Zarządzenie Ministra Finansów z dnia 8 kwietnia 1953 r. w sprawie zasad ewidencji materiałów, towarów i wyrobów w uspołecznionych przedsiębiorstwach i zakładach.
Table of Provisions (13)
Statutory Text (13 Provisions)
§ 2.
Zarządzenie
wchodzi w życie z dniem ogłosże
nia.
Przewodniczący
Państwowej Komisji Planowania
Gospodarczego: w z. E. Szyr
587
ZARZĄDZENIE
MINISTRA FINANSOW
z dnia 8 kwietnia 1953 r.
lW sprawie zasad ewidencji materiałów, towarów i wyrobów w uspołecznionych przedsiębiorstwach i zakładach.
Na' podstawie § 1 ust. 1 pkt 8 rozporząd~enia Rady
Ministrów z .dnia. 1 kwietnia lQ50 r, w ~prawie zakres.u
działania Ministra Finansów i zmiany zakresu działania
Państwowej 'Komisji Planowania G6spodarczego (Dz. U.
Nr 22, poz. 188) zarzą~za się, co następuje
i zakłady uspołe cznione oboewidencji wszelkich
znajdujących się w ich posiadaniu materiałów, towarów
i wyrobów w sposób zabezpieczający mienie sOcjalistyczne i umożliwiają c y
§ 1.
Przedsiębiorstwa
wiązane są do prowadzenia bieżącej
1) otrzymanie ścislyc:1 danych o aktualnym stanie i ru-
chu (przychody i rozchody)
materiałów,
towarów
i wyrobów;
2) kontrolę kształtowania się zapasów materiałów, to-
warów i wyrobów w stosunku do norm zapasów
(ujawnianie zapasów zb ę dnych i nadmiernych).
§ 2.
1. \Vszelkie przychody i rozchody mate riatowarów i wyrobów do magazynów jak i z magazynów przedsiębiorstwa dokonywane być mogą wyłą cz
nie na podstawie właśc i wych dokumentów ; przy chody
te jak i rozchody podl e gają ewidencji.
'
2. Przez przychód bądż rozchód rozumie s i ę ka żdo
razowo udokumentowane przyj ę cie do magazynu lub
wydanie z magazynu ma t eriałów, towarów i wyrobów.
W przypadkach określonych w instrukcjach branżowych
czynności przyjęcia lub wydania w czasokresie mie s ią
ca kalendarzowego mogą być udokumenlowane j ednym
dokumentem.
3.. 'Właściwymi dokumentami przychodu lub rozchodu są dokumenty sporządzone prawidłowo pod względem
merytorycznym i formalnym prz.ez upoważn:one do t sgo
osoby. Dokument y te powinny za wierać przynajmniej
nast ę pujące dane
1) datę i miejsce przychodu lub rozc hodu ;
2) rodza j i ilość materiału, towaru lub wyrobu przyję
tego b ądź rozchodowanego;
3) okr eś lenie d ostawcy lub odbiorcy.
Dokumenty -rozchodu powinny zawierać ponadto określenie przezndC'l.enia rozchodu.
łów,
4.
Udokumentewarnem przyehodu lub rozchodu są
również prawidłowo sporządzone i podpisane przez osoby
upoważnione protoJ,.l:oły usta~ające nadwyżki
lub niedobory. Protokoły te powinny zawierać określenie przyczyny p.owstania nadwyżek lub niedoborów.
5. Szczegółowe instrukcje branżowe ustalą zasady
udokumentowania przychodu i rozchodu, a w szczególności określą czas i kolejność obiegu poszczególnych
dokumentów, jak też liczbę oraz rodzaj materiałów, towarów lub wyrobów, których przychód lub rozchód może być udokumentowany jednym dokumentem.
6. Instrukcje branżowe powinny przy tym zabezpie.czyć
1) bieżące prowadzenie ewidencji materiałów, towarów
i wyrobów;
2) szybki obieg dokumentów;
3) oszczędność pracy związanej
z wystawian:em i
obiegiem dokumentów oraz równomierne rozłożenie
czynności w czasie;
4) oszczędność papieru i 'materiałów biurowych.
§ 3. 1. Wszelkie dokumenty dotycz ące przychodu
i rozchodu materiałów, towarów i wyrobów powinny
hyć podpisane przez osoby upoważnione do dysponowania nimi oraz przez o so bę materialnie odpowi edzia lną
za przechowywane materiały, towary lub wyroby. 'Wykaz osób upo w ażnionych do podpisywania tego rodzaju
dokumentów wraz ze wzorami pOdpISÓW nal eży pod a ć
do wiadomo śc i z"6.interesowanych komórek pr zedsię bior
stwa lub zakładu.
2. Osobą odpo,viedzialną mate rialnie za przechowywane mate r iał y, towary i wyroby, a w sz czegó lności
. za ich stan i i lość, jest magazynier. Odpowi edzial ność
magazyniera rozpoczyna s ię od momentu protokolarnego
podpisania przez niego sp isu inwentaryzacyjnego, sporządzonego n a dzień
objęcia
stanowiska, i trwa przez
cały okres pełnienia funkcji aż do chwili skontrolowa nia
zgodności ze stanem książkowym spisu z n a tury, sporzą
dzonym nSl dzień zwolnlenia. VV okresie nieobecności
magazyniera (urlop, choroba) odpowiedz ia lno ść za sta n
magazynu ponosi jego zastępca lub komisja powołana
na okres nieob ecności magazyniera.
Monit-or Polski Nr A-52
§ 4. 1. Celem wyłączenia możliwości stosow.ania
w dokumen,t acji i ewidencji rówo,odnych nazw tego samego materiału, towaru ' lub wyrohu naJeży poshilg i wać
się ujednoliconą przynajmnIej dla danego przedsiębior
stwa symboliką i nom e nklaturą . J eżel i j edrrak nazwy
materiałów zostały ustalone dla d a n ej grupy branżowej
w indeksach mater,iałowych -..v oparciu (() mianownic.two
pnyjęte w wydawnictwie Pańs twow ej Komisj ,i PlaNo wania Gos.pod~rcz eg o pn. "Wykaz artykuł ów do planowaDla Ildopatrzenia " , wówczas nal,eży- używać tych nazw.
2. Dokumentacja ruchu materi·a lów, towarów i wyrobów' powinna opierać się na ujednoliconych, przyn :ljmulej dla -rlanego p.rzeds.iębiortswa, drtakach . Z:lloeca si ę
stosowanie tljedn01iconych druków rachunkowo-finan.sowych.
§ 5.1. Ewidencja olueśloRaN.<ini.eJszy,m Ilarz,ą,(j!:l>e
niem ma na celu umożliwienie kontroli seanu i ruchu
materiałów, towaró,,'; i wyrobów, pona d to z aś do starc zać
powinna danych dla potrzeb rachunku ko sztów oraz
statystyki obrotu materiałów, towarów i wyrob6w.
2. Ewidencja materiałów; towa,r ó w i wywoow powinna być prowadzona
1) ilościowo dla poszczególnych materiałów, t-3Walr:3w
i wyrobów - 'wed ług ich rodzajów i wymia ró w ;
2) ilościGwo-wallt<YŚóo W'o dJ& po:sz'~ó~nydt l1llatreriiałów , towarów i wyrQbów;
3~ w·artośdGJwo według g.rup obowi·ąlllłjąC~00 pa·anu
Kon.t.
§6. 1. Ewi doenc~a ilcściowa powim~a by<ć pX0wacLoon·a oddzdelni.e dla mateI"iałów, towar·ów i wymbbw
stCilaJl.owiących włas.l1IoŚ'ć .pri'>eds6:ębiorstwa i -0.ddzci.e1mi.e {lUa
obcych mat e r iałó w, towarów i wyrQbów oraz z po d'z.'<iłem. na n~.t€:r,i.aty , t,(1)W'uy i wyroby przyj'ęte d(J) ma·g,:tzynu oraz materia Iy i towary będą-ce w trakcie odbio'r u.
Przez ma.gallylll w:zum,ie .Sł·ę ~adJil.-o łub k i1l::a md.ejsc skla dowarua materiałów, t.ow arów i wyrobó'Vl VI ;/J<HiH.ies:z·Creniacl1. zamkni ętych lub otwartych, powierwn ych jednej
os().b~e (l)dpowied.z i.alnej za st.an Z<l1PaS0w.
2. Ewiden.cj.a iJ.0śdowa powil'h';la b y-ć pww·adz,olll,a
bie-iąc-o, :z wyj.ą·tkiBNl. €w.k lencjci m.<Cil,t,ex~ ałów,
towarów
i wyrobów w trakcie odbioru, W tych przypa.aKd.,ch ·cl,okl.Lmenrty, będą,ce p-OGst.awą ewidencjJ, Jil.,al-e;~y przzdlOwywać w sposób za'pewn i.aj ą·cy ka żc!:(Ha20we
us:talea i-c
materiałów, towa.rów i wyrohów w o dbi,o rze.
3. Ewidencja i,l·ościowa ll'lOżebyć prowa.dzoJ'l:a w
formie kar toteki lub ksi ąg . Z apisów w ewidencji ilOśd,Q
weJ dokonuj e łHa,gazynie r lub ·osoba przez ni-ego upo wa ż
n iona.
4. Pods.tawQ ewiden cj i U.ościowej sta n owi ą poszcze gólne dokum enty lu b zbio-rcze . zestawienie Gl:okurnen tów .
5. W ewidencji i!c śdov:·ej m.ddocz n i(1)ne być pO'Ninny przynajmniej n as t ępuj-ące danc
1) dokła dne o k reś lenie mu te riałll, to v,a ru lu b wy,00U ;
2) miejsce skIadowan ia mat€riał u, t ::;waru lub wyro~ u;
3 ) nume r karty, s trony k siC;gi ;
4) data p rzychod u lub r oz cho du;
5) po w o bnie się na dokument sta:lOw ląc y pod stawę
zap is u;
G) iloś ć przychodu lub rozchodu ;
7) sta;l (po zost ałość zapasu ).
§ 7. 1. Ewidencj a ilościowo-war toś.ci o w a pow in n a
być prow a dzona dla mat e riałów ,
to wa r ów i wyrobów
przyj ętych do magazynu i s t anowiący c h własność przedsi ę biorst w a.
2. I Podstawę .e wjdencji iloś.ciowo-wartośdowej stapo szczeg6ln e cokument y lub zbio,r c ze zesL:.wie n '.a
dokumentów, podpisane prze z głównego (starszego) księ-
nowią
Poz. 'SS7
7'07
gowego lub osobę przez niego upowa,Żilioną. Zbiorcze zestawienie. dokumentów zawierać powinno ilości wynikają-ce z po'Sz'Czeg6lnych dokumentów i ich łączną wycenę.
3. Zapisy w ewidencji ilościowo-wartościowej, dokonywane na podstawie wymienionych w ust. 2 dokumentów, zaw ie rać .powinny co najmniej na s t ę pujące
d·dn-.e·
1) numer karty, st ronę księgi lub zbiorczego zestawienia;
2) datę zapisu;
3) powolanie dokumentu stanowiącego p(1)dstawę zapisu;
i~oś'ć przychod\i lub roz'chodu;
4'
5) ewideri'-cyjną cenę jednostkową;
6 ,) wart(1)ść :pf/zy-choclu lub ro~chodu;
1) ,iło-ść i wartość zapasu.
4. Ewidencja ilościQ)'\V'O-war'troś<:'ioQlwa noże być: prowadzona s y stemem kartotekowym ( met odą przebitkową
lub ni ep rz ebi tkową) albo też tzw. systemem bezkar totekowym (uproszczona ewidencja materiałów, towarów
i wymb~w). Niezałeinlioe od stosowanego systemu ewidencja ilo ściow o-wartościowa powinna umożliwi ć uzgodl,l·i·enJ,e jej danych z danymi ewidencji ilościowej i z danymi e'widencji wartościowej oraz ustaren ie obro tów ma1,eri,ałalU1l ,i, t'0wanllrni tub wyro b-a[ll~ii w:eólru<g 9'f'uup bffanżo
wych stosow'anych w planowamu wopatrzen :a. Zalecane 9'es<1 sl0Sow·ani.e takkh ro.zwi.ązairlJ.., hÓIr€ [ll'ozwomyby
na szybki-e vvykryw1anie eW€J."li-ua.J.nych ro;zb~eżTlQJści w dan~'obl ew,i deacji, np. prz-ez ' '1yka.zywanlie poz(')sft ałośd zapasów na dokulwlenłach pr;zych,()d~wych ~ rozclu'@dowych.
5. Zii rÓWI'!O pny kcvrt0tek owyil1l<1 joiilk j bezk:art'3ttekowym systemIe ewd,dencji ilośdowo-warLościow-ej oależy
obowJ·ązkowo
sporz·ądzać
mi esi.ęczne
zestawi;enia
przychodów i rozchodów materiałów, towarów i wywbów wed~ug grup, usta lonych w obowiązujących pl.aJlac...'l
kOlil't.
§ 8. 1. Ewidencja wartościowa powinnA być prowacl/l;QJ,= w sposób u:ra GiŻłiw~..njący tlstaJenie wa.rt'cśd m;ater.i.ał<Ów i tow,arów w ,oen~-e n.aby-cia, za któ[ą uważać
nale ży
wartość
mater i,ał'li hJlb t'OWoillfl1 w ceni-e zakupr.a.,
wynikającet z faktur y .dostrawcy. Ewi-dencJa wartoś·c.'owa
wy·r oMw powiinn,a być I['lmwaclwTla w-edług rzeczywistyoh kosz:t,ó w wytwor z-enlia.
2. Przepisy ust. 1 mają zastosowanij e r.ówn.ież w
p.rzyp.adk.u ewidencj.oJ!l.o ~. rania lil~a ~eriałów, t.o warów i
wyrobów w cenach ewidencyjny.ch.
3. Przez c e nę ewide ncyjną rozumieć nal eż y cenę.
po które j e w idencjonuje się . ma te riały, towary lub wyroby w ks ięgowoś c i analitycznej. VI e w idenc ji wartościowej, ce:em
upro sz czenia ro z li c z e ń, kosz ty z akll,pu
oraz odchyJ.enia cd c en ewidencyjnych uj rnowa ć n a,leży
d la maler:ałów, to warów i wyrobów bądź ich grup odr ębn~e od wartośc i samych m a t e ri ałów , tow a ró w i wyro bów, wy r a żoue j w cenach e w id encyj n y ch.
4. Ew idencja il ośc i ow o-v,' a rtoś c;owa o raz ewidencJa w artościow a powinn y b y ć prowadzone hi s i ąco . Za
e w i cte ncj ę bieżącą materia łów, to waró w i wyro bów' u waża się ró wn i eż ewid e n c j ę
pro wadzo n o1 w o;:arclCl o zestawienie zbiorczs d okume n ~ów . sp o r ząd zone okresowo .
'vV tego rodza ju przypRdkarh n ;1 ! eży p raq tak zo rganizo wiK: a by zesta'N ien!e obro tów i ,;ald za miesiąc sprawozdawczy o be jmowało wszelk ie d okona ne w tyn okresie
przychody i ro zchody ma t eriałó w, to warów i wy rob:Jw.
§ 9. Co miesi ąc, a w wyj ą t kow o uz.asatln.i o ny c.:h
przypadkach - za z€zwolerli2l1l wł a ściw(''fjo mini sterst'." '\
- przv na jmniej raz VI ciągu roku, i na dzień 31 ~ ----'> .'i
nas tąpić powinno uzgodnien;e ilości (slimu) r C '1~('!fi;:!lów,
--
Poz.587 i 588
------------------~----~~----------------------~--~~~~~
towar6w i wyrob6w wykazywanych 'w ewidencji ilo,s ciowej i ilosciowo-wartosciowej.
§ Itl. Dane ewidencji wartosciowej materia16w, towar6w i wyrobow powinny bye uzgadniane co do wartosci z danymi ewidencji ilosciowo-wartosciowej raz ria
miesiqc.
§ 11. W zakresie przechowywania ksiqg rachunkowych i dokument6w dotyczqcych ewidencji materialow, towarow i wyrob6w majq zastosowanie przepisy
zarzqdzenia Ministra Finansow z dnia 20 stycznia 1951 r.
w sprawie przechowywania dokument6w oraz ksiqg rachunkowych w przedsi~biorstwach panstw()wych, centralach sp61dzielczo-panstwowych i spoldzielniach (Mo-.
nitor Polski Nr A-14, poz. 195).
§ 12. Przepisy niniej szego zarzqdzenia nie dotyC?:q
materia16w, towm:6w i wyrob6w znajdujqcych si~ w
trakcie procesow produkcyjnych,
§ 13. 1. Wlasciwi ministrowie wydadzq w terminie do dnia 30 lipca 1953 r. dla podleglych im poszczegolnych grup branzowych przedsi~biorstw i zakladow
szczegolowe instrukcje w sprawie zasad ewidencJi materia16w, towarow i wyrobow w oparciu 0 zasady .ustalone w niniejszym zarzqdzeniu.
2. Instrukcje przewidziane w ust. 1 mogq przewidywae calkowite lub cz~sciowe zwolnienie punkt6w
sprzedazy detalicznej od obowiqzku prowadzenia ewidencji ilosciowej i ilosciowo-wartosciowej materlalow,
towarow i wyrobow (§§ 6 - 8).
/
§ 14.
szenia.
Zarzqdzenie
wchodzi w zycie z dniem
oglo-
Minister Finansow: T. Dietrich
588
ZARZJ\DZENIE MINISTRA SZKOLNICTWA WY2SZEGO
z dnia 5 maja 1953 r.
w sprawie warunk6w ukonczenia studiow II stopnia na wyd~ialach prawa unlwersytet6w w 1953 r.
/'
Na podstawie art. 23 ustawy z dnia 15 grudnia
1951 1:. 0 szkolnictwie wyzszym i 0 p;racownikach nauki
(Dz. U. z 1952 r. Nr 6, poz. 38) oraz art. 2 ustawy z dnia
7 marca 1950 r. 0 planowym zatrudnianiu absolwent6w
srednich szk61 zawodowych oraz szkol wyzszych (Dz. U.
Nr 10, poz. 106) zarzqdza si~, co na~t~puje
§ 1. 1. Warunkiem ukonczenia studiow II stopnia,
otrzymania dyplomu oraz uzyskania tytulu magistra na
wydzialach prawa jest
1) uzyskanie wszystkich wymaganych planeIlf studiow
zaliczeil,
2) zlozenie z wynikiem co najmniej dostateczn ym
wszystkich wymaganych planem studiow egzamin6w,
3) przyj~cie pracy magisterskiej,
4) zlozenie egzaminu magisterskiego.
2. Dopuszczenie do egzaminu magisterskiego nastilpie moze po spelnieniu warunkow przewidzianych w
\lst. 1 pkt 1 - 3.
§ 2. 1. Studenci studi6w II stopnia na wydzialach
prawa obowiqzani Sq zlozye wszystkie przewidziane po
II seIl}estrze egzaminy w czasie letniej sesji egzaminacyjnej.
2. Egzaminy poprawkowe powinny si~ odbye w
terminie od 1 do 15 wrzesnia 1953 r.
§ 3. 1. W przypadkach losowych dziekan moze
wyznaczye indywidualne, dodatkowe terminy egzamin6w.
2. Wyznaczenie indywidualnego terminu z powodu
danego wypadku losowego moze nastqpie tylko raz.
§ 4. 1. Do egzamin6w poprawkowych dopuszczeni
mogq bye studenci, ktorzy otrzymali ocen~ niedostatecznq nie wi~cej niz z jednego przedmiotu.
2. Nie usprawiedliwione niestawienie si~ na egzamin powoduje wpisanie oceny niedostatecznej.
§ 5. 1. lezeli student nie uzyskal zaliczen, otrzymal
ocen~ niedostatecznq z wi~cej niz jednego
przedmiotu
lub otrzymal ocen~ niedostatecznq z egzaminu poprawkowego, w6wczas dziekan zarzqdza skreslenie studenta
z listy. Decyzja dziekana wymiiga zatwierdzenia przez
rektora.
2. W przypadkach uzasadnionych wyjqtkowo wa:l:nymi okolicznosciami, w szczeg6lnosci jezeli nieprzystqpienie do egzaminu lub zlozenie go z wynikiem niedostatecznym .spowodowane bylo dlugotrwalq . chorob'l
studenta - dziekan moze wyrazie zgod~ na powtarzanie
roku.
,
§ 6. 1. Praca magisterska powinna bye zlozona w
terminie do 30 czerwca 1953 r.
2. Niezlozenie pracy magisterskiej w terminie przewidzianym w ust. 1 lub jej nieprzyj~cie p~woduje nie,
dopuszczenie do egzaminumagisterskiego . .
3. Prawo ponownego zlozenia pracy magisterskiej
przysluguje tylko ra'z, w terminie wyznaczonym przez
dziekana, nie dluzszym niz 6 miesi~cy liczqc od terminu
poprzedniego.
4. Zlozenie egzaminu magisterskiego nastqpie powinno w ciqgu 6 miesi~cy po ponownym zlozeniu pracy.
5. Niezlozenie lub nieprzyj~cie pracy magisterskiej
w nast~pnym terminie powoduje utrat~ prawa do ubiegania si~ 0 tytul magistra.
6. W razie niezlozenia lub nieprzyj~cia pracy magisterskiej student otrzymuje nakaz pracy.
7. lezeli niezachowanie przewidzianych w ust. 1
i 2 termin6w spowodowane bylo wypadkiem losowym,
dziekan moze wyznaczye dodatkowy indywidualny termin zlozenia pracy magisterskiej.
§ 7. 1. W pracy magisterskiej student pOWlnlen
wykazae opanowanie literatu ry' naukowej przedrnhtu
oraz przygotowanie do samodzielnego opracowywania
zagadnien naukowych.
2. Oceny pracy magisterskiej dokonuje profesor
kierujqcy pracq magisterskq studenta (referent) oraz
drugi samodzielny pracownik nauki wyznaczony przez
dziekana (kore ferent).
3. W przypadku ro zbiezndci oceny 0 przyj~ciu
pracy magisterskiej decyduje dziekan na pod stawie opinii
trzeciego samodzielnego pracownika nauki tej samej
specjalnosci, w razie potrzeby z innej uczelni.
§ 8. Egzamin magisterski powinien si~ odbye w terminie od 1 do 30 wr;;:esnia 1953 r. wlqcznie.
--
Poz. 586 i 58:7
706
tów naprawy obuwia - właściwy zakład pracy, przy
kturym warsztaty te działają.";
4} § 13 otrzymuje brzmienie
.. § 13. 1. Uspołecznione punkty usługowe mogą przyjmować do naprawy obuwie ' służbowe tylko od zakładów pracy,
przy których nie działają oddziały
zaopatrzenia robotniczego lub przyzakładowe warsztaty naprawy obuwia.
2. Koszty naprawy obuwia służbowego (ust. 1) powinny być liczone według obowiązującego cennika
uśług i pokrywane przez właściwy zakład pracy.
3. Zakłady pracy oddające większe ilości obuwia
służbowego do naprawy
uspołecznionym
punktom
usługowym o ograniczonej
zdolności
naprawczej
powinny uzgadniać okresy napraw z prezydiami
gminnych (miejskich) rad narodowych, właściwych
ze względu na mIejSCe położenia uspołecznionych
punktów usługowych. Prezydia gminnych (miejskich)
rad narodowych mogą wskazać J,.I:ilka uspołecznio
nych pttnktów usługowych, którym powinna być
zlecona naprawa.
4. Naprawa obuwia służbowego powinna być dokonywalla w zasadzie w okresie mniejszego nasilenia
napraw dokonywanych przez uspołecznione punkty
usługowe na rzecz konsumentów indywidualnych,
a w szczególności w okresie letnim."