Zarządzenie Ministra Handlu Wewnętrznego i Prezesa Centralnego Urzędu Skupu i Kontraktacji z dnia 10 listopada 1951 r. w sprawie sposobu ważenia zwierząt rzeźnych na miejscach obrotu oraz mięsa w obrocie hurtowym.

§ 2. Zarządza się umorzenie wymierzonego a jeszcze rue uiszczonego podatku przypadającego od odszkodowań wymienionych w § 1.

§ 3. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

Minister Finansów: K. Dqb~owski

1505

ZARZĄDZENIE

MINISTRA PRZEMYSŁU LEKKIEGO

z dnia 20 sierpnia 1951 r.

w sprawie utworzenia Instytutu Przemysłu Skórzanego.

N a podstawie art. 1 ustawy z dnia 8 stycznia

1951 r. o tworzeniu instytutów naukowo-badawczych

dla potrzeb gospodarki narodowej (Dz. U. R. P. Nr 5,

poz. 38) zarządza się, co następuje

§ 1. Tworzy się Instytut Przemysłu Skórzanego,

zwan y dalej w skrócie "Instytutem".

§ 2. Siedzibą Instytutu jest m. st. Warszawa.

§ 3. Zadaniem Instytutu jest prowadzenie w dziedzinie technicznej, organizacyjnej i ekonomicznej prac

naukowo-badawczych, mających na celu postęp techniczn y i gospodarczy w przemyśle skórzanym.

§ 4. Zwierzchni nadzór nad Instytutem sprawuje

Minister Przemysłu Lekkiego przez Centralny Zarząd

Prz emy słu Skórzanego.

§ 5. Organizację i szczegółowy zakres działania

Instytutu określi statut, który nadany zostanie odręb­

nym zarząd zeniem.

§ 6. Ogół dochodów i wydatków Instytutu obję­

ty jest budżetem Państwa (budżet centralny) w części

dotyczącej Ministerstwa Przemysłu Lekkiego.

§ 7. Instytutowi przydziela się do wykonywania

zadań planowych

1) Laboratorium Technologii Garbarstwa w Warszawie,

2) Laboratorium Przemysłu Skórzanego w ŁodzJi.,

3) Laboratorium Technologii Obuwniczej w Chełmku

oraz maszyny, urządzenia techniczne i sprzęt objęte

spisem inwentarza, sporządzonym na dzień 1 listopada

1951 r.

§ 8. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą od dnia 20 sierpnia 1951 r .

Minister Przemysłu Lekkiego: w z. J. Grzymek

1506

ZARZĄDZENIE

MINISTRA HANDLU WEWNĘTRZNEGO I PREZESA CENTRALNEGO URZĘDU SKUPU

I KONTRAKTACJI

z dnia 10 Hstopada 1951 r.

w sprawie sp0s3bu ważenia zwierząt rzeżnych na miejscach obrotu oraz mięsa w obrocie hurtowym.

Na pcdstawie art. 4 ust. 3 pkt 1 ustawy z dni a 10

lutego 1949 r. o obrocie zwierzętami gospodarskimi

i produktami uboju oraz o ich przetwórstwie (Dz. U.

R. P . Nr 21 , pOz< 135) zarządza się, co następuje

1. W aż enia zwierząt rzeźnych w miejscach

obrotu oraz mięsa w obrocie hurtowym dOkonują

w agowi wyznaczeni przez uprawnione d o t2go przeds iębiors t wa. czynne w . obrocie zwierzętami rzeźnymi

i mj ~sem. Przedsiębiorstwa te wyznaczą na wagowych

wł a snych pracowników bądź zaangażują osoby z poza

gron '?! w 1asnych pracowników.

2. Upra wnień wymienionych w ust.

udziela

Min ist er Handlu Wewn ę trznego.

3. Kandydat na wagowego powinien wykazać dostat e czn ą umiej ętność ważenia oraz znajomość niezbędnych

przepisów o miarach i narzędziach mierniczych,

potwi e rdzoną przez właściwy urząd miar.

4. Wagowi składają przed prezydium właściwej

powiatowej (miejskiej) rady narodowej przyrzeczenie

§ 1.

następującej treści

" Przyrzekam na powierzonym mi stanowisku

wagowego obowiązki swe sprawować sumiennie,

uczciwie, dokładnie i bezstronn!e i w ten sposób

godnie sprostać pokładanemu we mnie zaufaniu

społecznemu".

§ 2. Waż enie powinno być dOlk:onywane na wagach zalegalizowanych zgodnie z ob owiązującymi prze-_

pisami.

§ 3.

Dostarczanie towaru do wagi powinno oddo przepisów regulaminu obowią­

zującego w miejscach obrotu bądź też zgodnie z umową

stron biorących udział w obrocie.

bywać się stosownie

§ 4. 1. We wszystkich fazach obrotu zwierzęta

powinny być zasadniczo ważone pojedynczo.

2. W obrocie dokonywanym poza miejscem skupu

łączne ważenie zwierząt tego samego rodzaju jest dozwolone jedynie w przypadku, gdy należą one do

jednej klasy, nabywane są przez jednego odbiorcę

i sprzedawane przez jednego' sprzedawcę za zgodą obu

stron (sprzedawcy i odbiorcy).

- - --

§ 5. W obrocie hurtowym mi~so kazdego rodzaju

klasy nalezy wazyc oodzielnie.

§ 6. Stronom przysluguje prawo sprawdzenia wytarowania oraz wagi i wynikow zWaZenia towaru.

§ 7. Reklamacje z powodu niewlasciwego zwazenia powinny bye natychrniast po zwazeniu towaru

kierowane do zarzqdzajqcego miejscem obrotu, ktory

obowiqzany jest przepr owadzic niezwlocznie ponowne

waZenie. przed ponownym zwa.±eniem towar nie moZe

bye wpisany do listy wagowej .

§ 8. 1. Zainteresowani w obrade kwestionujqcy

rzetelnoSe wagi i odwaznik6w mogq wystqpie do wlasciwego urz~du miar z wnioskiem 0 dokoruuue

eksp ertyzy.

2 N a zabezpieczenie p oikrycia kosztow ekspertyzy

wni oskod 'o1wca powinien zloZYc zalicz.k~ w wysokosci

okreslonej przez urzqd miar.

- - - - - - -Poz. 1506 i 150'7

3. 0 ile ekspertyza wykaze, ze waga i odwamiki

Sq rzetelne, koszty pon<l5i strona, kt6ra zazqdala

eksper tyzy, w przeciwnym zas razie

posiadacz

narz~zi miernaczych.

4. Przepis ust. 3 nie narusza w niczym odpowiedzialnosci, jakq ponosi posiadacz nierzetelnej wagi

i .odwa±:1ik6w , stosownie do dekretu z dnia 19 kwietnia

1951 r. 0 organach administracji miar oraz 0 miarach

i narzE:dziach mierniczych (Dz. U. R. P. Nr 26, poz. 195) .

§ 9. Zarzqdzenie wchodzi

2 tygodni '.ad druia ogloszenia.

w

zycie po

uplywie

Minister Handlu Wewn~trznego : w z. S. Ochab

Prezes Centralnego

Urz~u

Skupu

Kontraktacji

w z. S. Lindberg

1507

ZARZ.t\DZENIE MINISTRA ZDROWIA

z dnia 11 grudnia 1951 r.

w sp"." awie zasad i trybu uznawania lekarzy za specjalist6w w niekt6rych dziedzinach medycyny.

W celu p odniesienia poziomu swiadczen udzielanych pracujqcym, podniesienia kwalifikacji zawodowych lekarzy oraz przyspieszenia procesu· uzyskiwania

tytulu lekarza specjalisty w okreslonych dziedzinach

medycyny - na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia

28 pazdziernika 1950 r . 0 zawodzie lekarza (Dz. U. R.

P. Nr 50, paz. 458) zarzqdza si~, co nast~puje

§ 1. 1. Specjalizacja jest jedno- lub dwustopniowa.

2. J ednostopniowa specjalizacja dotyczy nast~u­

jC!cych dziedzin medycyny: 1) chirurgii . dzieci~cej, 2)

neurochirurgii, 3) urologii, 4) anestezjologii, 5) chirurgii klatki p iersiowej, 6) ortopedii z chirurgiq urazowq,

7) chirurgii szcz~kowej, 8) analityki.

3. Dwustopniowa specjalizacja dotyczy nastE:pujqcych dziedzin medycyny: 1) chorob wewn~trznych, 2)

ftizjatrii , 3) chorob chirurgicznych, 4) ginekologii i poloznictwa, 5) laryngologii, 6) radiologii, 7) pediatrii,

8) okulistyki, 9) psychiatrii, 10) anatomo-patologii,

11) d ermatologii, 12) neurologii, 13) epidemiologii, 14)

higieny.

§ 2, 1. Uzn anie lekarza za specjalist~ nast~puje

na podstawie egzaminu zlozonego przed komisjq egzaminacy:jnq (§ 14).

2. Egzamin na specjalist~ pol ega na wykazaniu

si~ przez lekarza znajomosciq teoretycznq i praktycznq

danej dziedziny medycyny.

§ 3, Do egzaminu na specjalist~ m oze przystqpic

lekarz, ktory wykonywal zawod w danej specjalnosci

przez okres i na zasadach okreslonych w dah;zych

przepisach, a panadto uzyskal pozytywnq opL'1i~ kierownika specjalizacji.

§ 4. 1. Wykonywanie zawodu przez lekarza, odbywajqcego sp e cjalizacj~, pol ega na spelnianiu czynnosci, przewidzianych programem ustalonym przez Ministra Zdrowia dla kazdego rodzaju specjalnooci.

2. Czynnosci, 0 ktorych mowa w ust. 1, lekarz

powinien spemiae w klinikach, placowkach naukowobadawczych bqdz w zakladach leczniczych 0 wysokim

poziomie specj alistycznym, ktorych wykaz ustala Minister Zdrowia.

3. Komisja egzaminacyjna moze zaliczye lekarzowi na poczet wymaganego w danej specjalnosci okresu

wykonywania zawodu prac~, wykonywanq w innych

zakladach niz okreslone w ust. 2, jezeli w czasie v.rykonywania tej pracy lekarz skladal co 6 miesi~cy kolokwia w jednym z zakladow wymienionych w ust. 2

wskazanym przez prezydium wojew6dzkiej rady narooowej '(wydzial zdrowia), w kt6rej lekarz jest zarejestrowany.

§ 5. Czas wykonywania zawodu (§ 4 ust. 1) wynosi przy specjalizacji w zakresie

m i esi~cy

1) chirurgii dzieci~j

60

2) neurochirurgii

60

3) urologii

54

4) anestezjologlii

36

5) chirurgii klatki piersiowej

54

6) ortopedii z chirurgiq urazowq

60

7) chirurgii szcz~kowej

24

8) analityki

24

§ 6. Czas wykonywania zawoou (§ 4 ust. 1) wynosi przy specjalizacji w zakresie

na I stopniu

1) chor6b wewn~trznych

2) ftizjatrii

3) chor6b chirurgicznych

4) ginekologii i poloznictwa

5) laryngologii

6) radiologii

7) pediatrii

8) okulisty ki

9) psychiatrii

10) anatomo-patologii

11) dermatologii

12) neurologii

13) epidemiologH

14) higieny

§ 7.

Lekarz odbywajqcy

na II stopniu

mies i~cy

m ies i ~ cy

24

36

24

36

24

36

36

24

24

24

24

24

24

24

24

24

24

36

36

24

24

36

12

24

24

24

12

24

specj a lizacj~

obowiqza-

nj jest

1) brae udzial w posiedzeniach naukowych organizowanych w zakladzie, w ktorym wykonuje zawod,

-

Poz. 1504, 1505 l 1508

1504

ZARZĄDZENIE

MINISTRA FINANSÓW

z dnia 12 grudnia 1951 r.

w sprawie zaniechania ustalania zobowiązań podatkowych od niektórych odszkodowań.

Na podstawie art. 3 ust. 1 i art. 35 ust. 1 dekretu

z dnia 26 października 1950 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. R. P. Nr 49, poz. 452) zarządza się.

co następuje

§ 1 Zarządza się zaniechanie ustalania zobowią­

zań podatkowych w związku z odszkodowaniem nale żnym w myśl art. 161-167 kodeksu zobowiązań.