Zarządzenie Ministra Komunikacji z dnia 18 grudnia 1965 r. w sprawie prowadzenia poszukiwań i akcji ratowniczej cywilnych statków powietrznych.

§ 1. 1. Poszukiwania i akcją ratowniczą, w razie zaginięcia lub w'y padku cywilnego statku powie,trznego aibo zagrożenia bezpieczeństwa lub przymusoweg~ lądoł'lania takiego statku poza lotniskiem, prowadzą na Q'bszarze Polski oraz

na _Morzu Bałtyckim wojskowe organy, wyznaczane prze~

Minist ra Obrony Narodowej.

2. Cywilne organy ruchu lotniczego, terenowe organy

administracji państwowej, jednostki służby zdrowia i ochrony przeciwpożarowej oraz jednostki gospodarki uspołecznio­

n e j obowiązarie są współd zi ałać z wojskowymi organami

w zakresie przeprowadzanych przez te organy ' poszukiwań

i akc ji ratownicze j cywilnych statków powietrznych,

a w szczególności ud zielać im pomocy przez oddanie na niezbędny okres cz·a su posiadanyc h sił i środków ratownicZych.

3. W poszukiwaniach i akcji ratowniczej na Morzu Bał­

tyckim, pr zedsi ębiorstwo państwowe Polskie Ratownictwo

Okrętowe w Gdyni współpracuje bezpośrednio z wojskowymi organami ratownictwa lotniczego na zasadach określo­

nych w odrębnych porozumieniach.

4. Prowądze'1ie poszukiwań l akcji ratowniczej cywilnych statków powietrznych na Morzu Bałtyckim nie może

naruszać w tym zakresie umów międzynarodowych, których

Polska jest stroTą

Załącznik nr 1 do zarządzenia Mi

stra Komunikacji z dnia 18 gfll"

1965 r. (poz. 416).

KOD SYG'JAŁOW WZROKOWYCH "ZIEMIA-POWIETRZE" DLA UŻYTKU ROZBITKOW'

Lp.

I

I

Potrzebny lekarz -

2

I

P.otrzebne lekarstwa

3·

:1 Nie

4

5

6

poważnie

I

ranni

. możemy si:ę ~rUS'lać ·f,'

I

Potrzebna żyw~n.ość ' i woda

I

Potrzebna broń i amunicja

I

{

Znaczenie sygnałów

Potrzebne mapy

ł "ł

ł

X

F

V

r

,

.~;

kodowy

ł

ł

amunicja

SygIUlł

I

. _.-

.

__ __

D

..

-

-

-

Poz. 415

~~=-~~~~~-------------------------------.------------------------------~~

-.

Lp.

I

Zna~zenie sygnałów

.-

1

Potrzebna lampa sygnalizacyjna, bateria i radio

8

Wskażcie

kierunek, w którym mamy

Sygnał ~Odowy

t.

J

I,

K

s ię poruszać

9

Udaję

10

się

I

w tym kierunku

--

Będę próbował startować

,

11

"

Statek powi etrzny

.

poważnie

12

Prawdopod obnie

13

Po,trzebne paliwo i ole j

mo żna

Wszystko w

15

Nie

16

Tak

D

bezpiec znie tutaj

~

ląd ować

I

porządku

18

L

LL

"

N

,

y

-.JL

---

Nie zrozumiano

17

I

~>

. ' ,-.. , ,

uszkodzony

'"

14

.,

'-

W

Potrzebny mec hanik

Zilląc;Z Jl i k

nr 2 do

zarządie nta

slrd Kumunikacji z dnia

1965 r. Ipoz. 41 6),

Minl18 grudnia

KOD SYGNAŁOW WZROKOWYCH "ZI EMIA-POWIETR ZE" DLA UŻYTKU NAZIEM NYCH JEDNOSTEK

PROWADZĄCYCH POSZUK IWA N IA I AKCJĘ RATOW N ICZĄ

Lp.

1

2

Zna cze nie

I

D z iałanie

.,

sygnału

Sygnał

LLL

zakończone

Znal ei, liśmy

wszystkie osoby

\

,

3

Znaleźliśmy

.4

Nie

5

możemy

,,

tylko ni e które osoby

dalej

P o dz.ieliliśmy się

kontynuować

koelowy

-

L L

--t+,

xx

c1ziafania ' -

na dwie grupy . Udaj e my się w e wska-

zan ym kierunku

6

Otrzymaliśmy informa c je, że statek powietrzny jest

/.

w tym kierunku

---------I ----~~--~------------------------------------------------------------------

1

Nic nie znaleziono . Poszukujemy dalej

I

NN

§ 2. Poszukiwania i akcja rat.ownicza cywilnych statków.

powie trznych obejmują przede wszystkim poszukiwania

i udzielanie pierwszej pomoc y poszkodowanym w zakresie

zal eżnym od okoliczności oraz zabezpieczenie sprzętu lotniczego, dokumentów i' ładunku statku powietrznego do czasu

przybycia na miejsce wypadku przedstawicieli eksploatują­

cego statek powietrzny.

§ 3. 1. Wzywanie właściwych organów wojskowych do

wszczęcia ' poszukiwań i .akcji ratownicze j w wypadkach

określonych w § 1 ust. 1 należy do

1) wojskowych organów ruchu lotniczego wszystkich statków powietrznych,

w stosunku do

,2) cywilnych .organów ruchu lotniczego - w stosunku do

wszystkich statków powietrznych wykonujących lot y

w przestrzeniach powie trznych kontrolowanych oraz

w stosunku do znanych tym organom cywilnych statków

powietrznych wykonując yc h loty poza tymi przestrzeniami w polskim rejonie inf ormacji powietrznej.

3) zarządzającego lotniskiem - w stosunku do wszystktich

statków powietrznych wykonujących loty w rejonie

r c]zorowanym lotniska oraz znanych mu cywilnych statków powietrznych wykonujących lo ty w polskim re jonie

informacji powietrzn e j, z wyjątkiem przestrzeni powietrznych kontrolowanyc h,

' .

•

,

'

2. Wezwanie powinno w miarę możllwości zawieraĆ

dane dotyczące sytuacji cywilnego statku powietrznego,

a w szczególności określać

1) znak rozpoznawczy i typ cywilnego statku powietrznego,

2) pozycję cywilnego, statku powietrznego,

3) czas określenia pozycji,

4) rodzaj niebezpieczeństwa grożącego cywilnemu statkowi

powietrznemu"

5) kierunek lotu,

6) zamiar dowódcy statku powietrznego co do dalszego postępowania,

7) liczbę pasażerów i załogi.

8) rod zaj żądanej pomocy.

3. Wezwanie zgłaszają

1) cywilne organy ruchu lotniczego i zar ząd zający lotniskie m, używając prze de wszystkim środków bezpoś red­

niej łączności istniejącej między cywilnymi a wojskowymi organami ruchu lotniczego,

2) ,orgąny określone w ust. 1 pkt 4, UŻywając najbardźiel

dogodnych środków łączności służbowej albo sieci telefonicznej użytku publicznego przy · użyciu hasła "Ratunek".

'

4. W razie powstania okoliczności uzasadniających odwezwania stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1-3.

wołanie

§ 4. 1. Organy wojskowe współdziałają, w

miarę możli­

wości

technicznych., w poszukiwaniach i w akcji ratownicze j

polskiego lub obcego cywilnego statku 'powietrzne go wykonywanyc h przez pańs twa sąsiadujące 'z Polską, je że li zajdzie

potrzeba włącż€nia się do takich dz i ałań .

w działaniach określonych w ust. 1

na w ezwanie właściwego organu prowadzącego pos zukiwania i akcję ratowniczą państwa s ąs iaDującego z PG!ską lub z własnej inicjatywy organu wojskowego po uzgodni eniu współdziałania z tym ·o rganem zaintere sowanego pań­

stwa.

2.

Wzięcie udziału

następuje

3. Utrzymanie łączności pomi ęd zy organami wojsko wymi a ' właściwymi organami paóstw sąsiaduj ącyc h z PoJską

(ust ~ 2) PrZ)r'w spóln'ym przeprowadzan iu poszukiwaó i akcji

ratowniczej statków powietrznych odbywa się za pośred­

nictwem Centrum Kontroli Ruchu Lotniczego WarszawaOkęcie (ACC-Warszawa).

§ 5. 1. Organy wojskowe informują Centrum Kontrolt

Ruchu Lotniczego Warszawa-Okęcie o rozpoc zęci u, przebiegu, przerwaniu lub zakończeniu poszukiwa ń i akcji ratowniczej każdego cywilnego statku powietrzne~Jo,. ' ~ w cią9u

14 dni po zakońc7eniu tych działań pr 7e k az u ją mu sprawozdan ie , zawierające w szczególności dane określone w ust. 3

pkt l, 4, 5 i 6.

,

2 . .Na podstawie danych otrzymanych od wojskowego

organu Centrum Kontroli Ruchu Lotniczego Warszawa - Okę­

cie prowadzi ewidencję poszukiwań i akcji ratowniczych cywilnych statków powietrznych.

3.

Ewidencją należy objąć: .

1) znak rejestracyjny i typ cywilneqo statku powietrznego"

2) nazwę (nazwisko i imię) oraz .siedzibę (adres) właściciela

"

3)

4)

.5)

" 6)

(e ąploatującego)

cywilnego statku, powietrz~ego.

zadanie wy~.onywanego lotu.

datę, .' miejsce i czas tr:wan~a poszukiwań i akcji ratownicze j,

wyniki poszukiwań i . akcji ratowniczej z podaniem orientacyjnie wie!koŚci strat w ludziach, spł'zęcie lotniczym,

laclunkl,l i SP9W9d?~w,~p';y'cłJ, . ~z~q~ paf:ieJl!i, ,

wuzaj i ilość użytych środków rat0'tWj.ą'y~b,

Tryb p.o.stępowania pny pOllzukiw4łniach ł ~kcji ratowniciej,

§ 6. 1. Za zagrożenie bezpie.czeństwa cywilnego statku

powietrznego w locie uważ. a się sytuację, w której okob.cznoś ci wskazują, że statkowi powietrznemu i osobbmznajduJącym się na jego pokładzie może zagrozić lub zagraża niebezpie czeństwo i może by Ć mu po~rzebna pomoc. Stopień zagwż enia ,okreś lają na,stę, pujące fazy zagrożenia

J) fa za niepewności, oznaczająca sytuację,

której powstały okoliczności po zw alające przypuszczać, że cywilnemu statkowi powietrznemu może zagrażać niebezpie-

w

czeństwo,

2) faza alarmu, oznaczająca sytuację, w której istnieje uzasadńiona obawa co do bezpieczeństwa cywilnego statku

po,,vietrznego i osób znajdujących się na jegO pokład zie,

' 3) faza niebezpieczeństwa, oznacżająca sytuację, w której

istnieje pewność, że cywilnemu statkowi powietrznemu

i osobom zmijdującym si ę na jego . pokładzie zasraża

nie uniknione ni .ebezpieczeństwo lub że istni-eje sytuacja

wymagająca : hatychmiastowej pomocy. '

2. Organy ,,:,ojskowe lub cywilne organy ruchu rotnicze' go po otrzymaniu zawiadomienia o zagrożeniu bezpieczeń­

. • twa cywilnego sta!ku powietrźnegoustalają przede wszystkiIp. stopień zagrożenia i postępują tak, jak tego wymaga

. dana faza zagrożenia.

. § 7. 1. Podczas trwania fazy niepewności organy wojskowe i cywilne organy ruchu lotniczego ściśle ze sobą wspótpra:eują w celu szybkiego dokonania oceny wpływających

wiad o mości.

2. Z chwilą nastąpieni a fazy alarmu organ . wojskowy

Etawia :w stan gotowości wojskowy sprzęt ratownictwa lotniczego, powiadamiając o tym Centrum Kontroli Ruchu Lotniczego Warszawa-Okęcie.

3. Z chwilą nastąpienia fa zy nie'bezpieczeńSlt:wa organ

wojskOWy wszczyna poszukiwania . i akcję ratowniczą po

. uprzednim. możli:wie jak najbardzi~ j doI9,a,q~'yII}!! ,.us~~al~p.iu

.: pozycji statku powietrznego Dotrzebują:eego " Pomp ~y, ppwia. <Jamiając o wszczęciu' d ziała ń Centrum Ko'ritroll. 'Ruchu ' Lot nipe go . Warszawa-Okęcie.

i

4. W wypadku określonym w ust. 3 Centrum .Kontroli

Ruchu Lotnic zego Wars z awa-Okęcie obowiązane jest zawia· oomi.ć

Poz. 416

875 -

centraln.y organ ruchu lotniczego państwa, do którego

rejestru jest wpisany zagrożony cywilny statek po~

wietrzny,

4) polski ofgan państwowy powołany do badania wypadkówcywililych statków powiet rznych.

3)

5. Jeż e li pozyc ja cywilnego statku powietrzneg'o znajdu- ,

Jąceg' o się w fazie niebe zpieczeństwa nie jest znana, należy

postępować

w sposób następujący

.

!.

istnieje pewność, że zagr,ożony cywilny statek powietrzny znajduje si~ w polskiej 'p rzestrzeni powietrznej,

Centrum Kontroli Ruchu Lotniczego Warszawa-Okęcie

żąda od organów wojskowych niezwłocznego wszcz~cia

-poszukiwań i akcji ratowniczej,

'

2) jeżeli istnieje pewność, że zagIOż,ony cywilny statek powietrzny znajduje Slię lub może wkrótce znale żć się

w ~ prz2strzeni powietrznej państwa sąs iaoującego z Polską, Centrum Kontroli Ruchu ' Lotniczeg o Warsżawa­

Okęcie żąda wszczęcia poszukiwań i akcji ratowniczej

(pkt 1), a ponadto powiadamia organ służby ruchu lotniczego państwa sąsiadującego z Polską zainte,resowanego tymi d z iałaniami w celu podj ęci a odpowiednich

poszukiwań i akcyi ratowniczej i uzgadnia

nim, która

ze stron obejmie koordynowanie tych d z iałań, z tym

że Centru~ Kontroli Ruchu Lotniczego . Warszawa-Okęcie

obejmuje k oo rdynac ję d ziałań w porozumieniu z właści­

wym organem woiskowym, jeżeli cywilny statek ,powietrzny

a) po omatnio naoanym meldunku pozycyjl\ym znajdował się na jego obszarze,

h) zdążał do jego obszaru, a' ostatnio podana pozy<:ja

wypadła w pobliżu grani~y dwóch obszarów poszukiwań i akcji ratowni<:zej.

6. Jeżeli jnowarlzenie " pos zukiwań i ak cj i ratowniczej

wymaga współdziałania centrów koordynacji ratownictwa lotniczego państw sąsiaiiujących z Polską, k()or()ynacja tych

, działań ' nal eży do Centrum Kontroli Ruchu Lotniczego Warszawa-Okęcie, jeżeli

.

1) dżiałania odbywają się w granicach polskiego rejonu

informacji powietrznej,

2) polska słu żba ratownictwa lotniczego pierwsza podjęła

działania, a akcja ma się odbywać w obszarze, w którym

nie działa żadne centrum koordynacji. ratownictwa lotni czego państw sąsiadujących z Polską albo w którym

oprócz polskiego działają centra koordynacji innych .

1)

jeżeli

z

państw sąsiadu j ących

z . Polską.

Centrum Kontroli Ruchu Lotniczego Warszawa-Okę­

de, koordynuj ąc poszukiwania i akcję ratowniczą, .powinno

informować o wszelkich okolicznościach zagrożenia i dalszym rozwoju sytuacji cen,t ra koordynacji ratownictwa lotniczego związane z planowaną trasą lotu zagrożonego cywil- ·

nego statku pow'ietrznego, których obszary l eżą w promieniu '

działania tego statku pówietrznego, obliczonym na podstawie jego ostatniej znan ej pozycji.

8. Organy wojskowe, kierujące poszuki waniami i akcją

ratowni czą , powiimy przekazywać Centrum Kontroli Ruchu

Lotniczego \Varszawa cOk ęcie informacje o prowadzanych

dźiałan iach. w c:e lu przekazania tych infonnacji . zagrożonemu

cywilne mu statkowi powi€trznem u. Jeż.eli działania prowadzone są poza granicami polskiego rejonu informac ji powietrznej, informacje te Centrum Kontr()li Ruchu Lotniczego

Warszawa-Okęcie powinno pr zekazać organom nichu lotniczego, właściwyrri dia rejonu informacji powietrznej,. w którym w ykonuje lot zagrożony cywilny statek powietrzny, dla

któr.e go została ogłoszona faza ni ehezp ieczeństwa .

7.

1) eksploatującego cywilny stale k powietrzny, znajdujący

się w niebezpieczenstwie, o stopniu zagrożenia i informować go bieżąco o przebiegu działań, _

§ 8. 1. Jeżeli podczas trwania fazy nie pe.wnosh lub fa2) centra koordynacji ratownictwą lotniczego państw sąsia­ .

zy alarmu Centrum Kontroli Ruchu Lotn iczeqo Warszawadu jącyc h z Polską, których .pomoc może być potrzebna

Okęcie -z:qstalo powiadomione, że zagrożenie ustało, powinno

lub które mogą być zainteresowane w przebiegu działań,

. ,

__ -876

poinformować

~

Poz. 416

działać według instrukcji otrzymanych od organu ruchu

lotniczego. '

,

4. Dowódca cywilnego statku powietrznego, który pierw2. Jeżeli podczas trwania fazy niebezpieczeństwa Cen- szy przybył na miejsce wypadku, chociażby nie mógł nawią­

trum Kontroli Ruchu Lotniczego Warszawa-Okęcie zostało zać łączności z organem ruchu lotniczego, powinien objąć

powiadomione, że zagrożenie ustało, powinno poinformowaĆ kierownictwo nad działaniem innych cywilnych statków ' poo tym' centra koordynacji ratownictwa lotni{:zego państw i wietrznych, które przybyły na miejsce wypadku, do czasu,

obcych, które uprzednio powiadomiło lub zaalarmowało o po- kiedy na podstawie porozumienia przekaże to kierownictwo

dowódcy cywilnego statku powietrznego, ' który będzie mógł

wstaniu fazy niebezpieczeństwa.

zapewnić łączność w danych okolicznościach.

3: Jeżeli działania podjęte wspólnie z centrami koordynacji ratownictwa lotniczego państw obcych powinny być zaR o z d z i a ł 4.

koóczone, Centrum -Kontroli Ruchu Lotniczego WarszawaOkęCie powiadamia o tym zainteresowane centra koordynaSrodkl alarmowania l dJ:iałania.

cji ratownictwa lotniczego. tych państw.

o tym wszystkie organy i centra koordynacji

ratownictwa lotniczego państw obcych, które uprzednio były'

powiadomione lub zaalarmowane o powstaniu zagrożenia. .

R oz d z i ~łł 3.

Tryb postępowania dowódców

cywilnych statków powietrznych.

§ 9. L Gdy cywilny statek powietrzny znajduje tlę

w sytuacji niebezpiecznej, powodującej konieczność lądowa­

nia (wodowania), dowódca statku obowiązany jest natychmiast zawiadomić o tym, w sposób i na częstotliwościach

ustalonych w przepisach w sprawie łączności lotnictwa cywilnQgo, radiostację kontroli ruchu lotniczego, z którą w danej chwili utrzymuje łączność; równocześnie z nadaniem zawiadomienia załoga cywilnego statku powietrznego powinna

strzelać, w krótkich odstępach czasu, rakiety czerwonego koloru (gwiażdziste lub na spadochronach) dla zwrócenia uwagi

statków znajdujących się w pobliżu.

'

2'. Dowódca cywilnego statku powietrznego, który przeo niebezpieczeństwie lub zawiadomienie o zagrożeniu, powinien

jął drogą radiową sygnał

na mapę pozycję statku powietrznego, będącego

niebezpieczenstwie, jeżeli została ona podana, i przekazać ją niezwłocznie organowi ruchu lotniczego, z któ'rym utrzymuje łącZ'llOŚć.

2) dokonać, jeżeli to możHwe, określenia kierunku na stację

wzywającą pomocy,

3) skierować swój lot, jeżeli uzna to za możliwe, ku pozycji

podanej w sygnale o niebezpieczeństwie lub w zawiadomieniu o zagroże~niu,

4) zawiadomić organ ruchu lotniczego, z którym utrzymuje

łąc?ność, o podjętych czynnościach (pkt 2 i 3) i oczekiwać instrukcji,

1)

nanieść

w

3. Dowódca cywilnego statku powietrznego, który zob!!statek powietrzny znajdujący się w .niebezpieczeństwie,

powinien

czył

1) obserwować ten statek dopóty, dopóki jest to konieczne

lub dopóki może utrzymać się w jego pobliżu,

2) dołożyć wszelkich starań, aby dokładnie ustalić pozycję

statku, jeżeli nie jest ona znana,

'

3) podać organowi ruchu lotniczego, z którym , utrzymuje

łączność, informacje dotyczące

a) pozycji zagrożonego. statku, wyrpżohej we współrzęd­

nych geograficznych albo przez odległość i kierunek

geograficzny od wyraźnego ptinktu terenowego,

b) czasu (GMT) dokonania obserwacji,

,.

c) typu zagrożonego statku, jego zn"ków rozpoznawczych oraz stanu, w jakim się znajduje,

dl liczby zaobserwowanych rozbitków,

e) liczby rozbitków pływających na wodzie,

f) przypuszczalnego stanu fizycznego rozbitków,

/ 4)

§ 10. 1. ~ C:entitl:m LK6riit'6fi R~thu 't.otniczego Warszawa - Okęcie powinno posiad~(: ' betpdśh!driHI"fączność telefoniczną z wojskowyril }bigaHein,' lotlpbwiedziaIriym za uruchomienie systemu ratownictwa lotniczego.

2. Organ ruchu lotniczego działający na lotnisku kontrolowanym alarmuje wojskowy organ, odpowiedzialny za

unichomienie systemu ' ratownictwa lotniczego, za pośred~

nictwem Centrum' Kontroli Ruchu Lotniczego - WarszawaOkęcie.

3. Kierownicy lotów działający na IÓltniskach nadzmowa,n ych alarmują wojskowy organ, ,o dpowiedzial'n y za uruchomienie systemu ratownictwa lotniczego, za pośrednictwem

właściwego strefowego lub rejonpwego ośrodka koordynaćii

ruchu lotniczego.

§ 11. Statek powietrzny, przystosowany do poszukiwań

l akcji ratowniczej, powinien posiadać środki do nadawania

i odbierania sygnałów na częstotliwościach radiowych niebezpieczeństwa oraz na innych częstotliwó'ściach ustalonych

przez właściwy organ wojskowy w uzgodnieniu z Centrl)m

Kontroli Ruchu Lotniczego Warszawa-Okęcie.

'

§ 12. 1. Pojemniki I paczki, zawierające zaopatr_zenie

przeznaczone do zrzucania dla rozbitków, powinny posiadać

oprócz oznaczenia ich zawartości napisem lub ' symbolem

drukowanym również oznaczenia ich zawartości ~ w kształ­

cie pasów według następującego kodu

1) pas czerwony - środki lecznicze i pierwszej pomocy,

2) pas niebieski - żywność i woda,

3) pas źółty - koce 'i odzież ochronna,

4) pas czarny - różne, jak np. piecyki, siekiery, kompasy,

naczynia kuchenne.

2. Jeżeli pojemnik lub paczka zawiera różne przedmioty

wymienione w ust. 1, na pojemniku lub w paczce umieszcza

się wszystkie oznaczenia kodu odpowiadające ich zawartości. ~

3. Pojemniki i paczki powinny zawierać instrukcje, dosposobu użycia zaopatrzenia określonego w ust. l,

wydrukowane co najmniej w języku polskim, rosyjskim i angielskim.

.

.

tyczące

_ . §, 13,. 1. Jeżeli dowódca poszukującego statku powietrznego uzna za konieczne skierowanie statku morskiego (rzecznego) ha miejsce,: V( którym znajduje się w niebezpieczeń"

stwie statek powietrzny, powinien tego dokonać przez nadawanie dokładnych instrukcji drogą radiową lub przez

zrzucenie meldunku~

2. Jeżeli przekazanie instrukcji w sposób ustalony

w ust. 1 t1ie jest możliwe, dowódca poszukującego statku

powietrznego kieruje statek morski (rzeczny) na miejsce,

w którym znajduje się zagrożony statek powietrzny, za pomocą wykonywcmia kolejno następujących manewrów

1) co . najmniej jednego okrążenia statku . morskiego (rzecznego),

'\

-877

2) przecięcia kursu statku mor.s kiego (rzecznego) blisk0

przed dziobem, na małej. wysokości z równoczesnyn,

zwiększaniem i zmniejszaniem obrotów silników lub skoku śmigieł,

3) skierowania lotu w kierunku, w którym statek morski

(rzeczny) · powinien podążać.

\

"

3. Jeżeli poszukujący statek powietrzny wykonuje przelot za rufą st.atku morskiego (rzecznego) w poprzek jego kursu nCl mal e j wysokości, z równoczesnym zwiększaniem

t zmniejszaniem obrotów silników lub skoku śmigieł, oznacza

to, że pomoc ze strony statku morskiego (rzecznego), którego

te sygnały dotyczą, nie jest--już potrzebna.

'

4. W sygnalizacji morskiej

obowiązuje

l) dla potwierdzenia odebrania sygnałów (instrukcji)

a) p09n!esienie , J13i9~. ;1f,g~'ił.Y'.!1jJpj~,!\Owe pasy biale

i c:z,e~wmH'l.) , 40, ~,~fY{l1hfi i < (!q nl!:~·, .. ,

b) nadawanie znakami kodu Morse'a serii liter "T" przy

pomocy lampy sygnałowej,

c) zmiana kursu,

2) dla wskazania niemożności zastosowania się do sygnałów (instrukcji)

fi) podniesienie flagi kodowej "N" (biało-niebieska szacho.wnica),

b) nadawanie znakami ~odu Morse'a serii liter "N".

Poz. 416

4. Kod sygnałów wzrokowych "ziemia - powietrze" dla

naziemnych jednostek prowadzący r' l poszukiwania

i akcję ratowniczą ustala załącznik nr 2 \....0 niniejszego zaużytku

rządzenia.

"powietrze - ziemia" są następujące

s-latek powietrzny ma przekazać informacje rozbitkom lub naziemnym jednostkom prowadzącym poszukiwania i akcję ratowniczą, a łączność radiowa nie jest

możli wa - " zrzucenie z pokładu statku meldunku lub

urządzenia radiowego, które umożliwiłoby nawiązanie

łączności,

.

, § 15.

1)

Sygnały

jeżeli

2) jeżeli wyłożony na ziemi sygnał (§ 14) zostal przez statek

powietrzny zrozumiany - zrzucenie rozbitkom hJb na-

ziemnym jednostkom prowadzącym poszukiwania i akcję

ratowniczą meldunku o tym, a jeżeli ' to jest niemożliwe,

poprzeczne kilkakrotne przechylenie statku powietrz'

nego,

3) jeżeli wyłożony na ziemi sygnał nie został przez statek

powietrzny zrozumiany - zrzucenie rozbitkom lub naziemnym jednostkom prowadzącym poszuk.iwania i akcję

ratowniczą meldunku; jeżeli zrzucenie meldunku jest niemożliwe

niewykonanie poprzecznych przechyleń

statku 'powietrznego (pkt 2) oznacza, że sygnał niezostał zrozumiany.

§ 14. 1. Kod sygnałów wzrokowych "ziemia powietrze" dla użytku rozbitków ustala załącznik " nr l do niniejszego zarządzenia. '

2. Przy korzystaniu z kodli. należy w miarę możliwości

l) układać znaki przy pomocy dostępnych na miejscu środ­

ków, jak np. paski tkaniny, materiał spadochronów, kawałki drewna, kamienie itp., wydeptywać znaki na ziemi

lub małować je na ziemi olejami; wysokość znaku nie

powinna być zasadniczo mniejsza od 2,5 m,

2) układać znaki dokładnie w sposób wSKazany w kodzie

w celu uniknięcia mylenia ich z innymi sygnałami,

3) używać materiałów o kolorze jak najbardziej kontrastującym z podłożem.

3. Oprócz stosowania kodu należy w miarę możliwości

innymi sposobami, jak' np. nadawa- niem przez radio, rakietami, dymem, światłem odbitym.

Iwrócić uwagę różnymi

Rozdział

~.

Przepisy .końcowe.

§ 16. Traci moc zarządzenie Ministra Komunikacji z dnia

16 sierpnia 1958 r. w sprawie instrukcji alarmowej ratownictwa powietrzno-morskiego dla cywilnych statków powietrznych wykonujących loty nad Mo"r zem Bałtyckim (Monitor Polski Nr 67, poz. 394).

§ . 17, Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

1966 r.

Minister Komunikacji: P. Lewiński

814 ' -

416

ZARZĄDZENIB

K

MINISTRA KOMUNIKACJI

dnia 18 grudnia 1965 .r.

w sprawie prowadzenia poszukiwali l akcji ratowniczej cywilnych "atków powIetrzny·ch.

•

Na podstawie art. 50 ust. 2 i 3 ustawy K dnia 31 maJa

'1962 r. --'- Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 32, poz. 153) zarZ'ldza

aię, c.o następujel

R o z d z i a ł 1.

Przepisy ogólne.

4) .organóW wymienionych w pkt l I 2 oraz zarządzającego

lotniskiem, jak również organów Milicji Obywate lsk iej

i innych organów administracji państwowej oraz do

eksploatującego statek p.owietr:z.ny w razie odebran ia

od jakieg,okolwiek statku powietrznego wezwania o pomoc lub otrzymania z innych źródeł wiadomości, ts

statkowi tdkiemu zagraża niebez:pieoczsństwo lub że uległ

on wy,padkbwt u li) j N ;,\ :>1 ... (, },' (\ :- { ~ .{ '.,1' " ,

), 1