikających z uchwały nr 116 Rady Ministrów z dnia

niu do jednostek objętych planem centralnym,

<l4 maja 1965 r. o współpracy i koordynacji gospodarczej

b'\ poszczególn ych ministerstw, centralnych urzędóW'

(Monitor Polski Nr 33, poz. 178) oraz z tytułu koordynacji

1 prezydiów wojewódzkich (miast wyłączonych z womięd z yresortowej określą jednostki obowiązane do spojewództw) ra-d narodowych - w odniesieniu do jedrządz ania bilansów materiałowych.

nostek obję t ych 'planem terenowym,

2. Jednostkami obowiązanymi do sporządzania b{lansów

których na-dzorowane . jednostki zużywają decydujące

iPowinny być w zasadzie zjednoczenia wiodące. Jeżeli proUości materiałów objętych planem,

ducenci materiałów są zgrupowani w kilku zjedno.c zeniach

2) dla jednostek, które nie są nadzorowane przez głów­

d nie zostało powołane Zjednoczen ie wiodące, a zbyt jest ponych imienny€h odbiorców (drobni odbiorcy) - w ' pozy·w ierzony jednej organizacji, minister nadzorujący tę orgacji łącznej.

nizację może ją wyznaczyć jako właściwą do bilansowania

2. Jaiko główny irńi.enny odbiorca może być wskazane'

,tych materiałów.

'3. Ministrowie mogą zastrzec sporządzanie określonych również zjednoczenie, zużywające większą ilof.ć materii\łów

,b ilansów przez ministerstwa lub polecić przedstawianie so- rozdzieJ.anych. W tym wY'padku pozostałe jednostki resortu

(u5t. l pkt 1) zaUcza się do drobnych odbiorców.

bie projektÓw niektórych bilansów do akceptacji.

3. Plany rozdziału sporządza . się na okresy roczne.

§ 6. 1. Komisja Planowania przy . Radzie Ministrów okref ~. W ramach ogólnej il ości materiałów przyznanych

jla w instrukcjach dot yczących opracowywania projektów

.narodowych planów gospodarczych wykaz materiałów, któ- w planie rozdziału główni imienni odbiorcy dokonają w forrych bilanse właściwi ministrowie przedstawiać będą Ko- mie r·ozdzielników lub asygnat przydziału tych materiałów

misji Planowania przy Radzie Ministrów wraz' z projektem dhl nadzorowanych zjednoczeń, przedsiębiorstw lub innych

nadzorowanych jednostek gospodarczych zgodnie z ogólnyplanu.

2. Właściwi ministrowie na wniosek Przewodniczącego mi przepisami o przydziałach, rozdzielnikach i uzgodni·eniach

KomisjiPlanoJVania przy Radzie Ministrów przedstawią do dostaw, stanowiącymi załącznik nr 1 do zarządzenia Przewod~kzącego Komisji' Planowania przy Radzie Ministrów

w,glądu Komisji Planowania przy Radzie Ministrów inne bilanse niż ok r~ślone w ust. l, oprac-owywane przez minister- z dnia .2 kwietnia 1963 r. w sprawie przydziałów, rozdżie'lni- .

ków i uzgodnień dostaw oraż ogólnych warunków. dostaw

.twa, zjednoczenia lub przedsiębiorstwa.

w obrocie krajowym pomiędzy jednostkami gospodarki us po§ 7. 1. Wykaz materiałów, ,.które podlegają rozdzielniCtwu, organy .zatwierdzające plany rozdziału i główńych łecznionej (Monitor Polski z 1963 r. Nr 34, poz. 172 QJaz

z 1966 r. Nr 57, poz. 276).

imiennych odbiorców (§ 8 ust. 1) ustala Komisja Planowania

f 10; W planach rozd'Żiału należy zapewnić odpowiedniq

!przy Radzie Ministrów w Instrukcjach dotyczących opracoilość materiałów na zaopatrzenie drobnych odbiorców.

wania projektów narodowych planów gospodarczych.

ł 11. 1. Jednostki rozdzielające powinny w miarę po2. Ogólne kierunJli. rozdziału materiałów , szczególnie

trzeby, a w szczególności w I kwartale roku planowego, do-'

ważnych dla rozwoju gos'p odarki narodowej lub deficyto,w ych, zatwierdzane są przez Radę Ministrów w ramach na- konać korekty planu rozdziału, biorąc pod uwagę faktyczne

. rodowych planów gospodarczych. W ogólnych I.kierunkach zużycie w roku ubiegłym, faktyczny stan zapasów na koniec

roku ubiegłego, przewidywane zużycie w ro~u planowym

rozdziału Rada Ministrów określa dostawy dla kilku podstawowych resortów lub zasadnicze kierunki zużycia, a szcze- i niezbędny poziom zapasów na koniec roku p.lanowego.

2. Wnioski w sprawie zmian ogólnych kierunków roz; gółowe plany rozdziału (§ 8) tych materiałów ustalają ~ła­

działu materiałów ważnych dla rozwoju gospodarki narodościwi ministrowie-dostawcy.

3. Organami zatwierdzającymi szczegółowe plany roz- wej lub deficytowych (§7 ust. 2) powinny być składane

działu (jednostki rozdzielające) z uwzględn i eniem prze- przez ministrów-dostawców Przewodniczącemu Komisji Plapisów ust. 2 ~ są ministrowie i dyrektorzy zjednoczeń lub no-wania przy Radzie Ministrów. który - w miarę potrieby - przedstawia je Radz,i e Ministrów.

rl upoważIl ie nia ministrów (§ 5 ust. 2) albo dyrektor ów zjed§ 12. Właś,ciwi ministI' owie na wniosek Przewodniczą­

oI1 ~ czeń ' dyrektorzy organizacji zbytu. Jednostka rozdzielają­

ca obowiązana jest uzgodnić z głównymi odbiorcami wyso- cego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów przedstawią

do wglądu Komisji Planowania przy Radzie Ministrów pre- ikość przydziału danego materiału. W razie nieuzg·odnienia

jekty planów i plany rozdziału, zatwierdzone pr7ez właści­

wysokości przydziału między głównym odbiorcą a jednostką

we jednostki rozdzielające (§ 7 ust. 3) oraz informacje uza. roz dzielającą główny odbiorca ma prawo odwołać się do

sadniające ich zmiany.

ministra-dostawcy.

'

.

4. Jeżeli Vi toku opracowania narodowych planów go§ 13. 1. Ministrowie-dostawcy albo z Ich upoważnienia

spodarczych powstaną rozbieżności między ministrami co do podlegli im dyrektorzy zjednoczeń lub dyrektorzy organizawielkości Ilrzydziałów określonych w projektach ogólnych

cji zbytu zawrą - w miarę potrzeby - z ministrami nadzo,ikierunków ro z działu (ust. 2), proto~oły rozbieżności pod,p isa- ' rującymi odbiorców lub z ich upoważnienia z dyrektorami

lOe przez zainteresowanych ministr6\r powinny być dołąC'ta­ zjednoczeń (jednostek równorzędnych) porozumienia okrene do prezentowaneg·o Radzie Ministrów projektu narodo- ' ślające wypadki, w jakich może nastąpić ogranicz-enie lub

wego pla'n u gospodarcze·go po ich rozpatrzeniu przez Komi- zaprzestanie stosowania określonych materiałów, oraz ustaEję :planowania przy Radzie Ministrów.

.

lą sposób realj zacji Jego porozumienia.

5. Jednostki .rozdzielające właściwe są do dysponowa2. Ograniczenia lub zakazy stosowania materiałów p.onia rezerwą bilansową materiałów rozdzielanych. ' Rezerwą winny w szczególnoŚci dotyczyć materiałów, których podaż

, :bilans·ową materiałów, których ogólny ro z dział w ramach

jest niższa niż potrzeby kraju j eksportu, oraz materiałów

Ilarodowych planó_w ~ros.podarczych zatwierdza Rada Mini- importowanych.

I,

-

917

Poz. 407 i 408

3. W porozumieniach, o których mowa w ust. l, należy

6. Porozumienia, o których mowa w uSt. 1, powinny być

w szczególności ustalić zasady racjonalnego stosowania; mo- aktualizowane w miarę zmian zachodzących w sferze prożliwość zastąpienia materiałów objętych porozumieniem indukcji, obrotu i zużycia.

' riymi bardziej dostępnymi ze wska:z:aniem źródła i zapewnie- ,

§ 14. Przepisy zarządzenia dotyczące ministerstw mają

niem ich nabycia oraz Inne postanowienia, które za'pewnią odpowiednie ' zastosowanie do centralnych urzędów, centraloszczędność zużycia.

nych związków spółdzielczych i prezydiow wojewódzkich

.

4. W porozumieniu można ustalić, w jakich wypadkach (miast wyłączonych z vvojewództw) rad narodowych,

sprzedawcy materiałów mogą uzależnić ich sprzedaż od

§ 15. ' W części unormowanej niniejszym zarządzeniem

, , wskazania przez kupującego celu, na jaki materiał jest prze- oraz zarządzeniem Przewodniczącego Komisji Planowania

znaczony, i odmówić dostarczenia, jeżeliby miały one być przy Radzie Ministrów z dnia 2 sierpnia 1969 r. w sprawie

użyte niezgodnie z porozumien iem, o którym mowa w ust: L

zasad bilansowania I rozdziału maszyn i urządzeń (Monitor

Polski Nr 39, poz. 322)- tracą moc dotychczasowe przepisy

5. Zakaz klb ograniczenie stosowania materiałów nie

dotyczące bilansowania materiałów.

' dotyczy wypadków, gdy zużycie określonych materiałów

§ 16. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

jest określone Polską Normą lub Innymi przepisami, wydany1970

r. '

mi przez właściwe organy, albo wynika z umów i porozumień międzynarodowych.

Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów

J. Kulesza

408

ZARZĄD~ENIE MINISTRA FINAl':SOW I PRZEWODNICZĄCEGO PAŃSTIVOWEJ KOMISJI CEN

z dnia 22 listopada 1969 r.

w "sprawle wyceny, ewidencji I rozliczeń przedmIotów o charakterze środków trwałych, 'nabytych lub wytworzonych -,

ze środków pozainwestycyjnych w toku prac nad rozwojem nauki I technikI.

Na podstawie § 1 ust. 1 pkt 8 i 11 rozporządzenia Rady

- Ministrów z dnia 1 kwietnia , 19S0 r. w sprawie zakresu dzia~

: łania Ministra Finansów i zmiany zakresu działania Państwo­

wej Komisji Planowania Gospodarczego (Dz. U. Nr 22, poz.

188 z póżniejszymi zmianami), § 1 ust. 1 pkt 1 uchwały nr 406

Rady Minis-trów z dnia 3 czerwca 1953 r. w sprawie właści' wości organów do ustalania niektórych cen, opłat i stawek

taryfowych oraz w sprawie zasad i trybu składania wniosków

o Ustalenie cen, opłat I stawek taryfowych oraz określenia

wytycznych do ich ustalania (Monitor Polski Nr A-57, poz.

'722 z późniejszymi zmianami) i § 1 uchwały nr 240 Rady

Ministrow z dnia 9 lipca 1957 r. w sprawie wykonywania

przez Państwową Komisję Cen niektórych zadań z zakresu

cen, opłat i stawek taryfo)Vych (Monitor Polski Nr 57, poz.

356) zarządza się, co następuje

określa zasady wyceny, ewidencji

finansowych dotyczących przedmiotów nabytych

lub wytworzonych ze środków pozainwestycyjnych w toku

prac nad rozwojem nauki i techniki, a zakwalifikowanych

, do dalsiego wykorzystania jako środki trwałe. Przedmioty

. 't e zwańe będą dalej "prźedmiotami o charak~erze środków

tuvałych".

.

§ 1.

Zarządzenie

rozliczeń

tów urządzenia trwałego zbywanych przez państwowe

lub spółdzielC'ze jednostki organizacyjne (Monitor Polski Nr 86, poz. 364) oraz zarządzeniem Państwowej Komisji Cen nr 429 z dnia 28 listopa~da 1961 r. (Biuletyn

Cen z 1961 r. Nr 34, poz. 593 i z 1962 r. Nr l, poz. 23),

2) w zakresie aparatury i innych przedmiotów wytworzonych w bezpośrednim związku z wykonywaniem określonych prac nad rozwojem nauki i techniki lub wytworzonych w wyniku tych prac - ustalić orientacyjną wartość sprzedażną pr:zedmiotów z uwzglę,dnieniem poziomu

cen artykułów podobnego rodzaju oraz stanu technicznego przedmiotów i ich wartości użytkowej.

2. Jeżeli praca wykonywana jest bez umowy(zlecenia),

funkcje zleceniodawcy spełnia jednostka nadrzędna wykonawcy.

§ 3. Jednostki, które stosownie do przepisów § 5 zarzą­

dzenia wymienionego w § 2 weszły w posiadanie przedmiotów o charakterze środków trwałych w sposób nieodplatny,

obowiązane są

włączyć te przedmioty do iiościowej i wartościowej ewidencji swego majątku trwałego, stosując wycenę zgodnie z ustaleniami, o Mórych mowa w § 2 ust. 1.

2) jeżeli prowadzą gospodarkę finansową · według zasad

rozrachunku gospodarczego - dokonyWać odpisów amortyzacyjnych od wartości przedmiotów począ.wszy od

pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w

którym przedmiot zosŁał przejęty przez tę jednostkę, bez

względu na to, czy został faktycznie przekazany do użyt­

kowania,

3) wyodrębnić ewidencyjną wartość przychodu tych przedmiotów w rocznej sprawozdawczości finansowej z zakresu środków trwałych.

1)

§ 2. 1. Równocześnie z czynnościami, . o których mowa

§ 2 ust. 1 zarządzenia Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z dnia 8 listopada 1969 r. W, sprawie rozporządząnia przedmiotami o charakterze środków

trwałych, nabytymi lub wytworzonymi ze środków pozain, westycyjnych w toku prac nad rozwojem nauki i tcehniki

(Monitor Polski Nr 52, poz . . 405) - jednostka wykonująca

pr~cę, zwana dalej "wykonawcą", obowiązana jest w ' poro_ lZumleniu z jednostką zlecającą i finansującą pracę, zwaną

dalej "zleceniodawcą"

§ 4. W razie sprzedaży przedmiotów o charak(erze środ­

1) w zakresie aparatury i innych przedmiotów zakupionych

w bezpośrednim związku z wykonywaniem okre$loąych , ków trwałych ~stosownie do , przepisów § 4 ust. 1 zarządze­

prac na(l rozwojem nauki i , techniki - ustalIĆ cenę tych nia wymienionego w § 2, wykonawca

1) określa cenę przedmiotów, o których mowa w §2 ust. 1

przedmiotów na zasadach określonych uchWałą nr 420

pkt l,' na zasadach przewidzianych w uchwale Rady Mi..

Rady Ministrów z dnia 27 ,października 1961 r. w spraoistrów wymieni,onej w, tym przepisie,

wie cen zbędnych maszyn i innych zbędnych przedmio'W

...

-

ustalonych w uchwale: Jednostka gospodarki uspołecznionej

kupująca przedmiot pokrywa jego cenę ze środków przeznaczonych na finansowanie inwestycji.

§ ,S

Poz. 4061407

915

------------------~~------------------------------------------------

flrzedmiot o charakterze

środka

trwałego

można

przekązać nieodpłatnie

li w wypadkach określonych § 20 uchwały,

2) za zgodą dyrektora zjednoczenia - na potrzeby eksplo-

sowanej jednostki organizacyjnej, zgrupowanej

samym zjednoC2'eniu co zleceniodawfa.

W

tym