Zarządzenie Ministra Opieki Społecznej z dnia 21 marca 1938 r. w sprawie zatwierdzenia taryfy składek na ubezpieczenie od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych

§ 1.

112.

ZARZĄDZENIE

MINISTRA OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 21 marca 1938 r.

w sprawie zatwierdzenia taryfy składek za ubezpieczenie ocł wypadków w zatrudnieniu i chor~b

zawodowych.

Wysokość składki za ubezpieczenie od wypadków

w zatrudnieniu i chorób zawodowych pracowników zatrudnionych przez poszczególnych pracodawców ustala się według stopnia niebezpieczeństwa wypadku w zatrudniepiu

i choroby zawodowe; istniejącego w zakładach pracy tego

rodzaju, do którego ze względu na swój charakter należy

zakład pracy prowadzony przez pracodawcę.

Za zakłady pracy uważa się wszelkiego rodzaju przedsiębiorstwa, gospodarstwa i inne zatrudnianie osób podle,gających obowiązkowi ubezpieczenia od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych.

Podział zakładów pracy na poszczególne rodzaje

w obrębie grup i podgrup według gałęzi gospodarczych oraz

miarę stopnia niebezpieczeństwa dla poszczególnych rodzajów zakładów wyrażoną w kategoriach niebezpieczeństwa

zawiera część

niniejszej taryfy.

n

§ 2.

Na podstawie art. 221 ust. (4) ustawy z dnia

28 marca 1933 r. o ubezpieczeniu społecznym (Dz.

U. R. P. Nr 51, poz. 396) oraz stosownie do § 3

ust. (2) rozporządzenia Ministra Opieki Społecz­

nej z dnia 31 stycznia 1938 r. o zasadach obliczania wysokości składek za ubezpieczenie od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych

oraz o warunkach obniżania lub podwyższania

tych składek (Dz. U. R. P. Nr 12, poz. 83)1 zatwierCham uchwałę Komisarza Zakładu Ubezpiec~eń

Społecznych, działającego w zastępstwie Rady

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 lutego 1938 r., wprowadzającą taryfę składek za ubezpieczenie od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych na okres od 1 stycznia 1938 r. do

31 grudnia 1940 r.

Zarządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem

ogłoszenia.

Minister Opieki Społeczne1

J-) M. Zyndram-Kościalkowski.

ZaląCZDik do zarządzenia Ministra Opieki Społecznej z dnia 21 marca 1938 r. (Mon.

Pol. Nr 79, poz. 112 z dnia 6 kwietnia

1938 r.).

Działając w charakterze Rady Zakładu Ubezpieczeń. Społecznych na zasadzie art. art. 56, 57

Każda kategoria niebezpieczeństwa obejmuje szer~g

klas niebezpieczeństwa oznaczonych kolejnymi liczbami

oraz klasę średnią w ten sposób, że liczby oznaczające klasę najniższą i najwyższą różnią się o 25% od liczby oznaczającej klasę średnią.

Składkę procentową za ubezpieczenie od wypadków

w zatrudnieniu i chorób zawodowych odpowiadającą danej

klasie niebezpieczeństwa otrzymuje się mnożąc tę klasę niebezpieczeństwa przez obowiązującą jednostkę taryfową.

Schemat kategoryj i klas niebezpieczeństwa oraz

składki procentowe odpowiadające poszczególnym klasom

niebezpieczeństwa przy obowiązującej jednostce taryfowej

ustala się w załączniku do niniejszej taryfy.

§ 3.

Składki ustalone niniejszą taryfą nie obejmują przewidzianych wart. 221 ust. (2) ustawy o ubezpieczeniu społecz­

nym dodatków opłacanych przez każdego z pracodawców

z wyjątkiem pracodawców rolnych w wysokości 0,3 % zarobków zatrudnionych u niego osób ubezpieczonych, przez

pracodawców zaś rolnych - 0,2 %, a w odniesieniu do ścin­

ki i obróbki drewna - 0,3% tychże zarobków.

§ 4.

Poszczególne zakłady pracy zalicża się do właściwych

im kategoryj niebezpieczeństwa według części n niniejszej

taryfy zależnie od rodzaju zakładu pracy - (pozycyj taryfy),

do którego należy dany zakład pracy.

Ustalone w części II niniejszej taryfy kategorie niebezpieczeństwa odnoszą się do zakładów pracy (§ 1 ust. 2)

o składzie normalnym, uwzględniają więc - o ile w czę ­

ści II inaczej nie zaznaczono wszystkie oddziały i czynności pomocnicze zakładu głównego, tj. wszelkiego rodzaju

czynności administracyjne, biurowe, kancelaryjne, handlowe, nadzorcze, roboty związane z utrzymaniem porządku

i oświetleniem. roboty manipulacyjne i transportowe, roboty

w magazynach i ładowniach, konserwację budynków i urzą­

dzeń oraz tym podobne prace, dokonywane w normalnym

zakresie we własnym zarządzie i dla własnych celów zakła­

du pracy na obszarze tej ubezpieczalni, w obrębie której zakład pracy jest położony .

Określone w ustępie poprzednim oddziały i czynno'ści

pomocnicze prowadzo-n e :na rachunek osoby trzecie; na obszarze te; samej ubezpieczelni społecznej co zakład główny

zalicza się - o ile w części n inaczej nie określono - do

tej samej kategorii, do której został zaliczony główny zakład pracy.

ust. 1 pkt 1 i art. 221 ustawy z dnia 28 marca

'1933 r. o ubezpieczeniu społecznym (Dz. U. R. P.

Nr 51, poz. 396) w brzmieniu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października

1934 r. (Dz. U. R. P. Nr 95, poz. 855), § 34 ust. 1

•

pkt 8 statutu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

5

s.

w brzmieniu ustalonym zarządzeniem Ministra

Za zakłady pracy używające maszyn o napędzie meOpieki Społecznej z dnia 3.111. 1937 r. (Monitor

(wytwórnie z napędem mechanicznym) w rozuPolski Nr 85, poz. 122) oraz zgodnie z § 3 rozpo- I chanicznym

mieniu części II niniejszej taryfy uważa się takie zakłady

pracy, które do napędu maszyn roboczych stosują przynajmniej jeden silnik parowy, wybuchowy, spalinowy, elek_tryczny, wodny, powietrzny lub kierat poruszany przez

zwierzęta.

Zakładów pracy używających wymienionych silników

o łącznej mocy nie przekraczającej 0,25 KM nie uważa się

za zakłady pracy o napędzie mechanicznym, o ile silniki te

nie służą do napędu maszyn do obróbki drewna.

Za zakłady pracy używające maszyn o napędzie mechanicznym uważa się równie;i te zakłady stosujące naczynia pod ciśnieniem, w których ciśnienie może przekroczyć

0,5 atmosfer nadciśnienia .

§ 6.

Jeżeli zakładu pracy złożonego z kiiku CZęSCI roznlą­

cych się wyraźnie między sobą z powodu braku w części II

odpowiedniej pozycji nie można zaliczyć jako całości, lecz

tylko według jego części składowych, należy taki zakład

pracy zaliczyć jako mieszany według przepisów § 10 niniejszej taryfy.

Jako "mieszane zakłady pracy" należy zaliczyć według przepisów § 10 również te zakłady pracy, których ze

względu na zakres wykonywanych w nich prac nie można

uważać za przedsiębiors,twa o składzie normaln-rm w rOZIlmieniu § 4, ponieważ posiadają one pewne części pomocnicze lub uboczne nie uwzględnione w odpowiedniej pozycji

części n, i gdy tego nienormalnego ich składu nie można

uwzględnić przez wybór odpowiedniej klasy niebezpi.-:czeń­

stwa w granicach kategorii niebezpieczeństwa przewidzianej dla zakładu głównego.

§ 7.

Zakłady pracy, dla których powyższe przepisy okażą

się n iewystarczające do oznaczenia kategorii niebezpieczeń­

stwa, albo takie, których nie można podciągnąć pod jedną

z pozycyj części n bez zrównania ich w ten sposób z przedsiębiorstwami zupełnie innego rodzaju i o istotnie różnym

niebezpieczeństwie wypadku, należy zaliczać w każdym poszczególnym przypadku do kategorii niebezpieczeństwa odpowiadającej ich ro·dzajowi i niebertJPieczeństwu wypadku.

§ 8.

Zakładowi pracy należy wymierzyć składkę według

średniej klasy niebezpieczeństwa tej kategorii niebezpieczeństwa, która jest przewidziana w niniejszej taryfie skła­

dek dla zakładów pracy danego rodzaju, a według klasy

niebezpieczeństwa niższej lub wyższej wtedy, gdy niebezpieczeństwo, które ten zakład przedstawia, jest w stosunku

do przeciętnego mniejsze lub większe.

Za okoliczności zmniejszające niebezpieczeństwo uwaprzede wszystkim

_

l) prowadzenie przy pomocy służby bezpieczeństwa

pracy utworzonej w obrębie i z personelu zakładu

pracy systematycznej i dającej trwałe rezultatyak.

cji zapobiegania wypadkom w zatrudnieniu i chorobom zawodowym, jeżeli akcja ta jest uznana przel

Zakład Ubezpieczeń Społecznych;

.

2) stosowanie specjalnych urządzeń ochronnych ponad wymagania ustalone przepisami

3) zatrudnianie z pomiędzy pracowników zajętych

przy maszynach roboczych więcej niż połowy przy

maszynach o indywidualnym napędzie elekrycznym

4) większy niż normalny zakres prac biurowych lub

handlowych prowadzonych poza obrębem terytorialnym głównego zakładu pracy

5) WIlorowe rO'Ziplanowanie zabudowań i ul'IZądzeń

w zakładzie pracy oraz celowe rozplanowanie dróg

komunikacyjnych i ratunkowych, ułatwiające transport i zmniejszające jego rozmiary

6) przestronność pomieszczeń roboczych.

ża się

Za okoliczności zwiększające niebezpieczeństwo uwa-

ża się przede wszystkim

1) nie przestrzeganie przepisów bezpieczeństwa i higitmy pracy;

2) brak urządzeń ochronnych wymaganych przepisami

3) niedostateczne lub wadliwe warunki oświetlenia.,

przewietrzania lub ogrzewania;

4) brak dbałości o utrzymanie stanu porządku pomieszczeń roboczych, jak i całego zakładu pracy

5) wadliwe rozplanowanie zabudowań i urządzeń

w zakładzie pracy oraz niecelowe rozplanowanie

dróg komunikacyjnych i ratunkowych utrudniające

transport i zwiększające jego rozmiary

6) ciasnota pomieszczeń roboczych;

7) stosowanie generatora gazowego dla silnika na gaz

ssany ustawionego w pomieszczeniu, w którym

znajduje się silnik lub w pomieszczeniu połączonym

bezpośrednio z pomieszczeniem silnika;

8) brak dbałości o utrzymanie w stanie sprawno'cl

urządzeń technicznych i zabezpieczających;

9) niestosowanie środków ochrony_ indywidualnej, potrzebnych przy danej pracy (okulary, środki przeciwpyłowe . i przeciwgazowe,

rękawice,

obuwi.

ochronne itp.);

10) zatrudnianie osób niefachowych przy pracach Wfmagai.ących specjalnych kwalifikacyj;

11) brak organizacji niesienia pierwszej pomocy w ri'<

zie wypadku w żatrudnieniu.

Oprócz wymienionych w ust. 2 i 3 okoliczności mniejszego lub większego niebezpieczeństwa mniejsze lub więk-

--- - - - - - - - - - -

Opłata

Warszawa, Środa

Nr 79.

pocztowa uiszczona ryczałtem.

XXI.

6 kwietnia 1938 roku.

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ•

WYCHODZI CODZIENNIE Z

•

WYJĄTKIEM

•

SWIĄT•

NIEDZIEL I

Redakcja, Administracja i Ekspedycja: ul. Miodowa Nr 22. Telefon Redakcji 11-44-05. Telefon Administracji 11-80-13. Telefon Ekspedycji 11-80-19.

Ogłoszenia: ul. Królewska 5. Kasa czynna od godz. 8 i pół do 1 po płd., w soboty do g. 12 w płd. Konto czekowe w P. K. O. - 730.

Oddziały "Monitora Polskiego"

_

BYDGOSZCZ, Gdańska 22, tel. 15-74; GDANSK, Neugarłen 27, tel. 240-79; GDYNIA, Swiętojańska, Dom P. A. M., tel. 11-20; KATOWICE, 3 Maja 34, tel. 305-65 i 310-91

KRAKÓW, Rynek Główny 6, tel. 10!>-OO i 120-27; LWÓW, Akademicka 11, I p., te\. 200-20, 200-45; ŁóDl, Piotrkowska 125, tel. 101-11 i 115-24: POZNAN, Aleja Marsz.

PiłsudskiegQ 24, tel. 28-57, 28-58 i 28-49; TORUN, Szeroka 41, tel. 263: WILNO, Mickiewicza 15 m. 5, tel. 674 i 17~85.

fIREŚC DZIAŁU URZĘDOWEGO

~arządzeni a

~ładz

N a c'z e l n y cli

Poz. 112. Zarządzenie Ministra Opieki Społecznej z dnia 21 marca 1938 r. w . sprawie zatwier-

rządzenia Ministra Opieki Społecznej z dnia 31.1.

1938 r. (Dz. U. R. P. Nr 12, poz. 83), uchwalam taryfę składek za ubezpieczenie od wypadków w zatrudnieniu i chorób zawodowych, obowiązującą na

okres od dnia 1 stycznia 1938 r. do 31 grudnia

1940 r. w brzmieniu następującym

Cłzenia taryfy składek za ubezpieczenie od wypad-

ków w zatrudnieniu i chorób zawodowych.

TARYFA SKLADEK

za ubezpieczenie od wypadków

w zatrudnieniu i chorób zawodowych

obowiązuiąca

DZIAŁ URZĘDOWY.

od dnia 1 stycznia- 1938 r. do 31 grudnia 1940 r.

Część

Zarządzenia Władz Naczelnych

Da okres

I.

PRZEPISY O ZALICZANIU ZAKLADÓW PRACY DO

KATEGORYJ I KLAS NIEBEZPIECZENSTWA.