Zarządzenie Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia 11 lutego 1952 r. zmieniające zarządzenie z dnia 14 sierpnia 1951 r. w sprawie rejestracji i skupu reglamentowanych metali nieżelaznych.

2!:ł7

"-

instytutu określi statut, który nadany zostanie odrębnym

zarządzeniem.

-

Poz. 247, 248

249

planowych zadań' środki objęte spisem inwentarza, zatwierdzonym przez Ministra Przemysłu Ciężkiego.

§ 8. Zarz ądzenie wchodzi w życie z d,;l1iem ogło­

szenia.

§ 6. Ogół dochodów i wydatków instytutu objęty

jest budżetem Państwa (budżet centralny) w części dotyczącej M inisterstwa Przemysłu Ciężkiego.

§ 7. Instytutowi przydziela się do wykonywania ' Minister Przemysłu Ciężkiego: w z. K. Zemaitis

248

ZARZĄDZENIE MINISTRA PRZEMYSłU CIĘZKIEGO

z dnia 11 lutego 1952 r.

zmieniające

zarządzenie

z dnia 14 sierpnia 1951 r. w sprawie rejestracji i skupu reglamentowanych metali

nieżelazny{;h.

I

zast ę puje się

wyrazami: "do dnia 30 września

1952 r.";

3) w § 14 pkt 1 dodaje s i ę po wyrazie "cer" wyraz

"iryd";

4) w § 17 ust. 3 dodaje się zdanie w brzmieniu

"Do wniosku o zezwolenie dotyczące metali nieże­

laznych zgłoszonych do składll1c', o których mowa

w § 16 ust. 1 pkt 4, powinno być dołączone zaświad­

czenie właściwej składnicy stwierdzające wykonanie prze,,: posiadacza obowiązku zgłoszenia metali

nieżeJaznych objętych wnioskiem";

5) po § 17 dodaje się § 17a w brzmieniu

,,§ 17a. 1. Zakłady przemysłowe i rzemieślnicze,

dokonujące przerobu powierzonych metali nieżelaz­

nych, powinny przed 'dokonaniem tego przerobu zawiadomić o przyjęciu zamówienia właściwą jednostkę go s podarczą uprawnioną do rozpat rywania

wniosków, o których mowa w § 17 ust. 1. o ile

zamawiają c y nie jest jednostką gospodarki uspo-

Na podstawie art. 7 ust. 2 i 3 dekretu z dnia 5 . sierpnia 1949 r. o reglamentacjI niektórych surowców, pół­

fabrykatów i wyrobów gotowych (Dz. U. R. P. z 1949 r.

Nr 46, poz. 341, z 1950 r. Nr 49, poz. 447) i w związku

z § 2 rozporządzenia Przewodniczącego Pańs'twowej Komisji Planowania Gospodiuczego z dnia 7 maja 1951 r.

w sprawie uznania metal1 nieżelaznych za reglamentowane oraz zgłoszenia do rejestracji tych metali (Dz. U.

R. P. Nr 45, poz. 334) i w , związku z § 1 rozporządze­

nia Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia 4 czerwca

1951 r. w sprawie obrotu i gospo<!arowania reglamentowanymi metalami n i eżelaznymi (Dz. U. R. P. Nr 45, poz.

336) zarządza się, co nast ępuje

§ 1. W zarządzeniu Ministra Przemysłu Ciężkiego

z dnia 14 sierpnia 1951 r. w sprawie rejestracji i skupu

reglamentowanych metali nieżelaznych (Monitor Polski

Nr A-80, poz. 1109) wprowadza się następujące zmiany

1) § 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie

,,2. Termin zgłaszania metali nieżelaznych, posiadanych w dniu wejścia w życie niniejszego zarządze­

nia, oraz metali nieżelaznych, co do których okoliczno ś ci uzasadniające obowiązek zgłoszen i a do rejestracji zaistniały po dniu wejścia w życie niniejszego zarządzenia, lecz przed dniem 31 stycznia 1952 r., upływa z dniem 30 czerwca 1952 r.";

2) w § 10 ust. 2 wyrazy: "do dnia 31 grudnia 1951 r."

łecznioI,lej.

2. Zawiadomienie o przyjęciu zamówienia powinno zawierać dane określone w § 15 pkt 1-4 oraz

imię, nazwisko i adres ( firmę) zamawiaJącego, jak

również nazwę i adres zakładu dokonującego zawi adomienia ".

§ 2. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mo c ą od dnia , 14 września 1951 r.

Minister Przemysłu Ciężkiego: w z. E. Misiurewicz

249

OKÓI.NIK Nr 40 PREZESA RADY MINISTRÓW

z dnia 23 lutego 1952 r.'

w sprawie zasad używania środków lokomocji do przejazdów miejscowych we władzach, urzędach i przedsię­

biorstwach państwowych.

Jednym ze zjawisk marnotrawstwa ' środków rzeczowych jest stałe, bez względu na wagę i pilność sprawy,

kierunek i odległość jazdy, używanie samochodów służ­

bowych do przejazdów miejscowych. Niczym nie uzasadnione przyzwyczajenie to stwarza fikcyjną ' potrzebę do- '

datkowych etatów samochodowych, a w konsekwencji

powoduje nadmierne wydatki ze Skarbu Państwa. Tymczasem publiczne środki lokomocji w czasie qodzin urzę­

dowych mai ą przebiegi nie wykorzystane (tramwaje, autobusy , trolleYhusy) lub też prze stoje (taksówki).

Z a sadą powinno być. 'Że do obsługi przejazdów m iejscowych w miastach posi adających linie tramwajowe,

autobusowe czy troll ey bu f:owe służy w pierwszy m r'l ę­

dzie m iejski tabor koml1n i k:acji publicznej. Szybki śro­

dek lokomocji - sil.rriochód służbowy lub taksÓwka "T

m ~ż e być u ŻYWany jedy~ie Iia trasach nozbi'l w ionych

dogodnych p o łąr:7'eń komimikilcji miej skiej" nadto zaś

w sprawach sZczególniE! pilnych.

'

"

W celu uregulowania zasad używania środków lokomocji do przejazdów miejscowych ustala się, co następuje

I. W celu skrócenia manipulacji przy dokonywaniu

zwrotów lub wyplat na przejazdy miejskimi środkami

lokomocji

(tramwajami,

autobusami,

trolleybusami)

w miasta ch, posiada ią cy ch miejskie linie komunikacyjne,

jak również w ,-elu uniknięcia pr'z erzucania tych kosztów na pracownika jednostki służbowe nabyw a ć będą

z przezn a czonych na ten cel kredytów w tAie jskich

Przedsiębiorstwach KomunikacYinych bloczki jednorazo"ych bil e tów s ł użbowych według wzoru, zatwierdzone

go orzez Ministerstwo Gospodarki Komunalnej .

Biletv t~ komórka finansowa lub inna, wyznaczona

p rzez kierownika jednostki służbowej lub or;ewodniczą­

ceqo p rezydium rady narodowf'i, Tozdzipl'l": h on'lie co

m;p~;ąc na poszczególne komórki w zależności od po, trzeb.