Instrukcja Ministra Finansów z dnia 9 marca 1960 r. w sprawie doprowadzania do porównywalności wyników gospodarczych państwowych przedsiębiorstw przemysłowych (obliczanie bazy), wskaźników dyrektywnych oraz obliczania dodatkowego funduszu zakładowego.

§ 1. Ilekroć w instrukcji jest mowa o

l) "ustawie" należy , przez to rozumieć llsta,;'ę z dnia

28 marca 1958 r. o fundu~zu zakładowym w prz edsię-

biorstwach państwowych (Dz. U. z 1960 r. Nr 13, poz. 78);

2) "rozporządzeniu" - n ależy przez to rozumieć rozporzą­

dzenie Rady Mi-nistrów z dnia 31 grudnia 1959 r. w .spra~

wie funduszu ' zakładowego w paIlstwo wych przedsiębior­

stwach przemysłowych (Dz. U. z 1960 r. Nr 4, poz. 24);

3) "roku bie żącym" należy przez to rozuniieć rok, za

któ ry przedsiębiorstwo ma utworz yć fundusz zakład owy;

4) "roku ubiegiym" nale ży przez to rozumieć rok p oprze{)zający rok, za który przedsiębiorstwo Ula utworzyć

fundusz zakładowy;

"

5) "bazie" - nil leży przez to rozumieć wynik roku ubieglego aoprowadzony do porównywalności z wynikiem -roku bieżącego;

6) "wyniku gospodarczym", - nal eży przez to rozumieć wy. nik bilansowy , (zysk - strata) lub akumulację finan sową (zysk lub stra ta odpowiednio skorygowane o poda-'

tek obrotowy i różnice budż e to we ).

zakładowego •.

w. = kośzty bazowe,

zało żone W: planie ńa rok bieżący: .

'1) wynik działalności - pozaoperacyjnej,

2) w ynik ze sprzedaży materiałów, wynik ze sp'rze,daży ' w.yrobów i tówa~ów w sklepach fhbryci·n ych,

'

"

':3) inne zyski i straty nadzwyczajne , (z wyjątkiem

zyskąw f strat ż likwidacji środków trwałych).

2. V\'artosć sprzedaży wyro.bć,'{, i usług w roku ubiegłym w cenach sprzedaży planowanych na rok bieżący (SI)

można obliczać tak że przez skorygowanie rzeczywistej wartości sprzedaży roku ubiegłego, wynikającej ze zweryfikowanego =sprawozda ni a fin ansowego , o różnice wypływające

ze zmian cen sprzedaży poszczególnych asortymentów produkcji, obowiązują cyc h w roku ubiegłym, a przyj ętyc h do '

planu na rok bieżący. O ogólną sumę ty ch różnic nale.3y PO"

większyć bądź zmniejszyć rzeczywis.tą wartość sprzedaży r6ku ubiegłego.

3. Przez zmiany cen' sprzedaży rozumie się urzędowe

zmiany cen sprzedawanych wyrobów· i usług (art. 6 ust. l '

ustawy) ora7. urzędowe zmiany wysokości (procentów) rabatów udzielanych z tytułu niższej gatunkowości .

4. Koszt własny planowanych do sprzeda~:y wyrobów

i usług (K) , według jednostkowych kosztów własnych roku' ,

ubiegłego, doprowadzonych do poró w nywainości 'z planen~.

oblicza się w sposób następujący

l) przemnaża się i!ościplanowariych do sprzedaży w roku

II. Obliczenie bal.y.

bieżącym wyrobów i usług zaliczonych do produkcji "porównywalnej przez odpowiadające im koszty ' jed.nostko§ 2. l . Eazę obl icz a się w przypadkl1ch, gdy za chodzą

we , roku ubiegłego, skorygowane . zgodnie ,z warunkami ·

islotne ·- zmiany pomi~dzy warunkami działalności przedsi~­

produkCJi założonymi w planie roku b ież ącego, i sumu,

. biorstwa założonymi w planie narok bieżąCy a warunkami

je się uzy skane iloczyny . Skorygow ane . koszty jeJnost- ,

roku ubieglego w zakresie

kowe produkcji porównywalnej ustala się , w spósób

l) urzędowych cen sprzedaży produkcji i usług,

przyj ę ty przy planowaniuobniżenja kosztów wła~nych,

2) urzędowych cen zużywa:)ych środków produkcji, taryf

2)

przemnaża

się ilości planowanych do sprzedaźy w roku

u$l ug, jak również wysokości marż, stawek plaC, sklab i e żącym wyrobów i usług zali czony c h do produk cji niedek na ubezpiecienia pal1s twoWo:! i społeczne, st.awek poporównywalnej oraz mlug ni eprzemy słowych przez od- '

datkowych, stopy p rocento we j oraz zasad i norm amorpowiada j ące iin koszty jedn'ostkowe założone w planie

tyzacji,

na rok bieżący i snmuje się uzyskane iloczyny,

3) struktury a.;orty'mentowej produkcji.

3) dodaje się koszt własny produk cji porównywalnej, nie2. ' Przez zwiany struktury asortymentowej produkcji naporówny walnej i us lug nieprzemyslowych, ustalony w

leży rozumieć zarówno zmiany proporcji w iloś c iach p oszcz esposób określony w pkt 1 i 2.

gólnych wyro bów (usług). jak też wprowadzenie do produk5 JeŻeli w planowaniu i sprawozdaw czośc i w zakresie

cji nowych asortymentów i zaprzestanie prodL1kcji asortymenkosztów występują grupy kalkulacyjne - obliczenia, o któtów wytwarzanych uprzednio.

ry ch mo wa w ust 4, powinny byc oparte na śl~dnich kosz3. B azę oblicza się w przypadku , gdy za chodzi jedna lub

tach jednostkowych , ustalonych dla poszczególnych grup.

więcej zmian w wilrunkach działalności przedsil~biorslwa,

6. W · przedsiębiorstwach o szerokim asortymencie prowymienionych w nst. J.

dukowanych wyrobów i uslug symbo l "K" można obliczać

§ 3. ). Jeżeli zachod z ą JeanoczesnJe wszystk ie zm iany

w warunkach dZ!illalnosci przedsiębiorstwa, o któ rych mo- o w sposób uproszczony, jeże li kosz l własny produkcji i us ług

wa w § 2 ust. l. ba~ę oblicza s i ę według nast ępującego' wzoru:' plilQ.owilnych do wytwPJzenia nie , 9dbip.ga więc e j aniżeli

o 2°/u (w gorę lub w dół) od kosztu własnego wyrobów

i usług planowanych do sprzedaży. Uproszczone obliczenie

B = S. - (I( >~ W) ± OP, w którym

symbolu ,X' polega na

'

B'= baza,

l) przyjęciu za podstawę obliczeń kosztu własnego wyroS. = wartość sprze daży wyrobóvv i u sług w roku ubiegłym

bów i usług planowanych do wytworzenia, stanowiące­

w cEn.ach sprzedaży planov,'anych' na rok bieżą c y,

go łą czną sumę

K = koszt v, lasny pianowanych do sprzedaży wy robów i USłllg~

a) sum il oczynów wynikających z przemnożenia planowedług jednostkowy c h kos;:tów własnych roku ubiegłewanych do wytworzen ia wyrobów i usług produkcji

,

go doprowadzonych do porównywalności z pl anEm, ,.

porównywalnej przez skorygowane koszty jednostkoW = wskaźnik zmiany wartości sprzedanych wylOOÓW i uslug,

we roku u bieglE:go oraz

-

~) zało:Ż\mej

w planie sumy kosztów własnych plimowanych do wytworzenia wyrobów i usług produkcji nieporównywalnej oraz usług nieprzemy słowych,

2) po'mnożeniu łącżnej sumy kosztów, 'o k tórej mowa w

.pkt 1. przez współczynnik zmiany remanentów, który

oblicza się jako s tosunek' kosztu własnego . wyrobów

i usług planowanyc h do sprzedaży - do kosztu wlasne. go wyrobów i usług planowanych do wytworzenia (koszt

własny wyrobów i uslug planowanych do sprzedaży należy przyjąć z planu" rentown ośc i operacyjne j przedsiębiorstwa) .

.

7. " 'Wskaźnik zm'iany wartości sprzedanych wyrobów

usług (\V) oblicza się jako stosunek procentowy

SI' 100

w= - -S2w którym

SI

. wartość sprzedaży wyrobó", i usług w roku ubiegłym

w cenac h planowanych na rok bieżący,

S2

wartość planowanej na rok bie ż ący sprzedaży wyrobów i usług .

H. W przypadku gdy zgodnie z zarządzeniem właściwe­

go ministra za wynik g.ospodarczy przyjmuje się zysk bądź

stratę a nie akumulację, a dane przedsiębiorstwo obowiąza­

ne jest do oplaonia _podatku obrotowego (podatku od operacji nietowarowych) i rozliczania różnic budżetowych, wówczas do obliczania war t ości sprzedaży (SI i S2) należy przyjmować ceny sprzedaży, skorygowane odpowiednio o podatek obrotowy (podatek od operaCji nietowarowych) i różnice

budżetowe.

§ 4. 1. J eże li w roku ubieglym przedsi ębiorstwo nie uty. sk;iłouprawnień do p e łnego zasadniczego funduszu zakłado­

wego, ba za obliczona zgodnie z przepisami ' § 3 uleg a podwyższeniu .

przypadku gdy zasadniczy fund'usz zakładowy

w roku ubiegłym za osiągnięcie wyniku planowanego - baze podwyższa się o tyle procent, o ile procent wyn ik rzeczywisty byl gorszy od wyniku planowanego.

3.' W przypadku gdy zasadniczy fundusz zRUadowy

. przysługiwał w roku ubiegłym za osiągni~cie wyniku równego wynikowi roku ' poprzedzającego r.ok ubiegły _ . bazę

poJ ~ yższa się o tyle procent, o ile procent wynik rzeczywisty roku ubiegłego był gorszy od wyniku uprawniającego do

pehle~o odpi$u zasadniczego.

§; 5 . W przedsiębiorstwa c h zwolnionych od obowiązku

obliczcmia bazy (§ 3 ust. 5 pkt 1 rozporz ądzenia), a które

. w roku ubiegłym nie uzyskały uprawnień 'd o pełnego zasadniczego ' fUlll~US Z Il zakładowego. przyj ;nu je się zamiast wyniku ,roku ubieulego wylllk vi wysoko,~ci uP9'wniaj,,?cej

w roku ubiegłym do pełnego zasadniczego fund uszu zakla. , dowego.

III. Wskaźniki dyrektywne.

. 2.

W

przys'ług iwa ł

/ § 6. 1. Opierając się na zatwierdzonych przez Rad ę Ministrów dla poszczególnych

ministerstw dyrektywnych

wskażnikacch funduszu

zakładowego, ministerstwa ustala ją

wskaźn i ki dyrektywne dla zjednoczeń; ' wskaźniki te stanow i ą podstawę do ustalenia f).lnduszu zakładowego dla przedsiębiorstw wc hodzących w skład zj edn oc zeń.

2. Łączne kwoty funduszu zakładowego za zadania wynikające z narodowego planu gospodarczego w przeds ię ­

biorstwach nie mogą przekraczać wskażnikóvv dyrektywnych. ustalonych dla zjednoczeń.

3. Dyrektywne wskaźniki funduszu zakładowego obejmują: '

, 1) kwotę , planowanego wyniku działalności przedsiębio'l'st wa

(akumulacja, zysk - strata), wynikającą z za da ń narodowego planu gospodarczego,

,2) ł ącz ną kwotę zasadniczego : i dodatkowego funduszu zakładowego przypadają c ą przedsiębiorstwu w przypadku

Poz. 143

------~------~---------------------

wykonania

w pkt l,

zadania·

planowanego,

o

którym

mowa

,' 3) wskażnik wyrażający stosunek pwcentowy, w jakiln pozostaJe k wota fundu szu zakładowego " pkt 2) do rlanowanego na dany rok o'sobowego Jun~usźu plc'tc przedsiębiorstw·a . .

§ . 7. 1. W 'c elu dok o nania pocolzialu wsk aź ników dyrektywnych m i~ dzy prze'dsiębiorstwa -zjednoczenie usta ia

1) łączną kwotę planow c.l1cgo osobowego funduszu plac

przedsiębiorstw, którym pr;lysluguje fundusz zakładowy,

2) kwotę 'zasa dniczego funduszu zak ładow ego , pl zy paci ają­

cą tym przedsiębiorstwom w wysokoś ci równej 2"ió planowanego osoboweg'o funduszu plac,

.

3) kwotę dodatkowego funduszu zakładowego przypadają­

cego ' prz e dsiębiorstv.. om planują c ym popr awę wyniku

(różnica pomiędzy kwotą łą c znego funduszu 1.akładowe­

go zjednoczenia a kwotą zasadniczego funduszu zakła­

dowego, ustaloną zgodnie z pkt 2),

4) wskażnik dodatkowego funduszu zakladowea o w rro,enłach planowanego osobowego funduszu r lae (stosunek

procentowy , w jakim pozostaje kwota do.latkowf'f)o funduśzu zakładowego (pkt 3) do sumy pl ':l l:owanego osobowego fundu!:'zu pła.c przedsiębiorstw p lan.ujących poprawę wyniku).

2. Łącznie z podziałem zadań w zakresi e akumulacji

(zysku-straty) zjednocze n ie przekazuje przeds i~:hi or<;twom .

wskaźnik dyrektywny . funduszu zakłaoowego (zast1 dnic'lyfl1ndusz zakładowy i dodatkowy fundusz zakładowy; . \Vskażn i k

dyrektywny dodatkowego funduszu zakładowego przek.C\;::':lj e

się przedsiębiorstwom planującym poprawę' wyniku. vVsJ- aznik ten ustała się dla poszczególnych przedsiębiorstw

podstawie wskaźnika dodatkowego lund.u szu zilkładowt>go.

obliczonego zgodnie z ust. l pkt 3 i 4.' Przy .ewentlmlnym

rozlllcowaniu tego wskaźnika należy uwzględnić stopień

trudnoś ci , osiągnięcia zalożonej w planie poprawy wyniku

przez przedsiębiorstwo oraz możliwość os·iąg nięcia wyniku

wyższego od planowanego.

na

IV. ,!"ilbela . obliczeń dodalkowego- funduszu zakładowpgo . .

§ 8. L Podstawę do obliczenia dodatkowego fundusz.u

zakładowego w przedsiębiorstwach, " w ktl'lTych wilrunkiem

uzyskania dodatkowego funduszu zakład owego jest zapla.nowanie i osiągnięcie ·w danym roku pop rawy wyn:ku w porównaniu do wyniku roku ubiegł eg o (lub bazy ), stanO\vi -tabela obliczeń dodatkowego funduszu zak ladowego.· z wana

dalej tabelą.

2. Tabelę sporządza przedsiębiorstwo dwukrotnie

l) w okresie ustalan ia planu techniczno-ekonomicznego

sporządza się tabelę wstępną , opierając ą s ię na przewidywanym wyniku roku ubieglego, przewidY'wanych kosztac h roku ubiegłego i wskaźnikach dyrektywnych otrzymanych od jednostki nadrz ę dnej ,

2) po sporządzeniu pla nu techni czno-ekonomicznego i spra. wozdania finansowego za rok ubiegly sporządza się tabelę ostateczną opierającą się na zweryfikowanym wyn iku bilansowym za rok ubiegły (lub b 3zie ) oraz wskaź­

nikach dyrektywnych funduszu zakładowego przekazanych przez j ed nostkę nadrzędną .

3. Tabelę w~tępną sporządza przedsi ęb i orstwo w celu

przybliżonego określenia sumy dodatkowego funduszu z akła ­

dowego w zależności od wielkości zaplanowanej p oprawy

wyniku.

4. Tabela ostateczna stanowi dla przedsi ę biorstwa podsta wę obliczenia dodatkowego fundusz u z a kładowego. Tabe·

la ta podlega za twierdzer:tiu przez jednostkę nadrz ęd ną·

§ 9. L Tabela składa s ię z dwóch części

1) z części pierwszej (lewa . stron a tabeli), w której nal eź y

ustalić w każdym przedsiębiorstwie w kolejnych prze. działkach - poprawę rentowności określoną w procen-,

tach,

I

-

Poz. 14,1

~~~--------------------------------------------------------------------------------

" 2) ' z części drugiej (prawa strona ta1:Jeli), która jest jedna.-

.\

kowa dlo wszystkich przedsi~biórslw objętych rozporzą­

dzenięm i wynika z "Tabeli obliczeń dudatkowego tunduszu zakladqwego" stanowiąrej zaląrznik dą rozporzą~

(henia; okreśia ona w procentarh plilnowanego osobov!ego ' fundusżu płac dodittkowy fundusz zitkł·adowy.

2. Do wypełnienia ,:zęści pierwszej tabeli (lewa '. strona

tabe-li) konieczne są następujące dane

1) dyrektywna ' akumulacja (zysk-stritta),

2) ws~ainik dyrektywny dodatkowego funduszu zak.łarlo­

wego (w procentach . planowanego osobowego funduszu

płac).

.

3) wynik roku ubiegłego lub baza (symbol B we wzorze podanym w § 3 ust. r'}.

4} koszty własne sprzedaży wyrobów i usług 'li! rok uhiegły lub koszty biłZowe (sylLl·bol K X W we wzorzt!o podanym w § 3 ust. l}.

3. Na podstawie dyrpktywnego wskaźn.ka akumulacji

(zysku-straty), wyniku roku ubiegłego (bazy) przedsięhłor­

stwo oblicza poprawę wyniku. tj. różnicę między dyrektywną

akumulacją, (zyskiem-stratą) a wynikiem roku ubiegłego

(bazą),

4. Usta!.0!lą zgodn~e z ust 3 kwotę poprawy wyniku

przelicza si'ę na wskaźnik poprawy ren t('J\v ności wyrażony

w procentach, tj. slosunek pro("entowy. w jak~m pozostaje

kwota popFdwy wyniku do kosztów własnych sprzerlanyrh

wyrobów l usł.ug \II roku lIhieg.lym w przypadkll. gdv p.odstawą obliczeń poprawy wyniku był wynik roku ubipglego.

lub do kosztów b<lzO\vych I\lst 2 pkt 4). Wskażnik popIawy

rentowności należy obliczyć z dokładnością do dwóch miejsc

po przecinku.

§ 10. I. \Vskaź nik poprawy fpnlownośri IlstAlony zgorł- .

nie z § 9 ust. 4 zamieszcza się w cz ęści p i erws~ej tabeli (lewa strona tabeli) jako korirowy wyraz teqo pIZ t~ dZi(llu , w

którym w cirugiej cz!:;ści talwii !prawa .s tronil tah~' li) znajduje się procent ciodrtLkowego funduszu zakładowego w v'ysokosci wskaźnika dyrekly'\Vne~lo rlorlatkow ego fumlusZl1 zakładowego. ustulonc,.;;o przez jednostkę nadrzędną dla . przed·

s iębio rstwa ·.

2. Z drugiej czę~ci- tobeli (praw o strona tnh E'li) orlczyluj e siG ilo ść prz edziałów w granicarh 00 p ierwszego przeclzia1u do pr zedz inh l okre ś laj ąceg o pror e nt plano\N cmego osobowego fundu sz u plac, wyznoC"zony dylf'kf.ywnYIl1 wski17.nikiem poprawy renloVlmo ś c-i (u s t. 1). i przez podzielenie WSkoiZ j'

nika poprawy rentown ośc i prz ez od r zylilną i:ość- przpd ziałów otrzymuje' się li czbę

określaj '1c ą

koniec pierwsz ego

przedziału.

.'

3. Li rzhę okrf'~laj<1ra pOCZ'1t e k pierwszego przerJ z.ialu

stanowi Zilw sze linha 001 .

4. Lic zhę 0k reślfl iącC) poC'ZC)tek k a 'żdegc ni1st.ępnpgo przedziału w ta be l.i prz p osiębiorstwil slilnnwi lin:hil określ"i iV'a

koniec ka: :l ego poprzedniego prz edz iału pow iększona o liczbę 0.01.

S. Liczbę określoiarą koni pr kA 7r)p '1 0 naS1f)pnego p rzedziału (poza pierwszym) stnnowi li czha okre~l a· j ą("a koniec.

każdego popr:wdnieno przedz ial11 p0większona o liczbę ok.reMającą koniec pierwszea,o prze:iz ifl lll .

V. Ohllczanie dudatkowego iunduSltJl. lakladnwf'gn.

A. Obliczanie pIanolv anego dDd'1tlwwega funduszu zaXla10weyo.

.

§ I t. I. Pl a n owa n y dOr. iltkowy fundusz zakladowy przedo b li C"Z1'1 na porlslawie tabeli opierając się na ll:lstępujących danych wyjściowych

1) płanowflny wyn fk,

2) plitnowitny osobowy fnn,rll1sz plaC',

3) wynik T0kll Ill .iegleqo Hij[łi bilza (BL

4) kosz tv slIrzen Anpj p r n , ł'1kcji i usług roku ubiegłego bądź

... koszty bazowe (K X Wj.

si ębiors two

2. Na podstawie danych wymienionych w ust. l przed- o

ustala

1) płanowaną poprawę wynikli (różnka pomiędzy plcmowanym wynikiem: a wyniKiem roku' uhiegłe'go IlIh hilląl.

~

2) plilnowany prorent poprilwy rentownośCi I§ 9 liSt. 4).

Po ustalenil1 plilnowaneyo procentlI poprnwy rentownoSCI odnajdl1j.e się w lewej czę.ści tilnelf plzedzittł, w którym

figuruje procent poprawy rentow'ności odpowiarlili'lcy pr-ocentowi planowanemu i odczytuje sit: w tym sillllym prze-dzialepco("ent oopisu d()datkowego. jaki przysługuje za. plił""

nowany procent poprawy rentowności.

Przemnożenie ~ak. ustalonego procentu PfZPZ piilllowan·y

osobowy fumflIsz pła~ daJ.e sumę planowanego d\.ldalltawego luncltts'lU zrlkJadoweuo.

.

słGbiorst wo

H.Obliczanie Tzeclywl.slego dodalkowego funduszu . ztf-:Mac/owego.

§ \2. 1. Rzeczywisty dodatkowy f.mdusz ziłkhtrlowy obł;­

cza si~ w zależności od st06\1nku-. w ta:kim tJłt'Z'JI:>l~je tzen)!wisla poprawa wyniku do wynłku plałw,wdnegu. przy .LZy'"

tru)żtiwe są trzy altematywy

l) rzeczywisto ptlpolilwa wyniku Jest I'ówna Ził(}łanowanej

poprawre.

2} rze.:zywisla poprawa wyniku j,e sl. większa od Zilphmowił­

nej poprawy.

3) rze("zyw~sla popra .va vyniku jest mniejsza od zaplaoowi'l-ne.i poJHawy .

2. Je"ŻPli rzer:?ywi<;ta poprawa wynikI! jest równił zi1·planowanej poprawie 1(I.~t. 1 pkt II - rzeczywisty rloriiłlkowy

ilJnrll1sz zf1kl ,ldowy jest równy planowanemu (IJndllszowi cI'o dillkl~.wemll.

.

3 . Jp7pli rzer7.ywi!',ta poprilwa wynikll jest wy7sza od

zapl il now rlllej IIIsilpkt 2). w rpll1 ol.tiC"Zpnia r2ierzvwistr.~10

dorl a tkowego flJncłuszll zilklarłowpgo ustillit się stosunf>k proc en lowy. w jakim pozostaje kwota planowllne90 dodittkowego hlOdllsZ\l z i'łk łariowefło do kwoty planowanej poprawy

wynik11 Istopn prorf'ntowa).

Kwotę rzeczywistego dodatkowego funduszu zakladowego oblicza się wedlug wzoru

x= S X W, w którym

x = kwota dodat!;ow ego funduszu zakladoweg·o.

S = slopa prorentowa,

VV = rzerzywi s ta kwotil popra wy wyniku.

4 . Jeżeli rzeczywi"lll kwola poprawy wyniku jest ni isza

On Bplanowanej lust I pkt 3) - rlorl atkowy fundusz zakła,

d ow y oblina się w sposób nitstępująry

l) I.lslilla się rz eczyw isty procent poprawy rentownOś.ri (stoslInek proc entowy rzeczyw istej popr awy r entowności do.

kos zt"'w . bilzowvC"h bądż kosztów sprzedanych wyrobów

i II S hlq roku lIhiegleąoL

2) odna jduje się w lewej części tabeli przedzial, w którym

znajduje sie procent poprawy rentowności. odpowiadajary procentowi poprawy rentowności ustalonemu w

pkt I.

3) cofa się w taheli o 10 miejsc (przerlzialów) w stosunku

00 miejsril odnalezionego zgodnie z przepisem pl1n'k hl

p0[lrzedniego i odczytuje się w tok ustalonym ' przenziale

w prawej części till pli prorent funduszu płac przezna.cZfmy na fundusz dodatkowy, 4) przemnilża się \1stitlony w pkt 3 p.rocent przez pT~now~

ny osobowy fundusz plac przedsiębiorstwa i ustala w

ten sposób kwotę dodatkowego funduszu zakłarlowe!1'O.

5 Jpźeli dziesi"le miejsre wykracziI poza pierwszy

p r7.*'dzia l tabeli - dod a tkowy fundusz zC1klildowy ohlkza się

j i' k Zil osiaąnięcie poprawy rentowności. określonej cłla

' pierwszego p'rzeoziahl, tzn. w wysokości 0,05% planowanego

osohoweqo funnllsZIl ph(".

Minister Finansów; T. DietIidi

Poz. 14.'l

143

INSTRUKCJA MINISTR.'\

F1NANSOW

.

"

' :.

• z "onla 9 marca 1960

r.

w sprawie doprowadzania do porównywalności ·wyników gospodarczych paÓStwo\vych przedsiębiorstw przemysłowYlc:h

(obliczanie bazty), wsk~źników dyrektywnych oraz obliczania dodatk.o wego funduszu

. W z wjązku . z przepisami Jozporządzen,ia Rady_Ministrów . Ę X

; z dnia 31 grudnia 1959 r. w sprawie funduszu zakl"adowego DP

; w p aństwowyc h przedsiębiorstwach p rzemysłowych- (Dz, U,

; z 1900 (Nr 4, poz. 24) ustala się, co n astępuje

. I. Przepisy ogólne ..