Uchwała Komisji Obrotu Towarowego z dnia 20 listopada 1937 r. w sprawie instrukcji o doręczaniu zaświadczeń walutowych na wywóz towarów za granicę i do W. M. Gdańska, obowiązkach eksporterów oraz kontroli wpływu i rozliczeń waluty eksportowej.

§ 1.

1} Zaświadczenie walutowe na wywóz towarów za granicę ekspo,r ter może otrzymać tyłko

wówczas, gdy należność za te towary ma być zapłacona w zagranicznych środkach płalni,ezy<:h

otrzymanych z zagranicy, co powinno być za's trzeżone w umowach- kupna-sprzedaży i fakturach ;

wyj, ątek od tej zasady jest przewidzi'a ny w § 2.

2) Eksporterzy, zawieraj'ąc trallllSakcię ek.sportową z odbiorcami, u

których są za,dłużeni

z j.akichkolwiekbądź tytułów,

są obowiązani

upewnić się i zastrzec" że od.biorcy ich uregulują

należności efektywnie, a nie skorzystarią z możli­

wości zaliczenia wzajemnych należności; zaliczenie należności (kompensata) może nastąpić tylko

z·a osobnym zezwoleniem Komi'S!fi Dewizowej lub

w ramach przepisu § 2 pkt e).

§ 2.

Wyjątki

od klauzuli dewizowej.

W następujących przypadkach eksporter

może olrzymać zaświadczenie walutowe, pomimo

zgłoszenia przez ni,ego, iż należności za wywożo­

ny to'w ar nie otrzyma w zagranicznych środkach

płatni'c. zych

a) gdy zapłata ma nastąpić w złotych z zagranicznych rachunków wolnych;

b) gdy wywóz następuje w obrocie rozrachunkowym, nie kontrolowanym przy pomocy śwj;adectw rozr achunkowych;

c) gdy eksporter przedkłada pozwolenie Komisji Dewizowej na otrzymanie należnOŚC I

w złotych z konta zablokowane,go;

.

dl gdy - przy wywozie do obszaru W. M.

Gdańs, ka towarów kontrolowanych

na

granicy polsko-gdańskiej - eksporter zaznaczy w z głoszeniu wywo'z,owym, że towar ,jest przeznaczony na konsumcję wewnętrzną w Gdańsku; w tym przypadku

eksporter jest obowiązany dopilnować ,

aby Izba Handlu Zagraniczne~o w Gdarisku w term~nie do 6 miesięcy zawiadomiła

P. I. R. o zużyciu tego towaru na wewnętrznym rynku gdańskim;

e) gdy eksporter przedkłada zezwolenie Komisji Obrotu Towarowego na dokonanie

wymiennej transakcji (towar z,a towad

i zobowiązuje się w zgłoszeniu wywozowym przedstawić Polskiemu Instytutowi

Rozrachunk owemu w określonym terminiekwiŁ celny przywozowy oraz kopię

po,z wolenia przywozu (ko.pia dla banku

dewizowego), celem udowodnien:; a dokonania importu i uczynienia odpowi'e dniej

wzmianki na wymienionych dokumenta'c h;

f) gdy eksporter dostarcza towar na statki.

polskie na ich zaopatrzenie, a należność

za ten towar otrzyma w złotych, co obowiązany

jest udowodnić zamówieniem

polskiej linii żeglugowej, lub potwierdzeniem pisemnym kapitana statku ;

g) gdy eksporter wysyła towa'r do polskich

placówek dyplomatycznych i konsularnych, a zapłatę otrzymuje w zło,tych w

kraiju, co obowiązany jest udowodnić zamówieniem Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Ambasady, Poselstwa, Konsulatu lub potwierdzeniem tych instytucyj;

h) gdy eksporter zgłasza wywóz za granjcę

za za1Hczeniem kolejowym (kasa kolejowa

zawiadamia P. I. R. o wypłacie złotych

2.

MONITOR POLSKI. z tytułu wysyłki towaru za z,aliczen'iem,

pOIdając w odpowiednim wykazie Nr zaśw1a,dczenia walutowegO', którego wypła­

ta dotyczyła); wywóz dO' obszaru W. M.

Gdańska

towarów kontrolOlwanych na

granicy polskQ-gdań'skiei za zaliczeniem

kolejowym, o ile te towary m.e są przeznalc zone na konsumcję gdańską, - jest

dopuszczalny tylko w tym przypadku, gdy

(ldbiorca towaru, w Gdańsku zaOlfiaruj'e

równOlwartOlść zaHczeni'a w dewiza.ch Polski'ej Kasie Rządowej w Gdańsku;

i) gdy eksporter z,głas1z:a wywóz towaru za

granicę za pobraniem pocztowym, ZQbOlwi'ązując się zło'żyć w P. I. R. odcinek dla

odbimcy prze.kazu, na którym urząd pocztOlwy wpils ze numer zaświadczenia w:ail utOlwego; o,graniczenia CO' dO' wysyłki za zalicz·e niem do Gdańska, zawarte w p. h),

stosu,je się anaIOlgiczn:ile ;

j) gdy ekspOlrter zgłasza wywóz towaru płat­

negO' międzynarOldowym przeka'z,em pocztowym, zobowiązując się dO' przedłożenia

odnośnego ,odcinka przekazu banko'w i dewizowemu w celu uzyskania potwierdzenia na egz. V (§ 11).

Dnia 22 ~rudnia 1937 r.

(powr?;{ny wywóz w obrocie reparacyjnym czynnym) Jako wartość tQwaru powinna być wskazana należność przypadająca za naprawę.

Wysyłka za granicę pod tytułem darmym i zwroty

tO'warów zagranicznych.

§ 6.

1) Zaświadczenie walutowe na wysyłkę pod

tytułem darmym i zwrot towarówzagralti!cznych

do'ręcz:a Polski Instytut Rozrachunkowy i j'e go dele:gaci.

2)

Instytucj,a, w zakresie swoli.ch uprawnień,

Nr 294. ,t

ręczającą). Dane te należy wypisywać czytelnie

w ten sposób, że po numerze serii następuj'e Nr

konta: tak, aby ohydwi'e numera:cje były przez

przebttkę widoczne na wszystki'ch sześciu egz'e mplanach kompletu fo,rmwa,r zy (patrz: Objaśnienia

wstępne).

4) O wszelkich zmianach danych, dotycz· ą­

cych treści zgłoszenia wywoz,owegQ, zas. złych po.

doręczeniu zaświadczenia walutowego, eksporler

obowi'ązany jest zawiadomić PQlski Instytut Ro'zrCł!chunkowy lub instytucj.ę (patrz § 14) w momencie rozlicz.ania należno,ści za wywieziony towar.

DO'ręczanie zaświadczeń walutO'wych.

mQże do,ręczyćzaświadczenie walutowe na prz.e d-

mi'O,ty wysyłane za granicę przez fi.rmy ekspQrtujące jakO' zwroty próbki, wZ'ory, reklamy i t. p.,

o iłe nie ma pocIej'rZ'eń co dO' bezpła:tnego charakteru wysyłki.

Wypełnienie zgłoszeń wywO'zowych.

§ 7.

1) Celem otrzymania zaświadcz,enia walutowego, eksporter powinien zgłosić wywóz przez

§ 3.

wypelnienie kompletu fo,r mularzy zgłoszenia wywozowego, wykonanych nakładem Komisji Obro1l J eżcli eksporterem

jest cud:wziemi,e c tu TowarowegO' iJ zaopatrzonych w numer koleiny.

(w rozumieniu przepisów dewizowych), tO' za2) Przy wypełni' aniu z,głoszenia wywoz.owegQ

świadczenie wałutowe moie otrzymać pod waeksporter jest obowiązany przestrz. e,gać w s~cze­

run,kiem, że przedstawi dolny odcinek egz. V na- . g6lnośd następujących przepisów

bytegO' poprzedniO' kompletu 'zaświadczenj'a walual) rubryki zgło,sz.enia wywozowegO' powinny

tQwegQ, na którym bank dewi:zowy po,twierdził,

być wypełnione czytelnie (o ile możności

że eksporter

pismem maszynQwym). stosown1Je do wskaa) albO' zaofiarowacł do skupu zagraniczne

zówek podanych w fQrmulalr zu;

środki płatnkze przywiezione lub otrzyb) nazwa towaru powinna być dokładnie

mane z zagranicy, albO'

określona w rubryce 2~ej z pQdaniem gabl należność za eksport ZOIstała pokryŁa z zatunku, tak, aby dane te pozwoliły na zogranicznego rachunku wolnegO', albo

rientowanie się c.o dO' ceny; jeżeli p'rzesyłka

c) otrzymał zezwolenie Kom:isd Dewi'zQwej

składa się z różnych gatunków towaru,

na inny sposób pokryda należnQści za

wówc zas eksporter powinien do,łączyć do

ekspo:rt (np. z konta zablo,kQwanego).

z g łoszenia wywozowego specyfikację lub

2) W przypCł!dku, gdy cudzoziemiec przyf akturę, wymieniającą dokładnie gatunki

wiózł ze sobą zagraniczne środki pła.tnkze i potowa,ru, z podaniem ilości i ceny poszczesiada na tO' "z,a,świadczenie Q przywo,zie pieni1ędzy

gólnego gatunku; w tym przypadku eksi wa,lo'r ów", wydane przez graniczne władZie celpm ter powinien wypisać w zgłoszeniu nane lub skarbowe (Q czym te władze umieszcz.ają

zwv gatunków z dodatkiem "według spewzmiankę w pas.z porde) i część tych środków zucyfikac:ji" .

żywa na zapłacenie eksportu, wówczas bank dec) w rubryce 4 (Wartość według faktury)

wi'z owy powinien przed poŁwierdz. eniem skupu

eksp.'Jrłer powinien podać całą wartość

dewiz na egz. V umieścić na "zaświadcz. eniu o

bruUo wywożonegO' towaru, wymieniając

przywoz::e pieniędzy i w:aJlorów" o,dpowie,dnią

wyraźnie wa.r unki transakcji (np. loco,

wzmiankę w tym celu, aby cudzoz11emiec nie mógł

iranko, f. o. b., c. i. i.). Za wartnść bruttO'

wywieźć z powrotem na podstawie .tego "zauważa się sumę, którą odbiorca zagraniczświadczenia" całej pr.z ywiezionej kwoty.

ny powinien postawić dO' dyspozycji eks3) Firmy gdańskie mogą :otrzymywać zaportera, choćby część tej sumy odrazu była

świadczeni,a walutowe na ogólnych warunka:ch

zużytkowana za granicą na koszty przewolliStanowionych dla firm mających silCdzibę w

zu, składo.wego itp.; wartość ta zatem

kraju.

obejmuje cenę towaru oraz koszty ubo·czne, Jak k oszty przewozu itd., pO'niesione

przez eksportera. O Ue eksporter otrzyWywóz do krajów, z którymi obrót podlega konmał zaliczkę na eksport, zaliczki tej nie natroli przy pomocy świadectw rozrachunkO'wych.

leży potrącać z wartO'ści iaktury. Wskazanie ceny jedno,s tkowej towaru (część

§ 4.

pierwsza rubryki 4 zgło.szenia) jest w zasadzie Qbowiązkowe. W wyjątko'wych

Zaświadczenie walutowe na wywóz do kra. przypadkach, z.a zgQdą instytucji dOTęcza­

jów, dO' których wywóz podlega kontroli przy pojącej, cena jednostkowa może nie być

mQcy świadectw rozrachunkowych, moż·e być dowskazana w zgloszeniu wyWQzowym, np.

ręCZQne tylko w tym przypadku, gdy eksPQrter

przy wywozie towarów różnych gatunków

w zgłos,zeniu wywoZQwym

(patrz p. b);

a) za.deklaruje, j:ż należność za wywóz bę­

d)

w rubryce 5 (Umówiony termin płatności)

dzie pokryta w zagranicznych środkach

eksporter pQwinien podać CO' najmnie.j

płatniczych, Qtrzymanych z zagranicy, lub

miesiąc, w którym zapłata ma nastąpić;

w formie wypłaty z zagranicznego rachunw

razie wysyłki towaru na skład, eksporku wolnego, oraz

ter powinien podać, zamiast terminu umóh) zrzeknie się prawa otrzymaaria zapłaty

wionego, przewidywany termin zapla't y;

w drodze rozrachunku.

e) jeżeli eksporter nie może w chwili wysyłania towaru podać wartości brutto i kraju

prz:eznaczenia

z tego powodu, że towar

Wywóz w odprawie warunkowej.

jest wysyłany na skład, wówczas powinien

podać przewidywaną sumę brutto wpływu

§ 5.

za eksport, a ponadto w rubryce 7 (Kraj

przeznaczenia)

pQwinien umieścić wzmian1) Zaświadczenie walutowe na wywóz w odkę: "Na skład do . . . . . . . . . . . ";

prawie warunkowej może być wydane pod waf) eksporter, który wysyła towar dO' krruju

lunkiem, że eksporter zobowiąże się na zgłosze­

rozrachunkowego, do któregO' wywóz nie

niu wywozowym przywieźć wywożony towar

podlega kontroli przy pomocy świadedw

z powrotem i przedstawić kwit celny przywozowy.

rozrachunkowych, a należność za tQwar

2) Przy powrotnym wywozie za grani<:ę toma otrzymać z konta clearingowegO' w krawarów zagrani,c znych uszlachetnionych w Polsce

ju, powinien w rubryce 6 (Sposób i waluta

(obrót uszlachetniający czynny) w zaśw:i'adczeniu

zapłaty) podać: "W rozrachunku przez ..

walutowym może być zadeklarowana, ;akQ war. . . . . . . . . . . ", wymieniając instytucję

tQŚĆ towaru, tylkO' kwota dewiz, przypa.dCł!jąca z,a

rozra.chunkQwą;

uszlachetnienie; w tym przypadku eksporter pog) w razie wysyłki zag,ranicę pod tytułem

winien Qkazać kwit odprawy warunkQwej przydarmym, należy w rubryce "Wartość" powQzowej tQwaru uszlachetnionego, na .dowód, iż

dać

wartość

or~entacyjną

wywożonego

za przywieziony towar dewizy nie były przekazaprzedmiotu, a w rubryce 6-e:j uczynić

ne za ' granicę. W innych przypadkach powrotnewzmiankę: "Bez zapłaty".

go wywozu towarów uszla'c hetnionych, tako war3) Eksporter (lub instytucja do.ręcza:jąca) pot.ość towaru, którą e.k sporter obowiązuje się zawinien umieszczać w zaświadczeniu walutowym

I)Harować do skupu, należy wskazać rzeczywistą

Nr serii (instytucji) i Nr konta eksportera (nadawartość us.z lachetnionego (gotowego) towaru.

3) W zaświadczenia'ch walutowych, doręczo­ ny przez Polski Instytut Rozrachunkowy i podany

nych na wywóz towarów naprawionyclt w kraju eksporterowi 00 wiadomości przez instytucję do-

§ 8.

1) Instytucje, upowa'żnione z a.rząclz e niami

Ministra Przemysłu i Hand1u do doręczamia z-aśw1adczeń walutowych, są ooowiązane przed doręczeniem zaświadczenia walutowe,go sprawdzić,

czy zgłoszenie wywozowe zost,ało należycie wypełnione i czy treść zgłosz,enia OIdpowiada przepilsom §§ 1 -7.

PonadtO' insrt ytucje mają ohowiąz.ek sprawdzać, czy cena, termin p.ła tnoś ci , sposób zapłaty

itp., podane w zgłoszeniu wywozo,w ym, odpowiadają warunkom sprzedaży danegO' artykułu na rynku zagranicznym lub zga.dzari, ą S1ę z umową wówczas, gdy wa,r anki umowne odbiegają od normalnych warunków sprz,edaży i czy rozbieżność mię­

dzy warunkami normalnymi a umownymi jresł uzasadniona.

2) Przed doręczeniem zaświadczenita waluto·

wego instytucja wymieniona w ust. 1 powinna

sprawdzić

drogą

wylegitymowania tQżsamość

i miejsce zamieszkani!a eksportera, o ile okoliczno·

ści te nie są znane instytucji.

3) W razie wątpliwQści, CO' do podanych

w zgłoszeniu wywozowym warunków sprzedaży,

instytuc:j.a wymieniona w ust. 1 może z.aźądać od

eksportera przedstawienia urnowy lub faktury oraz

ewentualnie innych dokumentów, celem sprawdzenia tych warunków.

4) W ra:zie stwierdz,e nia, iż zgłos.zenie wywozo we nie ,o dpowi,a da walr unkom §§ 1-7, lub gdy eksporter odmawia udzielenia wyj,aśnień, bądź okazania dokumentów, instytucja powinna odmówić doręczenia z.aświadczenia walutowego; o,d decyzii

odmownej eksporterowi służy prawO' odwołania

się do Komisji Obrotu TOWaJrowegQ za pośrednic­

t'~'(lll Polskiego In.stytutu Rozrachunkowego.

5) Wszelkie poprawki w zgłoszeniu wywozowym powinny być uskutecznione przez przekreślenie pienvQtnego tekls tu i wypisanie nowego,

a ponadtO' powinny być omówione i potwierdzone

na zgłoszeniu wywozowym przez eksportera, a na

zaświadczeniu walutowym przez instytucję dorę­

czającą.

6) Po sprawdzeniu zgłoszenia wywozowego

instytucja wymienIona w ust. 1 zao.patruje zaświad­

czenie walutowe w da:tę wydania, pieczęć instytucji i podpis osoby uPQważnionej dO' podpisywania

i doręcza zaświadczenie walutowe eksporterowi.

DO'ręczanie zaświadczeń walutowych

podpisanych in blancO'.

§ 9.

1) Gdy wa.runki eksportu tegO' wyma,ga.ją, in·

stytucje uPQwa~nione do doręcza,ni'a zaświadc.z~ń

walutowych mogą doręczać eksporterom, zasłu­

gującym w zupełności na zaufanie, zaświadczenia

walutowe podpisane in blanco, pod warunkiem,

że eksporter z:t.oży pisemne zobowiąz.an:i !e

aj przestrzegania prz.episów mmeJ'Szej m. strukcii w brzmieniu każdocześnie obowiązującym, a w szczególności przepisów

§§ 1-7;

b) przesyłanll a instytucji wypełnionych i podpisa:nych zgło,szeń

wywozowych

niezwłocznie pO' wysłarniu lub złożeniu zaświadczeń walutowych dO' odprawy celnej;

c) zwróceni.a niezużytych zaświadczeń walutowY'ch niezwlocznie po upływie ich waż­

ności, oraz na każdoraz:owe żądani:e instytucji lub Polskiego Instytutu RozrachunkQwego.

2) Przed doręczeniem zaświ'adczeń walutowych podpis,a nych in blancO' na kompletach fQrmularzy powinny być wypisane: nazwisko lub firma oraz adres eksportera, numer konta eksportera, numer serii i data doręczenia zaświadczenia

walutowegO'.

3) Instytucje, które doręczają zaświadczenia

walutowe podpisane in blanco, powinny prowadzić

osohną ewidencję zaświadczeń wydanych in blanco, w której należy notować: nazwiska eksporterów, numery zaświadczeń wydanych, datę wydanila oraz numery zaświadcz ell wykorzystanych i

zwróconych.

4) Doręczanie cudzoziemcom (§ 3 ust. 1-3)

zaświadczeń walutowych podpisanych in blanco

nie jest dozwolone.

MONITOR POLSKI. -

Nr 294.

B. KONTROLA WPL YWU WALUTY

EKSPORTOWEJ.

Obowiązki eksporterów.

§ 10.

l} Eksporter obowiązany

jest

zaofiarować

do s,kupu Bankowi Polskiemu lub bank{)fWi dewi-

2Owemu, niezwłocznie po otrzyman:iu, całą należ­

ność za sprzedane za~rani<cą towary, bądź za:liczIkę otrzymaną na poczet tej należności. Wszelkie

potrącerua z tej należności są dozwolone tylko w

'ramach zezwoleń generalnych lub indywidualnych

Komis.ji Dewi'zowej.

. 2) Celem udowodnienia zaofi:arowrunj'a do

skupu należności za sprzedany za granicą towar

eksporter jeS't obowiązany

aj uzyska:ć potwierdzenie banku dewizowego w sposób przewidziany w § 11 niniej'sz.ej instrukcji;

b) dokonać rozliczenia transakcji eksportowej i potrąceń z należności za sprzedany

towar w sposób przewi'dziany w § 12 niniejszej instrukcji j

cJ na żądanie instytucyj powołanych do kotroli wpływu waluty eksportowei (§ 14)

okazywać wszelkie księgi i dokumei.ty

oraz udzielać żądanych wyjaśnień.

3.

Dnia 22 grudnia. 1937 r.

wozowym. powmlen niezwłocznie za.wiadom~ć

Polski Instytut Rozrachunkowy wzgl. tnstytuclę

(§ 14) o przyczynach zwłoki, podając przewidy·

wane nowe terminy odprowadzenia waluty, a dowody uzasadniająoe zwłokę zachować dla kontroli Polskiego Instytutu Roora'chunkowego wzgl.

instytucji (§ 14) lub przesłać j'e na tądanie.

Eksporterzy, którym Polski Instytut Rozrachunkowy wzgl. instytucj.azezwoliła na rozliczanie należności eksportowych za okresy miesięcz­

ne (stosownie do przepisów § 12 ust. 3). mogą zawiadamiać Polski Instytut Rozrachunkowy wzgl.

instytucję o prolongacie terminu zapłały i jej

przyczynach na rozHczeniu miesięcznym. Polski

Instytut Rozrachunkowy wzgL instytucj.a może

uzp.ać dowody uzasadn.iaJj:ące niemożność dostarczenia waluty za n.i.'ewystarczafące i utrzymać w

mocy pierwotny termin zapłaŁy należności eksportowej. W razie stwierdzenia przez instytucję,

iż eksporter, pomimo utrzymania przez instytucję

pierwotnego terminu zapłaty, nie odprowadził do

skupu waluty eksportowej, jest ona obowiązana

zawiadomić o tym ni,ezwłocznie Polski Instytut

Rozrachunkowy.

Rozliczanie transakcyj eksportowych.

§ 12.

1) Eksporterzy są obowiązani dokonać rozliczenia transakcji i potrąceń z należności za

sprzedany towar według wzoru dołączonego do

Potwierdzanie skupu waluty eksportowej.

kompletu formularzy zgłoszenia Wywozowego.

Rozliczenie może obejmować należność za wywóz

§lL

dokonany na podstawie bądź jednego zaświadcze­

nia walutowego, bądź szeregu zaświadczeń, któl} Potwierdzenie za,ofiarowania do skupu na- rych numery powinny być w rozliczeniu wysz.czeleżności lub zaliczki na poczet należności za

gólnione;

sprzedane za granicą tow,a ry powinno być usku2) Rozliczenie powinno nastąpić niezwłocz­

h:cznione na egz. V kompletu fo.r mularzy zgłosze­ nie po dokonaniu obrachunku z odbiorcą zagrania wywozowego.

nicznym.

2) Obowiązek uzyskania potwierdzenia na

3) Za zgodą PoIskiego Ins,tytutu Rozra·chunegz. V istnieje również wówczas

kowego lub instytucji (§ 14) eksporter może roza) gdy eksporter otrzymuje należność w zlo- liczać należności ekspo.rtowe za okresy miesięcz­

tych w przypadkach przewidzianych w ne (okresy kalendarzowe), podając do lO-go każ­

§ 2 pkt a), b), c), iJ;

degO' następnego miesiąca

b) gdy eksporter na podstawie generalnego.

a) numery zaświadczeń walutowych, objęlub indywidualnego zezwolenia Komis:ji

tych rozLiczeniem mi~sięcznym,

.

bl wysokość wp,ływów, które na podstawie

Dewizowej otrzymane z zagranicy zagraniczne środki pła'fnittze ' odprowadza 'na

faktury, umów itp. powinny wpłynąć w

specjalny rachunek walutowy (autonomia

rozlkz;onym okresie

dewizo~.a, ' riicłiunek · walutowy "E" c) wysokość wpływów waluty eksportowe.j

patrz: Objaśnienia wstępne).

potwierdzonej przez 'bank dewi'z owy za

rozliczany okres;

3) Potwierdzenie wpływu waluty eksportod) potrącenia z waluty eksportO'wej,;

wej z zagranicy przez bank dewizowy powinno

nastąpić z reguły na tym egz. V kompletu formue) wytłumaczenie różni1 cy pomiędzy przewi·

larzy, który posiada ten sam numer, co zaświad­

dywanymi wpływami a walutą potwierczenie walutowe (egz.. II).

dzoną przez banki dewizowe i potrące­

niami, t. j. podanie sumy, któraza:lega

4) Jeżeli eksporter otrzymuj.ę

należność

jeszcze z rozliczenia okresu u odbiorców

z zagranicy ratami za towar wywieziony na podzagranicznych (wyjaśnienia).

sŁawie jednego zaświadczenia walutowego, wówczas bank potwierdza skup każdej raty na od- .

Formę tego rozliczenia i jego dokładną treść

dzielnym egz. V, na którym należy podać Nr za- ustali Polski Instytut Rozrachunkowy.

świadczenia walutowego, którego wpływ dotyczy,

4) Eksporterzy powinni ze star, annością dooraz Nr serii i konta (jak w ust. 3).

brego kupca przechowywać dokumenty stwier5) W przypadku, gdy eksporter dostarcza do dzające potrącenia z wa,l uty eksportowej (frachty,

banku walutę z wywozu bez zaświadczeń waluto- rozliczenia prowizyjue, rachunki za składowe,

wych, wówczas na oddzielnym egz. V powinien kwity ubezpieczeniowe itp.). a na żądanie powinpodać Nr rejestracyjny lub inny Nr, który pozwoli

ni je przesłać do Polskiego Instytutu RozrachunPolskiemu Instytutow,i Rozrachunkowemu utożsa­ kowego wzgl. imtytucji (§ 14).

mić wpływ z dokonanym wywozem (np. Nr świa­

5) Rozliczenia przewidziane w niniejszym

dectwa rozrachunkowego łamany przez nazwę paragrafie eksporterzy są obowiązani przesyłać

kraju - przy dostarczaniu do banku dewiz za do.

Polskiego

Instytutu

Rozrachunkowego.

koszty przewozu do kraju rozrachunkowego).

W przypadku powierzenia kontroli rozlkzeń wa6) Eksporter, który otrzymuje należno·ść luty eksportowej instytucji doręczającej zaś'\\-iad­

z zagranicy jedno'r azowo za wywozy dokonane na czeni.a walutowe (§ 14), eksporter powinien rozpodstawie sz.eregu zaświadcz\~ń walutowych, liczenia przesyłać do. te.j instytucji, jeżeli zaświ'ad­

może uzyskać potwierdzenie zaofiarowania do

cz,enia walutowe, które są Gbjęte rozliczeniem,

skupu całego wpływu na jednym egz. V, zaopatru- zostały mu doręczone przez tę instytucję.

jąc go w Nr serii .i konta (pa'trz ust. 3].

7) Za zgodą :ius>tytucj,i (§ 14) eksporter może

Zaliczki.

uzyskiwać od banku dewizowego potwierdzenie

wpływu waluty eksportowej za okres miesięczny

(ti:ale:ndarzowy) . Potwierdzenia banku dewizo§ 13.

wego wydane eksporterowi za okres miesięczny

powinny wymieniać numer konta eksportera na1) Zaliczki na eksport jeszcze nie dokonany

dany przez Polski Instytut R'o zrachunkowy oraz eksporter obowiązany jest niezwłocznie po o.trzyrodzai waluty eksportowej. jak np. dewizy, złote maniu zaofiarować do skupu i uzyskać potwierz zagranicznych rachunków wolnych itd., według dzenie na egz. V bez numeru zaświadczenia waluwzoru ustaloneRo w porozutllieniuz Polskim In-: towego. W tym przypadku eksporter powinien wyslytutem Rozrachunkowym. Jeżeli eksporter ma pisać na tym egz. V nr serii organizacji, od której

prawo uz,yskać potwierdzenie okresowo 'o wpły­ ma otrzymać zaświadczenie ' walutowe, numer

wie należności, które podlegają kontroli kilku in- swego konta, nadany przez Polski Instytut Rozrastytucyj, wówczas powinien żądać potwierdzenia chunkowy i podany eksporterowi do wiadomości

okresowego oddzi,e lnie dla sum odpowiadających przez instytucję doręczającą, .oraz umieścić

wywozowi kontrolowanemu przez poszczególne wzmiankę: ;,Zaliczka na eksport nie dokonany".

instytucje. Banki dewizowe mogą wysławiać tyl2) Jeieliekśporfer za zgudą instytucji może

'1<00 raz potwierdzenia okresowe,obeimu;ące cauzyskiwać potwierdzenie wpływu waluty eksporłość waluty ekspo.rt owej , która wpłyni'e w danym

towej za okres miesięczny (w myśl przepisów § 11

okresie miesięcznym, nie mogą natomiast w przy- ust. 7). wówczas' skup zaliczek otrzymanych na

padku wystawienia potwi,erdzenia .okresowego eksport nie dokonany powinien być potwierdzopotwierdzać wpływu na egz. V części lub całości ny przez bank dewizowy nie na egz. V, lecz na pO'waluty, objętej potwierdzeniem okresowym.

twi,e rdzeniu okresowym Z zaznaczeniem, że dane

8) Eksporter, który nie może dostarczyć wa- wpływy stanowią zaliczki na eksport nie dokoJuty w terminie wymienionym w zgłoszeniu wy. nany.

3} Rozliczenie zaliczek powmno nastąpić niezwłocznie po dokonaniu eksportu i obrachunku

z odbiorcą zagranicznym w myśl przepisów § 12.

INSTY rUCJE U~W ~IO~E DO WYKONY

W ANIA KONTROLI WPLYWU I ROZLICZĘN

WALUTY EKSPORTOWEJ.

§ 14.

1) Polski Instytut Rozrachunkowy prowadzi

waluty eksportowej i romc:zeó

eksporterów.

2) Polski Instytut Rozrachunkowy upoważnio­

ny j,e st do badania ksiąg instytucyj oraz pO'szczególnych eksporterów, jak również dokumentów

i wszelkich materiałów odnosząc~ch się do transakcyj eksportowych. Kontrolę tę Polski Instytut

Rozrachunkowy wykonywać może przez delego"

wane przez siebie osoby.

3) Na zlecenie Komisji Obrotu Towarowego

Polski Instytut Rozrachunkowy może przy wykonywaniu czynności kontrolnych korzystać z usług

instytucyj doręczających zaświadczenia walutowe.

W takim przypadku wszelkie dowody i rozliczenia

(§ 12) powinien eksporter składać na żądanie danej instytucji. Nie zwalnia to jednak eksportera

od obowiązku okazania dokumentów Polskiemu

Instytutowi Rozrachunkowemu na j,ego żądanie.

4) Instytucja, która pod;ęłasię wykonywania

czynności z zakresu kontroli wpływu waluty eksportowej, bada, czy suma należności otrzymanej

z zagranicy oraz złożone rozliczenia należności,

zawierające potrącenia (np. wydatki zagraniczne,

bonifikaty, manca itp.) odpowiada1q, waru~ko~

sprzedaży, zwyczajom handlowym - luh wymkalą

z innych okoliczności faktycznych.

5) Instytucja może zastosować sankcje, wyrażające się w odmowie doręczania zaświadczeń walutowych w stosunku do eksportera, który - po.

uprzednim wyznaczeniu odpowiedniego terminu

przez instytucj'ę - odmawia udzielenia wyjaśnień

i okazania dokumentów, koniecznych dla wykonania kontroli wpływu waluty eksportowej. Instytucja powinna natychmiast zawiadomić za pośred­

nictwem Polskiego Instytutu Rozrachunkowego

KomisJę Obrotu T~w.arowego o wstrzymaniu dorę­

czania zaświadczeń walutowych. OsŁaŁecznade­

cyzja o, odmowie . doręczania zaświadczeń walu~.

wych firmom ' ,eksportowym należy do Komls1 1

Obl'Otu Towarowego.

kO'ntrolę wpływu

C. OPLATY K. O. T.

§ 15.

1) Instytucje pobierają opłaty Da rzecz Komi~

sji Obr.otu Towarowego w wysokości określonej

w zarządzeniu Ministra Przemysłu i Handlu z dnia

22 stycznia 1937 r. (Monitor Polski nr 21, poz. 33).

2) Z reguły pobiera się opłatę za komplet formularzy zgłoszenia wywozowego: KO'mplet, którego pierwsza strona ma kolor różowy, dotyczy

przesyłek o wartości nie przekraczającej zł 200.oraz przesyłek drzewa o.pałowego, przy których

opłata wynosi zł 0.50. Komplet, którego pierwsza

strona ma kolor zi,e lony, dotyczy wszystkich innych przesyłek, przy których opłata wynosi 1 zł.

3) W sprawie kompletów formularzy instytucja winna korespondować z Polskim Instytutem

Rozrachunkowym, który te druki rozsyła.

4) Instytuciaotrzymując formularze z Polskiego Instytutu Rozrachunkowego Powinna z góry

wpłacić całą należność za te druki na rachunek

Komisji Obrotu Towarowego w P. K. O. nr 260,

za wiadamiaj.ącją o tym i zaznacza:jąc na odwrocie

odcinka P. K.. O., iż zapłata dotyczy kompletów

formularzy zgłoszeń wywozowych.

5) O ile na podstawie zarządzenia Ministra

Przemysłu i Handlu istnieje, po stwierdzeniu wagi

dokonanego wywozu, przyczyna do pobrania wyż­

szej kwoty niż gr 50 lub 1 zł, należy pobrać odpowiednią dopłatę.

6)

Instytucja

pobiera

dopłaty

w golówce

i wpłaca je co miesiąc na konto Komisji Obrotu

Towarowego, zaznaczając jednocześnie na odwrocie odcinka P. K. O., iż wpłata dotyczy dopłat na

rzecz Komisji Obrotu Towarowego.

7) Na podstawie specjalnego zezwolenia KO'·

misji Obrotu Towarowego eksporterzr, któr~y

otrzymują zaświadczenia walutowe w m.stytuCJil,

mogą uiszczać dopłatę bezpośrednio na konto K.omisji Obrotu Towarowe:go vi P. K.. O. nr 260, za- o

'znacza:jąc na odwrocie bląlIlkietu P. K. O., ;jaki j:e st.

tytuł wpłaiy, oraz wymieniając nazwę insiytuc;ji

która doręczyła zaświadcz,enie (o ile możności

wymieniając także numery zaświadczeń walutowych, których wpłata dotyczy).

8) Komisja Obrotu T owaro\'regą może umówić się z instytucją doręczającą zaświ.adczenia walutowe co do. innego spoSo.bu pobierania opłat za

zaświadczenia walutowe, w ramach przepisów zarządzenia Ministra Przemysłu i Ha~dlu z dn. 22

stycznia 1937 r. w sprawie przyjmowania zgłoszeń

_._~_._____________________________________M_O~N

__

IT~O~R~P_O~L~S~K==-I.--Dn_ia__22__g_ru_d_n_~a__19_3_7_r_'______________________________~N~r~2~9~4~._

wywOZ0'wych 0'raz wydawania zaświadczeń walutowych (Monitor Polski nr 21, poz. 33).

9) W razie zwr0'tu uszkodzonych lub wypeł­

nionych a niezużytych kompletów formularzy, '

m0'żna O'trzymać wzamian nowe.

D. PRZEPISY PORZĄDKOWE.

§ 16.

Z końcem każdeg0' miesiąca instytucja przedo Polskiego Instytutu Rozrachunkowego

wszystkie zgłoszenia wywozowe, złożone przez

eksporterów w związku z doręczeniem zaświad­

czeń walutowych,dołączając jednocz.eśnie wykaz

numerów tych zgłoszeń. Nie dotyczy to tych instytucyj, które na podstawie upoważnienia Polskiego

Instytutu Rozrachunkowego będą prowadziły cał­

kowitą kontrolę rozliczeń waluty eksportowej

(§ 14).

syła

I

DZIAŁ NIEURZĘDOWY.

--000--

Z Kancelarii p, Prezydenta

Rzeczypospolitej.

SZief iKancelarii Cywilnej z:awiadamJia, ,że

~. Pre~ydent Rzeczypospolitej przyjm0'wać będzie

zyczema nOW0'roczne w dn. 1 stycznia 1938 r. na

Zamku Królewskim w Warsz,awie.

Karty wstępu wydawać będzie Kancelaria

Cywilna w dniach 29, 30 i 31 grudnia b. r. od godz.

10 -- 14-ej.

niczo nie różni się co do ilości materiału nauczania i czasu od programu nauki j, podbudowy dawnych programów wydziału bud0'wlan.eigo i mechanicznego i ustalony zosŁał w por0'zumieniu ze sferami naukowymi i gospodarczymi. Nadto w bieżącym mku podniesiono stopień organizacyjny

wydziału melioracyjnego do pOlz iomu liceum 0'raz

otwa:rto nowe liceum telekomunikacyj:ne.

Równi·eż nieścisły był komunikat ogłoszony

w szeregu cZaJSopism w dniu 17 grudnia, ozuai-m iający, że Państwową Wyższ. ą Szkołę Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S.

Rotwanda w Warszawieora'z Państwową Wyższą

Szkołę Budowy Maszyn i Elektr·o.fechn:i,k i w Poznaniu Ministerstwo przekształciło na szkoły akademic.k ie. Co do tych dwóch 3 7~ letnich szkół, które dotąd były oparte na '6 klasach śr·edniej szkoły

0'gólnokształcącej, Ministers-t wo wydało w czerwcu rb. zarządzenie , przekształcając je na trzyletnile wyższe szkoły nieakademickie, oparte na maturze 0'śmioklasowego gimnazjum, a w przyszłości

na świadectwie ukol1 czenia liceum matemaŁyczno­

fizycznego-o W Poznaniu nowy ustrój nie był

wprowadzony w bieżącym roku szkolnym z braku do's tateczne'j liczby kandydatów na kurs l-szy.

Wobec często poiawiających się notatek w

pra,sie, po-równywujących pozi-o m szkół przemysłowych dawnego typu z poziomem w szkoła'ch

przemysJ0'wych stopnia licealnego, wprowadzonym w życie w bieżącym r0'ku szkolnym -- należy wyjaśnić niektóre szczegóły o'r gani'z acyjne

tych szkół.

Szkolły przemysł-owe

stopnia licealnego są

lrzylelnie, a program ich opi:era się na programie

czteroletniego gimnazjum ogólnokształcącego nQwego typu.

Programy sZlkół przemysłowych stopnia licealnego zostały opra<:o-w ane w ścisłym po-r o'ZUmieniu ze sferami naukowymi, gospodar'c zymi i

zakładami' przemysłowymi, są one dostoso-w ane

do potrzeb naszego życia gospodarcwJ!Q, a także

przygolt 0'wanie do obrony kraju zostało w nich W

sZle rokim stopniu uwzględnione.

Licea przemysłowe mają przygot0'wać dla zakładów przemysIłowych t. zw. techników -- bezp0'średnich pomocników inżyni'erów. Szkoły przemysłowe stopnia licealnego nie są tworem zupeł­

nie nowym. Pod0'bne szkoły, bardzo nieliczne,

istniały w Polsce, jak np. państwowa szkoła lotnicza i samochodo'w a, miernicza, budowlana lub

elektrycwa. Szkoły tego typu są bardzo rozpowszechni0'ne zagranicą. Dość wspomnieć, że w

Niemczech istnieją szkoły trzyletnie oraz dwu i pół

le-tnie t. zw. "Hoehere Technische LehrClJnstalten

und Technikum", które oparte są na podbudowie

(die Reife fuer Obersekunda), odpowiaJdającej w

przybliżeniu naszemu nowemu gimnaz:;um Qgólnokształcącemu. Szkół takich w Niemczech j,est

przeszto 140, uczęszcza do nich kilkadziesiąt tysięcy młodzieży.

Nieuzasadnione są również obawy młodzieży,

która uko-ńczyła lub kończy czteroletnie szkoły

techniczne, oparte na szkole powszechnej, że j'a koby po wpmwadz.e niu nlOwych liceów przemysłowych mlod:zież ta straci uprawnienia, uprzednio je.j przysługujące. Wobec powyżS'Ze!!o Ministerstwo zaznacza, że uprawnienia abs-olwenłów

dawnych szkół techni:cznych w pracy zawodo-w ej

a także w państw0'wej służbie cywilnej i wojskowej nie będą usz.czuplone i odpowiadać będą

uprawnieniom

absolwentów 0'becnych liceów

przemyslowych.

=

Sejm i Senat Rzeczypospolitej Polskiej.

---000----

Z Ministerstwa '

Spraw \X' ewnętrznych.

P. Minister Spraw Wewnętrznych rozwiaz,ał

na terenie c ałego kraju Niezależną Soci'alistyc~ną

Partię Pracy, uzna,jąc za organizację nielegalną,

i zaka z ał należenia do niej lub współdziałania

z m ą.

---oOo~

Z Ministerstwa W. R. i O. P.

Od pewnego czasu pojawiaj ą się w prasie codziennej liczne komunikaty i informacje o szkolnictwie zawo-dowym, nie zawsze zacze11'lli'ęte ze

źródeł miarodajnych i nie odpowiadające istotnemu stanowi rzeczy. Ponieważ tego rodzaju wiadomości wprowadzają w błąd opinię publiczną,

Ministerstwo podaje następu ją ce w yjaś nienia w

s tosunku do niektórych komunikatów

W pierwszych dniach grudnia r. b. prasa podawała, że przerwanie b},okady w Państw0'wej

Wyższej Szkol-e Budowy Maszyn im. Wawelberga

i S. Rotwanda w Warszawie z,ostało spowod0'wane zapewnieniem ze strony Pana Mini's tra Wyznań

Religijnych i Oświecenia Publicznego, iż sprawa

nowelizacji ustawy o tytule inżyni-era posuwa się

normalną drogą dla ustaw. Żaden z komunikatów

natomiast nie podał, że równocześnie Pan Minister W. R. i O. P. katego.rycznie oświadczył słu­

chaczom tej szkoły, że szkoła będzie zamknięta,

Q ile słuchacze w wyznaczonym czasie nie opuszczą murów okupowanej przez nich szkoły .

Podobna nieścisłość w podanym komunikacie

miała miejsce w odni esi~ niu do Państwowej Wyż­

szej Szkoly Budowy Maszyn i Elektrotechniki w

P ozna niu oraz Wyższej Szkoły Gospodarstwa

Wiejsk iego w Cieszynie. Szkoły te otrzymały

ostrz eże ni e Ministerstwa o grożącym im zamknię­

ciu, o ile młodzież tych szkół w dalszym ciągu

będzi e przekraczała obowiązujący regulamin.

Nieściś!c informowano prasę o Państwowej

Szkole Przemysłowej w Krak0'wie co do jej SitOpnia organizacyjnego i programu. Szkołę tę Pań­

stwo Polskie przejęło od zaborców jaJko n0'rmalną

szk0'łę zawodową średnią, gdyż oparta ona była

na podbudowie 4 klas slz koJy średniej ogólnokształcącej dawnego typu, a nauka w niej trwała

4 lata. Kilka lat temu Ministerstwo poczyniło

kroki ku podniesieniu poziomu tej szkoły, opierając dwa jej wydziały, mechaniczny i budowlany, o

trzyletnim kursie nauki na podbudowie 6 klas

dawnego ośmioletniego gimnaząum ogólnoksz1ał­

cącego. W bieżącym roku sz.k 0'lnym wydziały te

otrzymały program nowych liceów, który zasad-

Na wczorajszym posiedzeniu sejmowej Ko misii Budżetowej po dyskusji P. Prezes Rady Ministrów gen. F. Sławoj Składkowski wygłosił następuj ą ce przemówienie

,Wysoka Komisjo. Wypada mi podnieść z

wdzi~cznoś c ią atmosferę ob;ektywizmu i wyrozumiałości dla Prezydium Rady Ministrów i ogólnych

wytycznych Rządu, która panowała w czasie dzisie::szego posiedzenia Wysokiej ~omisji, do t~go

stopnia, że nawet ja, okrzyczany Jako nerWOWIec,

nie miałem sposobności inge r ować (ogólna we so łość). Przypuszczam, że jest to zasługą w dtl~ej

mierze p. koL referenta Zakhki, który w SWOIm

pouczającym, rzeczowym, . głębokim. a jednocze~~

nie wyrozumiałym refera cle po.fraftł przedsta:vlc

Wysokiej Komis ji, że jednak w tym PrezydlUm

żadne okropności się nie dzieją. Przyznam się, że

gdy kolega Zaklika zjawił się ante porias Prezydium i przyszedł do nas, to troszkę jednak obawialiśmy się go, bo każdą sprawę brał pod światło

i bardzo d ł ug o ją przeglądał. Poświęcił dużo pracy, ale mam wrażenie, żeśmy wszystko zrobili,

aby mu tej pracy nie utrudniać, aby rzeczywiście

mógł nabrać tego przekonania, które był łaskaw

w swoim obj.ektywnym referacie wyrazić.

Często podnoszony jest zarzut,

którego

nie podniósł p. kol. Zaklika -- że Prezydi~

właściwie pracuje za mało celem koordynacJl

prac innych Panów Ministrów, że ten Rząd tak

się trzyma, iż codziennie powinien się przewrócić,

prawda -- mówi się najczęściej, że ten Rząd nie

ma swego programu, że jest to Rząd bezprogramowy. No, byłoby to wielką moją zręcznością,

aby bez programu móc półtora roku ciągnąć, ale

wszystko jedno. Ponieważ się to mówi tu, chciał­

bym Wysokiej Komisji oświadczyć mniej więcej to

samo, co w zeszłym roku, że program Rządu

uzgadniam nie za pomocą pism rozsyłanych do

Ministrów, które przechodzą przez referentów, ~e

stanowiska referentów fachowych wysłuchUję

zwykle tylko jako elementu decyzji, jako jednej

z danych, że jest mi oboję tne, czy są oni zadowoleni czy nie ze mnie, natomiast r0'zmawiam bezpośrednio z Ministrami, jako tymi, którzy są odpowiedzialni za swoje prace. Za program Rządu

uważ am nie ten program, który się wygłasza

i którego się potem najczęściej nie wykonuje, tylko owe wytyczne pracy Rządu, które są orientacyjnymi punktami dla wszystkich 0'krętów, z których składa się właśnie eskadra rządowa i które

powinny płynąć w jednym kierunku. Tymi wytycznymi pracy Rządu są następujące: Po pierwsze jest to czynnik obr ony Państwa. I tu wysiłek

wszystkich Ministrów zmierza d0' tego, aby ten

czynnik był jak najwyżej podniesiony i aby jak

najlepiej prosperował. I chociai; są może rzeczy,

o których wspomniał kolega Dudziński, (braki są

przecież wszędzie), ale to jest jeden ze słupów, na

który płyną okręty eskadry rządowej. Drugim takim słupem, drugim takim programem ogólnym to

są, jak koledzy dobrze wiedzą, ogólne wytyczne

gospodarcze, które trzyma mocno w swoim ręku

Pan Wicepremier Kwiatkowski, które dają swoje

osiągnięcia, które

nie są pro.gramem pisanym tylko na papierka;ch, ale dały, jak koledzy wiedzą,

w ciągu tego półtora roku swoje wyniki. Trzecim

słupem wytycznym, do którego stosować się muszą MiniSIt rowie, to są wytyczne polHyki zagranicznej, dla które~ współp.racować muszą ws'z:ystkie resorty i do której się przystosować muszą. A określeniem tej polityki zagranicznej, jak Wysokiej

Izbie wiadomo, jest właściwe własne oblicze Polski w życiu międzynarodowym. Wreszcie czwartym takim słupem, który jest najbardziej dla polityki wewn ę trznej Państwa charakterystyczny, to

jest dążenie do sprawiedliwości społecznej. Pracujemy nad tym już półtora roku i co do jej wyników mógłbym przytoczyć dużo przykładów, których Wysokiej Izbie oszczędzę, bo one są znane

i mogę ich nie przytaczać.

To są mniej więcej cztery takie punkty, cztery słupy wytyczne, na które kieruje się mój Rząd.

Z nich wynikają wszystkie inne poczynania Rządu .

Przechodzę teraz do rzeczy poruszonych

przez panów kolegów. Przede wszystkim chciał­

bym odpowiedzieć na pytanie, dotyczące mojego

stosunku d0' prasy i tego, co się z prasą dzieje.

Proszę Wysokiej Komisji, prasa jest w bardzo

ciężkiej sytuacji i my jesteśmy w ciężkiej sytuacji,

dlatego że, jak koledzy wiedzą i czują, nie prze żywamy najłatwiejszego okresu w życiu Polski

w tej chwili. Tworzą się nowe organizacje społeczne i polityczne, tworzą się nowe rzeczy, które muszą powodować szereg tarć. Stąd szereg

plotek, stąd szereg niedomówień i szereg r .leczy,

o których albo pisać można, albo nie. Aby kolegom przedstawić, jak się na tę sprawę 'zapatruję,

pozwolą koledzy, że odczytam mój okólnik do

władz, który wydałem po pobycie u mnie panów

przedstawicieli prasy, przy czym proszę pana

prezesa, aby był łaskaw uznać ten okólnik za

poufny.

Proszę kolegów, uważałem za stosowne te

rzeczy ostro p o stawić, dlate,g o że utworzył się

wąż, który nie miał końca . Prasa była rozgoryczona na urzędników, urzędnicy byli rozgoryczeni

na prasę i stąd powstała sytuacja praw"ie bez

wyjścia. Oczywiście stosuje się to do każdej prasy, nigdzie w tym tajnym okólniku nie jest napisane, że to jest tylko do prasy polskiej.

Teraz chciałbym przejść do sprawy t. zw.

wyższych i niższych urzędników i ich odpowiedzialności . Już naprawdę 10 lat mija, jak mam na

swym sumieniu tylu wojewodów, co może żaden

minister w Polsce, a więc nie oszczędzam tych ludzi wyżej postawionych, o ile uważam, że praca

ich nie jest P0'żyteczna dla państwa. Robię to w

sposób jasny, jawny, może mało uprzejmy, ale robię to t.ak, jak uważam, że jest najpożyteczniejsze

dla państwa. Dlatego, jeżeli podnosi się tu, że są

procesy niższych funkcjona,riuszów -- przede

wszystkim starostowie nie są niższymi funkcjonair iuszami, Koledzy wiedzą, że to są wyżsi urzęd­

nicy o samodzielnej pracy -- muszę powiedzieć,

że niższych funkcjonariuszów nie pociąga $ię do

odpowiedzialności w przeciwstawieniu do

wyż-

Opłata

Warszawa, Środa

Nr 294.

22 grudnia 1937 roku.

pocztowa uiszczona ryczałtem.

xx.

--------------------------------

MONITOR POLSKI

DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

WYCHODZI CODZIENNIE Z WY J Ą TKIEM NIEDZIEL I

•

SWIĄ T.

Redakcja, Administracja i Ekspedycja: ul. Miodowa Nr 22. Telefon Redakcji 11-44-05. Telefon Administracji 11-80-13. Telefon Ękspedycji 11-80-t9.

Ogłoszenia: ul. Królewska 5. Kasa czynna od godz. 8 i pół do 1 po płd., w soboty do g. 12 w płd. Konto czekowe w P. K. O. - '30.

Oddziały .. Monitora Polskiego"

BYDGOSZCZ, Gdańska 22, tel. 15-74; GDAN'SK, Neugarten 27, tel. 240-79; GDYNIA, Skwer Kościuszki 14, tel. 17-20: KATOWICE, 3 Maja 34, leI. 305-65 i 3lO-()l;

KRAKÓW, Rynek Główny (i, tel, 105-00 i 120-27; LWÓW, Akademicka 11, I p., tel, 200-20, 200-45; LóDZ, Piotrkowska 125, tel. 101-11 i 115-24; POZNAN, Aleja Marsz.

Piłsudskiego 24, tel. 28-57, 28-58 i 28-49; TORUN, Szeroka 41, tel. 263; WILNO, Mickiewicza 15 m. 5, tel. 674 i 17-85.

.

TREśC DZIAŁU URZĘDOWEGO

'z a r z ą d z e n i a

,W ł a d z

N a c z e l n y c h

Poz. 462. Uchwała Komisji Obrotu Towaro.wego z dnia 20 listopada 1937 r. w sprawie instrukcji o doręczaDiu zaświadczeń walutowych na

wywóz towarów za granicę i do W. M. Gdańska.

obowiązkach eksporterów oraz kontroli wpływu

i rozliczeń waluty eksportowej.

DZIAŁ URZĘDOWY.

--000--

Zarządzenia Władz Naczelnych.

-000--

INSTRUKCJA

o doręczaniu zaświadczeń walutowych na wywóz

towarów za granicę i do W. M. Gdańska, obowiązkach eksporterów oraz kontroli wpływu i rozliczeń waluty eksportowej.

OBJAśNIENIA WSTĘPNE.

W rozumieniu ninieiszej instrukcji

Cudzoziemcem jest osoba fizyczna lub prawna, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę zagranicą, nie wyłączając zagranicznych oddziałów

(filii, 'agentur, przedstawicielstw) przedsiębior,stw

i instytucyj krajowych. Nie uważa się za cudzoziemców przedsiębiorstw i zakładów przemysło­

wych, handlowych itp., położonych na terytorium

Polski, których zarządy lub właściciele mają miejsce zamieszkania lub siedzibę zagranicą, j,a k również znajduj,ących się w Polsce oddziałów (filii,

agentur, przedstawicielstw) przedsiębiorstw i instytucyj zagranicznych.

Zagraniczymi środkami płatniczymi są pieniądze zagraniczne i dewizy.

Pieniędzmi zagranicznymi są monety, banknoty oraz wszelkie znaki pieniężne, opiewające na

obcą walutę.

462.

UCHWALA

KOMISJI OBROTU TOWAROWEGO

z dnia 2() listopada 1937 r.

o doręczaniu zaświadczeń

walutowych na wywóz tOwarów za granicę i do

W. M. Gdańska, obowiązkach eksporterów oraz

kontroli wpływu i rozlicze .. waluty eksportowej.

w sprawie instrukcji

Na podstawie ,art. .1 ust. 2 i art. 2 ust. 2 dekretu Prezyd-enta Rzeczypospolitej z dnia 7 maja

1936 r. w sprawie kontroli obrotu towarowego

z zagrani:cą i z W:olnym Miastem Gdańskiem (Dz.

Ust. R. P. Nr 36, poz. 279), rozporządzenia Ministrów: Przemysłu i Handlu, Skarbu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 8 maJ~ 1936 r. (Dz.

Ust. R. P. Nr 37, poz. 285) oraz art. 2 ust. 4 dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 3 listopada

1936 r. o ,Polskim Instytucie Rozrachunkowym

(Dz. Ust. R. P . Nr 84, poz. 582) Komisia Obrotu

Towarowego postanawi.a, co następuje

Celem wykonania przepisów § 1 i 2 rozporzą­

dzenia Ministrów: Przemysłu i Handlu, Skarbu

oraz Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 8 maja

1936 r. o kontroli wywozu towarów za granIcę i dQ

Wolnego Miasta Gdańska (Dz. Ust. R. P. Nr 37,

poz. 285) w brzmieniu nadanym rozporządzeniem

z dnia 16 czerwca 1936 r. (Dz. Ust. R. P . Nr 46

pOz. 338) Komisja Obrotu Towarowego wprowa~

dz.a z dniem 1 stycznia 1938 r. dołączoną do ni~

me}szej uchwały instru'kcję o doręczaniu zaświad­

czeń walutowych na wywóz towarów za granicę

i do W. M. Gdańska, ' obow.i~kach eks,p orterów,

oraz . kontroli wpływu i rozlicz'eń waluty -eksportowe).

Przewodniczący Komisj,j

(-) M. Sokołowski.

Zastępca Przewodniczącego Komisji

(-) Jastrzębowski.

Członek Komisji

'{-l Cz. Bobrowski.

Członek Komisji

(-J Adam Manie!.

Sekretarz Generalny Komisii

(-) S. Sadowski.

Dewizami są: weksle, czeki, asygnaty kasowe, akredytywy, polec~nia wypłat i przekazy oraz

wszel~.i-e , in~e nilleżności, opiewające na walutę

zagraniczną 1 pl,a lne zagranicą. Dokument płatny

zagranicą z kont.a zablokowanego przez zagraniczne władze dewizowe - nie jest dewizą w rozumieniu niniejszej instrukcj1.

Towarem jest ka2dy przedmiot ruchomy, tak

nowy ,jak i używany, bez względu na swe przeznaczenie.

Walutą eksportową jest należność od zagranicy za sprzedane zagranicą towary; zapłata tej

należności powinna być umówiona tak, aby mogła

nastąpić zgodnie z obowiązującymi przepisami.

. . .' Transakcją zamienną jest transakcja, w której ek's porter w zam1'a,n należności za wyw:iez,iony

zagrani:cę towar otrzymuje inny towar z za,granicy.

Transakcją wiązaną jest tr,a nsakcja, w której

przywóz towaru z zagr.a nicy uzależniony jest od

wywozu innego towaru na podstawie zarządzenia

właściwych władz .

Przez autonomię dewizową rozumie się prawo nadane generalnie danej organi'zacj.i lub instytucji przez Komis~ę Dewizową na zużywanie dewiz na cele określone w zezwoleniu Komisji Dewi'z owej.

Racllunkiem walutowym "E" je-s t konto firmy eksportującej zagranicę towary z surowca importowanego na ten cel, otwarte w banku dewizowym na podstawie specjalnego zezwolenia Ko,misji Dewizowej'; firma,która uzyskała takie ze.

zwo,l enie, ma prawo zatrzymać na rachunku walutowym ilE", na pokryde ·k osztów eksportu i należności z.a importowane surowce, określony procent waluty eksporto,wej, resztę zaś musi odprzedawać bankowi dewizowemu w myśl ogólnie

obowiązujących przepisów.

Bankiem dewizowym .j est Bank Polski, PoIska Kasa Rządo'wa w Gdańsku oraz wszystkie

banki, którym uprawnienia banków dewizowych

nadał Minister Skarbu.

Świadectwem rozrachunkowym na wywóz

jest dokument wydany przez upoważnioną do tego instytucję, a stwierdza,jący, że wywóz nastę­

puje w ramach układów rozrachunkowych.

Kompletem formularzy jest komplet obejmu- jący

a) zgłoszenie wywozowe (egz. I),

b) zaświadczenie walutowe (e~z . II),

c} kopię zaświadczenia dla Urzędu Celnego

(egz . III),

d) kopi'ę zgłoszenia wywozowego dla eksportera (egz. IV),

e} potwierdzenie banku dewizowel!o (egz. VI,

El rozliczenie transwkcji eksportowej (egz.

VI)..

Instytucją

insitytucja, upoważniona z~'

<heniem Ministra Prz.emysłu i Handlu do dorę·

czani:a za'świadczeń walutowych.

A.

WARUNKI DORĘCZANIA ZAśWIADCZEN

WALUTOWYCH.

Klauzula dewizowa w umowach eksportowych.