Zarządzenie Ministra Finansów z dnia 9 lutego 1951 r. w sprawie ulg podatkowych dla duchownych, pełniących funkcje duszpasterskie na obszarze Ziem Odzyskanych.

§ 4. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 1951 r.

Minister Finansów: w z. E. Droiniah

169

.zARZĄDZENIE MINISTRA

FlNANSOW

z dnia 22 styCZIJia 1951 r.

W

sprawie trybu udzielania kredytów antycypacyjnych na poczet amortyzacji roku następnego bez obowiązku

uzyskania uprzedniej zgody Ministerstwa Finansów.

Na podstawie ł l ust. l pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dma l kwietnia 1950 r. w sprawie zakresu działania Ministra Finansów i zmiany zakresu

działania PaMtwowej Komisji Planowania GQspodarezego (Dz. U. R. P. Nr 22, poz. 188) oraz w związku

• § 74 instrukcji Nr 30 Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego o ogólnych zasadach planowania,

wykonywania i finansowania remontów obiektów majątku trwałego jednostek gospodarki narodowej, zatwierdzonej zarządzeniem Nr 179 Przewodniczącego

Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia

21 lipca 1950 r. w sprawie ogólnych zasad planowania,

wykonywania i finansowania remontów, zarządza ~,

co następuje

§ 1. Ustala się następujący tryb postępowania przy

udzielaniu przedsiębiorstwom państwowym działającym

na zasadzie rozrachunku gospodarczego kredytu antycypacyjnego na poczet amortyzacji roku następnego bez

obowiązku uzyskanda uprzedniej

zgody Ministerstwa

Finansów.

§ 2. Kierownictwo przedsiębiorstwa, któremu ma

udzielony kredyt antycypacyjny w omawianym

trybie, sporządza protokół konieczności i pilności remontu, w którym

a) stwierdza i motywuje konieczność i pilność remontu;

b) określa szkody gospodarcze, jakie mogą wyniknąć na skutek zwłoki w wykonaniu remontu;

c) stwierdza niemożność zaniechania realizacji innego planowanego na dany rok remontu bez

szkody gospodarczej;

.

d) stwlietdza, że posiadane na rachunku kapitalnych remontów środki zostały juź w całej pełni

zaangażowane na inne remonty, jak również że

kredyt antycypacyjny na amortyzację roku bieżącego został w całości zaangażowany bądź juź

wykorzystany;

e) stwierdza, iż należności za omawiany remont

muszą być uregulowane w tenninie nie pozwa-

by~

lającym Da zachowanie nonnalnego trybu, usta~

lonego dla udzielania kredytu antycypacyjnego

na poczet amortyzacji roku następnego.

§ 3. l. Protokół, o którym mowa w § 2, przedsię­

biorstwo przesyła do swej jednostki nadrzędnej, uprawnionej do zatwierdzania wprowadzonych zmian w planach rzecwwo-finansowych kapitalnych remontów.

2. Jednostka, wymieniona w ust. l, stwierdza na

otrzymanym protokole fakt, że

a) wszelkie możliwości przeniesień środków na

finansowanie remontów z innych podległych jej

przedsiębiol'S'tw zostały w danym roku wyczer-

pane;

b) przytoczone przez przedsiębiorstwo w protokole

okoliczności uzasadniają zastosowanie uproszczonego trybu udzieleDIia kredytu antycypacyjnego na poczet amortyzacji roku następnego.

ł

4. Protokół ze stwierdzeniami omówionymi

W ł 3 właściwa jednostka nadrzędna przesyła do banku, finansującego przedsiębiorstwo, dla którego stanoWi on podstawę do udzielenia kredytu.

§ 5. Kredyt antycypacyjny, o którym mowa w niniejszym zarządzeniu, nie może przekroczyć 15% części

planowanej na bieżący rok amortyzacji, przeznaczonej

na kapitalne remonty.

§ 6. o udzieleniu przedsiębiorstwu kredytu antycypacyjnego na poczet amortyzacji roku następnego

w trybie określonym ninJiejszym zarządzeniem właści­

wy oddział banku zawiadamia swoją centralę, która

z kolei zawiadamia o tym Państwową Komisję Planowania Gospodarczego i Ministerstwo Finansów.

§ 7. Udzielanie przez właściwe jednostki nadrzęd­

ne przedsiębiorstw stwierdzeń na protokole faktów,

o których mowa w § 3 ust. 2, mimo braku odpowiedniego dla nich uzasadnienia, uważane będzie za przekroczenie dyscypliny finansowej.

§ 8. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

Minister Finansów: w z. E. Droiniak

170

ZARZĄDZENIE MINISTRA FINANSOW

z dnia 9 lutego 1951 r.

w sprawie ulg podatkowych dla duchownych, pełniących funkcje duszpasterskie na obszarze Ziem Odzyskanych.

W zwdązku z uchwałą Nr 61 Prezydium Rządu

z dnia 31 stycznia 1951 r. w sprawie ulg podatkowych

dla duchownych, pełni.ących funkcje duszpasterskie na

obszarze Ziem Odzyskanych (Monitor .P olski Nr A-lO,

poz. 152), na podstawie art. 3 u st. 2 i art. 35 d~kretu

z dnia 26 października 1950 r. o zobowiąz aniach po-

Monit or Polski NrA-ll

150 -

datkowych (Dz. U. R. P. Nr 4!t, poz. 452) zarządza się~

co nas t~puje

§ 1. Upoważnia się prezydia rad narodowych ~

wiat owych oraz. miejskich w miastach stanowiących pow iaty miejskie do ustalania na podstawie art. 3 ust. 1

d ekretu z dnia 26 października 1950 r. o zobowiązaniach

podatkowych (Dz. U. R. P. Nr 49, poz. 452) - duchownym, pełnią cym funkcje duszpasterskie na obszarze

Ziem Odzyskanych, zobowiązań podatkowych za rok

podatkowy 1951

1) w podatku gruntowym - w wysokości 250/0 należ­

nego podatku p rzypada j ącego od położonych na

~

tych ziemiach gospodarstw rolnych, poręczonych

przez Pal'i.stwo proboszczom jako podstawa zaopatrzenia,

2) w podatku dochodowym w wysokości 250/0 nal eżnego podatku.

§ 2. Upoważnia się prezydia rad narodowych po-

Poz. 170 i In

,------------------

wiatowycn oraz miejskich

w miastach

stanowiących

powiaty miejskie do umarzania na podstawie art. '35

dekretu z dnia 26 października 1950 T. o zobowiązaniiu:h

podatkowych -- duchownym, określonym w ł l, należnego (nie zapłaconego) za

do dnia 31 grudnia

1950 r· podatku dochodowego oraz przypadającego od

gospodarstw rolnych, o których Jll()wa w § 1 pkt l,

podatku gruntowego i wkładów oszczędnościowych na

fundusz B Społecznego Funduszu Oszczędnościowego.

§ 3. Ulgi, o których mowa w §§ 1 i 2, mogą być

przyznawane z urzędu bądź na wniosek zainteresowanych podatników.

.

czas

§ 4. Zarządzenie dotyczy duchownych, pełniących

funkcje duszpasterskie na obszarze Ziem Odzyskanych.

§ 5. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą obowiązującą od dnia l stycznia 1951 r.

Minister Finansów: w z. E. Droi.niak

171

ZARZĄDZENIE

MINISTRA KOMUNIKACn

z dnia 21 stycznia 1951 r.

w sprawie ustanowienia i zakresu

działania

Na podstaw ie art. 1 i art. 2 pkt 4 i 5 d ekretu

z dnia 8 stycznia 1946 r. o organizacji administracji

i gospodarki motor yzacy jnej w Rzeczypospolitej P clskiej (Dz. U. R P. Nr 7, poz. 5B) or az w wykonaniu

uchwały P rezyd ium Rz ądu z dn ia 14 grudnia 1950 r.

w .sprawie p o w ołani a inspektorów gospodarki samochodowej (Monitor Polski Nr A-1 33, poz. 1( 98) zarządza się, co na s tępuje

§ 1. Przy prezydiach woj ewódzkich rad n arC)dowych (rad n a rodowych m. s t. Warszawy i m . Ło­

dzi) ustana wia się w od.działach gospodarki samochodowej wy d z iałów komuni kacyjn ych stanowiska inspektorów gospodarki samochodowej.

§ 2. Inspektorów gospodarki samochodowej powołuj e i odwołuje Minister Komunikacji na wniosek

prezydium wojewódzkiej rady narodowej (rad narod owych m. st. Warszawy i m. Łodzi) w r amach et atów osobowych, zatwierdzonych na jego wniosek przez

Prezesa Rady Ministrów.

§ 3. Do zakresu działania inspektorów gospodarki samochodowej należy kontroia gospodarki samochodowej

urzędów,

przedsiębiorstw

państwowych,

spółdzielczych, central spółdzi elczo-państwowych, spółek prawnych, w których udział Skarbu Państwa jest

większy niż 500/0,

i nie uspołecznionych przedsię­

b iorstw transportu samochodowego oraz instruowan ie zatrudnionych w tej gospodarce kierowców i innych pracowników samochodowych.

§ 4. Określone w § 3 zadania wykonują inspektorzy gospodarki samochodowej przez

l) badanie ewid encji i dokumentacji dotyczącej eksploatacji i obsługi technicznej pojazdów samochodowych pod względem prawidłowości i terminowości ich prowadzenia;

- 2) b ad anie sprawozdawczości . z zakresu eksploatacji

i obsługi technicznej pojazdów samochodowych

pod względem ich prawidłowości i terminowości;

3) kontrolę zużycia materiałów pędnych, smarów,

ogumienia i· innych materiałów eksploatacyjnych

oraz sposobu gospodarowania nimi;

4) kontrolę gospodarki częściami zamiennymi i zespołami pojazdów samochodowych pod względem

inspektorów gospodarki

samochodowej.

prawidłowości ich magazynowania i użytkowania;

5) badanie stanu technicznego pojazdów ' samochodowych oraz dokonywanych przy nich zabiegów obsługi technicznej i napraw pod względem ich planowości, terminowości, celowości i jakości;

6) b adanie garaźy, zajezd...'1i, stacyj obsługi i warsztatów samochodowych pod względem

a) wła ś ciwego wykorzystania

ich

pomieszczeń

i zabudowań,

b) właściwego wykorzystania ich urządzeń obsłu­

gowych i naprawczych zarówno co do ich ilości

jak i rod:taju,

c) właściwego rozplanowania urządzeń obsługo­

wych i naprawczych co do przebiegu procesów

technologicznych zabiegów, którym służą;

7) badanie gotowości technicznej pojazdów samochodowych;

8) badanie

prawidłowości

wykorzystania

taboru

pod względem

a) stosowania do transportu pojazdów samochodowych o właściwościach technicznych odpowiadających rodzajowi transportu,

b) wykorzystania ładowności pojazdów samochodowych;

.

9} kontrolę stosowania przepisów o używaniu pojazdów samochodowych;

10) kontrolę

właściwego

zatrudnienia

kierowców

i praktykantów na kierowców zawodowych;

11) instruowanie k.ierowców i innych pracowników

zatrudnionych przy eksploatacji pojazdów samochodowych przy sposobności wykonywania czynności

wyliczonych w poprzednich punktach z wyjątkiem

pkt 6;

12) inne czynności zlecone przez Ministerstwo Komunikacji.

§ 5. 1. Inspektorzy gospodarki samochodowej

wykonują swoje zadania

1) przez wizytację garaży, zajezdni, stacyj obsługi,

warsztatów i wszelkich innych miejsc eksploatacji

pojazdów samochodowych ;

2) przez doraźną kontrolę przeprowadzaną na drogach publicznych.

2.

-

Poz. 168, 169 i 170

149

Za każdą godzin~ pilnowania ponad 8 godzin

na dobę (bądź ponad 6 godzin w sobotę) do pełnych 12

godzin na dobę dozorCy otrzymują zasadnicze wynagrodzenie godzinowe powiększone o 10%, tj. po 1 zł 47 gr

za godzinę.

3. Za godziny nadliczbowe, przekraczające 72-godzinną nonnę tygodniowo, wynagrodzenie oblicza się

według zasad art. 16 ustawy z dnia 18 grudnia 1919 r.

o czasie pracy w przemyśle i handlu (Dz. U. R. P.

• 1933 r. Nr 94, poz. 734, z 1934 r. Nr 110, poz. 976,

z 1936r. Nr 28, poz. 222, z 1945 r. Nr 21, poz.. 117,

z 1946 r; Nr 51, poz. 285 oraz ,z 1950 ,r. Nr 13,pQZ. 1,22),

4. Do obliczenia dodatkowego wynagrodzenia ,godzi,nowego w przypadkach wymienionych w ust. 2 ' i ' 3

przyjmuje się jako zasadnicze wynagrodzenie godzinowe kwotę 1 zł 34 gr.