Zarządzenie Ministrów Finansów i Gospodarki Komunalnej z dnia 17 lutego 1965 r. w sprawie ustalania dopłat budżetowych dla przedsiębiorstw gospodarki komunalnej.

§ 1. 1. Wysokość doplaty budżetowej, o której mowa

w § 10 ust. 1 uchwaly, dla przedsiębiorstwa gospodarki komunalnej us~ala rada narodowa, biorąc za podstawę wsz ystkie formy jego dzialalności podstawowej łącznie. _

2. Wysokość dopłaty budż e towej powinna być ustalona

1) w

jednobranżowych

przedsiębiorstwach

worlociągów

i kanalizacji, rozdzielniach wody, gazowniach miejskich

oraz rozdzielniach gazu w stosunku do jednostki

usług lub wyrobów,

. 2) w przedsiębiorstwach gospodarki komunalllej nie wymienionych w pkt l i 3 - proporcjonalnie do wartości

sprzedaży działalności podstawowej,

3) w jednobranżowych przedsiębiorstwach komunikacji

miejskiej - w stosunku do przebiegu wozu na jeden

.kilometr (wozokilometr).

§ 2. Za jednostkę usług lub wyrobów (§ 1 ust. 'l. pkt 1)

przyjmuje się

1) w przedsiębiorstwach wodociągów i kanalizacji oraz rozdzielniach wody - 1 m S sprzedanej wody,

2) w gazowniach miejskich i rozdzielniach gazu - 1 m 3

sprzedanego ga zu.

.

§ 3. 1. Dla ustalenia i rozliczenia przypadającej przedsiębiorstwu

w danym okresie sprawo:z.dawct.ym dopłaty

budżetowej na jednoslkę uslug lub wyrobow dziaialno ści

podstawowej (wzór Min. Fin. nr 1801) przyjmuje się

1) w planie planowaną do sprzeda ży ilość jednostek

(m~ wody lub gazu), pomnożoną przez kwotę stanowiącą

różnicę między planowaną średnią ceną sprz edaży a planowanym jednostkowym kosztem własnym sprzedaży

działalności podstawowej, powiększonym o 3% marży

zysku,

2) w wykonaniu - faktycznie sprzedaną ilość jednostek

(mS wody lub gazu) podlegającą dopłacie budżetowej na

podstawie zgody prezydium właściwej rady narodowej,

pomnożoną przez planowaną kwotę dopłaty budżetow e j

na jednostkę usług lub wyrobów (ma wody luh gazu),

obliczoną w sposób podany w pkt 1.

2. Przez planowaną średnią cenę sprz e daży należy ro-zumi e ć ogólną .wartość planowanej sprzedaży działalności

podstawowej, bez kwot doplaty budżetowej, pod z ieloną prL,ez

ilość planowanych do sprzedaży je dnostek (m~ wl1dy lub

gazu).

3. Planowany jednostkowy koszt własny s przedaży wyprowadza się dzieląc sumę planowanych koszt ów za dany

okres 'czasu wszystkich form d z iałalności podstawowej- łącz-

'------

nie przez ilość jedn9stek (mS wody lub gazu) planowanych

do s przedaży w tym samym okre sie czasu.

4. Należne przedsiębiorstwu dopłaty budżetowe za okres '

sprawozdawczy oblicza się od poc z ątku lOku do ostatniego

dnia okresu sprawozdawczego i zmnie jsza się je o dopłaty

za poprzednie kwart aly.

§ 4. 1. Podstawą do ustal enia i rozliczenia należnej

przedsiębiorstwu w danym okresie s prawozdawczy m dopłaty .

budżetowej, obliczanej proporcjonalnie do spr z edaży (§ 1

ust. 2 pkt 2), jest kwota planowan e j dopłaty budżetowej za

okres s prawozdawczy, liczony od poc zą tku roku do końca

okresu sprawozdawczego (wzór Min. Fin. nr 1802).

2. Planowaną kwotę doplaty bucl ż'etowej za okre s sprawozdawczy otrzymuje się przez od jl~cie od planowanych

kos ztów własnych spr z edaży d z iałalności pod s tawowej,

zwiększonych o Jil/o mar ży zy s ku, planowanej na ten sam

okre s wartości sprzeda ży usług i w yrobów działalności podstawowej. Otrzymaną w ten spos ób dopłdlę bud że tową należy powiększyć o podatek obrotowy i od opera c ji nietowarowych.

3. Dla ustalenia należnej dopłaty budżetowej za okres

sprawozdawczy należy

•

1) obliczyć planowaną stawkę dopłaty budzetowej na 1 zł

sprzedaży, którą otrzymuje się przez podzielenie planowanej sumy dopłaty budżetow e j bez podatków za okres

od początku roku do konca okresu sprawozdawczego

. przez sumę planowanej , spr ze d aży działalności podstawowej (bez dopłaty budżeto we j; za ten sam okres.

2) sumę faktycznej sprzedaży d z iałalności podstawowej

podlegającej dopłacie budżetowej na pods tawie zgody

prezydium właściwej rady narodowej za okre s od początku roku do końca okresu sprawozdawczego pomnoży ć przez stawkę planowanej dopłaty budże towej na 1 zł ,

sprzedaży, wynikającą z obliczenia okre ś lonego w pkt 1.

4. Ustaloną dopłatę budżetową należ y powiększ y ć o podatek obrotowy i od operacji ni etowarowych należny od

sprzedaży podlegającej dopłacie budżetowej. Uzyskana w

ten sposób kwota stanowi sumę nal e żnej dopłaty budżeto­

wej za okres od początku roku do końca o kresu sprawozdawczego.

5. Sumę należnej dopłaty budżetowej za dany kwartał

otrzymuje się przez odjęcie od kwoty, uzyskanej w sposób

ustalony w ust. 3 pkt 2, kwot doplat budżetowych należnych

za ubiegłe kwartały okresu sprawozdawczego.

§ 5. 1. W jednobranżowych prz edsiębiorstwach komunikac ji miejskiej (§ 1 ust. 2 pkt 3) podstawą planowania

usług przewozowych są wozokilometry w poszczególnych

trakcjach.

2_ Przez poszczenólne trakcje należy rozumieć trakcję

tramwajową,

autobusową,

trolejbusową,

taksówkową osobową, taksówkową bagażową i mikrobl)sową .

§ 6, 1. vVozokil ometry nal eży wykazywać w rozkła­

dach jazdy, oprac owanyc h dla poszcze gólnych trakcji, z wyjątkiem h-akcji taksówkowych, na podstawie ilościowego

MQnitor Polski Nr 11

-----------------------------------------------------------------------------------

5. W razie gospodarczo uzasadnionego przekroczenia

stanu taboru i występującego aktualnie zap('trzebowania na

przewozowe na poszczególn yc h trasach ("potok pa- planu wozokilometrów wykonanych w godzinach szczytów

przez wozy dodatkowe bez upoważnienia prezydium wła·ści ­

sażerski"), wynikającego z przeprowadzonych badarl i obwej rady narodowej i niepokrycia dodatkowej dopłaty z teserwac ji.

.

2. Planowanie uslug przewozowych w trakcjach taksów- . go tytułu przez budż e t z braku środków - przedsiębiorstwo

kowyc h ustala się w wozokilometrach na podstawie sl.anu . może pokr yć stratę ze środków funduszu rezerwowego zgodtaboru i zapotrzEbowania na usługi przewozowe. Plan usług

nie z § 5 ust. 2 pkt 1 uchwały.

taksówkowych powinien obejmować ilość wozokilometrów

6. Szc zegółowe określenie wozokilometrów i zasady

ich planowania określą wytyczne Ministerstwa Gospodarki

platnyc,ll i bezpłatnych.

Komunalnej.

,§ 7. 1.. Rozkład jazdy powinien uwzg lędniać ni erówno§ 10. 1. Przez planowane koszty działalności podstawomi erność zapotrzebowania na u sł ugi przewozowe w ciągu

d oby. W tym celu planuje się oddzielnie zaspokojenie po- w e j przedsiębiorstwa rozumie się sumę kosztów wszystkich

trzeb w zakresie usług przewozowych określonych w § 8 trakcji (wzór Min. Fin. nr 1803). W celu obliczenia nale żne j

ust. 2 poza godzinami najwięks zego nasilenia ruchu ([Joza

dopłaty koszty trakcji deficytowych powięks z a się o 5%

"god zin ami szczy tów") przez pociągi całodzienne i nocne marży zysku. Koszty trakcji rentownych, których rentow(od godz. 23,00 do godz. 5,00) ora7. w godzinach szczytów no <ić kształtuje się poniżej 58/0. powiększa się do 5% renprzez pociągi dodatkowe.

towności, natomiast koszty trakcji powyżej .5°/& rentowrlOści

2. Pociągi c ałodzienne . poz ostają ce w ruchu zarówno

przyjmuje się w wysokości planowanej. Podstawę do obliw godzinach szczytów, jak' równi eż poza godzinami szczy tów,

czenia wielkoAci kosztu każdej trakcji stanowi ilość planonie mog'l w zasadzie po siad a ć składów większych ni ż clwu~

wanych wozokilometrów w dane j trakcji pomnożona przez

wagonowe. T[ójwa ~lo now e pociąqi całodzienne m ogą być

koszt 1 wozokiJometra.

do puszczane do ruchu za :z.uodą .iednostki n adrzę dnej w wy2. Planowany koszt 1 wozokilometra oblicza się na podpadku, gdy obciążenie linii na całej trasie usprawied liwia

stawie przewidywa nego wykonania za r ok bieżący, wynikarac jonalne wykorzystanie pociąCJu przez cały dzi eń .

jąc ego z faktyczne.go wykonania za rok ubiegły, faktycznego

3. ' Pociągi nocne powinny kurs ować w składach jednowykonania za okres bie żący od początku roku i szacunku

wagonowych.

za okres do końca roku. Usta lony na tej podstawie plano4. Pocią~ri dodatkowe powinny być oznaczone znakiem

wany koszt powinien z apewni ć pełną sprawność i właściwe

ro zpoznawczym linii, na którf'j kursuj e! , z dodatkowym nautrzymanie urządzeń, taboru, sieci i zaplecza z uwzględnie­

pisem "BIS". W raziE' kursowania d odatkowych pocią gó w

niem uzasadnionej obniżki kosztów, wynikają cej z postępu

na trasach, nie pokrywając yc h sie z żadną linią całodzienną,

technicznego, wzrostu wydajności pracy, zmniejszenia wypociąg taki oznacza się oddzielnym num erem i napisem

datków administracy jnych itp.

"BIS" . Pociągi dodatkowe mogą b yć jednowagol1owe , dwu§ 11. 1. Przez sprz edaż Ł1Sług rozumie się ogólną warwagoilOwe lub trzywa~onowe.

.

toś ć sprze daży ze wszystkich trakcji d z iałalno ści podstawo§ 8. 1. Rozkład jazdy dla każdej linii powinien zawiewej (wzór Min. Fin. nr 1803).

rac

2. Ustalenie pla.nu ogólnej wartości · sprzedaży następuje

l) ilo ść planowanych do ruchu pociągów z podziałem na·

na· podstawie przewidywanego wykonania za rok bieżący,

całodzienne i nocne oraz dodatkowe z u"'fzględllieniem

wynikającego z faktycznego wykonania za rok ubiegły, fakwozów silniko',lr-ych i doczepnych,

tycznego wykonania za okres bieżący od początku roku

2) ilo ść zaplanowanych kursów dla każdej linii,

i szacunku za okres do końca roku. Ustalony na tej podsta3) cza s powstawania w ru chu pociągu (od wyjazdu z. zawie plan wartości sprzedaży podlega skorygowaniu o projezdni do powrotu do zajezdni).

cent wzrostu yvarto~ci spr zedaży w ciągu ostatnich 3 lat.

4) dl\1flOC(~ tmsy oraz długość dojazdu na trasę i zjazdu

§ 12. P.lanowaną dopl. atę budżetową do działa Ino śc i podz trasy,

stawowej

przedsiębiorstwa stanowi różnica między ogólną

5) ilo ść godzin wozu w ruchu ("wozogodzin"),

_ planowaną sumą kosztów (§ 10) a ogólną planowaną war6) ilość w07.0kilolJ1etrów.

tością sprzedaży (§ 11), z tym że ogr)lna planowana suma

2. Rozkład jazdy dla godzin szczytów opracowuje się

zysku z działalności podstawowej nie może przekraczać 50f0

ż uwzqlędnieniem wskażnika. wykorzystania taboru, który

rentowności.

nie może b yć przyjęty do planu od 1965 r. poniżej wskażnika

§ 13. 1. Dla ustal enia dodatkowej dopłaty budżetowej

normaty w nego, ustaloneg o przez Ministra Gospodarki Komuza ponadplanowe wozokilometry b ądź zmniejszeni'a planonalne j.

wanej dopłaty budżetowe j t a niewykonanie planu wozoki3. Żasady rozkładu jazdy ze szcze~Iólnym uwzgl ędni e ­

lometrów w przedsiębiorstwach korzystających z dopłaty

niem prawidłowości ustalonych przez p'rzedsiębiorstwo godzin szczytów oraz plan usług taksówkowych zatwierdza pre- budżetowej, jak również ustalenia zysku nie prawidłowego

z tego tytułu w przedsiębiorstwach planovłO rentownych,

zydium właściwej rady narod owej.

jednostka nadr zędna ustala dla każ,dej trakcji w przedsię­

§ 9. 1. Przyjęta do 'planu usług przewozow ych . ilość

biorstwie

planowany koszt zmienny na lwozokilometr, obe jwozokilometrów dla każdej trakcji, wynikająca z rozkładu

mujący

jazdy (§ 8 ust. 1), może być zmniejszona o wskażnik strat.

1) płace służby ru chu wraz z narzutami,

2. Wielkość wskażnika strat, . wynikających z awarii,

2)

energię trakcyjną w trakcji tramwdjowej itrolejbu·

ukłóceń ruchu itp., nie może być większa od wskażnika

sowej,

strat roku ubiegłego.

3) paliwo w trakcji autobusowej, taksówkow.ej i mikro·

3. W planie usług przewozowych należy dla każdej

.busowej,

. trakcji wyodrębnić, w ramach ogólnej ilości wozokilome4) ogumienie w trak;cji autobusowej, trolejpusowej, . taksów·

trów, wozokilometry dodatkowe wykonywane w godzinach

kowej i mikrobusowej,

szczytów.

5) amortyzac ję w trakcji autobusowej, taksówkowej i mi ..

4. Prezydium właściwej rady narodowej przy zatwierkrobusowej,

dzaniu zasad rozkładu jazdy (§ 8 ust. 3) może upoważnić

.

6)

przeglądy

i remonty bieżące.

przedsiębiorstwo do przekroczenia planu wozokilometrów

w godzinach szczytów, za pew nia.i ąc jednocześnie w budżecie

2. Do płaty dodatkowe nie mogą występować w trak..

na ten cel środki w odpowiedniej wysokości.

cjach taksówkowych .

usługi

\

Monilor Polski Nr 11

-

82

P07. 40

-------------------------------------------------------------------------

§ 14. 1. Dodatkowe wozokilomelry, na które przysłu­

guje przedsiębiorstwu dodatko'wa dopłata, stanowią wozokilom etry, wykonane ponad plan w godzinach S7.CZytów przez

dodatkowe wozy w poszczególnych t.rakcjach objętych planową doplatą budż etową, zmniej:=.wne o i1o~ć planowanych,

a nie wykonanych przez wozy całodzienne i dodatkowe wozokilometrów, wynikających z rozkładów jazdy w puszczególnych trakcjach.

2. Dodatkową dopłatę stanowi kwota, powstała .z pomnoż e nia dodatkowych wozokilCJmetrow w k.ażdej trakcji,

ustalonych w sposób podany w ust. 1 i pomnożonych przez

kcszt zmienny 1 wozokilomelTa, ustalon y dla właściwej trakcji (§ 13). pow i ększona o 5°10 marży zysku .

3. Należną dodatkową dopłatę budżetową stanowf dopłata zmniejszona q ponadplanową wartość spr zedaży z wła

ściwy ch trakcji. Sumę ponadplanowej wartości sprzedaży

ob!ic'la się przez pomnożenie dodatkowych wozokilometrów,

na które pn;ysłuyuje dopłata budżetowa, przez planowaną

warto ść sprzedaży na 1 wozokilometr. Jeże li obliczona

ten

sposób wartość sprzedaży jest równa lub wyżs7. a od dodatkowej dopłaty, przedsiębiorstwu nie przysługuje dodatkowa

dopłata budżetowa z tytułu przekroczenia planu wozokilometrów.

§ 15. 1. Niewykonanie planu wozokilometrów przez cał odzi e nne i dódatkO"lN2 wozy pr,zedsiębiorstwa, zmniejszone

o przekroc7.enie planu wozckilometrów, wykonanych w god zina ch szczytów przez wozy dodatkowe, stanowi podsta wę

do ustalenia zysku nieprawidłowego w pn:edsip,biorstwach

planowo rentownych, a w przedsiębiorstwach planowo deficytowych - podstawę do zmniejszenia p lanowanej dopłaty

§ 16. Jeżeli przedsiębiorstwo wykona dodalJ,;.owe wozokilometrv (§ 14) w jednych trakcjach i jednocześnie nie wykona planu wozokilometrów w innych trakcjach (§ 15), WówC7as ustala się

1) d.0datkową dopłatę za dodatkowe wozokilome try w trybie § 14,

2) kwote z tytułu niewykonania planu wozokilometruw

(§ 15),

3) rużnicę między ' dodatkową dopłatą a kw o tą z tytułu

niewy konania plarlu wozokilometrow; ró ż nica ta stanowi

bądz zmn i ejsz oJJą dodatkową dopłatę buciż e lOwą, bąd-.i:­

gdy

zmniejs zyć

Oblicz2nie kwoty, o

którą należy

zmniejszy': planor.bliczenie rysku nieprawidlowego następuje przez pomnożenie ilości wozokilometow

brakujących do planu w kai.dej trakcji przez koszt z mienny

1 wozokilornetra, ustalony dla właściwej trakcji (§ 13), po~

'.vi<;kszony w przedsiębiorstwach deficytowych o 56/~ marży

zysku, a w przedsiębiorstwach plano~vo rentownych o planowany wskaźnik rentowności. Kwota ta zostaje. zmniejszona o sumę nie wykoni:1.nej wartości sprzedaży z danej trakcji

z tego ' tytułu, którą oblicza się przez pomnożenie nie wykonanych w stosunku do planu wozokilometrów

planowanej

wartości sprzedaży na 1 wozokilometr.

d"lpłJLę

budżetową,

planowaną

doołatc;

budżetową.

1. Przy ustalaniu i rozliczaniu w obowiązującym

trybie naIe-lnych do p łat budż e towych pr z edsiębiorstwa sporządzają raz na kwarta.! zesta wien.ia na fOflllular l ach nakła­

du urzqdowego Ministe rst wa Finansów (wzór nr IS01, 1802,

1803). które otrzymać można w wydziale finansowym prezydium wła ś ciwej rad y llarodowej.

2. Rozliczenie dopłat budżetowych nast ę puje zgodnie

z przepisami zaf7ądz e nia 'Ministra FinClnsów z dnia 3 lipca

1904 r. w ' sprawi e szczeqó!ow ycbzasacl i try bu rozliczeń

pr ze dsiębiors l w gospo(larki kOlllunalnej z budż e tami te renowymi z tytułu wpla t z zy sku i dopłat budżetowych ora z dokonywania odpisów n 3 fundus ze : rc zwoju, re ze rwowv i inwestycyjno-remontowy (Monitor Polski Nr 46, !J0z. 225).

§ 1(;. Tracą moc

1) zarzadzenie Ministra Finansów i Ministra Gospodarki

Komunalnej z. dnia 29 września l~l61 r. w s prawie soosobu ustalania dopłat budżetowych dla przedsiebiorstw

gospodarki komunalnej (Dz. Urz. M. G. K. Nr 18, poz.

106) i

2) zarządzenie Ministrów Gospodarki Komunalnej i Finansuw z dnia 31 grudnia 1963 1". nr FF -6/ 2il -10..jOi63 w sprawie zasad planowania usług przewozow y ch oraJ. dopłat

bud 'ż:etowyc h dla usprawnienia komunika c ji miejskiej.

§ 17.

budżetowej.

2.

kwota za niew y konaaie wozokiJomelr ów jest

od dodatkowe j dopłaty - sumę, o którą należy

większa

w

wetną

41

bądź

§ 19. Zarządz e nie wchodzi w

z mocą od dnia 1 stycznia 1965 r.

życie

z dniem

ogłos/.enia

Minister Finansów: J. A/bre-chl

Minister Gospodarki Komunalnej: w z. A. A/ster '

41

ZARZĄDZENIE

MINISTRA KULTURY I SZTUKI

z dnia 10 lutego 1965 r.

zmieniające zarządzenie

w sprawie warunków i trybu udzie lania zezwoleń na ob3lugiwanie aparatów

do wyświetlania Wmów.

Na podstawie art. 12 ust. 2 u stawy z dnia 15 wudnia

1951 r. o kinematografii (Dz. U. z 1951 r. Nr 66, poz. 452

i 1961 r. Nr 10, poz. 53) oraz §§ 4, 5, 6 i 9 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 lutego 1956 r. w sprawie

kwalifikacji, warunków i trybu udzielania zezwo.Jeń na

obsługi"vanie aparalów do wy świ e tlania filmów (Dz. U. Nr 4,

poz. 23) w porozumieniu z Z~r z ądem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Kultury · i Sztuki zarządza się, co

na s tępuj,=

§ l. W zarządzeniu Ministra Kultury l Sztuki z dnia

25 lipca 1957 r. w sprawi e waruJ1kó\v i trybu udzie lania

ze~~woleń na obs.ługiwanie aparatów do wyświetlania tilmi,w

(M~nitor Polski l\Jr 67, po'z.. 410) wprowadza siĆ; nastę pując e

zmiany

1) w § 2 dodaje się ust. 3 w ·br7.111i e niu

,, '3 . Do egzaminu, o kt o rym mowa w ust. l, mO ~:ją być

dopuszczeni kandydaci posiadający zezwole nie kateg orii IiI, którzy

1) ukońc z. yli ..s z kolę zawodową o ki e rnnku e.1ektrotechnicznym lub radiotechnicznym, pracowali samodzie ln ie przy obsłudze aparatów w ą skotaśmo­

wvch przez okrE"s przynajmniej l roku i UkOllc zyli kurs dla kinooperalorów I lub II kateqorii, albo

2) ukońc zyli 7 klCls sl.k c lv podstawow e j, pr<lcowali

samodz ie lnie przy obsłud z e aparató w wąskota­

~IJlow y ch przez okres przYf'.ajmni e j '2 lat i ukOl;czy li kurs dla kinoope ratorów I lub II katc 90rii. ";

2) w § 6 ust. 3 skr e:,;la si ę wyrazy "na wniose k d y rektora

CentrdlneCJo Zar z ądu Kin";

3) w 9 P ust. 1 pkt 2 skresla się wyra zy ,,7Cjfoszony do

Cent;.: llnego Zarządll Kin", a wvra'ly "w porozumie niu"

Z<1stępuje sięwyruz e m "uz~JodlJi()ny";

4) w załąC'7.niku nr 3 do zarządz e nid skr 2 śJa si ę w y razy

"Centralny Z3rz.ącl Kin";

5) użyte w zdrząu z enlu i w za łączniku nr 3 wyrazy "Urząd

Poz. 39 i ·4'0

3. Zgodnie z § 21 ust. 6 regulaminu przewozu, jeżeli istnie- ·

je ' uzasadnione pod e jrzenie, że pasażer zabrał ze sobą do autobusu przedmioty wymienione w ust. 1 pkt 2-5, których

pr ze wo z ić nie wolno, obsługa autobusu ma prawo w obecno"CJ pasażera sprawdzić właściwości przedmiotów zabranych do autobusu, z wyjątkiem przedmiotow mienia WOj-

skowego, · będących pod Iiadzorem żołnierza lub p racownika cywilnego, zatrudnionego \v ) jednostce wojskowej. W razie stwierdzenia, że podejrzenie ' bylo słuszne, obsługa autobusu obowiązana jest odmówić przewozu tych przedmiotow.

-

---------------

-- - - - - - - - - - - - - - - - - - -.--- - - ---

40

ZARZĄDZENIE MINISTROW FINANSOW I GOSPODARKI

KOMUNALNEJ

z dnia 17 lutego 1965 r.

w Bprawielłstalania dopłat budżetowych- dla przedsiębiorstw gospodarki komunalnej.

Na- podstawie § 10 ust. 2 i § 15 uchwały nr 281 ' Rady Ministrów 'Z dnia- 10 sierpnia 1960 r. w sprawie systemu finansoweyo przedsiębiorstw gospodarki komunalnej (Monitor

Polski z 1964 r. Nr 46, poz. 224), zwanej dalej "uchwałą·',

oraz § 9 uchwaly nr 241 Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 12 lipca 1963 r. w sprawie dorażnych środ­

ków ella usprawnienia komunikacji miejskiej ustala się, co

następuje