Zarządzenie Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów z dnia 8 listopada 1969 r. w sprawie rozporządzania przedmiotami o charakterze środków trwałych, nabytymi lub wytworzonymi ze środków pozainwestycyjnych w toku prac nad rozwojem nauki i techniki.

...

-

ustalonych w uchwale: Jednostka gospodarki uspołecznionej

kupująca przedmiot pokrywa jego cenę ze środków przeznaczonych na finansowanie inwestycji.

§ ,S

Poz. 4061407

915

------------------~~------------------------------------------------

flrzedmiot o charakterze

środka

trwałego

można

przekązać nieodpłatnie

li w wypadkach określonych § 20 uchwały,

2) za zgodą dyrektora zjednoczenia - na potrzeby eksplo-

sowanej jednostki organizacyjnej, zgrupowanej

samym zjednoC2'eniu co zleceniodawfa.

W

tym

§ 6. Zarządzenie wchodzi 'w życie z dniem ogłoszenia

oraz ma zastosowanie również do przedmiotów o charakterze

środka trwałego nie zagospodarowanych do tego dnia .

Przewodniczący

atacyjne zleceniodawcy, wykonawcy lub innej zainlere,I

Komisji Planowania przy Radzie Ministrów

J. Kulesaa

407

ZARZĄDZENIE PRZEWODNICZĄCEGO KOMISJI PLANOWANIA PRZY RADZJJ~ MINISTROW

z dnia 8 grudnia 1969 r.

w~- sprawie

bilansowania I , rozdzielnictwa

" Na podstawie§ l pkt 16 rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 30 czerwca 1969r. w sprawie szczegółowego zakresu

i trybu działania Komisji Plal)owania przy Radzie MinistrÓw

(Dz; U. Nr 20, poz. 149) oraz § 20 uchwały nr 115 Rady Mi, ni~trów z dnia 30 czerwca IS69 r. w sprawie współpracy .na­

cielnych i centralnych organów administr'ćlcji państwowej

W sprawach planistycznych (Monitor Polski Nr 30, poz. 225)

' zarządza się, co następuje

§ 1. 1. Zarządzenie' reguluje zasady bilansowania i roz,dzielnictwa oraz stosowania w uzasadnionych wypadkach

ograniczeń zużycia surowców, materiałów, części zamiennych i elementów kooperacyjnych, zwanych dalej "materia·łami".

, 2. . Zasady bilansowania maszyn i urządzeń określa zarządzenie Przewodniczącego

Komisji Planowania przy Radzie

M·inistrów z dnia 2 sierpnia 1969 r. w sprawie zasad bilansowania" i rozdziału maszyn i urządzeń (Monitor Polski Nr 39,

poz. 322).

§ 2. 1. Wszystkie materiały, zarówno produkowane w

kraju, jak i sprowadzane z zagranicy, podlegają ' bilansowaniu.

2. Bilanse roczne, dwuletnie i wieloletnie stanowią głów­

ny e'lement l!sta'lania, a następnie weryfikacji planów gospodarczych. Projekty planów produkcji materiałów, zatwierdzime na poszczególnych szczeblach, powinny być uzasadniane prawidłowo opracowanymi bilansami.

3. W bilansach określa się ilości materiałów przeznaczonych na zaspokojenie potrzeb kraju i na eksport 'oraz wysokość rezerwy bilansowej na potrzeby nie przewidziane w

iplanie.

.

4. Szczegółowość bilansowania zależy od potrzeb jednostki bilansującej. Dla szczegółowego planowania produkcJi i obrotu należy opracowywać bila'ąse asortymentowe,

, !pozwalające na ustalenie zgodnych z potrzebami kraju prawidłowych proporcji i planów produkcji poszczególnych asortymentÓw.

_

5. Bilanse materhlłowe na okresy wieloletnie stanowią

m. in. podstawę do

l) programowania rozwoju zdolności produkcyjnych w zakresie materiałów dlą potrzeb kraju i eksportu,

2) ustalenia kierunku ....specjalizacji produkcji dla potrzeb

krajowych i w ramach Rady Wzajemnej Pomocy Go,

spodarczej,

3) określenia potrzeb importu i możliwości . eksportu,

_

4) sporządzania planów produkcyjnych i inwestycyjnych

u odbiorców materiałów.

.' .

§ 3. L Kierownicy jednostek zgłaszającychzapotrzebowa­

nie na materiały jednostkom bilansującym obowiązani są do

l) dopilnowania rzetelności i realności zgłaszanych potrzeb,

materiałów.

2) ustalenia potrzeb na podstawie norm i wskaźników

zużycia bieżąco aktualizowanych w miarę wprowadzania

nowych konstrukcji i technologii oraz materiałów zastę'pczych.

3) weryfikacji zgłaszanych potrzeb w miarę zmianprojek-

w

tu planu produkcji oraz stanu realizacji zadań

okresie poprzedzającym okres planowy.

2. Za'potrzebowania na materiały pochodzące częściowo

lub całkowicie z importu powInny być szczególnie wnikliwie

analizowane i weryfikowane.

3. Ró\vnolegle z opracowywaniem i zgłaszaniem zapo~

trzebowania na m~teriały (ust. 1 i 2) nal~ży dokonywać oceny wielkości zapasów, zgłaszając zapasy zbędne i nadmierne do zagospodarowania w trybie przewidzianym w uchwale nr 262 Rady Ministrów z dnia 12 sierpnia 1968 r. wsprawie rozporządzania przez jednostki gospodarki uspołecznio­

neJ niektórymi ruchomymi składnikami inajątkowymi (Monitor Polski Nr 35, poz. 245).

§ 4. L Bilanse powinny być sporządzane w zasadzie

samodzielnie przez jednostki bilansujące(§ 5) na podstawie

anallzy potrzeb, przeprowadzonej bez powszechnego ankietowania odbiorców. W tuku analizy jednostka bilansująca

ipowinna' jednak w miarę potrzeby przekonsultować z zainteresowanymi ministerstwami i zjednoczeniami (jednostkami

lI'ównorzędnymi) reprezentującymi największych odbiorców

lub z tymi odbiorcami (organizacjami handlu wewnętrznego

'VI zakresie towarów rynkowych) 'przewidywane potrzeby w

zakresie danyCh materiałów oraz sposób ich pokrycia. Konsultacje prowadzi się także na żądanie naczelnych organów

odbiorców. W sprawach organizacji i zasad analizy popy tustosownie do specyfiki branży - należy posługiwać się wytycznymi Rady GospodaJki Materiałowej.

2. Jednostki bilansujące mogą w miarę potrzeby organizować zespoły bilansujące dla weryfikacji potrzeb zgłasza­

nych przez odbiorców, opiniowania realności bilansów najbardziej deficytowych materiałów i opracowywania wniosków wynikających z tej oceny. W uzasadnionych wy:padkach zespoły bilansujące powinny proponować pokrycie potrzeb materiałami zastępczymi. W skład zespołów bilansują­

cych powinni wchodzić przedstawiciele dostawców I odłJjor­

ców oraz w miarę' potrżeby placówek naukowo-badawczych.

3. Jednostka bilansująca powinna W terminach poprzedzających sporządzanie planów techniczno-ekonomicznych

powiadomić jednostki, z którymi przeprowadziła konsultacje (ust. 1), w jaki sposób zostały uwzględnione w bilansach

wyniki konsultacji.

'

4. Wielkości eksportu i importu materiałów przyjęte

w bilansach powinny uwzględniać m. in. wieloletnie zobowiązania handlu zagranicznego, zobowiązania wyniką.jące ze