Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2026 r. w sprawie pilotażu morskiego

§ 1. Rozporządzenie określa

1)

szczegółowe wymagania kwalifikacyjne pilota morskiego;

2)

warunki wymagane do uzyskania szczególnych uprawnień pilotowych;

3)

warunki wymagane do uzyskania i odnawiania dokumentów kwalifikacyjnych i dokumentów potwierdzających szczególne uprawnienia pilotowe, wzory tych dokumentów oraz terminy ich ważności;

4)

wymagania egzaminacyjne dla uzyskania oraz odnowienia dokumentu stwierdzającego uzyskanie kwalifikacji pilota

morskiego;

5)

wymagania egzaminacyjne dla uzyskania zwolnienia z pilotażu obowiązkowego;

6)

programy szkoleń pilotów morskich, kandydatów na pilotów morskich i praktyk pilotowych;

7)

warunki i tryb naboru na szkolenia kandydatów na pilotów morskich;

8)

warunki i tryb uznawania, zmiany zakresu, odnawiania, zawieszania, cofania uznania oraz przeprowadzania audytów

ośrodków szkolenia pilotów morskich i stacji pilotowych, wymagania dotyczące wyposażenia bazy szkoleniowej

i kwalifikacji kadry szkoleniowej oraz wzory dokumentów stosowanych przy przeprowadzaniu audytów;

9)

sposób sprawowania nadzoru nad pilotażem przez właściwego dyrektora urzędu morskiego, w tym zakres danych

umieszczanych na liście pilotów.

Załącznik nr 1

Załącznik nr 1

WZÓR

WZÓR

(papier offsetowy z dwutonowym znakiem wodnym, w kolorze jasnobłękitnym, o wymiarach 148,5 × 105 mm)

DYPLOM PILOTA MORSKIEGO

Urząd Morski w ……………............................. zaświadcza, że

Maritime Office in ………………………………. certifies that

..................................................................................................................................

(nazwisko/surname)

(imię/name)

RZECZPOSPOLITA POLSKA

REPUBLIC OF POLAND

DYPLOM

PILOTA MORSKIEGO

SEA PILOT

CERTIFICATE

..................................................................................................................................

(data i miejsce urodzenia / date and place of birth)

posiada kwalifikacje potwierdzone zgodnie z § … do pilotowania statków morskich

w rejonie pilotowym*)

has been qualified according to § … to act as a pilot on seagoing ships within the

area.

………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………..

*) Ewentualne ograniczenia należy określić dla rejonu pilotowego.

Any limitations shall be specified for the pilotage area.

Dyplom jest ważny tylko z odpowiednim uprawnieniem pilotowym.

This Certificate is valid only when presented with the pilot permission.

Wystawiony zgodnie z rozporządzeniem

Ministra Infrastruktury

z dnia 24 czerwca 2026 r. w sprawie pilotażu morskiego

(Dz. U. poz. 918)

Issued in accordance with

Regulation of Minister of Infrastructure on 24 June 2026 concerning pilotage

(Journal of Law pos. 918)

Hologram

Urzędu

Morskiego

................................................................................................................................

(miejsce i data wydania / place and date of issue of this certificate)

przyznany z dniem: ………………………...

granted on

miejsce na fotografię

43 x 33 mm

photo

data ważności dyplomu: ………………….

the validity of this certificate

pieczęć urzędowa

official seal

Nr/No. ....................................

...............................................

(podpis posiadacza /

holder’s signature)

......................................................................

(imię i nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej /

name and surname and signature of duly authorized official)

§ 2. 1. Wnioski, o których mowa w § 5 pkt 2, § 6 pkt 2, § 7 pkt 2, § 8 ust. 2 pkt 2, § 9, § 11 ust. 1 oraz § 37 ust. 3, wraz

z załącznikami składa się do właściwego dyrektora urzędu morskiego na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej.

2. Wnioski, o których mowa w § 24, wraz z załącznikami składa się do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej, zwanego dalej „ministrem”, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej.

1)

Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej – gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U.

poz. 2725).

3. Wnioski składane na piśmie utrwalonym w postaci papierowej wnioskodawca składa osobiście albo przesyłką rejestrowaną nadaną w placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. –

Prawo pocztowe (Dz. U. z 2026 r. poz. 558) albo w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na

terenie Unii Europejskiej.

4. Wnioski składane w postaci elektronicznej wnioskodawca opatruje kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym i wraz z załącznikami w postaci kopii elektronicznych składa na adres do doręczeń

elektronicznych zgodnie z ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 3 i 507).

Rozdział 2

Szczegółowe wymagania kwalifikacyjne pilota morskiego oraz warunki wymagane do uzyskania i odnowienia

dokumentów potwierdzających uzyskanie kwalifikacji pilota morskiego

Załącznik nr 2Załącznik nr 2

WZÓR

WZÓR

(papier offsetowy z dwutonowym znakiem wodnym, w kolorze jasnobłękitnym, o wymiarach 148,5 × 105 mm)

UPRAWNIENIE PILOTOWE

Urząd Morski w ……………................................ zaświadcza, że

Maritime Office in …………………………………. certifies that

..........................................................................................................................................

(nazwisko/surname)

(imię/name)

RZECZPOSPOLITA POLSKA

REPUBLIC OF POLAND

posiadacz dyplomu pilota morskiego nr ………………….............

the holder of Sea Pilot Certificate no............................................

UPRAWNIENIE PILOTOWE

otrzymał uprawnienie do pilotowania statków morskich

w rejonie pilotowym określonym w dyplomie.

has been granted permission to pilot seagoing ships within the area

specified in the Pilot Certificate.

PILOT PERMISSION

Uprawnienie

Permission

Wystawione zgodnie z rozporządzeniem

Ministra Infrastruktury

z dnia 24 czerwca 2026 r. w sprawie pilotażu morskiego

(Dz. U. poz. 918)

Issued in accordance with

Regulation of Minister of Infrastructure on 24 June 2026 concerning pilotage

(Journal of Law pos. 918)

Do/up to 130 m

Do/up to 170 m

Do/up to 200 m

Powyżej/over 200 m

Zbiornikowce LNG/LNG Tankers

miejsce i data wydania: …………………………………….....

place and date of issue: ......................................................

data ważności uprawnienia: ………………………………....

the validity of this permission: ………………………………..

Hologram

Urzędu

Morskiego

Nr/No. ....................................

Potwierdzenie

Confirmation

pieczęć urzędowa

official seal

......................................................................

(imię i nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej /

name and surname and signature of duly authorized official)

§ 3. 1. Do pilotowania statków morskich w pilotażu morskim w rejonach pilotowych Gdańsk, Gdynia – Hel – Władysławowo, Świnoujście – Szczecin, zwanych dalej „podstawowymi rejonami pilotowymi”, oraz w pilotażu morskim w pozostałych rejonach pilotowych, zwanych dalej „pozostałymi rejonami pilotowymi”, jest wymagane posiadanie dyplomu pilota

morskiego potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do pilotowania statków morskich w danym rejonie pilotowym oraz

uprawnienia pilotowego, wydanych przez właściwego dyrektora urzędu morskiego dla rejonu pilotowego, w którym kandydat na pilota morskiego odbywał praktykę pilotową.

2. Wzór dyplomu pilota morskiego jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

3. Wzór uprawnienia pilotowego jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Załącznik nr 3

Załącznik nr 3

WZÓR

WZÓR

(papier offsetowy z dwutonowym znakiem wodnym, w kolorze jasnobłękitnym, o wymiarach 148,5 × 105 mm)

DYPLOM PILOTA MORSKIEGO W PILOTAŻU PEŁNOMORSKIM

Urząd Morski w ……………............................... zaświadcza, że

Maritime Office in ………………………………… certifies that

RZECZPOSPOLITA POLSKA

REPUBLIC OF POLAND

DYPLOM

PILOTA MORSKIEGO

W PILOTAŻU PEŁNOMORSKIM

DEEP SEA PILOT

CERTIFICATE

Wystawiony zgodnie z rozporządzeniem

Ministra Infrastruktury

z dnia 24 czerwca 2026 r. w sprawie pilotażu morskiego

(Dz. U. poz. 918)

Issued in accordance with

Regulation of Minister of Infrastructure on 24 June 2026. concerning pilotage

(Journal of Law pos. 918)

Hologram

Urzędu

Morskiego

..........................................................................................................................................

(nazwisko/surname)

(imię/name)

..........................................................................................................................................

(data i miejsce urodzenia / date and place of birth)

posiada kwalifikacje potwierdzone zgodnie z § 7 do pilotowania statków

morskich na morzu terytorialnym i pozostałych akwenach Morza Bałtyckiego.

has been qualified according to § 7 to act as a pilot on seagoing ships in the

territorial sea and in remaining area of the Baltic Sea.

………………………………………………………………………………...........

………………………………………………………………………………...........

Dyplom jest ważny tylko z odpowiednim uprawnieniem pilotowym.

This Certificate is valid only when presented with the pilot permission.

...........................................................................................................................................

(miejsce i data wydania / place and date of issue of this certificate)

przyznany z dniem: ………………………..............

granted on: ...........................................................

miejsce na fotografię

43 x 33 mm

photo

data ważności dyplomu: …………………………..

the validity of this certificate: ………………………

pieczęć urzędowa

official seal

Nr/No. ....................................

...............................................

(podpis posiadacza /

holder’s signature)

.............................................................

(imię i nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej /

name and surname and signature of duly authorized official)

§ 4. 1. Do pilotowania statków morskich na morzu terytorialnym i pozostałych akwenach Morza Bałtyckiego, zwanego

dalej „pilotażem pełnomorskim”, jest wymagane posiadanie dyplomu pilota morskiego potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do pilotowania statków morskich w pilotażu pełnomorskim, uprawnienia pilotowego w pilotażu pełnomorskim oraz

karty identyfikacyjnej pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim, wydanych przez właściwego dyrektora urzędu morskiego.

2. Wzór dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

3. Wzór uprawnienia pilotowego w pilotażu pełnomorskim jest określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

4. Wzór karty identyfikacyjnej pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim jest określony w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

Załącznik nr 4Załącznik nr 4

WZÓR

WZÓR

(papier offsetowy z dwutonowym znakiem wodnym, w kolorze jasnobłękitnym, o wymiarach 148,5 × 105 mm)

UPRAWNIENIE PILOTOWE W PILOTAŻU PEŁNOMORSKIM

Urząd Morski w ……………................................ zaświadcza, że

Maritime Office in …………………………………. certifies that

.

................................................................................................................................................

(nazwisko/surname)

(imię/name)

RZECZPOSPOLITA POLSKA

REPUBLIC OF POLAND

posiadacz dyplomu pilota morskiego nr …………………..................

the holder of Sea Pilot Certificate no ................................................

UPRAWNIENIE PILOTOWE

W PILOTAŻU PEŁNOMORSKIM

DEEP SEA

PILOT PERMISSION

otrzymał uprawnienie do pilotowania statków morskich na morzu

terytorialnym i pozostałych akwenach Morza Bałtyckiego.

has been granted permission to pilot seagoing ships in the territorial

sea and in remaining area of the Baltic Sea.

Wystawione zgodnie z rozporządzeniem

Ministra Infrastruktury

z dnia 24 czerwca 2026 r. w sprawie pilotażu morskiego

(Dz. U. poz. 918)

Issued in accordance with

Regulation of Minister of Infrastructure on 24 June 2026 concerning pilotage

(Journal of Law pos. 918)

miejsce i data wydania: ……………………………………..

place and date of issue: ....................................................

data ważności uprawnienia: ……………………………….

the validity of this permission: ……………………………...

Hologram

Urzędu

Morskiego

Nr/No. ....................................

pieczęć urzędowa

official seal

......................................................................

(imię i nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej /

name and surname and signature of duly authorized official)

§ 5. Warunkiem uzyskania dyplomu pilota morskiego w podstawowych rejonach pilotowych jest

1)

posiadanie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej;

2)

złożenie do właściwego dyrektora urzędu morskiego wniosku o wydanie dyplomu oraz dołączenie do niego

a)

kopii świadectwa zdrowia potwierdzającego zdolność do wykonywania pracy na statkach morskich na stanowisku

pilota morskiego, wydanego przez uprawnionego lekarza zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 5 ust. 7

ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu (Dz. U. z 2026 r. poz. 102), zwanego dalej „świadectwem zdrowia”,

b)

dokumentu potwierdzającego uzyskanie pozytywnego wyniku testu sprawnościowego przeprowadzonego na

wniosek kandydata na szkolenie w obecności przedstawiciela urzędu morskiego, zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku nr 6 do rozporządzenia, zwanego dalej „testem sprawnościowym”, przeprowadzonego niewcześniej niż w okresie 12 miesięcy przed złożeniem wniosku o wydanie dyplomu pilota morskiego,

c)

zaświadczenia o zdanym przed Centralną Morską Komisją Egzaminacyjną, zwaną dalej „Komisją”, egzaminie

kwalifikacyjnym na uzyskanie dyplomu pilota morskiego w rejonie pilotowym, którego dotyczy wniosek o wydanie dyplomu pilota morskiego, przeprowadzonym niewcześniej niż w okresie 12 miesięcy przed złożeniem

wniosku o wydanie dyplomu,

d)

dokumentu potwierdzającego posiadanie co najmniej 12-miesięcznej praktyki pływania na stanowisku kapitana

na morskich statkach handlowych o pojemności brutto 3000 i powyżej w żegludze międzynarodowej,

e)

dokumentu potwierdzającego odbycie praktyki pilotowej, o którym mowa w § 12 ust. 1 pkt 2, zrealizowanej

w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie dyplomu pilota morskiego i trwającej niekrócej niż 6 miesięcy.

Załącznik nr 5

Załącznik nr 5

WZÓR

WZÓR

(papier w kolorze czerwonym, o wymiarach 69 × 99 mm)

Karta identyfikacyjna pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim

Hologram

Urzędu

Morskiego

……………………………………………………

(nazwisko/surname)

(imię/name)

……………………………………………………

(data i miejsce urodzenia / date and place of birth)

RZECZPOSPOLITA POLSKA

REPUBLIC OF POLAND

Karta identyfikacyjna pilota morskiego w pilotażu

pełnomorskim

Deep Sea Pilot Identity Card

Nr/No. …………………

Urząd Morski w ……………………….....

Maritime Office in………………………...

Data wydania: ……………………………

Date of issue:……………………………..

pieczęć urzędowa

official seal

......................................................................

(imię i nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej /

name and surname and signature of duly authorized official)

Jest upoważniony do wykonywania pilotażu

pełnomorskiego na Morzu Bałtyckim.

Is licensed to act as Deep Sea Pilot in the Baltic

Sea.

Prosi się właściwe władze o udzielanie pomocy

pilotowi przy wykonywaniu jego obowiązków

służbowych.

The competent authorities are requested to

assist the pilot in performing his/her duties.

miejsce na

fotografię

43 x 33 mm

photo

…………………………

(podpis posiadacza /

holder’s signature)

§ 6. Warunkiem uzyskania dyplomu pilota morskiego w pozostałych rejonach pilotowych jest

1)

posiadanie dyplomu kapitana żeglugi przybrzeżnej albo co najmniej dyplomu starszego oficera pokładowego na statkach o pojemności brutto od 500 do 3000;

2)

złożenie do właściwego dyrektora urzędu morskiego wniosku o wydanie dyplomu oraz dołączenie do niego

a)

dokumentów, o których mowa w § 5 pkt 2 lit. a–c,

b)

dokumentu potwierdzającego posiadanie 12-miesięcznej praktyki pływania na stanowisku na poziomie zarządzania,

c)

dokumentu potwierdzającego odbycie praktyki pilotowej, o którym mowa w § 12 ust. 1 pkt 2, zrealizowanej

w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie dyplomu pilota morskiego.

Załącznik nr 6

Załącznik nr 6

WYMAGANIA

WYMAGANIATESTU

TESTUSPRAWNOŚCIOWEGO

SPRAWNOŚCIOWEGO

Pływalnia

1. Przepłynięcie dystansu 200 metrów dowolnym stylem w czasie krótszym niż 8 minut.

2. Utrzymanie ciała w wodzie z głową na powierzchni wody w czasie dłuższym niż 2 minuty.

Sala gimnastyczna

Dwukrotne wejście i zejście po sztormtrapie na wysokość 9 metrów w ubraniu i w pasie ratunkowym

albo kamizelce asekuracyjnej dopuszczonych do użytku dla pilotów morskich. Próbę należy

wykonywać z zabezpieczeniem w czasie krótszym niż 10 minut.

§ 7. Warunkiem uzyskania dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim jest

1)

posiadanie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej;

2)

złożenie do właściwego dyrektora urzędu morskiego wniosku o wydanie dyplomu oraz dołączenie do niego

a)

dokumentów, o których mowa w § 5 pkt 2 lit. a i b,

b)

dokumentu potwierdzającego posiadanie 36-miesięcznej praktyki pływania na stanowisku kapitana na morskich

statkach handlowych o pojemności brutto 3000 i powyżej w żegludze międzynarodowej, w tym 12 miesięcy

praktyki na statkach o długości całkowitej powyżej 180 m, lub dyplomu pilota morskiego wraz z uprawnieniem

pilotowym w pilotażu morskim na statki morskie o długości powyżej 200 m,

c)

zaświadczenia o zdanym egzaminie kwalifikacyjnym na uzyskanie dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim przed Komisją albo dyplomu pilota morskiego.

Załącznik nr 7

Załącznik nr 7

PROGRAM SZKOLENIA DLA PILOTÓW MORSKICH

W ZAKRESIE MANEWROWANIA ZBIORNIKOWCAMI LNG

PROGRAM SZKOLENIA DLA PILOTÓW MORSKICH

W ZAKRESIE MANEWROWANIA ZBIORNIKOWCAMI LNG

SYMULATOR

Manewrowanie zbiornikowcami LNG

1. Wejście do portu, obrót i cumowanie.

2. Odcumowanie, wyjście z portu w stanie balastowym.

3. Zacięcie steru na torze wodnym.

4. Blackout w newralgicznej części toru wodnego.

5. Zerwany hol na obrotnicy.

6. Awaria holownika na obrotnicy.

7. Awaria napędu w czasie redukcji prędkości.

8. Zerwanie holu rufowego lub dziobowego lub awaria holownika

w niewielkiej odległości od nabrzeża.

SZ

1

NW

x

S

7

PP

Szkolenie odbywa się na symulatorze manewrowym z wiernymi modelami statku typu LNG w stanie ładunkowym

i balastowym, asystujących holowników oraz akwenu obejmującego tor podejściowy i port LNG w skrajnych

warunkach hydrometeorologicznych dopuszczonych przepisami portowymi właściwego urzędu morskiego.

Kierunek wiatru i prądu jest dobierany pod względem największego wpływu na cechy manewrowe statku typu

LNG. Czas trwania szkolenia na symulatorze manewrowym wynosi 1 dzień w minimalnym łącznym wymiarze

8 godzin, w tym 1 godzina zajęć wprowadzających do obsługi symulatora wraz z omówieniem zagadnień

teoretycznych niezbędnych do przeprowadzenia szkolenia.

Wiedza

Pilot morski pilotujący zbiornikowce LNG powinien znać: zasady manewrowania statkiem na akwenie

ograniczonym przy skrajnie niesprzyjających warunkach atmosferycznych i hydrometeorologicznych, procedury

awaryjne dotyczące sytuacji, które mogą wystąpić podczas pilotażu, w tym awarie podczas współpracy

z holownikami.

Umiejętności

Pilot morski pilotujący zbiornikowce LNG powinien umieć: bezpiecznie manewrować w sytuacjach

ekstremalnych i awaryjnych, niespotykanych w czasie wykonywania rutynowych czynności pilotowych,

właściwie wykorzystując dostępne środki i systemy, odpowiednio wcześnie rozpoznawać potencjalne zagrożenia

i podejmować działania zapobiegające, efektywnie współpracować z kapitanem, obsadą mostka, służbą VTS

i holownikami w sytuacjach szczególnych, awaryjnych, stresujących i ryzykownych.

Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji kadry prowadzącej zajęcia dydaktyczne są określone w załączniku

nr 25 do rozporządzenia.

§ 8. 1. Dyplomy pilota morskiego, o których mowa w § 5–7, zachowują ważność przez okres 5 lat od dnia zdania egzaminu kwalifikacyjnego i podlegają odnowieniu niewcześniej niż w ostatnich 12 miesiącach ich ważności.

2. Warunkiem odnowienia dyplomu pilota morskiego oraz dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim jest

1)

zdanie przed Komisją egzaminu na odnowienie dyplomu pilota morskiego albo dyplomu pilota morskiego w pilotażu

pełnomorskim;

2)

złożenie wniosku do właściwego dyrektora urzędu morskiego wraz z kopią świadectwa zdrowia oraz zaświadczeniem

o zdanym egzaminie.

3. W przypadku uzyskania negatywnego wyniku egzaminu na odnowienie dyplomu, o którym mowa w ust. 1, do ponownego egzaminu można przystąpić niewcześniej niż miesiąc i niepóźniej niż 3 miesiące po terminie niezdanego egzaminu.

4. Datę ważności odnowionego dyplomu pilota morskiego ustala się na okres 5 lat od dnia

1)

wydania dyplomu – w przypadku złożenia wniosku w okresie ważności dyplomu;

2)

utraty ważności odnawianego dyplomu – w przypadku złożenia wniosku w okresie do 12 miesięcy po upływie ważności

dyplomu.

5. Jeżeli posiadacz dyplomu nie spełnia warunków do jego odnowienia albo wniosek o odnowienie dyplomu nie został

złożony w terminie określonym w ust. 4 pkt 2, dyplom pilota morskiego nie podlega odnowieniu.

Załącznik

nr 8 nr 8

Załącznik

WZÓR

Nazwa morskiej

jednostki edukacyjnej

WZÓR

Nazwa morskiej jednostki edukacyjnej

Wystawiono w ………………, dnia ……………

Zaświadczenie

o uzyskaniu pozytywnego wyniku testu sprawnościowego

Zaświadcza się niniejszym,

że ...............................................................................................................................

(imię i nazwisko)

urodzony(-na) …………………………………… w ……………………………

(data)

(miejsce)

uzyskał(a) pozytywny wynik testu sprawnościowego przeprowadzonego w dniu ................................ zgodnie

z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2026 r. w sprawie

pilotażu morskiego (Dz. U. poz. 918).

…………………………………………………….

(imię i nazwisko oraz podpis przedstawiciela urzędu morskiego

obecnego przy przeprowadzaniu testu sprawnościowego)

……………………………………………………

(imię i nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej

do wystawienia zaświadczenia)

§ 9. Do uzyskania uprawnienia pilotowego jest wymagane złożenie wniosku do właściwego dyrektora urzędu morskiego oraz

1)

w pilotażu morskim w podstawowych rejonach pilotowych

a)

na statki morskie o długości całkowitej do 130 m – posiadanie dyplomu pilota morskiego uzyskanego zgodnie

z § 5,

b)

na statki morskie o długości całkowitej do 170 m – spełnienie warunków, o których mowa w lit. a, oraz udokumentowanie pilotowania dodatkowo co najmniej 100 statków o długości całkowitej do 130 m w okresie co najmniej 12 miesięcy od dnia uzyskania uprawnienia na statki o długości całkowitej do 130 m,

c)

na statki morskie o długości całkowitej do 200 m – spełnienie warunków, o których mowa w lit. b, oraz udokumentowanie pilotowania dodatkowo co najmniej 50 statków o długości całkowitej w zakresie 130 m–170 m

w okresie co najmniej 12 miesięcy od dnia uzyskania uprawnienia na statki o długości całkowitej do 170 m,

d)

na statki morskie o długości całkowitej powyżej 200 m – spełnienie warunków, o których mowa w lit. c, udokumentowanie pilotowania dodatkowo co najmniej 15 statków o długości całkowitej w zakresie 170 m–200 m

w okresie co najmniej 12 miesięcy od dnia uzyskania uprawnienia na statki o długości całkowitej powyżej 170 m

oraz złożenie świadectwa przeszkolenia w zakresie manewrowania dużymi statkami i statkami o nietypowych

charakterystykach manewrowych,

e)

na zbiornikowce LNG

– posiadanie uprawnienia pilotowego, o którym mowa w lit. d,

– udokumentowanie pilotowania co najmniej 5 statków o długości całkowitej powyżej 200 m w porcie właściwego rejonu pilotowego, w tym co najmniej 3 statków w stanie załadowania, oraz manewrowania tymi statkami,

– pilotowanie co najmniej 3 zbiornikowców LNG o długości całkowitej powyżej 200 m pod nadzorem pilota

uprawnionego do pilotowania zbiornikowców LNG o długości powyżej 200 m,

– ukończenie, niewcześniej niż w okresie 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o wydanie tego uprawnienia pilotowego, szkolenia na symulatorze w zakresie manewrowania zbiornikowcami LNG w porcie właściwego rejonu pilotowego, którego program jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia, potwierdzonego zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia na symulatorze, które zostało wystawione przez szefa stacji pilotowej albo przez kierownika ośrodka szkolenia pilotów morskich, uznanych w zakresie szkolenia pilotów

morskich, w których pilot odbywał szkolenie;

2)

w pilotażu morskim w pozostałych rejonach pilotowych na statki morskie o długości całkowitej do 130 m – posiadanie

dyplomu pilota morskiego uzyskanego zgodnie z § 6;

3)

w pilotażu pełnomorskim

a)

posiadanie dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim uzyskanego zgodnie z § 7,

b)

posiadanie świadectwa przeszkolenia w zakresie manewrowania dużymi statkami i statkami o nietypowych charakterystykach manewrowych,

c)

udokumentowanie pilotowania co najmniej 3 statków w pilotażu pełnomorskim pod nadzorem pilotów morskich

uprawnionych do pilotażu pełnomorskiego.

Załącznik nr 9

Załącznik nr 9

WZÓR

WZÓR

Nazwa

stacji

pilotowej

Nazwa stacji pilotowej

Wystawiono w ………………, dnia ……………

Zaświadczenie

o odbyciu praktyki pilotowej

Zaświadcza się niniejszym,

że ...............................................................................................................................

(imię i nazwisko)

urodzony(-na) …………………………………… w ……………………………

(data)

(miejsce)

odbył(a) praktykę pilotową w rejonie pilotowym ………………………

polegającą na uczestniczeniu w pilotowaniu …………… statków

od dnia …………. do dnia ……………….

Zaświadczenie wydaje się na podstawie § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca

2026 r. w sprawie pilotażu morskiego (Dz. U. poz. 918).

Szef Stacji Pilotowej

…………………………………………………

(imię i nazwisko oraz podpis)

§ 10. W przypadku zmiany zakresu uprawnienia pilotowego do wniosku, o którym mowa w § 9, dołącza się dokument

potwierdzający uzyskanie pozytywnego wyniku testu sprawnościowego, przeprowadzonego niewcześniej niż 12 miesięcy

przed złożeniem wniosku o zmianę uprawnienia pilotowego, jeżeli od poprzedniego testu sprawnościowego upłynęło

30 miesięcy.

Załącznik nr 10

Załącznik nr 10

WZÓR

WZÓR

Nazwa stacji pilotowej

Nazwa stacji pilotowej

Wystawiono w ……………, dnia ……………

Zaświadczenie

o pilotowaniu zbiornikowców LNG o długości powyżej 200 m pod nadzorem uprawnionego

pilota

Zaświadcza się niniejszym, że pilot morski

...............................................................................................................................

(imię i nazwisko)

urodzony(-na) …………………………………… w ……………………………

(data)

(miejsce)

pilotował(a) pod nadzorem uprawnionego pilota co najmniej 3 zbiornikowce LNG o długości powyżej 200 m

w okresie od ............... do ......................

Zaświadczenie wydaje się na podstawie § 9 pkt 1 lit. e i § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 24 czerwca 2026 r. w sprawie pilotażu morskiego (Dz. U. poz. 918).

Szef Stacji Pilotowej

…………………………………………………

(imię i nazwisko oraz podpis)

§ 11. 1. Uprawnienie pilotowe zachowuje ważność przez okres 32 miesięcy od dnia wydania uprawnienia, niedłużej

jednak niż przez okres ważności dyplomu pilota morskiego, i podlega odnowieniu na wniosek pilota morskiego złożony do

właściwego dyrektora urzędu morskiego wraz z

1)

dokumentem potwierdzającym pilotowanie co najmniej

a)

75 statków w pilotażu morskim w podstawowych rejonach pilotowych, w tym co najmniej 3 zbiornikowców

LNG ‒ w przypadku odnawiania uprawnienia pilotowego, o którym mowa w § 9 pkt 1 lit. e, w okresie ważności

uprawnienia lub

b)

10 statków w pilotażu morskim w pozostałych rejonach pilotowych w okresie ważności uprawnienia, lub

c)

2 statków w pilotażu pełnomorskim w okresie ważności uprawnienia ‒ w zależności od rodzaju odnawianego

uprawnienia;

2)

kopią świadectwa zdrowia;

3)

dokumentem potwierdzającym uzyskanie pozytywnego wyniku testu sprawnościowego, przeprowadzonego niewcześniej niż 12 miesięcy przed złożeniem wniosku o odnowienie uprawnienia pilotowego.

2. W przypadku zmiany zakresu uprawnienia pilotowego i wydania nowego uprawnienia do okresu wymaganego do

spełnienia warunków jego odnowienia określonych w ust. 1 pkt 1 lit. a dodaje się okres ważności poprzedniego uprawnienia, przy czym uwzględnione okresy mogą obejmować łącznie niewięcej niż 30 miesięcy przypadających bezpośrednio

przed dniem złożenia wniosku o odnowienie uprawnienia.

3. W przypadku odnowienia uprawnienia pilotowego, którego ważność została ograniczona okresem ważności dyplomu

pilota morskiego, do okresu wymaganego do spełnienia warunków jego odnowienia określonych w ust. 1 pkt 1 lit. a dodaje

się okres ważności poprzedniego uprawnienia, przy czym uwzględnione okresy mogą obejmować łącznie niewięcej niż

30 miesięcy przypadających bezpośrednio przed dniem złożenia wniosku o odnowienie uprawnienia.

Załącznik nr 11

Załącznik nr 11

WZÓR

WZÓR

Wystawiono w ……………, dnia ……………

Zaświadczenie

o pilotowaniu statków w pilotażu pełnomorskim pod nadzorem pilota pełnomorskiego

Certificate of Deep Sea Pilotage under the supervision of a Duly Licensed Deep Sea Pilot

Zaświadcza się niniejszym, że pilot morski

This is to certify, that sea pilot

............................................................................................................................. ..

(imię i nazwisko / name and surname)

urodzony(-na)/born …………………………………… w/in ……………………………

(data urodzenia / date of birth)

(miejsce urodzenia / place of birth)

pilotował(a) następujący statek w pilotażu pełnomorskim pod nadzorem pilota uprawnionego

do pilotażu pełnomorskiego

has piloted the following ship in deep sea pilotage under the supervision of a pilot duly licensed for deep sea pilotage

Nazwa statku / Ship’s name

Nr IMO / IMO No.

Armator lub operator / Owner or operator

Port, data i godzina wejścia pilota na pokład /

Port date and time pilot’s embarked

Port, data i czas wyokrętowania pilota /

Port, date and time pilot’s disembarked

Pilot uprawniony do pilotażu pełnomorskiego, nadzorujący pilotowanie

Duly licensed deep sea pilot supervising the pilotage

Imię i nazwisko / Name and surname

Nr dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim / data wydania / data ważności /

Deep sea pilot’s certificate number / date of issue / date of expiry

Nr uprawnienia pilotowego w pilotażu pełnomorskim / data wydania / data ważności /

Deep sea pilotage pilot‘s permission number / date of issue / date of expiry

Zaświadczenie wydaje się na podstawie § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca

2026 r. w sprawie pilotażu morskiego (Dz. U. poz. 918) / The certificate is issued on the basis of § 12 section 1

point 3 of the Regulation of the Minister of Infrastructure of 24 June 2026 on maritime pilotage (Journal of Laws

item 918)

Uprawniony pilot w pilotażu pełnomorskim /

Duly licensed deep sea pilot

…………………………………………………

(imię i nazwisko oraz podpis /

name and surname and signature)

§ 12. 1. Dokumentem potwierdzającym

1)

uzyskanie pozytywnego wyniku testu sprawnościowego – jest zaświadczenie wystawione przez morską jednostkę

edukacyjną uznaną zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 76 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r.

o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, w odniesieniu do przeszkolenia w zakresie indywidualnych technik ratunkowych;

2)

odbycie praktyki pilotowej – jest zaświadczenie wystawione przez szefa stacji pilotowej właściwej dla rejonu pilotowego, w którym kandydat na pilota morskiego odbywał praktykę pod nadzorem pilota;

3)

pilotowanie pod nadzorem – jest zaświadczenie wystawione przez szefa stacji pilotowej lub zaświadczenie wystawione

przez uprawnionego pilota w pilotażu pełnomorskim;

4)

pilotowanie w rejonie pilotowym – jest zaświadczenie wystawione przez szefa stacji pilotowej właściwej dla rejonu

pilotowego, w którym pilot morski pilotował statki;

5)

pilotowanie w pilotażu pełnomorskim – jest potwierdzenie świadczenia usługi pilotowej wystawione przez kapitana

pilotowanego statku.

2. Wzór zaświadczenia o uzyskaniu pozytywnego wyniku testu sprawnościowego jest określony w załączniku nr 8 do

rozporządzenia.

3. Wzór zaświadczenia o odbyciu praktyki pilotowej jest określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia.

4. Wzór zaświadczenia o pilotowaniu zbiornikowców LNG o długości powyżej 200 m pod nadzorem uprawnionego

pilota jest określony w załączniku nr 10 do rozporządzenia.

5. Wzór zaświadczenia o pilotowaniu statków w pilotażu pełnomorskim pod nadzorem pilota pełnomorskiego jest określony w załączniku nr 11 do rozporządzenia.

6. Wzór zaświadczenia o pilotowaniu w rejonie pilotowym jest określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia.

7. Wzór potwierdzenia świadczenia usługi w pilotażu pełnomorskim jest określony w załączniku nr 13 do rozporządzenia.

Rozdział 3

Wymagania egzaminacyjne oraz programy szkoleń i praktyk pilotowych

Załącznik

nr 12 nr 12

Załącznik

WZÓR

WZÓR

Nazwa

stacji

pilotowej

Nazwa stacji pilotowej

Wystawiono w ……………, dnia ……………

Zaświadczenie

o pilotowaniu w rejonie pilotowym

Zaświadcza się niniejszym, że pilot morski

...............................................................................................................................

(imię i nazwisko)

urodzony(-na) …………………………………… w ……………………………

(data)

(miejsce)

pilotował(a) w okresie od ............... do ......................

* co najmniej ......... ** statków o długości całkowitej ................... ** w rejonie

pilotowym .....................**

* w tym co najmniej 3 statki w stanie załadowania, oraz manewrował(a) tymi statkami

* w tym co najmniej 3 zbiornikowce LNG

Zaświadczenie wydaje się na podstawie § 12 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca

2026 r. w sprawie pilotażu morskiego (Dz. U. poz. 918).

Szef Stacji Pilotowej

…………………………………………………

(imię i nazwisko oraz podpis)

* Zaznaczyć, jeżeli dotyczy.

** Wypełnić, jeżeli dotyczy.

§ 13. 1. Przed przystąpieniem do egzaminu na uzyskanie dyplomu

1)

pilota morskiego – jest wymagane ukończenie szkolenia obejmującego: szkolenie teoretyczne, szkolenie na symulatorze i praktykę pilotową, zgodnie z programami szkolenia kandydatów na pilotów morskich określonymi w załączniku

nr 14 do rozporządzenia, potwierdzonego zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia wystawionym przez szefa stacji

pilotowej albo kierownika ośrodka szkolenia pilotów morskich, uznanych w zakresie szkolenia pilotów morskich,

w których kandydat na pilota morskiego odbywał szkolenie;

2)

pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim – jest wymagane spełnienie warunków, o których mowa w § 7 pkt 1 i pkt 2

lit. a i b.

2. Wymagania egzaminacyjne dla uzyskania dyplomu pilota morskiego są określone w załączniku nr 15 do rozporządzenia.

3. Wymagania egzaminacyjne dla uzyskania dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim są określone w załączniku nr 16 do rozporządzenia.

4. Wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest określony w załączniku nr 17 do

rozporządzenia.

Załącznik nr 13

WZÓR

WZÓR

Załącznik nr 13

Miejsce i data wydania .............................

Place and date of issue .............................

Potwierdzenie świadczenia usługi w pilotażu pełnomorskim

Deep Sea Pilotage Service Confirmation

Niniejszym potwierdzam, że / I hereby cofirm, that

............................................................................................................................. ..

(imię i nazwisko pilota / pilot’s name and surname)

posiadacz dyplomu pilota pełnomorskiego nr / holder of deep sea pilot certificate, no.

............................................................................................................................. ..

świadczył następującą usługę na wodach pełnomorskich Bałtyku /

provided the following deep sea pilotage service of the Baltic Sea

Nazwa statku / Ship’s name

Nr IMO / IMO No.

Armator lub operator / Owner or operator

Port, data i godzina wejścia pilota na pokład /

Port, date and time pilot‘s embarked

Port, data i czas wyokrętowania pilota /

Port, date and time pilot‘s disembarked

Imię i nazwisko kapitana statku /

Master’s name and surname

……………………………………….

(pieczęć statku i podpis kapitana statku /

ship’s stamp and master’s signature)

Zaświadczenie wydaje się na podstawie § 12 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia

24 czerwca 2026 r. w sprawie pilotażu morskiego (Dz. U. poz. 918) / The certificate is issued on the basis

of § 12 section 1 point 5 of the Regulation of the Minister of Infrastructure of 24 June 2026 on maritime

pilotage (Journal of Laws item 918)

§ 14. 1. Przed przystąpieniem do egzaminu na odnowienie dyplomu pilota morskiego jest wymagane ukończenie, niewcześniej niż w okresie 12 miesięcy przed dniem planowanego egzaminu na odnowienie tego dyplomu, szkolenia na symulatorze zgodnie z programem szkolenia dla pilotów morskich, potwierdzonego zaświadczeniem o jego ukończeniu, wystawionym przez szefa stacji pilotowej albo kierownika ośrodka szkolenia pilotów morskich, uznanych w zakresie szkolenia

pilotów morskich, w których pilot morski odbywał szkolenie.

2. Program szkolenia dla pilotów morskich nieposiadających uprawnienia pilotowego na zbiornikowce LNG jest określony w załączniku nr 18 do rozporządzenia.

3. Program szkolenia dla pilotów morskich posiadających uprawnienie pilotowe na zbiornikowce LNG jest określony

w załączniku nr 19 do rozporządzenia.

4. Wymagania egzaminacyjne dla odnowienia dyplomu pilota morskiego są określone w załączniku nr 20 do rozporządzenia.

5. Wymagania egzaminacyjne dla odnowienia dyplomu pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim są określone w załączniku nr 21 do rozporządzenia.

6. Wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia na symulatorze, o którym mowa w ust. 1, jest określony w załączniku nr 22

do rozporządzenia.

Załącznik nr 14

Załącznik nr 14

PROGRAMY

PROGRAMY SZKOLENIA

SZKOLENIA KANDYDATÓW

KANDYDATÓW NA

NA PILOTÓW

PILOTÓW MORSKICH

MORSKICH

Opis programów szkolenia dla kandydatów na pilotów morskich

Programy szkolenia dla kandydatów na pilotów morskich są ukierunkowane na zdobycie dodatkowej,

szczegółowej wiedzy i umiejętności zapewniających bezpieczne prowadzenie statków w rejonie pilotowym.

Zgodnie z wymaganiami Standardu edukacji, szkolenia i certyfikacji dla pilotów morskich (ETCS) przyjętymi

przez Europejskie Stowarzyszenie Pilotów Morskich (EMPA) piloci morscy powinni posiadać wiedzę lokalną

obejmującą szczegółową znajomość: rejonu pilotowego, zasad prowadzenia nawigacji w rejonie pilotowym,

organizacji i regulacji ruchu oraz przepisów miejscowych. Do uzyskania potrzebnych umiejętności manewrowania

każdym statkiem w rejonie pilotowym konieczne jest pogłębienie wiedzy z zakresu manewrowania i współpracy

z holownikami.

Wiedzę i umiejętności kandydat na pilota morskiego zdobywa przez samokształcenie i wykłady, zgodnie

z przedstawionym programem kształcenia, przez szkolenie z wykorzystaniem technik symulacyjnych oraz

praktyki pilotowe, które pogłębiają umiejętności i potwierdzają nabyte kompetencje. W przedstawionych poniżej

programach szkoleniowych dokonano podziału treści, wskazując na rekomendowaną metodę przyswajania wiedzy

i nabywania niezbędnych umiejętności wynikających z programu szkolenia. Materiał oznaczony skrótem SZ

(szkolenie) – to materiał omawiany na zajęciach prowadzonych przez ośrodek szkoleniowy lub stację pilotową,

przez pilotów morskich lub innych specjalistów zatrudnionych przez ośrodek lub stację pilotową dla realizacji

zadań szkoleniowych. Materiał oznaczony skrótem NW (nauka własna) – to materiał, który kandydat na pilota

morskiego powinien opanować w ramach samokształcenia. Zagadnienia oznaczone skrótem S (symulator) – to

program szkolenia realizowany podczas zajęć na symulatorach, prowadzonych przez instruktorów

i nadzorowanych przez pilotów morskich. Elementy szkolenia oznaczone skrótem PP (praktyka pilotowa) – to

wiedza i umiejętności zdobywane i pogłębiane w trakcie obowiązkowej praktyki pilotowej. Nadzór nad tą formą

szkolenia

sprawują

piloci

morscy

wyznaczeni

do

przeprowadzenia

szkolenia

zgodnie

z zasadami przedstawionymi w opisie programu praktyk pilotowych określonym w rozporządzeniu.

I. Tabela zbiorcza programów szkoleń

Lp.

PROGRAMY SZKOLEŃ

FORMA SZKOLENIA

SZ

NW

S

PP

1.

NAWIGACJA W REJONIE PILOTOWYM

1.1.

Znajomość rejonu pilotowego

x

x

1.2.

Planowanie przejścia pilotowego; plan awaryjny

x

x

1.3.

Prowadzenie nawigacji na torze wodnym i akwenie podejściowym

x

x

1.4.

Prowadzenie statku na akwenie portowym

x

x

2.

BEZPIECZEŃSTWO NAWIGACJI W REJONIE PILOTOWYM

2.1.

Warunki żeglugi i ruch statków

x

x

2.2.

Służby monitorowania ruchu statków i wymiany informacji

x

x

3.

MANEWROWANIE

3.1.

Systemy napędu i sterowania

x

x

3.2.

Hydrodynamika i teoria manewrowania

x

3.3.

Wpływ wiatru i innych sił zewnętrznych na manewrowanie w żegludze

pilotowej

x

x

3.4.

Kotwiczenie i postój na kotwicy

x

x

x

x

x

3.5.

Kryteria i zasady samodzielnego cumowania i odcumowania

3.6.

3.7.

x

4.

Manewry we współpracy z holownikami

Procedury bezpiecznego wejścia na statek i obiekty nietypowe i zejścia

ze statku i z obiektów nietypowych

SYMULATOR

4.1.

Procedury awaryjne podczas pilotażu morskiego

x

4.2.

5.

5.1.

Współpraca pilota z kapitanem i obsadą mostka – BRM

REGULACJE PRAWNE DOTYCZĄCE PILOTAŻU

MORSKIEGO

Akty polskiego prawa morskiego, w tym przepisy prawa miejscowego

5.2.

Aspekty prawne pilotażu morskiego

5.3.

Akty prawa międzynarodowego i inne dokumenty

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

II. Szczegółowe programy szkoleń

1. NAWIGACJA W REJONIE PILOTOWYM

1.1. Znajomość rejonu pilotowego

Znajomość redy i toru wodnego

1. Ogólna charakterystyka rejonu pilotowego.

2. Redy i kotwicowiska.

3. Systemy rozgraniczenia ruchu.

4. Tory podejściowe.

5. Tory wodne i kanały.

6. Mijanki.

7. Obrotnice.

8. Kotwicowiska awaryjne.

9. Głębokości na torze wodnym i torach podejściowych

a) głębokości na kotwicowiskach, mijankach i obrotnicach,

b) redukcja głębokości – poziomy wód,

c) mielizny.

10. Niebezpieczeństwa nawigacyjne na torze wodnym i w jego pobliżu.

11. Linie energetyczne, kable podwodne i linie światłowodowe.

12. Deklinacja i anomalie magnetyczne.

13. Stałe oznakowanie nawigacyjne

latarnie, nabieżniki, stawy, dalby, światła sektorowe, sygnały

mgłowe.

14. Pływające oznakowanie nawigacyjne

a) oznakowanie systemu bocznego,

b) oznakowanie systemu kardynalnego,

c) znaki bezpiecznej wody, odosobnionego niebezpieczeństwa,

znaki specjalne.

15. Racony i inne obiekty wykorzystywane w nawigacji radarowej.

16. Istotne obiekty i elementy wybrzeża użyteczne przy prowadzeniu

nawigacji pilotażowej.

17. Służby VTS, pilotowe i ratownicze.

SZ

NW

x

S

PP

x

Znajomość akwenu portowego i nabrzeży

1. Baseny portowe.

2. Obrotnice portowe: średnica, dostępne głębokości.

3. Nabrzeża portowe: nazwa, przeznaczenie, długość, głębokość

techniczna, dopuszczalne zanurzenie statków, wyposażenie

cumownicze.

4. Dostępność i ograniczenia manewrowe, oznakowanie i oświetlenie.

5. Wymagania przepisów portowych.

1.2. Planowanie przejścia pilotowego; plan awaryjny

1. Zaplanowanie miejsca wejścia pilota morskiego na pokład

z uwzględnieniem warunków hydrometeorologicznych i możliwości

statku pilotowego.

2. Zaplanowanie miejsca zejścia pilota morskiego ze statku

z uwzględnieniem warunków hydrometeorologicznych i możliwości

statku pilotowego.

3. Uwzględnienie podstawowych parametrów statku (długość,

szerokość, stan załadowania, zanurzenie, tonaż, rodzaj ładunku) oraz

jego możliwości manewrowych w planie przejścia pilotowego.

4. Zaplanowanie czasu i pory przejścia z zachowaniem bezpiecznej

prędkości na newralgicznych odcinkach trasy przy zachowaniu

odpowiedniej rezerwy wody pod stępką.

5. Uwzględnienie ograniczeń w żegludze wynikających z ostrzeżeń

nawigacyjnych i ruchu statków na planowanej trasie.

6. Wzięcie pod uwagę warunków hydrometeorologicznych

przewidywanych na czas przejścia pilotowego.

7. Uwzględnienie możliwości zwiększenia zanurzenia z powodu

osiadania i przechyłu bocznego.

8. Uwzględnienie przepisów portowych dotyczących

a) dopuszczalnej prędkości,

b) zasad regulacji ruchu na torze wodnym,

c) obowiązku korzystania z pomocy holowników,

d) procedur komunikacyjnych.

9. Zaplanowanie czasu przejścia na poszczególnych odcinkach trasy,

czasu osiągnięcia wyznaczonych punktów meldunkowych oraz

przybliżonego czasu podejścia do nabrzeża.

10. Zaplanowanie czasu przejścia na poszczególnych odcinkach trasy,

czasu osiągnięcia wyznaczonych punktów meldunkowych oraz

przybliżonego czasu zejścia pilota morskiego ze statku.

11. Ustalenie metod kontroli pozycji statku adekwatnych dla aktualnych

warunków widzialności i wyposażenia nawigacyjnego, jakim

dysponuje pilot morski.

12. Ustalenie metod kontroli sytuacji nawigacyjnej z wykorzystaniem

systemów ARPA, ECDIS i AIS oraz łączności VHF.

13. Uwzględnienie w planie przejścia ustalonych zasad wymiany

informacji i współpracy pilota morskiego z operatorem stacji VTS.

14. Uwzględnienie w planie przejścia ustalonych zasad współpracy pilota

morskiego z kapitanem i pozostałą obsadą mostka oraz zapewnienie

właściwej wymiany informacji.

15. Przewidzenie w planie awaryjnym kotwiczenia w miejscu

gwarantującym statkowi bezpieczeństwo postoju do czasu ustąpienia

przyczyn lub okoliczności wymuszających podjęcie działań

awaryjnych.

16. Uwzględnienie w planie awaryjnym niezbędnych działań

podejmowanych przez kapitana, pilota morskiego i załogę

w przypadku awarii steru, zaniku zasilania, awarii podstawowego

wyposażenia nawigacyjnego (żyrokompas, radar, AIS) lub środków

łączności.

17. Przewidzenie w planie awaryjnym zasad postępowania po wejściu

statku na mieliznę, kolizji z innym statkiem, kolizji z nabrzeżem lub

innym obiektem, pożarem lub rozlewem substancji ropopochodnych.

18. Uwzględnienie w planie awaryjnym efektywnych działań

podejmowanych przez kapitana, pilota morskiego i załogę

zmierzających do

a) udzielenia pomocy poszkodowanym w wypadku,

b) przesłania odpowiedniego meldunku i zapewnienia niezbędnej

pomocy z lądu i innych jednostek,

c) wystawienia właściwych znaków lub zapalenia przypisanych

świateł,

Poz. 918

x

x

d) podjęcia niezbędnych czynności minimalizujących straty

i zapobiegających skażeniu środowiska.

1.3. Prowadzenie nawigacji na torze wodnym i akwenie podejściowym

1. Wzrokowa identyfikacja elementów oznakowania nawigacyjnego.

2. Znajomość kątów drogi na poszczególnych odcinkach toru,

kierunków wyznaczanych przez nabieżniki.

3. Znajomość długości poszczególnych odcinków toru, szerokości toru

na danym odcinku oraz dostępnych głębokości.

4. Znajomość dopuszczalnych prędkości na poszczególnych odcinkach

toru, zakazów wyprzedzania, kotwiczenia i innych restrykcji

wynikających z przepisów portowych.

5. Wykonywanie zwrotów i pokonywanie zakrętów na torze wodnym.

6. Metody kontroli utrzymywania statku w osi toru wodnego.

7. Określanie aktualnej pozycji statku metodami terrestrycznymi.

8. Określanie aktualnej pozycji statku za pomocą radaru.

9. Wykorzystanie pilotowych systemów nawigacji do prowadzenia

statku na torze wodnym.

10. Określanie położenia wodnicy podczas pokonywania zakrętów.

11. Redukcja prędkości celem utrzymania wymaganej bezpiecznej

rezerwy wody pod stępką.

12. Przyspieszanie i wyprzedzanie na ustalonych odcinkach toru

wodnego.

13. Zasady ruchu jednokierunkowego wynikające z przepisów

portowych.

14. Uzyskiwanie informacji o warunkach hydrometeorologicznych, jej

analiza i wykorzystanie.

15. Uwzględnianie dryfu wiatrowego i znosu prądowego podczas

żeglugi pilotażowej.

16. Żegluga na torze wodnym w warunkach zlodzenia.

17. Prowadzenie statku w konwojach lodowych.

18. Utrzymywanie łączności ze służbą VTS, punkty meldunkowe,

rodzaj, treść i forma meldunków.

19. Prowadzenie nasłuchu radiowego na ustalonych kanałach łączności.

20. Światła, znaki dzienne i sygnały zgodne z wymaganiami COLREG

i przepisami portowymi.

21. Pomoc lub asysta holowników podczas prowadzenia statku na torze

wodnym.

1.4. Prowadzenie statku na akwenie portowym

Wprowadzanie statku do portu bez pomocy holowników

i wyprowadzanie statku z portu bez pomocy holowników

1. Dobór prędkości.

2. Pokonywanie zakrętów.

3. Obracanie statku na ograniczonym akwenie manewrowym.

4. Manewry samodzielnego cumowania i odcumowania dla ustalonych

basenów portowych i nabrzeży.

5. Współpraca z dysponentem nabrzeża, łodzią cumowniczą

i cumownikami na nabrzeżu.

6. Utrzymywanie łączności ze służbą VTS; raporty i meldunki.

Wprowadzanie statku do portu z holownikami i wyprowadzanie statku

z portu z holownikami

1. Nawiązanie łączności z holownikami.

2. Wyznaczenie miejsca spotkania z holownikami i przydzielenie

zadań.

3. Dobór prędkości i sposobu podania holi.

4. Przekazywanie komend i poleceń holownikom w trakcie

manewrów portowych.

5. Pokonywanie zakrętów z wykorzystaniem holowników.

6. Obrót statku na określonych obrotnicach za pomocą holowników.

Poz. 918

x

x

x

x

7.

8.

Manewry statku w poszczególnych basenach portowych.

Cumowanie i odcumowanie do wyznaczonych nabrzeży przy

współpracy holowników.

9. Współpraca z dysponentem nabrzeża, łodzią cumowniczą

i cumownikami na nabrzeżu.

10. Utrzymywanie łączności ze służbą VTS; raporty i meldunki.

Wiedza

Kandydat na pilota morskiego powinien znać: topografię i batymetrię redy, toru podejściowego, toru wodnego

i akwenu portowego; zasady prowadzenia statku na torze wodnym i manewrowania na określonych akwenach

portowych przy zmiennych warunkach hydrometeorologicznych; zasady współpracy i wymiany informacji

z centrum VTS, kapitanatem portu, holownikami, statkiem pilotowym, łodzią cumowniczą i cumownikami na

nabrzeżu.

Umiejętności

Kandydat na pilota morskiego powinien umieć: zaplanować przejście pilotowe wraz z planem awaryjnym,

adekwatnie do długości, szerokości, zanurzenia i możliwości manewrowych pilotowanego statku; oceniać

aktualną sytuację pilotowanego statku i dokonywać wyboru właściwych metod prowadzenia nawigacji w rejonie

pilotowym; wprowadzać statki do portu z holownikami oraz bez ich pomocy i asysty i wyprowadzać statki

z portu z holownikami oraz bez ich pomocy i asysty.

Pomoce dydaktyczne

Literatura zawodowa obejmująca zagadnienia teoretyczne i praktyczne zamieszczone w programie szkoleń 1.

Nawigacja w rejonie pilotowym; zbiór map, publikacji nautycznych i informacyjnych dotyczących rejonu

pilotowego.

2. BEZPIECZEŃSTWO NAWIGACJI W REJONIE PILOTOWYM

2.1. Warunki żeglugi i ruch statków

1. Informacje o portach – plany, informacje nawigacyjne, baseny

i nabrzeża, kotwicowiska i inne.

2. Przepisy portowe.

3. Ograniczenia żeglugowe na akwenach portowych, torach wodnych,

portach, torach podejściowych.

4. Atlasy lub wykazy dopuszczalnych zanurzeń statków przy

nabrzeżach i na poszczególnych odcinkach torów wodnych.

5. Ostrzeżenia i komunikaty nawigacyjne.

6. Informacje, komunikaty i polecenia kapitana portu.

7. Ruch statków, jednostki w porcie.

8. Prognoza pogody dla obszaru Bałtyku południowego i południowo-wschodniego.

9. Warunki lodowe w portach, ograniczenia, akcja przeciwlodowa.

10. Miejsca schronienia/porty przebazowania – dla rybaków.

11. Plan zdejmowania i wystawiania oznakowania nawigacyjnego na

sezon zimowy.

12. Zezwolenie na manewrowanie w porcie ze zmniejszoną liczbą

holowników lub bez asysty holowniczej.

13. Zwolnienie z pilotażu obowiązkowego, zwolnienia z holowników.

SZ

NW

x

S

PP

x

2.2. Służby monitorowania ruchu statków i wymiany informacji

System nadzoru ruchu statków VTS Zatoka Gdańska

1. Składowe systemu VTS.

2. Zasady ruchu statków na obszarze VTS Zatoka Gdańska.

3. System Rozgraniczenia Ruchu Statków – Zatoka Gdańska.

4. System „GDANREP” – rodzaje meldunków i raportów.

5. Procedury łączności i nasłuchu.

6. Serwis informacyjny systemu – rodzaje informacji.

7. Czasy transmisji komunikatów stałego serwisu informacyjnego.

8. Asysta nawigacyjna VTS – za pośrednictwem łączności VHF.

9. Instrukcje dotyczące organizacji ruchu statków awizowanych

w obszarze VTS; zakres podporządkowania się tym instrukcjom.

Poz. 918

x

x

Kapitanat Portów Gdańsk, Kapitanat Portu Gdynia

1. Granice obszaru – reda portu i port Gdańsk.

2. Granice obszaru – reda portu i port Gdynia.

3. Punkty meldunkowe do służby dyżurnej kapitanatów portów zgodne

z przepisami portowymi.

4. Procedury łączności i nasłuchu.

5. Uzyskiwanie informacji o statkach spodziewanych w rejonie

pilotowym.

6. Uzyskiwanie informacji ze stacji pomiarowych hydrologiczno-meteorologicznych Zatoki Gdańskiej oraz kapitanatów i bosmanatów

rejonu pilotowego.

Kapitanat Portów Kołobrzeg, Ustka i Darłowo

1. Granice obszaru – redy portów i portów.

2. Punkty meldunkowe do służby dyżurnej kapitanatów portów zgodne

z przepisami portowymi.

3. Procedury łączności i nasłuchu.

4. Uzyskiwanie informacji o statkach spodziewanych w rejonie

pilotowym.

5. Uzyskiwanie informacji z kapitanatów i bosmanatów rejonu

pilotowego.

Kapitanat Portu Nowy Świat, Kapitanat Portu Elbląg

1. Granice obszaru – port Nowy Świat.

2. Granice obszaru – port Elbląg.

3. Punkty meldunkowe do służby dyżurnej kapitanatów portów zgodne

z przepisami portowymi.

4. Procedury łączności i nasłuchu.

5. Uzyskiwanie informacji o statkach w rejonie pilotowym.

6. Uzyskiwanie informacji ze stacji pomiarowych hydrologiczno-meteorologicznych Zatoki Gdańskiej oraz kapitanatów i bosmanatów

rejonu pilotowego.

System Zarządzania i Kontroli Ruchu Statków (VTMS) na torze wodnym

Świnoujście – Szczecin

1. Składowe systemu VTMS

a) system raportowania ruchu statków,

b) system obserwacji ruchu statków,

c) informacyjny system zarządzania ruchem statków,

d) system wspomagania nawigacyjnego,

e) system odbioru i rejestracji danych hydrometeorologicznych.

2. Zasady ruchu statków na torze wodnym i na akwenach portowych

rejonu pilotowego.

3. System meldunkowy obowiązujący na torze wodnym Świnoujście –

Szczecin, rodzaje meldunków i raportów.

4. Procedury łączności i nasłuchu.

5. Serwis informacyjny o warunkach panujących na obszarze VTMS.

6. Czasy transmisji komunikatów stałego serwisu informacyjnego.

7. Uzyskiwanie informacji o statkach spodziewanych w rejonie

pilotowym.

8. Uzyskiwanie informacji hydrometeorologicznych dla rejonu

pilotowego.

Systemy monitorowania ruchu statków i przekazywania informacji

1. Centralny System SafeSeaNet – punkt węzłowy systemu wymiany

informacji morskiej zarządzany, nadzorowany i rozwijany przez

Komisję Europejską oraz utrzymywany w działaniu przez EMSA.

2. System SafeSeaNet Unii Europejskiej – europejski system wymiany

informacji morskiej pomiędzy państwami członkowskimi.

3. Krajowy system SafeSeaNet – system państwa członkowskiego

utworzony na potrzeby wymiany informacji morskiej.

4. Organizacja i sposób funkcjonowania Narodowego Systemu

Monitorowania Ruchu Statków i Przekazywania Informacji

a) infrastruktura techniczna

− podsystem monitorowania ruchu statków,

− podsystem przekazywania informacji

‒ ‒ system kontrolno-informacyjny PHICS dla portów

polskich,

‒ ‒ system wymiany informacji bezpieczeństwa żeglugi

SWIBŻ,

b) Koordynator SafeSeaNet – służba Koordynatora SafeSeaNet,

c) krajowi użytkownicy SafeSeaNet.

5. Prawo dostępu do Narodowego Systemu SafeSeaNet.

6. Zakres zadań służby VTS, służby SAR oraz BHMW w ramach

krajowego systemu SafeSeaNet.

7. Obowiązki pilota morskiego wynikające z ustawy z dnia 18 sierpnia

2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2026 r. poz. 529)

i rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki

Morskiej z dnia 4 grudnia 2012 r. w sprawie Narodowego Systemu

Monitorowania Ruchu Statków i Przekazywania Informacji (Dz. U.

z 2020 r. poz. 1496), zgłaszanie wypadku lub zdarzenia, które zagraża

bezpieczeństwu morskiemu lub sytuacji narażającej

na zanieczyszczenie wód lub brzegu.

Wiedza

Kandydat na pilota morskiego powinien znać: wymagania przepisów portowych w zakresie prowadzenia statków

w rejonie pilotowym i wynikające z nich zasady regulacji ruchu oraz ograniczenia manewrowe; procedury

łączności i nasłuchu, meldunki i raporty obowiązujące w systemie zarządzania i kontroli ruchem statków w danym

rejonie pilotowym; zasady wymiany informacji w ramach systemu SafeSeaNet; obowiązki pilota morskiego

dotyczące przekazania informacji, zgłaszania wypadku lub zdarzenia zagrażającego bezpieczeństwu żeglugi.

Umiejętności

Kandydat na pilota morskiego powinien umieć: wykorzystywać wszystkie dostępne źródła informacji dotyczące

bezpieczeństwa nawigacji i środowiska morskiego na danym akwenie; prowadzić korespondencję radiową

zgodnie z ustalonymi procedurami łączności obowiązującymi w rejonie pilotowym; efektywnie korzystać

z infrastruktury technicznej systemu kontrolno-informacyjnego PHICS oraz systemu wymiany informacji

bezpieczeństwa żeglugi SWIBŻ.

Pomoce dydaktyczne

Literatura zawodowa obejmująca zagadnienia teoretyczne i praktyczne zamieszczone w programie szkoleń 2.

Bezpieczeństwo nawigacji w rejonie pilotowym; międzynarodowe, krajowe i lokalne przepisy i procedury

dotyczące zagadnień bezpieczeństwa nawigacji; stanowisko do e-learningu.

3. MANEWROWANIE

3.1. Systemy napędu i sterowania

1. Rodzaje śrub napędowych. Napęd jedno- i dwuśrubowy. Śruby

prawo i lewoskrętne.

2. Sterowanie silnikiem głównym. Przesterowanie silnika głównego na

bieg wstecz.

3. Napór śruby, moc napędu. Moc napędu w zależności od wielkości

i rodzaju statku.

4. Zależność między mocą napędu głównego, obrotami śruby

i prędkością statku.

5. Metody polepszenia sprawności napędowej – dysze Korta.

6. Śruby nastawne.

7. Działanie boczne śruby.

8. Siły i moment steru, rodzaje sterów konwencjonalnych.

9. Specjalne urządzenia sterowe.

10. Stery strumieniowe.

11. Urządzenia napędowo-sterowe – pędniki cykloidalne, azymutalne

i strugowodne.

12. Współdziałanie steru i napędu jednośrubowego, dwuśrubowego oraz

steru strumieniowego.

13. Sterowanie awaryjne.

3.2. Hydrodynamika i teoria manewrowania*

1. Efekty płytkowodzia i związane z nim straty prędkości.

2. Inne czynniki mające wpływ na prędkość statku na akwenie

ograniczonym.

3. Prędkość manewrowa, prędkość sterowna, minimalna prędkość SG.

4. Wzrost prędkości i drogi przyspieszania różnych typów statków na

akwenie ograniczonym.

5. Czynniki wpływające na manewr zatrzymywania swobodnego.

6. Zatrzymywanie wymuszone i zatrzymywanie awaryjne – czynniki

skracające drogę zatrzymywania.

7. Zatrzymanie etapowe za pomocą steru i napędu głównego.

8. Użycie kotwic dla awaryjnego zatrzymania statku.

9. Optymalne strategie redukcji prędkości.

10. Teoria manewrów silnych.

11. Bezpieczny zapas wody pod stępką i czynniki wywołujące jego

zmiany.

12. Osiadanie statku w ruchu i związana z nim zmiana przegłębienia.

13. Zmiany zanurzenia wywołane przechyłem bocznym.

SZ

NW

x

S

PP

x

x

x

x

14. Sterowność statku i czynniki ją determinujące

a) kształt kadłuba i powierzchnia steru,

b) rodzaj napędu,

c) stan załadowania,

d) kąt i kierunek wychylenia steru,

e) prędkość początkowa i jej zmiany.

15. Pogorszenie sterowności statku na akwenie ograniczonym

a) efekt brzegowy,

b) efekt kanałowy, kryteria zachowania dostatecznej stateczności

kursowej podczas żeglugi kanałem,

c) pokonywanie zakrętów w kanałach,

d) oddziaływania statek-statek podczas żeglugi w kanale i na

torach wodnych ograniczonych głębokością,

e) manewr mijania, wyprzedzania i przemieszczania się względem

jednostki zatrzymanej lub zacumowanej.

16. Zależność między długością statku a średnicą jego cyrkulacji

taktycznej.

17. Standardy manewrowe i informacyjne. Ocena właściwości

manewrowych statku na podstawie informacji i danych źródłowych

a) Pilot Card,

b) Wheelhouse Poster,

c) Manoeuvring Booklet.

18. Charakterystyka właściwości manewrowych różnych typów statków

w zależności od tonażu, wymiarów, rodzaju napędu i systemu

sterowania.

3.3. Wpływ wiatru i innych sił zewnętrznych na manewrowanie

w żegludze pilotowej

x

x

1.

2.

Siły i moment wiatru.

Wpływ kierunku wiatru pozornego i położenia środka nawiewu na

pogorszenie stateczności kursowej oraz zwrotności.

3. Łączny wpływ falowania i wiatru na zwrotność.

4. Oddziaływanie prądu na statek.

5. Manewrowanie statkiem na akwenie ograniczonym w warunkach

działającego prądu.

6. Żegluga i manewry w kanałach i na rzekach w warunkach

niejednorodnego prądu.

7. Ocena dryfu statku i jego korekta.

8. Oddziaływanie prądu i wiatru po redukcji prędkości do prędkości

sterownej.

9. Ocena czynników zewnętrznych oddziaływujących na statek,

a mających wpływ na planowanie i przebieg manewrów.

10. Żegluga i manewry na zlodzonych akwenach ograniczonych.

11. Żegluga w konwojach lodowych, współpraca pilota z lodołamaczem.

12. Manewry cumowania i odcumowania w warunkach zlodzenia.

13. Charakterystyka rejonu pilotowego ze względu na występujące

ograniczenia i utrudnienia w manewrowaniu.

3.4. Kotwiczenie i postój na kotwicy

1.

2.

3.

4.

5.

2.

3.

4.

5.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

x

x

Metody samodzielnego cumowania i odcumowania lewą i prawą

burtą bez działania czynników zewnętrznych.

Samodzielne cumowanie i odcumowanie na ograniczonej przestrzeni

manewrowej z użyciem

a) jedynie napędu i steru,

b) steru strumieniowego,

c) kotwicy.

Metody samodzielnego cumowania i odcumowania lewą i prawą

burtą podczas działania wiatru, prądu, a także obu tych czynników

równocześnie.

Obracanie statku na ograniczonym akwenie manewrowym

z użyciem

a) jedynie napędu i steru,

b) steru strumieniowego,

c) kotwicy.

Łódź cumownicza – użycie i współpraca.

3.6. Manewry we współpracy z holownikami*

1.

2.

x

Czynniki determinujące siłę trzymania kotwicy. Dobór długości

łańcucha kotwicznego i miejsca kotwiczenia.

Manewry kotwiczenia w zależności od wielkości statku, jego stanu

załadowania, dostępnej głębokości oraz przewidywanego promienia

łukowania.

Kotwiczenie i zejście z kotwicy w niesprzyjających warunkach

hydrometeorologicznych.

Równoczesne użycie dwóch kotwic.

Kotwiczenie zestawów holowniczych.

3.5. Kryteria i zasady samodzielnego cumowania i odcumowania

1.

x

x

x

x

x

Holowniki – typy, ich możliwości i ograniczenia.

Dobór holowników gwarantujących bezpieczne wykonanie

zaplanowanych manewrów; zapotrzebowanie na moc holowniczą.

Komunikacja między pilotem morskim i holownikami – wydawanie

komend i poleceń.

Podawanie holu i rzucanie holu

a) dobór miejsca i czasu podania albo rzucenia holu,

b) dobór miejsc zamocowania holu (holownika),

c) dobór długości i rodzaju holu w zależności od planowanych

manewrów,

d) analiza zagrożeń związanych z operacją podawania i rzucania

holu.

Metody holowania i sterowania z wykorzystaniem jednego

holownika, dwóch, trzech i większej liczby holowników.

Obracanie statku z wykorzystaniem holowników; analiza zagrożeń.

Manewry z holownikami w zależności od rodzaju ich napędu

i wyposażenia

a) Voith-Schneider, pędniki azymutalne, pozycja i wielkość skegu,

b) 2 śruby, 1 śruba, dysze Korta stałe i obrotowe.

Manewry cumowania i odcumowania z jednym holownikiem przy

współdziałaniu steru i napędu statku.

Cumowanie/odcumowywanie przy współpracy dwóch i większej

liczby holowników.

10. Cumowanie do dalb; cumowanie do terminali paliwowych.

11. Cumowanie w skrajnych miejscach basenów portowych.

12. Wprowadzanie statku na dok suchy i wyprowadzanie statku z doku

suchego, pływającego oraz na podnośnik.

13. Manewry holowania, cumowania i odcumowania obiektów

nietypowych, takich jak: pontony, kadłuby, sekcje okrętowe,

konstrukcje, doki, platformy wiertnicze i statki uszkodzone.

14. Wprowadzanie na dok statków uszkodzonych i obiektów bez napędu.

15. Manewrowanie z holownikami w trudnych warunkach

hydrometeorologicznych oraz na obszarze zlodzonym.

16. Współpraca holowników pełnomorskich z holownikami portowymi

a) dobór długości holu holownika morskiego w trakcie manewrów

portowych,

b) podłączanie lub rozłączanie holu głównego na redzie oraz na

wodach portowych,

c) zasady użycia holu zapasowego na obiektach holowanych,

d) komunikacja holowników portowych z morskim zestawem

holowniczym,

e) obsadzanie załogą bezzałogowych obiektów holowanych

(pontony, barki),

f) zwalnianie holowników morskich z asysty morskiego zestawu

holowniczego – analiza zagrożeń.

3.7. Procedury bezpiecznego wejścia na statek i na obiekty nietypowe

i zejścia ze statku i z obiektów nietypowych

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

x

x

Wybór odpowiedniego miejsca transferu: uwzględnianie wpływu

wiatru i fali na bezpieczeństwo operacji przyjęcia i zdania pilota

morskiego.

Procedury i uwarunkowania lokalne.

Komunikacja ze statkiem obsadzanym przez pilota morskiego.

Wyznaczanie kursu podejściowego statku celem stworzenia osłony

od falowania i wiatru dla jednostki pilotowej; dobór prędkości.

Manewry jednostki pilotowej podczas przyjmowania i zdawania

pilota morskiego

a) efekt oddziaływania wiatru i fali na jednostkę redukującą

prędkość,

b) zasady współdziałania statku i jednostki pilotowej.

Urządzenia do przyjmowania i zdawania pilota morskiego

a) wymagania Konwencji SOLAS**,

b) okólnik MSC/Circ.568/Rev.1,

c) przepisy miejscowe.

Zapewnienie bezpieczeństwa pilotowi morskiemu i obsadzie statku

pilotowego

a) zasady bezpieczeństwa obowiązujące pilotów morskich,

b) ocena bezpieczeństwa urządzeń i środków przygotowanych

na przyjęcie pilota morskiego,

c) indywidualne środki ratunkowe pilota morskiego i obsady statku

pilotowego,

d) wyposażenie ratunkowe statku pilotowego,

e) procedury podnoszenia człowieka z wody i procedury SAR.

Czynniki determinujące decyzję o podjęciu operacji przyjęcia lub

zdania pilota morskiego.

* Uwaga: Wybrane elementy programu są realizowane w trakcie szkolenia na symulatorze manewrowym.

Minimalne wymagania dotyczące kadry prowadzącej zajęcia dydaktyczne są określone w załączniku nr 25 do

rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2026 r. w sprawie pilotażu morskiego (Dz. U. poz. 918).

Wymagania dotyczące pomieszczeń i sprzętu są określone w załączniku nr 26 do rozporządzenia Ministra

Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2026 r. w sprawie pilotażu morskiego.

**

Międzynarodowa konwencja o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzona w Londynie dnia

1 listopada 1974 r., zmieniona Protokołem sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. oraz Protokołem

przyjętym w Londynie dnia 11 listopada 1988 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 869, z późn. zm.).

Wiedza

Kandydat na pilota morskiego powinien znać: sprawność różnych rodzajów napędu w zależności od wielkości

i rodzaju pilotowanego statku; różne systemy sterowania, w tym urządzenia napędowo-sterowe oraz metody

sterowania awaryjnego; wpływ zjawisk hydrodynamicznych i hydrometeorologicznych na manewrowanie

statkiem na akwenach ograniczonych; zasady współpracy z holownikami, metody holowania i cumowania z ich

udziałem; zasady bezpieczeństwa obowiązujące podczas przyjmowania i zdawania pilota morskiego.

Umiejętności

Kandydat na pilota morskiego powinien umieć: optymalnie wykorzystać dany rodzaj napędu i sterowania dla

bezpiecznego wykonania zaplanowanego manewru; oceniać właściwości manewrowe statku na podstawie

pozyskanych informacji; manewrować statkiem na akwenie ograniczonym w warunkach działającego na statek

wiatru, prądu i fali; bezpiecznie prowadzić statek po akwenach zlodzonych i współpracować z lodołamaczem;

wykonywać wszystkie rodzaje manewrów portowych z holownikami i bez ich udziału; oceniać zagrożenie

i stosować procedury bezpieczeństwa podczas manewrów oraz podczas obsadzania i opuszczania pilotowanego

statku.

Pomoce dydaktyczne

Literatura zawodowa obejmująca zagadnienia teoretyczne i praktyczne zamieszczone w programie szkoleń 3.

Manewrowanie.

4. SYMULATOR

4.1. Procedury awaryjne podczas pilotażu

1. Zapoznanie się z symulatorem nawigacyjno-manewrowym.

2. Podstawowe zasady mechaniki ruchu statku wykorzystywane przy

manewrowaniu

a) siły od działania pędników, sterów, urządzeń napędowo-sterujących,

b) siła poprzeczna od działania śruby,

c) Pivot Point,

d) oddziaływanie wiatru,

e) osiadanie i efekt brzegowy.

3. Awarie urządzeń napędowych i sterujących na torze podejściom,

torze wodnym, w kanale portowym

a) awaria napędu,

b) awaria steru/sterów – zatrzymanie i utrzymanie statku na

pozycji za pomocą manewrów napędem naprzód i wstecz,

c) awaria steru strumieniowego.

4. Awaria zasilania

a) chwilowy zanik zasilania – blackout,

b) awaria agregatu – ograniczenie dostępnej mocy.

SZ

2

NW

x

S

PP

Holowanie eskortowe

a) próba wężowa z holownikiem zamocowanym na rufie przy

awarii steru,

b) przejście kanałem portowym z holownikiem zamocowanym

na rufie przy awarii steru.

6. Awarie podczas współpracy z holownikiem na akwenie

ograniczonym

a) błędne zrozumienie instrukcji przez holownik,

b) błędne wykonanie instrukcji przez holownik

− opóźnione podanie holu,

− zerwanie holu,

c) błędny dobór parametrów holowników

− niedostateczna moc,

− za długi/krótki hol.

7. Awaria wyposażenia nawigacyjnego – radaru.

4.2. Współpraca pilota morskiego z kapitanem i obsadą mostka – BRM

1. Wzajemne relacje pilot morski – kapitan.

2. Uzgodnienia między kapitanem i pilotem morskim dotyczące planu

przejścia pilotowego i jego ewentualnych modyfikacji

a) planowana trasa i punkty zwrotu,

b) prędkości na poszczególnych odcinkach trasy,

c) plan awaryjny.

3. Przekazanie przez pilota morskiego kapitanowi i obsadzie mostka

ważnej informacji lokalnej

a) informacje dotyczące ruchu statków,

b) ostrzeżenia nawigacyjne dla danego rejonu,

c) newralgiczne miejsca przejścia pilotowego,

d) operacje portowe i informacja o nabrzeżu,

e) inne.

4. Przekazanie pilotowi morskiemu przez kapitana wszelkiej niezbędnej

informacji dotyczącej statku i ładunku

a) karta pilotowa,

b) informacja o właściwościach manewrowych statku,

c) ograniczenia wynikające z ewentualnych niesprawności

systemów i urządzeń,

d) oczekiwania dotyczące nabrzeża i metody cumowania,

e) informacja o ładunkach niebezpiecznych na statku.

5. Uzgodnienie zasad wspomagania pilota morskiego przez obsadę

mostka i załogę

a) obserwacja ruchu statków,

b) ciągła kontrola i zapis pozycji statku,

c) obsługa urządzeń nawigacyjnych,

d) prowadzenie zapisów w dzienniku okrętowym,

e) utrzymywanie łączności z siłownią i łączności wewnętrznej,

f) zapewnienie obsady kotwicznej i manewrowej.

6. Zasada bieżącego informowania kapitana lub obsady mostka

o podejmowanych przez pilota morskiego działaniach i istotnych

manewrach.

7. Ocena stopnia wsparcia pilota morskiego ze strony kapitana i obsady

mostka

a) ilościowa obsada mostka i sposób przydziału obowiązków,

b) poziom znajomości statku i jego wyposażenia,

Poz. 918

5.

x

x

c) znajomość warunków lokalnych,

d) opanowanie języka angielskiego.

Szkolenie na symulatorze manewrowym odbywa się w minimalnym wymiarze 10 godzin, w tym

– 2 godziny zajęć wprowadzających do obsługi symulatora wraz z omówieniem zagadnień teoretycznych

niezbędnych do przeprowadzenia szkolenia,

– 6 godzin zajęć na symulatorze manewrowym w zakresie procedur awaryjnych podczas pilotażu,

– 2 godziny zajęć na symulatorze manewrowym w zakresie współpracy pilota morskiego z kapitanem i obsadą

mostka.

Wiedza

Kandydat na pilota morskiego powinien znać: zasady manewrowania statkiem na akwenie ograniczonym przy

skrajnie niesprzyjających warunkach atmosferycznych i hydrologicznych; procedury awaryjne obejmujące

sytuacje mogące wystąpić w trakcie pilotażu, w tym awarie podczas współpracy z holownikami; zasady

współpracy pilota z kapitanem i załogą statku.

Umiejętności

Kandydat na pilota morskiego powinien umieć: bezpiecznie manewrować w sytuacjach ekstremalnych

i awaryjnych, normalnie niespotykanych w czasie wykonywania rutynowych czynności pilotowych, właściwie

wykorzystując dostępne środki i systemy; odpowiednio wcześnie rozpoznawać potencjalne zagrożenia

i podejmować działania zapobiegające; efektywnie współpracować z kapitanem, pozostałą obsadą mostka, służbą

VTS i holownikami w sytuacjach szczególnych, awaryjnych, stresujących i ryzykownych.

Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji kadry prowadzącej zajęcia dydaktyczne są określone w załączniku

nr 25 do rozporządzenia.

5. REGULACJE PRAWNE DOTYCZĄCE PILOTAŻU MORSKIEGO

5.1. Akty prawa krajowego, w tym akty prawa miejscowego

Ustawy

1. Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich

Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej

(Dz. U. z 2024 r. poz. 1125, z późn. zm.).

2. Ustawa z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu

morza przez statki (Dz. U. z 2024 r. poz. 1786).

3. Ustawa z dnia 18 września 2001 r. – Kodeks morski

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1309).

4. Ustawa z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów

morskich (Dz. U. z 2024 r. poz. 597, z późn. zm.).

5. Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U.

z 2026 r. poz. 529).

6. Ustawa z dnia 31 sierpnia 2012 r. o Państwowej Komisji Badania

Wypadków Morskich (Dz. U. z 2019 r. poz. 1374).

7. Ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu

(Dz. U. z. 2026 r. poz. 102).

Akty wykonawcze

do ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim dotyczące

pilotażu, oznakowania nawigacyjnego, ratownictwa morskiego oraz

bezpiecznego uprawiania żeglugi.

SZ

NW

x

S

PP

x

Akty prawa miejscowego

zarządzenia dyrektorów urzędów morskich właściwych dla rejonu pilotowego

dotyczące porządku portowo-żeglugowego.

5.2. Aspekty prawne pilotażu morskiego

1. Prawa i obowiązki pilota morskiego w świetle wymagań prawnych

a) zadania pilota morskiego w zakresie doradztwa

nawigacyjnego,

b) obowiązek wypełniania wymagań prawnych.

2. Procedury postępowania awaryjnego.

3. Odpowiedzialność prawna pilota morskiego.

4. Współpraca pilota morskiego z kapitanem i załogą statku,

charakterystyka problemów na podstawie doświadczeń

z wykonywanych usług pilotowych.

5. Wytyczne w zakresie kształcenia pilotów morskich.

5.3. Akty prawa międzynarodowego i inne dokumenty

1. IMO RESOLUTION A.960 (23), Recommendations On Training And

Certification And Operational Procedures for Maritime Pilots other

than Deep-Sea Pilots.

2. European Maritime Pilot’s Association Education Training and

Certification Standard for Maritime Pilots, EMPA 2005.

3. Amendments to the International Convention for The Safety of Life at

Sea, 1974, Chapter V Safety of Navigation Regulation 23 – Pilot

transfer arrangements RESOLUTION MSC.308 (88)

i “Res.A.1045(27)”.

4. Required boarding arragements for pilots (MSC.1/Circ.1428).

5. IMO Standard Marine Communication Phrases (SMCP), NAV

46/INF.4, 4 April 2000. A 22/ Res. 918 Adopted on 29 November 2001

IMO Standard Marine Communication Phrases.

Poz. 918

x

x

x

x

x

Wiedza

Kandydat na pilota morskiego powinien znać: przepisy polskiego i międzynarodowego prawa morskiego mające

zastosowanie w pracy pilota morskiego; zasady odpowiedzialności pilota morskiego za bezpieczne wykonanie

usługi pilotowej; procedury postępowania awaryjnego.

Umiejętności

Kandydat na pilota morskiego powinien umieć: prawidłowo interpretować i stosować przepisy prawa

miejscowego, krajowego i międzynarodowego, dotyczące świadczonych usług pilotowych; właściwie reagować

w przypadku naruszania obowiązujących przepisów, procedur oraz wszelkich działań zagrażających

bezpieczeństwu żeglugi i środowiska morskiego; dążyć do podnoszenia kwalifikacji i poszerzania doświadczenia

zawodowego przez samokształcenie oraz udział w szkoleniach i kursach zawodowych.

Wyposażenie i pomoce dydaktyczne

Sala powinna być wyposażona w sprzęt umożliwiający właściwe przekazanie treści zajęć (np. projektor

multimedialny, tablica multimedialna, stanowisko do e-learningu).

Dostęp do wydawnictw zawierających odpowiednie regulacje prawne.

Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji kadry prowadzącej zajęcia dydaktyczne są określone w załączniku

nr 25 do rozporządzenia.

PROGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH

Opis programu praktyk pilotowych

Program praktyk pilotowych określa standardy kompetencji, które kandydat na pilota morskiego powinien osiągnąć w czasie

odbywania praktyki, podnosząc poziom swojej wiedzy i zdobywając umiejętności praktyczne. Program uwzględnia

wymagania określone w rezolucji Międzynarodowej Organizacji Morskiej A.960 „Wytyczne w sprawie szkolenia, kwalifikacji

i procedur operacyjnych dla pilotów innych niż piloci dalekomorscy”, a także zalecenia zawarte w Standardzie edukacji,

szkolenia i certyfikacji (ETCS) przyjęte przez Europejskie Stowarzyszenie Pilotów Morskich (EMPA).

Program praktyk pilotowych składa się z trzech części i jest realizowany na podstawie czterech powiązanych ze sobą

dokumentów

I. Kompetencje, II. Lista kontrolna praktyki pilotowej, III. Harmonogram wykonywanych praktyk pilotowych, IV. Zestawienie

wykonanych praktyk pilotowych.

W oparciu o program zawarty w pierwszym dokumencie kandydat na pilota morskiego sam potwierdza nabycie wskazanych

w nim kompetencji w zakresie wiedzy i umiejętności, gdy stwierdzi, że osiągnął właściwy poziom. Lista kontrolna praktyk

pilotowych przedstawia szczegółowy opis zadań wykonywanych zwykle przez pilota morskiego i kolejnych procedur praktyki

pilotowej, które kandydat powinien znać i stosować. Służy kandydatowi do sprawdzania i potwierdzania, że w trakcie

wykonywanej praktyki dokonał wszystkich przewidzianych dla pilota morskiego czynności. W harmonogramie praktyk

pilotowych jest określona liczba manewrów i czynności, jakie kandydat na pilota morskiego powinien wykonać, aby zdobyć

konieczne doświadczenie do pracy pilota morskiego w rejonie pilotowym. W zestawieniu wykonanych praktyk pilotowych

kandydat wpisuje kolejne praktyki, w których uczestniczył, a nadzorujący go pilot morski potwierdza ten fakt swoim podpisem.

Program praktyk, oprócz czynności wykonywanych na statkach pod nadzorem pilota morskiego, obejmuje też pracę własną

kandydata, w ramach której musi on poznać samodzielnie właściwe przepisy prawa międzynarodowego, krajowego

i miejscowego, dotyczące organizacji pilotażu, w tym przepisy portowe, instrukcje i warunki dokowań oraz inne przepisy

wydane przez właściwego dyrektora urzędu morskiego i kapitana portu. Z programu praktyk pilotowych szef stacji pilotowej,

odpowiadający za szkolenie kandydatów na pilotów morskich, może wyłączyć ten punktu programu, który nie dotyczy

określonego rejonu pilotowego (np. manewrów wprowadzenia statku na dok pływający albo wyprowadzenia statku z doku

pływającego) lub gdy wystąpią zmiany w infrastrukturze portowej (np. wycofanie nabrzeża z eksploatacji) lub w częstości

zawinięć statków do danych nabrzeży, albo wskazać dodatkowe zadania, specyficzne wyłącznie dla danego rejonu pilotowego.

W przypadku rozszerzania uprawnień pilotowych szef stacji pilotowej określa harmonogram praktyk, mając na uwadze

posiadane przez kandydata na pilota morskiego uprawnienia.

Harmonogram praktyk uwzględnia skalę trudności i skomplikowania manewrów, a także częstotliwość ich występowania

i prawdopodobieństwo zetknięcia się z określoną sytuacją w przyszłej samodzielnej pracy. Szczegółowy harmonogram praktyk

obejmuje manewry najbardziej typowe i najczęściej wykonywane, jednak nie uwzględnia sytuacji i manewrów szczególnych,

występujących sporadycznie, których zaplanowanie nie jest możliwe. Jeśli takie sytuacje wystąpią, kandydat na pilota

morskiego powinien uczestniczyć w ich realizacji i opisać je w odpowiedniej części harmonogramu. Mając na uwadze, że w

trakcie wykonywania praktyki pilotowej na niektórych nabrzeżach mogą nie występować usługi pilotowe, co uniemożliwia

realizowanie praktyk przy tym konkretnym nabrzeżu, przyjmuje się, że praktyka taka może zostać odbyta przy innym nabrzeżu

o zbliżonym stopniu trudności i charakterystyce wskazanych przez szefa stacji pilotów danego rejonu pilotowego. Taka

praktyka ekwiwalentna nie może przekroczyć 40 % całej wymaganej harmonogramem praktyki pilotowej. Kandydat na pilota

morskiego jest obowiązany na bieżąco dokonywać wpisów zarówno w części dotyczącej kompetencji, jak i harmonogramu.

Część I. Kompetencje

KOMPETENCJE

Kandydat wykazuje

1.

Data

Podpis*

Planowanie przejścia w obszarze pilotażu

Umiejętność przygotowania standardowych planów pilotażu morskiego z możliwością

ich adaptacji dla zróżnicowanych akwenów, warunków i sytuacji nawigacyjnych.

Umiejętność gromadzenia do planu podróży informacji z właściwych źródeł

i dokumentów.

Uwzględnia charakterystykę statku, przewidywany ruch statków w obszarze pilotażu,

przewidywane warunki hydrometeorologiczne.

Umiejętność wyznaczania bezpiecznego kąta drogi nad dnem uwzględniającego

potencjalne niebezpieczeństwa nawigacyjne.

Na każdym odcinku planowanej trasy są wskazane dokładne informacje o kursach,

stosownie do warunków i sytuacji nawigacyjnej.

Umiejętność identyfikowania i wykorzystania stałych obiektów oznakowania

nawigacyjnego w rejonie pilotowym, w tym umiejętność określania pozycji statku

metodami terrestrycznymi.

Umiejętność identyfikacji i wykorzystania obiektów radarowych w rejonie pilotowym

dla określania i kontroli pozycji statku, w tym wykorzystanie techniki parallel indexing.

Umiejętność prawidłowego dokumentowania planu przejścia w rejonie pilotowym.

Pisemny lub elektroniczny zapis planu przejścia, dostosowany do charakterystyki statku

i warunków nawigacyjnych, jest zwięzły i zawiera wszystkie informacje konieczne do

bezpiecznego przejścia statku; uwzględnia bezpieczną prędkość przejścia, dokumentuje

odległości i przewidywany czas przejścia na odcinkach trasy, założone czasy przejścia dla

obszarów znacznego ryzyka, ETA na odcinkach trasy.

2.

Pilotaż na wodach otwartych, torach wodnych, w kanałach i na rzekach

Umiejętność prowadzenia statku w warunkach

 normalnych,

 silnego wiatru,

 ograniczonej widzialności,

 niskiego/wysokiego stanu wody, silnych prądów,

wykorzystując plan przejścia, informacje bezpieczeństwa, system oznakowania

nawigacyjnego oraz elektroniczne urządzenia nawigacyjne.

Umiejętność oceny charakterystyki statku

1) posiada wiedzę i umiejętność dokładnego zebrania i interpretacji danych niezbędnych do

bezpiecznego pilotowania statku, wykorzystując

− diagram manewrowy i charakterystykę statku,

− efektywną wymianę informacji z kapitanem i obsadą mostka nawigacyjnego,

w tym przekazanie informacji o wadach czy niesprawności urządzeń statkowych

i sprzętu nawigacyjnego, mających istotne znaczenie dla bezpieczeństwa pilotażu

- Pilot Card,

− komunikację radiową;

2) zna, rozumie, przewiduje zachowanie statku w zależności od jego charakterystyki

manewrowej;

3) zgłasza istotne wady i niesprawności urządzeń do odpowiednich służb.

Umiejętność oceny warunków nawigacyjnych

1) zna i weryfikuje

− aktualność map i wydawnictw nawigacyjnych dla rejonu pilotowego,

− aktualność ostrzeżeń nawigacyjnych,

− aktualność komunikatów pogodowych, w tym informacji o stanie wód w rejonie

pilotowym,

− dokładność i wiarygodność urządzeń nawigacyjnych (optycznych

i elektronicznych),

− informacje o ruchu innych jednostek;

2) ma wiedzę i potrafi odpowiednio dostosować plan przejścia do aktualnych warunków

nawigacyjnych.

Umiejętność określania pozycji statku z wykorzystaniem metod terrestrycznych

i nawigacji elektronicznej

− w drodze

− podczas zmiany kursu

1) wykorzystuje na akwenie nabieżniki i inne stawy dla kontroli ruchu i pozycji statku.

Posiada wiedzę o zastosowanym w rejonie pilotowym pływającym oznakowaniu

nawigacyjnym, potrafi ocenić dokładność wystawienia pław oraz wykryć przypadki

przemieszczenia poza ustaloną pozycję;

2) właściwie wykorzystuje techniki radarowe do kontroli pozycji i ruchu statku;

3) identyfikuje i zna położenie głównych obiektów lądowych;

4) kontroluje pozycję statku z wykorzystaniem wszystkich dostępnych urządzeń

nawigacyjnych.

Umiejętność opracowania strategii nawigacyjnych

1) wykazuje zdolność do szybkiej analizy informacji uzyskanych z ostrzeżeń

nawigacyjnych, informacji przekazywanej przez załogę statku (obsadę wachtową)

informacji z pomocy i urządzeń nawigacyjnych;

2) wykazuje znajomość analizy i umiejętność oceny przewidywalnego zachowania się

statku;

3) ma wiedzę i potrafi oszacować osiadanie statku i zaplanować jego prędkość tak, by

zachować bezpieczną rezerwę wody pod stępką;

4) wykazuje dużą rozwagę w podejmowaniu decyzji w ekstremalnych warunkach

pogodowych;

5) wykazuje znajomość i umiejętność prowadzenia statku zgodnie z przepisami COLREG.

Umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa nawigacji przez właściwe zaplanowanie

przejścia, znajomość odległości, wyznaczanie czasów na odcinkach, mijanki, redukcje

prędkości itd.

1) potrafi wskazać w rejonie pilotowym najtrudniejsze odcinki przejścia;

2) zna i rozumie zasady wzajemnego oddziaływania statków na torze wodnym i przez

właściwe decyzje manewrowe odpowiednio wcześnie na nie reaguje;

3) potrafi utrzymywać statek na wyznaczonym kącie drogi nad dnem;

4) stale utrzymuje bezpieczną prędkość statku, uwzględniając zarówno przepisy portowe,

jak i warunki żeglugi;

5) zna odcinki trasy, na których redukcja prędkości jest konieczna dla utrzymania

bezpiecznej rezerwy wody pod stępką;

6) wskazuje obszary, w których jest wymagane sterowanie ręczne;

7) potrafi wystarczająco szybko wykorzystać radiotelefon VHF, aby w sposób

profesjonalny usunąć wszelkie nieporozumienia pozwalające na rozwój sytuacji

nadmiernego zbliżenia;

8) stosuje zasady BRM (nautycznego dowodzenia statkiem).

Umiejętność przewidywania ruchu statku

1) wykazuje biegłość w szacowaniu czasów dojścia do wyznaczonych na trasie pozycji

zgłoszeniowych, pozycji zmiany kursu WPs, trudnych odcinków trasy, pozycji mijania

się z innymi statkami;

2) zna i rozumie czynniki wpływające na prędkość statku nad dnem;

3) zna i stosuje procedury komunikacyjne związane z regulacją ruchu w rejonie pilotowym.

Umiejętność przewidywania zachowania się statku na wodach płytkich

i ograniczonych

1) zna i rozumie zjawisko osiadania i jego skutki;

2) rozumie i przewiduje efekty hydrodynamiczne w czasie mijania i wyprzedzania statków

w kanałach;

3) rozumie i potrafi określić odległości zatrzymania i przesunięcia bocznego statku

w zależności od zapasu wody pod stępką;

4) rozumie i potrafi ocenić zachowanie statku w zależności od jego charakterystyki

manewrowej i stateczności;

5) uwzględnia i kalkuluje zwiększenie zanurzenia statku w efekcie przechyłu bocznego, np.

przy zwrocie;

6) zna i rozumie wystąpienie efektów kanałowych oraz przewiduje ich wystąpienie.

Umiejętność zakotwiczenia statku

1) ustala z kapitanem użycie kotwic/kotwicy;

2) potrafi dokładnie oszacować promień łukowania na kotwicy;

3) uwzględnia przy wyborze pozycji kotwiczenia: głębokość akwenu, rodzaj dna, długość

łańcucha użytego w danych warunkach, bliskość innych statków, podwodne przeszkody,

takie jak rurociągi i kable, warunki hydrometeorologiczne i inne;

4) uwzględnia charakterystykę manewrową statku;

5) wykazując znajomość procedur i zasad kotwiczenia, potrafi bezpiecznie wykonać

manewry kotwiczenia;

6) zapewnia właściwy przepływ informacji i komunikacji w trakcie kotwiczenia;

7) zna i rozumie procedury wachtowe dla postoju statku na kotwicy.

3.

Manewry portowe

Umiejętność przeprowadzenia manewrów cumowania statku w warunkach

 normalnych,

 silnego wiatru,

 ograniczonej widzialności,

 niskiego/wysokiego stanu wody, silnych prądów.

Umiejętność planowania manewrów

1) posiada wiedzę i umiejętność właściwej oceny charakterystyki manewrowej statku;

2) wykazuje znajomość akwenów portowych, nabrzeży, szerokości kanałów, parametrów

obrotnic i zakrętów oraz infrastruktury portowej i usług;

3) potrafi zaplanować bezpieczną i efektywną prędkość statku na torze wodnym, w kanale

portowym, w zakrętach oraz wytracanie prędkości przed cumowaniem do nabrzeża lub

przed obrotem na obrotnicy;

4) potrafi ocenić aktualne warunki na akwenie manewrowym;

5) rozumie ograniczenia i dokładności wskazań urządzeń nawigacyjnych oraz potrafi

ocenić i uwzględnić ich błędy;

6) posiada wiedzę i uwzględnia

− głębokości wód portowych, limity zanurzeń przy nabrzeżach, zalecany zapas wody

pod stępką oraz ograniczenia wysokości nadwodnej statków,

− rodzaj dna na akwenie manewrowym, podwodne niebezpieczeństwa, miejsca

występowania podwodnych rurociągów i kabli, umocnień dna i wynikające z tego

ograniczenia,

− aktualne warunki hydrometeorologiczne,

− informację o sprawności technicznej statkowych urządzeń pokładowych, w tym

dziobowego/rufowego steru strumieniowego,

− obecność innych statków na akwenie manewrowym,

− informacje z VTS lub od innych statków.

Umiejętność oceny zapotrzebowania na holownik/holowniki

1) zna sposoby wykorzystania różnych typów holowników dostępnych w porcie i ich

ograniczenia;

2) uwzględnia wymagania przepisów portowych w kwestii użycia holowników;

3) uwzględnia warunki hydrometeorologiczne przy podejmowaniu decyzji o użyciu

holowników;

4) uwzględnia parametry statku przy podejmowaniu decyzji o użyciu holowników;

5) potrafi dobrać miejsce rozpoczęcia/zakończenia asysty holowników;

6) potrafi dobrać rodzaj i długość holu oraz sposób mocowania.

Umiejętność rozpoczęcia ruchu statku i manewrów cumowania

1) wykazuje biegłość w planowaniu i przeprowadzaniu bezpiecznych procedur

manewrowych, z uwzględnieniem typów statków, warunków nawigacyjnych,

charakterystyki nabrzeży;

2) przestrzega przepisów portowych;

3) zna i stosuje zasady współpracy z obsadą mostka;

4) stosuje skuteczną komunikację i stosowne sygnały dźwiękowe;

5) w przypadku użycia holowników prowadzi skuteczną łączność, zabezpiecza prawidłową

współpracę i kontroluje prawidłowość wykonania instrukcji przez holowniki;

6) rozważa użycie kotwicy i steru strumieniowego, jeśli występuje;

7) w przypadku wystąpienia trudności rozumie potrzebę wykonania manewrów

alternatywnych i umie je zaplanować.

4.

Dokowanie i śluzowanie**

Umiejętność przeprowadzenia manewrów dokowania i śluzowania

1) zna zasady, rozumie procedury i fazy dokowania i śluzowania statków o różnej

konstrukcji kilowej;

2) rozumie zagrożenia związane z operacją dokowania i śluzowania;

3) zna warunki dokowań i śluzowań standardowych i ewentualne odstępstwa dla dokowań i

śluzowań specjalnych;

4) ustala liczbę i rodzaj holowników dla wprowadzenia statku na dok i śluzę

i wyprowadzania statku z doku i śluzy;

5) potrafi prowadzić właściwą komunikację z obsługą doku i śluzy – kierownikiem

doku/śluzy / mistrzem lub brygadzistą zmianowym dokowań i śluzowań;

6) ustala plan manewrów z kapitanem, obsługą doku i śluzy i kapitanami holowników;

7) potrafi właściwie wybrać technikę i wykonać podejście do doku i śluzy i wprowadzić

statek w dok i śluzę;

8) podczas wprowadzania statku na dok ustala kolejność podawania na statek dokowych lin

stalowych, jak również naprężania bądź luzowania tych lin;

9) daje polecenie rozpoczęcia wyprowadzania statku z doku lub śluzy;

10) decyduje o kolejności podawania holi i zwalniania lin dokowych;

11) rozpoznaje sytuacje zagrożenia wymagające natychmiastowego wstrzymania

dokowania i śluzowania.

5.

Pilotaż w lodach

Umiejętność analizy ostrzeżeń nawigacyjnych, komunikatów lodowych

– posiada wiedzę o sytuacji lodowej w rejonie pilotowym.

Umiejętność rozpoznawania zagrożeń specyficznych dla rejonu pilotowego

1) zna i rozumie komunikaty lodowe dla rejonu pilotowego, w tym

− lokalizację i czas obserwowanych formacji lodowych,

− przyczyny i lokalizację zatorów lodowych,

− odcinki lodu stałego, lodu dryfującego,

− wpływ wiatru i temperatury na oblodzenie;

2) w przypadku zlodzenia akwenu identyfikuje krytyczne odcinki toru wodnego;

3) zna czynniki wpływające na ruch lodu i rozumie ich znaczenie (topografia akwenu,

prądy, wiatr, ruch statków, działanie lodołamaczy/holowników, zatory, zmiany

temperatury);

4) rozumie i potrafi przewidzieć ruch lodu/kry lodowej;

5) rozumie i identyfikuje potencjalne niebezpieczeństwo: luźnego lodu, lodu pod naporem,

kleszczenia statku.

Umiejętność analizy wpływu poszczególnych czynników na żeglugę w lodach

1) rozumie i bierze pod uwagę charakterystykę statku, wymagania systemu chłodzenia –

zawór denny, burtowy oraz urządzenia pokładowe – windy kotwiczne i cumownicze;

2) rozumie i bierze pod uwagę wzajemne oddziaływanie kadłub – lód;

3) analizuje aktualne warunki nawigacyjne, w tym komunikaty lodowe;

4) rozumie ograniczenia pracy radaru na akwenie zlodzonym.

Posiada wiedzę i wykazuje znajomość technik prowadzenia statku w lodach

1) zna i rozumie podstawowe zasady manewrowania statkiem w lodach;

2) rozumie i ocenia potrzebę asysty lodołamacza/holownika;

3) zna zasady współpracy z holownikiem w warunkach zlodzenia akwenu, rozumie

manewry i utrzymywanie ciągłej komunikacji;

4) zna i rozumie procedury związane z prowadzeniem statku w konwoju, z eskortą

holownika;

5) rozumie bezwzględną konieczność utrzymywania żądanych odległości między statkami

w konwoju, rozumie konieczność prowadzenia ciągłej obserwacji.

Umiejętność określenia strategii nawigacyjnych w lodach bez eskorty

1) wybór kursu, dobór właściwej prędkości przy wejściu w akwen zlodzony;

2) umiejętność doboru prędkości, tak aby zapewnić ciągłą kontrolę ruchu statku;

3) uwzględnianie ruchu innych jednostek, szacowanie czasu przejścia, uzgadnianie

przejścia/mijania na niebezpiecznych odcinkach.

6.

Sytuacje zagrożenia i procedury awaryjne

Umiejętność wykonania procedur awaryjnych

1) zna i rozumie standardowe procedury awaryjne;

2) w ćwiczeniach symulatorowych wykonywał scenariusze sytuacji awaryjnych,

uczestniczył w analizie i omówieniu podjętych i zaniechanych działań;

3) przeprowadzał ćwiczenia właściwej, zrozumiałej i precyzyjnej komunikacji w sytuacji

zagrożenia;

4) zna procedury komunikacji z VTS w sytuacjach awaryjnych.

Umiejętność zaplanowania manewrów awaryjnych/ratowniczych w sytuacji

zagrożenia

1) posiada wiedzę o zasadach i przepisach obowiązujących w rejonie pilotowym

w zakresie sytuacji awaryjnych;

2) zna i rozumie możliwość wykorzystania standardowych manewrów i/lub procedur,

uzależniając działania od pozycji statku i rodzaju sytuacji awaryjnej;

3) potrafi podjąć decyzje dotyczące sytuacji awaryjnych, oparte na właściwej ocenie

sytuacji i uwzględniające zasady zarządzania obsadą i zasobami mostka nawigacyjnego;

4) ma wiedzę i potrafi zidentyfikować sytuację zagrożenia w zakresie

− wejścia na mieliznę, otarcia na płyciźnie,

− pożaru,

− poważnego zranienia członka załogi,

− ciężkich warunków pogodowych,

− kolizji,

− uszkodzenia kadłuba,

− zanieczyszczenia środowiska z powodu uszkodzenia kadłuba,

− utraty stateczności,

− awarii napędu, w tym zasilania,

− niesprawności urządzeń nawigacyjnych,

− alarmu „człowiek za burtą”,

− zablokowania toru wodnego/kanału,

− niedyspozycji załogi statku.

Zdolność do podejmowania decyzji w sprawie manewrów awaryjnych/ratowniczych

1) umiejętność szybkiej, obiektywnej oceny dostępnych faktów i możliwych dla danego

zagrożenia konsekwencji;

2) rozważenie sytuacji awaryjnej w aspekcie zagrożenia życia, środowiska i strat

materialnych;

3) umiejętność podjęcia właściwych działań dla danej (rzeczywistej) sytuacji awaryjnej.

rozważenie działań alternatywnych;

4) umiejętność formułowania jasnych i precyzyjnych poleceń, wykazanie opanowania;

5) umiejętność oceny podjętych działań i ich konsekwencji.

Znajomość manewrów holowniczych

1) identyfikuje wskazania do holowania lub wezwania asysty holowników. Uwzględnia

czynniki warunkujące użycie lub nieużycie holownika

− przepisy,

− pozycja statku,

− warunki operacyjne holowania,

− warunki pogodowe;

2) posiada umiejętność prowadzenia statku w zespole holowniczym oraz holowania na

wąskim torze wodnym;

3) określa długość holu w zależności od charakterystyki akwenu i pozycji statku oraz

czynniki warunkujące długość holu

− warunki holowania,

− pozycja statku,

− typ statku,

− boczna powierzchnia nawiewu statku,

− kierunek wiatru,

− prądy,

− odchylenie, myszkowanie statku,

− dostępny hol (elastyczność, wytrzymałość na rozciąganie);

4) stosuje zasady BRM (nautycznego dowodzenia statkiem).

* Kandydat na pilota morskiego sukcesywnie potwierdza nabycie wskazanych w programie kompetencji w zakresie wiedzy

i umiejętności, jeżeli jest przekonany o osiągnięciu ich właściwego, zadowalającego poziomu.

** Śluzowanie dotyczy tylko rejonu pilotowego Elbląg.

7. Adnotacje szefa stacji pilotów

Adnotacje o wyłączeniu danego punktu programu szkolenia, jeżeli nie dotyczy on określonego akwenu

w danym rejonie pilotowym (np. manewrów wprowadzenia statków na doki pływające

i wyprowadzenia statków z doków pływających) lub wskazania dodatkowych zadań szkolenia,

specyficznych wyłącznie dla danego akwenu w danym rejonie pilotowym.

Część II. Lista kontrolna praktyki pilotowej

LISTA KONTROLNA PRAKTYKI PILOTOWEJ

1. Wymiana informacji kapitan – pilot morski

1

ZAPEWNIENIE SKUTECZNEJ WYMIANY INFORMACJI KAPITAN – PILOT MORSKI

Prezentacja i omówienie karty pilotowej.

Powiadomienie o niesprawnościach statku.

Informacja o aktualnej charakterystyce manewrowej statku.

Zanurzenie dziobu i rufy.

Zanurzenie śruby.

Zapas wody pod stępką.

Prędkości morskie i manewrowe.

Czas przesterowania silnika naprzód/wstecz.

Maksymalna ilość startów silnika.

Czas wymagany do uprzedzenia siłowni o manewrach (zwykły i awaryjny).

Przekazanie informacji o ładunkach niebezpiecznych.

Omówienie stanu technicznego windy kotwicznej i kotwic.

Zapoznanie z błędami żyrokompasu i kompasu magnetycznego.

2

STATUS KOMUNIKACJI

Ustawienie prawidłowych kanałów VHF i funkcji przeszukiwania.

Prawidłowe ustawienie poziomów głośności i zakłóceń.

3

KONTROLA POZYCJI STATKU

Wykorzystanie oznakowania nawigacyjnego – mijanych świateł, znaków, świateł

sektorowych.

Wykorzystanie urządzeń nawigacyjnych – radar, racon, GPS.

Prawidłowe ustawienie przenośnego pilotowego systemu nawigacyjnego – PPU.

Sterowanie ręczne, autopilot – sternik w pogotowiu na danym odcinku trasy.

4

PROWADZENIE NAWIGACJI

Po uzgodnieniu planu podróży przekazanie prowadzenia statku pilotowi morskiemu.

Uzgodnienie procedur pilotażu (współpracy).

Upewnienie się kapitana i pilota morskiego, że oficer wachtowy rozumie ustalenia.

2. Przygotowanie pilotażu

1

OPRACOWANIE PLANU PILOTAŻU DLA DANEGO PRZEJŚCIA I STATKU

2

ZGROMADZENIE INFORMACJI NAWIGACYJNYCH I ZABEZPIECZENIE WYPOSAŻENIA PILOTA

MORSKIEGO

Informacje ogólne dla danego przejścia.

Książka poleceń kapitana.

Bieżące poprawki, ostrzeżenia nawigacyjne, ostrzeżenia pogodowe.

3. VTS

1

– 50 –

Poz. 918

Bieżące informacje o zanieczyszczeniach akwenu, jeśli istnieją.

Sprawdzenie poprawności działania przenośnego pilotowego systemu nawigacyjnego –

PPU.

Dodatkowe wyposażenie pilota – zapasowe szkła korekcyjne, jeśli dotyczy; latarka.

PLAN PRZEJŚCIA

Forma i szczegóły planu omówione i uzgodnione z kapitanem.

Ustalenie – kto prowadzi statek na pilotowanej trasie.

Objaśnienie trasy i jej punktów zwrotu.

Wskazanie granic obszaru pilotażu.

Dokładne wskazanie pozycji dla

− wezwania kapitana,

− powiadomienia obsługi siłowni,

− powiadomienia o zbliżaniu się do granic portu lub kotwicowiska,

− wezwanie załogi na stanowiska manewrowe/kotwiczenia.

ŚWIATŁA I ZNAKI

Sprawdzenie działania świateł nawigacyjnych statku.

Użycie świateł/znaków dla statku o dużym zanurzeniu, jeśli konieczne.

Użycie światła sternika, jeśli wymagane.

MELDUNEK DO VTS – INFORMACJA O STATKU

Nazwa i znak wywoławczy.

Zanurzenie dziób/rufa.

Kurs i prędkość.

Czas w pozycji zgłoszeniowej.

ETA do następnego punktu meldunkowego.

Nazwisko pilota morskiego.

Uszkodzenia/niesprawności urządzeń statkowych – jeżeli występują.

2

SPOSÓB PROWADZENIA ŁĄCZNOŚCI

Wyraźnie, zwięźle i precyzyjnie.

4. Stan eksploatacyjny statku

1

ZANURZENIE I NOŚNOŚĆ STATKU

Wyporność statku (w odniesieniu do mocy maszyn).

Statek załadowany lub w balaście.

Zanurzenie dziobu i rufy.

Zmiana zanurzenia i przegłębienia statku na skutek zmiany gęstości wody.

5. Prowadzenie statku

1

KOMUNIKACJA, KOMENDY I POLECENIA

1.1 Z OFICEREM WACHTOWYM

Używanie słownictwa SMCP (Standard Marine Communication Phrases).

Przekazywanie wolno krótkich i precyzyjnych poleceń/komend.

Zapewnienie wzajemnego zrozumienia planu podróży.

Nanoszenie uwag na mapę i wyjaśnienie ich znaczenia.

Określenie wymagań w zakresie częstości kontroli pozycji.

Zapewnienie prowadzenia obserwacji.

Bieżąca wymiana informacji z oficerem wachtowym.

Wymagalność jednoznacznych odpowiedzi.

1.2 ZE STERNIKIEM

Używanie słownictwa i form SMCP przy komendach na ster.

Przekazywanie wolno krótkich i precyzyjnych komend na ster.

Komendy na ster poparte gestem ręki.

Potwierdzenia sternika powinny być jasne, spójne i jednoznaczne.

Ciągła kontrola przez pilota morskiego wskaźnika położenia steru.

Ciągłe sprawdzanie kursu przez pilota morskiego.

Kontrola przez pilota morskiego wskaźnika prędkości kątowej wykonywania zwrotu

(jeśli występuje).

1.3 WSPÓŁPRACA Z INNYMI STATKAMI, WĄSKIE PRZEJŚCIA

Ogólne wywołanie na kanale 16 VHF.

Jednoznaczne używanie formuł SMCP w łączności.

Prowadzenie łączności wolno, krótko i precyzyjnie.

Żądanie podawania nazw statków przez VTS.

Wykorzystanie AIS do identyfikacji statków.

Wykorzystanie ARPA i określenie strategii unikania nadmiernego zbliżenia.

Omówienie strategii przejścia statku z kapitanem i oficerem wachtowym.

6. Wyposażenie nawigacyjne

1

RADAR

Uruchomienie i poprawne ustawienie.

Sprawdzenie poprawności działania stałych i ruchomego kręgu odległości.

Sprawdzenie poprawności działania kreski namiarowej.

Sprawdzenie poprawności znaczników trasy.

Sprawdzenie poprawności ustawień linii granicznych trasy.

Sprawdzenie poprawności ustawień ARPA

− sprawdzenie prawidłowości wykrywania obiektów,

− sprawdzenie prawidłowości wskazań ARPA,

− sprawdzenie ustawienia wartości limitów CPA/TCPA.

2

REPETYTORY ŻYROKOMPASU

Sprawdzenie oświetlenia i czystości repetytorów na skrzydłach mostka.

Sprawdzenie namierników na repetytorach.

Sprawdzenie wskazań repetytorów, zapisy w książce błędów kompasu.

3

KOMPAS MAGNETYCZNY

Sprawdzenie całkowitej poprawki, zapisy w książce błędów kompasu.

7. Procedury pilotażowe

1

OBSZAR PILOTAŻU

Granice geograficzne.

2

OZNAKOWANIE NAWIGACYJNE

Znajomość sektorów i charakterystyk świateł.

Określenie minimalnej głębokości krytycznej i założonego zapasu wody pod stępką.

Wyznaczenie trasy przejścia.

Sprawdzenie i potwierdzenie znajomości kursów.

Sprawdzenie i potwierdzenie znajomości kierunków i prędkości prądów.

3

TECHNIKI OKREŚLANIA POZYCJI

Jeśli możliwe, praktykowanie pilotowania statku bez radaru i GPS-u na odcinkach trasy.

Dostępne i użyte techniki określania pozycji

− technika parallel indexing,

− pozycja z namiarów,

− pozycja z namiarów i odległości radarowej,

− pozycja z odległości radarowych,

− namiary na mijane stawy, światła i obiekty,

− światła i stawy nabieżnikowe,

− GPS/ECDIS.

POGODA

− zjawiska sezonowe,

− zjawiska lokalne i ich efekty,

− sztormy i warunki sztormowe.

8. Plany awaryjne

1

WYPADKI, INCYDENTY MORSKIE, PROCEDURY POWYPADKOWE

1.1 UPADEK PILOTA MORSKIEGO Z DRABINKI PILOTOWEJ

− procedury pomocy,

− instrukcje dla pilotowanego statku.

1.2 AWARIE MECHANICZNE

− awaria steru,

− zatrzymanie silnika głównego,

− chwilowy zanik zasilania,

− awarie mechanizmów pomocniczych skutkujące zatrzymaniem silnika

głównego,

− awaria windy kotwicznej,

− awaria kotwicy na kotwicowisku.

1.3 WEJŚCIE NA MIELIZNĘ

− meldunek o wypadku,

− minimalizacja szkód,

− stabilizacja sytuacji, wystawienie odpowiednich znaków,

− wsparcie w organizacji ratownictwa.

1.4 KOLIZJA

− meldunek o wypadku, wymiana informacji,

− świadczenie pomocy,

− stabilizacja sytuacji, wystawienie odpowiednich znaków,

− wsparcie w organizacji ratownictwa.

1.5 AWARIA WYPOSAŻENIA MOSTKA

− awaria urządzenia sterowego,

− uszkodzenie radaru,

− niesprawność GPS,

− niesprawność żyrokompasu,

− niesprawność ECDIS,

− niesprawność urządzeń łączności,

− niesprawność AIS.

1.6 INCYDENT MORSKI

− zgłoszenie (identyfikacja, miejsce, czas i okoliczności zdarzenia).

1.7 ROZLEW SUBSTANCJI ROPOPOCHODNYCH (również z innego statku)

− zgłoszenie (identyfikacja, miejsce, czas i okoliczności zdarzenia),

− podjęcie działań minimalizujących szkody.

1.8 POŻAR NA STATKU (również na innym statku)

− meldowanie,

− podjęcie działań minimalizujących szkody.

9. Współpraca z właściwymi służbami

1

STRAŻ GRANICZNA, SŁUŻBY BEZPIECZEŃSTWA, ADMINISTRACJA MORSKA, WŁADZE PORTOWE, URZĄD

CELNO-SKARBOWY

− meldowanie,

− zapewnienie przez pilota pomocy zgodnie z wymaganiami,

− monitorowanie (procedury standardowe).

Część III. Harmonogram wykonywanych praktyk pilotowych

1. Rejon pilotowy Gdańsk

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT GDAŃSK I REDA PORTU GDAŃSK*)

Rejon portu

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wskazana liczba

praktyk

dowolna

pora

dnia

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

Wskazana liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

1. MANEWROWANIE

Basen

Władysława IV

(Basen WOC)

wejście

samochodowiec

6

4

wyjście

samochodowiec

4

2

wejście

wyjście

Nabrzeża

Oliwskie,

Westerplatte,

Wiślane,

Żółkowskiego,

Zakręt Pięciu

Gwizdków

Nabrzeże

Obrońców

Poczty Polskiej

(OPP)

Nabrzeże

Zbożowe,

Elewator 3 i 4

Basen

Górniczy

Nabrzeża

Rudowe,

Węglowe

i Administracyjne

Nabrzeże

Szczecińskie

Nabrzeża

Chemików,

Przemysłowe

Nabrzeże

Bytomskie

Nabrzeże

Krakowskie/

Flisaków

Basen

Ostrowica IV

Nabrzeże

Zdobywców

Kołobrzegu

statek bez B/T

statek bez B/T

2

2

wejście

10

2

wyjście

8

2

wejście

6

1

wyjście

6

1

wejście lub

wyjście

4

2

wejście

5

2

wyjście

5

2

wejście

3

2

wyjście

3

2

wejście

7

2

wyjście

4

1

wejście

2

1

wyjście

1

wejście lub

wyjście

wejście lub

wyjście

cumowanie

odcumowanie

cumowanie

ponton lub

statek

1

2

1

z napędem

2

1

z napędem

bez napędu

2

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT GDAŃSK I REDA PORTU GDAŃSK*)

Rejon portu

Nabrzeże

Remontowe

Nabrzeże

Ostrowica 1

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wskazana liczba

praktyk

dowolna

pora

dnia

2

1

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

Wskazana liczba

praktyk

noc

odcumowanie

wejście lub

wyjście

bez napędu

cumowanie

z napędem

2

1

odcumowanie

cumowanie

odcumowanie

z napędem

bez napędu

bez napędu

2

2

2

1

1

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

1

Nabrzeże

Ostrowica 1

Nabrzeże

Ostrowica 4

wejście lub

wyjście

Nabrzeże

Ostrowica 5

wejście lub

wyjście

ponton/statek/

dok

1

wejście

dok

2

wyjście

dok

2

wejście lub

wyjście

zadokowanie

ponton/statek/

dok

1

Głębia

dokowa

Pirs remontowy

GSR

Dok 1

Dok 2

Dok 3

Dok 4

Dok 5

Dok 6

CN 100

Aldok

1

2

wydokowanie

2

zadokowanie

1

wydokowanie

1

zadokowanie

1

wydokowanie

1

zadokowanie

2

wydokowanie

2

zadokowanie

1

wydokowanie

1

zadokowanie

1

wydokowanie

1

wejście/

wyjście i

przestawianie

zadokowanie

4

wydokowanie

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT GDAŃSK I REDA PORTU GDAŃSK*)

Rejon portu

Nabrzeże

Kaszubskie

Stocznia

Wisła

Stocznia

Conrada /

Marine Projects

Baza paliw „O”

Baza paliw,

pozostałe

terminale

Gaspol

Pirs węglowy /

pirs rudowy

BHCT

Rodzaj

manewru

dowolna

pora

dnia

wejście lub

wyjście

wejście lub

wyjście

wejście lub

wyjście

ponton/statek

2

ponton/statek

1

ponton/statek

1

wejście

tankowiec

3

wyjście

tankowiec

3

wejście

tankowiec

2

wyjście

tankowiec

2

wejście

gazowiec

2

wyjście

gazowiec

2

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

Wskazana liczba

praktyk

noc

wejście

1

wyjście

1

wejście

6

3

wyjście

6

3

Przejście kanałem w Nowym Porcie

Praktyka na holowniku pod holem

Praktyka z dyspozytorem stacji

pilotowej

Stocznia

Gdańska /

Stocznia

Północna

Basen

Wewnętrzny PP

Szczególne

wymagania

Wskazana liczba

praktyk

wodowanie

wejście lub

wyjście

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

zanurzenie

2

> 10 m

na dziobie

2

i na rufie statku

minimum

1

5 godz.

2. ZALECANE PRAKTYKI – RZADKO WYSTĘPUJĄCE USŁUGI PILOTOWE

3. INNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE MANEWRY, MANEWRY NIETYPOWE

*) W przypadku wyłączenia któregokolwiek z nabrzeży z eksploatacji lub braku ruchu statków przy wyszczególnionym

nabrzeżu szef stacji pilotowej może usprawiedliwić brak zalecanej praktyki lub zamienić ją na inną przez siebie wskazaną.

2. Rejon pilotowy Elbląg

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT NOWY ŚWIAT, PORT ELBLĄG, RZEKA ELBLĄG I ZALEW WIŚLANY

Rejon portu

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wskazana

liczba

praktyk

dowolna

pora dnia

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba

praktyk

wykonanych

1. MANEWROWANIE

Port Nowy Świat od strony Zatoki Gdańskiej

Nabrzeża

3

Południowe,

Zachodnie,

wejście/

Północnowyjście

zachodnie

i Północnowschodnie

Wymagana liczba praktyk z użyciem

1

holownika (mogą zawierać się

w powyższych)

Śluzowanie

wejście/

3

w kierunku

wyjście

południowym

Wymagana liczba praktyk z użyciem

1

holownika (mogą zawierać się

w powyższych)

Port Nowy Świat od strony Zalewu Wiślanego, Zalew Wiślany

Nabrzeża

3

południowowejście/

zachodnie

wyjście

i południowowschodnie

Śluzowanie

wejście/

w kierunku

wyjście

północnym

Wymagana liczba praktyk z użyciem

holownika (mogą zawierać się

w powyższych)

Tor Śluza – rzeka Elbląg

(pilotaż trasowy)

Wskazana

liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

1

1

3

1

3

1

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT NOWY ŚWIAT, PORT ELBLĄG, RZEKA ELBLĄG I ZALEW WIŚLANY

Rejon portu

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wskazana

liczba

praktyk

dowolna

pora dnia

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba

praktyk

wykonanych

Wskazana

liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

1. MANEWROWANIE

Port Elbląg, rzeka Elbląg

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT NOWY ŚWIAT, PORT ELBLĄG, RZEKA ELBLĄG I ZALEW WIŚLANY

Rejon portu

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wskazana

liczba

praktyk

dowolna

pora dnia

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba

praktyk

wykonanych

Wskazana

liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

wejście/

wyjście

zestaw

3

Terminal

pchany /

Towarowy

statek

i Pasażerski

z napędem

wejście/

zestaw

2

Nabrzeże

wyjście

pchany /

Gdańskie

statek

i Alstom

z napędem

wejście/

zestaw

3

wyjście

pchany /

Glen Port

statek

z napędem

wejście/

zestaw

2

Basen

wyjście

pchany /

Stoczniowy

statek

z napędem

Wymagana liczba praktyk z użyciem

2

holownika (mogą zawierać się

w powyższych)

Łącznie obowiązkowa liczba praktyk

25

03

2. ZALECANE PRAKTYKI – INNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE MANEWRY, MANEWRY NIETYPOWE, RZADKO WYSTĘPUJĄCE USŁUGI PILOTOWE

3. Rejon pilotowy Gdynia – Hel − Władysławowo

3.1. HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT GDYNIA I REDA PORTU GDYNIA

Rejon portu

Rodzaj

manewru

Basen I – Prezydenta

wejście

Nabrzeża

Pomorskie,

Kutrowe, Pirs

wejście/

kutrowy E

wyjście

Basen II Wendy

wejście

Nabrzeża

Angielskie,

Śląskie – MTM,

Śląskie – gaz

Szczególne

wymagania

Wskazana liczba

praktyk

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba

praktyk

wykonanych

dowolna

pora

dnia

1. MANEWROWANIE

2

Wskazana

liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

2

2

3

2

wejście

1

2

wyjście

1

2

wyjście

3.1. HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT GDYNIA I REDA PORTU GDYNIA

Rejon portu

Rodzaj

manewru

Basen III – Węglowy

wejście/

wyjście

Szwedzkie –

BBM

wejście/

wyjście

wejście

Szwedzkie –

MTM

wyjście

Szwedzkie –

Kamienny Róg

Duńskie

Pirs GUM

Holenderskie

Szczególne

wymagania

dowolna

pora

dnia

2

L > 130 m

L > 200 m

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba

praktyk

wykonanych

Wskazana

liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

2

2

2

1

statek przy

MTM

Wypełnia praktykant

2

2

wejście

wyjście

Wskazana liczba

praktyk

1

2

wejście

2

2

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

1

1

1

T > 12,0 m

1

Kanał Południowy

Falochron – BPPP

Wendy

Islandzkie

wejście

2

1

wyjście

2

1

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

1

1

Awanport

wejście/

wyjście

Francuskie

wejście/

wyjście

Basen IV – Piłsudskiego

wejście

niepasażerski

1

1

2

1

1

1

1

2

2

1

1

wyjście

1

1

wejście/

wyjście

Indyjskie terminal

wejście/

chemikaliowy

wyjście

wejście/

wyjście

Indyjskie – BTZ

wejście/

wyjście

Basen V – Kwiatkowskiego

Stanów

wejście/

Zjednoczonych

wyjście

Czeskie

wejście/

wyjście

wejście

1

1

2

2

1

1

2

2

4

4

Polskie

wyjście

wejście/

wyjście

wejście

Rotterdamskie

L > 170 m

Indyjskie

Rampa Ro-Ro

Rumuńskie

L > 170 m

Ro-Ro

6

wyjście

Ro-Ro

4

wejście

inny niż

Ro-Ro

inny niż

Ro-Ro

2

2

2

2

wyjście

Basen VI

Węgierskie –

cement

Węgierskie

Albańskie

Basen VII

Pirs SD-1

wejście

2

wyjście

2

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

3

wejście/

wyjście

XXX-lecia

wejście/

wyjście

Basen VIII – Obrotnica 3

Zachodnie/

wejście/

Slipowe

wyjście

Bramowe lub

wejście/

Dokowe

wyjście

Basen IX

Gościnne

wejście/

wyjście

Pirs I i II lub

wejście/

Pomocnicze lub

wyjście

Północne

2

L > 170 m

2

4

2

1

2

2

2

2

Kanał portowy

Fińskie

Norweskie

Słowackie

Włoskie

Południowe/

Gościnne

– 60 –

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

2

Poz. 918

2

2

2

2

4

4

samochodowiec

wejście

Helskie

wyjście

Bułgarskie polery

1 – 10

Bułgarskie polery

10 – 48

„Nauta”

Dok 2/3

„Nauta”

Dok 4

Suchy dok SD-1

Suchy dok SD 2

Dok SMW

Podnośnik SMW

dowolny

L > 200 m

2

T > 12 m

2

samochodowiec

L > 200 m

2

T > 12 m

2

wejście

wyjście

wejście/

wyjście

wejście

L > 170 m

2

2

2

1

2. DOKI SUCHE, PŁYWAJĄCE, PODNOŚNIKI

6

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście

bez napędu

6

bez napędu

2

wejście

L > 170 m

2

wyjście

bez napędu

2

wyjście

L > 170 m

2

wejście

2

wyjście

2

wejście

2

wyjście

2

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

2

na holu

2

bez napędu

holownik 1

2

3. HOLOWNIKI (NA HOLOWNIKU)

dowolny

na holu

holownik 2

1

dowolny

na holu

holownik 3

1

dowolny

na holu

holownik 4

1

dowolny

na holu

holownik 5

1

Poz. 918

4. ZALECANE PRAKTYKI – INNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE MANEWRY, MANEWRY NIETYPOWE, RZADKO WYSTĘPUJĄCE USŁUGI PILOTOWE,

NABRZEŻA MARYNARKI WOJENNEJ

dowolny

dowolny

cumowanie

wejście/

wyjście

do pontonów

pontony

3

3

3.2. HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORTY I REDA PORTÓW HEL, WŁADYSŁAWOWO

Rejon

portu

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wskazana

liczba

praktyk

dowolna

pora dnia

Wypełnia praktykant

Numer

Liczba

w

praktyk

zestawieniu

wykonanych

praktyk

Wskazana

liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

Liczba praktyk

w

wykonanych

zestawieniu

praktyk

1. MANEWROWANIE

zestaw

3

Dowolny

pchany/statek

z napędem

Wymagana liczba praktyk z użyciem

holownika (mogą zawierać się

w powyższych)

Łącznie obowiązkowa liczba praktyk

6

2. ZALECANE PRAKTYKI – INNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE MANEWRY, MANEWRY NIETYPOWE, RZADKO WYSTĘPUJĄCE USŁUGI PILOTOWE

wejście/

wyjście

4. Rejon pilotowy Świnoujście – Szczecin

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORTY ŚWINOUJŚCIE, SZCZECIN, POLICE

Rejon portu

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wskazana

liczba

praktyk

dowolna

pora dnia

Wypełnia praktykant

Numer

Liczba

w

praktyk

zestawieniu wykonanych

praktyk

Wskazana

liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

Liczba praktyk

w

wykonanych

zestawieniu

praktyk

1. MANEWROWANIE

UWAGI

1. Pora doby jest określana na moment wykonywania manewrów przy nabrzeżu.

2. Praktyka określona w „innych wymaganiach dotyczących praktyki pilotowej” jest wliczona do ogólnej liczby wymaganych usług.

3. Shifting w obszarze portu jest traktowany jako jedna usługa pilotowa, którą zalicza się do miejsca odcumowania lub zacumowania.

Port Szczecin – Baseny

wejście

3

6

Górniczy

wyjście

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORTY ŚWINOUJŚCIE, SZCZECIN, POLICE

Rejon portu

Górnośląski

Warty

Wschodni/

Zachodni

Dębicki

Rodzaj

manewru

Parnica

Port Morski

Wskazana

liczba

praktyk

wejście

wyjście

2

2

wejście

1

2

wyjście

1

2

wejście

2

4

wyjście

2

4

wejście

2

2

wyjście

2

2

3

3

3

3

2

3

2

3

1

2

wyjście

1

2

wejście

2

4

wyjście

2

4

3

2

2

2

Port Szczecin – pozostałe

wejście

Nabrzeża

stoczniowe

wyjście

Małe porty i inne

miejsca i porty

Zalewu

Szczecińskiego

(Kamień

Pomorski,

Dziwnów,

Mrzeżyno,

Nabrzeże Fant,

Nabrzeże

Przemysłowe,

Basen CichyPRCiP)

Port Police

Wypełnia praktykant

Numer

Liczba

w

praktyk

zestawieniu wykonanych

praktyk

dowolna

pora dnia

2

Port Szczecin – Kanały, rzeki

wejście

Odra/Huta/Alfa

Terminal (huta

dalby) –

wyjście

Warsztatowe

wejście

Odra Zachodnia/

Zbożowe –

Polskie, Wały

wyjście

Chrobrego

wejście

Regalica

Szczególne

wymagania

Wskazana

liczba

praktyk

wejście

noc

Wypełnia praktykant

Numer

Liczba praktyk

w

wykonanych

zestawieniu

praktyk

2

1

wyjście

wejście

2

2

wyjście

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORTY ŚWINOUJŚCIE, SZCZECIN, POLICE

Rejon portu

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wskazana

liczba

praktyk

Wypełnia praktykant

Numer

Liczba

w

praktyk

zestawieniu wykonanych

praktyk

Wskazana

liczba

praktyk

wejście

dowolna

pora dnia

2

wyjście

2

4

wejście

2

2

wyjście

1

1

wejście

1

wyjście

1

wejście

3

4

wyjście

3

4

wejście

3

2

wyjście

3

1

wejście

1

wyjście

1

Inne miejsca

(Nabrzeże 87,

Porta Petrol,

CPN, Władysława

IV, Nabrzeża

Terminala

Promowego

Świnoujście)

wejście

1

wyjście

1

Zestaw

holowniczy ze

Szczecina lub

Polic na redę

i odwrotnie

wejście

Port Barkowy

Mijanka Pomost /

Polimery Police

noc

Wypełnia praktykant

Numer

Liczba praktyk

w

wykonanych

zestawieniu

praktyk

4

Port Świnoujście

Port Zewnętrzny

Nabrzeże

Portowców,

Nabrzeże

Górników,

Nabrzeże

Hutników,

Nabrzeże

Chemików

Basen Bałtycki

i Atlantycki /

Terminal

Morskich Farm

Wiatrowych

Nabrzeża

stoczniowe

wyjście

wejście

Port Świnoujście

wyjście

wejście

Port Szczecin lub

Police

Shifting

w obszarze

portów

2. INNE WYMAGANIA DOTYCZĄCE PRAKTYKI PILOTOWEJ

2

wyjście

shifting

3

Statki

o długości

≥ 180 m

2

1

1

1

Statki

o długości

≥ 160 m

5

1

3

3. PRAKTYKA NA HOLOWNIKU PODCZAS MANEWROWANIA STATKU

wejście

1

Port Świnoujście

wyjście

Port Szczecin lub Police

1

wejście

T ≥ 7,4 m

5

wyjście

T ≥ 7,4 m

3

1

4. ZALECANE PRAKTYKI – INNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE MANEWRY, MANEWRY NIETYPOWE, RZADKO WYSTĘPUJĄCE USŁUGI PILOTOWE

5. Rejon pilotowy Darłowo

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT DARŁOWO I REDA PORTU DARŁOWO

Rejon portu

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wskazana

liczba

praktyk

dowolna

pora dnia

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba

praktyk

wykonanych

Wskazana

liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

1. MANEWROWANIE

L > 40 m

1

L = 75 ÷ 80 m

ster

strumieniowy

L > 40 m

1

L = 75 ÷ 80 m

ster

strumieniowy

L = 80 ÷ 85 m

ster

strumieniowy

L > 40 m

1

L = 75 ÷ 80 m

ster

strumieniowy

L = 80 ÷ 85 m

ster

strumieniowy

L > 40 m

1

L = 75 ÷ 80 m

ster

Gdyńskie

strumieniowy

wejście/

L = 80 ÷ 85 m

wyjście

ster

strumieniowy

Obracanie statku pod balastem

1

Wymagana liczba praktyk z użyciem

holownika (mogą zawierać się

w powyższych)

Łącznie obowiązkowa liczba praktyk

8

Dorszowe

Gdańskie

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

Szczecińskie

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

wejście/

wyjście

1

1

1

1

1

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT DARŁOWO I REDA PORTU DARŁOWO

Rejon portu

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wypełnia praktykant

Wskazana

liczba

praktyk

Numer

w

zestawieniu

praktyk

dowolna

pora dnia

Liczba

praktyk

wykonanych

Wskazana

liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

2. ZALECANE PRAKTYKI – INNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE MANEWRY, MANEWRY NIETYPOWE, RZADKO WYSTĘPUJĄCE USŁUGI PILOTOWE

wejście/

L = 80 ÷ 90 m

1

Dorszowe II wyjście

ster

strumieniowy

6. Rejon pilotowy Kołobrzeg

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT KOŁOBRZEG I REDA PORTU KOŁOBRZEG

Rejon portu

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wskazana

liczba

praktyk

dowolna

pora dnia

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba

praktyk

wykonanych

Wskazana

liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

1. MANEWROWANIE

Dowolny

Dowolny

wejście

L > 50 m

wyjście

6

3

6

3

wejście/

L > 85 m

3

wyjście

Łącznie obowiązkowa liczba praktyk

15

6

2. INNE PRAKTYKI ZGODNIE Z ZALECENIAMI SZEFA STACJI PILOTÓW *

Obracanie statku pod balastem

*

Dla statku L > 75 m, niezależnie od steru

strumieniowego, obowiązek manewrów

z holownikiem

Shiftingi

*

Wymagana liczba praktyk z użyciem

4

holownika (mogą zawierać się w powyższych)

3. ZALECANE PRAKTYKI – INNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE MANEWRY, MANEWRY NIETYPOWE, RZADKO WYSTĘPUJĄCE USŁUGI PILOTOWE

Nabrzeże

wejście/

ponadgabarytowy

Węglowe

wyjście

długość

Zbożowe

85 m < L ≤ 100

Słupskie

m

Barkowskie

i/lub zanurzenie

od 4,7 m do 5,5

m

* Liczbę praktyk ustala szef stacji pilotowej.

7. Rejon pilotowy Ustka

HARMONOGRAM PRAKTYK PILOTOWYCH – PORT USTKA I REDA PORTU USTKA

Rejon

portu

Rodzaj

manewru

Szczególne

wymagania

Wskazana

liczba

praktyk

dowolna

pora dnia

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba

praktyk

wykonanych

Wskazana

liczba

praktyk

noc

Wypełnia praktykant

Numer

w

zestawieniu

praktyk

Liczba praktyk

wykonanych

1. MANEWROWANIE

wejście/

L > 40 m

10

wyjście

manewry

2

Dowolny

nocne

Zespół holowniczy (barka bez napędu

1

plus 2 holowniki, z dziobu i rufy) – pora

dzienna

Wymagana liczba praktyk z użyciem

holownika (mogą zawierać się

w powyższych)

Łącznie obowiązkowa liczba praktyk

11

2

2. ZALECANE PRAKTYKI – INNE NIEWYSZCZEGÓLNIONE MANEWRY, MANEWRY NIETYPOWE, RZADKO WYSTĘPUJĄCE USŁUGI PILOTOWE

Dowolny

IV. Zestawienie wykonanych praktyk pilotowych

Nr

praktyki*

Data/

czas

Trasa

(skąd – dokąd)

[basen/nabrzeże]

Statek

[nazwa, typ]

GT/ NT

Lc/Bmax

Zanurzenie

TD/TR

Imię

i nazwisko

pilota

morskiego

Podpis

pilota

morskiego

* Numer porządkowy zrealizowanej praktyki należy odnotować w harmonogramie praktyk pilotowych dla określonego

rejonu pilotowego.

Adnotacje szefa stacji pilotów

Uzasadnienie wskazania praktyki ekwiwalentnej wraz

z podaniem zastępczych nabrzeży.

§ 15. Wymagania egzaminacyjne dla uzyskania zwolnienia z pilotażu obowiązkowego są określone w załączniku nr 23

do rozporządzenia.

Rozdział 4

Nabór na szkolenia kandydatów na pilotów morskich

Załącznik nr 15

Załącznik nr 15

WYMAGANIA

EGZAMINACYJNE

DLA

UZYSKANIA

DYPLOMU

PILOTA

MORSKIEGO

WYMAGANIA

EGZAMINACYJNE

DLA

UZYSKANIA

DYPLOMU

PILOTA

MORSKIEGO

Forma egzaminu

Egzamin teoretyczny

Przedmiot

Nawigacja

w rejonie lub

akwenie w danym

rejonie pilotowym

Bezpieczeństwo

nawigacji

w rejonie lub

akwenie w danym

rejonie pilotowym

Manewrowanie

Zagadnienia

Znajomość rejonu

pilotowego lub akwenu

w danym rejonie

pilotowym

Planowanie przejścia

pilotowego; plan

awaryjny*

Prowadzenie nawigacji

na torze wodnym

i akwenie podejściowym*

Prowadzenie statku

na akwenie portowym

Warunki żeglugi i ruch

statków

Służby monitorowania

ruchu statków i wymiany

informacji

Systemy napędu

i sterowania

Hydrodynamika i teoria

manewrowania

Wpływ wiatru i innych sił

zewnętrznych

Kotwiczenie i postój

na kotwicy

Samodzielne cumowanie

i odcumowanie

Współpraca z holownikami

Procedury bezpiecznego

obsadzania statków

Akty polskiego prawa

morskiego, w tym przepisy

prawa miejscowego

Regulacje prawne

Aspekty prawne pilotażu

dotyczące

morskiego

pilotażu

Akty prawa

międzynarodowego

i inne dokumenty

Egzamin pisemny

Egzamin ustny

Liczba

zadań

Czas

[min]

Liczba

pytań

Czas

[min]

1

60

3

30

3

30

3

30

1

20

* Nie dotyczy egzaminów odnoszących się do akwenów stoczniowych.

Egzamin ustny

Przedmiot „Nawigacja w rejonie pilotowym (akwenie pilotowym)”

Trzy pytania z zagadnień składających się na ten przedmiot.

Przedmiot „Bezpieczeństwo nawigacji w rejonie pilotowym (akwenie pilotowym)”

Trzy pytania z zagadnień składających się na ten przedmiot.

Przedmiot „Manewrowanie”

Trzy pytania z zagadnień składających się na ten przedmiot.

Egzamin pisemny

Przedmiot „Nawigacja w rejonie pilotowym (akwenie pilotowym)”

Kompleksowe zadanie na „ślepej” mapie nawigacyjnej w rejonie pilotowym obejmujące

1) znajomość znaków nawigacyjnych akwenu w danym rejonie pilotowym;

2) topografię akwenu w danym rejonie pilotowym;

3) techniczne wyposażenie akwenu w danym rejonie pilotowym.

Przedmiot „Regulacje prawne dotyczące pilotażu”

Zadanie pisemne obejmujące zagadnienia składające się na ten przedmiot.

§ 16. 1. Warunkiem rozpoczęcia naboru na szkolenie kandydatów na pilotów morskich i praktyki pilotowe, zwane w niniejszym rozdziale „szkoleniem”, jest ogłoszenie – na wniosek szefa stacji pilotowej przez właściwego dyrektora urzędu morskiego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego urzędu – obwieszczenia o naborze informującego o

1)

wymaganiach wobec osób ubiegających się o przyjęcie na szkolenie, zwanych dalej „kandydatami na szkolenie”;

2)

sposobie i miejscu składania wniosków o przyjęcie na szkolenie;

3)

terminie składania wniosków o przyjęcie na szkolenie;

4)

wymaganych dokumentach;

5)

limicie miejsc;

6)

przewidywanym terminie rozpoczęcia i zakończenia szkolenia na pilota morskiego.

2. Termin, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie może być krótszy niż 2 miesiące od dnia ogłoszenia obwieszczenia o naborze.

Załącznik nr 16

Załącznik nr 16

WYMAGANIA EGZAMINACYJNE DLA UZYSKANIA DYPLOMU PILOTA MORSKIEGO

WYMAGANIA EGZAMINACYJNE DLA

DYPLOMU PILOTA MORSKIEGO W PILOTAŻU

W UZYSKANIA

PILOTAŻU PEŁNOMORSKIM

PEŁNOMORSKIM

Forma egzaminu

Egzamin teoretyczny

Przedmiot

Zagadnienia

Znajomość akwenu

pilotowego w pilotażu

pełnomorskim

Planowanie przejścia

Nawigacja

pilotowego; plan awaryjny

w akwenie Morza

Prowadzenie nawigacji

Bałtyckiego

na akwenie Morza

Bałtyckiego

Prowadzenie statku

na akwenie portowym

Warunki żeglugi i ruch

statków

Bezpieczeństwo

nawigacji

Służby monitorowania

w akwenie Morza ruchu statków i wymiany

Bałtyckiego

informacji na Morzu

Bałtyckim

Systemy napędu

i sterowania

Hydrodynamika i teoria

manewrowania

Wpływ wiatru i innych sił

zewnętrznych

Manewrowanie

Kotwiczenie i postój

na kotwicy

Współpraca z holownikami

Procedury bezpiecznego

obsadzania statków

Akty prawa krajowego,

w tym przepisy prawa

miejscowego

Aspekty prawne pilotażu

Regulacje prawne

pełnomorskiego

dotyczące

Akty prawa innych państw

pilotażu

Morza Bałtyckiego oraz

akty prawa

międzynarodowego

i inne dokumenty

Egzamin pisemny

Egzamin ustny

Liczba

zadań

Czas

[min]

Liczba

pytań

Czas

[min]

1

60

3

30

3

30

3

30

1

20

Egzamin ustny

Przedmiot „Nawigacja w akwenie Morza Bałtyckiego”

Trzy pytania z zagadnień składających się na ten przedmiot.

Przedmiot „Bezpieczeństwo nawigacji w akwenie Morza Bałtyckiego”

Trzy pytania z zagadnień składających się na ten przedmiot.

Przedmiot „Manewrowanie”

Trzy pytania z zagadnień składających się na ten przedmiot.

Egzamin pisemny

Przedmiot „Nawigacja w akwenie Morza Bałtyckiego”

Kompleksowe zadanie na „ślepej” mapie nawigacyjnej dotyczące obszaru, którego dotyczą uprawnienia,

obejmujące

1) znajomość znaków nawigacyjnych akwenu;

2) topografię akwenu;

3) techniczne wyposażenie akwenu.

Przedmiot „Regulacje prawne dotyczące pilotażu”

Zadanie pisemne obejmujące zagadnienia składające się na ten przedmiot.

§ 17. 1. Od kandydata na szkolenie jest wymagane posiadanie

1)

dyplomu na poziomie zarządzania w dziale pokładowym i odpowiedniej praktyki pływania określonej w § 5 pkt 2

lit. d, § 6 pkt 2 lit. b i § 7 pkt 2 lit. b;

2)

certyfikatu poświadczającego znajomość języka angielskiego na poziomie co najmniej B1 w skali Europejskiego Systemu

Opisu Kształcenia Językowego (CEFR), potwierdzającego kompetencje językowe w zakresie rozumienia ze słuchu,

wypowiedzi ustnej, rozumienia tekstu pisanego i wypowiedzi pisemnej;

3)

świadectwa zdrowia.

2. Kandydat na szkolenie spełniający wymagania, o których mowa w ust. 1

1)

jest poddawany ocenie dokonywanej zgodnie z punktacją określoną w tabeli punktów przyznawanych kandydatom na

szkolenia na pilotów morskich i praktyki pilotowe, która stanowi załącznik nr 24 do rozporządzenia, na podstawie

następujących kryteriów

a)

poziom znajomości języka angielskiego,

b)

długość praktyki pływania na stanowisku kapitana na statkach o pojemności brutto powyżej 3000,

c)

posiadanie minimum 12 miesięcy praktyki pływania na stanowisku kapitana na statkach o długości całkowitej

powyżej 300 m,

d)

posiadanie minimum 12 miesięcy praktyki pływania na stanowisku kapitana na statkach o długości całkowitej od

200 m do 300 m,

e)

posiadanie minimum 12 miesięcy praktyki pływania na stanowisku kapitana na holownikach o pojemności brutto

powyżej 250, które operują w rejonie pilotowym, dla którego jest organizowany nabór,

f)

posiadane przez kandydata aktualne uprawnienia pilotowe w rejonach pilotowych Gdańsk, Gdynia – Hel – Władysławowo lub Świnoujście – Szczecin,

g)

posiadane przez kandydata aktualne uprawnienia pilotowe w innych rejonach pilotowych niż wymienione w lit. f,

h)

posiadane przez kandydata aktualne uprawnienia pilotowe wydane przez administracje innych państw,

i)

posiadane przez kandydata aktualne zwolnienia z pilotażu wydane dla portów rejonu pilotowego, dla którego jest

przeprowadzany nabór,

j)

posiadane przez kandydata aktualne zwolnienia z pilotażu wydane dla polskich portów innych niż określone w lit. i

lub wydane przez administracje innych państw,

k)

posiadane przez kandydata świadectwa przeszkolenia w zakresie manewrowania dużymi statkami i statkami

o nietypowych charakterystykach manewrowych;

2)

przedkłada zaświadczenie o uzyskaniu pozytywnego wyniku testu sprawnościowego;

3)

przystępuje do rozmowy kwalifikacyjnej.

Załącznik

nr 17 nr 17

Załącznik

WZÓR

WZÓR

NAZWA

STACJI

PILOTOWEJ

PILOTÓW

MORSKICH*

NAZWA

STACJI

PILOTOWEJ/ /OŚRODKA

OŚRODKA SZKOLENIA

SZKOLENIA PILOTÓW

MORSKICH*

UZNANEJ/UZNANEGO*WWZAKRESIE

ZAKRESIE SZKOLENIA

SZKOLENIA PILOTÓW

MORSKICH

UZNANEJ/UZNANEGO*

PILOTÓW

MORSKICH

Wystawiono w ………………, dnia ……………

Zaświadczenie nr ……

o ukończeniu szkolenia

Zaświadcza się niniejszym,

że ............................................................................................................................. ..

(imię i nazwisko)

urodzony(-na) .........................………....... w ……………...........................................……

(data)

(miejsce)

ukończył(a) szkolenie obejmujące szkolenie teoretyczne, szkolenie na symulatorze i praktykę pilotową w rejonie

pilotowym …………………………………………… zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu

Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2026 r. w sprawie pilotażu morskiego (Dz. U. poz. 918).

Szkolenie przeprowadzono w okresie od dnia ……….… do dnia ……….…… .

Zaświadczenie wydaje się na podstawie § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca

2026 r. w sprawie pilotażu morskiego.

Szef Stacji Pilotowej /

Kierownik Ośrodka Szkolenia Pilotów Morskich*

…………………………………………………

(imię i nazwisko oraz podpis)

* Wpisać właściwe.

§ 18. 1. W celu przeprowadzenia naboru kandydatów na szkolenie właściwy dyrektor urzędu morskiego powołuje

3-osobowy zespół do spraw przeprowadzenia naboru, zwany dalej „zespołem do spraw naboru”.

2. W skład zespołu do spraw naboru na szkolenie w rejonie pilotowym wchodzi

1)

dwóch przedstawicieli urzędu morskiego nieznajdujących się na liście pilotów morskich, w tym kapitan portu właściwy terytorialnie dla obszaru działania stacji pilotowej albo jego przedstawiciel posiadający dyplom kapitana żeglugi

wielkiej i co najmniej 12-miesięczną praktykę pływania na stanowisku kapitana;

2)

jeden przedstawiciel pilotów wyznaczonych przez szefa stacji pilotowej właściwej ze względu na rejon pilotowy, którego dotyczy nabór.

3. Spośród przedstawicieli urzędu morskiego, o których mowa w ust. 2 pkt 1, właściwy dyrektor urzędu morskiego

wskazuje przewodniczącego zespołu do spraw naboru.

4. Zadaniem zespołu do spraw naboru jest zorganizowanie i przeprowadzenie naboru, w tym

1)

weryfikacja złożonych wniosków o przyjęcie na szkolenie;

2)

sporządzenie listy kandydatów na szkolenie spełniających warunki, o których mowa w § 17 ust. 1, obejmującej imiona

i nazwiska kandydatów, w terminie 14 dni od dnia upływu terminu składania wniosków;

3)

przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej poprzedzonej testem sprawnościowym, w terminie niedłuższym niż 60 dni

od dnia upływu terminu składania wniosków;

4)

przyznanie kandydatom na szkolenie punktów zgodnie z tabelą punktów przyznawanych kandydatom na szkolenia na

pilotów morskich i praktyki pilotowe określoną w załączniku nr 24 do rozporządzenia;

5)

przekazanie właściwemu dyrektorowi urzędu morskiego listy wszystkich osób zakwalifikowanych na szkolenie obejmującej imiona i nazwiska osób wraz z łączną liczbą przyznanych punktów.

5. W przypadku uzyskania jednakowej liczby punktów o zakwalifikowaniu na szkolenie decyduje wynik rozmowy kwalifikacyjnej.

6. Rozmowa kwalifikacyjna obejmuje zagadnienia ujęte w jednym losowo wybranym zestawie spośród pięciu zestawów pytań, opracowanych przez zespół i zatwierdzonych przez właściwego dyrektora urzędu morskiego, oraz omówienie

doświadczenia kandydata w zakresie praktyki pływania w różnych rejonach.

Załącznik nr 18

Załącznik nr 18

PROGRAM

SZKOLENIA

DLA PILOTÓW

MORSKICH

NIEPOSIADAJĄCYCH

UPRAWNIENIA

PROGRAM

SZKOLENIA

DLA PILOTÓW

MORSKICH

NIEPOSIADAJĄCYCH

UPRAWNIENIA

PILOTOWEGO

PILOTOWEGO

NA

ZBIORNIKOWCE

LNG

NA ZBIORNIKOWCE LNG

SYMULATOR

Procedury awaryjne podczas pilotażu morskiego

1. Zapoznanie się z symulatorem nawigacyjno-manewrowym.

2. Podstawowe zasady mechaniki ruchu statku wykorzystywane przy

manewrowaniu

a) siły od działania pędników, sterów, urządzeń napędowo-sterujących,

b) siła poprzeczna od działania śruby,

c) Pivot Point,

d) oddziaływanie wiatru,

e) osiadanie i efekt brzegowy.

3. Awarie urządzeń napędowych i sterujących na torze podejściowym,

torze wodnym, w kanale portowym

a) awaria napędu,

b) awaria steru/sterów – zatrzymanie i utrzymanie statku na

pozycji za pomocą manewrów napędem naprzód i wstecz,

c) awaria steru strumieniowego.

4. Awaria zasilania

a) chwilowy zanik zasilania – blackout,

b) awaria agregatu – ograniczenie dostępnej mocy.

5. Holowanie eskortowe

a) próba wężowa z holownikiem zamocowanym na rufie przy

awarii steru,

b) przejście kanałem portowym z holownikiem zamocowanym

na rufie przy awarii steru.

6. Awarie podczas współpracy z holownikiem na akwenie

ograniczonym

a) błędne zrozumienie instrukcji przez holownik,

b) błędne wykonanie instrukcji przez holownik

− opóźnione podanie holu,

− zerwanie holu,

c) błędny dobór parametrów holowników

− niedostateczna moc,

− za długi/krótki hol.

7. Awaria wyposażenia nawigacyjnego – radaru.

Współpraca pilota morskiego z kapitanem i obsadą mostka – BRM

1. Wzajemne relacje pilot morski – kapitan.

2. Uzgodnienia między kapitanem i pilotem morskim dotyczące planu

przejścia pilotowego i jego ewentualnych modyfikacji

a) planowana trasa i punkty zwrotu,

b) prędkości na poszczególnych odcinkach trasy,

c) plan awaryjny.

3. Przekazanie przez pilota morskiego kapitanowi i obsadzie mostka

ważnej informacji lokalnej

a) informacje dotyczące ruchu statków,

b) ostrzeżenia nawigacyjne dla danego rejonu,

c) newralgiczne miejsca przejścia pilotowego,

d) operacje portowe i informacja o nabrzeżu,

SZ

1

NW

x

S

6

PP

x

x

4.

5.

6.

7.

– 74 –

Poz. 918

e) inne.

Przekazanie pilotowi morskiemu przez kapitana wszelkiej niezbędnej

informacji dotyczącej statku i ładunku

a) karta pilotowa,

b) informacja o właściwościach manewrowych statku,

c) ograniczenia wynikające z ewentualnych niesprawności

systemów i urządzeń,

d) oczekiwania dotyczące nabrzeża i metody cumowania,

e) informacja o ładunkach niebezpiecznych na statku.

Uzgodnienie zasad wspomagania pilota morskiego przez obsadę

mostka i załogę

a) obserwacja ruchu statków,

b) ciągła kontrola i zapis pozycji statku,

c) obsługa urządzeń nawigacyjnych,

d) prowadzenie zapisów w dzienniku okrętowym,

e) utrzymywanie łączności z siłownią i łączności wewnętrznej,

f) zapewnienie obsady kotwicznej i manewrowej.

Zasada bieżącego informowania kapitana lub obsady mostka

o podejmowanych przez pilota morskiego działaniach i istotnych

manewrach.

Ocena stopnia wsparcia pilota morskiego ze strony kapitana i obsady

mostka

a) ilościowa obsada mostka i sposób przydziału obowiązków,

b) poziom znajomości statku i jego wyposażenia,

c) znajomość warunków lokalnych,

d) opanowanie języka angielskiego.

Szkolenie na symulatorze manewrowym odbywa się w ciągu 1 dnia w minimalnym wymiarze 8 godzin, w tym

‒ 1 godzina zajęć wprowadzających do obsługi symulatora wraz z omówieniem zagadnień teoretycznych

niezbędnych do przeprowadzenia szkolenia,

‒ 6 godzin zajęć na symulatorze manewrowym w zakresie procedur awaryjnych podczas pilotażu,

‒ 1 godzina zajęć na symulatorze manewrowym w zakresie współpracy pilota morskiego z kapitanem i obsadą

mostka.

Wiedza

Pilot morski powinien znać: zasady manewrowania statkiem na akwenie ograniczonym przy skrajnie

niesprzyjających warunkach atmosferycznych i hydrologicznych; procedury awaryjne obejmujące sytuacje

mogące wystąpić w trakcie pilotażu, w tym awarie podczas współpracy z holownikami; zasady współpracy pilota

morskiego z kapitanem i załogą statku.

Umiejętności

Pilot morski powinien umieć: bezpiecznie manewrować w sytuacjach ekstremalnych i awaryjnych, normalnie

niespotykanych w czasie wykonywania rutynowych czynności pilotowych, właściwie wykorzystując dostępne

środki i systemy; odpowiednio wcześnie rozpoznawać potencjalne zagrożenia i podejmować działania

zapobiegające; efektywnie współpracować z kapitanem, pozostałą obsadą mostka, służbą VTS i holownikami

w sytuacjach szczególnych, awaryjnych, stresujących i ryzykownych.

Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji kadry prowadzącej zajęcia dydaktyczne są określone w załączniku

nr 25 do rozporządzenia.

§ 19. 1. Wyniki przeprowadzonego naboru na szkolenie właściwy dyrektor urzędu morskiego ogłasza w drodze obwieszczenia zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego urzędu, w terminie 7 dni od

dnia zakończenia ostatniej rozmowy kwalifikacyjnej, podając listę kandydatów na szkolenie, którzy uczestniczyli w rozmowie kwalifikacyjnej, o której mowa w § 18 ust. 4 pkt 3, zawierającą ich imiona i nazwiska oraz łączną liczbę uzyskanych

przez nich punktów.

2. Na liście, o której mowa w ust. 1, wskazuje się wszystkie osoby zakwalifikowane na szkolenie w ramach danego

naboru, w kolejności według liczby uzyskanych punktów.

3. Na szkolenie przyjmuje się osoby, które uzyskały największą liczbę punktów, do wyczerpania limitu miejsc określonego w obwieszczeniu o naborze.

4. Osoba zakwalifikowana na szkolenie ma obowiązek rozpocząć i zakończyć szkolenie w terminie wskazanym w obwieszczeniu o naborze.

5. W przypadku niewywiązania się osoby zakwalifikowanej na szkolenie z obowiązku, o którym mowa w ust. 4, właściwy dyrektor urzędu morskiego, skreśla tę osobę, w drodze decyzji, z listy osób zakwalifikowanych na szkolenie, a jego

miejsce zajmuje kolejna osoba z listy. Decyzja ma rygor natychmiastowej wykonalności.

Rozdział 5

Uznawanie stacji pilotowych i ośrodków szkolenia pilotów morskich, zmiana zakresu, odnawianie, zawieszanie

i cofanie tego uznania oraz przeprowadzanie audytów tych stacji i ośrodków

Załącznik

nr 19nr 19

Załącznik

PROGRAM

PROGRAM SZKOLENIA

SZKOLENIA DLA

DLA PILOTÓW

PILOTÓW MORSKICH

MORSKICH

POSIADAJĄCYCH UPRAWNIENIE PILOTOWE NA ZBIORNIKOWCE LNG

SYMULATOR

Procedury awaryjne podczas pilotażu

1. Zapoznanie się z symulatorem manewrowym.

2. Podstawowe zasady mechaniki ruchu statku wykorzystywane przy

manewrowaniu

a) siły od działania pędników, sterów, urządzeń napędowo-sterujących,

b) siła poprzeczna od działania śruby,

c) Pivot Point,

d) oddziaływanie wiatru,

e) osiadanie i efekt brzegowy.

3. Awarie urządzeń napędowych i sterujących na torze podejściowym,

torze wodnym, w kanale portowym

a) awaria napędu,

b) awaria steru/sterów – zatrzymanie i utrzymanie statku na

pozycji za pomocą manewrów napędem naprzód i wstecz,

c) awaria steru strumieniowego.

4. Awaria zasilania

a) chwilowy zanik zasilania – blackout,

b) awaria agregatu – ograniczenie dostępnej mocy.

5. Holowanie eskortowe

a) próba wężowa z holownikiem zamocowanym na rufie przy

awarii steru,

b) przejście kanałem portowym z holownikiem zamocowanym

na rufie przy awarii steru.

6. Awarie podczas współpracy z holownikiem na akwenie

ograniczonym

a) błędne zrozumienie instrukcji przez holownik,

b) błędne wykonanie instrukcji przez holownik

− opóźnione podanie holu,

− zerwanie holu,

c) błędny dobór parametrów holowników

− niedostateczna moc,

− za długi/krótki hol.

7. Awaria wyposażenia nawigacyjnego – radaru.

Współpraca pilota morskiego z kapitanem i obsadą mostka – BRM

1. Wzajemne relacje pilot morski – kapitan.

2. Uzgodnienia między kapitanem i pilotem morskim dotyczące planu

przejścia pilotowego i jego ewentualnych modyfikacji

a) planowana trasa i punkty zwrotu,

b) prędkości na poszczególnych odcinkach trasy,

c) plan awaryjny.

3. Przekazanie przez pilota morskiego kapitanowi i obsadzie mostka

ważnej informacji lokalnej

a) informacje dotyczące ruchu statków,

b) ostrzeżenia nawigacyjne dla danego rejonu,

SZ

2

NW

x

S

6

PP

x

x

c) newralgiczne miejsca przejścia pilotowego,

d) operacje portowe i informacja o nabrzeżu,

e) inne.

4. Przekazanie pilotowi morskiemu przez kapitana wszelkiej

niezbędnej informacji dotyczącej statku i ładunku

a) karta pilotowa,

b) informacja o właściwościach manewrowych statku,

c) ograniczenia wynikające z ewentualnych niesprawności

systemów i urządzeń,

d) oczekiwania dotyczące nabrzeża i metody cumowania,

e) informacja o ładunkach niebezpiecznych na statku.

5. Uzgodnienie zasad wspomagania pilota morskiego przez obsadę

mostka i załogę

a) obserwacja ruchu statków,

b) ciągła kontrola i zapis pozycji statku,

c) obsługa urządzeń nawigacyjnych,

d) prowadzenie zapisów w dzienniku okrętowym,

e) utrzymywanie łączności z siłownią i łączności wewnętrznej,

f) zapewnienie obsady kotwicznej i manewrowej.

6. Zasada bieżącego informowania kapitana lub obsady mostka

o podejmowanych przez pilota morskiego działaniach i istotnych

manewrach.

7. Ocena stopnia wsparcia pilota morskiego ze strony kapitana i obsady

mostka

a) ilościowa obsada mostka i sposób przydziału obowiązków,

b) poziom znajomości statku i jego wyposażenia,

c) znajomość warunków lokalnych,

d) opanowanie języka angielskiego.

Manewrowanie zbiornikowcami LNG

1. Zacięcie steru na torze wodnym.

2. Blackout w newralgicznej części toru wodnego.

3. Zerwany hol na obrotnicy.

4. Awaria holownika na obrotnicy.

5. Awaria napędu w czasie redukcji prędkości.

6. Zerwanie holu lub awaria holownika w niewielkiej odległości od nabrzeża.

x

6

x

Szkolenie na symulatorze manewrowym odbywa się w ciągu 2 dni w minimalnym wymiarze 16 godzin, w tym

‒ 2 godziny zajęć wprowadzających do obsługi symulatora wraz z omówieniem zagadnień teoretycznych

niezbędnych do przeprowadzenia szkolenia,

‒ 6 godzin zajęć na symulatorze manewrowym w zakresie procedur awaryjnych podczas pilotażu,

‒ 2 godziny zajęć na symulatorze manewrowym w zakresie współpracy pilota morskiego z kapitanem i obsadą

mostka,

‒ 6 godzin na symulatorze manewrowym z wiernymi modelami statku typu LNG Qflex w stanie ładunkowym

i balastowym,

asystujących

holowników

oraz

akwenu

obejmującego

tor

podejściowy

i port LNG, w skrajnych warunkach hydrometeorologicznych dopuszczonych przepisami portowymi

właściwego urzędu morskiego. Kierunek wiatru i prądu jest dobierany pod względem największego wpływu

na cechy manewrowe statku typu LNG Qflex.

Wiedza

Pilot morski pilotujący zbiornikowce LNG powinien znać: zasady manewrowania statkiem na akwenie

ograniczonym przy skrajnie niesprzyjających warunkach atmosferycznych hydrometeorologicznych, procedury

awaryjne dotyczące sytuacji, które mogą wystąpić podczas pilotażu, w tym awarie podczas współpracy

z holownikami.

Umiejętności

Pilot morski pilotujący zbiornikowce LNG powinien umieć: bezpiecznie manewrować w sytuacjach

ekstremalnych i awaryjnych, niespotykanych w czasie wykonywania rutynowych czynności pilotowych,

właściwie wykorzystując dostępne środki i systemy, odpowiednio wcześnie rozpoznawać potencjalne zagrożenia

i podejmować działania zapobiegające, efektywnie współpracować z kapitanem, obsadą mostka, służbą VTS

i holownikami w sytuacjach szczególnych, awaryjnych, stresujących i ryzykownych.

Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji kadry prowadzącej zajęcia dydaktyczne są określone w załączniku

nr 25 do rozporządzenia.

§ 20. 1. Stacja pilotowa lub ośrodek szkolenia pilotów morskich zostają uznane w zakresie szkolenia pilotów morskich,

jeżeli

1)

2)

3)

szkolenia są prowadzone

a)

na podstawie programów szkoleń kandydatów na pilotów morskich i programów szkolenia pilotów morskich

określonych w załącznikach nr 7, 14, 18 i 19 do rozporządzenia,

b)

przez odpowiednio wykwalifikowaną kadrę dydaktyczną zgodnie z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi

kwalifikacji kadry prowadzącej zajęcia dydaktyczne określonymi w załączniku nr 25 do rozporządzenia,

c)

w pomieszczeniach i z użyciem sprzętu spełniających wymagania dotyczące pomieszczeń i sprzętu określone

w załączniku nr 26 do rozporządzenia;

zapewniają

a)

prawidłowy przebieg szkolenia w celu osiągnięcia zakładanych efektów szkolenia, w szczególności uwzględniający sprawdzenie nabytej wiedzy po zakończeniu każdego etapu szkolenia,

b)

prawidłowy przebieg praktyki pilotowej zgodny z harmonogramem praktyk pilotowych;

posiadają system zarządzania jakością potwierdzony odpowiednim certyfikatem i obejmujący procesy dotyczące

szkoleń i praktyk pilotowych, w szczególności

a)

przygotowania i realizacji programów szkoleń,

b)

przygotowania i organizowania praktyk pilotowych,

c)

zasad oceniania kompetencji nabywanych w trakcie szkolenia oraz kryteriów zaliczania poszczególnych form

realizacji szkolenia,

d)

dokumentowania, monitorowania i oceniania prowadzonych szkoleń i praktyk pilotowych

– przy czym w nowo tworzonych stacjach pilotowych lub ośrodkach szkolenia pilotów morskich system zarządzania

jakością powinien być potwierdzony certyfikatem uzyskanym w okresie roku od rozpoczęcia działalności szkoleniowej.

2. Stacja pilotowa lub ośrodek szkolenia pilotów morskich zostają uznane wyłącznie w zakresie szkolenia na symulatorze

dla pilotów morskich, jeżeli spełnią wymagania określone w ust. 1, z wyłączeniem wymagań określonych w ust. 1 pkt 2

lit. b i pkt 3 lit. b.

3. Do zmiany zakresu uznania i odnowienia ważności uznania stosuje się wymagania określone w ust. 1 i 2.

Załącznik nr 20

Załącznik nr 20

WYMAGANIA

WYMAGANIAEGZAMINACYJNE

EGZAMINACYJNEDLA

DLAODNOWIENIA

ODNOWIENIADYPLOMU

DYPLOMUPILOTA

PILOTAMORSKIEGO

MORSKIEGO

Forma egzaminu

Egzamin teoretyczny

Przedmiot

Zagadnienia

Egzamin pisemny

Liczba

zadań

Czas

[min]

1

60

Egzamin ustny

Liczba

pytań

Czas

[min]

3

30

3

30

Znajomość akwenów

rejonu pilotowego,

dla którego dyplom

jest odnawiany

Nawigacja*

Planowanie przejścia

pilotowego; plan awaryjny

Prowadzenie nawigacji

na torze wodnym

i akwenie podejściowym

Prowadzenie statku

na akwenie portowym

Warunki żeglugi i ruch

statków

Bezpieczeństwo

Służby monitorowania

nawigacji*

ruchu statków i wymiany

informacji

Akty prawa krajowego,

w tym przepisy prawa

miejscowego

Regulacje prawne

Aspekty prawne pilotażu

dotyczące pilotażu* morskiego

Akty prawa

międzynarodowego

i inne dokumenty

* Zakres egzaminu powinien uwzględniać ograniczenia wynikające z wniosku lub dyplomu pilota morskiego.

Egzamin ustny

Przedmiot „Bezpieczeństwo nawigacji w rejonie pilotowym”

Trzy pytania z zagadnień składających się na ten przedmiot.

Przedmiot „Regulacje prawne dotyczące pilotażu”

Trzy pytania z zagadnień składających się na ten przedmiot.

Egzamin pisemny

Przedmiot „Nawigacja”

Zadanie na „ślepej” mapie nawigacyjnej w rejonie pilotowym obejmujące

1) znajomość znaków nawigacyjnych akwenu w danym rejonie pilotowym;

2) topografię akwenu w danym rejonie pilotowym;

3) techniczne wyposażenie akwenu w danym rejonie pilotowym.

§ 21. 1. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w szkoleniu kandydatów na pilotów morskich lub pilotów morskich

1)

niestanowiących zagrożenia dla zakładanych efektów szkolenia – audytor wiodący stwierdza niezgodność, wystawiając kartę niezgodności;

2)

stanowiących zagrożenie dla zakładanych efektów szkolenia – audytor wiodący stwierdza niezgodność dużą, wystawiając kartę niezgodności dużej.

2. Zawieszenie uznania może dotyczyć części lub całości prowadzonej działalności szkoleniowej w zależności od obszaru

oddziaływania stwierdzonej niezgodności na proces szkolenia.

3. Wystawienie co najmniej jednej karty niezgodności dużej lub zamknięcie przez audytora wiodącego kart niezgodności

w przypadkach określonych w ust. 4 pkt 2 skutkuje zawieszeniem uznania na okres, o którym mowa w art. 107a ust. 5a

ustawy. Termin zawieszenia uznania liczy się od dnia wydania decyzji o zawieszeniu uznania przez ministra.

4. Zawieszenie części prowadzonej działalności szkoleniowej, jednoznaczne z zawieszeniem prawa do prowadzenia

szkolenia, następuje, gdy w trakcie audytu

1)

stwierdzono niezgodność dużą dotyczącą wyposażenia lub treści realizowanego programu szkolenia, uniemożliwiającą przeprowadzenie szkolenia w całości zgodnie z programem szkolenia;

2)

audytor wiodący zamknął karty niezgodności w przypadku

a)

braku akceptacji podjętych przez stację pilotową lub ośrodek szkolenia pilotów morskich działań korygujących

zawartych w sprawozdaniu, o którym mowa w § 30 ust. 1,

b)

nieotrzymania informacji o podjętych działaniach korygujących w terminie, o którym mowa w § 31 ust. 1.

5. Zawieszenie całości prowadzonej działalności szkoleniowej następuje w przypadku, gdy w trakcie audytu stwierdzono

1)

ponownie niezgodność, o której mowa w ust. 4 pkt 1;

2)

niezapewnienie warunków bezpieczeństwa uczestnikom szkoleń;

3)

przeprowadzanie fikcyjnych szkoleń.

6. W okresie zawieszenia prowadzonej działalności szkoleniowej nie mogą być rozpoczynane nowe szkolenia objęte

zawieszeniem, a dokończenie już trwających szkoleń jest możliwe jedynie pod warunkiem przedstawienia doraźnego rozwiązania umożliwiającego ich dokończenie zgodnie z programem szkolenia.

Załącznik nr 21

Załącznik nr 21

WYMAGANIAEGZAMINACYJNE

EGZAMINACYJNEDLA

DLAODNOWIENIA

ODNOWIENIADYPLOMU

DYPLOMUPILOTA

PILOTAMORSKIEGO

MORSKIEGO

WYMAGANIA

PILOTAŻUPEŁNOMORSKIM

PEŁNOMORSKIM

WWPILOTAŻU

Forma egzaminu

Egzamin teoretyczny

Przedmiot

Zagadnienia

Egzamin pisemny

Liczba

zadań

Czas

[min]

1

60

Egzamin ustny

Liczba

pytań

Czas

[min]

3

30

3

30

Znajomość akwenów

rejonu pilotowego,

dla którego dyplom

jest odnawiany

Nawigacja

Planowanie przejścia

pilotowego; plan awaryjny

Prowadzenie nawigacji

na akwenie podejściowym

Bezpieczeństwo

nawigacji

Regulacje prawne

dotyczące pilotażu

Prowadzenie statku

na Morzu Bałtyckim

Warunki żeglugi i ruch

statków

Służby monitorowania

ruchu statków i wymiany

informacji

Akty prawa krajowego,

w tym prawa miejscowego

Aspekty prawne pilotażu

morskiego

Akty prawa

międzynarodowego

i inne dokumenty

Egzamin ustny

Przedmiot „Bezpieczeństwo nawigacji w rejonie pilotowym”

Trzy pytania z zagadnień składających się na ten przedmiot.

Przedmiot „Regulacje prawne dotyczące pilotażu”

Trzy pytania z zagadnień składających się na ten przedmiot.

Egzamin pisemny

Przedmiot „Nawigacja”

Zadanie na „ślepej” mapie nawigacyjnej w rejonie pilotowym obejmujące

1) znajomość znaków nawigacyjnych akwenu w danym rejonie pilotowym;

2) topografię akwenu w danym rejonie pilotowym;

3) techniczne wyposażenie akwenu w danym rejonie pilotowym.

§ 22. 1. Od dnia cofnięcia uznania w przypadkach określonych w art. 107a ust. 5b ustawy stacja pilotowa lub ośrodek

szkolenia pilotów morskich nie może rozpocząć nowego szkolenia, a dokończenie już trwających szkoleń jest możliwe pod

ścisłym nadzorem ministra.

2. Ponowne ubieganie się o uznanie może nastąpić po upływie roku od dnia cofnięcia uznania.

Załącznik nr 22

Załącznik nr 22

WZÓR

WZÓR

NAZWA

STACJI

PILOTOWEJ

SZKOLENIAPILOTÓW

PILOTÓW

MORSKICH*

NAZWA

STACJI

PILOTOWEJ/ /OŚRODKA

OŚRODKA SZKOLENIA

MORSKICH*

UZNANEJ/UZNANEGO*WWZAKRESIE

ZAKRESIE SZKOLENIA

SZKOLENIA PILOTÓW

MORSKICH

UZNANEJ/UZNANEGO*

PILOTÓW

MORSKICH

Wystawiono w ………………, dnia ……………

Zaświadczenie nr ……

o ukończeniu szkolenia na symulatorze

Zaświadcza się niniejszym,

że ............................................................................................................................. ..

(imię i nazwisko)

urodzony(-na) .........................………....... w ……………...........................................……

(data)

(miejsce)

ukończył(a) szkolenie na symulatorze zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra

Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2026 r. w sprawie pilotażu morskiego (Dz. U. poz. 918).

Szkolenie przeprowadzono w okresie od dnia ……….… do dnia ……….…… .

Zaświadczenie wydaje się na podstawie § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2026 r.

w sprawie pilotażu morskiego.

Szef Stacji Pilotowej /

Kierownik Ośrodka Szkolenia Pilotów Morskich*

…………………………………………………

(imię i nazwisko oraz podpis)

* Wpisać właściwe.

§ 23. W celu uznania, zmiany zakresu uznania albo odnowienia ważności uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia

pilotów morskich przeprowadza się audyt.

Załącznik

nr 23 nr 23

Załącznik

WYMAGANIA EGZAMINACYJNE DLA UZYSKANIA ZWOLNIENIA Z PILOTAŻU

WYMAGANIA EGZAMINACYJNE DLAOBOWIĄZKOWEGO

UZYSKANIA ZWOLNIENIA Z PILOTAŻU OBOWIĄZKOWEGO

Forma egzaminu

Egzamin teoretyczny

Przedmiot

Zagadnienia

Egzamin pisemny

Egzamin ustny

Liczba zadań

Czas

[min]

Liczba

pytań

Czas

[min]

1

45

3

30

3

30

1

10

3

30

Znajomość rejonu

pilotowego

Znajomość kotwicowisk

Nawigacja

w rejonie

pilotowym*

Bezpieczeństwo

nawigacji

w rejonie

pilotowym

Regulacje

prawne

dotyczące

pilotażu

morskiego

Planowanie przejścia

pilotowego; plan awaryjny

Prowadzenie nawigacji

na torze wodnym i akwenie

podejściowym

Prowadzenie statku

na akwenie portowym

Warunki żeglugi i ruch

statków

Służby monitorowania

ruchu statków i wymiany

informacji

Komunikacja w języku

polskim/angielskim

Akty prawa krajowego,

w tym prawa miejscowego

Aspekty prawne pilotażu

morskiego

Akty prawa

międzynarodowego

i inne dokumenty

* Tematy realizowane na egzaminie pisemnym

Nawigacja w rejonie pilotowym

Kompleksowe zadanie na „ślepej” mapie nawigacyjnej obejmujące

1) znajomość znaków nawigacyjnych akwenu;

2) topografię akwenu;

3) techniczne wyposażenie akwenu.

Na egzaminie pisemnym maksymalna liczba punktów za zadanie pisemne wynosi 10. Na egzaminie ustnym

maksymalna liczba punktów za każde pytanie wynosi 2.

Egzamin uznaje się za zdany z wynikiem pozytywnym w przypadku uzyskania przez zdającego minimum 75 %

punktów.

§ 24. 1. Audyt, o którym mowa w § 23, zwany dalej „audytem”, jest przeprowadzany na wniosek szefa stacji pilotowej

lub kierownika ośrodka szkolenia pilotów morskich.

2. Wniosek o przeprowadzenie audytu, który zawiera określenie zakresu audytu, składa się do ministra.

3. Wniosek o przeprowadzenie audytu w celu odnowienia uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich

składa się niepóźniej niż 3 miesiące przed upływem okresu uznania.

Załącznik nr 24

Załącznik nr 24

TABELA

PUNKTÓW

PRZYZNAWANYCH

KANDYDATOM

NA SZKOLENIA

NA PILOTÓW

TABELA

PUNKTÓW

PRZYZNAWANYCH

KANDYDATOM

NA SZKOLENIA

NA PILOTÓW

MORSKICH

MORSKICH

I

PRAKTYKI

PILOTOWE

I PRAKTYKI PILOTOWE

Lp.

1

Kryterium

Ukończone niewięcej niż 50 lat w roku,

w którym odbywa się nabór

2

Znajomość języka angielskiego

udokumentowana certyfikatem

na poziomie co najmniej B1

3

Każde zakończone 12 miesięcy pływania

na stanowisku kapitana na statkach

o pojemności brutto powyżej 3000

4

Ukończone minimum 12 miesięcy

praktyki pływania na stanowisku

kapitana na statkach o długości

całkowitej powyżej 300 m

Ukończone minimum 12 miesięcy

praktyki pływania na stanowisku

kapitana na statkach o długości

całkowitej od 200 do 300 m

Ukończone minimum 12 miesięcy

praktyki pływania na stanowisku

kapitana na holownikach o pojemności

brutto powyżej 250 w rejonie pilotowym,

dla którego organizowany jest nabór

Posiadane uprawnienia pilotowe

w rejonie pilotowym Gdańsk,

Gdynia – Hel – Władysławowo

lub Świnoujście – Szczecin

Posiadane krajowe uprawnienia pilotowe

w rejonach pilotowych innych niż

wymienione w lp. 7

Posiadanie uprawnienia pilotowego

wydanego przez właściwe organy

innych państw

5

6

7

8

9

10

11

12

13

Posiadanie zwolnienia z pilotażu

wydanego dla portów rejonu pilotowego,

dla którego przeprowadzany jest nabór

Posiadanie zwolnienia z pilotażu

wydanego dla innych portów polskich

lub przez właściwe organy innych

państw

Posiadanie świadectwa przeszkolenia

w zakresie manewrowania dużymi

statkami i statkami o nietypowych

charakterystykach manewrowych

Rozmowa kwalifikacyjna

uwzględniająca omówienie wiedzy,

Wynik

wiek do 40 lat

wiek do 45 lat

wiek do 50 lat

B1

B2

C1 lub powyżej

1 x 12 miesięcy

2 x 12 miesięcy

3 x 12 miesięcy

4 x 12 miesięcy

12 miesięcy lub więcej

Punkty

5 pkt

3 pkt

1 pkt

1 pkt

2 pkt

3 pkt

2 pkt

4 pkt

6 pkt

8 pkt

4 pkt

12 miesięcy lub więcej

2 pkt

12 miesięcy lub więcej

2 pkt

za każde uprawnienie

5 pkt

za każde uprawnienie

2 pkt

za każde uprawnienie

2 pkt

za uprawnienie do pilotażu

pełnomorskiego

1 pkt

niezależnie od liczby

posiadanych zwolnień dla

– portu podstawowego

– pozostałych portów

za każde zwolnienie

– szkolenie

na symulatorze

– szkolenie na modelach

redukcyjnych

3 pkt

1 pkt

1 pkt

Uwagi

Łącznie dla lp. 4

i lp. 5 przyznaje

się niewięcej niż

4 pkt

Łącznie dla lp. 7,

lp. 8 i lp. 9

przyznaje się

niewięcej niż

10 pkt

Łącznie dla lp. 10

i lp. 11 przyznaje

się niewięcej niż

4 pkt

2 pkt

3 pkt

W odniesieniu do

lp. 12 przyznaje

się niewięcej niż

3 pkt

0–12 pkt

Każdy członek

zespołu może

kompetencji i doświadczenia kandydata

w zakresie praktyki pływania w różnych

rejonach

– 83 –

Poz. 918

przyznać

niewięcej niż 4 pkt

za rozmowę

§ 25. 1. Do wniosku o przeprowadzenie audytu dołącza się

1)

kopię regulaminu funkcjonowania stacji pilotowej albo statutu ośrodka szkolenia pilotów morskich;

2)

kopię aktu o utworzeniu stacji pilotowej albo aktu założycielskiego ośrodka szkolenia pilotów morskich;

3)

kopię zaświadczenia o wpisie ośrodka szkolenia pilotów morskich do ewidencji szkół i placówek niepublicznych zakładanych przez osoby prawne lub fizyczne, prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego;

4)

kopię dokumentu potwierdzającego wdrożenie i funkcjonowanie systemu zarządzania jakością w zakresie działalności

szkoleniowej;

5)

opis posiadanej bazy szkoleniowej oraz wykaz pomieszczeń i sprzętu służących do szkolenia pilotów morskich;

6)

opis wewnętrznego systemu kontroli realizacji programów szkolenia;

7)

informację dotyczącą kadry obejmującą: imię, nazwisko, zakres i poziom kwalifikacji, w tym kwalifikacji morskich

jej członków, oraz wskazanie poszczególnych zajęć prowadzonych przez tę kadrę;

8)

programy szkolenia pilotów morskich realizowane w stacji pilotowej lub ośrodku szkolenia pilotów morskich, w tym

9)

a)

opis metod sprawdzania wiedzy, umiejętności i kompetencji,

b)

spis posiadanych pomocy szkoleniowych niezbędnych do szkolenia pilotów morskich;

opis warunków prowadzenia i zaliczania praktyki pilotowej;

10) kopię dowodu wniesienia opłaty za przeprowadzenie audytu.

2. Wymagania, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, nie stosuje się do nowo tworzonych stacji pilotowych lub ośrodków

szkolenia pilotów morskich.

3. Do wniosku o przeprowadzenie audytu w celu uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich w zakresie szkolenia na symulatorze dla pilotów morskich dołącza się dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1–8 i 10.

Załącznik nr 25

Załącznik nr 25

MINIMALNEWYMAGANIA

WYMAGANIA

MINIMALNE

DOTYCZĄCEKWALIFIKACJI

KWALIFIKACJIKADRY

KADRYPROWADZĄCEJ

PROWADZĄCEJZAJĘCIA

ZAJĘCIADYDAKTYCZNE

DYDAKTYCZNE

DOTYCZĄCE

1

Forma

szkolenia

Wykłady

2

Symulator

Lp.

Wykształcenie i wymagane doświadczenie

1) dyplom ukończenia studiów pierwszego stopnia na kierunku pokrywającym się

z tematyką prowadzonych zajęć lub dyplom morski na poziomie zarządzania

w dziale pokładowym;

2) doświadczenie zawodowe na stanowiskach bezpośrednio związanych z zakresem

wiedzy stanowiącej przedmiot prowadzonych zajęć w minimalnym wymiarze 3 lat.

Osoby nieposiadające kwalifikacji pedagogicznych powinny posiadać ważne

świadectwo przeszkolenia dydaktycznego dla instruktora

1) dyplom ukończenia studiów pierwszego stopnia na kierunku pokrywającym się

z tematyką prowadzonych zajęć;

2) doświadczenie zawodowe w charakterze pilota morskiego w okresie ostatnich 5 lat.

Osoby prowadzące zajęcia powinny posiadać świadectwo przeszkolenia

dydaktycznego dla instruktora szkolącego i egzaminującego na symulatorach

§ 26. Po otrzymaniu wniosku o przeprowadzenie audytu minister wyznacza spośród osób wpisanych na listę audytorów,

o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy, zespół audytujący, który przeprowadza audyt w zakresie określonym w tym wniosku.

Załącznik nr 26

Załącznik nr 26

WYMAGANIA

WYMAGANIADOTYCZĄCE

DOTYCZĄCEPOMIESZCZEŃ

POMIESZCZEŃI ISPRZĘTU

SPRZĘTU

Pomieszczenia przeznaczone do prowadzenia szkolenia, w tym pomieszczenia udostępniane kandydatom na

pilotów morskich i pilotom morskim do nauki własnej, są wyposażone w sprzęt umożliwiający właściwe

przekazanie treści szkolenia (np. projektor multimedialny, tablicę multimedialną, stanowisko do e-learningu) oraz

materiały obejmujące zagadnienia objęte nauką własną.

Lp.

1

Program szkolenia

Nawigacja w rejonie

pilotowym

2

Bezpieczeństwo

nawigacji w rejonie

pilotowym

3

Manewrowanie

4

Symulator

5

Regulacje prawne

dotyczące pilotażu

Wyposażenie

1. Literatura fachowa obejmująca zagadnienia teoretyczne i praktyczne

związane z realizacją programu.

2. Zbiór map, publikacji nautycznych i informacji dotyczących rejonu

pilotowego.

1. Literatura fachowa obejmująca zagadnienia teoretyczne i praktyczne

związane z realizacją programu.

2. Międzynarodowe, krajowe i lokalne przepisy i procedury dotyczące

zagadnień bezpieczeństwa nawigacji.

Literatura fachowa obejmująca zagadnienia teoretyczne i praktyczne związane

z realizacją programu.

Uwaga: Wybrane elementy programu mogą być realizowane w trakcie

szkolenia na symulatorze; w przypadku gdy zajęcia są realizowane na

symulatorze, wyposażenie symulatora powinno być zgodne z wymaganiami

odnoszącymi się do programu i formy szkolenia.

1. Symulator operacyjny mostka nawigacyjnego, tj. symulator manewrowy,

wyposażony w system wizyjny dla warunków dnia, nocy oraz ograniczonej

widzialności, dysponujący różnymi modelami statków własnych i obcych

oraz możliwością symulacji manewrów z udziałem holowników, układem

sterowania kursem i prędkością statku własnego, możliwością prowadzenia

komunikacji za pomocą bloku łączności, a także nadawania i odbioru

sygnałów dźwiękowych, wyposażony w systemy umożliwiające symulację

krytycznej sytuacji manewrowo-nawigacyjnej oraz sytuacji awaryjnej

w rejonie ćwiczeń, z uwzględnieniem batymetrii akwenu, jego

oznakowania nawigacyjnego i innych ograniczeń manewrowych, takich jak

oddziaływanie wiatru i prądu o założonej sile i założonym kierunku.

2. Instrukcje do ćwiczeń, mapy i wydawnictwa nautyczne właściwe dla rejonu

prowadzonych ćwiczeń. Scenariusze do prowadzonych ćwiczeń. Symulator

powinien umożliwiać zapis przebiegu ćwiczenia pozwalający na jego

omówienie i ocenę.

3. Procedury alarmowe statku własnego.

Uwaga: Za równoważne z symulatorem uznaje się obiekty rzeczywiste

(modele redukcyjne) posiadające wyposażenie, budowę oraz funkcje

umożliwiające realizację zajęć przewidzianych w programie szkoleń

pilotów morskich.

Wydawnictwa lub urządzenia zapewniające dostęp do odpowiednich regulacji

prawnych, w tym aktów prawa miejscowego.

§ 27. 1. Audyt w celu uznania lub zmiany zakresu uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich

przeprowadza się w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

2. Audyt w celu odnowienia ważności uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich przeprowadza się

niepóźniej niż przed upływem okresu uznania.

Załącznik nr 27

Załącznik nr 27

WZÓR SPRAWOZDANIA Z AUDYTU STACJI PILOTOWEJ LUB OŚRODKA SZKOLENIA PILOTÓW MORSKICH

WZÓR SPRAWOZDANIA Z AUDYTU STACJI PILOTOWEJ LUB OŚRODKA SZKOLENIA

ORAZ WZÓR KARTY NIEZGODNOŚCI

PILOTÓW MORSKICH ORAZ WZÓR KARTY NIEZGODNOŚCI

…………………………………………..

.........................., dnia ..................

(minister właściwy do spraw gospodarki morskiej)

dokument nr ……

Sprawozdanie z audytu stacji pilotowej / ośrodka szkolenia pilotów morskich*

w przedmiocie

1) uznania



2) zmiany zakresu uznania



3) odnowienia ważności uznania



….………………….…...…………………………………..…………….…………...…………

(nazwa stacji pilotowej / ośrodka szkolenia pilotów morskich*)

…………………………...…………………………………………….……………...…………

(adres)

…………………………...…………………………………………….……………...…………

(tytuł, imię i nazwisko szefa stacji pilotowej lub kierownika ośrodka szkolenia pilotów morskich)

…………………..……………………………………………………………………………….

(data rozpoczęcia działalności szkoleniowej)

…………………..……………………………………………………………………………….

(data i rodzaj ostatniego audytu w zakresie działalności szkoleniowej)

…………………..……………………………………………………………………………….

(obowiązującego uznania udzielił)

Zespół audytujący

Lp.

Imię i nazwisko

Funkcja

1

audytor wiodący

2

audytor

3

audytor

Czy podczas poprzedniego audytu były wystawione karty niezgodności?

tak

nie



Jeśli tak, czy usunięto niezgodności?

tak





nie



I. Zakres działalności stacji pilotowej / ośrodka szkolenia pilotów morskich*

Wpisz znak „X”

we właściwej

pozycji

Lp.

Programy szkoleń pilotów morskich

1

Szkolenie kwalifikacyjne na dyplom pilota morskiego dla rejonu

pilotowego

a) Gdańsk

b) Elbląg

c) Gdynia – Hel – Władysławowo

d) Świnoujście – Szczecin

e) Darłowo

f) Kołobrzeg

g) Ustka

Szkolenie na symulatorze dla pilotów morskich w zakresie manewrowania

zbiornikowcami LNG w celu uzyskania uprawnienia pilotowego

Szkolenie na symulatorze dla pilotów morskich nieposiadających

uprawnienia pilotowego na zbiornikowce LNG przeprowadzane w celu

odnowienia dyplomu pilota morskiego

Szkolenie na symulatorze dla pilotów morskich posiadających

uprawnienie pilotowe na zbiornikowce LNG przeprowadzane w celu

odnowienia dyplomu pilota morskiego

2

3

4

II. Dokumenty stacji pilotowej / ośrodka szkolenia pilotów morskich*

Lp.

Zagadnienia

Tak / nie /

nie dotyczy

Uwagi

1

Akt o utworzeniu stacji pilotowej / akt

założycielski ośrodka szkolenia pilotów

morskich*

2 Regulamin funkcjonowania stacji

pilotowej / statut ośrodka szkolenia

pilotów morskich*

3 Zaświadczenie o wpisie ośrodka szkolenia

pilotów morskich do ewidencji szkół

i placówek niepublicznych (dotyczy

placówek niepublicznych zakładanych

przez osoby prawne lub fizyczne)

4 Dokumentacja dotycząca posiadanego

systemu zarządzania jakością w zakresie

działalności szkoleniowej

Uwagi

III. Sprawdzenie prawidłowości realizowanych programów szkolenia pilotów morskich,

a także ich zgodności z wymaganiami określonymi w przepisach rozporządzenia

Lp.

Zagadnienia

Tak /nie /

nie dotyczy

Uwagi

1

Zgodność realizowanych programów

szkolenia z wymaganiami w zakresie

programów szkoleń i wymagań

egzaminacyjnych

2 Zgodność realizowanych programów

praktyk pilotowych z wymaganiami

w zakresie praktyk pilotowych

w zależności od rejonu pilotowego

3 Wewnętrzny system zapewniania jakości

szkolenia

4 System archiwizacji i przechowywania

dokumentów

Uwagi

IV. Sprawdzenie prawidłowości prowadzenia dokumentacji procesu szkolenia pilotów morskich

Lp.

Zagadnienia

Tak / nie /

nie dotyczy

Uwagi

1

2

Lista uczestników szkolenia

Dokumentacja potwierdzająca udział

w zajęciach objętych szkoleniem

(dzienniki zajęć)

3 Rejestr wydanych zaświadczeń

o ukończeniu szkolenia i zaświadczeń

o ukończeniu szkolenia na symulatorze

oraz jego zgodność z listami uczestników

szkolenia

4 Nadzór nad realizacją programu praktyk

pilotowych

Uwagi

V. Sprawdzenie kwalifikacji kadry oraz sprawdzanie, czy jest prowadzona stosowna

dokumentacja

Lp.

Zagadnienia

Tak / nie /

nie dotyczy

Uwagi

Tak / nie /

nie dotyczy

Uwagi

1

Informacje dotyczące kadry, w tym

kwalifikacji oraz zgodności

z minimalnymi wymaganiami

niezbędnymi do realizacji programów

szkoleń pilotów morskich

2 Teczki akt osobowych

Uwagi

VI. Sprawdzenie wyposażenia bazy szkoleniowej

Lp.

Zagadnienia

1

2

Opis bazy szkoleniowej

Zasoby biblioteczne (literatura fachowa,

zbiór map i publikacji)

3 Wyposażenie pomieszczeń

przeznaczonych do szkolenia

4 Symulator i scenariusze ćwiczeń

Uwagi

VII. Sprawdzenie prawidłowości procesu szkolenia

Lp.

Zagadnienia

Tak / nie /

nie dotyczy

Uwagi

1

Zgodność prowadzonych szkoleń

z programami i formą szkolenia

2 Realizacja programu praktyk pilotowych

i ich integralność z programem szkolenia

3 Ocena i zaliczanie osiąganych efektów

szkolenia zgodnych z programami szkoleń

realizowanymi w ramach szkolenia i nauki

własnej

4 Zaliczanie programu praktyk pilotowych

5 Prowadzenie dokumentacji związanej

z procesem szkolenia

6 Realizowanie wewnętrznej kontroli

systemu zapewnienia jakości szkolenia

Uwagi

VIII. Wnioski końcowe

Zespół audytujący w składzie

1.

………………………………………….

audytor wiodący

2.

………………………………………….

audytor

3.

………………………………………….

audytor

(imię i nazwisko)

(imię i nazwisko)

(imię i nazwisko)

Kartę(-ty) niezgodności

wystawiono

tak



nie



…………...............................................

…………...............................................

.........................................

(data)

…………...............................................

(podpisy członków zespołu audytującego)

Potwierdzam zapoznanie się ze sprawozdaniem i otrzymanie jego egzemplarza

........................................................................

(podpis szefa stacji pilotowej /

kierownika ośrodka szkolenia pilotów morskich*)

…………………………

(data)

Objaśnienia

* Niepotrzebne skreślić.

KARTA NIEZGODNOŚCI

Typ

1.

niezgodność duża 

nr .........

niezgodność 

Nazwa stacji pilotowej / ośrodka szkolenia

pilotów morskich*

……..…………………………………..

2. Skład zespołu audytującego

………………………………….

……………...………………………….

………………………………….

……………………...………………….

………………………………….

Szef stacji pilotowej / kierownik ośrodka

szkolenia pilotów morskich*

.................................................................

3.

Data

4. Miejsce audytu

………………………………

5.

……………………………………..…

Szczegóły niezgodności

……………………………………………………………………………………………….

6.

Niespełniony wymóg

……………………………………………………………………………………………….

7.

Termin przekazania informacji o podjętych działaniach korygujących

………………………….

(data)

8.

(podpis audytora wiodącego)

Oświadczam, że zapoznałem(-łam) się ze szczegółami niezgodności i deklaruję przekazanie

informacji o podjętych działaniach korygujących, sposobie i terminie usunięcia niezgodności

w terminie wskazanym powyżej.

...........................................

(data)

9.

…………................................................

……........................................................

(podpis szefa stacji pilotowej /

kierownika ośrodka szkolenia pilotów morskich*)

Informacja o działaniach korygujących

10. Działania korygujące: Akceptuję / Nie akceptuję / Nie przekazano informacji*

...........................................

(data)

…………............................................

(podpis audytora wiodącego)

Ob ja śn ien i a

* Niepotrzebne skreślić.

§ 28. Audytowi stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich podlega

1)

organizacja i realizacja procesu szkolenia;

2)

dokumentacja dotycząca szkoleń i wydanych zaświadczeń;

3)

zgodność kwalifikacji kadry stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich, w tym kwalifikacji morskich,

z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi kwalifikacji kadry prowadzącej zajęcia dydaktyczne.

Załącznik nr 28

Załącznik nr 28

WZÓR

WZÓR

CERTYFIKATU UZNANIA STACJI PILOTOWEJ LUB OŚRODKA SZKOLENIA PILOTÓW MORSKICH

CERTYFIKATU UZNANIA STACJI PILOTOWEJ LUB OŚRODKA SZKOLENIA

W ZAKRESIE SZKOLENIA PILOTÓW MORSKICH

PILOTÓW MORSKICH W ZAKRESIE SZKOLENIA PILOTÓW MORSKICH

CERTYFIKAT UZNANIA

W ZAKRESIE SZKOLENIA PILOTÓW MORSKICH

……………………….……………………………………………………………..

(nazwa i adres stacji pilotowej / ośrodka szkolenia pilotów morskich)

wydany przez

……………………….……………………………………………………………..

(minister właściwy do spraw gospodarki morskiej)

Na podstawie art. 107 ust. 9 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim

(Dz. U. z 2026 r. poz. 529) stacja pilotowa / ośrodek szkolenia pilotów morskich*) został(a)

uznany(-na) w zakresie

………………………………………………………………………………….………………..

………………………………………….………………………………………………………..

Audyt dotyczący uznania przeprowadzono dnia ..…………………………………...

Certyfikat jest ważny od dnia ….…....……….… do dnia ….….....….………….

……………………

(data wydania)

pieczęć

urzędowa

……..…...……………………………..

(minister właściwy do spraw gospodarki morskiej)

Certyfikat uznania nr ………

*) Niepotrzebne skreślić.

§ 29. W ramach audytu zespół audytujący

1)

weryfikuje wniosek o przeprowadzenie audytu i dołączoną do tego wniosku dokumentację;

2)

przeprowadza czynności audytowe w stacji pilotowej lub ośrodku szkolenia pilotów morskich obejmujące weryfikację

zgodności dokumentacji przedstawionej przez stację lub ośrodek ze stanem faktycznym;

3)

weryfikuje działania podjęte w związku z wykonaniem zaleceń wynikających z kart niezgodności, o których mowa

w § 31 ust. 1.

§ 30. 1. Zespół audytujący po przeprowadzeniu czynności audytowych, o których mowa w § 29 pkt 2, sporządza,

w dwóch egzemplarzach, sprawozdanie w postaci papierowej.

2. Audytor wiodący przekazuje jeden egzemplarz sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, szefowi stacji pilotowej lub

kierownikowi ośrodka szkolenia pilotów morskich, a drugi egzemplarz sprawozdania ‒ ministrowi.

3. W zależności od wyników przeprowadzonego audytu audytor wiodący, przekazując ministrowi egzemplarz sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, składa wniosek odpowiednio o udzielenie albo nieudzielenie uznania, zmianę zakresu

uznania, odnowienie ważności uznania, zawieszenie uznania albo cofnięcie uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia

pilotów morskich.

§ 31. 1. W przypadku stwierdzenia niezgodności lub niezgodności dużej audytor wiodący sporządza, w dwóch egzemplarzach, karty niezgodności, odrębnie dla niezgodności i niezgodności dużej, określając w nich szczegóły niezgodności

oraz termin przekazania informacji o podjętych działaniach korygujących; jeden egzemplarz karty niezgodności audytor

wiodący przekazuje szefowi stacji pilotowej lub kierownikowi ośrodka szkolenia pilotów morskich wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w § 30 ust. 1. Drugi egzemplarz karty niezgodności audytor wiodący przekazuje ministrowi.

2. Audytor wiodący po zamknięciu ostatniej z kart niezgodności przekazuje ministrowi egzemplarz sprawozdania,

o którym mowa w § 30 ust. 1, wraz z zamkniętymi kartami niezgodności oraz wnioskiem o

1)

udzielenie uznania, zmianę zakresu uznania albo odnowienie ważności uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia

pilotów morskich albo

2)

zawieszenie części prowadzonej działalności szkoleniowej stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich

w przypadku, o którym mowa w § 21 ust. 4 pkt 2.

3. W przypadku stwierdzenia niezgodności dużej audytor wiodący przekazuje ministrowi egzemplarz sprawozdania,

o którym mowa w § 30 ust. 1, wraz z kopią niezamkniętej karty niezgodności dużej oraz wnioskiem o zawieszenie części

lub całości prowadzonej działalności szkoleniowej stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich.

§ 32. 1. Szef stacji pilotowej lub kierownik ośrodka szkolenia pilotów morskich informuje na piśmie audytora wiodącego

w terminie, o którym mowa w § 31 ust. 1, o podjętych działaniach korygujących oraz terminie usunięcia niezgodności lub

niezgodności dużej.

2. Audytor wiodący po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 1, analizuje karty niezgodności, a w przypadku

akceptacji podjętych działań korygujących – zamyka wystawione karty, dokonując na nich stosownej adnotacji, oraz informuje szefa stacji pilotowej lub kierownika ośrodka szkolenia pilotów morskich o zamknięciu poszczególnych kart.

3. Audytor wiodący po zamknięciu ostatniej karty niezgodności dużej przekazuje ministrowi zamknięte karty niezgodności dużej wraz z

1)

informacją o zrealizowaniu przez stację pilotową lub ośrodek szkolenia pilotów morskich zaleceń wynikających z wystawionych kart niezgodności dużej oraz wnioskiem o uchylenie wydanej uprzednio decyzji o zawieszeniu uznania

stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich – jeżeli zamknięcie ostatniej karty niezgodności dużej nastąpiło przed upływem terminu ważności decyzji o zawieszeniu uznania albo

2)

informacją o niezrealizowaniu przez stację pilotową lub ośrodek szkolenia pilotów morskich zaleceń wynikających

z wystawionych kart niezgodności dużej oraz wnioskiem o cofnięcie uznania na skutek niedotrzymania warunków

określonych w decyzji o zawieszeniu uznania.

§ 33. Wzór sprawozdania z audytu stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich oraz wzór karty niezgodności

są określone w załączniku nr 27 do rozporządzenia.

§ 34. Wzór certyfikatu uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów morskich w zakresie szkolenia pilotów

morskich jest określony w załączniku nr 28 do rozporządzenia.

Rozdział 6

Nadzór nad pilotażem

§ 35. W ramach sprawowanego nadzoru nad prawidłowością i poziomem wykonywanych usług pilotowych w zakresie

niezbędnym do zapewnienia bezpieczeństwa morskiego właściwy dyrektor urzędu morskiego

1)

określa, po zasięgnięciu opinii szefa stacji pilotowej właściwej dla danego rejonu pilotowego, minimalną liczbę pilotów morskich uprawnionych do pilotowania statków w rejonie pilotowym, w którym pilotaż jest obowiązkowy,

uwzględniając warunki portowo-żeglugowe, natężenie ruchu statków i ich wielkość oraz czas pracy pilotów morskich;

2)

prowadzi listę pilotów morskich;

3)

powołuje i odwołuje szefa stacji pilotowej spośród pilotów morskich świadczących usługi pilotowe w rejonie pilotowym danej stacji pilotowej i posiadających uprawnienia pilotowe na statki morskie o długości 200 m oraz doświadczenie zawodowe w pilotażu morskim;

4)

przeprowadza nabór na szkolenia kandydatów na pilotów morskich;

5)

podejmuje inne działania określone w aktach prawa miejscowego.

§ 36. 1. W ramach sprawowanego nadzoru nad prawidłowością organizowania i koordynowania usług pilotowych przez

stacje pilotowe właściwy dyrektor urzędu morskiego przeprowadza, nierzadziej niż co 2 lata, kontrolę stacji pilotowej mającą na celu ocenę

1)

przestrzegania postanowień regulaminu funkcjonowania stacji pilotowej, w szczególności

a)

organizacji pracy stacji pilotowej, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów dotyczących bezpieczeństwa

i higieny pracy, czasu pracy pilotów morskich oraz wyposażenia stacji,

b)

zakresu obowiązków szefa stacji pilotowej,

c)

zakresu obowiązków pilota morskiego,

d)

nadzorowania praktyk pilotowych,

2)

spełniania wymagań funkcjonowania stacji pilotowej określonych w akcie o utworzeniu stacji pilotowej,

3)

przestrzegania przez pilotów morskich należących do tej stacji pilotowej przepisów dotyczących bezpieczeństwa

żeglugi podczas pilotowania statków

– zakończoną sporządzeniem raportu, który może zawierać zalecenia pokontrolne; kopię raportu otrzymuje szef stacji pilotowej.

2. W przypadku wydania zaleceń pokontrolnych szef stacji pilotowej powiadamia właściwego dyrektora urzędu morskiego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia kopii raportu, o uwzględnieniu, przyczynach nieuwzględnienia lub planie

wdrożenia tych zaleceń.

§ 37. 1. Dyrektorzy urzędów morskich prowadzą listę pilotów morskich w postaci papierowej lub elektronicznej.

2. Na liście pilotów morskich umieszcza się następujące dane

1)

imię i nazwisko pilota morskiego;

2)

datę wpisania pilota morskiego na listę pilotów;

3)

numer i datę ważności dyplomu pilota morskiego oraz wskazanie organu, który ten dyplom wydał;

4)

informacje

a)

o posiadanych przez pilota morskiego uprawnieniach pilotowych,

b)

o zawieszeniu posiadanych przez pilota morskiego uprawnień, w tym podstawę prawną i okres, na jaki uprawnienia pilota zostały zawieszone,

c)

o skreśleniu pilota morskiego z listy pilotów, ze wskazaniem daty i podstawy prawnej skreślenia.

3. Właściwy dyrektor urzędu morskiego udostępnia – na wniosek pilota morskiego, którego wpis dotyczy, szefa właściwej

stacji pilotowej oraz właściwych organów administracji morskiej, armatorów lub ich przedstawicieli – odpis z listy pilotów

morskich obejmujący imię i nazwisko pilota morskiego, numer i datę ważności dyplomu pilota morskiego, zakres jego

uprawnień pilotowych oraz informację o zawieszeniu lub ograniczeniu uprawnień pilotowych wraz z podaniem okresu zawieszenia, a także o skreśleniu z listy pilotów morskich ze wskazaniem daty skreślenia.

4. Okres przechowywania danych osobowych podlegających wpisowi na listę pilotów morskich wynosi 5 lat od końca

roku, w którym nastąpiło skreślenie z listy pilotów morskich.

Rozdział 7

Przepisy przejściowe i przepis końcowy

§ 38. 1. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy

niniejszego rozporządzenia.

2. Do osób, które ukończyły szkolenie na podstawie przepisów dotychczasowych lub rozpoczęły szkolenie na podstawie przepisów dotychczasowych i nie ukończyły go przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, stosuje się przepisy

niniejszego rozporządzenia.

§ 39. Dyplomy pilota morskiego, dyplomy pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim wraz z uprawnieniami pilotowymi,

karta identyfikacyjna pilota morskiego w pilotażu pełnomorskim oraz zaświadczenia wydane na podstawie przepisów dotychczasowych zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane.

§ 40. Do uzyskania dyplomu pilota morskiego w rejonach pilotowych stosuje się wymagania dotyczące praktyki pilotowej określone w niniejszym rozporządzeniu.

§ 41. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.2)

Minister Infrastruktury: wz. A. Marchewka

2)

Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 17 listopada 2017 r. w sprawie pilotażu morskiego (Dz. U. z 2018 r. poz. 38 oraz z 2023 r. poz. 2037), które zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy

z dnia 13 stycznia 2023 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 261) utraciło moc

z dniem 12 marca 2026 r.

Warszawa, dnia 8 lipca 2026 r.

Poz. 918

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA INFRASTRUKTURY 1)

z dnia 24 czerwca 2026 r.

w sprawie pilotażu morskiego

Na podstawie art. 107b ust. 6 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2026 r. poz. 529)

zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Załączniki do rozporządzenia

Ministra Infrastruktury

Załączniki do rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 24 zczerwca

2026

r. (Dz.

poz.U.

…)poz. 918)

dnia 24 czerwca

2026U.

r. (Dz.