Zarządzenie Ministra Komunikacji z dnia 12 marca 1968 r. w sprawie używania pojazdów samochodowych do celów służbowych.

§ 2. 1. W jedn ostkach na rozrachunku gospodarc zym

likwidacja ka żdego etatu służbo weg o samochodu osobowego

powinna spowodować zmniejszeni e planowanej liczby zatrudnionych o 1 pracownika i planowanego osobowego fundus zu

płac o 30.000 zł w stosunku roc znym.

2. W jednostkach i zakładach budżetowych likwidacja

każdego etatu służbowego samochodu osobowego powinna

spowodować w planach finansowy ch odpowiednie zmniejszenie kwot plan~vanych we właściwych podziałkach klasyfikacji wydatków przy jednoczesn ym zwiększeniu wydatków

na podróż e służbo w e w § 30 "Podróże służbowe i przeniesienia", z tym że

1) wydatki należy zmmeJszyć przynajmniej o kwotę

100.000 zł, a w tym osobowy fundusz płac co najmniej

o 30.000 zł, przy jednoczesnym' zmniejszeniu planowanej

liczby zatrudnionych o 1 etat osobowy,

2) zwiększenie wydatków na podróże służbowe nie może

przekroczyć kwoty 70.000 zł

- na jeden zlikwidowany etat s łużbowego samochodu osobowego w stosunku r ocznym.

3. Zmiany.planów finansowych, o których mowa w ust. 2,

przeprowadza się w trybi e przewidzianym w przepisach o dokonywaniu zmian w planach finansowych jednostek i zakła­

dów budżetowych. Przeniesienia z tego tytułu kredytów w

budże cie centralnym powodujące zwiększenie § 30 "Podróże służbowe i przeniesienia" nie wymagają zgody Ministra

Finansów.

§ 3. 1. Do kosztów objętych limitem finansowym, o którym mowa w § l, zalicza się

1) związa ne z ek sploatacją słu żbowy ch samochodów osobowych k oszty

a) materiałów pędnych i ol ejów ,

b) ogumien ia,

c) r emon tów eksploatacyjnych (napraw bi eżąc ych),

d) plac i u bezpieczeI'l kierow ców,

e) d elegac ji kierowcó'w,

2) ekwiwalenty, ~w tym r ó wni eż r yczałty, '(vypła ca ne pracownik om za u żywanie własn y ch samochodów osobowych lub motocykli do celów s ł u ż bo wyc h,

3) dodatki za prow adzenie s łużbowych samochodów osobowy ch przez pracow ników nie za trudnion ych na stanowisku ki erowcy.

2. Zakr es kosztów, o których mowa w ust. 1 pkt l, określa § 2 ust. l, 2 oraz ust. 4-6 załącznika do zar z ąd zenia

Ministra .finansów z dnia 7 czerwca 1965 r. w sprawie 'z asad

ewidencji kosztów gospodarstw samochodowych w przedsię­

biorstwach i instytucjach ni etransportowych (Monitor Polski Nr 32, poz. 175).

§ 4. 1. Jednostki na rozrachunku gospodarczym ujmują

wynikające z rozliczenia kos zty, o których mowa w § 3, na

odpowiednim koncie syntety cznym, przeznaczonym w branżowym planie kont do ewidencji tych kosztów (np. na koncie kos ztów ogólnych), w odrębnej pozycji analitycznej zatytułowan ej "koszty eksploatacji służbowych samochodów

osobowych".

. 2. Poiostałe koszty eksploatacji służbowych samochodów osobowych, jak np. kos zty ich amortyzacji, narzut kosztów ogólnych, ujmuje się oddzielnie według zasad dotychczas owych.

§ 5. Kierownicy jednostek objętych zarządzeniem lub

upoważnione przez nich osoby zobowiązane są, spra wdzać

wykorzystanie limitu finansowego kosztów eksploatacji służ­

bowych samochodów osobowych. W szczególności należy

bada ć, czy wysokość kosztów ponoszonych w poszczególnych okresach nie zagraża przekroczeniem limitu w stosunku rocznym. Badania te nal eży przeprowadzać przynajmniej

na koniec każdego kwartału.

§ 6.

Zar ządzenie

wchodzi w

życie

z dniem

ogłosz e nia.

Minister Finansów: w z. J . Trendola

78

ZARZĄDZENIE MINISTRA KOMUNIKACJI

z dnia 12 marca 1968 r.

w sprawie używania pojazdów samochodowych do celów służbowych.

Na podstawie art. 26 ustawy z dnia 27 listopada 1961 r.

o transporcie drogowym i sp edycji krajowej (Dz. U. Nr 53,

poz. 297) i w związku z uchwałą nr 291 Rady Ministrów

z dnia 1 grudnia 1967 r. w sprawie usprawnienia gospodarki

służbow ymi samochodami osobowymi zarz ą dza się, co nast ępuje

Rozdział

1.

Przepisy' ogólne.

§ 1. L Przepisy zarząd ze nia stosuje się do państwowy ch

jednostek organizacyjnych oraz organizacji społecznych do-

/

towanych z budż e tu Państwa i organ izacji

zwanych dalej w skróceniu "jednostkami".

spółdzielczych,

2. Przepisy zarządzenia nie mają zastosowania do przewozu osób i ładunków wykonywanego dla wfasnych potrzeb

1) p ojazdami samochodowy mi jednostek podległych Ministrowi Obrony Narodowe j i M inistrowi Spraw W e wnętrz­

n ych, z wyjątkiem poj azdó,v Komendy Główn e j Straży

Pożarnyc h, Głównego Ur zędu Geodezji i Kartografii oraz

przedsiębiorstw podległych tym ministrom,

2) pojazdami samochodowymi ' innymi niż samochody osobowe jednostek witiziennictwa, zakładów poprawczych~

--'

schronisk dla nieletnich i zakładów wychowawczych,

podległych Ministrowi Sprawiediiwości.

§ 2. Przepisy zarządzenia dotyczące prezydiów wojewódzkich rad narodowych stosuje się również do prezydiów

rad narodowych miast wyłączonych z województw.

R o z d z i a ł 2.

Służbowe pojazdy samochodowe.

§ 3. L Za służbowe pojazdy samochodowe, zwane dalej "pojazdami służbowymi", uważa si ę należące do jednostek pojazdy wymienione w ust. 2, s łużące do zaspokojenia

ich własnych potrzeb przewozowych.

2. Do pojazdów służbowych (ust. 1) zalicza się

.1) samochody osobowe,

2) motocykle i motorowery,

3) samochody ciężarowe o ładowności do 1,5 tony włącznie,

4) autobusy przeznaczone do przewozu nie więcej niż

15 osób łącznie z kierowcą.

3. Używanie do własnych potrzeb przewozowych samochodó w ciężarowych o ładowności powyżej 1,5 tony i auto• busów przeznaczonych do przewozu więcej niż 15 osób łącz­

nie z kierowcą normują odrębne przepisy.

§ 4. L Służbowe samochody osobowe, motocykle i autobusy (§ 3 ust. 2 pkt 1, 2 i 4) mogą być używane przez jednostki po uzyskaniu etatu, zwanego dalej etatem samochodowym. Uzyskanie etatu samochodowego dla służbowych samochodów ciężarowych (§ 3 ust. 2 pkt 3) wymagane jest

tylko w jednostkach i zakłada ch budżetowych oraz centralnych organizacjach spółdzielczych.

'2. J ednostka może uzyskać etat sam ochodowy, gdy uzasadniają to jej zadania i zakres działania. Podstawowe kryteria stanowią

1) charakter działania jednostki i liczba zatrudnionych pracowników,

2) liczba jednostek podległych,

3) położenie jednostki w stosunku do środków komunikacji publicznej.

3. Etaty samochodowe dla jednostek i zakładów budże­

towych ustala Minister Komunikacji po akceptacji przez Radę Ministrów

1) dla ministerstw, urzędów centralnych oraz innych jednostek objętych działem administracja i wymiar sprawiedliwości budż etu centralnego oraz Polskiej Akademii Nauk, Komitetu do Spraw Radia i Telewizji, Polskiej

Agencji Prasowej i Zakiadu Ubezpieczeń Społecznych na wniosek właściwego ministra, kierownika urzędu lub

kierownika jednostki,

2) dla prezydiów rad narodowych wszystkich stopni oraz

ich organów na terenie województwa - na wniosek

przewodniczącego prezydium właściwej

wojewódzkiej

rady narodowej.

4. Etaty samochodowe dla centralnych organów spół­

dzielczych ustala Minister"Komunikacji w porozumieniu z Min istrem Finansów na wniosek pre~esa zarządu właściwej

centralnej organizacji spółd z ielczej.

S. Etaty samochodowe dla organizacji społecznych o zasi ęgu ogólnokrajowym dotowanych z budżetu centralnego

usta'la Minister Komunikacji na wniosek organu naczelnego

właściwej organizacji społecznej, po zaopiniowaniu przez organ dotujący.

6. Etaty samochodowe dla jednostek nie wymienionych

w ust. 3, 4 i S ustala według wytycznych Ministra Komunikacji organ do spraw komunikacji prezydium wojewódzkiej

rady narodowej, właściwy według siedziby jednostki, na

173

~

c: Poz. 78

wni osek kierownika jednostki, zaopiniowany przez jednostkę nadrzędną .

. 7. Eta ty samochodowe ważne są na rok k a lendarzowy;'

po tym okresie ważno ś ć ich moż e być przedłużona.

8. W uzasadnionych wypadkach, w szc ze gólności w razie n aIllszenia pr zep isów § 12, organ właściwy do ustalania

etatów samochodowych może cofnąć etat, zuvl'iadamiając

o tym organ, w którym pojazd jest zarej estrowany.

9. W razie co f ni ęcia etatu organ do spraw komunikacji

prezydium rady narodowej, w którym pojazd jest zarejestrowany, wycofa go z ruchu pr zez unieważnienie dowod u r ejestrac yjnego i odebranie tablic ze znakami rej es tracyjnymi.

§ 5. L W ci ąg u roku kalendarzowego nie może nastą­

pić zwiększenie liczby ustalonych etatów samochodowych.

2. Jeżeli w wyniku zmian organizacyjnych lub zmiany

zadań zachodziłaby potrze ba zwiększenia jednostce liczby

etatów samochodów osobowych lub ustalenia etatu, może to

nastąpi ć jedynie w drodze przesunięć etatów mi ędzy jednostkami podległymi jednemu ministrowi (kierownikowi urz ę du

centralnego) lub prezydium wojewódzkiej rady nar odowe j.

3. Zmiany etatów samochodow ych w ciągu roku (ust. 2)

dla jednostek określon y..ch w § 4 ust. 3 wprowadza Minister

Komunikacji w porozumi eniu z Ministrem Finansów .

§ 6. 1. Służbowe samochody osobowe dzieli s ię na

1) reprezentacyjne (R), związane ze stanowiskami służbo­

wymi ustalonymi przez Prezesa Rady Ministrów,

2) administracyjne (A). przeznaczone do zaspokojenia w

jednostce potrzeb komunikacyjnych, związanych z wykonywaniem czynności służbowych wymagając yc h szybkiego przenoszenia si ę z miejsca na miejsce pracownika lub grupy pracowników jednostki, a tak że związa ­

nych z obsługą administracyjną jednostki, je że li przejazdy publicznymi środkami komunikacji utrudniają W

sposób istotny wykonywanie czynności służbowych.

2. Osoby zajmujące stanowiska objęte listą ustaloną

przez Prezesa Rady Ministrów mogą osobiście dysponować

samochodami administracyjnymi, jednakże wyłącznie do celów służbowych.

3. Samochody osobowe administracyjne powinny być

oznaczone literą "A" koloru białe go o wymiarach: wysokość 120 mm, szerokość 60 mm, umieszczoną w sposób trwały na wewnętrznej stronie w górnym prawym rogu przedniej szyby.

§ 7. 1. Pojazdy służbowe, o których mowa w § 4 ust. l,

mogą być rejestrowane przez właściwy do spraw komunikacji orga-n prezydium powiatowej (miejskiej, dzielnicowej)

rady narodowej wyłącznie na podstawie dowodu przydziału

etatu. Jeden odcinek dowodu przydziału etatu pożostaje w

aktach organu rejestrującego.

2. Organ do spraw komunikacji rejestrujący samochód

osobowy ma obowiązek wpisać w dowodzie rejestracyjnym

lit e rę "R" w odniesieniu do samochodów repr ezentacyjnych

lub literę "A" w odniesieniu do samochodów administracyjnych.

3. Zarejestrowanie innego pojazdu służbowego na ten

sam dowód przydziału etatu może nastąpić po wycofaniu

z ruchu pojazdu uprzednio zarejestrowanego.

§ 8. Pojazdom służbowym należy zapewnić obsługę techniczną i naprawy zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.

R o z d z i a ł 3.

Limity finansowe.

§ 9. 1. Wydatki na utrzymanie i eksploatację pojazdów

służbowyc h

nie mogą przekroczyć kwot przewid zianych na

ten cel w planach finansowych bądż vi budżetach jednostek.

•

-

Monitor.Polski Nr 12

2. Dla służbowego samochodu osobowego, z wyjątkiem

reprezentacyjnego, ustala się limit finansowy w wysokości

100 tys. zł w stosunku rocznym, przeznaczony na utrzymanie samochodu, materiały pędne i wynagrodzenie kierowcy.

3. \V razie zrezygnowania z etatu samochodowego do

dyspozycji jednostki pozostawia się limit w wysokości

70 tys. zł w stosunku rocznym na wydatki komunikacyjne,

niezbędne na 'skutek zrezygnowania z etatu.

4. Kwotę określoną limitem (ust. 3) przeznacza się na

wypłaty ekv/iwalentu za używanie przez pracownika wła­

snego pojazdu do celów służbowych, ryczałty (§§ 16 i 17)

oraz na przejazdy taksówkami lub innymi środkami komunikacji publicznej.

S. Zasady ewidencji finansowo-księgowej i kontroli limitów finansowych ustalają odrębne przepisy.

R o z d z i a ł 4.

Kolumny służbowych samochodów osobowych.

§ 10. 1. W celu usprawnienia dyspo~owania służbowymi

samochodami osobowymi jednostki posiadające dwa lub wię­

cej takich samochodów powinny grupować je w kolumnach.

Kolumnę tworzy kierownik jednostki. Należy dążyć do tworzenia kolumn obsługujących jednostki tego samego resortu

r~b branży, mające siedzibę w jednej miejscowości.

2. Samochody zgrupowane w kolumnie nie mogą być

przydzielane na stałe do dyspozycji poszczególnych pracowników lub komórek organizacyjnych jednostki, . z wyjątkiem

samochodów określonych w § 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 2.

3. 'vV razie posiadania przez jednostki większej liczby

samochodów osobowych można tworzyć przedsiębiorstwa (zakłady) transportu samochodowego na podstawie odrębnych

przepisów.

4. Jeżeli istniejące warunki to uzasadniają, należy tworzyć przedsiębiorstwa (ust. 3) grupujące samochody osobowe jednostek należących do różnych resortów. Kierownicy

jednostek są obowiązani uwzględniać postulaty wydziałów

komunikacji prezydiów wojewódzkich rad narodowych

sprawie tworzenia takich przedsiębiorstw.

5. Jeżeli w jednej miejscowości znajdują się dwie lub

więcej jednostek jednego resortu, decyzję w sprawie utworzenia kolumny i sposobu dysponowania samochodami oraz

pokrywania kosztów utrzymania kolumny wydaje kierownik

jednostki nadrzędnej.

6. Decyzję w sprawie przekazania służbowego samochodu osobowego do przedsiębiorstwa transportu samochodowego wydaje kierownik jednostki nadrzędnej .

w

..

Rozdział

Poz. 78

174

5.

Używanie pojazdów słutbowycb.

§11. 1. Pojazdy służbowe mogą być używane wyłącz­

nie do zaspokojenia służbowych potrzeb przewozowych jednostki, z wyjątkiem wypadków określonych w § 18.

2. Przy przejazdach służbowych należy korzystać przede

wszystkim z naj tańszych środków komunikacji (tramwaj,

autobus, kolej), a w wypadkach uzasadnionych· również

z taksówek za zwrotem kosztów rzeczywistych. Służbowy samochód osobowy może być uzyty, jeżeli nie ma możliwości

skorzystania z publicznego środka komunikacji lub jeżeli pilność sprawy uzasadnia użycie tego samochodu. Przejazd powinien odbywać się najkrótszą drogą.

3. Samochody osobowe administracyjne mogą być uży­

wane na obszarze województwa właŚciwego według siedziby jednostki i na obszarze województw sąsiednich.

4. Ustalony obszar wpisuje do dowodu rejestracyjnego

organ rejestrujący samochód.

5. W wyjątkowych wypadkach służbowy samochód osobowy może być używany do przewożenia do pracy i z pracy

na terenie jedne j miejscowości kierownika jednostki i jego

zastępców za zezwoleniem właściwego -ministra (kierownika

urzędu centralnego, przewodniczącego prezydium wojewódzkiej rady narodowej), jeżeli w danej miejscowości nie ma

publicznych środków komunikacji, z tym że może to dotyczyć

tylko dużych jednostek organizacyjnych i nie może stanowić podstawy do oceny potrzeb jednostki w zakresie ilości

etatów samochodowych ani też powodować przekroczenia

limitu godzin nadliczbowych kierowcy.

6. Przewóz pracowników do pracy i z pracy autobusami

przeznaczonymi do przewozu nie więcej niż 15 osób łącznie

z kierowcą (§ 3 ust. 2 pkt 4) może się· odbywać na tych samych zasadach, co przewóz pracowników autobusami przeznaczonymi do przewozu więcej niż 15 osób (§ 3 ust. 3).

§ 12. Zabrania

przewozów

się używania

pojazdów

służbowych

do

1) przekraczających cel lub zadania służbowe zlecone do

wykonania pracownikowi użytkującemu pojazd służ­

bowy,

2) między miastami wojewódzkimi, gdzie istnieją dogodne'

połączenia środkami komunikacji publicznej,

3) do pracy i z pracy

a) samochodami osobowymi z wyjątkiem wypadków

określonych w § 11 ust. 5,

b) samochodami ciężarowymi określonymi w §3 ust. 2

pkt 3 nie dostosowanymi do przewozów pracowniczych,

4) zarobkowych,

5) poza obszarem, ustalonym dla danego pojazdu (§ 11

ust. 3),

6) niezgodnych z przeznaczeniem pojazdu,

7) bez kart drogowych odpowiednio wypełnionych,

8) bez sprawnie działających i zaplombowanych liczników

kilometrów.

§ 13. j 1. Pojazd służbowy może być prowadzony przez

pracownika posiadającego odpowiednie prawo jazdy zatrudnionego na innym stanowisku niż stanowisko kierowcy, pod

warunkiem zniesienia etatu kierowcy, zapewnienia przez

jednostkę ubezpieczenia (autocasco) oraz pisemnego zezwolenia wydanego

1) w odniesieniu do pojazdów jednostek wymienionych w

§ 4 ust. 3 - przez właściwego ministra (kierownikaurzę­

du centralnego, centralnej instytucji) lub odpowiednio

przewodniczącego prezydium wojewódzkiej rady narodowej,

2) w odniesieniu do pojazdów innych jednostek prU!z

kierownika jednostki nadrzędnej na wniosek kierownika jednostki, z wyjątkiem pojazdów wymienionych -w

§ 3 ust. 2 pkt 2 i 3, w odniesieniu do którychzezwolenie wydaje kierownik jednostki.

2. Zezwolenie (ust. 1) wydaje się w zasadzie na rok 'kalendarzowy; po tym okresie może być ono przedłużone.

3. W uzasadnionych wypadkach może być wydane także zezwolenie na okres krótszy niż 1 rok, a także zezwole" nie bez likwidacji etatu kierowcy, jeżeli przyniesie to jednostce określone korzyści.

4. Pracownikowi, któremu powierzono prowadzenie służ~

bowego samochodu, może być przyznany dodatek do uposażenia z tytułu prowadzenia pojazdu i wykonywania dodatkowych czynności związanych z obsługą codzienną i eksploatacją. Zasady przyznawania dodatku i jego wysokość -określają odrębne przepisy.

MoIiitor Polski Nr 12

•

-!

175

§ 14. 1. Pojazdy służbowe powinny mieć stałe miejsce

postoju w obiektach jednostek.

2. W razie braku miejsca w obiektach jednostki, jej kierownik może zezwolić na czasowe garażowanie w innych

miejscach niż określone w ust. 1, pod warunkiem uzyskania zgody organu do spraw komunikacji prezydium wojewódzkiej rady narodowej i należytego zabezpieczenia pojazdu przed kradzieżą, uszkodzeniem i uruchomieniem przez

osoby niepowołane oraz zapewnienia obsługi technicznej.

R o z d z i a ł 6.

Używanie

osobistą

pojazdów samochodowych stanowiących własność

pracowników jednostki do zaspokojenia potrzeB

słutbowych.

§ 15. 1. Z uwzględnieniem warunków określonych w

§§ 11 i 12 do zaspokojenia służbowych potrzeb komunikacyjnych mogą być używane samochody osobowe, motocykle

l motorowery stanowiące własność osobistą pracowników

jednostki, zwane dalej "pojazdami prywatnymi", za żgodl\

tych pracowników i na podstawie decyzji kierownika jednostki, a w odniesieniu do kierownika jednostki - za zgodą

kierownika jednostki nadrzędnej.

2. Za zaspokojenie potrzeb służbowych nie uważa się

dojazdów z domu do miejsca pracy i z miejsca pracy do domu, z wyjątkiem wypadków określonych w § 11 ust. 5.

3. Samochód osobowy powinien być użyty do równoczesnego przewozu kilku pracowników, jeżeli wyjeżdżają

służbowo w tym samym kierunku.

1. Pracownikom, którzy do wykonywania zadań

stale własnych pojazdów samOChodowych, szczególnie pracownikom objętym listą, o której mowa w § 6 ust. 2, może być przyznany ryczałt w wysokości

wynikającej z pomnożenia limitu przebiegu przez stawkę

określoną w § 17 ust. 2; limit przebiegu nie może wynosić

więcej niż 1.000 km miesięcznie dla samochodu i 600 km dla

pojazdu jednośladowego . W wyjątkowych wypadkach limit

przebiegu może być wyż~zy, jednak nie więcej niż o 25%.

§ 16.

służbowych używają

2. O przyznaniu ryczałtu, wysokości limitu przebiegu

lub jego podwyższeniu decyduje właściwy minister (kierownik centralnego urzędu, przewodniczący prezydium wojewódzkiej rady narodowej, prezes centralnego związku spół­

dzielczego, przewodniczący organu naczelnego organizacji

społecznej) zgodnie z wykazem stanowisk ustalonym przez

Ministra Komunikacji w porozumieniu z Ministrem Finansów.

3. Pracownik, któremu przyznano ryczałt (ust. 1), obowiązany jest w razie skorzystania ze służbowego pojazdu samochodowego zwrócić koszty jego użycia, obliczone według

. stawek, które stanowiły podstawę ustalenia ryczałtu.

4. Dla pracowników używających często pojazdu prywatnego do celów służbowych kierownik jednostki wyznacza

limit przebiegu, oddzielnie dla każdego samochodu i na każ­

dy kwartał. Przepis ust. 1 ' stosuje się odpowiednio;

5. Jeżeli wyjazd służbowy pojazdem prywatnym odbywa się na podstawie polecenia wyjazdu służbowego lub delegacji służbowej albo właściciel pobiera ryczałt (ust. 1),

karta drogowa nie jest wymagana.

6. W innych wypadkach niż określone w ust. 5 karta

drogowa jest wymagana, z tym że w miejscu przeznaczonym

na numer inwentarzowy pojazdu samochodowego należy wpisać wyraz "prywatny".

. § 17. 1. Za użycie pojazdu prywatnego w sprawach służ­

bowych przysługuje właścicielowi pojazdu od jednostki

zwrot kosztów użycia. Nie dotyczy to pracowników pobierających ryczałty.

Poz. 78

2. Stawki zwrotu kos ztów użycia pojazdu wyn o szą

1) dla samochodu osobowego - 2,30 zł za 1 km przebiegu,

0,90 zł za 1 km przebiegu,

3) dla motoroweru - 0,60 zł za 1 km przebiegu.

2) dla motocykli -

3. W uzasadnionych wypadkach Minister Komunikacji,

na wniosek zainteresowanego ministra, może w por ozumieniu z Ministrem Finansów ustalić odpowiednie wyższe stawki zwrotu kosztów niż określone w ust. 2, nie więcej jednak

niż o 2(Jl/o. jeżeli przejazdy odbywają się w wyjątkowo trudnych warunkach eksploatacyjnych.

4. Zwrot kosztów za jednorazowe użycie pojazdu prywatnego w sprawach służbowych przysługuje za przejazd

najkrótszą drogą nadającą się do przejazdu, ustaloną przez

jednostkę, chyba że ze wskazań licznika wynika, że faktyczny przejazd został wykonany drogą krótszą. Podstawą rozliczenia jest karta drogowa,. polecenie wyjazdu służbowego

lub delegacja służbowa.

5. Zwrąt kosztów użycia pojazdu prywatnego w sprawach służbowych poza granicami kraju określają odrębne

przepisy.

R o z d z i li ł 7.

Używanie pojazdów lłutbowych

•

jednostek do celów

nleałużbowych.

§ 18. 1. Kierownik jednostki może na pisemny wniosek

organizacji społecznej lub- politycznej, działającej na terenie

danej jednostki, użyczyć jej nie odpłatnie pojazdu służbowe­

go wraz z kierowcą, o ile zamierzony wyjazd ma na celu

dobro ogólnospołeczne (np. masowe uroczystości, akcja wyborcza itp.).

2. W uzasadnionych wypadkach kierownik jednostki

może na wniosek rady zakładowej (rady miejscowej) zezwolić pracownikowi lub zespołowi pracowników na odplatne

użycie pojazdu służbowego do innych celów niż służbowe,

pod warunkiem że nie ucierpi przez to normalny tok czynności służbowych w jednostce

3. Za użycie pojazdu służbowego do celów, o których

mowa w ust. 2, pobiera się następujące należności

1) przy użyciu samochodu osobowego - 2,30 zł za 1 km

przebiegu,

2) przy użyciu autobusu (do 15 miejsc łącznie z kierowcą)

- 2,10 zł od każdej osoby za każdą godzinę wynajmu,

liczoną od chwili wyjazdu z zajezdni do powrotu do tejże zajezdni, najmniej jednak za faktyczną ilość miejsc

siedzących i najmniej za jedną godzinę,

3) przy użyciu sa.mochodów ciężarowych, o ładowności

a) do 0,5 tony włącznie - 20,00 zł za każdą godzinę,

b) /ponad 0,5 do 1,0 tony włącznie - 22,00 zł za każdą

godzinę,

c) ponad ' 1 ,O do 1,5 tony włącznie

24,00 zł za każdą

godzinę.

4. Należności określone w ust. 3 pkt 2 i 3 stosuje się,

jeżeli przebieg pojazdu, pr zypadający średnio na ka żdą opła­

coną godzinę, nie jest więks z y niż 15 km. W razie przekroCzenia tej normy nale żności pobiera się za tę ilo ś ć godzin,

jaka wypada z podzielenia sumy prze jechanych kilometrów

przez 15. Godziny zaokrągla się przez opuszczani e okresów

czasu do 30 minut, a podwyższ a się do pełn e j godziny okresy czasu ponad 30 minut.

5. Przepisy ust. 3 i 4 nie mają zastosowaniu w tazie

używania pojazdów służbowych w wypadkach określonych

w zarządzeniu nr 83 Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 si erpnia 1962 r. w sprawie pokrywania kosztów ' używania pojazdów samochodowych uspoł ecznionych zakładów pracy' dla

celów wypoczynku ' świątecznego pracowników tych zakła­

dów (Monitor Polski Nr 63, poz. 303).

~~_o~n=i~to~r~P~o_ls~k~i_N

__r_l_2__________________________________

176~________________~------------------------.-p-o-z-.-7-8

3) w centralnych organizacjach spółdzielczych oraz ich jednostkach podległych -- na fundusz, z którego pokrywa~.

ne są wydatki administracyjne tych organizacji oraz ich '.

jednostek,

R o z d 'z i a ł 8.

Przepisy końcowe.

§ 19. 1. Za użycie pojazdu służbowego niezgodnie

z przepisami zarządzenia winnych należy pociągnąć do odpowiedzialności służbowej, niezależnie od odpowiedzialności

karno-administracyjnej.

2. W razie przekroczenia przepisu § 12 pkt 1, 3 i 4 nieod odpowiedzialności określonej w ust. 1 winnych

obowiązuje zwrot kosztów przejazdu, obliczony według stawek określonych w § 18 ust. 3.

zależnie

3. W razie przekroczenia przepisu § 12 pkt 2 i 5 zwrot

kosztów przejazdu (ust. 2) obowiązuje kierownika j~dnostki

według stawek określonych w § 18 ust. 3.

§ 20. Należności pobierane na podstawie § 18 ust. 3

i § 19 należy odprowadzać

na dochody właściwej

części budż e tu (centralnego lub terenowego), z którym

dana jednostka jest powiązana,

2) w pozostałych państwowych jednostkach or ganizacyjnych (przedsiębiorstwach, zakładach budżetowych, gospodarstwach pomocniczych i innych) -- na dochody

tych jednostek,

.

1) w jednostkach

budżetowych

4) w ' organizacjach społecznych -- na dochody własne tych'

organizacji.

§ 21. 1. Kontrolę stosowania przepisów zarządzenia,

oprócz kontroli resortowej, wykonują inspektorzy gospodar-'

ki si1mochodowej ~inisterstwa Komunikacji oraz inspektorzy

gospodarki samochodowej organów do spraw komunikacji '

prezydiów rad narodowych.

2. Ni~ podlegają kontroli wykonywanej przez inspektorów gospodarki samochodowej (ust. 1) samochody reprezentacyjne oraz w zakresie celowości ich używania -- pojazdy

służbowe Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

§ 22. Traci moc zarządzenie Ministra Komunikacji z dnia

6 grudnia 1963 r. w sprawie używania służbowych pojazdów ·

samochodowych (~onitor Polski Nr 92, poz. 431).

§ 23. · Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

~inister Komunikacji: P. Lewińskl

Reklamacje z powodu niedoręczenia poszczególnych numerów wnosić należy do Administracji Wydawnictw Urzędu Rapy Mi·

nistrów (Warszawa 34, ul. Powsińska 69nl - skrytka pocztowa nr 3) w terminie 10 do 15 dni po otrzymaniu następnego kolejnego numeru.

•

Opłata za prenumeratę Monitora Polskiego wy nosi

rocznie 75,- zł,

półrocznie

45,- zł .

Prenumeratę można zgłaszać

tylko na okres roczny (od LI) lub na okres półroczny (od 1.1 I od 1.VII). Opłata powinna być ulsz.

czona co najmniej na miesiąc przed okresem' prenumeraty, a więc za okres roczny lub za I półrocze - do dnia 30 listopada, za

II półrocze - do dnia 31 maja. Do abonentów, którzy opłacą prenumeratę po tych terminach, wysyłka pierwszych numerów dokonana zostanie z opóźnieniem. Opłala za prenumeratę powinna być dokonana przelewem lub trzyodcinkowym przekazem pocz· '

towym na konto Administracji Wydawnictw Urzędu Rady Ministrów w Narodowym Bariku Polskim, IV Oddział Miejski, Warszawa,

nr 1551·91-11746. Rachunków za prenumeratę nie wystawia . się. Na odcinku wpłaty należy podać dokładną nazwę instytucji (bez

skrótów), nazwę i numer doręczaj ącego ur zęd u pocztowego (jak Warszawa ID, Poznań 3 itp.). powiat, uli cę , nr domu, nr skrytki

pocztowej oraz ilość zamawianych egzemplarzy Monitora Polskiego.

~-------------------Pojedyncze egzemplarze Monitora Polskiego nabywać można w punktach sprzedaży

w Warszawie: · Al. l Armii Wojska Polskiego 2/4, "Dom Książki" - Księgarnia Prawno-Ekonomiczna - ul. Nowy Swiat l, kiosk "Domu Książki" w gmachu sądów -al. Gen. Swierczewskiego 127, w kasach Sądów Wojewódzkich w: Bialymstoku, Katowicach, Kielcach, Koszalinie, Łodzi, Olsztynie, Opolu, Rzeszowie, Wrocławiu i Zielonej

Górze oraz w kasach Sądów Powiatowych w: Bydgoszczy, Bytomiu, Cieszynie, Czę­

stochowie, Gdańsku, Gdyni,. Gliwicach, Kaliszu, Krakowie, Lublin ie, Nowym Sączu,

Os trowie Wlkp., Poznaniu, Przemy ś lu, RaCiborzu, Radomi u, Szczecinie, Tarnowie, Toruniu I Zamościu.

Redakcja: Urząd' Rady Ministrów -- Biuro Prawne. Warszawa, al. Ujazdowskie 1/3.

Administracja: Administracja Wydawnictw Urz ęd u Rady Ministrów, Warszawa 34,

ul. Powsińska 69nl (skrytka pocztowa nr 3).

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów

w Zakladach Graficznych "Tamka". Zakład nr l. Warszawa, ul. Tarnka 3.

Zam. 422.

Cena 1.60 zł

łv1 0nitor Polski Nr 12

~

17~2~____________________________________~P~0~

z_._

7_7~i~78

3) wykorzystanie limitu finansowego za poszczególne lata,

poczynając od roku 1968, ustalone w jed nostkach działa jącycpwedł ug zasad r ozrachunk u gosp odarczeg o na

p ods tawie dan y ch wyni ka jąc yc h z ewidencji, o której

mowa w § 4 ust. l, a w jedn ostkach i zakładach budże ­

towych - na podstawie wia ś ciwych dowodów ksi ęg o­

wych, bez względu na rod zaj kosztów; dane o wykorzystaniu limitu finansowego powinny za w i erać co n ajmnie j

p odz i ał k osztów na -trzy grupy wymien ione w § 3 ust. 1.

2. Zlikwidowanie eta tu s łużbowego samochodu osobow ego w cią gu r oku powinno spowodować zmniejszenie limitu

finanso węgo , o którym mowa w ust. l, o zł 30.000 w stosunku rocznym (zmniejsze nie limitu na stępu j e proporcjona lnie do liczby mie sięcy , w kt órych etatu służbo weg o samochodu osobowego już nie b y ło).