Uchwała nr 122 Prezydium Rządu z dnia 8 marca 1952 r. w sprawie finansowania wydatków na propagandę zadań produkcyjnych przedsiębiorstw oraz metod pracy i osiągnięć przodowników i racjonalizatorów produkcji.

§ 1. W celu zapewnienia pokrycia wydatków zwią­

zanych z propagandą zadań produkcyjnych oraz popularyzacją·współzawodnictwa pracy a także metod pracy

i osiągnięć przodowników i racjonalizatorów produkcji

(tablice, wykresy, plansze, gazetki wielonakładowe,

akcja prelekcyjna i odczytowa itp.) zezwala się na wydatkowanie począwszy od dnia 1 marca 1952 r. w uspołecznionych zakładach pracy, zatrudniających powyżej

300 pracowników, sum w wysokości do 0,05% w stosl.mku do planowanego funduszu płac

W

wyjątkowo

.

uzasadnionych przypadkach

centralny zarząd może na wniosek zakładu pracy zezwo§ 2.

oraz

metod

pracy

lić na podwyższenie granicy określonej w § l, lecz nie

wyżej niż do 0,1010.

§ 3. 1. Srodkami, o których mowa w § 1, dyspo-

nuje dyrektor zakładu pracy w uzgodnieniu z radą zakładową lub miejscową.

2. Srodki te należy uruchamiać

rozliczać się

z nich w okresaGh kwartalnych.

§ 4. Wykonanie uchwały porucza się Przewodniczącemu

Państwowej

Komisji Planowania Gospodar~

czego, Ministrowi Finansów i wszystkim zainteresowanym ministrom. .

§ 5. Uchwała . wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

z mocą od dnia 1 marca 1952 r.

Prezes Rady Ministrów: J. Cyrankiewicz

c-.

315

UCHWAłA

Nr 123 PREZYDIUM RZĄDU

z dnia 8 marca 1952 r.

w sprawie pokrycia w 1952 r. ze środków budżetowych wydatków na nagrody indywidualne,

przyznawane

przez kierowników naczelnych organów administracji państwowej.

W celu umożliwienia kierownikom naczelnych organów administracji państwowej nagradzania pracowników

przedsiębiorstw państwowych, działających według zasad rozrachunku gospoda rczego, 9raz pracowników centralnych zarządów, zarządów i zjednoczeń Prezydium

Rządu uchwala, co następ uje

§ 1.

Kierownicy naczelnych organów adminimogą

przyznawać

pracownikom

przedsiębiorstw państwowych, działających według zasad rozrachunku gospodarczego, oraz pracownikom

centralnych zarządów, zarządów i zjednoczeń nagrody

za wybitne osiągnięcia, zwłaszcza gdy zadania zostały

wykonane w szczególnie trudnych warunk'ach.

2. Nagrody, o których mowa w ust. l , mogą być

przyznawane w sZ'czególności za konkretnie ustalone

wybitne osiągnięcia w zakresie

l) wykonania i przekroczenia planu produkcji w szczególnie trudnych warunkach;

2) podniesienia wydajności pracy, poprawy jakości

produkcji lub obniżenia kosztów produkcji;

3) racjonalizacji metod produkcji i organizacji pracy;

4) wyróżniającego się kierowania zakładem pracy, oddziałem lub inną jednostką órganizacyjną zakładu

pracy;

5) wprowadzenia i skrócenia okresu przyswojenia nowych metod produkcji;.

6) wzorowej organizacji bezpieczeństwa pra cy;

7) upłynnienia zbędnych remanentów (nadwyżek mastracji

1.

państwowej

teriałowych)

oraz Z,!'l

8) szczególną ofiarność

wysiłki, wykazane przy

akcjach ratowniczych w czasie katastrof.

3. Nagrody nie mogą stanowić źródła mechanicznego podwyższenia zarobków pracowników.

§ 2.

Upoważnia się Ministra Finansów do umieszczenia w budżetach naczelnych organów administracji

państwowej na rok 1952 kredytów w łącznej wysokości

27 milionów złotych na ?rzyznawanie nagród, o których

mowa w § 1.

§ 3. Podziału kwot, o których mowa w § 2, dla

poszczególnYf!h kierowników naczelnych organów administracji państwowej dokona Prezes Rady Ministrów na

wniosek Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.

§ 4. 1. KiEHownik .n aczelnego organu administracji

państwowej przyznaje nagrody w zasadzie za wyniki

osiągnięte w ubiegłym kwartale.

2. Wysokość nagrody nie może jednorazowo przekroczyć 2000/0 miesięcznego pełnego wynagrodzenia pobieranego przez nagrodzonego pracownika. Nagroda

może być przyznana temu samemu pracownikowi nie

więcej niź dwukrotnie w ciągu roku.

§ 5. 1. Z kwot, przypadających kierownikowi naczelnego organu administracji państwowej z podziału

dokonanego stosownie do § 3, k ierownik tego organu

zatrzyma na cele bezpośredniego nagradzania pracowników podległych mu cęntralnyciJ. zarządów, zarządów,

zjednoczeń i przedsiębiorstw nie więcęj niż 50010. Pozostałą kwotę przeka ż e do dyspozycji dyrektorów szczególnie ważnych zakładów pracy z przeznaczeniem na

nagrody dla pracowników zatrudnionych w tych zakła­

dach.

2. Pracownicy zatrudnieni w centralnych zarzą­

dach, zarządach i zjednoczeniach mogą być nagradzani

wyłącznie z kwot pozostających w bezpośredniej dyspozycji kierownika naczelnego organu administracji

państwowej na podstawie jego własnej inicjatywy lub

też -na wniosek dyrektora centralnego zarządu, zarządu

albo zjednoczenia bezpośrednio podległego kierownikowi naczelnego organu administracji państwowej . Na

nagradzanie tych pracowników kierownik naczelnego

organu administracji państwowej nie może przeznaczyć

więcej niż 20010 kwoty pozostającej w jego bezpośred­

niej dyspozycji.

3. POjęcie "pracownicy" obejmuje również dyrektorów centralnych zarźądów, zarządów, zjednoczeń

i zakładów pracy.

§ 6. Wszystkie osoby uprawnione stosownie do

niniejszej uchwały do dysponowania kwotami przez na-

315

314

UCHWAlA Nr 122 .PREZYDIUM RZĄDU

z dnia 8 marca 1952 r.

/'

w sprawie finansowania wydatków na propagandę zadań produkcyjnych przedsiębiorstw

i osiągnięć przodowników 1 racjonalizatorów produkcji.

Prezydium Rządu postanawia