Zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 30 marca 1951 r. w sprawie projektowania i budowy sieci cieplnej zdalaczynnej i instalacyj cieplnych w budynkach.

§ 1. Przy projektowaniu i budowie centralnych

ogrzewań nal ~ży stosować wytyczne zawarte

1) w "Instrukcji w sprawie projektowania sieci oiieplny~h zdalaczynnych", stanowiącej załączni k Nr 1

do niniejszego zarządzenia;

.

2) w "Instrukcj( w sprawie projektowania i budowy

instalacji cieplnych w budynkach", stanowiącej załącznik Nr 2 do niniejszego zarządzenia.

Za rządz enie wchodzi w życie z dniem ogłosze-

§ 2.

n'a.

Prz ewodnicząc y

Państ wow ej

Komisji Planowania Gos-

podarczego: w z. E. SZyI

Załącznik

Nr 2 do zarządzenia

Przewodniczącego Państwowej Ko-

mISJI

Planowania

Gospodarczego

z dnia 30 marca 1951 r. (poz. 390).

INSTRUKCJA W SPRAWIE PROJEKTOWANIA I BUDOWY INSTALACJI CIEPLNYCH W BUDYNKACH

§ 1. 1. Instrukcja niniejsza dotyczy sposobu projektowania wewnętrznych instalacji cieplnych w budownictwie ogólnym i przemysłowym przy uwzględnieniu największej ekonomii rozwiązania architektonicznego i instalacyjnego oraz najmniej szych kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych.

2. Przez wewnętrzne instalacje cieplne należy rozumieć następujące urządzenia

1) centralne ogrzewanie budynków,

i 2) przygotowanie wody ciepłej do potrzeb gospodarI czych,

~

3) przewietrzanie i klimatyzację,

4) kuchnie, pralnie, dezynfektory hp.

§ 2. 1. Należy dążyć do projektowania budynkćw

w kształcie możliwie zwartej bryły, o jak najkorzystniejszym stosunku powierzchni zewnętrznej do kuba ..

tury w celu osiągnięcia poważnego zmniejszenia zapo-.

trzebowania ciepła do ogrzania budynku, niezależnit

od zmnie;szonych kosztów jego budowy.

2. Nal e ży unik3ć nie uzasadl1iionych rezerw powierzchni i urządze ń instalacyjnych z myślą o przyszłym

wzrościo potrzeb.

3. Przy projektowaniu budynków unikać należy;

nie uzasadnioo.egQ przeszklenia: i stosowanrua, 9SZ1kloorla

1VI

__0_n_it_o_r_P

__

ol_s_k_i_N_r__A_-_3_1_____________________-- 367

pojedynczego, powodujących znaczny wzrost zapotrzebowania ciepła budynku w warunkach z:mowych oraz

nadmIerny wpływ nasłonecznien i a w warunkach letnich.

§ 3. 1. Projektant architektoniczno - budowlany

obowiązany jest zav,Tczasu omówić i uzgodnić z projekUmtem centralnego ogrzewan:a szczegóły konstrukcyjne

ustrojów budowlanych, mających wpływ na przenikanie

ciepła, jak również inne szczególy budowlane związane

z funkcjonowaniem i budową instalacji.

2. Konsultacje architekta z instalatorem powinny

być u względn i one w harmonogramie prac biura projektowego.

§ 4. 1. Przy kształtowaniu przestrzennym budynków należy dążyć do możliwie największych oszczęd­

ności icn obj ętości oraz stosować układy wysokościowe ·

zamiast płaskich, nmiej oszcu;dnych ze względu na dachy,' posadowienie i zwiększone zapotrzebowanie ciepła

do ich ogrzania.

2. Nie należy stos:)W2.Ć oziębiających wnętr~ prz.eświtów, nadwieszeń itp.

§ 5. Ściany zewnętrzne, zimne stropy oraz stropodachy powinny m 'eć taką konstrukcję, aby współ­

czynnik przenikania ciepła K nie przekraczał 1,0. Konstrukcje mniej ,korzystne

. należy ocieplić.

§ 6. Konstrukcję zewnętrznych ścian, stropów,

stropodachów oraz wielkość zewnętrznych płaszczyzn

szklanych należy tak zaprojektować, aby średnie straty

ciepła budynku na 1 m 3 jego kubatury nie przekraczały 15-16 Kcal/h.

§ 7. Ro.związania architektoniczne powinny umoż­

liwiać stosowanie w budynkach biurowych, szkolnych

i szpitalnych wentylacji naturalnej.

§ 8. 1. W założen i ach osiedli należy przyjmować,

że ogrzewanie centralne ma być zdalaczynne i nie stosować kotłowni ill1:dywidualnych W każdym budynku;

to samo dotyczyć pewinno budynków niemieszkalnych

wZll'OS'ZOnych obok siebie.

2. W przypadku przewidzianej w przyszłości rozbudowy kotłownie należy projektować tak, aby możliwe

było ich powięk szen i e.

§ 9. Projektowane lokalne kotłownie centralnego

ogrz.e wanila powinny być uml,eszczane możliwie w środ­

ku obiektu i odpowiadać warun!wm, ustalonym przez

Polski Komitet Normalizacyjny. Kominy dla kotIown i

centralnego ogrzewania należy umieszczać jak najbliżej

kotłów unikaj ąc

nadmiernie dług i ch czopuchów lub

stosowania urządzeń do sztucznego ciągu.

§ 10. 1. Pojemność składów opału w budynkach

o kubaturze do 6000 m 3 powinna wystarczyć do zmfga"zynowania paliwa na cały sezon opałowy. W budynkach

do 40.000 m 3 pojemność ta nie powinna przekraczać zapasu, wystarczającego na okres 3 mies : ęcy, w większych

budynkach - na 2 miesiące. Nie dotyczy to składów

opalu przy kotłowniach prowizorycznych na obszaracn

ob jętych o'epłown:i ctwem.

2. Wszelki·e instalacje cieplne, jak: kuchnie parowe,

pralnie mechaniczne, natryski i inne odbiorniki wody

p ochodzącej z instalacji cieplnych lub pary, powinny

być usytuowane jak najbliżej źródła ciepła, z którego

korzystają.

§ 11. Powierzchnia ogrzewalna kotłów powinna

obliczona jedynie na pokrycie istotnego zapotrzebowania ciepła. Kotłów zapasowych lub większych

ni ż to wynika z obliczeń stosować nie należy.

§ 12. Nie należy malować grzejników farbami metalicznymi powodującymi zmniejszenie wydajności grzej.ników, a tym samym konieczność zwiększania powierzchni. grz~jnej.

być

~

Poz. 390

§ 13.

Rury

odpowietrzające

w dolnym rozdziale ·

należy zmniejszyĆ do 10 mm, z wyjątkiem zbiorczych

rur z kilku kierunków, które mogą być większej śr(;d­

n:cy.

§ 14. W budynkach biurowych, szkolnych i szpitalnych stosować należy wentylację naturalną - w celu zmnie;szenia zużycia blachy. Jeśli zajdzie k onieczność stosowania wentylacji sztucznej, najeży to odpowiedn;o uzasadnić.

§ 15. W budynkach do 2 kondygnacji nie należy

projektować zaworów wydzielczych na pionach centralnego ogrzewania stosując je natomiast w więks zy:; h

budynkach na ciąg ach głó".mych.

§ 16. Zbiorniki rozszerzalne umi eszczać należy

w miarę możnoś ci YV pomieszczeniach ogrzewanych.

Sieć odpowietrzającą prowadzić należy powyżej zbiornika. Przy takim rozwiązaniu zawory wydzielcze na

pionach odpowi etrzaj ąc ych są zbędne.

§ 17. W budynkach mieszkalnych , biurowych,

szkolnych, koszarowych, bursach, laboratoriach, sanatoriach, szpitalach, domach dziecka, muzeach itp. stosować

~ale~y ogrzewanle wodne.

§ 3. Przy projektowaniu sieci cieplnej wcdnej lub

parowej należy ka ż dorazowo przeanalizować jej zasięg

z punktu w idzenia największej ekonomii rozwiązania

b iorąc pod uwagę koszty inwestycyjne, eksploatacyjne

il · ezawodność działani a.

§ 4.

1.

Przy zastosowaniu systemów wodnych

wody w magistr[ili zasilającej u wYJsc1a

Z elektrociepłowni lub ciepłowni przy: mować należ y

przy zewnętrznej temperaturze obl;czeniowej .

20 0 C

i niższ ej

1) przy elektro",rniach adaptowa'1ych -I · l30~ C,

2) przy nowych elektrociepłownbch

1500 C,

3) przy ciepłownia ch lokalnych do

150 0 C w zależ­

ności od waruIlk6w.

2. Tempe raturę wody w magistrali powrotnej

w w8.mnkach okre ślonych · w ust. 1 pkt 3 przy jmuje si ę

70° C.

temperaturę

+

+

.+.

3.

Podane

w

ust. 1 i 2 tem peratury

w

sieci

zmienią.ją się w funk cji prostolinicwej (regulacja j akościowa) w zależności od temperatury zewnętrznej i wynoszą

w punkcie wyjściowym

_

1) przy parametrze

130" C w prz!':wodzie zadają­

cym + 70· C, powr otnym

45" C i przy temperaturze zewnętrznej

2° C i vlyŻ.:3Zej,

2) przy t emperaturze

150· C w przewcdzie zasilającym

70~ C, powrotnym + 42" C i przy t emperaturze zewnętrznej + 5° C i wyższej,

nie ulegając dalszemu obniżeniu zarówno w sezonie

opałowym jak i w okresie letn 'm (regulacja iloteiowa).

+

+

+

+

+

§ 5. Program budowy s:eci cieplnych, ich .zasięg oraz

maksymalnych temp!!ratur i ciśnień w poszczególnych odcinkach sieci pod 3.wać będ z;e zainteresowan ym biurom projektowym Państwowe B iuro Projektów "Energoprojek t" lub miejzcowe zakł ady sprzedaży

roz kład

ciepła.

§ 6. Cen trale cieplne p rc:y z :,.kładach przemysło­

wych mogą - w przypadk~1ch u zasadn ionych techniczn :e

i ekonomiczn;e - przesył ać na odleg!o sć do ogrzewania

budynków lub do celów gospodarczych ' zamiast wody

o wysokiej tem 1)cr:\turze - parę. przede wszystl::m

odpadkową,

· u2upełn i ając ewentualny jej niedobór w

okresach szczytowego zap8trzebowClilia świeżą parą

bezpośredn io z kotłów.

§ 7. N ależy dą żyć, aby cen';rale cieplne przy zakładach prz e mysłowych

pokrywały

zapotrz 2bowanie

c : epła nie tylko do celów technologicznych i ogrzewania

budynków fabrycznych, ale - w mian; m:>żn o ści równi eż do ogrzewania przyfabrycznych csiedli pracowniczych. Przyjęb koncepcja musi b ~'ć jednak dostatecznie uzasadniona i poparta przybliżonym obl'czeniem·

kosztów inwestycyjnych i eksf-:oatacyjl1ych oraz akceptow ana przez inwes tC'Ta centralneio.

§ 8.

1.

wykon ywać

Sieć

cieplną

wodną

lub

zape~'7l1la_ący

parową

n al eż y

ITIlnlnmm strat

cIeplnych, n iezawodno$ ć fucha, p· y:totą i ninimalnv

koszt konserwacji oraz d ostateczne zahezpieczenie przed

korozją.

w sposób

2.

analizę

-

Przy projektowaniu sieci należy przeprowadzić

ekonomiczną rodzaju i grubości izolacji prze-

'Wodów.

Wykonywane w okresie przejściowym lokalne

§ 9.

kotłownie i , rozdZlieln :,e w butlynkc:ch, leżących w zasęgu przyszłej miejskiej sieci cieplnej, proj ektować należy w sposób umożliwiający przyłączenie ich w przyszłości do tej sieci przy jak naj niższych kosztach inwe-

:;tycyjnych.

§ 10.

1.

Poz. 39Ó

3@6

Instalacje cieplne wewnątrz budynków

do m i e~skiej sieci cieplnej w sposób

przyłączać należy

następuj ący

l) centralne ogrzewanie w budynkach przemysłowych

oraz ' wszelkie urządzeni a wentylacyjne i cieplne,

mogące pracować przy wysokich parametrach czynnika grzejnego, łączyć należy z magistralą cieplną

bezpośrednio.

Ciśnienie i temperatura

wewnątrz

• tych urządzeń są tego samego rzędu, co ciśnienie

. ' i temperatura w magistrali - w punkcie przyłą­

~

czenia;

2) centralne ogrzewanie wodne pompowe, w którym

. temperatura czynnika grzejnego nie przekracza

,. -f- 90° C i które wytrzymuje ciśnienie próbne 8 at.,

łączyć należy z siec l ą cieplną przez hydroele~ watory. Podane ciśnienie próbne odnosi się do in"i stalacji zasilanych z sieci miejskiej przy parame~ trze

150" C. Przy parametrze --l' 130" C ciśnienie

-: próbne w instalacjach wewnętrznych powinno wy, nosić 6,5 at.;

' 3) centralne ogrzewanie wodne grawitacyjne łączyć

,

należy z siecią przez wymiennik ciepła. Ciśnienie

<: statyczne panujące w zładzie umożliwlla prawile we

wszystkich przypadkach stosowanie części składo­

wych lekkiego typu;

~.) centralne ogrzewanie wodne przez promieniowanie,

pracujące przy temperaturze czynnika grzejnego nie

• przekraczaj ącej

60° C, łączyć należy z siecią

cieplną przez wymienniki ciepła;

~5) urządzenia służące do przygotowania wody ciepłej

do kąpieli lub potrZ!eb gospodarozych należy łączyć

rl siecią przez wymiennik oiepła, przy czym pow;erzchnię ogrzewalną wężownicy określać należy przyjmując temperaturę wody grzejnej w mi'e jskiej ma: gistrali zasilającej

70° C (naj!l1'iJższa temperatura

i w .okres:1e z'irmowy~ 9. letnim). W oeolu uniknięcia nad\ rruernego zagrz9,l1la wody w podgrzewaczach przy

! wyższych temperaturach wody z sieci magistralnej

' należy stosować samoczynne mi,a rkown'jk'i temperatury lub inne urządzenia zabezpieczające. Przy dużym

+

+

)

+

i nieregularnym zapotrzebowaniu wody ciepłej po.

żądane jest stosowanie zasobników wodnych o odpowiedniej pojemno ści.

2. W celu wykorzystania ciepła z sieci miej skiej

w ciągu całego roku pożądane jest stosowanie w budynkach, znajdują cy ch się na obszarach objętych ciepłownictwem urządz eń celltralnych

przygotowania

wody ciepłej, z wyjątkiem obiektów o minimalnym

zapotrzebowaniu wody ciep ł ej , w których do t ego celu

stosow ać nal eż y p odgrzewacze gazowe.

'

§ 11. Obliczenia wielkośoi pow1erzchn'i grzejn~:j

aparatów i urządzeIi ogrzewniczych dokonywać należy

w oparciu o podane w § 4 parametry m iejskiej sieci

cieplnej.

§ 12. We'wnętrzne instal acje ogrzewan ia ''lodą,

które maj ą być przyłączo ne do sieci cieplnej przy pomocy hydroelewatora, obliczać należy w ten spos6b,

aby suma oporów miejscowych i tarcia w sieci nie przekraczała 1500 mm słupa wody .

§ 13. Ciśnienie próbne w instalacjach, przyłączo­

nych dó sieci przy pomocy hydroelewatora, powinno

być o 3 at. wyższe od ciśnienia w instalacji za hydroelewatorem. CiśnieIllie próbne w ilnStalacjach przyłą czo­

nych do sieci. bezpośrednio (§ 10 u st. l) powinno być

o 3 at. wyższe od ciśnienia w sieci miejskiej - w punkcie przyłączenia. Wysokość c iśn ienia próbnego mierzyć

należy w przewodach rozprowadzających w naj niżej położonej kondygnacji.

§ 14. Sieć cieplną zewnętrzną w osiedlach, znajdujących si ę na obszarach

objętych

ciepłownictwem,

projektować ' należy jako fra gment

ogólnej miejskiej

sieci cieplnej.

§ 15. Urządzenia specjalne, jak: kuchnie parowe,

pralnie mechaniczne, dezynfektory itp., ogrzewać należy

parą niskiego ciśnienia z kotłowni lokalnych. Urządzen' a

tego rodzaju mogą być w przyszłości przyłączone do sieci 'cieplnej, o ile czynnikiem grzejnym w tak'ej sieci

będzie para.

'

§ 16. Przy projektowaniu lokalnych kotłowni centralnych ogrzewań, obsługujących większe budynki lub

grupy budynków, stosować należy w miarę możnoś ci

kotły przystosowane do opalania

mi ałem

węglowym,

zaopatrzone w paleńiska zmechanizowane.

§ 17. Kotłownie lokalne, budowane na obszarach

objętyc h Ciiep łownictwem, których czas użytkowania

obliczany jest na okres nie dłuższy niż 3 lata, wykonywać należy w sposób prowizoryczny, dający najwięk­

szą ekonomię pod wzgl ędem budowlanym i wyposaże­

n la technicznego przy umożliwieniu dołączenia ,instalacji

do sieci cieplnej.

§ 18. 1. W budynkach fabrycznych, warsztatowych, hangarach, garażach, magazynach itp. stosować

można ogrzewanie parą nasyconą niskiego lub wysokiego c : śnienia, ogrzewanie parowo-powietrzne lub wodą'

o wysokiej temperaturze, dając pierwszeństwo specjalnie ze względów oszczędnościowych systemowi wody

o wysokiej temperaturze.

2. W zakładach przemysłowych, w których wysoka temperatura ośrodka grzejnego byłaby niewskazana

ze względu na charakter produkcji, mOżna stoso'N ać

inny rodzaj ogrzewania.

§ 19. 1. Ogrzewanie wodne grawitacyjne z górnym

lub dolnym rozdziałem należy stosować, jeżeli

1) pozioma rozciągłość zładu, mierzona od kotł ovml(

do naj dalszego pionu, nie przekracza 50 mb;

2) poziome przewody rozprowad:: ające nie są zasytvnowane;

3) pionowa odległość między środkiem kotła a środ­

kiem najniżej położone g o grzejnika zapewnia uzyskanie cyrkulacji grawitacyjnej .

2. Ogrzewanie wodne pompowe nale ży stosować

przy rozciągłośc 'ach zładu . pow yżej 50 mb. oraz wszęd z ie

tam, gdzie warunki lokalne nie pozwalają na urz ądzenie

ogrzewania grawitacyj nego lub jeśli · zespół mniejszych

budynków ogrzewany j est ze wspólnej centrali cieplnej.

§ 20. Dla centralnych og rzewań parowych, w których wysoka temperatura grzejników jest n'ezmienna

w każdych warunkach , a temperatury w ewnęt rz;ne pomieszczeń ogrzewanych nie są niższe od

10° C, moż,"3

za podstawę do obliczel1. strat ci epł a przyjm o wać temperaturę zewnętrzną o 3° C wyższą od przyjt;t2j dla

wła ś ciwej strefy.

..

§ 21. Grzejniki i rurociągi centralnego ogr zewan 'a

wodą w instalacjach pompowych lub grawitaCYJnych

należy obliczać przyjmując temperaturę szczytową wody -1- 90 0 C i ochłodzenie + 20~ C. W obliczen' ach rurociągów centralnego ogrzewania wodnego nie najeży dodawać 10 Q/o do ciepł ost ek jako rezerwy w rurociągach.

§ 22. W ogrzewaniach pompowych należy w miarę

możności unikać z.a syfonowywania wszystkkh główn ych

ciągów zasilających, aby w razie unieruchomlenia por;1p

można było uzyskać choćby częściowo cyrkulację gra-

+

witacyjną.

§ 23. Wysokość ciśnienia roboczego pary w ogrzewaniach parowych niskoprężnych należy ograniczyć do

-

363 ' -

koniecznego minimum, unikając w miarę mozno';ci przepompowywania kondensatu. Szybkość pary niskoprężnej

W przewodach nie może prz2kraczać 10 m isek. przy

kotłach i 22 m isek. w sieci. Rurociągi parowe p ,n iome

z dolnym rozdziałem, otulone, należy odwadniać w odf;tępach 25~30 mb., nie otulone co 15-20 mb.

roci ągów

i tylko brak pokrycia strat

ciepła

392

uzupeł­

nić grzejnikami. Zasada ta dotyczy również pomieszczen,

przez które prowadzone są kominy centralnego ogrzewania. Z '1 m" ściany komlllowej, przyjętej w świetle

otworu komina, przyjmować można " 120 Kcal/h.

§ 27. Wszystkie ruro<;:iągi parowe lub z wodą go§ 24. Dla ustrojów budowlanych złożonych należy rącą, prowadzone w piwnkach gospodarczych, naleŻY

dla uniknięcia przegrzewapja {}tul! ć.

dokonać obliczenia współczynników pr~eni:kania ciepła

§ 28. Przy doborze §rednic rur "kotłowych należy

K z podaniem szkicu ustroju.

§ 25. 1. Nie należy ogrzewać pomieszczeń usytuo- operować asortymentem rur produkowanych prtcz huty.

.§ 29. 1. Przewodów nie posiadających stałej cyr...

wanych pcm:iędzy pomieszczeniami ogrzewanymi, a mia-.

kulacji, jak rury bezpieczeństwa lub ' odpowietrzaj ące,

nowicie

l) przedpokojów bez lub z n ieznacznyrni stratami nie należy un'lieszczac na · n :e ogrzewanych poddaszach.

Dążyć należy ró ,irnież do umieszczania n3.czynia zbiorciepła;

czego w pomieszczeniu ogrzewanym na wysokości, za' 2) korytarzy bez lub z nieznacznymi stratami ciepła;

dotyczy to również korytarzy połączonych z ogrze- pewnia ~ ącej ca"tkowite napełnieni e oraz samoczynne

i niezawc·dne odpov,ietrzanic zakładu.

waną klatką schodową;

2. Urządzenia bezpiecze6.stwa muszą być z.a projek, 3) innych pomieszczeń bez lub z nieznacznymi stratami ciepła, o ile utrzymanie pewn:cj okrd.lonej towane zgodnie z obDwiązującymi przepisami..

< temperatury nie jest konieczne ze względu na prze§ 30. N e należy powiększać grzejników na ogrzeznaczenie pomieszczenia lub charakter budynku.

wan;e powietrza do w entylacji naturalnej w granicach

2. Ograniczenie to nie dotyczy dużych wysokich do 1,5-krotnej w~'miany i do

O· C temperatury na

su bez lub z niezna~znymi sh'atami ciepła, wymaga~ zewną trz b\ldynku.

jących w zal2żności od ich przeznaczenia

rozwiąza.>i

§ 31. W obliczeniach należy podawać kubaturę

specjalnych.

budynku, ogólne zapotrzebowanie ciepła na potrzeby

3. ' Przez nieznaczne straty ciep:a nal'eży rozUlóeć centralnego ogrzewania oraz zapotrz€bowanie c ' epła na

takie straty, które powodują minimalną, nie dającą s:ę 1 m 3 budynku w Kcal/h.

wyraźnie odczuć zniżkę temperatury.

§ 32. Przy sporząaz<'łniu kosztorysów instalacji

§ 26. W bilansie cieplnym pomieszczeń ogrzewa- cieplnych należy ściśle stosować się do ohowiązujących

nych, w których prowadzone są ruroci:;gi centr~łlrtcgo przepisów oszczędnościowych tak co do użycia materiaogrzewania, należy odliczyć wydajność cieplną tych ru- łów jak robocizny.

+

391

ZARZĄDZENIE r,łJNISTRÓW GOSl'ODlillKI KOMUNALNEJ

I P~·ZEMYSLU LEI{{{lEGO

z dnia 30 marca 1951 r.

'W

sprawie przekazania PrzedsięiJinrstwu Eksploatacji Zużla W':elkoi!iecow~go i Kotłc'wego eęści Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Rcbót DrogGwych w Katowicach.

Na podstawie § 3 uchwały Prezydium Komitetu

Ekonomicznego Rady Ministrów z dn;a 5 kwietnia 1950 r.

w sprawie pl"Z"C'kazywauia prz~dsięhiorstw, zakła.dów lub

ich części między państwowymi jednostkami gospodarczymi (Monitor Polski Nr A-47, poz. 532) zarządza się,

co następuje

§ 1. WDjewódzkie Przedsiębi{)rstwo Robót Dr{)gv.wych w Katowicach, ul. Kościi.lSzki 47, przekaże,

a PrzlCdsiębi{)rstwo Eksploatacji Żużla Wtlielkopi,ecowego

i Kotłowego, Przeds' ębiorstwo Państw cwe w Kato'wi' 'each, przejmie z dniem 1 kwietnia 1951 r. Dzi ał EksploatacjJ. Żużla z hałd hutniczych wraz ze sprzętem

technicznym, urządzeni:lmi pomocniczymi, lokalami faktycznie zajmowanymi i ob;adą p?rs:onalną.

§ 2. P L'zekar:anie nast4pi w trybie i na warunkach,

przew'idzianych w §§ 4 i 9 uchwały P .i.' ezyd,;um Komitetu

EKoncmic.znego Rady Ministrów z dnia 5 kwietn.' a 1950 r.

(l\hn"tor Po]sl:i Nr A-47, poz. 532).

§ 3. Koszty, związ.ane z przekazaniem, ponosi

Pr1ledsięb:orstwo Eksploatacji Żużla Wielkopiecowego

i I\:otłowego, Przedsięb ' orstwo Państwowe w Katowicach.

Mini.ster Gospodarki Komunalnej: K. MijaJ

Ministe r Przemysłu Lekkiego: w z. J. Grzyntek ·

392

ZARZĄDZENIE

MIN!:STRA HANDLU WEWNĘTilZNEGO

z dnia 6 iuteg~ 19;H r.

w sprawie ustalen~a typów i kategorii uSpt;>łecZDlonych z4Id~d.ów gastroncmicznyelt. '

Na pOOstaw~e § 2 rozporządzenia Rady Ministrów ,

19 lutego 1949 r. w sprawie zakresu działania

Ministra Handlu l,Vewnętrznego (Dz.. U. R. P . Nr 10,

poz. 62) zarząd:!!:! s i~, co następt:je

§ 1. Wgospoda;:ce uspołecznionej ustala się nastę­

pujące typy ~akładów gastronomicznych

restauracje,

2: dnia

a'

b) jadłooajnie,

c) go:;pcdy.

d) bary,

ej bał'y mleczne,

f) kawiarnie,

g) cuki.ernie,

h) bufety.

§ 2. 1. Rastauracją jest zakbd gastro!l.omiczny.

wydający śniadania, obiady i kobc;e, bądź tylko obiady

--

42. · Dom Zdrowia Państwowego Przedsiębiorstwa

Budowlanego "Bekm-Stal" · w Świdrze, ul. Wiosenna,

pow. warszawski,

.

43. Prewentor ium Centralnego Zarządu Przemysł u

Elektrotechnicznego w J ózefov,,-i e, ul. Parkowa 14, pow.

-

ł :Z'

-(

Poz. 389 i 390

-: :x z:" -

warszawski,

woj. zielonogórskie

')

44. Prewentorium Centralnego Zarządu Energetyki

w Zagórzu, pow. strzelecki.

390

ZAI!ZĄDZENt:E PRZE~:JODNICZc\CEGO PA~S'TWOWEJ KOMISJI PLANOWANIA GOSPODARCZEGO '

z dnia 30 maroa 1951 r .

w sprawie projektowania i budGwy sieci cieplnej zdalaczynnej i instalacyj cieplnych w budynhach.

W wykonaniu uchwały Prezydium Rządu z dnia

8 listopada 1950 r. w sprawie oszczędności węgla w gospodarce narodowej (1\1onitor Polski Nr A-123, poz. 1526)

zarządza się, co następuje

Załącznik

Nr 1 do zarządzenia

Przewodniczącego PaństwQwej Ko-

m iSJ i Planowania Gospodarczego

z dnia 30 marca 1!)51 r. (poz. 390).

INSTRUKCJA W SPRAWIE PROJEKTOWANIA SIECI CIEPLNYCH ZDALACZYNNYCH

§ 1. Instrukcja niniejsza d otyczy zasad projektowania miejskiej s ieci cieplnej oraz sposobów przyłą czania

jnstalacji cieplnych wewnątl'z budynków do tej sieci

w przypadkach ' pobierania czynnika niosącego ciepło

2: centralnych c~ep łowni.

1. Jako czynnik niosący ciepło z elektrociepłowni (elektrowni) lub c:eplovmi (centralnych kotłowni) do odbiorców stosować należy

. 1) wodę o wysokiej tem~ra turze - z reguły do oelów

ogrzewnictwa, wentylacji oraz do ogrzewania wody

używanej do potrzeb gospodarczych,

2) parę do celów technologicznych (przemysł) oraz

w mniejszym stopniu do ogrzewn:Ctwa.

2. Z uwagi na zalety systemów wodnych, jak

1) prostota wykonania i obsługi,

2) łahvcść r egulacji t emperatury czynnika grzejnego,

: 3) duży zasięg sieci przy stosunkowo nis!c\!,ch stratach

§ 2.

ciepła,

I

'

systemy te powinny mlec pi erws zeństwo przed systemami parowymi, stosowanymi vvyłączni e w przypadkaó

. uzasadnionych potrzebami technologicznymi lub rodzajem zastosowanych odbiorników ciepła, jak kuchnie pa;rowe, pralnie mechaniczne, dezynfektory itp.