Zarządzenie Ministrów Komunikacji i Gospodarki Komunalnej z dnia 2 listopada 1962 r. w sprawie warunków przewozu pracowników na terenie województwa katowickiego w zarobkowym transporcie samochodowym.

§ 1. 1. Statek polski. przEd r ozpoczęci em uprawiania

żeglugi, powinien być oznaczony w sposób oc1ró,żniający go

od innych stalków na zwą oraz posiadać uwidocznioną nazwę

portu macierzy stego. Oznaczenie nazwą nie obowiązujestat­

ków rybackich o pojemności poniże j 150 BRT.

2. Każdy statek ry backi powinien być ponadto oznaczony oznaką r y backą w sposób określony odrębnymi przepisami.

§ 2. 1. Na zw ę statkowi nadaje wła ś ciciel, a j eże li wła­

ściciei e m jest Skarb Państwa armatoL

2. Nazwę statku zatwierdza na wniosek osoby wymienionej w ust. 1: '

1) Minister Żeglugi dla statków o pojemności ponad

8000 DWT oraz dla statków nazywanych nazwiskami

osób z a s łużonych.

2) ur zą d morski - dla pozostałych sta tków.

§ 3. 1. Wniosek do Ministra Żeglugi o zatwierdze nie

nazwy statku powinien być złożony za pośred nictwem Gdań­

skie90 Urzędu Morskiego.

2. W przypadkach, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 2,

wnios e k o zatwie rdze nie nazwy statku powinien być złożo­

ny 'do urzędu morskiego 'właściwego dla portu macierzystego statku.

3. Wniosek o zatwierdzenie nazwy statku sportowego

powinien być złożony za pośrednictwem Polskiego Związku

teglarskiego.

4. We wniosku o zatwierdzenie n azwy statku należy '

pO,dać proponowaną nlW:wę, port macierzysty, pojemność

(BRT, NRT. DWT), wymiary statku, rodzaj napę du, przeznaczenie statk{l, charakter żeglugi, rok i miejsce budowy oraz

przewidywaną datę oddania statku do eksploatacji. J eże li

statek posiadał uprzednio inną nazwę, należy ją wymienić.

§ 4. 1. W odniesieniu do statków zatrudnionych w że­

gludze międzynarodowej i w żeglud ze przybrzeżnej oraz do

statków ry ba ckich o pojemności ponad 150 BRr, lodołama­

czy, hOlown(ków, statków ratowniczych, poża'rniczych, cel-

nych, statków kontrolnych i dozorczyc h zatw ierdzenie

nazwy statku przez właściwy ur ząd morski następuje po

uzgodnieniu z Gdańskim Urz ę d e m Morskim.

2. Decyzje o zatw i e rd z~niu nazwy statków, o których

mowa w ust. 1 oraz w § 2 ust. 2 pkt 1, przesyła się w odpisie Gdańskiemu Urzędowi Morsl.;:iemu.

§ 5. Nazwa statku w ycofan ego z eksplO'atacji na stale

nie może być nadana innem u slatkowi przed upływem 5 lat

od chwili ' ...·yco fania statku z eks pioatacji.

§ 6. Port macierzysty statku uslala właściciel, a j eże li

właścici e l em jes t Skarb Państwa armator statku w porozumieniu z urzędem morskim.

§ 7. ' l. Nazwa statku i nazwa portu macierzystego po~

winny by ć wpisa ne ci o' dokume ntów okrctowych sta tku.

2. O zmianie nazwy statku ur zą d morski zawiadamia

wła ściwą izbe morską.

'

,

§ 8. 1. Gdański Urząd Morski prowadzi c~ntralny rejestr nazw statków wymienionych w § 2 ust. 2 pkt 1 i w § 4

ust. 1.

2. Urz ędy morskie prowadzą rej estry nazw pozostałych

statków (§ 2 ust. 2 pkt 2).

§ 9. 1. J eżd i statek popl:zednio posiadał nazwę odmienną od ostatnio nadanej, nal eż~' wymienić ją w r e je strze

nazw ze słowem " ex" pod wpisywaną aktualną na zwą.

2. Vv"pisów w re jestrze nazw nal eży dokonywać pismem

czytelnym; wykreślenia powinny by ć dokonywane czerwonym atramentem z podaniem da ty wycofania s tat ku z e ksploatacji.

. § 10. Nazwa statku oraz nazwa portu macierzystego powinny być wypisane w sposób widoczny i trwały na statku

oraz na prżynale żnyc h do statku łod z ia c h, tratwach, pływa­

kach ratunkowych i kołach ratunkowych.

§ 11. Szczegó łowe zasady nadawania nazw statkom

i prowadzenia rejestru nazw oraz sposób umie szczania nazw

na statkach określi instruk c ja Ministra Żeglugi. ,

§ 12. Statki będące w eksploatacji

dniu wejścia w ży­

cie niniejszego zarządzenia zachowują dotychczasowe nazwy.

w

§ 13. ' Zarządzenie wchodzi wżycie z dniem ogłoszenia.

Minister LegJngi: S. DUlski

396

ZARZĄDZENIE r..lINISTROW KOMUNIKACJI I GOSPODARKI KOMUNALNEJ

_.

.' .

'"

z dnia 2 listopada 1962 r.

w sprawie warunków przewozu pracowni.ków na terenie wojewódzlwa katowickiego

w zarobkowym transporcie samochodowym.

Na podstaWie § 3 ust. 1 uchwały nr 521 Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 1961 r. w sprawie przejmowania przez samochodowych przewożników publicznych przewozów pracowniczych na terenie województwa katowickiego w latach 1962-1967 zarządza się, co następuje

§ 1.

1) o

Il e kroć

w

zarządzeniu

"przewoźnikach"

-

jest mowa

przez to rozumieć Woje-

należy

wódzkie Przedsiębiorstwo Pańsl wowej Komunikacji Samochodowej w ' Katowicach, 'Wojewódzkie Przedsiębior­

stwo Komunikacy jne w Katowicach oraz Mie jskie Przedsi ębiorstwa Ko inunikacyjne -W C zęs to-chowie, Rybniku

i Bielsku Białej,

2) o "przewozach pracowniczych" - należy przez to rozumlec przewozy przejm'owane przez prwwożników wymienionych w pkt 1, a dotychczas wykonywane tabo~

...

./

. rem samochodowym branżowych przedsiębiorstw transportu drogowego oraz· przez zakłady pracy własnym taborem samochodowym.

§ 2. 1. Przewozy pracownicze powinny być wykonywane przede wszystkim w ramach regularnej komunikacji au1

tODusowej,

z wyjątkieńl k omunikacji pośpiesznej.

Poz. 396 i 397

pracowników określonego zakładu (zakładów) pracy, w razie· braku na trasie przewozów pracowniczych regularnej

komunikacji autobusowej i niec e lowości jej uruchomienia

z przyczy n ekspJoatacy jnych lub ekonomicznych albo j eże li

trasa tych przewozów pokrywa się tylko częśc iowo' z linią

regularnej komunikacji autobusowej.

2. Przewozy pracownicze w kursilCh zamkniętych wykonywane są na podstawie okresowych umów zawartych

między · przE: wo żnikieJ11 a zainteresowanym zakładem (zakładami) pracy.

2. Przewoźnicy przejmujący przewozy pracownicze w

ramach komunikacji autobusowej, określonej w ust. l, obowią7.ani są umożliwić zakładom pracy zbiorowe nabywanie

biletów lub kart okresowych dla wszystkich pracowników,

uprawnionych do korzystania z tej komunikacji, na kursy

§ 4. 1. Prze jmowa nie przewozów pracowniczych w spoautobusowe określone w zamówieniu zakładu pracy.

sób okre ś lony vV § 2 i § 3 odbywa się na podstawie planów

3. W celu zaspoko jenia. zapotrzebo.wań zg łoszonych przez rocznych, oprac owanych s tosow nie do przepisu § 1 ust. 4

zuk!ady pracy (us,t. 2) prz e wożnicy są obowiązani

powolanej we wstępi e uch w ały .

2. W pier wszej kolejności powinny być przejmowane

1) ro zwijać sieć re gularnej komunikacji autobusowej w

k

przez przewożników przewozy pracownicze, · wy (' D'!wane

sposób zab ezp i ecz ający połączenia ni ezbęd n e do wy ko- "

l d

. ci f' ż arowym i pojazdami samochodowymi, bez wzg ę u na

nywania przejmowanych .przewozów pracowniczych,

2) zwiększać zależnie od występU]'ących potrzeb częstotli- . 0dle ~Jłość przewozow .

' .

3. Projekty planów przejmowania przewozów pracowwość kursów na liniach regularnej komunikacji auto,

' J '

Z

d

niczych opiniuje \Voj e wód zka Komisja Z WląZ (GW awo 0busowej,

, jazdy autobusów do potrzeb za- . wych w Katowicach.

3) dostosowywać rozkłady

kładów pracy.

.§ 5. Zarząd ze nie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia

1963r.

§ 3. 1: Zakładom pracy przysługuje korzystanie z przewozów pracowniczych wykonywanych przez przewożników

w kursach zamkniętych, tj. przeznaczonych wyłącznie dla

Minister Komun ikac ji: J . PopieJas

Minist er Gospodarki Komunalnej: w z. J . Goryński

397

ZARZĄDZEŃJE MINISTRA KOMUNIKACJI

z dnia 28 listopada 1962 r.

w sprawie ustalenia norm ubytków naturalnych spilrytusu przy przewozie i wvladunku

w transporcie kolejowym i drogowym.

Na podstawie art. 97 ust. 1 dekretu z dnia 24 grudnia

1952 r. o prze\'1ozie przesyłek i osób kolejami (Dz. U.

z 1953 r. Nr 4, poŻ. 7) oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 dekretu z dnia

29 października 1952 r. o gospodarowaniu artykułami obrotu

towarowego i zaopatrzenia (Dz. U. z 1952 r . Nr 44, poz. 301

i z 1956 r. Nr 5.,l, poz. 244) i § 1 ust. 1 zarządzenia Przewod- .

niczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego

z dnia '29 listopada 1955 r. w sprawie przekazania. uprawnień do ustalania norm ubytkow naturalnych. oraz trybu

opracowania, stosowania i kontroli tych norm (Monitor Polski Nr 127, poz. 1630) zarządza się, co następuje

§ 1. 1. Przy' przewozie przesyłek spirytusu w transporcie

kolejowym i drogowym naturalny ubytek spirytusu za każ­

dy dzień przewozu, licząc od dnia przy j ęc ia przesyłki do

przewozu do dnia przyjęcia przesyłki spirytusu W miejscu

odbioru, nie może przekroczyć

1) 0,01% - dla przesyłek w cysternach,

2) 0,04% - dla pr zesy łek w innych naczyniach

- ilości spirytusu wysłanego zgodnie z dokumentem przewozu.

2. Przy każdorazowym przelewie spirytusu w czasie

transportu 'ko lejowego i drogowego naturalny ubytek spirytusu nie może przekroczyć 0.15% ilości spirytusu przelanego w czasie tego przewozu.

3. Przy ustalaniu ilości dni przewozu pr z esyłki spirytusu dzień przyjęcia przesyłki do przewozu i dzień przyjęcia

przesyłki w miejscu odbioru liczy się za jeden dzień.

4. Jeżeli w czasie przewozu spirytus zostanie przelany

z cystern do innych nacżyń lub z innych naczyń do cystern,

wówczas przy u stalaniu ilo ś ci dni przewozu w każdym z tych

dwóch rodzajów naczY!'l pierwszy i- ostatni dzień przewozu

w tych samych nacz vniach liczy się za jeden dzień.

§ 2. 1. Przy wyładunku (przyjęciu) przesyłki spirytusu

w transporcie kolejowym i drogowym· oraz ustalaniu wielkości pr ze syłki sposobem wagowym, naturalny ubytek spirytusu nie może przekraczać 0,1 % ilości wysłanego spirytusu okre ś lonej w dokumencie przewozu oraz 0,05% ilości

' przyjętego spirytusu określonej w protokole przyjęcia.

2. Przy V\--yładunku (przyjęciu) przesyłki spirytusu w

transporcie kole jowy m i drogowyin oraz usialan{u wielkości przesyłki sposobem obj ę tościowym naturalny ubytek

spirytusu nie może przekraczać.

1) 0,25% - dla przesyłek w cysternach,

2) 0,35010 - dla przesyłek w innych naczyniach

- ilości spirytusu określonej w dokumencie przewozu.

§ 3.

Zarządzenie

wchodzi w

życie

z dniem 1 stycznia

1963 r.

Minister Komunikac ji: J. Popielas

Tłoczono

Zam. 2451

z poleceilia Prezesa Rady Ministrów w Zakładach Graficznych "Tamka", Warszawa, ul. Tamka 3.

Cena 1.60 zł

. 395

ZARZĄDZENIE MINISTRA ŻEGLUGI

z dnia 29 listopada 1962 L

w sprawie nadawania nazw statkom morskim.

Na podstawie art. 16 § 3 Kodeksu morskiego (Dz. U.

z l SG l r. Nr 58, poz. 318) zarządza się, co nast ępu je