Instrukcja Ministra Żeglugi z dnia 17 lipca 1962 r. w sprawie trybu postępowania w związku z wypadkami żeglugowymi na śródlądowych drogach wodnych żeglownych i spławnych.

§ 2.

l . Za s tate k w rozumie n iu nln ie jsze j instrukc ji

uwa ż a się obi e kt p ływa.jący ll ż~'w dny na śródlądo w ych dr o gac h w o dnych do pfl.e w o'lu lud zi. r wie rząt , towarów i pocztv. do h o lowania lub pchania. clo r obót tec hnicznych, do

u'praw ia nia rybo lówstwa i sp ort u hądź też służący ja'ko zakł ad ką pielo wy, p rzysta tl iJ1ywi.'lj ąc a, koszarka lub świetl i cd.

2. Za tratwę uważa . ;fi ę k! Q<:e drewna od;lO wi ed-n io powią z ane i połącz one wzd łuż: i ws ze rz w celu spławu .

§ 3. P ostanowi0ni a d otyczą c e stat ku st o s u je się w nin ie js Le j in strukcj i odpo wi e dnio do tratw.

Rozdział

P 03 t ęp owani e

n.

w r a~de wypa~u.

§ 4. t. J e ż e li stJte k ul e9nie wypildKowi zagniają·:e rnu .

ż yc iu osób zna j d ują c ych się na nim, kierownik statku pow i-

n ie n

Wili

\\·';7. ei.kimi r ozpof7 ą d z aln vllli środkami llilj picfW- 'falC)- .

pasaż e rów. ·a nast ę~nie załogę.

.

2 . J eże l i statek, kt óre mu grozi 'n ieb ezjJ ie-czetlstw(}, w~~

wa pO~l;oi: y ( syg nał em d ż w i \~ kowym n r 14). ki erownicy sLłt~

ków znajdującyc h s ię w pobl iż u obowiąza ni są nie z w loczrRe

p os,:Jieszyć ' z !)o mocą.

3. Stu te\..:, kt óry n a · .~\..: lIt(' k u traty 7.dol n oś c i clo manewrowan ia za tarasowa ł s ~l a k żeg l owny, daje o tyn~ z nać ZMł­

żujący m s ię sta t kom syg nal e m d żwiękowy m lu b przez 130w.s zanie w d z i eł\ czerw o ną fla 9 ą. · w nocv zaś czerw onym świa­

tłem (znak żeglugo'wy nr 15c ). Ki e r o wn i.k s ta t ku powini~I"ł""

w miarę możności powiad·omić najbliższy 'organ ac1min isbfacji wód śródlądowych o za tarasowaniu szlak u Ż-C'9Iow nego .

Statek, które mu g rozi za t onięcie lub który utr.acit

manewrowan ia, · powinien być usun i ęty ze szla ku

"Żeglownego n a pł yt kie i b ezp ieczn e m;ej~ce .

4.

zdo!nf)śr

S.

J eżeli s z lak żeglowny został za t::lras'o wany przez za".

toni ęcie

statku lub pezez najechanie sta tku na m ie l iznę. ki~­

r o wnik statku pow i ni e n po wiado mić: ilie zwlocl.n ie o wY!ła d­

ku n:ljbli iszy organ a dminis tracji że9luqowej oraz acłmini­

str"lcji ,vód śró d lądowych, wystawi ć z nak żeglugowy . nr15b

i w mia rę możnoś c i starać się u pue d z ać inne c1b ie k ty ply •.

wają ce <) powstał ej prze s z ko dzie Vi ruc hu.

6 . J eże li wypadki w ymienione w liSt. 3-5 Zilszlypozii

sz lakie m żeg lu 90 wy m , tak że obo k s tatku m ożliwy j es t. p rzejazd innych statków, wówczas ki e rown icy statk ów lub tralw

p o winni niezw!ocznie us t awić ;~mak ż e glugo wy nr 12b.

7 . \V razie wYP:ldku okr e ś!oneqo w § t kiero wnik statku obowiązany je st dokonać zapisu w d z ie nniku lu b d<'l kumencie podr ó ży. Z :lp is powinien zawi '!r ać

l) d atę i miejsce dokonan i iJ zapisu,

2) oznaczenie rodzaju wypadku,

3) da tę w yp ad ku -

rok, mie5iąc, c1 ;~ i e ń i, god7.in~,

4) szczegóiowy' op ii wypadku i m iej sca wy [. Jadku (staR

w ody ),

S) okoli czności, które popr~edził y w yp adek, a w s lCl.egól~

noki w ar unki atmos fe ryczne w c hwili wVfndkll,

6) zar ząd z e nia

"IN k olejnym po rządku, w y dan e b e z pośred­

nio przed wypadk Le m, w czasie i po wypad.ku, a W

s zczególnośc i po·~!a ne sygnały . clilyięk'Jwe i w zrokowe,.

Okr f' 5iające VI mid[(.~ m c.ż nD śd , n a jakie j o :lIeg l ośc i o eJ

mi e jsca w Y;Ja dku i n-l jaki cza s pr zect wYlJaclk ie m z.o~ .

sta ly poda ne.

.

-

495

7) in ne okolicznosci, które mogą służ yć do wyjaśnienia

przyczyn wypadku, .

8) wskazanie przyczyn wypadku,

9) s zc zegółowe wymienienie następ stw wypadku,

to) opis przebiegu akcji ratunkowe j,

l!) nazwiska, imiona i stanowiska osób pełniących służ­

bę na statku oraz wykaz osób, kt6re b y ły świadkami

wypadku,

12) podpis dok on u jącego zapis.

l eźeli wypadek spowodował ciężkie uszkodzen ie

lub śm i erć człowi e ka, znaczne szkody materialne albo .

zatarasowanie szlaku żeglownego , uszkodzenie budowli wodn ych , mostów, kabli lub innych urząd ze l1, kierownik statku

ob ow i ązany j es t z awiadomić ni ezwłocznie o tym organ ad-o

minis trac ji żeglugowej (inspe ktorat żeglugi śródlądowej) wła­

ściwy dla miejsc a _wyp adku oraz armatora.

,

Poz. 284

3. Dochodzenie w sprawie wypadków statków nal eż ą.

cych do administracji żeglugowej przeprowadza przed sta wiciel Ministerstwa ZEl9lugi.

4. Przy dochodzeniac h dotyczących uszkodz enia budowli

wodnych, mostów, ·k abli lub innych urządze11 może b yć obec.

ny przedstawiciel wód śródlądowych.

5. przy dochodzeniach w sprawie wypadk ów żegl u g o.

wych może być obecny przedstawiciel zainteresowaneg o ar.

matora.

§ 11. · Przedstawiciel organu administracji _żeglugowej,

§ 5. 1.

ciała

2. W ra zie us zkod ze nia budowli wodnych, mostów, kabli lub innych urządzeń kierownik statku obowiązany jest

zawiadom ić także najbliższy organ admin islrac ji wód śródlądo wyc h.

.

prowadzący

dochodzenie, przesłuchuje świadków, wyjaśnia

wypadku, ustala przyczyny i nastę pstw a wypadku oraz ewentualnych winnych, określa, na c zym polega

wina ·oraz czy i jakie przepisy zostały przekroczone.

okoliczności

§ 12.

1. Z przeprowadzonych

który powinien zawierać

protokół,

dochod ze ń s p orządza się

1) datę i miejsce sporządzenia,

2) datę wypadku, rok, miesiąc, dzień i godzinę,

3) oznaczenie rodzaju wypadku,

, 3. We wszy stkich .in nych przypadkach nie przewid zia- n yc h w ust. l i 2 kierownik statku obowiązany jest przesłać

do in spektoratu w łaściw ego dla miejsca wypadku zawiadomienie () wypadku. Zawiadomienie o wypadku k ierownik

statku obowiązany jest przesłać równi eż w . przypadk ach

wSimienionych w ust. I, jeśli inspektorat nie przeprowadził

na mi:ejscu dochod z eń w tym samy m dniu lub następnym.

"§ 6. Organy -administracji wód śródlądowych, a zwłasz­

cza pracownicy liniowi administracji wódśródlądowychobo­

wiązani są zawiadamiać właściwy dla danego terenu inspektorat żeglugi śródlądowej o każdym zauważonym wypadku

żegl ugowym.

ciężkie uszkoalbo t e ż wybuch kotła

- paro',vego, pożar na statku lub .jego zatonięcie, kierownik

sta tku <obowiązany jest niezależnie od czynno ści przewid zi aonych w §4 i w § 5 zawiadomić nie zw łocznie organ Milicji

.Oby wate lskiej l ub prokuratora.

§ 7.

dze nię

leż e li

dała

lub

wskutek wypadku

śmierć

nastą pił o

człcj'wieka

§ 8. leż eli kierownik statku ma techniczne trudności

zawiadomieniu o wypadku jednostek określonych w '

. H 5 i 7, komunikuje o ty m jednostce, z którą nawiązał łącz­

ność,a .jednostka ta obowią z ana jest zawiadomić o wypadku

inne Jednostki.

-

w

J 9. Posta nowienia nmle]Szego rozd zi ału nie naruszają

przepi só w obowiązujących w razie wypadku przy pracy.

R o z d z i a ł III.

Dochodzenie wypadk.owe.

•§. 10. 1. Dochodzenie w sprawach wyp adkó w żeglugo­

wych przeprowadza organ administracji żeglugowej (inspe ktorat żeglugi śródlądowej) właściwy dla miejsca wypadku.

2. Ins pe ktorat żeglugi śródlądowej niezwłocznie po otrzy·maniu zawiadomienia o \'''Ypadku podejmuje d ecyzję o delegowaniu swego przedstawiciela na miejs ce wypadku - c elem

przeprowadze nia dochod zenia· bądź też wyzna cza termi n

i mi ej sce , gdzie przeproWadzone będzi e dochod ze nie. O podj.ę­

t-efdecyzji inspe ktorat ż e glugi śródlądowej zawiadamia kierownika statku i arma tora oraz w miarę potrzeby adrr;inisti/lcjE': wÓd. śródlądowych.

4) szczegółowy opis wypadku i miejsce wypadku,

·5) -szczegółowy opis okoliczności, jakie poprzedziły wypadek, w szczególności nal eży podać warunki atmosferycz.

ne w c::hwiliwypadku, zarząd z enia ' w kolejnym porząd.

ku wydane przez k ierowników statków, których wypadek dotyczył, wyszczególnienie podanych sygnałów

dżwiękowych i wzrokowych, określając w miarę moż­

ności, w jakiej odległości od miejsca wypadku i na jaki

c zas przed wypadkiem zostały podane; podczas mgły ;

śnieżycy lub burzy należy ustalić, czy były wystawione

znaki i światła sygnałowe, czy dawano przepisowe sygnały dżwi ękow e oraz przytoczyć wszys tkie inne Q,koliczności, które mogą służyć do wyjaśnienia przyczy n

powstania wypadku,

6) opisanie

następstw

wypadku, jak zatarasowanie szlaku

przerwa w ruchu statków, poranienia lub

śmierć osób, -zatonięcie lub utkn ięcie statku na mieliżnie,

szc ze gółowy opis uszkodzeń powstałych na s ta tkach,

budowlach wodnych, mostach itp .~

żeglownego,

7) opis przebiegu akcji ratown iczej,

8) imiona, nazwiska, stanowiska i adresy osób· winnych,

określenie, na czym ich wina polega, Oraz imiona, nazw iska, stanowiska i adresy świadków,

9) podpis

prowadzącego

dochodze nie.

2. Do powyższeg o protokołu należy załączyć

1) protokół pr ze słuc hania świadków wypadku -j ewentualne "

oświadczenia innych osób, jeżeli mogą one podać wy • .

ja ś ni enia w sprawie wypadku,

2) dokładny szk ic miejsca wypadku ze wskazaniem, jeżeli

chodzi o awa ri ę na szlaku wodnym, kierunku nurtu, jego

głębokości na szlaku że glo wnym i pr zybl iżo n € j szerokości ro zmie szczenia bud owli wodnych, znaków wytyczenia szlaku żeg lowne go , po! oz~ nia wszystkich statków,

które znajdowały się na szlaku żeglownym i mogły wywierać wpływ na p ołozen ie obiektów, które ul eg ły wy·

padkowi, wreszcie położenie obiektów uszkodzonych,

be zpośred nio prze d i po "wy padku.

§ 13. Wyciągi z protokOłów i załączników należy wydawa ć

na

żądanie

os obom . zainter«sow anym(osobom, k tóre

w wypadku, właśc icielom lub posiadaczom statków, które 'zatoh(~lylu b ~z:ost(lly tlszkodzonc, osobom, kt óre

·u c i erpiały

ponoszą odpowied zi alno ść za w yp adek; itp.), o ile ucl owodnfą, że wyciągi z ty c h dukument ów s-ą im : rri ezbędne d la do-

chodzeni a ic h praw lub olfrony in te resów.

§ 14 . 1. J eże li dochodzenie w y każe na rus 7:e hie obowią­

zującyc h przepisów z zakresu be !.p i eczeństwa żeglugi, inspek

t nrat za 5to suje sankcje p;'lewid zi ane w obowią z ując ych przep isac h w rama c h własn y ch uprawn ie ń lub też ski e ruj e sprawę na drogę Pos tępow.an ia karn o-ad min i~rracy jnego.

2.

Jeżeli

prl cstęps twa,

wyniki dochodzeń wskazują na popełni e nie

inspektorat obowią z any jes t zCiwiadomić o tym

Raz d l (ił I TV. '

P~3lanowienia końcowe.

§ 15., In 5pE'ktoratyże gllrgi śródlądowej pr owa drą reie~

stry wy padkó w że~llly owyc h na śródlądowych drog ac h W 9 d .. ,

11 yc h.

§ i6. T riJc i mo c in struk c ja Mini s tra L eg !lI ~li z dnid

7 grudnia 1952 r. w sp f3wie tr y bu po s t ępowa n i a w zwi ązku

z wypadkami na śród l ą d owyc h d rogilc h wodn ych (Monitor

Polski Nr 'A-l06, POI,: 1(55) .

§ 17. Instrukcji! wchodl.i w życie z dniem o ~ ł osl.en( ,J.

OTg ·l IRy prokuratury.

tvlinisle r Żeglugi: S. Our:s/d

Rek lal11dCje · z powodll niedorę CLe nia poszcz c q01 11ych llum e rów wno sić n a ież y do . Adlllifll5lra c jl \VV{L1Wfli c lw U :7 ędu ~~D dv ,Minls l rów (Wars zawa. ul K ra Kf.wski e Pr7edll1 ieSci e .JO) w tcrminie 10 do 15 d n i po olrlyll1 ,lniu Ildslępne(1o k olej n e(1o num e r u .

Opliltil za prenumeratę Monitora rol s kier,o w y nosi : ronnie 75.- zl , półrocznie 45,- zl.

Prenulllcriltę można z(1ldszać t ylko

tliI okres ron ny (od Ił) Illb na okres polro pny (od 1.l i [Id lVII) . Opłata p()\vinna hyć UiS 'l c,ona co najmniej na miesiąc p r7ed o kresem prenllmeraty, a więc za okres r ocmy l u b za l polrone do dnia 30 li s toPMl.:t, Zd

II pólr o C1e - do dnia 3 1 maja . Do ahonent ó w . klóny opl ac ą prenumeratę po ty c h t Nlllinilrh, wvsy/k.'l p ierw sz yc h num erów dC3k onan a zoslilnie z opóźn ieni em J edno stki na rozrafhllnku q osp odiHClym i inni ahonenci powinni d o konać wnlM 7,1 prenllm efdt ~

na knnlo Narodowego Baliku Polski ego . Ollrł'tial IV Miejski, Wars7awa, nr 1528-9 1-903, c z . 3, lIz . 7, rozll'! . 3. Rilchurików Zd

p renum eratę nie wy slaw ia si ę, Na odcinku w pla ty n n leiy p oda ć dokładną naz wę instytucji Ih ez sk rótów ), nill\\'E!- i nllowr d orp'cld j ąc e90 urzędu por.ztoweqo (jak W arszawa ID, POlnill\ 3 ilp .), powia t, uli c ę , nr dom u, nr skrytki pocztowej oraz ilość zamawiany ch .- '

Pf17emp lilrlY Mo nifora Polsk ieqo.

P o'jedyncze eglemp larle Moni tora PG ls ki eq o nabywać moźnll w Administracji \V vd awn ictw U17ęd u R ody 1\1 ini'ilrów, W a rsza wa.

Krak owskie P rzed mi eści e 50, w pu n kl ilc h <;pp ecli' 7 Y-w WMs7awie : "Dom Ksiąiki", K<;ięqarnia P rawno-Eko n o m iczna , ul. Nowy Swiat. l.

k ios k ,.Domu - Ksiąiki " w (1machu s ądów al. Ge n . $ wi erclew skiego 127 , w kasa c h Są dów Vv' oiewód z kich w: Bic1 '/YlłlsIOku, KdiowicMIl.

!(ielcllch, Kos za linie, Łod 'li, Op o lu , Rzes?Owie, Wrodawiu i Z iel o ne j Gór ze oraz IV kas,l c h S ą dów Po wi<1lowych w: Bvdflos1 C7Y. BvtOllli u, Cies7y n ie , . Częstochowie , GdaJ\sku, Gdyni , G liw ic ilch, Gnieź nie, J e len iej Górze, Kali sl.u, Krakowie, Lu utini e . Nowym S<1 Cl\1.

O/szlynie, Ostrowie Wlkp ., l'ozr1i1niu . Przemyśtu, Ra c i bor7 u. Rddo m i u, Szczecini e , T ilf nowie, T 0[U niu i Z~ m us('ill.

Recl il kch1 : Urlil d Rady i\·1i!1 ist ró \v Adm in is lr ilc ia : A dmin is trilcia \Vv<ł "wnic t w Unędu

_ Zdm , 15b9

Billro Prawne, Wnrs zdwa, a L- Uj "ldO\"skie 111.

l\·finistrów, V,rM snwa . ul. Kr il l,owskie Pr7 Nl :n:p~('ie 51).

J{ ~dy

Cena l,SU zł

<."

ł>-f oni!or

P oz. 233

Pol,ki Nr S9

28.

Wyjaśnienia

Kartę z bi Grczą p rowadzi s ł użba inwestycyjna . Karta o b 2jmllj e

K o l. I.

K o l. 2.

K ol. 3.

K ą!. 4.

Data dokonania .' zapis'J na karcie zb iorczej.

Pochodze nie kwot zapisywanych w kol. 4-7.

Nan~a i cl ata tIoku ll1entu.

Odse tk i naliczane prze z inwe:>tora z kOlicem kwa:' tal u i ewentuaLnie oclS2t.ki naliczone przez ban!c

d ane dotyczące calego obiektu inwe·stycyjnego.

KeI. 5. Kwoty prLekazane n a rach un e k bu dżetu.

Kol. 6. Bo nifikaty u zys kane od bank u.

Kol. 7. R óżn i c a ± mi ędzy koL 4a ,koL 6.

u w a·g cil: Da ne wkol. 5 i 6 Z i!p i suje się Ha pod,la wie not n1 8 l!1oriatowych otrzy manyc h z k s i~go\\'ości . ·

23-&

. INSTRUKCJA·· MiNISTRA

'l dn ~a

wspł'lłwie

17 lipc a \'962 r.

trybuposh;p<twduia -w ' ZWiąZKUZ w y padkamiżegl ufJO\vymi na .śródłą<łowych drogachwodoycb ·

~1:Q\vny('h i spławnych .

\ V c el u .ur e gu!oW<łRt a . t r ybu zawi ad omie ń i przeprowa d zani a d oc h odze rl w sj)rawie wyp adk ów ż~glugciwyc h na

śródl ą d owy ch elr ogac h w odnych ż e glownych i spławnych nd '

podstaw ie art. 12 ust. I pkt 3 ustawy z dnia 1 ma rc a 1950 r.

07.cgJuelze i spła \v ie Ha śródlądowyc h drogach wod n yc h

(D z. U . z 1952 r. N r 26, poz . 182il 19fiG r. Nr 29, pal, \ 63)

zarlą dz a się, co nŁl5 l,~p uje;

Rozd zi ał

i.

Postanowienia ogólne.

§ l. Z a \vypa-ciki w rOZumi eniu n i.nie jizej instrukcji UW iJia si€;

l) zd erze n ie sta t k lhl! międ-zy s ohą,

2) za to nięcie statk u.

3) wY!hlch

kot la

parowego l ub innf'go zhic.rnika p '3d cina statku,

śnicni2tl1 zn ajdu ją ce go się

4) p oż ar na s ta tku,

5) utonięcie pasaże ra l ub czl o nka za ł ogi statku.

6) u s zkod ; e nie

krly-ż ujących

bu dowli wodnych, m o stów lub przewCKIów

się

ŻEGLUGI

l

d r !) ;)ą wodną,

7) naj ec hani e> statku ria mielizn ę. budowlę wodną, przes zko -

d y podwodne lub nadwodne, j eś l i s powod o w"lło to u sz ko d zen ie s t a tk u albo zatar.a sowanie szlaku ż eg lownego,

8) zg u bienie k otwic lub in nych przedmiotów ' powodującyc h

po'.vstaw an ie

ni r; hezpiec zE'l1stw3 dla przeplywająq"c h

s tatków.