Obwieszczenie Urzędu Długów Państwa z dnia 3 stycznia 1938 r. w sprawie umorzenia 14 raty 4% konwersyjnej pożyczki kolejowej z roku 1933.

Opłata

Nr 7.

pocztowa uiszczona ryczałtem.

XXI.

11 stycznia 1938 roku.

Warszawa. Wtorek

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

WYCHODZI CODZIENNIE Z

WYJĄTKIEM

NIEDZIELI

•

SWIĄT.

Redakcja, Administracja i Ekspedycja: ul. Miodowa .Nr, 22. Telefon Redakcji 11-44-05. Telefon Adi:r;inistracjj 11-80-13. Telefon Ekspedycji 11-80-19.

Ogłoszenia: ul. Królewska 5. Kasa czynna od godz. 8 1 poł do 1 po płd., w soboŁy do g. 12 w płd. J>:onto czekowe w P. K. O. - 730.

Oddziały "Monitora Polskiego"

.

BYDGOSZCZ, Gdańska 22, tel. 15-74; GDAN'SK, NeugarŁen 27, tel. 240-79: GDYNIA, Skwer Kościuszki 14" tel. 17-20; KATOWICE, 3 Maja 34, tel. 305-65 i 310-91

KRAKÓW, Rynek Główny 6, tel. 105-00 i 12O-2?: LWÓW, Akademicka 11, I p., .tel: 20,0-20, 200-45; tóDt, .PlOtrkowska 125, teL 101-11 i 115-24: POZNAN', Aleja Marsz.

Piłsudskiel!o 24. tel. 28-57, 28-58 i 28-49; TORUN, Szeroka 41, tel. 263; WILNO, MIckIeWIcza 15 m. 5, tel. 674 1 17-85.

TREśC DZIAŁU URZĘDOWEGO

Za r z ą dz e n i a

~ładz

N a c z e l n y c h

Poz. ' 6. Obwieszczenie Urzędu Długów. Pań­

stwa z dnia 3 stycznia 1938 r. w sprawie umorzenia 14 raty 4% pożyC'Zki konwersyjnej kolejowe.;

z roku 1933.

§ 3. Ro,zporządzenieniniejsze wchodzi w ży­

cie dziesiątego dnia po ogłoszeniu i obowiązuje

do dnia 31 lipca 1938 r.

Prezes Rady Ministrów

l-l Sławo; Składkowski.

Minister Skarbu~

(-) E. Kwiatkowski.

Minister Przemysłu i Handlu

(-) Antoni Roman.

Rozporządzenie

Rady Ministrów z dnia 22

grudnia 1937 r. o zakazie wywozu niektórych pasz.

(Przedruk z Dz. U. R. P. z dnia 7 stycznia 1938 r.

Nr 1, poz. 3).

(Dz. U. R. P. z dnia 7 stycznia 1938 r. Nr 1,

poz. 3).

DZIAŁ NIEURZĘDOWY.

DZIAŁ URZĘDOWY.

---000--

---000--

Z Prezydium Rady Ministrów.

Zarządzenia Władz Naczelnych.

•

P. Prezes Rady Ministrów .gen. F. Sławoj Skład­

kowski od paru dni jest przeziębiony i nie opuszcza swego mieszkania.

---000--

---oOo~--

6.

OBWIESZCZENIE

URZĘDU DŁUGóW PAN'STWA

z ,d nia 3 stycznia 1938 r.

w sprawie umorzenia 14 raty 4 % pożyczki konwersyjnej kolejowej z roku 1933.

PodaUe się do wiadomości, że na podstawie

§ 5 rozp o rządz e nia Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem Komunikacji z dnia 16 lutego

1933 r. {Dz. U. R. P. Nr 26, poz, 218) o emi,sji obligacji 4?6 pożyczki konwersyjnej kolejowej i o wymianie na te obligacje nieumor.?:onych obligacji b.

Towarzystwa Drogi Zelazneij FabrycZ-Oo-tódzkie.j

trzeciej emisji z roku 1901, w dniu 3 stycznia

1938 r. zostały umorzone w drodze wykupu obligacje 4 % pożycz.ki konwersyjnej kolejowej 1933 r.

na ogólną sumę nominalną Mi:l)rek Rzeszy Niemieckiej 149.000 w odcinkach jak następuje

po 500 RM NNr 2412 do 2449 sztuk 38,

. po 1000 RM NNr 5872 do 5921 sztuk 50,

po 2000 RM NNr 8490 do 8529 sztuk 40.

Dyrektor Urzędu Długów Państwa

(-) Dr Jakubowski.

---0001-' --

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRóW

z dnia 22 grudnia 1937 r.

o zakazie wywozu niektórych pasz.

Na podstawie art. 30 usL 6 rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypo,s politej z dnia 27 paździer­

nika 1933 r . o prawie celnym (Dz. U. R. P. Nr 84,

poz. 610) za-rządza się, co następuje

§ 1. Wywóz z polskiego obszaru celnego wysł·odków buraczanych nraz wszelkich makuchów

i śruty nasilOn ()leisŁych, z wyjątkiem makuchów

i śruty nasion egzotycZlnych (palmo·w ych, sezamo.wych, koprowy,ch, orzechów z:Lemnych i rycynusowych) jeS't zabroniony.

§ 2. Upo.ważnia się Ministra Przemysłu i

Handlu do zezwalania na wywóz produktów wymienionych w § 1 oraz do ustalania w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Refonn Ro,l nych warunków, na jakich zezwolenia te będą wydawane.

drugi powszechny spis bibliotek w Polsc~, Y' celu

zorientowania się w naszym dorobku blbhotecznym, jego brakach i potr2;ę1:>~ch,

Spis ten posłuży Ministerstwu do opracowania racjonalnej sieci bihlio,t ecznej w Polsce.

Aby materiały spisowe były pełne i wiernie

odtwarzały stan faktyczny, spis musi być należy­

cie przygotowany i przeprowadzony przez czynniki, prowadzące w Polsce akcję biblioteczną, a

więc zarówno przez władze szkolne, jak i organizacje społeczne.

Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświece­

nia Publicznego zwróciło się z prośbą do organizacyj społecznych, samorządowych i państwo­

wych, aby te z uwagi na zamierzenia Ministerstwa

poleciły zależnym od siebie czynnikom wprowadzeni'e racjonalnych szematów sprawozdawczych.

Spisowi podlegają wszystkie bihlioteki: polskie, niemieckie i inne.

Z Ministerstwa W. R. i O. P.

!Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświece­

nia Publicznego zamierza przeprowadzić w 1939 r.

W dniu 10 stycznia rozpoczął się w Ministerstwie W. R. i O. P. pod przewodnictwem Podsekretarza Stanu pmf. dr Jerzego Alexandrowicza

zjazd dyrektorów państwowych i prywatnych konserwatoriów muzycznych, który potrwa dwa dni.

W zjeździe tym biorą udział dyrektorzy konserwatoriów z Bydgoszczy, Gdańska, Krakowa,

Lwowa;--Poznania, Stalrisławowa, Torunia i Wilna.

Przedmiotem obrad m. in. są s.prawy reorganizacji konserwatoriów muzycznych oraz kwestia

ujednostajnienia programów nauczania.

---oOo~--

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej.

Expose Pana Ministra Spraw Zagranicznych

J. Becka, wygłoszone na Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu w dniu 10 stycznia 1938 r.

"Wysoka Komisjo!

Okres, o którym mam zamiar mówić dzisiaj,

należy jeszcze do serii lat, którą w poprzednich

moich exposes parlamentarnych określałem jako

czas zasadniczej przemiany w metodach polityki

międzynarodowej.

Pozwolę sobie w skrócie powtórzyć, że charakteryzowałem te przemiany, jako zachwianie

się metod proponowanych dla uregulowania stosunków między państwami w atmosferze bezpośrednio powojennej. Sądzono wówczas, że przeżyty wstrząs potrafi w sposób radykalny i ostateczny zmienić sposób myślenia i działania ludzkiego.

Z naszej strony stwierdzaliśmy zawsze, że

myśl sama szukania nowych dróg, oszczędzających

ludzkości ofiar i strat ponoszonych tam, gdzie być może - lepsze formy porozumienia mogły im

zapobiec, że myśl ta jest nam sympatyczna. Niezależnie jednak od głębszych zmian, zachodzących

w struktrze życia międzynarodowego, już same

formy nadawane od początku tej nowej myśli nosiły w sobie zarodek wielu niepowodzeń i budzić

musiały niejednokrotnie zastrzeżenia.

W okresie, o którym mówić będę, ten proces

przemiany i to niepowodzenie z jednej strony przybierały już czasem formę drastyczną, z drugiej

strony trudno byłoby twierdzić, żeśmy już dosięgli

dna tego procesu. Pozwolę sobie powrócić dzisiaj

jeszcze do bliższej analizy tych zjawisk natury

ogólnej. Ponieważ jednak nikt z panów chyba nie

będzie miał do mnie pretensji, że wszystkie szersze i węższe zjawiska sprawdzam i oceniam przede wszystkim pod kątem widzenia bezpośrednich

interesów naszego kraju, więc zacznę od przeglą­

du spraw naszych.

Tutaj obraz nie będzie tak pesymistyczny.

W ciągu szeregu poprzednich lat miałem sposob-

ność

podkreślać

częstokroć

wobec Panów,

że

dążeniem naszego Rządu było stałe, ściśle rzeczo-

we rozważanie każdego z interesujących nasze

problemów, niezależnie od zmiennych

koniunktur i nastmjów, zjawiających się w świe­

cie. Byliśmy nawet z tego powodu krytykowani

za rzekome zbytnie upodobanie do "bilateralizmu", do zbyt skrupulatnego ograniczania naszych

rozmów do tych partnerów tylko, którzy w omawianych sprawach bezpośrednio decydować mogli.

Dziś, wydaje mi się, że możemy postawić

kropkę nad "i" i powiedzieć, że staraliśmy się

pracować tak, ażeby możliwie żaden zasadniczy

interes polityczny Polski nie został naruszony, ani

wciągnięty w zamęt, powstający w metodach szerszej współpracy międzynarodowej.

Nasze stosunki sąsiedzkie, których najistot.

niejszą część stanowią dwa układy o nieagre~ji, ze

Związkiem Sowieckim i Rzeszą Niemiecką, nie · są

uzależtlione od żadnej instytucji, ani procedury

międzynarodowej. Zawierane były, gdy każde

z tych mocarstw znajdowało się poza Ligą Narodów, opierając się na głęboko przemyślanych racjach i interesach politycznych i zachowują swą

nie naruszoną wartość .

Nasze dwa sojusze z Francją i Rumunią,-choć

nie pozostają w żadnej sprzeczności z paktem Li·

gi, a nawet w treści układu zawierają wzmianki

o genewskiej instytucji, pochodzą z lat 1921 i 1922,

a więc z czasu, w którym organizacja Ligi była

dość jeszcze luźna - były traktowane w swej podstawowej koncepcji jako rzeczy same w sobie,

a nie dodatek czy uzupełnienie paktu Ligi.

Najwięcej pomieszania pojęć wprowadziły do

tych spraw układy w Locarno. Dawna ich forma

należy dziś jednak do przeszłości.

Pozwolę sobie wyrazić przypuszczenie, it

fakt, że właśnie w ciągu ostatnich dwóch lat zna·

czenie naszych sojuszów, ich żywotność i celowość, zostały szczególnie podkreślone zarówno

u nas, jak i w krajach sojuszniczych, a nasz konPaństwo