Zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 1 kwietnia 1953 r. w sprawie opracowania przez jednostki gospodarki uspołecznionej technicznych norm zużycia materiałów w ramach prac przygotowawczych do Narodowego Planu Gospodarczego na 1954 r.

§ 1. 1. Tech~iczrie ~onny zuzycia materi~IQ.w,· ~wa­

ne dalej "normami zuzycia", obejmujq surowce , materialV' i p6twyroby' zuzywane na' cele produkcyj'ne ) eksploatacyjne.

2. Prace n ad normowani.em zuzycia material6w na

1954 r. w pier~szej koiej'itos~i obejmuJ qnormOWilrlie",} uzycia podslawowych surowc6w, ma'terial6w i p6lwyrob6w.

'-1

~. .

i Poz. JU(

3!ff

--------------------------

3. Przy opracowywaniu norm zużycia na 1954 r.

jednostki gospoda rki u s połeczni on ej obowiązane są stosowa ć zasady ustalone w instrukcji w sprawie opracowania planu t e chniczno-przemysłowo-finansowego na . rok

1951 (zaopatrzenie) w cz ęś ci "Zasady obliczania n0rm zużycia materiałów" (wydawnictwo

Pa ń stwow e j Komh;ji

Planowania Gospodarczego z 1950 r. nr 28, str. 39) oraz

w instrukcji stanowiącej załącznik do zarządzenia.

§ 2.

1. W celu właściwego opracowania norm zużycia na 1954 r.

jednostki gospodarki uspołe c znion ej

§ 6. Uprawnienie Przewodniczącego Państwowej

Komisji Plano'wania Gospodarczego do ustalania nCHm

zużycia surowców, materiałów i półwyrobów dla celów

produkcyjnych i eksploatacyjnych w jednostkach gospodarki uspołeczn i onej · przekazuje s i ę

l} o ile chodzi o normy zalkzol1e do grupy A - Prezesowi Centralnego Urzędu Gospodarki Materiałowej;

2) o ile chodzi o normy zużycia surowców, mat e riałów

i półwyrobów bilansowanych centralnie, zaliczone do

grupy B - ministrom · właściwym dla podległych im

obowiązan e są

-......

1) zr~idować dotychczasowe normy zużycia ustalone

dla przedsiębiorstw (zakładów) lub dla poszczególnych agreg~tów;

2) w oparciu o zrewidowane normy zużycia, o których

mowa w pkt 1, oraz planowaną · produkcję tych przedsiębiorstw (zakładów) na 1954 r. ustalić progresywne

grupowe normy zużycia na 1954 r.i

3) ustalić normy zużycia na produkcję tych wyrobów,

które dotychczas nie były objęte normami · zużycia

lub były obj ę te statystycznymi normami zużycia.

i

2. Przy ustaleniu norm zużycia na 1954 r, jednostki

gospodarki uspołecznionej wykorzystywać będą doświad­

czenia przodującej nauki i techniki radzieckiej w zakresie normowania zużycia oraz obowiązane są ·') przeć

opracowanie norm zużycia ria systemie prób i doświad­

czeń laboratoryjnych oraz produkcyjnych.

§ 3. 1. W poszczególnych przypadkach, w 1(tó ~ych

opracowanie norm zużycia ze wzgl ę dów praktycznych

nie jest celowe, jednostki gospodarki uspołe czliionej

ustalą progresywne statystyczne normy zużycia .

przedsiębiorstw (zakładów).

§ 7. 1. Normy zużycia grupy A ustala Prezes Centralnego Urz ę du Gospodarki Materiałowej na wniosek

właściwego miriistra.

2. Normy zużycia grupy B ustala minister właściwy

dla podległych mu przedsiębiorstw (zakładów).

3.

Tryb ustalania norm zużycia grupy B ust:łli wła­

ściwy minister.

§ 8. 1. Normy zużycia powinny być ustalone w

takich terminach, aby mogły być uwzględnione w planach zaopatrzenia przedsiębiorstw (zakładów) i centralnych zarządów (jednostek równorzędnych), opracowanych w ramach prac nad Narodowym Planem Gospodar_czym na 1954 r.

2. Wnioski o ustalenie norm zużycia grupy A skła­

ministrowie sukcesywnie w ramach harmonogramów uzgodnionych z Prezesem Centralnego Urzędu Gospodarki Materiałowej.

dają

\ 3.

Harmonogramy, o których mowa w ust. 2, wła­

ściwi ministrowie uzgodnią z Prezesem C e ntralnegQi.Urzę­

2. Przy ustaleniu statystycznych norm zużycia na

du Gospodarki Materiałowej w termiriie do dnia 20 kwiet1954 r. jednostki gospodarki uspołe cznionej wyk':Hz y- __.nia 1953 r.

sfywać będą doświadc zenia w tym zakresie z 1952 i

1953 r. oraz uwzgl ę dn i ać b ę dą wszelkie mo żliwo ś ci

4. o ile normy zużycia nie zostaną ustalone przed

oszcz ę dniejszego zużycia danego materiału w 1954 r.

opracowaniem planów zaopatrzenia przez prz e d si ę bior­

stwa (zakłady) i centra lne zarządy (jednostki równor zę d­

§ 4. Il e k roć w dalszych postanowieniach nini ejszene), plany te zostaną opracowane na podstawie projektów

go zarządzenia jest mowa o właściwym ministrze. na l e ż y

norm zużycia.

przez to rozumieć ministra lub kierownika urz ę du centralnego, sprawując e go nadzór nad przedsi ę biorstwami

§ 9. Ministrowie powołają w .ministerstwach, cen(zakładami) zużywającymi surowce, materiały i półwy­

tralnych zarządach (jedrtostkach równorz ę dnych) i przedroby na cele produkcyjne i eksploatacyjne.

siębiorstwach (zakładach) zespoły pracowników :lo opracowania norm zużycia oraz włączą do tych prac w szero§ 5. 1. Norm ~ zużycia z uwagi na znaczenie sukim zakresie instytuty naukowo-badawcze, laboratoria

rowców, materiałów i półwyrobów objętych tymi nor- doświadczalne oraz biura konstrukcyjne.

mami dzieli . się na dwie grupy: A i B.

Normy zużycia grupy A obejmują surowce, mai półwyroby posiadające zasadnicze zna : zen ie

dla gospodarki narodowej lub stanowiące podstawowy

przedmiot zużycia.

2.

teriały

Normy zużycia grupy B obejmują surowce, materiały i półwyroby nie zaliczone do grupy A.

3.

4. Wykaz norm zużycia grupy A ustali Prezes Centralnego Urzędu Gospodarki Materiałowej w porozumieniu z właściwym ministrem.

5. Wykaz norm

minister.

6.

zużycia

grupy B ustali właściwy

Wykazy norm, o których mowa w ust. 4 f 5, na-

leży ustalić w terminie do dnia 20 kwietrtia 1953 r.

§ 10. Centralny Urząd Gospodarki Materiałowej

rozpocznie z dniem 1 kwietnia 1953 r. stałą kons'Jltację

w zakresie metod i sposobów obliczania norm zużycia

oraz innych spraw związanych z normowaniem zużycia

materiałów.

§ 11. Ministrowie obowiązani są do nadsyłanjaPre­

zesowi Centralnego Urzędu Gospodarki Materiałowej zarządzeń wydawanych w zakresie

normowania zużycia

materiałów.

§ 12. 1. Właściwi ministrowie - nadeślą w terminie

do dnia 30 czerwca 1953 r. PrezesowiCerttralnego Urzędu

Gospodarki Materiałowej sprawożdania z przebiegu prac

nad ńormowańiem zuzycl~dnateriałów na 1954 r, 'N mi

-

398

nisterstwath i centralnych zarządach (j ednostkach równorzędnych).

Sprawozdania, o których mowa w ust. l, powinny

zawierać w szczególności

1) iloś ć otrzymanych wniosków o u stalenie norm zużycia z podaniem ilości ustalonych norm;

2.

2) s'posób przeprow adzania instruktażu.

§ 13. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą od dnia 1 kwietnia 1953 r.

Przewodniczący Państwowej

Komisji Planowania

Gospodarcze go: w z. E. ' Szyr

Zał ą czn ik do z a rzą dz e nia Przewodniczą c ego

Państwow e j

Komisji Plano-

wania Gospodarczego z dnia 1 kwietnia 1953 r. (poz. 421).

INSTRUKCJA W SPRAWIE ZASAD OBLICZANIA NORM ZUŻYCIA MATERIAŁOW

§ 1. Przepisy niniejszej instrukcji należy stosować

z postanowieniami instrukcji w sprawie opra cowania planu techniczno-prz e mysłowo-finansowego na rc k

1951 (za opatrzenie) w części "Zasady obliczania norm zużycia mat e riałów" (wydawnictwo Państwowej

Komisji

Planowania Gospodarczego z 1950 r. nr 28, str. 39), z tym

że w przypadkach kiedy poszczególne zagadnienia normowane są w niniejszej instrukcji odmiennie niż w wymienionej instrukcJi na 1951 r., należy stosować postanowienia niniejszej instrukcji.

stanowią

zużyci e pródukcyjne , a z\lżycie

produkcyjne

plus straty pozaprodukcyjne (ust. 3) stanowią zużycie

I.W obliczeniu normy zużycia należy rozróż­

2. Obliczenie normy zużycia j ednym ze sposobów wymienionych w ust. 1 polega na obliczeniu z uż ycia teoretycznego oraz na zastosowan iu, w z a le ż noś c i od tech nologicznych warunków procesu prod ukcji, jedn ego z tych

sposobów do obliczenia strat i odpad6w r:rat e ri ału.

łączn i e

§ 2.

nić i podać

1) zużycie teoretyczne (czyste, netto),

2) zużycie pełne

(całkowite,

brutto).

2. Różnicę między zużyciem teoretycznym i zuży­

ciem pełnym stanowią straty (ubytki) materiału i te odpady, które nie wracają do danego procesu produkcji~

Przykładowo: odpady i wybraki przy produkcjioc!lewów

wracają do procesu,

dlatego nie należy ich wliczać do

norm zużycia, natomiast odpady metali w przemyśle budowy maszyn. o ile nie są wykorzystywane w zakładzie

do produkcji drobniejszych części, należy wliczyć do

normy zużycia.

3.

Normę zużycia należy obliczać

wycllodząc ze

zużycia teoretycznego oraz dodśJ,jąc do niego technicznie

uzasadnione straty i odpady materiału.

4.

Zużycie pełne określa

.całość

zapotrzebowania

materiału (100%) ~a wykonanie jednostki produkcji; zużycie teoretyczne oraz straty i odpady materiału nalf,ży

wyrazić również procentowo lub za pomocą współczyn­

nika w stosunku do zużycia pełnego . Suma zużycia teoretycznego oraz strat i odpadów powinna dać 190010.

§3. 1. Zużycie teoretyczne (czyste, netto) odpowiada

ilości materiału zawartego w gotowym wyrobie lub opie-

ra się na teoretycznej wydajności

wytwarza się gotowy wyrób.

2.

surowca, z którego

Zużycie pełne (całkowite, brutto) odpowiada Ilo-

ści materiału

potrzebnego do wytworzenia gotowego

. wyrobu, uwzględniając straty uzasadnione warunkami

technologicznymi procesu produkcyjnego.

, 3. O ile właściwości danego materiału powodują

powstawanie pewnych uzasadnionych strat (ubytków)

jeszcze przed wprowadzeniem materi a łu do procesu produkcji lub w toku procesu produkcji, ale nie w wyniku

warunków technologicznych tego pro cesu (przykładowo

z powodu wadliwości materiału ), sJraty takie należy

uwzględnić w normie zużycia w odrę bn ej pozycji.

'4 . . W przypadkach, o których mowa w ust. 3, zuży­

c;ie teoretyczne (ust. 1) plus straty produkcyjne (ust. 2)

pełne.

§ 4.

1.

Techniczne normy zużycia materiałów należy

opracować jednym z n as t ępujących sposobów

1) analityczno-obliczeniowym;

2)

doświadczalno-Iabotatoryjnym;

3)

doświadczalno-produkcyjnym.

Przykłady stosoWania , różnych sposobów obli-'

czania norm zużycia

l) sposób analityczno-obliczeniowy: zu ż ycie ma teriału

obliczone według rysunk u techni cznego

(detalu, urządzenia, konstrukcj i), zu ż yc ie pap ieru

na zeszyty lub blachy na opakowania oblkzor,e

według obmiarów, zużycie surowców o bliczone

według

receptury jako składników gotowego

wyrobu (tłuszcze na mydło, celuloza na papier

itp.);

.

2) sposób do ś wiadczalno-laboratoryjny: rozkrójbla-

chy, rozkiadka tkaniny, uzysk wyrobu gotowego

z surowca wyjściowego (siatki z pirytu, celulozy

z papierówki, produkty suchej . destylacji itp.);

3) sposób doświadczalno-produkcyjny: zużycie żeli­

wa, stali lub metali nieżela znych na produkcję

odlewu, zużycie półfabrykatów hutniczych na

produkcję gotowych wyrobów walcowanych, zu. życie surowców na produkcję szkła, zużyci e wurowca tartacznego na produkcję tarcio:y itp.

Należy wykonać tyle prób, ile jest konieczne w

celu uzyskania wyniku średniego (przeciętnego).

3. Normy zużycia, obliczone sposobem analitycznoobliczeniowym lub doświadczalno-laboratoryjnym, powinny by~ w razie potrzeby sprawdzone w no rmalnych

warunkach produkcyjnych zakładu, k tóre go dotyczą · J eś li

zakład produkuj e na kilku agregata ch, normy zu ży cia

należy sprawdzać na poszczególny ch agre gat ac h. No rmy

zużycia, oblid one sposobem do świad cz alno-la borato ryj ­

nym, powinny uwzgl ędniać te straty mate ria łu , k tó re

mogą wystąpić ze wzglę du na niezna czne ilośc i materiału zuźyte go do doś w iadczeń, a le których da si ę uniknąć przy masowym zużyci u m a teri ału w ska li produk cyjnej. Ilości te nale ży odliczyć od wyników laboratoryjnych.

-

----------------------------~-----

§ 5. Normy zuzycia· mogq

grupowe.

bye indywidualne lub

§ 6. 1. Norma zuzycia indywidualna ustala planowe zuiycie konkretnego materialu (po dstawowego lub

pomocniczego) alba kilku konk re tnych mate riat6w na

seisle okreslony j ednogatunkowy, jednoasortymentowy

lub inny indywidualny wyr6b gotowy.

2. Norma zuiyeia indywidalna moze bye norm<l

szczeg6lowq (detalicznq) lub . zbiorczq.

3. Norma zuiyeia indywidualna jest normq szczeg6lowq (detalicznq), jesli ustala zuiycie materialu na indyw~gualny wyr6b gotowy jednocz;::sciowy

(podklad

kolejowy, prefabrykowany element stropowy, okreslony

profil stali, arkusz blachy). jednorodny (celuloz'i papiernieza, prz~dza czesankowa, lailcuch, energia elektryczna

wytwarzana przez okreslony turbozesp(1) lub na prz e d~

miot stanowiqcy niepodzielnq cz ~ se (detal) wyrobu gotowego wielocz ~ seiowego (tarcza talerzowa kola samochodu "Star", wal korbowy silnika spalinowego, korpus

silnika elektrycznego itp .). JeSli wytworzenie indywidualnego wyrobu gotowego wymaga zuiycia kilku konkretnych material6w, norma zuiyeia indywidualna moze przyjqe postae nOlmy wsadu (przykladowo - w tutn ictwie na produkcj~ okreslonej sur6wki) lub normy

receptury (przykladowo - w przemysle chemicznym na

produkcj~ okreslonego lakieru).

4. Norma zui;yeia indywidualna jest normq zbi·.1rCZ'l,

j esli usta la calkowitq ilose zuzyeia materialu (materia16w) r6i nego pod wzgl ~ dem asortyme ntowym lub wyrniaru na konkretny wyr6b gotowy (zuiycie stali 1'1 poszczeg6lnych grupach przydzialowych i lqczne zuiycie

stali na obrabiark~, parow6z okreslonego typu, lqczne

zuzyeie drewna w grupach wedlug jakosci i kIdS na wagon osobowy itp.).

§ 7. 1. Norma zuzy cia grupowa ustala planowe zuzycie materialu (mate rial6w) pOdstawowego .lubpomocn iczego na wytw brzen ie w y robu gotowego w r6 zn y m

a sortymeneie ja kosciowym lu b wymiarowym w da n ym

zakladzi~ , obli czone jako srednie w okresie rok n obj ~ ­

tego planem (zuiycie stali na jednq ton~ loi y sk toczn ych

r6inych numer6w, wsad odlewniczy na ton~ korpusow

silnikow elektrycznych roznej mocy, sredni uzysk w

roznym asortymencle z surowca tartacznego, zuzyeie

stali na jednq ton~ wiertel roinej srednicy itp.).

2. Norm~ . zuiycia grupOWq stosuje si~ r6wniei w

celu ustalenia planowego zuiycia materialu (mClte ria16w) na wytworzenie konkretnego wyrobu gotowego

przez r6ine agregaty w jednym zakladzie lub przez rai ne

zaklady w danej gal~zi przemyslu (wsad hutniczy na

produkc j~ je!inej tony staIi surow ej, zuiyeie w~gla na

produkcj ~ KWh energii

elektryczne j przez wszystkie

, elektrownie cieplne w kraju, zuzycie papier6wki na produkcj~ jednej tony celulozy

siarczanej przez priemysJ

ceIuIozowy papierniczy, wsp6lczynnik wykorzystania

stali konstrukcyjnej przez przemysl obrabiarkowy itp.).

3. Norm~ zuzyeia grupOWq us tala si~ jako sredniq

wazonq norm indywidualnych.

§ 8. Jesli wyr6b gotowy zostaje wytworzony w drodze przetworzenia surowca wyjsciowego, zwla<;zcza w

procesach obr6bki chemieznej lub termicznej, niekiedy

r6wniez w procesie obr6bki mechanicznej (przykladowo

taJ cica), a surowiec jest lub moze bye niejednolity pt)d I

/

Pm. 421

--------------------------------------------

399

w z gl~dem

za:wartosei skladnika stanowiqcego wyr6b yotowy, norm~ zuzycia moina obliczye r6wniei jako pl ZCei~tny uzysk lub wydajnose, okreslone procentow o kb

ulamkiem w stosunku do masy przerabianego surowca

wyjseiowego.

§ 9. JesIi norma zuzycia (indywiduaJna lub grupowa) uzaleiniona jest od wydajnosci SUTowca wyjsciowego lub od bogactwa wsadu materialowego w skladn iki

wyrobu gotowego (zawartosc ielaza we wsadzie hutniczym, zawartosc siarki w pirytacl1), nalezy

1) ustalie normE) zuzyeia w przeliczenil1 na 1OO~/o zawartosei skladnika wyrobu lub w przeliczen,iu na

inne jednostki umowne (paliwo umowne, jednostki

Uuszczowe, handlowe);

2) podae w normie zuzyeia' w postaci tablicy. wykresu

lub winny spos6 b i1os.e zuzycia oraz strat materidl6w .

podstawowych i pomocniczych w zaleinosci od stosowania surowca wyjsciowego lub wsadu IlYcl te ria!6w,

zawierajqcych r6ine HOSei skiadnika wyrobu gutowego.

§ 10. 1. Obliczenie indywidualnej normy zuzycia

powinno zawierae

1) charakterystyk~ technicznq zuiywanego l'1aterialu

(norm~ przedm iotowq), ~po s ob przygotow a ni a go do

produkcji i mozliwose stosowania materialu zc.st(;Pczego;

2) cha rakte rystykt; technicznq wyrobu go ~ow P. go (norlTIE

przedmiotowq) oraz uzasadnienie konieCl110sc·i stosowania okreslonychmaterial6w z punktu widzenia

jakosciowych wymagail wyrobu gotowego ill)) procesu techn,ologicznego j

3r kr6tki opis procesu technologicznego z podkresleni em

tych w arunk 6w. kt6re wplywaj q na spos6b wykqr·z ystania m a terialu lub na pow stawan !e stra t oraz

rnozliwosei stosowania inne go procesu technolo(Jicznego, zapewniajqcego lepsLe wykorzys tanie ma terialu, mniejsze straty i odpa dy;

4) obliczenie zuzyda teoretycznego oraz spos6b obljczania normy (§ 4);

51 .poszczeg6lne fazy procesu produkcji oraz rozmiar

i uzasadnienie strat materialu w kaidej filzie oddzielnie;

6} rozmiar i uzasadnienie ewentualnych strat pozaprodukcyjnych;

7) obliczenie zuiyeia produkcyjnego i pelnego.

2. W poszczeg6lnych pozycjach obliczania normy

zuzycia, wymienionych w ust. 1. nalezy poda e riane dotyczqce roku ubieglego i roku obj <:; tego planem. W szczeg61nosci nalezy podar ilosc dotychczasowego zuzyeia na

jednostk~ produkcji, i10sci wynikajqce z normy zuzycia

okresu ubieglego oraz opisat te zarnierzenia orgaaizacyjne i techniczne przewidziane w roku obj ~ tyrn planem,

kt6re uzasadniajq progresywn osc (pOPH\W~) normy.

§ 11. Obliczenie grupowe] nor m y zu ;(ycia, oprocz

danych wymienionych w § 10. dla kaidego agregatu, zakladu lub grupy zaklad6w, powinno zawierac r6wniez

spos6b obli.czenia sredniej waionej na podslawie norm r

indywidualnych/ poszczeg6lnych zaklad6w oraz procento-·

wego udzialu kazdego z tych · zaklad6w (agregat6w) w

ogolnej produkcji gotowego wyrabu.

! ~!>;

--

396 ____--__________ .________p~o~z~.~4~1~

8~,~41~9~,~4=2~0~i_4~2=f

BRJ\ZOWYM KRZYZ EM ZASLUGI

37. Adamczyk Stefan s. Stanislawa, 38. Banas Jan

s. Stanislawa, 39. Borkowski Wadaw s. Jana, 40. Borycka

Krystyna c. J6zefa, 41. Bugajski Teofil s. Stanislawa,

42. Bzymek Franciszek s. J6zefa, 43. Capala Stefan s. Wladyslawa, 44. Ceglarska Julia

Jana, 45. Ce tlicer Edward

s. WOjciecha, 46. Cieslik Boguslaw s. Stanislawa, 47.

Chmiel Maria c. J6zefa, 48. Dqbrowski Bronislaw s. J6zefa, 49. Gadecki Marian s. J6zefa, 50. Ganda Stefan s.

Wladyslawa, 51. GE:bura J6ze ~ s. Franciszka, 52. Gruszczynski Franciszek s. Romana, 53. J ankowski Le;m s.

Wladyslawa, 54. Jarosz Stefan s. J6zefa, 55. Karwacki

Zygmunt s. Anteniego,. ,56, Kasprzyk BogumH s. ·W il1,centego; 57. Klusek J6zef s. Marcelego, 58 . .Kolda Tadeusz s. Karola, 59. Kordaszewski Mieczyslaw s. Lud wika,

60; Kowalska Wanda c. Michala, 61. Kowalski Marian

is. Stani slawa~ ' 62: Kr~t Jari s. WOjciecha; 63. Krokosz

Jap s .. ~qwla, 94. I~wia~kowska Ja:llina c. Kacpra. 65 .. Lech

c.

P ~otr s. J6zefa, 66. Lucinski J6zef s. Jana, 67. l,yzwinski

Wladyslaw s. J6zefa, 68. Marynowsl~i Jan ·s. Jana, ' 69.

MisztaY J6zef s. Franciszka, 70. Molus Stanislaw s. Feliksa,

71. Motyka Kazimierz s.Wojciecha, 72. Obara Stanis;aw

s. Tomasza , 73. Pokrzywka Stanislaw s. Franciszka, 74.

Raban Stefan s. Ignacego, 75 .. Ruszel J an s. Walentego,

76. Sieniek Wladyslaw s. Wawrzynca, 77. SlonFranclsze~(

s. Jana, 78. Soczewinski Adam s. Wladyslawa, 79. Stani.

slawska Janina c. Wincentego, 80. Tokarska Maria c. Jana. 81. Waktor J6zef s. J6zefa, 82. WilCZYllSki Wladyslaw

s. J6zefa, 83. Wozniak Boleslaw s. Anton ~ ego , 84. \ Vroblewski J6zef s. Ignacego, 85. Zqbecki Stan islaw s. J6zefa, 86, Zbrozyna J ozef s. Wincentego, 87. Ziemkiewicz

piotr s. Romana, 88. Zeber Emilia c. J6zefa, 89. Zurowski

J 6zef s. Jana.

Przewodniczqcy Rady Panstwa: A Zdwadzld

Sekretarz Rady Pans twa: M. Rybicki

419

UCHWALA RADY PANSTWA

z dnia 26 marea 1953 r.

nr 0.'84.

posmiertnie

Za zaslugi w dziedzini17 kultury i sztuki odznaczony

zostaje

Chmielarczyk Maksymilian s. Maksymiliana .

./

Przewodniczqcy Rady Panstwa: A Zawadzki

Seh.retari Rady Panstwa: M. Rybicki

KRZYZEM KA WALERSKIM

ORDERU ODRODZENIA POLSKI

420

UCHWALA RADY PANSTWA

z driia 30 marca 1953 r.

nr 0/85.

posmiertni e

Za zaslugi w pracy politycznej

spolecznej odzna-

Konarski Tadeusz s. Jana.

~zony zostaje

Przewodniczqcy Rady Panstwa: A Zawadzki

Sekretarz Rady Pans~w a: M. Rybicki

Zl.OTYM KRZYZEM ZAStUGI

421

ZARZADZENIE PRZEWODNICZ.i\CEGO PANSTWOWEJ KOMISJI PLANQWA."lIA GOSPODARCZEGO

z dnia 1 kwietnia 1953 r.

'wspTawie opracowania. przez jepnoslki.gospodarki uspolecznionej le€hBicznychnorm zu~cia - materialow

".

.

w ramacb,prac p~ygotowawczych do NarodQwego J,>lanu" G<!spoda~czeg~, na 1954, r.

"

Na podstawie § 3 rozporzqdzenia Rady Ministrow

z dDla 22 kwietnia 1949 r. w sprawie zakresu dzialanja

':Panstwowej Kbmisji Planowania" Gosp9darczego . (Dz. U.

,:z 1949 .r. Nr 26, poz. 190i Nr 61, poz. 4,78 oraz z ~ 95p r.

Nr 22, poz. H38)oraz art. 3 , 4st. 2 dekr~tu z dnia 29 pazdziernika1952r. o : gospoqarowaniu artykul~mi : ob~9tu

towarowe'g o i zaopatrzenia (Dz. U. ,Nr 44, poz. 301) zarzqdza siE:, co nastE:puje