Uchwała nr 225 Rady Ministrów z dnia 29 lipca 1964 r. w sprawie organizacyjno-technicznej rekonstrukcji branż i gałęzi gospodarki uspołecznionej oraz regionów.

§ 24. 1. Mirii sterstw a powinny

'1) prz ep rowadzać anali zę ekonomiczną celowości i efekty wno śc i projektów pla nów i wi ększyc h prz.edsięwi',ięć planowanyc h przez podl e~ le organizacje gosj-lodarcze,

2) sko or dyno wać w przekroju r eg ionalnym, międ zy bran żo­

w ym i międzyre .s orto wym branżowe plany i przedsię­

w z ięcia w celu uzys kania maksymalnych efek tów eko,nomiczny ch przy określonych środkach.

, 2. Projekty planów gospodarczych i ważniejsze prze dprzedstawiane Komisji Planowania przy Ra dzie

Ministrów do uzgodnienia oraz proje kty u c hwał w t yc h

spra wac h, prze dsta wiane pod obrady Rządu , powinny być

poparte danymi cyfrowymi i opisowymi, u z asad n iają cym i

ekonomiczną celowość i e f ektywność w skali ogólnokrajow e j proj e kt o wan yc h pr ze ds~ęwzięć i pla nów, oraz prze widywać rozw iązania al te rnat yw ne w' bard zie j skomplikowanych

wypadkach .

3. Wn iosk i przedstawiane pod obra dy R z ądu, angażuj ąc e

więks ze środki państwow e i rozstr z ygające o kierunku rozw 'o ju określonej gałęzi gospodarki lub regionu, powinny być

poddane p opr zedza jąc e j anali zie grona ekspertów lub in stytucji naukowych w celu opracowania i przedstawienia R z ą­

dowi odpowiednich koreferatów i wariantów rozwią za ń.

4. Analiza wy konania i uzyskania planowanych rezultatów i efektów powziętych decy zji gos podarczych i re alizowany ch prz e dsi ęwzięć powinna być w sposób zasadniczy

w zmocniona i ud osk onalona. \Nszelkie istotne odchylenia

w z ało że nia c h, e fekt ach i terminach realiza c ji (np . uruchomie nia now yc h obiektów inw estycy jnych) powinny być dokładni e anal izowane i nie z wło cz ni e sygnalizowan e organowi, który powziął wiążącą d e cy z ję . Organ ten powinien

sięwzię ci a

Poz. 260 i 261

przedsięwziąć

odpowi e dnie kroki, ekonomicznie uzasadnion e ,

ujemn e skutki odchyl e ń, a tak że

aktualizować inne zadania, środki i przedsięwzięcia, be zpośrednio lub po ś r ed n i o u za l e żnio ne od poprzednich. Przest rze ganie ty ch za sad postępowania pow in no być k ontrolowa ne

prze? nacze lne or ~lany pod e jmujące ostateczne decyz je lub

wykon ują ce nad zó r.

pozwalające

zrewidować

§ 25. 1. Zal eca się wyznacze nie w ministerstwach gospodarczyc h odrębnego podsek re tar za stanu do spraw ekonomic znych, jako koordynatora programów, planów i prze dsi ęw z ięć mających na celu realizację przepisów uchwa ły w

!·esorcie.

2. Zakres dżialania departamentu ekonomiczn eg o (planowania lub inneg o o analogicznym zakresie d zi ałania) mi,ni sterstw gospodarczyc h powinien być dostosowany do za dań i metod pracy ustalony ch w uchwale, uwzględniając

s zczegółne warunki d zia łalno ści resortu.

3. Zakres d z iałan,ia inn yc h depar'tamentów (biur) funkcjonalnych ministerstwa powini e n być dos tos owa ny do zadań ustalonych w uchwal e, odpowiednio do przedmiotu d zia łania tych departame ntów. Dotyc zy to w s zczegó lnoś c i departamentów techniki, inw es t yc ji, z atrudnieńia i pła c , finan!lÓW (bud żet owo-finansowe go ), zao patr zenia i zbytu.

VI.

Funkcje ekOl!Omiczne prezydiów rad narodowych.

§ 26.

W y d zia ły

prezydiów rad narodowyc h prowagospodarczą mogą posiada ć służbę ekonomiczną zorg ani zowa ną i działającą według

zasad ogólny ch pr zew id zianych w §§ 2-14, dostosowany ch

odpowiednio d o ich warunków i potrzeb.

d zące

lub

1.

nad zo ruj ące

d ział aln ość

2. Właściwi ministrowie (kierownicy centralnych ur zę ­

dó w) wydadzą w tej spra'wie w y tyczne w zakresie nadzo rowan yc h przez nich dzieci zin d z iala.1noŚ c i rad narodowych. .

261

UCHWALA Nr 225 RADY MINISTROW

z dnia 29 lipca 1964 r.

w sprawie organizacyjno-technicznej rekonstrukcji branż l gałęzi gospodarki uspołecznionej ' oraz regionów.

W celu s t wor ze nia podstaw do int e ns yw niejszego wzrostu ekonomic z no-s po łe cznego oraz racj onalneg o planowania

r qzwoiu gospodarcze go branż, gałęz i gospodarki narodowej

i regionów przez stosowa'n ie now oczesnych, wysok o wydajnych metod oraz form organizacji produkcji i za rzą d zan ia,

a zwłas zcz a przez prawidło w ą koncentrację, s pec jali z a cję,

modernizację, rejoni z ację i k oop era c ję produkcji i usług oraz

k ojarzen ie w spół ;)facy gospodarczej mi ę d zyza kład owe j, mię­

d zy bran żo w e j lub międzynarodowej, pozwalając yc h na osią­

ganie znacznego wzrostu zdolności produkcyjnych i wy dajń ości pracy oraz na wszechstro nną poprawę innyc h efektów

ekonomicznych w zas ad zie bez nakładów na nowe inw e stycje - Rada Ministrów uch w alai co następuj e

1. 1. Ministe rstwa (centr alne ur zęd y ) nadzo rujące

i gałęzie gospodarcze, zjednoczenia wiodące, pr ezyd ia woj e wódzkich ra d nar odowych oraz w yznaczone przedsiębiorstwa (lub zrzeszenia przedsiębiorstw) przystąpią do

o praco wania programów; organizacyjno-technicznej rekons tr ukc ji na dzorowa nych bran ż i gał ęzi gospodarki narodowej

lubregionó\v wed lug zasad uregul owanych uc hwalq, dostosowan ych do ich wa runków i potrze b,

§

branże

dotyc zy glównie branż oraz gałęzi przemy i bud ow lanyc h. Programy re konstrukc ji branż resortów p rze mysłowy c h i budowlanych powinny być opra co wane w takich terminach, by za dania i efe kty gos podarcze

zwi ąz ane ze s porz ądz en i e m inny ch części planu wieloletniego m ogły być włączone do planu S-l e tniego na lata 196fi-=1970. Prograh1y te powinny być opracowane nie pó ź niej niż

do dnia 31 ma rc a 1965 r. Zakres bran ż , gałęzi gospodarczych i r egi on ów objętych obowiązkiem opracowaQ,ia programu r eko ns trukcji okr eś li dla poszczególnych r esortó w

Prz ewodn iczący Kom ite t'u Nauki i Techniki w poro zumi en iu

ż Pr z ewodniczącym Komisji Planowan ia przy Ra d zie Ministr ów oraz zainteresowanym i ministrami.

3. Ministrowie nadzorujący br a n że i gałęzie gos poda rcze nie wymie nione w u st. 2 (n p. komunikacyjne, transportowe, łą czności, rolnic ze , l eś n e , h a ndlowe, komuni1łne , g eo logi czne, gospodarki wodnej, żegluCJowe it,d.) wydad zą w terminie 3 m ięs i ęcyo d wydania w y tycznych, o których mow,a

w . § 7 pkt 1, w p oroz umien iu z Prz e wodni cz ą c ym Komite t u

Na.uki i Techniki, w y t yczne w s prawie m e tod , try bu i tenninów opr aco wania programu organizacyjno -techniczne j rekonstrukc ji podl e gły c h im gałę z i gos podarki.

2.

U c hwała

słow yc h

, Po!., 261.

'~~------------------------~~------------------------------------~'

Monitor Polski Nr 55

4. Prezydia wojewódzkich rad narod owych wydadzą,

wytyczne w sprawie oprac owania r e gionalnych planów -re konstrukcji w terminie 2 miesięcy od otrzymania wytycznych

wymienionych w ust. 3.

§ 2. 1. - Programy organizacyjno-technicznej reko'nslruk~

cji, o których mowa w § 1, powinny wytyczyć - na podstawie analizy ekonomicznej aktualn ego stanu kraj owe j

bazy technicznej i światowych tend e noji rozwojowych po stępu techniczno-organizacyjnego podstawowe kierunki

k ompleksowej polityki tech nic znej, organIzacyjnej i ekonomiczne j w przedmiocie racjonalnego ulepszenia istniejących

form i me tod organizacji produkcji i zarządzania oraz bazy

technicznej bran ż i gałęzi gospodarczych lub regionów, a także stworzenia warunków ich dalszego optymalnego ro zw o ju

i wszechstronnej intensyfikacji efektów d zia łaJno śc i gospodarczej - w drodze przedsięwzięć organizacyjnych i technicznych nie wymagających w zasad zie większych nakładów

na nowe budownictwo inwestycyjne.

,

2. W toku prac nad programami nal e ży w szczególności

1) odtworzyć aktualny, kompleksowy obraz struktury technic zno-produkcyjnej i organiza cy jnej branż lub gałęzi

gospodarki, obejmującej jednostki gospodarcze bra' nży,

ni ezależnie od ich administracyjne~Jo podporządkowania.

formy własności i regionów (wo jewócl zlw ) , oraz ich

związków z innymi branżami i r egio nami,

2) pr7.eprowadzić analizę makrostruktury bran ż i regionów,

o której mowa w pkt 1, oraz wsl>.azać ich braki, wady

i nie w 'y 'korzystane rezerwy ekonomiczne w świetle rozwoju l;~trzeb społeczno-gospodarczych kraju (regionów),

3) na podstawie prac i analiz, o których mowa w pkt 1 i 2,

nakreślić obraz moi.liwie optymaln e j, dostosowanej do

' możliwości i warunków gospodarki narodowej, struktur y 'or~Janizacyjnejbranż i regionów oraz ich prawidło ­

weuo funkcjonowania i zaprojektować racjonalne, rozło­

ż o ne na od:}Qwiednie okresy, zmiany. w ich strukturze

organizacyjnej, w podziale i ro zmie szczeniu 'produkcji,'

strukturze sieci usłu gowe j i transportowej oraz w sys te mie ich działania i współdziałania z innymi organiza c jami gospoclarczymi, zmierzające do osiągnięcia możliwie n ajle!)szy.ch. u zasadnion yc h inteTesem ogólnospołe c znym efektów ekonomicznych, a zwłaszcza planowego wzrost u zdolności produkcyjnych i wydajlłości pra cy

pn.ez pełniejsze wykorzystanie wS 7.elkiego rodzaju reze rw produkcyjnych I techniczno-organizacyj nyc h oraz

intens ywniejs7.ą aktywizację 90Sl}odarczą regionów i obni żenie kosztów własnych d ziałalności ,

4) nakreślić dla poszcze~lólnych okresów planu perspe_ktywicznego, planów wieloletnich i okresowych planów gosilodarczyc h zadania i wytyczne zmie r z ające do stopniowego osiągnięcia efektów, o których mowa w pkt 3,

w sposób najbardziej odpowiadający potrze bom ogólno~

społecznym

i zasadom racjonalnego gospodarowania

i zarządzania oraz pozwalający najlepiej wykorzystać

ich rezerwy ogólne i lokalne ( zw łaszc z a postępu technicznego i ekonomiczno-organizacyjnego); do typow ych

pr zeds ięwzięć organizacyjno-technicznej rekonstrukcji zali cz a się (przykładowo): racjonalny pod zia ł produkcji

(usłu g ), prawidłową specjalizację, rejonila c ję, koncentrację i kooperację produkcji, twor zenie kombinatów

produkcyjnych, racjonalne kojarzenie inwestyc ji, pod e jmowanie wspólnych przedsięWZięć, wspólne wykorzystywanie istniejących ur ządzeń technicznych, zapro jektowanie i w'prowadzenie optymalnych ro zmiarów prz edsię­

bi orstw, -kom p leksową zmianę profilu produkcyjnego w

wyniku specjalizacji, uleps7enie struktury i wykorzystanie urząd zeń 09ólnych, reali zac ję międzynarodowego pod-zia-łu pracy oraz inne przedsięw 'lięci a tego rodzaju ; ,

5) ustalić bilans zdolności produkcyjnej .przewidywanej , w

posz.czególnych okresach w wyniku pfLedsięw z ięć re konstrukcji, wzrostu ba l y mat e riałowej oraz pO;JTi.HVy

innych wSKażników technic z nych i ek onomicznych , s:;,o ordynowanych z za ł ożonym w planach perspektywicznych (wielole tn ich) wzrostem zap otrz ebowania s p olecz~

n ego na wyroby (us'ługi) w y konywane przez daną branżę (region);

6) okreśłić d e ficyt . zdolności produkcyjnej. nie dający sią

pokryĆ w dr~dze [)[zedsięwzięć r ekonstrukcji organiza,<

cyjno-technic znej, w y nikający z bilansu, o którym mo -,

wa w pkt 5, oraz konieczne rod zaje, kierunki, rozmiesz., ~

czenie , kolejność realizacj,i oraz optymalne rozmiary

n iez będn yc h prz e dsięwzięć inwesty cyjnych i u sta ł enie

odpowiednich postulatów d otyczącyc h prac nad plariem'

inw estycyjpym lub , jego aktuali zac ją ;

7) określić nadwy żki zdolności produkcyjnej, które powstaną w, wyniku reali zacji programu rekonstrukcji or g'ani~

zacyjno-techniczn e j, i sposoby ich wykorzystania (eksport, wzbudzenie now ych kier unków .popytu w kraju itp ,);

8) ustalić kierunki i rozmiary rozwoju danej branży w poszczególnych reg iona ch, skoordynowane z założonym w'"

planie perspektywicznym (w ie loletn im) wzrostem potrzeb

społecznych i rozwojem tych region-ow;

•A

9) uwzględniać koni ecz no ść zaspokojenia' potrzeb obrony '

narodowej .

-. ,\"

3. Wnioski : wskaźniki

ważniejsze przedsięwzięc.ia pro-,

gramó"v rekorrstrukc ji, o których mowa w ust.. 1 i , 2, powin-'

ny stanowić , wraz z zaloże niami generalnymi inw estycji, oii~ ,

powiednie części składowe ogólnych · wieloletnich planów,

rozwojowych branż i regionó\.\r.

,,

4. Programy rekonstrukcji powinny objąć w pierwszej,

kolejności przedsięwzięcia organizacyjno-techniczne o chą:-,

rakterze międz.yzakładowym lub międ zybranżowym, wymienione w ust. 2 pkt 4, ule~szające poziom is'tniejącej bazy

organizacyjnej i technicznej oraz pozwalające na osiągnię~

cie wzrostu zdolności pr odukcy jnej i wydajności pracy bez

nakładów na nowe inwestycje ; Generalne założenia inwestycj i powinny objąć nowe inwestycje niezbędne do uzupeł­

nienia deficytu zdolności produkcyjnych, koniecznych do '

zaspokojen ia pr zys z łych potrzeb społecznych (USl. 2 pkt 6)1 '

zaplanowanie no wy ch in westycji może nastąpić tylko w wypadku, gdy przewidywana realizacja progralllll rekonstrukcji

nie zapewni za łoż onego , przyrostu zdolności pTodukcyjnych

lub gdy potrzeby społeczne uzasadniają utworz.enie n owych

gałęzi wytwórczoscr.

"

5, Programy rekonstrukcji powinny ' zawierać ogólne kierunki rozwojowe branż i reg ionów oraz konkretne zadania

zmierzające do ulepszenia ich struktury organizacyjno-technic zne j, organiza{;ji produkcji i zarządzania, usprawnienia

systemu funkcjon owania oraz intensy fikacji form i efektów '

współpracy gospodarczej międzyzakładowej. międzybranżo-'

wej, międ zyregion aln e j i międzynarodowej. Poszczególn~

zadania powinny obejmować opracowane, w formie dosto,s owanej do ich charakteru i w m iarę potrzeby poparte ki.!kuwariantowyni ra chunkiem ekonomicznym, szczegółowe

przed'sięwzięcia przewidliane do realizacji w odpowiedniclł '

przedsiębiorstwach i o kr e~lonyc h terminach.

6, Program rekonstru kc ji powinien być ItktualizowB'ny

i d ostosowywany do żmieniających się potrzeb i warunków

ekonomir.znQ-społecznych, przy wykorzystaniu osiąUnięć postępu technicznego , ekonomiczn ego i organizacyjnego, oraz

do warunków r,olwoju międzynarodowej współ;nacy gospodarczej i naukowo-technicznej. Zatwierdzone p·rzedsięwzię~ ­

cia rekon strukcyjne powinny by ć realizowane. sukcesywnie.

7. Ważniejsze 'ladania, środki i skutki reali zacji pro(n,~,·

mu przedsięw.dęĆ 'r ek'o nstrukcyjnych powinny być włączone ,

do odpowieclnich części narodowych p.l anów gospodarczych

(perspek tywiczny ch, wielolelnich i okresowych) tych jedno~

Monitor Polski Nr 55 .

-

Poz. 261

----------------------------------~~~~

stek organizacyjnych lub ich zgrupowań gospodarczych, któł 5. Programy rekonstrukcji, () których mowa w § l

lYch dotyczą, oraz do planów przedsiębiorstw.

ust. 3, w ska li ogólnokrlljowej opracowują wlaśc iw'e miniI 3. 1. Podstawowymi programami rekonstrukcji orga- ste rstwa wiodące ' (ur ~ę dy centralne) oraz właściwe organy

Jlizacyjno-technlcznej są kompleksowe, ogólnokrajowe prograte reno we na podstawie wytycznych ministerstwa (urzędu

my rekonstrukcji branż (gałęzi gospodarki narodowej); obej- centralnego).

'

ronjące jednostki o rgani zacyjne należ· ące do branży (podł 6. 1. Poszczególne przedsiębiorstwa produkcyjne lub

branży, grupy asorty mentowej, gał ęz i gospodarczej, grupy

zakłady użyteczności publicznej nie opracowują w zasadzie

usług'owej itp.) niez ależnie od ,ich przynal eż ności organizaodn'...bnych ~rog ramów rekonstrukcji, .Iecz włączają do swych

cyjncj i admini stracyjnej, formy własności i lokaliza ~j i (np.

planów techniczno-ekonomicznych dotyczące ich konkretne

prz em ysł kluczowy, terenowy, s półdz ielczy, organizacji spoprzeclsi~wzięcia techniczne i organi zacy jne, wynikające z prołe<-znych, rzemies"lnkzy).

'

gramów rekonstrukcji branżowej, r,e gionalnej lub ogólnoushi2. Programy rekonstrukc ji ogólnobranżowej opracowują

gowej, zatwierdzone do realizacji w odpowiednim okres ie

. wJa ściwe ogólnokrajowe zjednoczenia wiodące (jednostk.i

planu, uw zglę dniając w odpowiednich elementach planów

:równorzędn e}, a w razie , n iewyznaczenia jednostki wiodązadania, potrzebne nakłady, środki i efekty ekonomiczne, .

cej ~ właściwy organ centralny koordynujący tę g<lłąż go2. Organ odpowiedzialny za opracowanie danego prospodarki w zasięgu ogólnokrajowym (np. Komitet Drobn e j

granm rekonstrukcji branżowej lub regionalnej obowiązany

Wytwórczości, ministerstwo, centralny związek spółdzielczy }.

jest stale współpra c ować z innymi zainteresowanymi orga3. Jednostka wiodąca (ust. 2) w zaSi'ęgu o~ólnokrajowym

nami, niezależnie od ich szczebla i podporządkowania admimoże zobowiązać do opracowania wycinka programu rekonnistracyjneg(), koonlynując opracowania ich wycinków pro,słIukcji br anżowej, obejmującego grupę p[lerlsi~bi{)fstw zlogramu, wchodzących do programu ogóln~,o, oraz udzielając

'kilJi zowanych w okreś lonym re jonie a lbo stale z-e sobą kooim nie zbt:dnych wskazówe)<:.

;perujących lub produkujących wyroby wyodrębniającej się'

3. Organy oprilcowująCtl kompleksy lub wycinki korep:9dgrupy asortymentowej, właściwe zjednoczen ie wiodące

spondującyc h ze - sobą procJramów rekonstrukcji obowiązane,

',ter e n~w o -branżowe, prze~ębiorstwo prowadzące lub patrosą ze 'Sobą b ezpośre,dnio .współpracować i wymieniać wza·llackie· (zrzeszenie asortymentowe, terenowy ośrodek ' b r an~

jeninie, potrzebne informacje lub opracowania. -..

rewy, kombinat wielobranżowy itp, ). Obowią z ek opracowania

4. Gp-neralnym koordynatorem ca łości prac związanych

programu r ekon strukc ji bran:i.y w zakresie danego woj ewódz- z opracowaniem kompleksowych programów reko nstn:tkcji

twa ' spoczywa z reguły na właściwym organie porozumi enia

(w skali calej gospodarki . narodo we j, resortów, branż i rete:r f nowo-bran żowego . Skoordy no wa nie programu. rekons-trukgionów). pod kątem _widzenia' potrzeh planowania gospodarcji branży w zakresie danego województw a z pregramem re- czego oraz organem odpowi-edzialnym za włączenie' do pla ~ konstrllkcji r egionalnej (§ 4) teg.ożwojew ódz lwa H<lleży do

nów perspektywicznych, wieloletnich i okresowych zadań,

obowiązk ów prezydium właściwej wojewódzkiej rady naroprzedsięwzięć, wytycznych i wskazników, jest Komisja Pla' d.0swej.

nowania przy Radzieo Ministrów'.

f -ł. 1. Pro-gramy organizacyjno-technicznej rekonstruk5. Opracowania związane z programem rekonstrukcji

cji .regionalnej'- obejmują zagadnienia , komplek~ww~rro rozwopowinny być podbudowane acnaIiZ'ł , "ekonomiczno-organi:z,a- .

ju regionu, skoordynowanego z planami zagos.podarowania ' cyjną oraz przewidywac': w miarę możności kilka alternatywjuzeslrzennego -oraz ogólnymi kierunkami rozw oju gospodar- 'nych rozwiązań, wskazując ekonomiczno-społeczne skutki

cugo objętymi programami rekonstrukcji branżowej (§ 3),

ich przyjęcia.

,eraz rekonstrukcji urządzen' i USług ogólnych (§ 5), opraco6. Założe~a. kierunki i terminy związane z realizacją

wywanymi w skali ogólnokrajowej; w zakresie problematyki

programów r~k o nstrukcji zjednoczeil, resortów i regionów

Jek'onstr-ukcji branżowej i ogólnousługowej organy opracoprzedstawia Radzie Ministrów Przewodniczący Komisji Plawu}ące kompleksQwy program rekonstrukcji regionu uponowania przy Rad zie Ministrów wraz z projektami wieloletw, .żnione są do wysuwania uzasadnionych ekonomicznie

nich i okresowych planów gospodarczych.

1. społecznie wniosków w sprawie intensyw nrejszego w ykony'stania miejs.c owych rezerw zdolnośl':i produkcyjnych, za - § 7. Przewodniczący Kom iti! lu Nauki i Techniki w połludnienia, -surowców lokalnych, powierzchni produkcyjn e j

ro:wmieniu 'l Przewodniczącym Komisji Planowania przy Ra"

itd. lub leps zego zaspokojenia· miejscowych potrzeb.

dzie Ministrów

;2. Do zasa-dniczych problemów, które powinny objąć

1) ustali ogólne wytyczne metodologiczne programowania

)HoY1amy kompleksowej rek0nstrukcji regionów, zalicza sifl

przedsiflwzięć rekonstrukcji organizacyjno-technicznej

li>jarzenie działalności, skooperowanie przedsięwzięć i wspóloraz włączan.ia jej zadań do ' planów gospodarczych,

ne- wykorzystanie urządzeń' o znaczeniu miejscowym: przez

2) okrf!śli 'Zasadnic ze ki€rLmki programowania re konstrukcji

je:dflostki organizacyjne z'lokalizowane na terenie regionu

{) znacze niu międzyresortowym , międ1:yregionaJnym i mięfnp .. wspólne inwestowanie lub wykorzystywanie istni e jącyc h

d:z.ynarodowym, skoordyn owane z przyj~tymi kierunkaufU!<lzęń ogólhych i świadczenie usług , Jak np. baz renionmi rozwoju techniki i osiągnię ciam i nauk i oraz zasadaIowych, urząd zen energetycznych, cieplnyc h, wodnych, srod,m i współpracy gO$pódarczej i naukowo-technicznej z za- ,

)[llw' transportowych, sprz~tu zmechanizowanego, nłlrzęd ziow;y,ranicą,

'Hi, .moclel.arni, odlewni, laboratoriów, biur projektowych, kon3) koordynuje całość prac naukowych i doświadczalnych

'slr",kcyjnych, ' technologicznych, urządlell socjalnych, lf:.omuy.ad metodologią programowania i planowania rekon»atłlych itd ,).

s"mkcji organizacyjno-technicznej.

3. Programy kompleksowej rekonstrukcji re~ionów opIaeQWu}Clprezydia' włakiwych wojewódz'k ich rad narodow yc h

c,wejewótlzkie komisje pIanowilnia g'ospoearc:z.ego i pracowni.e planów regionalnych); prezydia wojewódzkich. rild naro60wych mogą z:obowiązać określone powiatowe lub miejskie

of-y.łny planowania gospodarcżego do opracowania teren 0~ych progr amów rekonstru,x.cji dla wybranych wi.ęJtszych

OŚrodkó.w miejskich lub, powiatowych o botrdzieJ skompliko1INł.Iiej; " roolfl.łłWł'tyc.a fo:.nv:o j~w~1

'

.

§ 8. Na podstawie ustaleń., o których mowa w § ., pkt l

' 1 2, sta'nowiących pierwsze stadium prile zapewniających wlaściwe przygotowanie programów rekonstrukcji organizacyjno-technicznej i jej zasadniczych kierunków, Przewodniczący Komisji 'Planowania przy Ra~l zi e Ministrów określi w instrukcj ac h o oprilcowaniu . projektów planów , wieloletnich

i perspektywicznych oraz planów regionalnych szczegółowy

tryb i 1.8sadY oraz podstawowe elementy programów rekonstruli€y jnych. To . dW\łi-e sladium pracp€lwinno być ściśle

'

.

..

.

--

.Monitor Polski Nr 55

484

------------------------------------~----------

skoordynowane z całoks z tałt e m opracowali w zakresie planów wieloletnich i perspekt y wicznych, których integralną

częś ć stanowią programy re konstrukcyjne.

2. Jeśli zaintere sowana jednostka organizacyjna (np. inwestor) odmawia zgody na zaproponowaną w programie rekonstrukcji formę współpracy lub re'a lizacji przedsięwzięcia,

a podjęcie jej jest podyktowane interes em ogólnospołecz­

nym i uzasadnione znacznym efe ktem ekonomicznym, jednostka nadrzędna tego przedsiębiorstwa (inwestora) moża

polecić - obowiązkowe podjęcie właściwej współpracy (przedsięwzięcia) lub z astosować inne środki niezbędne do osiąg- ~

nięcia określonego efektu zgodnie z obowiąz ującymi przepisami.

3, Prezydia właściwy ch rad -narodowych odmówią ustalenia ' lokaiizacji szczególowej obiektu inwes tyc yjnego, którego celowość i zakres rzeczowy nie u z yskały po ~y tywnej

opinii właściw e go ogólnobranżowego zjednoczenia wiodące­

go (innej jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za program rekonstrukcji).

§ 9. 1. Ministe rstwa i zjednoczenia wiodące, pr ezydia

woj ewódzkich rad narodowych oraz ich organy dostosują

wy tyczne, o których mowa w §§ 7 i 8, w terminie 3 miesię­

cy od ich wydania, do warunków i potrzeb odpowiednich

gałęz i gospodarki narodowe j oraz obowią z ane są uw z ględnić

pr zy opracowaniu i rozpatrywaniu pr ojektów programów rekon s tr.ukcji i proj e któw wa ż ni e js zych przedsięwzięć przede

wszystkim koni e czność

1) pełn e go ,zaspokoj enia istniejących i prze widywanych potr ze b społeczny ch w zakresie danej gał ęz i gospodarki

narodowej,

2) p e łnego wy kor zystania istni e jących rez erw produkcyjnych dla eliminacji zbędnych inwestycji, zastąpi e nia in§ 10, Wykonani e uchwały porucza się Prez esowi Rady

w es tycji prze d si ę wzi ę ciami organizacyjno-t echniczny mi

lub oS 7. cźędniejs ze go zainwestowania projektowanych Ministrów, P ą ewodniczącym: Komitetu Nauki i Techniki,

Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, Komitetu D,rohobi e któw w wy niku rozwiązań programu r ekonstrukcji,

3) pełnego zaqospodarowania powstających od padów pro- nej Wytwórc z ości oraz właściw y m ministrom (kierowni,k om

dukcyjn y ch ' lub ' produktów ubocznych ora z surowców urzędów ce ntralny ch) i prezydiom wojewódzkich rad narodowy ch.

wtórn y ch,

4) wie leslronnego kojarzenia przedsięwzięć g os pod arczych, '.

§ 11. Uchwała wchod zi w życie z dnie m ogłos z enia.

za kładów i ur z ąd ze ń .oraz zamierzeI'l inwestycyjnych moPrezes Rad y Ministrów: w z. P. J.arosz ewicz '

gą c ych słliżyć , kHku uż y tkow~ikom.

262

UCHWAłA

Nr 226 RADY MINISTRÓW

z dnia 29 lipca 1964 r.

w sprawie środków zmierzających do pneciwdzialania wadUwej produkcji l kierowaniu do obrotu wyrobów złej jakości.

I,

analiza , jakości nie których w y robów

wypadków złego stanu jakościowe­

go SPOwocl0'wana ' je st glów\J.ie wadliwą bądź przesta r iałą

konstrukcją, recepturą lub technologią wyr~u czy też zastosoWilnym materiale,m, a także zlym wykonaniem w slosunku do obowi-ązujących wy ma~Jań techniczno-produkcyjnych. W celu zasadniczej poprawy jakości produkcji, zarówn o przeznaczonej na potrzeby krajowe, jak i na eksport --Rada Ministrów uchwala, co następuje

Przeprowadzona

w y ka z ała, że duża

1. ' Zobowią z uje się zjednoczenia (jednostki równojako organi zacje gospodarcze odpowiedzialne za produkc ję i zaopatrzeni e odbiorców w wyroby danej branży"

a w szczególności zj ednoc zenia wiodące, ogólnobranżowe,

powołane stosownie do_ uchwały nr 195 Rady Ministrów

z ' dnia 9 czerwca 1960 r. o współpracy i koordynacji bran'' żowej (Monitor Polski Nr 56, poz . 268), do systematycznego

,prowadzenia kompleksowych prac nad poprawą jakości produkowanych w danej branży wyrobów oraz nad ' usunięciem

przy czyn produkcji zlej jakości.

, 2. W szcz ególn'ości zjednoczenia

§ 1.

r zę dll e ),

.

część

przyczyn złej jakości wyrobów oraz poprawę i do;;toso~

wanie " jakości wy robów do wymagan ego poziomu,

z uwzględnieniem żądań głównych odbiorców krajowych,

i zagranic znych, przy c-z ym do porównania służyć powi~

nien najwyższy standard światowy;

3) wprowadzą do planów (planu rozwoju techniki oraz in, nych części planu) zadania, wytyczne i środki konieczne

do realizacji programu 'przedsięwzięć mających na ce~u

poprawę jakości produkowanych wyrobów; ważniejs z e

zadania z tego zakresu oraz środki do ich , wykonania

powinny być ustalane w planach resortowych i branżowych;

,

4) ustalą dla zgrupowanych przedsiębiorstw: oraz innych

podporządkow,anych jednostek organiza cyjnych wytyo:ne ' metodyc zne i organizacyjne. prac nad poprawą " jakości wyrobów;

,

5) zaprowadzą w zjednoczeniach ewidencję strat w branży,

wynikających ze złej jakości; dotyczy to w SŻczeHólno­

ści wypłacanych odszkodowiłń, ·bonifikat, . obniżenia ,k lasy jakości, zni.s<lCzenia ' partii towaru na skutek jej nią"

przydatności" dodatkowych kos ztów z tytułu konieeznQści usunięcia usterek itp.

1) zbadają wpływ stosowanej konstrukcji, receptury, w zOrów, materiałów i technologii na jakość wyrobów oraz

§ 2. 1. Dla zape'wnienia systematycznych prac nad j~ ..

stwierdził, czy wy roby spe łniają założone warunki użyt­

kowe, a także zbadają inne powody wpływające ujem- kością wyrobów oraz utrzymania jej na poziomie' wymaga",

nym z punktu widzenia nowoczesnych rozwiązan 'technicz, nie na jakość wyrobów" jak np. złe składowa'nie" transport, warunki pra c y, ni e pr z estrzega~ie warunkÓw higie- nych i potrzeb eksploatacyjnych zje:dnoczenia, a zvviaszcza

nicznych, wadliwe normy, brak zabeżpiec z enia przed ze- zjednoczenia _wiod1łce ,opracują i wprowadzą' w życie ,sy5telh

stałej analizy i poprawy jakości produkowanych w dami}-'

psuciem, koro z ją, us zkod zeniami, nieskut eczne m e tody

branży wy robów, zmierzający do

' '

kontroli tedihi czn e j itd.;

2) opra -: ują program pr ze dsięw z ięć techniczn yc h i ekon C! - , ,)) ,ustalenia , jakie wy roby p odtegają perio~lycznym bada.

miczno-or9anizacyjnych mających , na celu usunięcie

niompod , wZ 9lęd e m ich ' jakości"

" .

0.

4<; 1

Monitor· Polski Nr 55

~.ecyzji gospodarczych, zaleca się .w łąc z enie d yre kto rów określonych z jedno cze ń

wi odącyc h

do kolegiów ministerstw, jako cz!onków stałych lub niestałxch.