Uchwała Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 1950 r. w sprawie określenia przerw w zatrudnieniu oraz zmian zakładu pracy, które nie mają skutków, pozbawiających lub ograniczających prawa pracownika do korzystania z urlopu.

§ 4. Do czasu pracy, o którym mowa. w , 3, dolicza się

na równi z czasem przepracowanym czas trwania przerwy, spowodowanej następującymi przyczynami, pozostającymi w związku z wojną 1939-1945 roku

a) czynną służbą w wojsku polskim,

b) czynną służbą w Ąrmii Czerwonej,

e) udziałem w walkach partyzanCko-wyzwoleńczych,

d) osadzeniem w obozie koncentracyjnym lub w wię­

zieniu z przyczyn ideowych.

§ 5. 1. Udowodnienie okoliczności, uprawniających do

zastosowania postanowień niniejszej uchwały, jest obowiązkiem zainteresowa.nego praeownika,

, 2. Okoliczr.ości, o których mowa w Illit. c) l d),

stwierdza się zaświadczeniem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.

§ 6. ..wykonanie uchwały porucza. się Prezesowi Rady

Ministfów i wszystkim ministrom.

§ '1. Uchwała wchocim w życie z dniem ogłoszenia

w M'Dnltorze Po1skim z mocą Obowiązującą od dnia 8

kwietnia. 1950 r., jednakże ustalenie czasu pracy, dokonane zgodnie z dotychczas obowiązującymi przepisami za.

okres przed wejściem w życie Iliniejszej uchwały zachowuje swą moc.

Józef Cyrankiewicz

PREZES RADY MINISTRóW

'1.

889.

UCHWAŁA

7 Itr. 634

MONITOR POLSKl

Nr A-77/poz. 888, 889

RADY MINISTRóW

z dnia 21 czerwca 1950 r.

w sprawie czynSzów za lokale użytkowe, wynajmowane

przez jednostki administracji państwowej &raz instytucje

i przedsiębiorstwa uspołecznione.

DZIAŁ L

Przepisy ogólne.

ł 1. 1. Uchwała n1niejaza normuje wysokość ezyn&Zu

za lokale użytkowe w llrzypadkach. kiedy zarówno wynaJ-

mujący Jak i

państwowej

najemca naleją do jednostek edmłn!stracjl

lub lnatytucjl 1 przedsiębiorstw uspołecznio­

nych.

2. Za lokalę użytkowe w rozumieniu uchwały niniejszej

uważa się lo~ zajmowane na cele inne nlż mIeszkalne,

chociażby one z przeznaczenia swego były lokalami

mieszkalnymi.

'

.

3. Jeżel11oka! użytkowy lub jego część używane są rówI\QCZ8Ś1lie,1l8. cele mieszkalne, najemca lokalu płaci czynsz

według stawek przewidzianych w uchwale niniejszej, od

~@:.~~o le>.kalu.

.

I 2. jednostkami administracji państwowej oraz instytucjami i przedsiębiorstwami uspołecznionymi w rozumieniu uchwały n1n.1eJszej są

a) władze, urzędy, zakłady i instytucje państwowe;

b) przedsiębiorstwa państwowe, pańStwowo-spółdzielcze,

centrale spóklzielezo-państwowe, centrale spółdZielni

i

spółdzielnie;

c) przedsiębiorstwa pozostające pod zarządem Państwa;

d) ,stowarzyszenia wyższej użyteczności;

e) inne instytucje, organizacje lub jednostki, zwolnione

od wpłat na Fundusz Gospodarki Mieszkaniowej,

a objęte wykazami, ustalon~ przoo Przewodniczą­

cego Państwowej Komisji Plariowania GospOdarczego

na wniosek właściwego ministra; wykazy te będą

ogłaszane w Monitorze Polskim.

I 3. 1. Przepisy uchwały niniejszej stosują się do lokali

użytkowych bez względu na czas, w którym zostały zbudowane.

2. Czynsz za lokale użytkowe, które mieszczą się w budynkach mieszkalnych jako ich część składowa, ustala

się według przepisów działu II.

3. Czynsz za lokale użytkowe, które mieszczą się w odrębnych budynkach, zajmowanych przez jednego lub

kilku najemców, ustala się według przepisów działu III.

DZIAŁ II.

CS)'I1SZ za najem lokali użytkowych w budynkach mieszkalnych.

ł 4. 1. Podstawą obliczenia czynszU za najem lokali

użytkowych, mieszczących się w budynkach mieszkalnych jako ich część składowa, jest stawka miesięczna za

1 m 2 powierzchni użytkowej lokalu, określona we właś­

ciwej tabeli, stanowiącej załącznik do niniejszej uchwały.

ł 5. 1. Przez powierzcbn1ę użytkową lokalu rozumie się

ogólną powierzchnię wszystkich pomieszczeń w nim się

znajdujących oraz pomieszczeń przynależnych. Do powierzchni lokalu użytkowego wlicza się więc również

kuchnię,

przedpokoje, korytarze,

łazienki,

klozety, spi-

żarnie, alkowy, strychy, piwnice, zamknięte pomieszczenia

_ładowe, garaże, komórki itp. z wyjątkiem balkonów,

tarasów, werand, antresol, pawlaczów, szaf, schowków w

ścianach 1 tp.

.

2. Do powierzchni użytkowej w rozumieniu ust. 1 nie

dolicza się powierzchni przekroju poziomego murów.

3. Wielkość powierzchni przyjmuje się zgodnie z pomiarami dokonanymi na podstawie dekretu z dnia 28 lipca 1948 r. o najmie lokali (Dz. U. R. P. Nr 36, poz. 259),

a w ich braku, według planu lokalu. W razie braku planu, wynajmujący obowiązany jest do obliczenia powierzchni. Najemcy służy prawo asystowania przy czynnoś;­

ciach pomiaru.

I Ił. 1. Załączone do niniejszej uchwały tabele okreś.l&­

ją stawki czynszu za 1.,JIIJ -il"Vierzchni na okres jednego

~~ca dla następujących kategorii .lokall: biul'OWYch,

hamn'ówych, przemysłowych, gastronomicznych, służą­

cyeh celom akCji socjalnej (kulturalno-OŚWiatowym,

służby zdrowia, opieki społecznej 1 tp,) oraz dla garaży,

pomieszczeń składowych i szop zamkniętych.

2. O zaliczeniu lokalu do jednej z kategorii, wymienionych w ust. l decyduj e rzeczywisty sposób użytkowania

lokalu. a nie podini~towy charakter najemcy, np. lokal używany przez instytucję oświatową na cele biurowe lub

handlowe (księgarnia) podlega zaliczeniu do lokali biurowych lub handlowych, a nie do lokali służących celom

oświatowym, chociaż najemcą jest instytucja oświatowa.

3. Czynsz za lokal użytkowy nie dający się bez zastrzeżeń zaliczyć do żadnej z kategorii, wymienionych VI ust.

1, ustala się według tej tabeli, która najbardziej odpowiada rodzajowi danego lokalu.

4. Czynsz za lokale użytkowe posiadające urządzenia

specjalne l wynajmowane zgodnie z przeznaczeniem tych

urządzeń, ,jeżeli lokale te nie dają się zalic'zyć do adnej

z kategorii, wymienionych w ust. 1, określa się drogą indywidualnej umowy. Dotyczy to w szczególoości lokali kinowych, teatralnych oraz przeznaczonych dla innych

888.

UCHWAŁA

RADY MINISTBóW

z dnia 21 czerwca 1950 r.

w sprawie określeftia przerw w zatrudnieniu oraz zmtaa

zakładu pracy, które nie mają skutków, pozbawiających

lllb orraniczających prawa pracownika do korzystania

II

urlopu.

Na podstawie art. 2 ust. 7 ustawy z dnia 16 maja 1922 r.

o urlopach dla pracowników zatrudnionych w przemyśle

i handlu (Dz. U. R. P. z 1949 r. Nr 47, poz. 365) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 marca 1950 r. (Dz. U. R.

P. Nr 13, poz. 123) Rada Ministrów uchwala, co następuje

Przy ustalaniu wymiaru urlopów wy~kowych

nie .8Il uważane sa przerwę w ciągłości pracy następujące'

Okresy przerw pracy, związane z wojną 1-939-1945, a spowodowane

a) ezynną słUżbą w wojsku polskim,

b) czynną służbą w Armii czerwonej, c) udziałem w walkach partyzancko-wYZWOleńczych,

d) osadzeniem w obozie koncentracyjnym lub w więz1eniu 2ó przyczyn ideowych,

e) przymusowym wywiezieniem na roboty,

f) wysiedleniem lub przymusow,vrn. przesiedleniem.

I 2. 1. Uznanie przyczyn; określonych '!la l 1, za nie powodujące przerwy w ciągłości pracy może" mieć miejsce

jedynie, jeśll pracownik po ich ustaniu w związku z wyzwoleniem danego terenu kraju i zakończeniem działań

wojennych zgłosił się w okresie trzech mies1ęcy do pracy

w zakładzie pracy, w którym był zatrudniony przed

przerwą określoną w I 1.

2. .Jeśli zakład pracy, o którym mowa w u.st. 1, okazał

się zniszczonym albo całkowicie lub częściowo unieruchomionym, uznanie przerwy m nie naruszającą ciągłOŚci

pracy będzie miało miejsce jedynie wówczas, gdy pracownik w okresie trzech miesięcy podjął pracę w tym samym

zawodzie w innym uspołecznionym zakładzie pracy, a gdy

chodzi o pracownIków górnictwa węglowego, powrócił

w tym okresie do pracy w górnictwie węglowym.

I 3. Dla ustalenia czasu pracy, dającego pracownikowi

prawo do określonego wymiaru urlopu, dodaje się okres

pracy nieprzerwanie wykonywanej bezpośrednio przed

przerwą, spowodowaną przyczynami, określonymi w§ 1,

do okresu pracy nieprzerwanie wykonywanej od chwili

p0d1,ęeia pracy bezpośrednio po przerwie, z zachowaniem

postanowień § 2.