Zarządzenie nr 130 Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1951 r. w sprawie tymczasowej instrukcji alarmowej ratownictwa powietrzno-morskiego.

§ 2. Szczegółowy zakres czynności biur i wydziałów oraz ich podział . na referaty ustali Prezes Głównego

Urzędu Pomiarów Kraju.

§ 3. Traci. moc' zarządzenie Ministra Budownictwa

z dnia 26 lipca 1950 r. w sprawie tymczasowego statutu

organizacyjnego Głównego Urzędu Pomiarów Kraju

(Monitor Polski Nr A-87, poz. 1090).

§ 4. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą od dnia 1 sierpni.a 1951 r.

Prezes Rady Ministrów: J. Cyrankiewicz

897

ZARZĄDZENIE Nr 130 PREZESA RADY MINISTRÓW

~ dnia 16 lipca

1951 r.

w sprawie tymczasow~j instrukęji alarmowej ratownictwa powietrzno-morskiego.

Na podstawie art. 8 ust, 3 rozporządzenia Prezydenta

Rzeczypospolitej z dnia 14 marca 1928 r. o prawie

lotniczym (Dz. U. R. P. z ' 1935 r . Nr 69, poz. 437) zarządza

się, co następuje

§ 1. W celu zapewnienia pomocy statkom powietrznym kursującym na liniach Warszaw:i - Kopenhaga

i Warszawa - Sztokholm wprowadza się w życie tym-

czasową instrukcję alarmową ratownictwa powietrznomorskiego dla lotniczych linii komunikacyjnych Warszawa - Kopenhaga i Warszawa"':'" Sztokholm, stanowiącą

- ' - - -_ ..

~- ' --------:--------------------------------

11. Biuro Inwestycji i Zaopatrzenia dzieli się na

3) Wydział Administracyjno-Gospodarczy,

4) Kancelarię Ogólną,

5) Bibliotekę .

4. Biuro Planowania dzieli się na

1) Wydział Planów Zbiorczych,

2) Wydział - Kontroli Wykonawstwa Planów,

3) Wydział Sprawozdavv czośCi i Statystyki.

5. Biuro Kadr dzieli się na

1) Wydział Osobowy,

2) Wydział Kadr,

3) Wydział Ewidencji i Statystyki Personalnej ,

4) Wydział Socjalny.

6. Biuro Finansów i Księgowości dzieli się na

1) Wydział Budżetowy,

2) Wydział Rachunkowy,

3) Wydział ' Finansów Przedsiębiorstw,

4) Wydział B ilansów i Kosztów Własnych,

5) Wydział Księgowości.

7. Biuro Zatrudnienia i Płac dzieli się na

1) Wydział Zatrudnienia,

2) Wydział Norm Pracy,

3) Wydział Płac .

8. Biuro Techniki dzieli się na zespoły 's tanow isk pracy.

9. Biuro Produkcji dzieli się na

1) Wydział Planowania Produkcji,

2) Wydział Organizacji Produkcji ,

3) Wydział Postępu Technicznego,

4) Wydział Kontroli Technicznej.

10. Biuro Zleceń dzieli się na

1) Wydział Kalkulacji i Cen,

2) Wydział Kosztorysów i Umów,

3) Wydział Zleceń i Odbioru Robót, "-

1) Wydział Inwestycji, '

2) Wydział Zaopatrzenia,

3) Wydlział Produkcji i Normaliżacji Sprzętu Geodezyjnego,

4) Wydział Transportu.

12. Biuro Administracji Geodezyjnej dzieli się na

1) Wydział Nadzoru,

2) Wydział Rejestrów Gruntowych,

3) Wydział Sieci Geodezyjnej,

4) Wydział Map,

5) Główne Archiwum Miernicze.

13. W skład Gabinetu Prezesa i biur Głównego Urzę­

du Pomiarów Kraju wchodzą sekretariaty, które

obejmują następujące sprawy

1) sporządzanie planów prac i sprawozdań -ogólnych

z działalności biura,

2) sprawy osobowe biura,

3) sprawy budżetowo-gospodarcze biura,

4) ewidencję aktów normatywnych i zbiór wydawnictw urzędowych,

5) sprawy kancelaryjne.

załącznik do niniejszego zarządzenia.

§ 2. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: J. Cyrank iewicz

Załącznik

do zarządzenia Nr 130

Prezesa Rady Ministrów z dnia 16.

Hpca 1951 r. (poz. 897).

DLA

TYMCZASOWA INSTRUKCJA. ALARMOWA RATOWNICTWA POWIETRZNO-MORSKIEGO

LOTNICZYCH LINII KOMUNIKACYJNYCH WARSZAWA KOPENHAGA

WARSZAWA

SZTOKHOLM

W przypaaku przymusowego wodowania samolotu na

morzu akcję ratowniczą pod e jmą: Gdań s ki Urząd Morski (G.U.M. ) i Szczecińs ki Urząd Mo rski (S.U.M.), niezależnie od wszelkie j innej akcji ratowniczej, która może

b yć -odj ę t Cl w myś l prz epi"ów międz ynarodowych.

1.

Alarmowanie z powietrza

A; W razie p owstania na pokła dzie samolotu obsługu­

jącego linie W arszawa-Kopenhaga i WarszawaSztokholm podczas przelotu nad morzem sytuacji

niebezpiecznej,_ groŻącej koniecznością wodowania,

kapitan statku powietr znego obowiązany jest zawiadomić o tym natychlY'last w trybie i na falach usta-

lonych w załączniku do niniej szej instrukcji radiostację SRG, z którą utrzymuj e łączność. Wymienione

wyżej zawiadomienia , niezale żnie od moż liwego prze-

jęcia ich przez jakiekolwiek inne r a diostacje, przejmą

pocztowe radiostacje n a dbrzeżne znajdujące się

w Gdyni i S zczecinie. RÓ','1 nocześnie załoga samolotu wypuszcza vi krótkich odstępach czasu rakiety

koloru czerwonego (gwiażdz iste lub na spadochronach) dla zwrócenia uwagi statków znajdujących

się w pobliżu .

B) W . chwili zagrożenia konieczno ścią wodowania samoloty ob sługuj ą ce linie komunikacyjne Warszawa-Kopenhaaa i Warszawa-Sztokholm i utrzymujące łącz-

-

Poz. 897

--------------~--------~----~------------------------~~~

ność z r-goniometrem SRG (333 ~c/s) , po wykonaniu

-

czynności, podanych w pkt A, przechodzą z powrotem

na łączność z SRG i nadają dwie kreski w ciągu około 10 sek. każdą i zaraz po tym swój znak wywoław­

czy, - co pozwoli stacjom radio-goniometrycznym

określić ich położenie. W razie potrzeby nadawanie

to może być powtarzane w częstych odstępach. Sygnały te należy nadawać do chwili wodowania, a przy

opuszczaniu samolotu przez załogę należy klucz zablokować .

C) W przypadku

za g roż e nia

koniecznością

wodowania

w chwili, kiedy samolot przeszedł już na łączność

z kontrolą ruchu lot n iczego (ATCl duńską lub szwedzką , alarmowanie należy w trybie i na falach wskazanych w załączniku do niniejszej instrukcji przesłać do radiostacji, z którą samolot w

danym momencie utrz y muje łąc:;mość.

2.

-

zawiadamia każdym dostępnym środkiem łącz­

ności Kapitanaty Portów w Gdyni i Szczecinie,

a w następnej kolejności G.U .M. i S .U .JI.1., podająe

wszystkie znane niezbędne szczegóły o sytuacji

samolotu;

w końcu zawiadamia ATC Warszawa o wypadku,

podając okr eśloną pozy c ję samolotu, czas zajścia

wypadku , postępy akcji ratunkowej itp.

B) Rad,iostacje nadbrzeżne, znajdujące się w Gdyni

i Szczecinie, po przej ęciu zaw iadomiel'i wym ien ionych w pkt .! A natychmiast zaalarmują K a pitanaty

Por tów w Gdyni i Szczecinie, a w następne j kolejności G.U.M. i S.U.M., pod a jąc wszystkie znane niezbędne szczegóły o sytuacji samolotu. Akcj ę tę podeJmą pocztowe rodiostacj e n a dbrzeżne , ni ezależnie

od wszelkich poczynań inny ch stacji krajow ych i zagranicznych.

Alarmow,anie na ziemi

A) Radiostacja goniometryczna SRG po odebraniu i potwierdzenIu zawiadomienia o niebezpieczeństwie,

otrzymanego z samolotu

- zarządza natychmiast wykonywanie namiarów

przez odpowiednie r-goniometry i określa pozycję samolotu przez cały czas aż do chwili przerwania się łączności;

3.

Akcja ratunkowa

Po otrzym~niu zawiadomi enia że sa molot zn~jduje

się w nieb ezpieczeń stwie , K ap iUtnaty Por tów w Gdyni i Szczecinie przy współudzial e Marynarki Wojennej i W.O.P. podejm ą wszelkie konieczne ś ro dki db

przeprowadzenia akcji ratunkowej na morzu.

Załą cznik do tymczasowej instrukcji

alarmowej ra townictwa powietr7.nomorskiego dla lotniczych linii komunikacyjnych Warszawa-Kopenr .aga i Wa,rszawa-Sztokholm.

PRZEPISY O SYGNALE I KORESPONDENCJI W NIEBEZPIECZEŃSTWIE ORAZ SYGNAŁACH BAC Z NOŚCI,

NAGLĄCYCH I OSTRZEGAWCZYCH.

Dział l. Postanowienia ogólne.

. 1. W lotniczej służbie ruchomej obowiązują postanowienia podane niżej w działach od 1 do 11 włącznie niniejszych przepisów_

2. Żadne z postanowień niniejszych przepisów nie

może stać na przeszkodzie w użyciu przez stację ruchomą , będącą w ni ebezpieczeństwie,

wszelkich środków,

jakimi dysponuje, aby zwrócić na siebie uwagę, zawiadomić o sytllacji i uz yskać pomoc.

3. Szybk o ść n adawania t elegraficznego w wypadkach niebezp i ecze ń s twa , na gbści lub ostrzeżeń nie powinna na o.gó ł pr ze k r acz ać 16 s łów na minutę .

4. Szybk o ść nadawania sygnału baczności wskazana jest w pkt 52.

Dział

2.

Częstotliwości

stosowane w wypadkach

niebezpieczeństwa.

5. Każdy samolot w razie ni ebezpieczeństwa powinien na d aw ać w ezwanie w ni ebezp i eczeństwi e częstotli­

wością , na której n asłu chują stacje lądowe lub ruchome,

mogące oka zać pomoc. Gdy w ezwani e skierowane j~st do

stacji morskiej słu żby ruchomej, powinna być użyta mię­

dzynarodowa c z ęstotliwość w n iebezpieczeństwie 500 kc/s

lub inna . na j akiei na s łuchują te stacje.

6. W w ypadku stacji r adiotelefonicznych ' słu żby

morskiej powinny b y ć uż y te fale 1650 kc/s lub 2182 kc/s.

Dział 3.

Sygnał niebezpieczeństwa.

7_ W rad iotelegrafii sygnał niebezpiec z eństwa skła­

da się z grupy... - - - ... wydawanej jako jeden znak,

w którym kreski powinny być dobrze odmierzone, aby

można je było wyra źnie odróżnić od kropek.

8. W radiotelefonii sygnał niebezpieczeństwa polega na w vm qwianiu wyrazu MEJnF,.T. wymawianego jak

brzmienie francuskie wyrazu "m'aider".

.

9. Te sygnały niebezpieczeJistwa oznaczają , ż e ' .;1molotowi, nada jącemu sygnał niebezpie c zeństwa, grozi

poważne i pliskie niebezpieczeńs tw o i że prosi on o natychmiastową pomoc.

Dział 4.

Wezwanie w niebezpieczeństwie.

10. Wezwanie w ni ebezpieczeńs twie i zaw iadom:enie o niebezpieczeństwie nadaje się tylko z upow ażn :e­

n ia dowódcy lub osoby odpowiedzial n ej za samolo t, mającej

stację ruchomą.

11. O ile wezwanie w n iebe z p ie c ze ń st wie nada je

radiotelegraficzni e cz ęs to tli wo ści ą 500 kc /s, t o w zasadzie poprzedza się j e s ygn a ł e m b ac zno ści, ok reśl on y m

w pkt 52.

się

~

12_ Jeż e l i okolicznoś ci na to poz walaj ą , n adan ie

wezwania od chwili z ak oń cz enia 's ygn ału b a czn ości

dzieli przerwa dwuminutowa . W tym przypadk u p o

sygnale baczności powinien n a st ępo wil Ć bez zw ło cz n : e

'sygnał niebezp ie czeństwa . . . - - . . . n adan y trzy

razy, a to w celu uruchomienia automaty cznych a paratów, wspomnianych w pkt 55.

13. Wezwanie w ' n i ebezpieczeństwie, n adawane razawiera

diotelegraf i c~ nie,

- sygnał niebezpieczeństwa, nadany trzy razy,

- w y raz DE,

-- znak wyw oławczy 'stacji ruchomej będącej

w ' niebezpieczeństwie, powtórzony trzykrotn;e14. Wezwanie w niebezpieczeństwie , nadaw ane radiotelefonicznie,

poprzedza

się

zwykle

sygnałem

- - nadanym za pomocą gwizdka lub

w inny odpowiedni sposób_

15. Wezwanie w niebezpieczeństwie nadawane ra..

diotelefonicznie składa się z

sygnału niepezpieczeństwa MEJDEJ, powtórzonego trzy razy,

wyrażenia lei lub THIS IS, po którym nastę- ­

puje znak wywoławczy lub jakikolwiek inny

sygnał rozpoznawczy stacji ruchomej będącej

w niebezpieczeństwie, z ,powtórzeniem całości

trzy razy.

1ft. Wezwanie w niebezpieczeństw ie ma absolutne

pierwszeństwo przed innymi nadawaniami. Wszystkie

stacje, które je usłyszą , powinny natychmiast przerwać

wszelką pracę nadawczą, mogącą przeszkadzać korespondencji w niebezp ie czeństwie i rozpocząć nasłuch

na częstotliwości użytej do wezwania w ni ebezpieczeń­

stwie. Nie należy kierować tego wezwania do określo.­

nej stacji ani potwierdzać -j ego odbioru, dopók i zawia-domienie o niebezpieczeństwie nie 2,ostało n adane.

-

Dział

5.

Zawiadomienie o niebezpieczeństwie.

Po wezwaniu w niebezpieczeństw ie powinno

możliwie najrychlej zawiadomienie o niebezpieczeństwie . Zawiadomienie to składa się z

- wezwania w niebezpieczeństw ie,

- nazwy sa molotu w niebezpieczeństw i e,

- wskazówek co do położenia geograficznego, rodzaju niebezpieczeństwa i rodzaju żądanej pomocy,

- wszelkich innych wskazówek, które mogłyby

ułatwić okazanie tej pomocy.

t8. Zasadniczo samolot, jeżeli czas pozwala, nad aje w swym zawia domieniu o niebezpieczeństwie na,tępujące informacje

- obliczoną przybliżoną pozycję i god:dnę teg?

obliczenia,

- rzeczywisty kierunek lotu i szybkość lotu we17.

nastąpić

dług

-

wskaźn ika,

wysokość

lotu,

rodzaj samolotu,

rodzaj niebezpieczep.stwa,

zamierzenie dowódcy (jak np. przymusowe wodowanie lub lądowanie na ryzyko).

19. Zasadniczo samolot w locie sygnalizuje swą

pozycję

bądź 'podając swą szerokość i długość (Greenwich) w stopn~ach i m inutach, uzupełnione odpowiednio jednym z wyrazów NORTH, SOUTH,

EAST lub WEST,

- bądi też pOdając nazwę najbliższej miejscowości,

przybliżoną odległość od niej, uzupełrrioną odpowiednio jednym z wyrazów: NORTH, SOUTH,

EAST lub WEST albo ewentualnie wyrazami

oznaczającymi kierunki pośrednie.

20. Po nadaniu swego zawiadomienia o niebezpieczeństwie stacja ruchoma nadaje dwie kreski w ciągu

ok. 10 sekund każd.ą i zaraz po tym swój znak wywoławczy, co pozwoli stacjom radiogoniometrycznym określić jej położenie. W razie potrzeby n adawanie to może

być powtarzane w częstych odstępa ch .

21. Zawiadomienie o ni ebezp~eczeństwie powinno

być powtarzane co pewien czas, szczególnie podczas

okresów ciszy, przewidzianych dla wszystkich stacji

morskiej służby ruchomej. Stacje te w godzinach służ­

bowych stosują środki zapewniające skuteczny nasłuch

na międzynarodowej częstotliwości w niebezpieczeń­

stwie 500 kc/s dwa razy na godzinę, każcl,orazowo

w ciągu trzech minut, poczynając od 15-tej i 45-tej

m inuty według średniego r;zasu Greenwich (G.M.T.).

Zawiadom ienie o niebezpieczeństwie należy powtarzać

dopóty, dopóki odpowiedź nie będzie uz'ys~ana.

-

Poz. 89'7

22.

również

23.

Sygnał baczności

w razie potrzeby

powtarzany.

Jednakże

odstępy

powinny być

długie, aby stacj e przygotowujące

czas uruchomić aparaty nadawcze.

może być

.-

dostatecznie

odpowie dż

miały

W razie gdy stacja ruchoma będ ąca w n iebeznie otrzyma odpowiedzi n a zawiadomienie

o ni ebezpieczeństwie, nadane c~ęstotliwoŚóą niebezpieczeńs twa, zawiadomienie może powtórzyć każdą inną posiadaną częstotliwośc ią, która mogłaby zwrócić

na siebie uwa gę.

25. Bezpo średnio przed grożącym katastrofą lądo­

waniem, przed przymusowym l ądo waniem lub w odowaniem,' jak również przed zupełnym porzuceniem samolotu , aparaty radi,oelektryczne, jeżeli na to sytuacja

pozwala, powinny być nastawione na n ieprzerwane

nadawanie.

26. Stacja ruch om~ dowiedziawszy s i ę , że inna

stacja ruchoma jest w n iebezpie czeństwi e, mOże nad ać

zawi-adomienie o niebezp :eczeó.stwie w jednym z następujących przypadków

a) stacja w ni,e bezpieczeństwie nie jest w stanie

sama n adawać tego zawiadomienia,

b) dowódca lub osoba odpowiedzialna za samolot,

którego stacja wzywa p om ocy, uzna, że postronna pomoc jest niezbędna .

27. Stacje służby ruchomej, które odebrały zawiadomienie o ni eb ezpieczeństw ie od stacji ruchomej, znajdującej się n iewątp liwi e w ich pobliżu, powinny niezwłocznie potw i er dz i ć odbiór (patrz pkt 43, 44 i 46).

Jeżeli wezwanie w niebezpieczeństwie nie było poprzedzone sygnałem baczności, stacje te mogą nadawać

ten sygnał za zezwoleniem władzy, odpowiedzialnej za

stację , bacząc , aby nie przes zko dzić innym stacjom

w wydaniupotwierdzen-ia odbioru zawiadomienia.

28. Stacje służby ruchomej, które odebrały zawiadomienie o nieb ez pieczeństwie od stacji ruchomej, z całą pewnością nie znajdującej się w ich pobliżu, powinny potwierdzić jego odbiór dopiero po upływie krót- ·

kiego odstępu czasu, aby umożliwić stacjom znajdują­

cym ~ę bliżej zagrożonej stacji ruchomej wysłanie bez

zakłóceń odpowiedzi . i potwierdzenia odbioru.

29. Postanowieni~ pkt 27 · i 28 stosuje się również

do wszystkich stacj-i, które mogą wezwanie potwierdzić.

24.

pieczeństwi e

Dzial 6.

Korespondencja -w niebezpieczeństwie.

niebezpieczeń stwie obejmuje całkowitą wymianę wiadomoś ci, dotyczących udzielenia natychmiastowej pomocy stacji ruchomej, znajdującej się w ni ebezpieczeństwie.

31. W korespondencJi, dotyczącej niepezpieczeń­

stwa, sygnał niebezpieczeństwa powinien być nadawany

przed wezwaniem i rozpoczynać nagłów ek każdego

radiotelegramu.

32. Wymianą korespondencji, dotyczącej niebezpieczeństwa, kieruje stacja ruchoma, będąca w niebezpieczeństwie lub stacja ruchoma, która zgodnie z po-stanowieniami pkt 25 i '26 nadała wezwanie w niebezpieczeństwie. Stacje te mogą jednak odstąpić innej

stacji kierownictwo wymiany korespondencji, dotyczą­

cej ni ebez pieczeństwa.

33. Stacja, będąca w niebezpieczeństwie, mOże

nakazać milczenie bądź to wszystkim stacjom służby

ruchomej w tej okolicy, bądź też stacji, która przeszkadza k orespondencji w niebezpi eczeństwie. Odpowiednio do okoliczności kieruje to zlecenie " do wszystkich" lub też tylko do j eo'nej stacji. W obu przypadkachużywa ona przepisowego skrótu QRT, uzupełnia­

negosygnałem niebezpieczeństwa . . . - - - . . .

30.

Korespondencja w

stacja służby ruchomej, znajdująca się

samolotu będącego w niebezpieczeństwie,

może, o ile uważa to za konieczne, również nakazać

milczenie: Stosuje ona w tym razie procedurę podaną

w pkt 33, zastępując' sygnał niebeżpieczeństwa wyrazem "DETRESSE" uzupełnionym własnym znakiem

34.

w

Każda

pobliżu

wywoławczym.

35.

stosowanie przepisowego skrótu QRT powinno

w miarę możnosCl stacji ruchomej

w niebezpieczeństv.rie i stacji kierującej korespondencją

w niebezpieczeństwie.

36. Każda stacja, która usłyszy wezwanie w niebezpieczeństwie, powinna zastosować się do postanowień pkt 16.

37. l{ q':'da stacja służby ruchomej , wiedząc o korespondencji w niebezpieczeństwie, powinna śledzić jej

przebieg, chociażby w niej nie uczestniczyła.

38. Podczas cał ego trwania wymiany korespondencji dotyczącej niebezpieczeństwa zabrania się wszystkim

stacjom, które wiedzą o tej korespondencji, a nie uczestniczą w niej

a) nadawać częstotliwościami, którymi jest prowadzona korespondencja w niebezpieczeństwie,

b) używać emiE'ji klasy B.

39. Stacja służby ruchomej, która śledząc przebieg koresponden cji w niebezpieczeństwie jest zdolna

do pełnien ia swej normalnej służby, może pełnić ją,

o ile wymiana korespondencji w niebezpieczeństwie jest

już na dobre zapewniona i pod warunkiem, że postanowienia pkt 38 będą zachowane oraz że nie przeszkodzl

to korespondencj<i w niebezpieczeństwie.

40. Gdy stacja ląd owa odbierze wezwanie w niebezpieczeństwie,

powinna niezwłocznie przedsięwziąć

niezbędne środki dla powiadomienia władz, które biorą

udział w akcji ratunkowej .

41. Gdy wymiana korespondencji w niebezpieczeń­

stwie została ukończona lub gdy ząchowywanie milczenia nie jest już konieczne, s1acja, która kierowała tą

wymianą, nadaje ' częstotliwością niebezpieczeństwa lub

w razie potrzeby--<,zęstotliwością użytą do koresponden ..

cji w niebezpieczeństwie zawiadomienie adresowan ~

"do wszystkich" o tym, że wymianę korespondl~ncji

być

zastrzeżone

ukończono.

42. Zawiadomienie to ma mieć formę następują cą!

- sygnał niebezpieczeństwa,

- wezwanie lIdo wszystkich" CQ (trzy razy),

- wyraz DE,

- znak wywoławczy stacji nadającej zawiadomie-

nie (raz),

- gOd:1)jna nadania zawiadomienia,

- nazwa i znak wywoławczy stacji ruchomej,

która była w niebezpieczeństwie,

- skrót przepisowy QUM.

Dział

43.

7.

Potwierdzenie odbioru zawiadomienia

o ' niebezpieczeństwie .•

Potwierdzenie odbioru zawiadomienia o nienadaje się w następujący sposób

znak v,rywoławczy stacji ruchomej, będącej

w niebezpieczeństwie (trzy razy),

wyraz DE,

znak wywoławczy stacji potwierdzającej odbiór

(trzy razy),

grupa RRR,

bezpieczeństwie

-

- sygnał niebezpieczeństwa.

44. Każda stacja ruchoma, potwierdzająca odbiór

zawiadomienia o niebezpieczeństwie, powinna na zlecenie dowódcy lub osoby odpowiedzialnej za ' statek,

Poz.B9?

samolot lub inny obiekt' nadać możliwie jak naj rychlej

podane niżej wskazówki w porządku, jak następuje

- swoją nazwę,

- swe położenie geograficzne w sposób wskazany

w pkt 19 i 45,

- szybkość, z jaką zdąża w kierunku sąmolotu, bę­

dąc ego w niebezpieczeństwie.

45. ' Statek podaje swe położen ie według szerokości i długości (Greenwich), używając dla oZnF\czenia

stopni i minut cyfr z dodaniem jednego z wyrazów

NORTH lub SOUTH i jednego z wyrazów EA~ T lub

WEST. Sygna łu . - . - . - używa się do oddzielenia

stopni od minut. Może być ewentualn ie podany namiar

rzeczywisty i odległość w milach morskich od zn anego

punktu geograficznego.

46. Przed wydaniem tego zawiadomien:a stacja

powinna się upewnić, czy nie przeszkodzi pracy innych

stacji, znajdujących się w miejscu bardz'iej dogodnym

dla okazania natychmiastowej pomocy stacji, będącej

w niebezpieczeństwie.

Dział

8.

Powtórzenie wezwania lub

o niebezpieczeństwie.

zawiadomienia

47. Każda stacja służby ruchomej, która nie jest

sama w stanie udzielić pomocy, a słyszała zawiad omienie o niebezpieczeństwie, na które nie dano natychnńastowego potwierdzenia odbioru, powinna przedsięwziąć wszelkie niezbędne środki celem zwrócenia

uwagi innych stacji służby ruchomej, które są \v st~n ! e

udzielić tej pomocy.

48. W tym celu za zezwoleniem wład z y odpowiedzialnej za stację wezwanie w ni ebezpieczeństw:e i za-'

wiadomienie o niebezpieczeństwie mogą być powtórzone.

Powtórzenie to odbywa się pełną mocą bądź częstotli­

wością niebezpieczeńsh,,-a, bądź jedną z częstotliwości,

które mogą być użyte w wypadku niebezpieczeństwa

(patrz pkt 5 i 6 oraz 49). Jednocześnie czynione są

wszelkie kroki celem zawiadomienia władz , które mogłyby okazać skuteczną pomoc.

49. Statki stosują następujące częstotliwości w wypadkach niebezpieczeństwa

a) w wypadku niebezpieczeństwa stosuje się mię­

dzynarodową

częstotliwość

n iebezpiecze11stwa,

mianowicie 500 kc/s; wskazane jest uży ci. e emi sji

raczej klasy A2 lub B,

b) stacje radiotelefoniczne, pracujące w w y znaczonym paśmie, między 1605 a 2850 kc /s. stos ują

w . wypadku niebezpieczeństwa częstotl i wo ść

2182 kc/s lub 1650 kc/s (patrz pkt 6),

c) stacje okrętowe, nie mogące nadawać powyż­

szymi częstotliwościami w niebezp ieczeńs twie,

powinny używać swej normalnej częst otliwości

wywoławczej.

50. Jeżeli powtórzenie wezwania w n i ebezpiecze11stwie lub zawiadomienie o niebezp'eczeństw :e n ad aje

się za pomocą radiotelegrafu, są one zasadniczo p oprzedzone nadaniem sygnału baczności , podanym w pkt 52.

Pomiędzy nadaniem sygnału baczności a powtó"zeni em

wezwania w niebezpieczeństwie lub zawiadomienia

o niebezpiecz eń s twie powinien być dostateczn y ods t ęp

czasu, aby stacje ruchome nie p ełniące stałego nasłu­

chu, będąc ostrzeżone działanie m swego samoc:,:"nnego

urządzenia alarmowego, miały czas przyst ą pić de nasłuchu .

. 51.

Stacja, która powtarza wezwanie w n:ebezp1elub zawiadomienie o niebezpieczeństwie, uzupełnia je wyrazem DE i swoim własnym znakiem wywoławczym nadanym trzykrotnie.

czeństwie

(

•

Monitor Polski Nr A-69 ,

-

--~~--~------------------------

Dzial 9.

Sygnal baczDosci.

~2 " , 'Sygnal 'bacznosci ' sk~ada si~ z serii 12 (dwu-"

nastu) kresek nadanych w ciqgu jednej minuty, liczqc

na nadawanie jednej kreski cztery sekundy, a na odst~p mi~dzy dwiema kolejnymi kreskami jednq sekund~. Sygnal ten moze bye nadawany r~cznie, Iecz

zaleca si~ nadawanie go przyrzqdem automatycznym.

53.. Ten specjalhy sygl1al rna jedynie na celu

uruchomienie samoczynnych aparatow alarmowych.

Nalezy go uzywae w ylqt:!znie dla zapowiedzenia bqdZ

wezwania w niebezpieczenstwie Iub zawiadomienia

o niebezpieczensiwie, bqdz tez pilnego ostrzezenia 0 cyklonach.

54.

Aparaty samoczynne, przeznaczone do odbioru sygnaJu bacznosci, powinny odpowiadae nast~pujll­

cym warunkom

a) reagowae na sygnal bacznosci, nadawanv teIegraficznie emisjami przynajmniej klasy A2

Iub B,

b) rea~owae na sygnal bacznosc!, pomimo zaklocell

(gdy nie Sq one ciqgle) wywolywanych wyladowaniami atmosferycznymi .i silnymi sygnalami,

innymi niz sygnal , bacznosci; wskazane jest

przy tym, aby nie bv}a potrzebna jakakolwiek

r~czna regulacja w okresie nasluchu, do ktorego aparat i.en jest stosowany,

e) nie dzialae na skutek wvladowan atmosferycznych lub silnych sygn a!ow, innych niz sygnal

bacznosci,

d) posiadae minimum czulosci takie, aby przy niklych przeszkodach atmosferycznych ' apara! bvl

.w stanie funkcionowae pod dzialaniem sygnalu

bacznosci. nadawanego przez nadajn ik (rezerwowy) stacji okr~towej, uzywany

niebezpieczenstwie w dowolnych odleglosciach od t ego nada;n ;ka, mniejszych lub rownej odledosci normaIn ej. ust alone j dla danego nadajnika konwencjt\

o bezpieczenstwie ' zycia Iudzkiego na morzu,

a pozqdane - rowniez i przy wi~kszych odIeglosciach ,

w

e) sygnalizowae wszelkie uszkodzenia, mogqce

przeszkodzie normalnemu funkcjonowaniu aparatu w okresach nasluchu.

55. Ustalenie typu sygnalu bacznosci, okreslonego

pkt 52, nie w yklucza uzycia aparatu samoczynneg o ,

kt6ry odpowia.dialbv- wyzej podanym warunkom i byl

uruchamiany sygnalem niebezpieczenstwa . . . - - OW'

i

••

Dzial 10.

Sygnal naglllcy.

56. Sygnal naglqcy moze bye nadawany tylko

upowaznienia dowodcy Iub osoby odpowiedzialnej

za samolot, posiadajqcy stacj~ ruchomq.

~

57.

Sygnal naglqcy moze bye nadawany przez

Iqdowq tylko z upowaznienia odpowiedzialnej

wladzy,

stacj~

58. W radiotelegrafii sygnal naglqcy sklada si~

z trzykrotnie powtorzonej grupy XXX, nadawanej z naJezytym oddzieleniem poszczegolnych liter kazdej grupy . i samych grup. Wydaje si~ go przed wywolaniem.

59. W radiotplefonii sygnaJ nagillcy sklada si~

z trzykrotnie powtorzonego wyrazu PAN (odpowiada-

Poz. 897

--~------------~----------~,-----------

j~cego francuskiej wymowie wyrazu . "panne"). Wydaje

sj~

go przeq Wywolaniem.

60. Sygnal nagl~cy oznacza, ze stacja wywolujllca

mado wydania bardzo pilnq wiadomose, dotyCZqCll bezpieczenstwa statku, samolotu lub innego obiektu albo

tez jakiejs osoby znajdujqcej si~ na pokladzie Iub

widocznej z pokladu.

6l. Sygnal naglllcy -rna pierwszenstwo przed

wszelk q inn~ wymianll z wyjqtkiem dotyczqcej niebezpieczenstwa. Wszelk ie stacje ruchome i lqdowe, ktore

go uslyszq, powinny baczye, aby nie zaklocie wydawania

,k orespondencji, nast~pu j qcej po sygnale naglqcym"

62. Zasadniczo stacja ruchoma, uzywajqca sygnalu

naglqcego, powinna go kierowae pod adresem okreslonej stacji.

63. Korespondencja poprzedzona sygnalem nagIqcym zasadniczo powinna , bye zredagowana w j~zyku

jawnym, z wyjqtkiem telegramow - porad Iekarskich.

64. Stacje ruchome, ktore uslyszaly sygnal naglqcy, powinny nasluchiwae przynajmniej w ciqgu tn:ech

minut. Po uplywie tego okresu, 0 ile nie uslyszll zadnej

wiadomosci naglqcej , mogq podjqe SWi\ zwyk1ll sluzb~.

65. Jednakze, 0 ile stacje lqdowe i ruchome prowadzq wymian~ na cz~stotliwosciach innych niz uzyte

zostaly do nadawania sy <'nalu -naglqcego i do nast~pu­

.jqcego po nim wywolania, mogq one nie przerywac

swej zwyklej pracy, jezeli zawiadomienie naglqce nie

jest adresowane " do wszystk;ch" (CQ).

66. Jezeli sygnal naglqcy nadany bvl przed wydaniem zawiadomien ia, ·przeznaczone!!o do wszystkich

stacji i wzywajqcego stacje, ktore odbieraly to zawiadomienie. do przedsi~wz i~ cia pewnej akcji, stacja odpowiedzialna za wydanie zawiadomienia powinna go

uniewaznie, skoro ·. tylko b~dzie jej wiadome, ze wykonanie zal econej akcji stalo si~ zb~dne. Zawiadomienie

o uniewaznieniu powinno bye rowniez adresowane "do

wszystkich" (CQ) .

Dzial 11. Sygnal ostrzegawczy.

67. W radiotelegrafii sygnal ostrzegawczy sklada

z trzykrotnie powtorzonej grupy TTT, wydanej

z nal ezytym oddzieleniem liter kazdej grupy i grup

m : ~dzy sobi! . Nad aje si~ go przed wywolywaniem.

si~

68. W radiofonii uzywa si~ jako sygnalll (lstrzegawczego trzykrob1ie Dowtorzonego ' wyrazu SF.KIURI~

TE, z akcentem na ostatniej zglosce (odpowiadajqcego

francuski e j wymowie slowa "securite"l.

69. Sygnal ostrzegawczy oznacza, ze stacja rna

nadae zawiadomienie. dotyczqce be.3pieczeilstwa zeglugi,

lub wazne ostrzezenie meteorologiczne.

70. Sygnal ostrzegawczy zawiadomienia, ktore za

nim nast p,puje, wydaje si~ cz~stotliwosciq niebezpieczenstwa Iub jednl:\ z cz~stotliwosci , ktora moze bye

uzyta w wypadku niebezpieczenstwa (patrz pkt 5 i 6).

7l. Wszystkie stacje, ktore uslyszq sygnal ostrzegawczy, powinny pozostae przy nasluchll na cz~stotli­

wosci, na ktorej nadano powyzszy sygnal, az do czasu

upewnienia si~, 'ze zawiadomienie ich nie dotyczy. Ponadto powinny ~me wstrzymae si~ od jakiegokolw;ek

nadawania, kt6re mogloby zaklocic nadawanie zawi.a~

domienia.