Zarządzenie nr 193 Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1951 r. w sprawie ustalenia okręgów i siedziby dyrekcji okręgowych szkolenia zawodowego.

§ 1. Dla celów administracji szkolnictwa zawodowego ustanawia się 17 okręgów -szkolenia zawodowego

wymienionych w § 6.

§ 2. Terenowym organem Centralnego Urzędu

Szkolenia Zawodowego" jest dyrekcja okręgowa szkolenia zawodowego.

§ 3. Na czele dyrekcji okręgowej szkolenia zawodowego stoi dyrektor mianowany przez Prezesa Rady

Ministrów na wniooek Prezesa Centralnego Urzędu

Szkolenia Zawodowego.

§ 4. Do zakresu działania dyrekcji okręgowej szkolenia zawodowego należy kierownictwo i organizacja

oraz nadzór pedagogiczny i administracyjny nad szkoleniem ~zawodowym na terenie okręgu szkolenia zawodowego w ramach zakresu działania Centralnego Urzędu

Szkolenia · Zawodowego, określonego w rozporżądzeniu

Rady Ministrów z dnia 23 czerwca 1951 r. (Dz. U. R. P.

Nr 36, poz. 277).

§ 5. Szczególową organizację i Zakres działania

dyrekcji okręgowych szkolenia zawodowego określi

osobne zarządzenie.

§ 6. Stosownie do postanowień § 1 ustala się na-

okręgowych szkolenia zawodowego.

stępujące okręgi

i siedziby dyrekcji okręgowych szkolenia zawodowego

Siedziba

dyrekcji

Lp. Nazwa okręgu Obszar okręgu

1. białostocki

2. bydgoski

3. gdański

4. katowicki

5. kielecki

6. koszaliński

7. krakowski

8. lubelski

9. łódzki

woj. białostockie

woj. byd.gQskie

woj. gdańskie

woj. katowickie

woj. kieleckie

woj. koszalińskie

woj. krakowskie

woj. lubelskie

woj. łódzkie i m.

Białystok

Toruń

Gdańsk-Wrzeszcz

Katowice

Kielce

Koszalin

Kraków

Lublin

Łódź

Łódź

woj. olsztyńskie

Olsztyn

woj. opolskie

Opole

woj. poznańskie

Poznań

woj. rzeszowskie

Rzeszów

woj. szczecińskie

Szczecin

woj. warszawskie

Warszawa

i m. st. Warszawa

Wrocław

16. wrocławski woj. wrocławskie

17. zielonogórski woj. zielonogórskie Zielona Góra

10. olsztyński

11. opolski

12. poznański

13. rzeszowski

14. szczeciński

15. warszawski

§ 7. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą od dnia 1 września 1951 r.

Prezes Rady Ministrów: J. Cyrankiewicz

1513

ZARZĄDZENIE PRZEWODNICZĄCEGO

PAŃSTWOWEJ KOMISJI PLANOWANIA

GOSPODARCZEGO

z dnia 15 grudnia 1951 r.

w sprawie robotniczo-inżynierskich brygad racjonalizatorskich.

W celu zapewnienia rozwoju wyższej formy ruchu

wynalazczego, połączenia twórczej inicjatywy i praktycznego doświadczeIllia przodowników pracy, iobotni. ków i majstrów z wiadomościami i doświadczeniami

techników i inżynierów zarządza się na podstawie § 3

pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 kwietnia 1949 r. w sprawie zakresu działania Państwowej

Komisji Planowania Gospodarczego (Dz. U. R. P. Nr 26,

poz. 190 i z 1950 r. Nr 22,. poz. 188), co następuje

§ 1. Ilekroć w niniejszym zarządzeniu jest mowa

l) o dekrecie o wyna~dzczości pracowniczej, należy

przez to rozumieć dekret z dnia 12 października

1950 r. o wynalazczości pracowniczej (Dz. U. R. P.

Nr 41, poz. 428);

2) o przepisach o organizacji wynalazczości pracowniczej, należy przez to rozumieć zarządzenie Przewodniczącego

Państwowej

Komisji Planowania

Gospodarczego z dnia 1 lipca 1951 r. w sprawie

określenia organow właściwych do przyjmowania

i oceniania pracowniczych wynalazków, udoskonaleń

technicznych i usprawnień i do rozstrzygania sporów o wysokość wynagrodzenia za te wynalazki,

udoskonalenia techniczne i usprawnienia, jak również trybu postępowania tych organów (Monitor

Polski Nr A-66, poz. 869);

3) o przepisach o wynagradzaniu wynalazczości pracowniczej, należy przez to rozumieć uchwałę Nr 291

Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 1951 r. w sprawie wynagradzania twórc6w pracowniczych wynao

lazków, udoskonaleń technicznych

usprawnień

(Monitor Polski Nr A-36, poz. 446);

4) o przepisach o wynagradzaniu za pomoc techniczną,

należy przez to rozumieć zarządzenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 24 sierpnia 1951 r. w sprawie premiowania i wynagradzania za pomoc techniczną przy

opracowywaniu pracowniczych wynalazków, udoskon c leń technicznych i usprawnień (Monitor

Polski Nr A-82, poz. 1131);

5) o projekcie racjonalizatorskim, należy przez to rozumieć pracowniczy wynalazek, udoskonalenie techniczne lub usprawnienie w rozumieniu art. 1 pkt 3,

4 i 5 dekretu o wynalazczości pracowniczej.

§ 2. Robotniczo-inżynierską brygadą racjonalizatorską, zwaną dalej w skroceniu "brygadą racjonalizatorską", jest zespół pracowników uspołecznionego zakładu pracy, powstały dla wykonywania zadań racjonalizatorskich, mających na celu szybkie dopomaganie zakła­

dowi pracy w usuwaniu wąskich przekrojów produkcji.

pracochłonnych prac itp. przez opracowywanie projektów racjonalizatorskich oraz wprowadzanie ich

w życie.

§ 3. Każdy pracownik uspołecznionego zakładu

pracy może inicjować utworzenie brygady racjonalizatorskiej dobierając sobie odpowiedni skład osobowy.

dający gwarancję wykonania przyjętego zadania racjonalizatorskiego w określonym terminie. Przykładowy skład

brygady: 2 ślusarzy. tokarz. technolog" konstruktor.

,-

Poz. 1512 i 1513

1512

ZARZĄDZENIE Nr 193 PREZESA RADY .MINISTROW

z dnia 15 grudnia 1951 r.

w sprawie ustalenia okręgów i siedziby dyrekcji

Na pcdstawie § 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 czerwca 1951 r. w sprawie prowadzenia szkolnictwa zawodowego oraz zakresu działania Centralnego Urzędu Szkolenia Zawodowego (Dz. U. R. P.

Nr 36, poz. 277) zarządza się, co następuje