Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 sierpnia 1958 r. o wytycznych wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej w sprawie stosowania art. 510-516 kodeksu postępowania karnego.

§ 1. W zarządzeniu nr 236 Prezesa Rady Ministrów

13 paź'd'ziernilta t952 r. w sprawie tymczasowej tabeli

stanowisk oraz dodatków funkcyjnych i służbowych dla pracOlWlllików adl'l1i;nisJracY'jnych w technikach wychowania fizyczneg<!l podległych GJ!ównemu Komitetowi Kultury Fizyczmej (M'Bnitor Polski Nr ';\,-89, poz .. t379} wprowadza. grę na!łł:ępujące zmiJimy

1) w tabeli stanowisk w technikach wy€howania fizycznego

p0d1eglY1l:h Głó·wn:emu Komitet(j)wi KuLtury Fiz'y:cznej sta-

nowiącej zaJąc~nik nr l do zarządzenia

a.) docl'ifje się pkt l: o' t:I:eści niI'Stę:pując:P.j~

,,1. Zastępca dy;nektora. szkoty · do sp.. ~ a.dminis tl~·

cyjn,) tch Vt-IV",

bl na.stę.prre punlf;t)C otrzymują kolej [l'ą rrumeracjęj

c) w pkt 2 skreśla się' wyra,z· "ak<lmIpaniatorr"i

2); w załącznik.u nr. 2 do zarządzenia - Dl!lda1ki Lunk,Gyjne ·

w technikach W)(chDWanifu fizycznego p'0.dl~11y,ch Głóm­

nemu. Komite.trrwi Kultury Fiz:ycznej - przed wyrazami

"Kierownik.. adm.inistracyjny" dodaje się : wyrazy "Zastęp.­

ca dyrektor.a szkoŁy de· spraw administracyjnych".

Z' dnia

§ 2.

Zarządzenie wchodzi w życie

z d'niem ogloszeru..a ·

z mocą od dnia 1 lipca 1958 r.

P'rlewodn'h::zący

GłQwnego

Komitetu KLiltury

Fizycznej~

Wł

ReczeK

376

OBWI4!s:zcnNJ!E: MFNl.STRA SPRA WIEDLIWOSCI

z dnia 8 sierpnia 1958 r.

o wytycznycb wymiaru sprawiedliwości

praktyki sądowef w sprawie stosowania art. 510-516 kodeksu

karnego.

Na podstawie art. 24 § 1 prawa o ustroju sądów powszechnych ogłaszam uchwałę powziętą przez Zgf0mad-<ztenie

Ogólne Sądu Najwyższego w dniu 7 czerwca 1958 r. ustalającą wytyczne wymiaru sprawiedliwości i p,rakt~i sądowej

.

postępowania

...

w sprawie stosowania art. 510--516 kodeksu postępowania ·

karnegp. Treść uchwały podana jest w załączniku do ' niniejszego obwieszczenia.

Minister

Sprawiedliwości

w z. SI. Walczak

lib obw·i eszcze·nia: M:inistra

z dnia a siel'pn4.a

1958 r. (poz. 376) .

Łalą(iHli~

Spwwiedliwości

WYTYCZNE WYMIARU

SPRAWIEDLIWOŚCI

I PRAKTYKI SĄDOWEJ W SPRAWIE STOSOWANIA ART. 510'-516

KODEKSU POSTĘPOWANIA KARNEGO

Przewodn.iczący

kowski, 44'. A. Póżniczek, 45. T. Rek, 46 . P. Stępień,

M. 8tępczyński, 48". M. Szerer, 49; J. Szczerski,

50. K. Wagner, SI'. Z. \Varm,ł1I, 52 1:.. Wiszniewski,

Sędziowie

S3; J. Zembat~;

Sąd,

Najwy-OSey. na 2igmmad:zerriu Dgólnym w sk:t<acllzie

Pierwszy Prezes Sądu. Na.jwyższe­

go - J. Wasilkowski;

Prezes Sądu Najwyższego, Izba Kama - St.. Kurowski, Prezes Sądu Najwyższeg.o, Izba . Cywilna - Z: Resich,

L A. B'a chrach, 2. M. Barciszewski, 3. W. Bend:etson, 4. S. Iłreyer, 5'. F. Bhrhuta, 6: M: Budzianowsoki, 7'. K. Czajkowski, 8. 2. ~hetmicki, g: Ii-. Dąbrow­

ski, . 1(')1 B: DUlbrzański, 1'1'. J. DorsZ', 120. M. I%IJikowski,

13. JI, DZiawgoj 114. 11. <Gd()wski" 115,· Pi. <Gór!ilU, 1:(ji S.Gross,

11~. W. FO Dmański, t&. J,. Ii~arow:ix::Z', .. 1,g,.. hL Janowski,

2l} J. ' L<iamiń6ki,. 21. A. K.alamslci, 22 M. ~enigsberg,

'23. L. Konie, 24. M. Kulesza, 25. H. Kempisty, 26. Z. Kapi.taniak., 27. J. Krzyżanowski, 28. F. KDrzeń, 29. T. Krokosz, 3m R. Kryże, 3t. S. Kalinowski, 32. Z~ Kubec,

33; K. Lipiński, 34. P. Ławacz, 35. J. Majewski, 36. J. MajOTtlwicz, 3'1. E. Men. 3"8'. A . lV1"eszorer, 39. W. OstrowsRi,

40. M. Paluch, 41. J . Pawlak, 42. S. Plawski, 43. A. Pysz-

47.

Protbkol'a nt: T. Nowak

przy udziale: Zastępcy P'rokura tora Generalnegu PRL M. Mazura, na wniosek Plerwsz-ege' Pre-zesa' Sądu Najwyż'­

szego, po wysłuchaniu wniosków Minist'ra SpTawiedliwośCi

h 2ia.st:ęp.cy PJ:O k,u va.tora,Genera In ego· Pl91Erkjej, Rze:czypospolitej' LLiduwej - ustił'lit z maay ar,t. 24' §, l p rcl:W a. (J ustro3u

sądów powszechnych w <hriu. .." crz-erw.ca 1'958 r. rrastę'pujące

wytyczne wymia.ru scpra,wiadHw,<'>ś{li i prit.łttyk h sądowej w ·

~prawie stosowanja przepjs.ó w,. art. 5lO-5.W kn.de.ksu pos.tępo­

wallia karnego

I.

.,

Us!'awa z dnia 1" listopada 19SG r. o odpowied:ziilrn()ści

za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszów"

Państwa

Mepitor PDlski Nr 64

pa.ńs.t;wowych(Dz.

-

5:?9

-:w;praw<llm:rla. " D9ólną

-s1lk0<iy, których 'Ź!r.oo­

łew ,}estAkt ·.p r.zymusu :pa:ństw0w,egD.Wedtug ,art. 3 rn;tawy

o-'4>.owiedzialność ta ma charakrter ·cyw.ii1nQprawny. Zgodnie

zaś z przepisem art. 7 nie stDsuje., się ,za5:B;d'Wyr.mDnł"ch

w PDWY,ŻSllej ,ustawie d0 .odpow.iedzialnCi>5ci Haińsl-wa unonmDwanej w przep;isach szczególnych. TakimipTaepi5ami ·szcz-ególnymi są między innymi przepjsy art. 510-5,16 kodBk-su

postępDwania karnegO', na c~ w .s ka,zuje · to,żiia'mIi>ŚĆ przedmiotu unormowania 'i osoby .odpow,iedzialnej ·OIraz jednoc2lesne

z wydaniem ustawy znowelizowanie art. 5.1:0-51,6 ke.deksu

p.ostępowania kamego j 10 w tym samym .a,kole ustaw.Ddawczym (art. 9, 11 'i 12 ustawy z dnia 15 listopada 1956 .L).

oąpow,iedrla.lność

U.N.rS4, poz.

2!!lł)

P,aństw·a .również 'ZiI.

.Jlo;v,' ołane

p'IztWisy ;kodeksu Pl'>stęprrovania ka!T;nego, o ile

ich treść materiałnqprawną, ,n ie ·,ww.iera,ją wsz~­

kile·h -d'Yspovycji D1ie2bfldnyCh do GlkreŚlen;rn wysokości S7JkiDdy

OJ'<dZ :sposobu i wysnkoSd odszkDdDw!lłlma. :Kio.r:zystanie w tym

z.aMesi~ z nflEm 'ogólnych 'mimO' 'braku wy.raŻ1lego 'upocw.,a±ruenia - jest ctlopl1s'lczaltre j .konfficzne. To/llii n(!)T>Ilulmi 'są

włilościwe JH~ep:is;y ;priliWacywilTheg:o, :1Jj . :p:r,~ede wsvyil1ikiiID

pcr:~ł&y tit, Ui? i na:5tępnych kodeksu .1L.Q1bDWli.ąizań 0 '0d~~

·dG1iw.allliu. Charakter tD6W.i~ :C'o/wilnąr.awm<y ros'Z'Czełl o.dsiłQo­

~iI\Wc~ch 'przew:iwiml'ych 'W Jut. 51!1) :i »12 ik!.f/)diek:su 'f10!rtę­

p.o-w-ani<l 'ka1lDBgo, (1)'0 wpl',o'WiI'dzeniu :ógóJnej odp(wi';ietlaJial. ~.ci ,pailstwa także za ,a-kty 19IZ}'!IDU6U pcrirs1:oWowe~p, jest

nrew,ąljphiwy.

.

ch~dzi . D

lI.

Przedm idtem

s!Ccze.gółnego

unormowania 'pTzepisami

art. 510 i następnych k.p.k. jest odpowiedzialność za szkody

pozos l ające w związku z niesłus.znym skazaniem lub oczywiście bezzasadnym pozbawieniem w,olności przez tymczasowe 'aresztowanie. 'P0~t8'WOWą pT!Ceslanką odpowiedzialności

P1fi'rstwa, ·ep.ar-iej n3. 'tych prz-ep i5iłch , nie jest samo 'nie-etuszn'e

ska'lanie lub wyda'ni-e · 0czywi.ścte· bezz8sadnej decyzji o 'tymc1iase·w ym a-resz Eow.arii u , lecz dtrpiero wykC!marrre w całości

lab w części rries.'łtłSznie · oneczone'j kary albo pozlbawienie

w e1'nośt::i pr2Cz tymcza-sowe aresztowanie. Odpowiedzialność

za wyr·7ią{l'l0ną s'lko{k; Jest 'niez-aleŻlla 'o d 'winy iunkcjOIlariuszów 'pań'5twowych.

. W razie niesłusznego skaz ania i wykonania w całości

lUD cZf;'Ści kaTY, którą następnie u.chylono, .należy stosować

przepis art. 510 § 1 k.p.k. 'także i do okresu tymczasowego

a'roES~w:ania, <Cłroćby nie było o'cllywrści.e 'ł:rezz-as-aone,

Nieprawidłowość przebiegu wykonania kary lub tymczasowego aresztowania, polegająca na .narusz.e niu, ztlwinionym lLib nie zawinionym, obowiązu,j,ących w tym względzie

przepisów (np. stosow.anie iliedopuszczalnych rygDrów lub

zakazanych metod śledztwa), choć nie jest normalnym następ­

stwem kary lub tymczasowego aresztowania, podpada pod

przepisy art. 510 k.p.k. Przepisy te bowiem nakładają obowiązek naprawienia szkody wynikłej z kDnkretnego wykonania, tj. takiego, jakim faktycznie by~o , a nie z takiego,

jakim nDrmalnie być pDwinno. Wykładnia ta znajduje potwierdzenie w treści art. 12 ustawy z dnia 15 listopada 1956 r.

III.

Jedną w szkód 'O'bj-ętych przepisami art. '5'1'0 'k ;p :k , jest

pogorszenie się położenia m a'ją:tk:0weyo, w;yw.l!>lane unlemożH­

wieniem paszkodowanemupracy .zilITO.b kowej -pr2!ez 'okTes

odb.ywanła -k,a,ry .lub t~fflłC'Ztitsoweg.e '6:l'eS21~tl, S2kotHl 'tego TOdzaju nie jest sumą utra:conych 2:aI',ebków, lecz .rmnicą mtę.

dzV' $tanemffiftj-ąt-«;e.w-ym, j-ak-i 'byrst>nłał, 'gdyby 'poszkodawanego nie uwięzionQ,a .stanem rzeczywistym w chwili od-

-

Poz. 3.'ni

z;vgka1liia wolności. Rtilriinka ta 'jednak, czy tO' w postaci

u!byliku łub \oo;a:ku przyF0stu 'majątku, 'C'l:y zwię'ks zenia się .

ZoiJ:tdłużfl1'Hl, jest6zkGdą w rrnumienru att. 5'li) k.p .k. w związ- i

ku ,z ,.nt. 1.57 ,'§ 1 i :2 'kode\ksl:1 zobow'ią;zań tyfko '0 tyle, e ile

jest normalnym następstwem pozbawienia możno ści zarobkowania, a n ie wynikiem innych przyczyn.

Powstanie i rozmiar takiej . szkody zależne ·są od tego,

cry i jakiepDszkodDwany miałby możliwości zarobkow,e,

gdyby ]>ozostawat na wolności, i w jakim zakresie byłby je

rzeczywiśde wykorzysta'!, jakie wydatki poniós łby na utrzymanie . własne i rodziny, wychowanie i kształcenie dzieci,

na potrze'by kultura'lne, rozrywkowe i inne, czy i ile ,poświędłby na oszczędności lub zwi ększenie trwa'lych s-kladników majątku, na jakie mógłby być narażony straty, Jeżeli

śósłe udowodnienie wysokości powyższych ;przychodów, wydatków i strat okaże się niemożliwe 1ub nader utrudnione,

sqd karny może, stosując w drodze analogii zasadę art. 330

k.p,c., oz:naczyć wysokosć powyższej szkody wed!.ug własnej

oceny, po rozważeniu całokształtu sprawy.

Ustalając

wysDkość

odsz-kl'Jdowania sąd Dbowiązany

przepisu art. 15S § 1 kodeksu zobowiązań kierow.ać się nie tylko w:ysok,Qścią .sz.k,0dy., ja,k o .n.ilJw~.ższą

granicą oDsżkElrlow.anj a, lecz tak.że .uwzględ.nić wszelJc ie ·o.lroliczności, dotyczące str.on, nie wyl~cza}ąc ij·y-tua.cj. i hnansowej Państwa. Ustalone ods.zkorlowall·j,e lliloleży ,w1g,~ejs-z~

o wartość świadczeń otrzymanych .p.rzez pDs!kodowallego

bezpłatn i e od Państ w.a na te.c-ele, jakim ma s.łużyć od-s;zkodowanie, o którym mowa.

jest w

myśl

Jeżeli ngółne poł0żenie ;pos:tk0dowiln'egonie stoi lemu

na pT2!eS?rkodzie, sąd .ffi(ll,i e, b.i~Hlc .p:<ll'd 'llWoiIgę rytuacjot: .f.inilas0'w-ą ·P ·a:ństw.a, F07ło,żo/ć na .Faty .p:1iltllOŚĆ ?I!r"\'y-:ls~e go fod5ikDdew&li:a(iI rt. 1158 .§ .1 i '1:89 ,k!odeksnzom!)'w ią'lań).

IV.

Jeieli :\Ą'1"konanie .k.aTy lUD tyJ1YCZa50'WO~O aresztu spowooiaia lub :rO'ls'tr.ó:j ·z drocw'iil, obowią.z·ek

oQs.:zkonaw.a wczy obejmujE stosownie ,dei pr-zepisu 'a:rt. 1\61

§ 1 kodek-su ,z:obow.fąznń wszt'Hde :pIDiWs ta\fez ~ego p0wedu

koszty, w skład k.tórych W.ch0clz~ -wyala.t:ki na le:czen:ire j rekonwalescencj,ę. P0nadt0 napFawić należy s'Ukodę wytrikdjącą z utF.aty z-aFobków przell okres leczenia.

dowilło ,u szkodz.e nie

Przy wyrównaniu tych szkód naleiy mieć na uwadze,.

czy i Jakie świadczenia olrzymałpcikrzywdzony jlkn odsźko­

dowanie w naturze w pos tac i leczenia zw yk łego :i .sanatoryjneyo Draz innych środków i pomocy leczni.czych. Wszystkie

ta:kIe świauczenia, jako · częściowe naprawien'ie szkody, pod- .

legają uwzględnieniu, a jeżeli poszkodowany ma prawo do

takich świadczeń i na przyszłoś c z mocy przepisów socjalnych, Ddpada w całości lub odpowiedniej części zasądzenie

odszkodowania z tytułu wydatków na leczenie.

v.

W ruzie całkowitej lub częściowej utraty przez poszkodowanego zdolności do pracy w związku z uszkodzeniem ciała

lub rozstrojem zdrowia albO' zwiększenia się z tego powodu

jego -potrzeb lUD zmriiejszen'iasię w'idoków powodzenia

'W -pTZys7fu:>ści, ,t!llłszk0dDW'ii'l'ti-e ' ~os0WTI:ie do przepisów art. 161

§ 2 i 3 kodeksu zdbow~ązańpolega na z-as'tjd'Z'eniu renty Dd'j'>0'Wiad'a'j-ące'j wyrządzO'rrej 's'lkudz'fe. .kże'łi po sz lmdowan'etn:ll

pIllY"·lu'yUJje renta z mocy -.pr.~e\'li5cDw o .z aopalrzeniu emeryta'1nyrn 'lU'b tnwaliftzkim, należna renta udsilmdowawcza -podlega ograniczeniu do różnicy pomiędzy rentą odpowiadającą

_.

-

poniesionej szkodzie a ren t ą na l eżną według powołanych

prz~pisów. Gdyby ostatnio wymieniona renta nie była jeszcze

prawomocnie ustalona, sąd odroczy rozstrzygnięcie co do

renty odszkodowawczej w całości lub w odpowiedniej częścI.

VI.

/

Odszkodowanie za krzywdę moralną należną w myśl

art. 510 k.p.k. obejmuje także zadośćuczynienie za cierpienia

fizyczne, doznane zarówno wskutek samego wykonania niesłusznej kary lub tymczasowego aresztowania, jak i wskutek

uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Wysokość zadość­

uczynienia, stosownie do dotychczasowego orzecznictwa Izby

Cywilnej Sądu Najwyższego, powinna być umiarkowana.

przy czym należy między innymi brać pod uwagę sytuarję

finansową Państwa. Okazane przez Pańs t wo za interesowanie

losem poszkodowanego, jak np. przydzielenie odpowiedniego

mieszkania, stosowne zatrudnienie itp. - przem a w i ają także

za obniżen ie m zadośćuczynien i a.

- -;I"

VII.

Poz. 376 ~j,

580 --

W przypadku określonym pod lit. c) należy się odszkodowanie za utracone. w związku przyczynowym z wykonaniem

kary lub aresztowaniem, środki \ltrzymaniil.j należne z mocy

ustawy od skazanego lub aresztowanego, tylko za okres

przed jego śmiercią.

Gdyby osoba określona w - art. 510 k.p.k. zmarła po prawomocnym zasądzeniu na jej rzecz odszkodowania, a śmierć

była dalszym skutkiem wykonania niesłusznej kary lub oczy'

wiście ,bezzasadnego aresztowania, osoby wymienione wart.

512 k.p.k. mogą, żądać odszkodowania w postaci renty za.

c_z as od chwili śmierci skazanego lub aresztowanego, jeżeli

przez tę śmierć utraciły należne im-' według ustawy utrzymanie.

Jeżeli śmierć niesłusznie skazanego lub oczywiście bezzasadnie aresztowanego została zawiniona przez funkcjonariusza państwowego. oprócz odszkodowania, o którym wyżej

mowa, osobom określonym wart. 512 k .p.k. może być przyznane zadośćuczynienie za krzyw,dę moralną tarto 166 ko'

deksu zobowiązań). Przepisy art. 512 k.p.k. mimo ich szczególnego charakteru nie stoją temu na przeszkodzie, skoro

po wprowadzeniu ogólnej odpowiedzialności Państwa ustawą

z dnia 15 listopada 1956 -r. dopuszczalne jest zasądzenie

zadośćuczynienia za zawinione spowodowanie przez funkcjonariutiza państwowego śmierci pozbawionego wolności w czasie wykonywania słusznie orzeczonej kary lub zasadnego.

tymczasowego , aresztowania. Z tego względu odmienna wykładnia art. 512 k.p.k. bylaby n ie do przyjęcia.

Osoby nie wymienione wart. 512 k .p.k. mogą dochodzić odszkodowania wyłącznie w drodze pr,o cesu cywilnego .

na zasadach ustawy z dnia 15 listopada 1956 r.

Przepisy art. 5"12 k .p.k. po znowelizowaniu art. 510 k .p.k.

szkód wynikający ch z oc z ywiście bezzasadnego pozbawienia wolności przez tymczasowe aresztowanie,

choć brzmienie art. 512 k.p.k. nie uległo zmianie.

Uprawnienia odszkodowawcze osób wymienionych w

art. 512 k.p.k. powsta ć mogą tylko w razie śmierci niesłuszn i e

skazanego lub oczyWiście bezzasadnie ares ztowanego. Chodzi

tu o następujące przypadki śmierci: aj :wykonanie niesłusznie

orzeczonej kary śmierci, b) śmierć wyniklą z uszkodzenia ciaVIII.

łd lub rozstroju zdrowia spowodowanego wykonaniem nie.słusznej kary lub oczywiście bezzasadnym aresztowaniem,

Sprawy o odszkodowanie z art. 510 i 512 k .p.k. rozpozcj śmierć nie pozostającą w związku przyczynowym z nienaje

sąd wojewódzki, stosując przepisy kodeksu postępowa­

, słusznym skazaniem lub oczywiście bezzasadnym , aresztonia

karnego.

Z tego względu udział prokuratora w rozprawi.

waniem. W o'statnich dwu przypadkach . uprawnienia przewidziane wart. 512 k.p.k. nie przysługują, jeżeli śmierć na.- jest obowiązkowy, jak , również konieczny jest udział obrońcy

(art. 79 § 2 k.p.k.), natomiast nie jest dopuszczalny udział

stąpiła. po upływie terminu ustanowionego wart. 513 § 1

k.p.k. lub po prawomocnym ukończeniu postępowania o wy- ' przedstawiciela Skarbu Państwa w charakterze strony, a ugo ~

da może być zawarta tylko poza sądem. Jeżeli poszkodowany

nagrodzeni~ wszczętego na żądanie skazanego lub aresztowazgłosił 'Żądanie odszkodowania w sądzie rzeczowo lubmiej~ .

nego. O wyjątku od tej zasady będzie niżej mowa.

scowo niewłaśdwym, sąd ten przekaże sprawę sądowi właś~ .

W przypadkach określonych pod lit. a) i b) odszkodowaciwemu (skierowanie sprawy do odpbwieąńiego .., ~ydzi",łu .

nie obejmuje ' utracone przez osoby wymienione wart. 512

,

w tym samym sądzie należy do przewodniczącego). '

k.p:k. utrzymanie, należne im według ustawy od skazanego

łub oczywiście bezzasadnie aresztowanego, za okres pozbaArt. 12 ustawy z dnia lS listopada 1956 r. (~danie ostat- .

wienia wolności, niezdolności do pracy, po zwolnieniu, spo- niej, mówiące o szkodzie polegającej na uszkodzeniu ciał ••

wodowanej wykonaniem kary oraz także za czas po śmierci

rozstroju zdrowia. lub utracie ' żywiciela, dotyczy także takich

skazanego lub aresztowanego. Odszkodowanie następuje w poprzypadków, gdy wynikiem zbrodni lub występku. jest samo

staci renty według zasad art. 162 ~ 2 kodeksu zobowiązań.

niesłuszne skazanie lub oczywiście bezzasadne aresztowanie.

dotyczą również

Redakcja: Urz!\d Radv Ministrów - Biuro Prawne. Wa~zawa, al UjaZdowskie 1/3.

Admlnlstrac.1a: Ac1ministrari;l ~ydawnictw Urzędu Radv Ministrów, Warszawa, ul. Krakowskie Przedmiekle 50.

-

TIOCZODO

z polerenia PrezeM Radv Ministrów w ' Drukaml Akcydensowel w Warszawie ul Tamka 3.

•

Cena 1,60 zł

Moni!0f PtllslŁi Nr 64

ZARZĄD'ZENI'E Pit'Z'rnrO'DNICZ'ĄC~GO ~6W~:E(iO

lU~fn'ETU

IffitTUIt'f ' 19ZYCZNEJ

z dnia 8 sierpnia 1958 r.

zmieniające zarządzenie

nr 236 Prezesa Aady l\fiini's1TÓW z d'n'ia t6 październiłta 1952 r· w sprawie tymczasowej tabeli

stanowisk oraz dodatków iunl.:c:yju..ych · i sluibowych dla pra cawn,jków admiru.slrac.yjnych w teclmikaclll wycilimvaWil

iizyczneg,o podlegjych Głównemu Komitetowi Kultury fi:lyczoej.

Na pDdstawie g. 2· rozporząDzenia- Rady ' Ministrów z dnia

2 lipca 1956 r. w sprawie zniesienia Państwowej' Komisji Etatów (Dz. U. Nr 35,. PW};; 1'60+ (!)UU ~ t Wit. 2 lit. a.) lichwały

nr 440 Rady MiThisl!Iow z duia 2 lipc.a, 1956· F. W sprawie

przekazania zad,ań i likwidacji Pańsłwowej Komis-ji' Etatów

zarządza. się, ' co następuje